Nastolatek w pociagu

[kryzys_wieku_sredniego]

Ja odwożę.

[mikams75]

to zalezy od wielu rzeczy np. od odwagi nastolatka, czy w ogole chce, od trasy, pociagu, od tego czy juz podozowal pociagiem. Jesli dziubdzius zawsze byl wozony autem, to jednak nie powinien jechac sam pierwszy raz. Jak na tej trasie do cioci/babci jest regularnie z kims doroslym, to niech jedzie sam.

[wrotek0]

Ja bym wpakowała do pociągu, poprosiła współpasażerów albo konduktora o wsparcie młodego (choćby zerknięcie na klamoty, jak będzie szedł do wc) i już. Ale moje miały tyle lat 20 lat temu i świat był wtedy chyba lepszy.... TO tylko 2 h jazdy, może nawet bez wizyty w toalecie wytrzyma. Pytanie, czy to pociąg regionalny czy IC albo ICP. Bo i standard i skład pasażerów bywa różny

[aerra]

Przecież to zależy od dziecka i jego rodziców. Skąd forum ma wiedzieć, co na to rodzice i czy dzieciak ogarnięty?

[bo_ob]

można go wsadzić do pociągu pod warunkiem, że zgodzą sie na to jego rodzice

to oni wiedzą na ile chłopiec jest samodzielny i na ile można mu zaufać

[joanna_poz]

bez problemu wysłałabym pociagiem.
syn jako 12-latek zaczał sam jeżdzić pociagiem, co prawda tylko podmiejsko - mieszkamy pod Poznaniem, jeżdził sam do Poznania, czasem nawet z rowerem
jak miał 15 latek pojechał sam 350 km do babci - 4,5 godziny pociągiem, nawet nie odwoziłam na dworzec.

[winton81]

Dochodzi też kwestia nakładów. Aby zawieźć dzieciaka 100+ km trzeba praktycznie wziąć dzień wolny w pracy jeśli to wypada w tygodniu. No i kwestia kosztów paliwa.

Poza tym zadziwiająca hipokryzja, supereko ematka powiększa ślad węglowy rezygnując ze zbiorkomu w przypadku swojego wychuchanego bombelka , no chyba że jak to ematka jeździ Teslą kupioną z drobnych wacikowych

[vinca]

Jeśli ogarnięty to nie widzę problemu.
Przypomniała mi sie opowiesc babci jak w latach 60tych wysłała swojego 5letniego syna (mojego ojca) w podróż ok 500km z wielkim słoikiem miodu, bańką mleka czy smietany i jakimis jeszcze tobołami: najpierw pociąg do Warszawy, w Warszawie przesiadka w autobus do okolicznej miejscowosci. Ojciec przezył, co prawda przegapił kilka przystanków tym docelowym autobusem a ja do dzis zastanawiam się, co zrobiłaby moja 5latka

[rosapulchra-0]

Ja powiem tak: moja 14-letnia córka sama latała do Polski i z powrotem, a i w samolotach zdarzali się pijani, którzy zakłócali innym pasażerom spokojny lot. Ja wiem, że lot samolotem to nie to samo co jazda pociągiem, ale uważam, że jeśli 13-latek jest na tyle ogarnięty, to dlaczego nie wysłać go pociągiem do matki?
Mieszkałam w centrum Warszawy, moje dzieci samodzielnie chodziły do sklepu po małe zakupy, po wyprowadzce do UK również samodzielnie chodziły do szkoły, do sklepów, a nawet dałam im wolną rękę przy zakupie dodatków do mundurków. Nie dość, że kupiły dokładnie to co trzeba, resztę przyniosły do domu, to nikt ich nie oszukał, nie zaczepiał itd.
Jeśli mama tego chłopca się zgodzi, to wyślij go pociągiem. Rozumiem, że młody ma przy sobie telefon?

[nuzini]

Jasne, że ma

[koronka2012]

Jako matka nie widziałabym żadnego problemu. Szczególnie że moja w podobnym wieku poleciała sama na kurs językowy samolotem i spędziła tam 3 tygodnie dojeżdżając sama na zajęcia w obcym mieście.

Nie histeryzujmy, naprawdę w PKP nie grasują bandy rabusiów a i ludzi jeździ sporo. Wysiąść na właściwej stacji to nie jest zadanie, które przerasta nastolatka.

[little_fish]

Rabusiów nie, ale całkiem niedawno miałam okazję jechać koło nawalonego i balangujacego towarzystwa. Koduktorka przemykała jak myszka, bo się chyba bała. Mało przyjemna podróż.

[edelstein]

Ty to zaliczylas chyba wszystkie katastrofy jakie moglyby sie przydazyc.Brakuje tylko alibaby i 40rozbojnikow do kompletu.

[little_fish]

Jakie katastrofy zaliczyłam? Bo nie przypominam sobie, żebym o jakiejś pisała - pijane towarzystwo w pociągu to po prostu mało komfortowa sytuacja.

[mama_kotula]

Moja 15-latka dzisiaj o 5 rano pojechała pociągiem sama z Wawy do Gdyni, tam musi samodzielnie się ogarnąć, dojść do portu i się zaokrętować

I jakby chodziło o moje dziecko lat 13 to tak, bez problemu byś mogła wsadzić je do pociągu i puścić przez pół Polski, byle w dzień. Obydwoje moich starszych jeździło przez pół Polski samodzielnie, pociągiem, polskim busem, PKSem. Co do innych dzieci się nie wypowiadam - dzieci są różne, rodzice są różni, każdy swoje dziecko zna na tyle, by wiedzieć, czy może jechać.

[little_fish]

Otóż to. Ludzie są różni. I nawet jeżeli nie robią tego co my, albo ich dzieci nie robią tego co nasze dzieci, nie mamy prawa nazywać ich upośledzonymi. 😞

[mama_kotula]

Upośledzonymi nazywać nie powinno się. Natomiast można się zastanawiać, czy aby na pewno wożenie dupy wszędzie dziecku lat 13 czy 14 - nie mówię tu o wycieczkach pociągiem czy innych tego typu wyprawach - nie jest w pewien sposób hamowaniem samodzielności tego dziecka. A serio znam dzieci, które dopiero w okolicy 7-8-klasy mamusia puszcza do szkoły komunikacją miejską, a i to pod pełną kontrolą. Znałam dzieci, którym w klasie 6 nie wolno było przechodzić przez skrzyżowanie przelotowej dwupasmówki, oczywiście z sygnalizacją świetlną i dobrze oznakowane - musiały na drugą stronę przejeżdżać autobusem.
A ostatnio stałam na przystanku, obok mnie wycieczka dzieci tak na oko 11-12-letnich, pani nauczycielka tłumaczyła im o co chodzi w kasowaniu biletów w autobusie.

[little_fish]

No oczywiście, że przeginanie nie jest dobre. Ale też należy patrzeć na sytuację danego dziecka

[z_lasu]

Wystarczy, że dziecko mieszka na wsi. Do szkoły chodzi pieszo, na zajęcia dodatkowe jest wożone samochodem, bo najbliższe miasteczko komunikacji (pod)miejskiej nie posiada, a rowerem po nocy bez ścieżki rowerowej to jednak niezbyt bezpiecznie. Takie dziecko nie umie się poruszać komunikacją miejską, bo nie bardzo ma po temu powód i możliwość.

[little_fish]

Moje dzieci np z komunikacji miejskiej nie korzystają. Chodzą pieszo, jadą na rowerze lub są podrzucane autem - mieszkamy w małym mieście i system komunikacji jest średnio korzystny

[edelstein]

Tak, siedzi zabite deskami na tej wsi do 18urodzin

[mama_kotula]

Mowa w moim przypadku jest o miejscowości podwarszawskiej, skomunikowanej z Wawą i wewnętrznie. Osobiście uważam, że jednak dziecko kilkunastoletnie powinno wiedzieć, jak się używa autobusu. I jak się wysyła polecony na poczcie. I jak kupić bilet w automacie, jak przejść przez bramkę w metrze, jak skorzystać z bankomatu itp.

[little_fish]

Moje to wiedzą. Ale komunikacji na co dzień nie używają bo nie mają okazji/potrzeby.

[z_lasu]

> Ale komunikacji na co dzień nie używają bo nie mają okazji/potrzeby.

Otóż to. Moje dziecko jechało pociągiem (z osobą dorosłą) nie raz i nie dwa, takoż komunikacją miejską, ale nadal jest to dla niego wydarzenie z gatunku "wakacyjna przygoda". Samodzielnie nie jeździł, bo nie puszczę 11-latka ze wsi samego do Poznania, żeby obczajał komunikację miejską.

[little_fish]

Mój starszy samodzielne jeżdżenie pociągiem zaczął właśnie jakoś jak miał 13 lat. Kiedy była okazja do tego, żeby pojechać. Jeżdżenie treningowe uznałam za zbędne 😉

[mama_kotula]

> Samodzielnie nie jeździł, bo nie puszczę 11-latka ze wsi samego do Poznania, żeby obczajał komunikację miejską.

No ja akurat puszczałam 12-latkę. Jechała podmiejskim autobusem do Warszawy, tam się na Młocinach przesiadała w metro, dojeżdżała do Centrum i z buta szła na zajęcia na Hożą. Ze dwa razy pojechałam z nią, potem jeździła już sama.

[little_fish]

Ale twoja dwunastolatka miała powód. Nie wysłałaś jej tam tylko po to, żeby pojeździła komunikacją. I zrobiłaś to, o czym pisałam - pierwszy raz nie jechała sama tylko z tobą

[mama_kotula]

Odniosłam się do "nie puszczę jedenastolatka ze wsi samego do Poznania" - wydaje mi się, że to niezależne od powodu?

[z_lasu]

"nie puszczę 11-latka ze wsi samego do Poznania, żeby obczajał komunikację miejską"

[joanna_poz]

jesli nie jest mu kompletnie potrzebne do szczęscia to obczajanie komunikacji miejskiej to faktycznie nie ma sensu.
moj 11 latek ze wsi podpoznanskiej miał juz dość dobrze obczajoną komunikację miejską, bo mając 9 lat zaczał sam wracac ze szkoły z Poznania autobusem.
a potem to już "poszlo" - jakies tam wyprawy niezależnie od mamy, z kolegami itp itd

[z_lasu]

> zaczał sam wracac ze szkoły z Poznania autobusem

Jak chodził do szkoły w Poznaniu to nie dziwne. Jak mieszka w lesie 40 km od Poznania, do szkoły chodzi pieszo do najbliższej wsi, a do miasteczka ciężko się dostać inaczej niż samochodem to raczej dziecko nie ma okazji samodzielnie poruszać się komunikacją miejską. Nie dlatego, że ma nadopiekuńczą mamusię, tylko dlatego, że takie są uwarunkowania.

[joanna_poz]

totez napisałam - jak mu to nie jest kompletnie potrzebne do szcześcia.

moja wies leży 3 km od Poznania

[al_sahra]

Daj mu książkę na drogę. ”Podróż za jeden uśmiech”.

[noemi29]

W życiu nie puściłbym nastolatka samego. Sama jeździłam 300,400 km i różne sytuacje bywały. W dzisiejszych czasach bałabym się osobę dorosłą samotnie podróżującą. Kradzież to chyba najmniejszy powód do strachu. Bardziej bałabym się , że trafi na bandę podpitych wyrostków.

[stasi1]

Ktoś opowiadał że jakąś córkę poniżej 10 lat wsadzili w samolot i wysłali do USA. Byłem przy rozmowie ale nie do końca to słyszałem dokładnie. Kwestie bezpieczeństwa że teraz mniej bezpiecznie dla dzieci niż kiedyś. Akurat to nie jest prawda. W PRL po prosu o tym się nie mówiło, teraz każdy taki przypadek jest nagłaśniany na cały kraj.

[alicia033]

stasi1 napisał:

> Ktoś opowiadał że jakąś córkę poniżej 10 lat wsadzili w samolot i wysłali do USA.

to akurat często spotykane i linie lotnicze mają swoje procedury na to:
www.esky.pl/porady-dla-podroznych/loty/dziecko-w-samolocie/podroz-dziecka-bez-opiekuna-w-samolocie

[stasi1]

Ale była jeszcze mowa że starszej to by nie wysłali. Ja swojego 7 letniego dziecka chciałem spuścił w beczce z Wawy do Bydgoszczy