ekspresjonizm abstrakcyjny

[piekna_remedios4]

przemawia do was ta forma sztuki?
Zwłaszcza obrazy Polloca i Rothko?
Może któraś bardziej wrażliwa dusza wytłumaczy mi, skąd wziął się podziw dla tego typu dzieł. Namalował Rothko czerwoną plamę z pasem pośrodku i ktoś nagle uznał, że to arcydzieło? Albo Pollock te swoje, no nie bójmy się tego wyrażenia, bohomazy. Generalnie znam genezę i wiem, że Ameryce brakowało rodzimych malarzy do podziwiania, znam koncepcję Republiki Wolnej i Niezależnej, ale do licha - dlaczego coś, co potrafi narysować 5-letnie dziecko stało się wartymi miliony dolarów obrazami?

[jednoraz0w0]

Tak.
A teraz to, czego nie łapiesz:
Jak na cos patrzysz to widzisz kształty, proporcje, kolory, światło i cień.
Jak ktoś weźmie i narysuje kawałek rzeczywistości kreską a la manga, realistycznie oddając kształty i proporcje, ale zupełnie ignorując światło, cień i przede wszystkim kolory, to ludzie nie maja problemu z tym, żeby to docenić.
A Rothko I Pollock właśnie robili dokładnie na odwrót.
Ignorowali kształty - bardzo trudno wbrew pozorom jest namalowac coś, co nie przypomina żadnego kształtu, nawet głupia plama na ogół budzi skojarzenia (test Roschacha) a skupiali się na oddaniu tej pozostałej części rzeczywistości.

[jednoraz0w0]

właściwie na odwrót napisałam, jak na cos patrzysz to widzisz światło, cień, kolory, proporcje, kształty. czyli w dokładnie odwrotnej kolejności.

[huang_he]

I dlatego to jest forma sztuki, która najbardziej do mnie przemawia, którą kocham i którą sama uprawiam.
To jest sztuka, która mnie zatrzymuje, na którą chodzę, którą podziwiam, która mnie inspiruje, pobudza moje emocje, którą po prostu czuję.
Akurat wymienieni nie są moimi ulubieńcami, w szczególności Pollock. Za to wielbię żonę Pollocka, Lee Krasner i nie wiem dlaczego to akurat mąż Krasner jest tak znany na świecie, a ona nie.

[piekna_remedios4]

Ale nie wydaje ci się, że sama jesteś w stanie namalować to co Rothko i Pollock?

[jednoraz0w0]

Możesz namalować imitacje jednego i drugiego, jak również imitacje klasycznych artystów, tylko odmalowywanie czyjejś sztuki to jakby nie to samo.
Dokładne odmalowanie konkretnego koloru jest trudniejsze niż ci się wydaje, wiec nawet jak weźmiesz najprostszy obraz Rothko to możesz nie nieźle namęczyć nad kopią.
Natomiast spróbuj wziąć paletę farb, płótno czy inną tekturkę, dowolne mazidło, idź do parku i go namaluj, ale tak, żeby po pierwsze skupić się wyłącznie na świetle i kolorach i całkowicie omijać kształty (tak, jak rysunek całkowicie omija kolory) a jednocześnie żeby było wiadomo, że to ten park (tak, jak w rysunku by to było widać, mimo, ze odarty z kolorów) a po drugie mocno pilnuj, żeby nie iść ani w Rothkę ani w Pollocka ani żadnego innego abstrakcjonistę, musisz to zobaczyć i namalować na własny sposób.

[piekna_remedios4]

Nie mówię o kopiach, mówię o samej formie wyrazu - chlapanie na oślep (Pollock) czy też zamalowanie płótna jednym kolorem. Dlaczego coś, co jest w zasięgu zdolności plastycznych prawie każdej osoby, zostało uznane za dzieło sztuki

[jednoraz0w0]

no więc właśnie nie jest. Jak chlapniesz na oślep to to co chlapniesz będzie miało jakiś kształt, a on bardzo pilnował, żeby nie miało. Jak wybełtasz dowolnie farby, to jakiś kolor powstanie, ale spróbuj oddać dokładnie ten kolor, który widzisz, tak, że jak ktoś go zobaczy, to od razu powie, że to wygląda dokładnie jak konkretne drzewo jesienią.

[piekna_remedios4]

Kurczę, no nie przemawia to do mnie. A obrazy Rothko - ta po prostu czerwień. Gdzie tam światło i cień?
Żeby nie było, żem taka ignorantka - obrazy Lee uważam za świetne, mogę na nie patrzeć i zachwycać się. Albo de Kooniga - tam coś się dzieje, coś widać, widać że on stworzył konkretną rzecz i że musiał się przy tym napracować. A Rothko...no cóż, po prostu pomalował płótno dwoma kolorami

[jednoraz0w0]

Ale sztuka i dekoracja to dwie różne rzeczy. Sztuka nie zawsze polega na tym, że można się na to gapić i zachwycać. Do mniej więcej zeszłego wieku sztuka uczyła ludzi patrzeć. Od dadaizmu i pierwszej wojny światowej uczy ludzi myśleć.

[szare_kolory]

Uczy ludzi myśleć.
Nasuwa się pytanie o czym. Sztuka "tradycyjna" ta nienowoczesna nie lolega jednak na bezmyślnym patrzeniu. To jest cały język i galeria znaczeń, a zacxyna się już od samego wyboru tematu. Prosta sprawa, weź np. Hansa Holbeina, to nie jest sztuka tylko do patrzenia.
O ile jeszcze mogę zrozumieć fenomen Rothki czy Mondriana to taki Fangor jest już dla mnie odtwórcą. No i niestety, absolutnym humbugiem jest Malewicz.
Ale doceniam to, że każdy z nas może w sztuce znaleźć własne zachwyty. W końcu najważniejszy jest w ogóle kontakt ze sztuką i dobrze, jeśli w ogóle występuje.

[jednoraz0w0]

> Uczy ludzi myśleć.
> Nasuwa się pytanie o czym.

Nie o czym, tylko czym.

[taje]

Sprowadzanie twórczości Malewicza do Czarnego kwadratu na białym tle to duże uproszczenie. Nie wiem skąd bierze się przeświadczenie, że sztuka współczesna, w tym abstrakcjonizm, czy nawet ekspresjonizm abstrakcyjny z pierwszego postu, to sztuka antyintelektualna. Powiedziałabym, że jest wręcz przeciwnie - i że o ile do interpretacji sztuki dawnej potrzebna jest przede wszystkim znajomość historii i tropów kulturowych, tak do odbioru sztuki współczesnej konieczne jest to wszystko plus dodatkowo znajomość kontekstu społeczno-politycznego i współczesnych nurtów filozoficznych i estetycznych, w dużo większym stopniu niż przy kontemplowaniu renesansowych portretów.

[sasanka4321]

jednoraz0w0 napisał(a):

i go namaluj, ale tak, żeby po pierwsze skupić się wyłącznie na ś
> wietle i kolorach i całkowicie omijać kształty (tak, jak rysunek całkowicie omi
> ja kolory) a jednocześnie żeby było wiadomo, że to ten park (tak, jak w rysunku
> by to było widać, mimo, ze odarty z kolorów)

No tak... to ja poprosze o pomoc.
Ten obraz:


Nie moge sie zdecydowac, co przedstawia: park jesienia? rajskie jabluszko? czy czerwonego kapturka? Rothko oczywiscie "skupil sie wylacznie na swietle i kolorach i calkowicie ominal ksztalty" i wszystkim "jest wiadomo, ze to ten park" (albo to jablko, albo ten czerwony kapturek), a ja sie waham. Pomoz!

[mid.week]

no jesu, przecież od razu widać, że to wulkan w Parku Yellowstone!

[memphis90]

A to nie słoik ekokonfitur z nakrętką? Z tej agroturystyki na Warmii...?

[sasanka4321]

memphis90 napisała:

> A to nie słoik ekokonfitur z nakrętką? Z tej agroturystyki na Warmii...?
>

Ty to nic ze sztuki nie rozumiesz!!! Przeciez slyszalas, ksztalt artysta zupelnie pomijal! A Ty sie doszukujesz podobienstwa ksztaltu To moga byc ekokonfitury, ale na placku drozdzowym na przyklad.

[jednoraz0w0]

> Nie moge sie zdecydowac, co przedstawia: park jesienia? rajskie jabluszko? czy czerwonego kapturka?

Przedstawia kolory, co zreszta jest zręcznie ujęte w tytule dla niedomyślnych. Właśnie o to chodzi żeby spróbować myśleć poza kształtem i słowami które znasz. DLaczego czarno-biały rysunek dzbanka ma być sztuką a obraz pokazujący kolory i ich relację nie? Odpowiedź logicznie uzasadnij.

[fornita111]

jednoraz0w0 napisał(a):

> DLaczego czarno-biały rysunek dzbanka ma być sztuką a obraz pokazujący kolory
> i ich relację nie? Odpowiedź logicznie uzasadnij.
Bo czarno-bialy rysunek pokazuje umiejetnosci techniczne artysty, a obraz pokazujacy kolory- co najwyzej wyczucie kolorow artysty Czesc z nas ma tak zakodowane, ze sztuka zaczyna sie tam, gdzie widac kunszt i talent artysty a nie tam, gdzie dzielo jakos na nas dziala Ja tak akurat nie mam, ale dobrze rozumiem to podejscie, jest w tym jakas logika dla mnie.

[jedn0raz0w0]

fornita111 napisała:

> jednoraz0w0 napisał(a):

> Bo czarno-bialy rysunek pokazuje umiejetnosci techniczne artysty, a obraz pokaz
> ujacy kolory- co najwyzej wyczucie kolorow artysty

no nie, akurat oddanie koloru farbami wymaga nawet większych umiejętności niż rysunek, bo kształt można narysować i patykiem na piasku, a w malowaniu oprócz umiejętności patrzenia i koordynacji oko-ręka jeszcze trzeba brać pod uwagę to, jak się farby mieszaja, jaki będą mieć kolor czy połysk kiedy wyschną. Łatwiej jest opanować rysunek.


Czesc z nas ma tak zakodo
> wane, ze sztuka zaczyna sie tam, gdzie widac kunszt i talent artysty a nie tam,
> gdzie dzielo jakos na nas dziala

to na tej zasadzie zdolny tokarz czy inny mechanik który zgrabnie wytoczy brakującą część silnika też powinien się łapać do kategorii artystów. Piłkarze i inni sportowcy też.

[memphis90]

> jeszcze trzeba brać pod uwagę to, jak się farby mieszaja, jaki będą mieć kolor czy połysk kiedy wyschną
Ale widząc dzbanek wiesz, do czego się artysta odnosił i możesz jego kunszt docenić - lub nie. Czy kolor wyszedł mu taki, jak chciał- to już wie wyłącznie sam artysta, bo oglądający widzi kolor, ale nie wie czego to kolor...

[miss_fahrenheit]

sasanka4321 napisała:

> Nie moge sie zdecydowac, co przedstawia: park jesienia? rajskie jabluszko? czy
> czerwonego kapturka?

Przekrój poprzeczny czekoladki z galaretką.

[jednoraz0w0]

miss_fahrenheit napisała:


> Przekrój poprzeczny czekoladki z galaretką.

no właśnie o to chodzi, że sztuka kreuje narzędzia do patrzenia i myślenia i właśnie to pokazałaś. Następnym razem jak matka zobaczy przekrój poprzeczny czekoladki z salaterka, to pomyśli "o, Rothko!" I trzask, kolejne połączenie między neuronami powstaje.

[memphis90]

>idź do parku i go namaluj, ale tak, >żeby po pierwsze skupić się >wyłącznie na świetle i kolorach i >całkowicie omijać kształty, a >jednocześnie żeby było wiadomo, że >to ten park
I na tym polega problem. Patrzac na obrazy R. - ja nie wiem, że to "ten park".

No, może jest to kwestia tego, że nie widziałam na żywo, a to ponoć wyłącznie działa oglądane na żywo...?

[jednoraz0w0]

> No, może jest to kwestia tego, że nie widziałam na żywo, a to ponoć wyłącznie działa oglądane na żywo...?

no, wrzuć w google którykolwiek z nich, zobacz jak inaczej wygląda na każdym zdjęciu i wyciągnij wnioski. Na reprodukcjach to można oglądać ołtarz Wita Stwosza, bo nie więcej zobaczy na zbliżeniach niż na żywo, ale nie obrazy, w których głownie chodzi o skalę i kolor.

[jednoraz0w0]

*się więcej zobaczy

[memphis90]

A jednak Alfons Mucha do mnie przemawia nawet z reprodukcji...

[jednoraz0w0]

Alfons Mucha to jest typowa dekoracja. Czas w którym tworzył to jest właśnie ten moment w którym sztuki wizualne zaczęły się rozdzielać na użytkową (secesja, art deco) i konceptualną.

[jednoraz0w0]

Poza tym on to właśnie głównie linie, więc się nadają do reprodukcji.

[fragile_f]

No właśnie chodzi o to, że nie. Były robione różne próby - wzór stworzony przez Pollocka tylko z pozoru jest chaotyczny i przypadkowy, a tak naprawdę jest w nim uporządkowanie i struktura której nie da się tak po prostu odtworzyc majtając pedzlem, on po prostu czuł intuicyjnie gdzie i jak fajtnąć farbą, zeby to działało w odpowiedni sposob na ludzki mózg. Jest nawet chyba jakis algorytm AI ktory to sprawdzał i porównywał z obrazami "przypadkowymi", potwierdziło to obserwacje historykow sztuki.

[januszekxxl]

piekna_remedios4 napisała:
> przemawia do was ta forma sztuki?

Nie. Wolę Henryka Kwiatka.

• Świetliki - Henryk Kwiatek

[lilia.z.doliny]

A wiec jest cos, w czym.sie zgadzamy
Kocham prxekraczanie granic w sztuce, pisuar duchampa tez, i szczotki do kurzu gargantuiczne.
Prxemawia! Zawsze jakos przemawia

[zona_glusia]

Lubię Rothko. Może dlatego, że na pierwszą rzecz jaką zwracam uwagę, gdy na coś patrzę jest kolor. To trochę jak patrzenie się na krajobraz, na przykład: stykanie się morza z niebem.

[igge]

Kolor, światło - na mnie też najbardziej działają.
Nie znam się na sztuce ale biegamy często po galeriach bo tam wchodzimy w inny świat i czuję się w domu, u siebie, na miejscu. Sztuka daje wytchnienie, radość, zaskoczenie, jakieś czary mary i zmruż oczy i inny głębszy poziom rzeczywistości, do szpiku kości😉. Nigdy nie mam wrażenia, że sama umiałabym chlapnąć pędzlem tak samo.

[picathartes]

Bo to sztuka Po to jest, by jednych zachwycać, a innych razić.

O geniusz Rothko "kłócę" się z mężem za każdym razem, gdy widzimy go w galerii. A nawet gdy go nie widzimy. Małż miał mózg sztuką przeprany w dzieciństwie, a ja, z rodziny wybitnie nieartystycznej, jestem sztuką nieskażona. Mamy więc zupełnie inne postrzeganie sztuki.

W każdym razie ponoć rozchodzi o to, że Rothko był pierwszy, który przedstawił na płótnie najprostszą formę w idealnym kolorze, czyli czarny kwadrat. I wielu pieje nad tym z zachwytu

Dla mnie ja mogę być pierwsza która postawi ubłocone buty na muszli klozetowej, ale jakoś mojej drugiej połówki to nie przekonuje

[jednoraz0w0]

Malewicz raczej.

[picathartes]

> Malewicz raczej.

Aaa! Racja.
Mówiłam, że jestem sztuką nieskażona

[kura17]

Rothko zawsze do mnie przemawial, te kolory sa niesamowite, zyja wlasnym zyciem.
jednak dopiero, gdy zobaczylam oryginaly, to pojelam wielkosc jego geniuszu. te obrazy sa wielkie, niesamowite, pulsujace kolorem.
Pollock raczej malo mnie obchodzil - do czasu, jak w muzeum w chicago zobaczylam jego plotno - rowniez wielkie - i wbilo mnie w ziemie. genialne. akurat tak bylo, ze Rothko i Pollock byli kolo siebie, prostopadle, stalam w tym rogu przez pol godziny, z zapartym tchem, totalnie oszolomiona. nie wiem duzo o sztuce, ale to bylo niesamowite.

[piekna_remedios4]

Wielkość tych obrazów faktycznie robi wrażenie. W sumie obrazy Pollocka są jakby trójwymiarowe ale dla mnie brzydkie po prostu. Jego żona za to tworzyła obrazy genialne.
Zresztą, na mnie ogromne wrażenie zrobiła Panorama Racławicka, ta wielkość, szczegóły...chyba nie dla mnie sztuka nowoczesna

[tiszantul]

"stalam w tym rogu przez pol godziny, z zapartym tchem, totalnie oszolomiona. nie wiem duzo o sztuce, ale to bylo niesamowite"

Dosyć ubogie i standardowe zachwyty jak na odbiorcę ekskluzywnej sztuki dla wąskiej grupy wtajemniczonych. Posłuchajcie sobie czasem, co ludzie mówią w galeriach, to jest zawsze to samo, jakie to są biedne komunikaty. "Stałam pół godziny, bo uwielbiam sztukę dla wtajemniczonych." "Świetnie cię rozumiem, ja stałem 40 minut, taki byłem zachwycony", "to jeszcze nic, ja kiedyś stałam dwie godziny, taki był fascynujący obraz". "A ja raz nawet usiadłem z wrażenia, nie miałem siły stać, taki obraz", "W malarstwie ważne są kolory". "Tak jest, masz absolutną rację, w malarstwie kolory, a w muzyce dźwięk".
Nie lepiej się umówić, ze głębi sztuki nie da się wyrazić, zamiast opowiadać takie rzeczy?

[srubokretka]

Hmmm to moze nic nie mowic, bo napewno komus sie nie spodoba? Mysle, ze tiszanul przesadzasz. Czesto bywam w galeriach, muzeach i nie slyszalam takich tekstow. Moze bylam zbyt zaabsorbowana swoim odbiorem i przemysleniami? Przyznaje, ze czesto w galerii zamieniam sie w autystyka i nie widze ludzi. Gdyby jednak ktos tak komentowal to by mi nie przeszkadzalo. Wazne, ze wogole ludziom jeszcze sie chce pojsc na wystawe do galerii. Nie tej handlowej.

[piekna_remedios4]

>"Tak jest, masz absolutną rację, w malarstwie kolory, a w muzyce dźwięk".

[tiszantul]

"i wbilo mnie w ziemie. genialne"

"Wiesz stary, byłem ostatnio w Zachęcie, normalnie wystawa mnie powaliła, rozwaliła mnie na kawałki, wbiła w ziemię, musiałem ją odchorować, cały weekend przeleżałem w łóżku z wrażenia, robiłem sobie okłady z rumianku, a w nocy nie mogłem zasnąć. Coś niesamowitego, obrazy, płótna, ramy, kolory. Kolory są najważniejsze, ramy mniej, ale co kto lubi. Uwielbiam sztukę"

[tiszantul]

"Rothko zawsze do mnie przemawial"

xD

[srubokretka]

Niektorzy ludzie potrafia wszystko sprzedac.
Dziela sztuki to tez pranie brudnych pieniedzy.... a pozniej wisza w muzeach, czesto przez przypadek, bo ktos dorobil teorie, ktora sie sprzedala.

[piekna_remedios4]

Owszem, tam była teoria w tle. Chodzi jednak o tych konkretnych dwóch twórców - dlaczego oni i dlaczego ich dzieła. W grupie ludzi, z których się wywodzili było więcej lepszych malarzy, takich którzy tworzyli coś bardziej strawnego dla przecietnego nowojorczyka. Nie wiem, nie rozumiem, ich "geniusz" uważam za przesadzony.

[srubokretka]

- From 1938 to 1942 Pollock worked for the WPA Federal Art Project.
-Pollock signed a gallery contract with Peggy Guggenheim in July 1943.
-Pollock's most famous paintings were made during the "drip period" between 1947 and 1950

Np Pollock uczestniczyl w rzadowym projekcie od 1938-42. Podpisal kontrakt z Guggenheim w 43 ...to jak wygrana na loterii. Oni potrzebowali akurat takiego pijaczka, reszte teorii dorobili. Tak zawsze sztuka dzialala i dziala. Masz szczescie i potrafisz sie wkrecicalbo nie. Akurat w Usa trzeba sie wkrecic w zydowskie towarzystwo jezeli chodzi o sztuke. Oni sa mistrzami sprzedazy.

W usa bylam juz w kilkuset domach (takie moje hobby ) Obrazy, sztuka na dobrym poziomie znajduje sie najczesciej w zydowskich domach. Oni maja kase na wspomaganie artystow. Jednak w wiekszosci domow poziom tego co wisi na scianach jest duuuuzo nizszy niz poziom, ktory maja prace np studentow Ak. sztuk pieknych w PL. Czemu nie wisi na scianach dobra sztuka? Bo na tych pracach nie ma odpowiednich nazwisk. Liczy sie metka, jak z ubraniami. Sprzedaja sie ci, ktorzy wykladaja $ na promocje.

Poobsewuj sobie FB. Wrzuca ktos zdjecie i chlapnie nad nim nieudolne zdanie, ktos inny strzela elaborat i zdjecie. Wiadomo kto bedzie mial wiekszy odzew.

[beaucouptrop]

》Jednak w wiekszosci domow poziom tego co wisi na scianach jest duuuuzo nizszy niz poziom, ktory maja prace np studentow Ak. sztuk pieknych w PL. Czemu nie wisi na scianach dobra sztuka《
A co według ciebie jest dobrą sztuką? Nie mylić z drogą sztuka np. Koonsa czy Hirsta.To bardzo subiektywne. Jakie kryteria sztuka musi spełniać żeby była dobra? Epoka tylko i wylacznie sztuki figuratywnej skończyła się gdzieś na początku 20 wieku. Jednym bedzie się podobal Caravaggio, innym Pollock a u jeszcze innych emocje będą budzić akcje performerskie Mariny Abramovic.

[piekna_remedios4]

>Epoka tylko i wylacznie sztuki figuratywnej skończyła się gdzieś na początku 20 wieku

a szkoda!
Mam nadzieję i wydaje mi się, że tak będzie - wrócimy do niej

[srubokretka]

> A co według ciebie jest dobrą sztuką?

W przypadku arch. wnetrz chodzi mi glownie o sztuke dobrana, odpowiednio weksponowana. W miare mozliwosci zeby to bylo cos orginalnego i dobrej jakosci.
Wazne jest, moim zaniem, zeby te przedmioty mialy swoja dusze (np zeby byly zrobione przez dzieciaka z pobliskiej szkoly lub przez kogos z rodziny) Niech to bedzie kicz, ale odpowiednio podany i nie kupiony w sklepie meblowym, tylko od lokalnego artysty.
Dobra jest tez taka, ktora nie przypomina mi ile za nia zaplacilam.

[beaucouptrop]

》W przypadku arch. wnetrz chodzi mi glownie o sztuke dobrana, odpowiednio weksponowana. 《
Jeśli chcesz mieć "sztukę" dobraną do wnętrza to własciwie możesz ją kupić w sklepie meblowym. Osoby, które kolekcjonuja sztukę kupują, bo jakiś przedmiot, obraz wywołał w nich emocje a nie dlatego, że będzie im pasował do salonu.

[srubokretka]

Taaak i wychodzi pozniej cos takiego. Specjalnie z takiego domu zdjecie zeby nie bylo, ze wlascicieli nie stac.

[jednoraz0w0]

czy ty właśnie wyharatałaś na publiczne forum zdjęcie domu klientów u których sprzątasz?

[srubokretka]

Nie sprzatam ani nie sprzatalam tam

[jednoraz0w0]

ale nie zaprzeczyłaś, że opublikowałaś prywatne zdjęcie cudzego domu na publicznym forum.

[srubokretka]

Wyluzuj. To moje zdjecie. Wnetrze juz nie istnieje. Adresu nie podalam. Cos sie tak oburzyla

[spanish_fly]

No i co z tego, że tak wychodzi? Jest jakiś obowiązek urządzać się tak, żeby tobie odpowiadało?

[srubokretka]

Oczywiscie nie zadalas sobie trudu, zeby doczytac, ze odpowiadalam na pytanie , tylko wolisz sie przypie...

[memphis90]

A dlaczego zakładasz, że jedno wyklucza drugie?

[beaucouptrop]

Nie musi wykluczać, ale kiedy kupuję jakiś obraz to nie zastanawiam się czy będzie mi pasował do zasłon i zyrandola. Kupuję, bo mi się podoba. Jedyne nad czym się zastanawiam jesli chodzi o wnetrza to to czy mam jeszcze miejsce na ścianach.
Często jest w tym spójność, bo upodobania właściciela są spójne w kwestii sztuki i wyposażenia wnętrz.

[piekna_remedios4]

no dobra, poczytałam co mi tu napisałyście i zaczynam rozumieć: sprzyjające okoliczności, plus jakaś tam umiejętność Pollocka do tworzenia niby przypadkowych zwitków kolorowych linii w sposób przemyślany, dorobienie do tego teorii i promocja w MoMA. Ok. Nie dla mnie jego prace, męczą mi oko i szukam punktu zaczepienia, czegoś, co mnie przyciągnie, a widzę tylko kolorowe spaghetti. Jestem zaś w stanie zrozumieć, że kogoś może to zachwycać. Natomiast czerwień, granat i brąz Rothko - hell no.
Miło się gawędzi o sztuce i tym, jak każdy ją odbiera.

[srubokretka]

Do przemyslenia dorzuce ci , ze Pollock ozenil sie z Zydowka w 1945. Popatrz na daty, na kontakty, miejsce ... ta sztuka to naprawde nie tylko plotno i farba ale cala spolecznosc , ktora go otaczala i promowala. Lee Krasner tez byla w artystycznych programach rzadowych. Jak dasz rade, to czytaj po angelsku biografie. Sztuka nabiera wtedy 4 wymiaru. Obdziera z mistycyzmu, brudzi pieniadzem, uzywkami.

[dramatika]

Istnieje teoria spiskowa, że to całe defekowanie farbą, zwane sztuką współczesną, to pralnia pieniędzy. No ale to absolutnie niedopuszczalne, aby szerzyć tego typu ruskie fejki, które odejmują zwiedzającym galerie sztuki minimum 50 do zajebistości.

[tanebo001]

Na antysemitów i faszystów jest tylko jeden sposób

• Mississippi Burning (1988) - Wringing Necks Scene (6/10) | Movieclips

[huang_he]

Och, no tak.
Czekam jeszcze na lewacką sztukę, która jest niczym, szczególnie w porównaniu do sztuki prawackiej, która jest wszystkim (i wychwalanie tego od katastrofy smoleńskiej, miodzio)

[huang_he]

I nie zapomnijmy o homosiach w sztuce! Ciepli, homosie, pedały. Taki da Vinci, a fuj!

[tanebo001]

Jeden Austriak walczył że z niepoprawną sztuką

[szare_kolory]

Teorię tę wspiera duże grono kuratorów, którzy tworzą odpowiednie brednie w opisach i tak to się kręci. Sztukę jednak odbiera się pełniej kiedy dysoonuje się wiedzą. Kiedy umiesz znaleźć tropy i odczytać znaczenia. Tu potrzebna jest i historia, i historia sztuki, i filozofia i literatura. Oglądanie obrazów to zajęcie intelektualne, obrazy się bardziej czyta niż ogląda. A czarny kwadrat na czarnym tle Malewicza jest sztuką tylko dlatego, że ktoś dopisał do tego teorię. Sztuka to nie wyścig pokoju i nie świadczy o wielkości autora ani dzieła fakt, że powstało po raz pierwszy lub że proces tworzenia był skomplikowany. Te cechy można doceniać w pracach szkolnych.

[tiszantul]

"Tu potrzebna jest i historia, i historia sztuki, i filozofia i literatura. Oglądanie obrazów to zajęcie intelektualne"

Co tak skromnie? Swobodnie można by dorzucić jeszcze z pięć dziedzin.
Według tej ambitnej definicji 90% ludzi chodzi do galerii całkowicie niepotrzebnie. Spróbuj z dowolnego widza galerii wycisnąć przy wyjściu trzy merytoryczne spostrzeżenia i jedną refleksję własną. Czy jeśli Twój test na zastosowanie licznych dziedzin wiedzy odbiorca widowiskowo obleje, to jego kompletnie bezradne "wbiło mnie w ziemię, genialna sztuka, nie mogłem oddychać z wrażenia, taki jestem wrażliwy na sztukę dla wtajemniczonych" można traktować poważnie czy nie?

[szare_kolory]

Mówię o zrozumieniu sztuki a nie wbijaniu w ziemię pod wpływem rozmiarów dzieła. Nic nie poradzę na to, że sztuka wymaga oczytania i zaplecza intelektualnego, którego nasz system edukacji od dawna nie zapewnia. I nie, nie twierdzę, że ludzie chodzą do galerii i muzeów niepotrzebnie. Gdzie w moim wpisie to wyczytałeś, Watsonie? Twierdzę, że potrzebują narzędzi, żeby móc odróżnić sztukę od humbugu. W innym wypadku ulegają pustym, ale pełnym zachwytów opisom kuratorów albo wystarcza im, że oglądają duże kolorowe figury.

[mysiulek08]

Polloc jest niezrownany, w jego szalenstwie jest metoda, w tych bohomazach jak stoisz im naprzeciw zobaczysz duzo wiecej niz sklebione kreski, linie, plamy np przygladnij sie Summertime, tam jest ruch, taniec, wirowanie
Trzeba tez choc raz zobaczyc obrazy Pollocka 'na zywo', poczuc jak ogarnia cie ten pozorowany chaos, zobaczyc fakture, to tak jak z muzyka klasyczna, w domu mozna sluchac na najlepszym sprzecie ale nic nie zastapi sali koncertowej

w ostatnich klasach podstawowki mialam swietnego nauczyciela plastyki ( a beztalencie jestem) i ktoras praca domowa miala byc abstrakcja bez wyraznego motywu, namazialam maziajow bez nadzieji na wiecej niz 3 a okazalo sie, ze dostalam 5, wlasnie za 'ducha Pollocka', o ktorym wlasnie wtedy sie dowiedzialam

Rothko dla odmiany nie, nie moja bajka

[mid.week]

Branett Newman jest porywający

[piekna_remedios4]

o, widzę że jeszcze lepszy niż Rothko.

[mid.week]

a jakbyś to zobaczyła na żywo to, oooooopaanie, dopiero robi wrażenie!
nie bez powodu tam kozetka stoi, ludzi po prostu zwala z nóg.

[memphis90]

Eeeee, mamy takie same w castoramie, ale bez ławeczki 😜

[mid.week]

no bo to nie Newman!

[memphis90]

Aaaaaa! Teraz rozumiem! 😂

[piekna_remedios4]

A te obrazy? Sztuka przez wielkie Sz czy bohomazy?

[mid.week]

ej ale bez podania autora to skąd mam wiedziec?
Ten pierwszy to dla mnie wisi bokiem. Widzę w nim drabine prowadzącą do sekretnego miejsca i ogromne nogi, które usiłują na nią wejść. Na drugim drabina jest większa. Im bardziej wchodzisz na drabinę, tym wiecej masz szczebli do pokonania. W sumie może być przygnębiajace...

[piekna_remedios4]

No celowo bez autora, bo jak rozumiem to mocno zmienia optykę 😉

[mid.week]

Nic nie szkodzi, podoba mi się. Własnie sobie pomyślałam, że dlaczego przygnębiające? Kolory sugerują rezygnację jakaś ale to fajne ze drabina się wydłuża z czasem, dłuższa droga, więcej przeżyć. Lepiej iśc niż stać w miejscu. Pewnie sama namalowałaś. Albo Ikea

[piekna_remedios4]

nie psujmy zabawy na tym etapie, chciałabym zobaczyć jaki może być odbiór po prostu obrazu, bez ideologii, teorii i wymienionego nazwiska.
Ale muszę tu wyraźnie zaznaczyć: to nie Ikea

[mid.week]

oddaję głos za opcją
sztuka
czy wielka wg świata to ja nigdy nie rozróżniam, od razu się poddaję.Może sie okazać nawet, że to jest Picasso.
Wg mnie sztuka, ale nie z tych co mnie porywają, zatrzymują i wprawiają w onieśmielenie. Czyli sztuka niewielka.
Gdzieś wyżej przeczytałam, że różnica jest w szczegółach i na żywo obraz pokazuje swój czar. Może i tak jest w tym przypadku... Chociaż ja mam w sypialni Nikifora - szkaradzieństwo jakich mało. Trzymam go bo dziadek go dostał od autora, ma na rewersie imienna dedykację. Wartość rodzinna dla mnie, przezyć estetycznych czy tam innych wzruszeń mi nie dostarcza, mimo że widzę go na żywo tak bardzo, że bardziej sie nie da.

[fornita111]

Ten pierwszy bohomaz, ten drugi- sztuka, ale nie przez wielkie "S"

[mid.week]

IMO to jakas seria, autora tego samego, wiec jak jeden sztuka to drugi też raczej nią być powinien...?

[fornita111]

Ja tak nie uwazam, artysci maja dziela i Dziela. "Fraszki nie cuda, nie kazda sie uda"- to samo z obrazami, piosenkami, filmami...

[fornita111]

Ale ok, odpowiadajac na pytanie bardziej precyzyjnie: nie sadze, ze to bazgroly dziecka, albo szympansa, albo maszyny

[piekna_remedios4]

tak, zgadzam się. Nie wszystkie obrazy danego twórcy są arcydziełami, nie bywają nawet czasami dziełami.

[mid.week]

No tak, z tym też sie zgadzam. Każdy ma lepsze i gorsze okresy, a artysta też człowiek przecież. Ale wydaje mi sie, że jeśli coś robi osoba o wrażliwości powyżej przeciętnej, z talentem, z warsztatem, to zawsze w tym będzie jakaś emocja, umiejętność jej przedstawienia, znajomośc techniki. Jego wytwór zmieści sie w szerokim pojęciu sztuki. Gorszej czy lepszej ale jednak sztuki. Czy nie?

[mid.week]

No i kiedy będzie ogłoszenie wyniku konkursu? Wpadam z rana dowiedzieć się czy nie rozpoznalam jakiejś światowej klasy dzieła, albo czy nie nazwałam sztuką śladów na obronie po imprezie, a tu nic...
Można coś wygrać?

[mid.week]

*na obrusie!

[fornita111]

Tez czekam!

[piekna_remedios4]

czekam aż się wypowie ta forumka z jednorazowym nickiem

[fornita111]

Perfidna maupa!

[jedn0raz0w0]

ojej
ten prostokątny mi się kojarzy z happy accident w rodzaju "malowałam coś na stole, nie chciałam go uświnić więc rozłożyłam papier pod spodem, a potem się okazało, że to co na nim zostało to wygląda jak stodoła dziadka Franka w zimowy, pochmurny dzuen, wystarczy drabinę dorysować".Zdarza się, że taki papier czy paleta wygląda fajniej niz to, co się przy ich pomocy wymęczyło i może się to zdarzyć zarówno przedszkolakowi jak i Kleinowi.

[piekna_remedios4]

tak, właśnie dlatego uważam, że odbiór sztuki jest czymś tam względnym i indywidualnym, iż nie sposób aby wszyscy myśleli jednakowo. Stąd uwielbienie dla Pollocka i Rothko (między innymi oczywiście) jest powiązane z teorią, historią, PRem a często także z nieumiejętnością oglądających do wysuwania własnych wniosków i owczym pędem
Autorem tych obrazów jest mój osobisty tata, kompletny amator, maluje też (poza ekspresjonizmem abstrakcyjnym ) świetne obrazy wszechświata i "widoki".
Dzięki dziewczyny za odbiór i miłą dyskusję bez hejtu, rzadko tu się to zdarza

[mid.week]

pozdrowienia dla taty!

[jednoraz0w0]

Czekaj, to co napisałaś to jest dokładnie odwrotne do tego co ja tzn oczywiście, że każdy sztukę filtruje przez własny umysł w którym ma różne zasoby do odbioru i znawca malarstwa niekoniecznie doceni jakieś mistrzowskie wykonanie opery.
Ale to co ja pisze, to że ten konkretny obrazek to raczej sympatyczny happy accident (nie dzieło) niezależnie od tego, komu się przytrafił. A nie, że gdyby to był Kline czy Rothko, to od razu by to było dzieło. Natomiast gdyby to był Kline, to wartość rynkowa by oczywiście wzrosła, dlatego, ze to on - ale to dlatego że tak działa rynek, na takiej zasadzie, na jakiej duda dawał parę podpisanych nart na aukcję, a gdybym je podpisała, to ku mojemu ubolewaniu raczej by tak dobrze się nie sprzedały.

[jednoraz0w0]

* gdybym zamiast dudy ja je podpisała

[piekna_remedios4]

Alez ja zrozumiałam Twój przekaz i dodałam swoje trzy grosze odnośnie odbioru sztuki ogólnie, a nie tych obrazków 🙂 zdaję sobie sprawę, że to żadne wybitne dzieła hahhah.

[fornita111]

A moze wybitne i za pare lat ci bedzie glupio, jak beda fortune kosztowac Sztuka to nie jest nauka scisla i tutaj pryncypialne osady znawcow bywaja po latach gucio warte

[mid.week]

a w podręcznikach bedą cytowali mój tekst, że to może być ślad po imprezie na obrusie... ojesuuu (((

[fornita111]

Ale przejdziesz do historii, ha!

[jedn0raz0w0]

raczej nie będą, bo sa na poziomie ucznia/studenta szkoły artystycznej który musiał na egzamin rysować realistycznie a teraz nie musi i szuka swojej drogi, inspirując się innymi abstrakcjonistami. Co nie zmienia faktu, że każdy wybitny artysta na początku byl niewybitnym amatorem ale jeśli osiągnie sukces, to i te jego wprawki się sprzedadzą, pod warunkuem, że będą podpisane. Ale nie sprzedadzą się jako dzieła tylko raczej właśnie jako "coś od tego gościa" i raczej nie za te same ceny. Czyli: o ile to nie sa dzieła, o tyle jeśli tata będzie konsekwentnie malował i zacznie się sprzedawać, to te też pójdą. Ale to nie one spośród jego prac trafią do "Historii sztuki XXI wieku".

[memphis90]

Obraz nr 2 to ewidentnie wariacja Chełmonskiego - są nóżki na łące w nonszalanckiej wakacyjnej pozie, babie lato fruwa, w tle siedzi czarny pies/krowa, a po niebie pędzą chmury.

[bywalec.hoteli]

niektore rzeczy są dla mnie ciekawe, inne nie w tym gatunku malarstwa.

zamalowane płótno na 1 kolor albo 1 kolor i kropka raczej nie, chyba, ze jako ciekawostka.

[tanebo001]

Nie wiesz co tracisz. Choćby takiego Turnera. W XIX wieku malarze mieli taki status jak dziś gwiazdy kina. Turner miał konkurenta - Johna Constable. Malował on wielkie barwne obrazy. Wtedy organizowano salony na których często malarze kończyli obrazy na oczach widzów. Tak było raz z Turnerem i Constablem. Podczas jednego takiego salonu Constable zaprezentował wielki obraz przedstawiający jakiś most w Rzymie - feria barw i mnóstwo szczegółów - istne 8K. A Turner namalował jakiś obraz w stylu "statek w zadymce w pochmurny dzień". Podczas salonu zjawił się spóźniony, podszedł do swojego obrazu stojącego obok obrazu Constabla i namalował jedną pomarańczową kropkę - boję. Potem Constable powiedział: "Był tu i pokonał mnie"

[koraleznasturcji]

Mój nauczyciel w szkole mówił nam, cytuję za pamięci, "ci, którzy twierdzą że rozumieją dawną sztukę, a nowej nie, tak naprawdę tej starej też nie rozumieją, tylko umieją nazwać to, co obraz przedstawia. Widzą paterę, jabłko i czaszkę, a przecież ten obraz nie służy opisaniu, jak wygląda patera, jabłko i czaszka".

Hermetyczność (elitarność?) nowoczesnej sztuki można bardzo sensownie krytykować, ale ta sztuka, z założenia, nie służy celom dekoracyjnym i wiernemu odtwarzaniu rzeczywistości. Więc uwaga "panie Rothko, mi ten pana maziaj niespecjalnie pasuje do salonu, a ta plama, ta o tu, nie przypomina żadnego z moich przodków" raczej by artysty jakoś szczególnie nie dotknęła. Może by nawet ucieszyła.

No i sztuka to nie umiejętności techniczne. Prawie każdego można mniejszym lub większym nakładem pracy nauczyć malować realistycznie. Ale w taki hiperrealistycznym obrazie może zachwycać co najwyżej pracowitość autora, równie dobrze można zachwycić się pięknem dowolnego doskonale wykonanego dzieła rzemieślniczego.

[jednoraz0w0]

o, napisalaś to, co ja próbowałam

[taje]

Jednoraz0w0 i koraleznasturcji - bardzo dziękuję wam za wpisy w tym wątku!

[piekna_remedios4]

Dobrze, a powiesz mi w jaki sposób rozumieć ten czerwony obraz Newmana?

[konsta-is-me]

Nie, nie można nauczyć rysować realistycznie "prawie każdego". Po prostu
Tak samo jak nie można nauczyć śpiewać "prawie każdego".
Chyba że ktoś ...nie odróżnia tego.
Otóż każda sztuka to również umiejętności "rzemieślnicze" które zwyczajnie większości osób nigdy nie będą dostępne na tym poziomie.
Jeśli ktoś jest ślepy , głuchy i prymitywny, to będzie bredził że "każdy się może nauczyć" i "rzemieślnicze".
Wobec czego mogę ogłosić że jestem śpiewaczka operowa bo "mam emocje" jak śpiewam lub baletnica , bo "wyrażam siebie".

[fornita111]

Dobrze prawisz, konsta.

[jedn0raz0w0]

Można. Właśnie o to chodzi, że realistyczny rysunek niekoniecznie się równa sztuka, chyba że sztuka w sensie rzemiosło. Zwłaszcza, że te hiperrealistyczne to są na ogół ze zdjęć, więc to po prostu bardzo cierpliwie kopiowanie, teoretycznie i małpa to opanuje jeśli jej dać wystarczająco dużo czasu.
Tak samo jak jakiś artysta muzyk typu Freddie Mercury porwie miliony wyrażając swoje emocje to to nie jest to samo co facet który podkładał głos do piosenek do filmu o nim, idealnie go kopiując i mimo, że w zasadzie potrafi śpiewać praktycznie tak samo to mało kto pamięta jak on się nazywa.

[konsta-is-me]

Pomyliłaś teraz popularność z talentem ,prawda?
Spoko, zdarza się
Np.Madonna ma wybitny talent wokalny, bo przecież każdy ją zna z tego że "śpiewa", oh wait...
(Żeby była jasność nie porównuje wokalnych zdolności Mercurego z Madonna...😂)
Otoz- każda sztuka to "rzemiosło" jak to nazywasz.
Wzniesione do poziomu który mało komu jest dostępny.
"Emocje" ma każdy .
Ja też mam emocje ,jak śpiewam, tylko nie wiadomo dlaczego nikt nie chce tego słuchać.
P.S Czekam aż skopiujesz "jak małpa" fotograficznie jakies zdjęcie i pokażesz ma forum, pochwal się "jakie to proste"...

[taje]

Jeśli sztuka to rzemiosło w sensie jak najbardziej wiernego odzwierciedlania rzeczywistości to największym artystą naszych czasów mogłaby być sztuczna inteligencja, która przeniesie zdjęcie na płótno. Ewentualnie genialny fałszerz. W sztuce, a zwłaszcza sztuce współczesnej, nie chodzi tylko o rzemiosło ale przede wszystkim o pomysł i emocje. Dobry warsztat nie gwarantuje wrażliwości i nowej jakości w sposobie przedstawiania rzeczywistości a bez tego nie ma sztuki. PS. Picasso być może nie potrafiłby idealnie skopiować Mona Lisy - czy to oznacza, że nie był wielkim artystą?

[konsta-is-me]

Ale przeniesienie emocji wymaga rzemiosła...
Inaczej to nie jest sztuka.
Chyba że kompletnie zrezygnujesz z tego też w innych dziedzinach sztuki i uznasz że rzepolenie/ podrygi/bazgranie to też "sztuka" i wtedy absolutnie każdy może być artystą.
Tylko dlaczego nazywany to sztuka ?
Na czym polega sztuka ?
Czym się różni od "nie- sztuki"?
I nie mów mi że popularnością, bo czasy w których ktoś stawał się znany z powodu umiejętności - czyli uwaga- SZTUKI/KUNSZTU, minęły dawno temu.
Więc zdefiniuj czy mówisz o popularności czy wyrażaniu emocji, a ...wyrażać emocje może nawet niemowlak płacząc, bo jest głodny...

Caly czas podajesz argument " bo ktoś jest znany" otóż to, że ktoś jest"znany" świadczy tylko o tym że jest znany ,o niczym więcej.
Chyba że "sztuka" dla ciebie oznacza połączenie trafu/szczęścia , znajomości i umiejętności pozostania popularnym.
To nie jest sztuka w znaczeniu jakim ja to rozumiem.
I myślę że nie wiesz czym jest sztuka, po prostu powtarzasz " widocznie jest, bo media go wykreowały".
Można i tak ale, z talentem to nie ma NIC wspólnego .
Dzisiaj można komputerowo wygenerować postać w filmie - więc czy aktorstwo jest sztuka?
Czy film jest sztuka?
Porykiwania disco polo to sztuka (jakieś tam emocje wyraża przecież) , a Mozart to "rzemiosło" (a trzeba cholernego rzemiosła do tego ,żeby te emocje w muzyce przedstawić)?
A dlaczego skoro "można komputerowo) - na tej samej zasadzie jak zrobienie zdjęcia.

[taje]

>Caly czas podajesz argument " bo ktoś jest znany" otóż to, że ktoś jest"znany" świadczy tylko o >tym że jest znany ,o niczym więcej.

Hmm, czy to do mnie? Bo ja nigdy takiego argumentu ("bo ktoś jest znany") nie podnosiłam.

[fornita111]

Mylisz sie, Picasso mial warsztat i potrafil malowac realistycznie, tylko chcial inaczej. Tutaj masz jego realistyczny obraz:

[taje]

Tak, wiem, ale ja jakby o czym innym. Są wielcy artyści, którzy albo nigdy nie malowali realistycznie więc trudno oceniać ich warsztat, albo malowali i wiadomo, że ich warsztat nie jest idealny (choćby casus Van Gogha). I mimo to są uznanymi twórcami (i nie, nie mylę tego z popularnością). Picasso być może nie był najlepszym przykładem ale sprowadzanie istoty sztuki do umiejętności realistycznego odzwierciedlania rzeczywistości wyklucza z definicji sztuki wiele współczesnych nurtów. Co ze sztuką konceptualną? Zresztą nie tylko współczesnych. Co z malarstwem średniowiecznym, które nie stosowało perspektywy?

[fornita111]

To Nikifor bylby wg mnie lepszym przykladem, niz Van Gogh. Jego szkic psa z dziecinstwa kojarzysz? To nie jest artysta z nieidealnym warsztatem, to jest artysta ktory jakby "malowal choroba", jeszcze inna inkszosc Aha, no i ja absolutnie nie sprowadzam istoty sztuki do realistycznego oddania rzeczywistosci, nie moglam czegos podobnego napisac!

[jedn0raz0w0]

Nie, nie pomyliłam popularności z talentem.
Każda sztuka wymaga opanowania rzemiosła, bez tego się nie da pokazać tego, vo się chce, alnie każde rzemiosło to sztuka.
Nie znoszę oklepanego powiedzenia o czytaniu ze zrozumieniem, ale tym razem naprawdę pasuje. Przeczytaj uważnie i z otwartym umysłem posty na które odpowiadasz.
Zdjęcie? Mogłabym skopiować, nigdzie nie mówię że to proste tylko ze każdy się tego może nauczyć, czaisz różnicę?

[konsta-is-me]

Po pierwsze- zwyczajnie NIE każdy się tego może "zwyczajnie nauczyć".
Po prostu.
Po drugie jak sama stwierdzilas "czytanie ze zrozumieniem się kłania".

[jedn0raz0w0]

Realistycznego odrysowania zdjęcia? Każdy, kto nie ma oczu w dupie i ma jako taką koordynację ręka-oko. Oczywiście jednemu to zajmie dwa tygodnie a innemu rok, ale to tylko kwestia motywacji, cierpliwości i treningu.
Podobnie, jak każdy może się nauczyć odegrać jakąś melodię na klawiszach.
Ale rzemiosło nie czyni sztuki ani artysty, to tylko środek wyrazu. Tak, jak to, ze ktoś sie sprawnie posługuje językiem, nie znaczy, że jest poetą.

• Jokgu The Chicken Plays The Piano! SHOCKING! | America’s Got Talent 2017

[fornita111]

Rzemioslo jest podstawa, bez tego nie ma artysty. Wirtuozeria techniczna sama w sobie jest rodzajem artyzmu, ale fakt, ze do wielkiej sztuki potrzeba wiecej.

[konsta-is-me]

Owszem, jest taki typ ludzi, którzy patrząc na rysunek mówią "no, wygląda jak kotek, czyni w czym problem?".
Wtedy możesz wierzyć że "każdy może narysować, wystarczy tylko pocwiczyc".
Szczególnie w malarstwie czy grafice, który wymaga innych środków wyrazu niż np.spiew.
Zajmuje się rysunkiem i uczę rysunku od lat i przysięgam że NIGDY nie widziałam ,żeby ktoś bez talentu potrafił dobrze rysować, mimo czasem wielu lat wysiłków.
Podziwiam ich wytrwałość i cierpliwość, ale ..po 20 latach to...wciąż jest kiepskie.
Aczkolwiek myślę że większość osób tego nie rozróżnia
Nie chcę mi się po raz kolejny tłumaczyć.
Nigdy nie zobaczysz prawdziwego mistrzostwa, bo go nie odróżnisz od badziewia.

[bywalec.hoteli]

Konsta, a ty rozumiem, że potrafisz dobrze rysować?

[jedn0raz0w0]

Bez urazy, ale osoba, która mi zarzuca, że nie odróżniam talentu od popularności, nie ma zasobów, żeby mi cokolwiek próbować tłumaczyć

I mam nadzieję, że nie uczysz rysunku typu realistyczne kopiowanie zdjęć, bo ja o tym mówię, ze to jest do opanowania przez kazdego bez deficytów. A nawet jak opanuje rysunek z natury to to go nie czyni artystą - przecież każdy student architektury potragi realistycznie rysować.
Od początku tez piszę, że nawet prosta, abstrakcyjna kreacja wymaga technicznych umiejętności. Tak szczerze to widzę ze bardzo chcesz udowodnić ze nie mam racji tylko nie bardzo wiesz gdzie uderzyć.

[jedn0raz0w0]

Bez urazy, ale osoba, która mi zarzuca, że nie odróżniam talentu od popularności, nie ma zasobów, żeby mi cokolwiek próbować tłumaczyć

I mam nadzieję, że nie uczysz rysunku typu realistyczne kopiowanie zdjęć, bo ja o tym mówię, ze to jest do opanowania przez kazdego bez deficytów. A nawet jak opanuje rysunek z natury to to go nie czyni artystą - przecież każdy student architektury potragi realistycznie rysować.
Od początku tez piszę, że nawet prosta, abstrakcyjna kreacja wymaga technicznych umiejętności. Tak szczerze to widzę ze bardzo chcesz udowodnić ze nie mam racji tylko nie bardzo wiesz gdzie uderzyć.

[princesswhitewolf]

Po prostu nie rozumiesz podstawowej sprawy. W sztuce wspolczesnej czyli tej co zaczyna sie z impresjonistami juz nie chodzi o mimentyzm czyli idealne odzwierciedlenie rzeczywistosci ho mieli fotografie. Juz nie chodzi o umiejetnosci odzwierciedlenia realiow. Chodzi o koncepcje, idee, technike malarska, sposob w jaki farba zostala utrwalona, artysta jako czesc dziela wyrazajacego przezycia podczas tworzenia "totemicznej wizji" i tym podobne pierdy.

[piekna_remedios4]

chyba ty nie rozumiesz o czym pisałam

[princesswhitewolf]

ok. czego nie rozumiem? Twoj dylemat to cos co slyszalam na pierwszym roku hist sztuki

[spanish_fly]

Dzieł Pollocka nie lubię - mam wrażenie, że patrzę na trzeszczący, śnieżący telewizor.
Ale Rothko lubię bardzo. Jego obrazy budzą we mnie miłe skojarzenia z pięknymi widokami natury, uspokajam się patrząc na nie.

[kobietazpolnocy]

Niektóre dzieła do mnie przemawiają, ale nie wszystkie.

Wydaje mi się, że rozumiem, o co ci chodzi i też mam z tym problem.
Bo, skupiając się na malarstwie zachodnim, przez wieki było to głównie rzemiosło. Oczywiście, trzeba było mieć do tego smykałkę, talent, jedni twórcy byli bardziej cenieni niż inni, a style się zmieniały, ale to wciąż była sztuka figuratywna, w której dosyć łatwo docenić kunszt twórcy: przedstawienie postaci, ułożenie szat, kompozycja, kolory..
XIX wiek przyniósł ze sobą mit uduchowionego artysty, a sztuka, a przynajmniej jej gałąż, stała się kanałem przekazania emocji - głównie emocji. To może być bardzo potężne narzędzie w rękach geniusza, ale jednocześnie staje się trudniejsze do, w miarę obiektywnej, oceny - bo jak oceniać, coś co jest z natury aż tak subiektywne?
Stąd też, IMHO, nadpodaż miernej jakości artystów promowanych przez skorumpowany świat galerii i domów aukcyjnych, gdzie sprzedać można niemal wszystko, bo "w sztuce wszystko jest dozwolone". To budzi zrozumiały sprzeciw widzów i ogólny dystans i niechęć do sztuki współczesnej, bo często trudno ją zrozumieć - czasem słusznie, czasem niesłusznie.

Lubię Rothko, lubię niektóre dzieła Pollocka, ale uważam, że przy tak dużej roli barw i wielkości płótna większość reprodukcji nie oddaje ich siły oddziaływania. Pod tym względem malarstwo klasyczne ma większą przewagę.

Jakby nie było, mnie samą w dzieciństwie najbardziej zafascynowały "Narodziny Wenus" Botticellego i "Sąd Ostateczny" Memlinga. Sztuka klasyczna jednak jest w stanie obronić się sama..

[decadent46]

Mnie jakoś szczególnie nie zachwyca. Kocham sztukę, ale nie w tym wydaniu 🙂