Macie myśli samobójcze ?

[hexella]

Jasne, od dziecka.
Ale jednocześnie wiem doskonale jak wielką krzywdę wyrządziłabym swoim bliskim, zwłaszcza dzieciom.
Niestety doświadczyłam straty kogoś ważnego, kto nie poradził sobie z depresją. I ta śmierć zostanie w kilku osobach na zawsze.
Człowiek nie znika wraz ze śmiercią.

[nuclearwinter]

Nie mam takich na zasadzie, że chciałabym się zabić, ale niekiedy myślenie o śmierci w wyniku samobójstwa mnie uspokaja - coś na zasadzie, że jak będzie bardzo bardzo źle, to jest takie rozwiązanie. To mi daje przyjemne poczucie kontroli nad swoim życiem i sprawczości. W ciężkich życiowych chwilach zdarzało mi się np. obmyślać jaką truciznę powinnam kupić i ile zażyć, żeby się skutecznie zabić, gdyby zaszła taka potrzeba.

Nie traktuję tego jako typowych myśli samobójczych ani jako objawów depresji (jestem ogólnie bardzo szczęśliwym człowiekiem), raczej jako taki wentyl bezpieczeństwa. Na tej samej zasadzie chciałabym by eutanazja była legalna i by w razie śmiertelnej choroby móc z niej skorzystać. To mi daje poczucie bezpieczeństwa i spokój.

[asiairma]

Nie umiem Ci powiedzieć czy to normalne. Ja miewam- ale jako plan ostateczny, gdy już naprawdę będzie nieciekawie lub jako eutanazję. I tylko gdy nikt nie będzie już od mnie zależny, czy to starsi czy dzieci. Nie fantazjuje, ale biorę pod uwagę.

[yuka12]

W młodości licealnej bardzo często, rozważałam nawet metody 😏. Ale jak naprawdę mogłam wybrać, wybrałam życie. Więc po tym wszelkie myśli tego rodzaju już nie były natrętne. Był czas, kiedy sama idea samobójstwa przychodziła, a szybko odrzucana ze względu na dzieci, a teraz w ogóle nie miewam.

[bywalec.hoteli]

Nie, nigdy. Pytanie czy to są mysli samobójcze czy np. mysli ze mogłabyś zrobić samobójstwo ale bez realnej chęci samobójstwa (taki lęk przed samobójstwem). Nigdy nie miałem ani jednych ani drugich. Mam w sobie wielką chęć życia.
Co się dzieje?

[solejrolia]

Nie.
Miewałam w okresie dojrzewania, takie przebłyski, żeby zniknąć. Ale potem już nie, nigdy.

[dolcenera]

Samobójcze nigdy.

Zabójcze owszem.

[zazou1980]

Tylko w dziecinstwie i to na zasadzie, ze zabije siebie i potem matce bedzie przykro, ze mi czegos tam nie pozwolila, ale to takie infantylne i nierealizowalne.
Za to miewam mysli zabojcze w stosunku do innych ludzi, ze zastrzele kogos, kto mnie wkurza, pojde do wiezienia i tam bede miala spokoj od wszystkiego...