Moja mama odeszła wczoraj

[hannah_weaverrr]

O 19:50 na OIOMIE. Trafiła tam w stanie krytycznym w sobotę.
Nie mam siły już płakać.
Powiedzcie, że da się żyć po stracie... na razie tego nie widzę

[anilorak174]

Bardzo mi przykro...

[princy-mincy]

Współczuję i przytulam.

[aluap1980]

Bardzo mi przykro i współczuję. To ogromna strata i ból. Podobno czas leczy rany.

[tonik777]

Współczuje. Moja mama odeszła 1,5 roku temu (nagle, wyszła na spacer i nie wróciła). Wypłacz się. Po pewnym czasie jest łatwiej.

[gama2003]

Bardzo współczuję.
Da się żyć dalej, ale poczujesz to za jakiś czas.
Uwierz, da się powiedzieć mama/ tata bez usuwania się ziemi spod stóp. Przyjdzie taki dzień, że pomyślisz o mamie ze spokojem i uśmiechem. Będzie inaczej, ale ten rozdzierający serce ból złagodnieje.

Przytulam mocno.

[gajmal]

Bardzo mi przykro.

[agdzieztam]

O gama dziękuję napisałaś to, co ja bym napisała. Tak jest, Hannah. Teraz pozwól sobie przeżywać rozpacz i wspominac

[iwoniaw]

Przykro mi, przyjmij kondolencje 😪
Tak, da się żyć po stracie, ale to nie jest wcale tak szybko. 😪 Dziura w duszy zostaje. Daj sobie przestrzeń na żal i oplakanie straty.

[limelight7]

O, dziura w duszy, tak to właśnie czuję i nazywam. Mocno przytulam autorkę.

[arabelax]

Kiedy moja zmarla, ktos mi powiedzial "the hole is permanent, but you learn to grow around it", bo tak to wyglada.
Bardzo mi przykro i sciskam mocno❤

[daniela34]

Bardzo mi przykro. Ogromnie współczuję.

[lu_na_be]

Współczuję bardzo. Mój tata zmarł prawie trzy lata temu. W pierwszych dniach nie wyobrażałam sobie w ogóle jak może istnieć życie po tym wydarzeniu, pod różnymi względami. Ale istnieje. I rzeczywiście im więcej czasu upłynęło, tym więcej spokoju i radości przynosi myśl o tacie. Wiadomo, tęsknota zostaje, ale nie tak intensywna i naprawdę pozwala szczęśliwie żyć. Pozwól sobie na przeżycie żałoby. To będzie trudny czas. Nie musisz być silna.

[sanciasancia]

Bardzo mi przykro.

[hasty]

Bardzo współczuję

[ga-ti]

Współczuję, przytulam.
Daj sobie czas na płacz.
Teraz będzie się działo mnóstwo rzeczy organizacyjnych, my czuliśmy się jak w jakimś matriksie, w dzień załatwianie spraw, wieczorem płacz... później będzie o tyle łatwiej, że się uspokoi wokół i będzie czas na płacz, tęsknotę, smutek, wspominanie...
Rób tak, jak czujesz, to czego będziesz potrzebowała. Nie ma lepszej i gorszej "metody" na czas żałoby.
Z czasem będzie lepiej.



Napiszę, choć pamiętam, jak się denerwowałam na takie słowa, bliska mi osoba trafiła na oiom w stanie krytycznym, zmarła w ciągu trzech dni, bliscy nam mówili wtedy, że to lepiej dla niej i dla nas, bo gdyby miała w takim stanie (leżącym, bez kontaktu) zostać wypisana do domu to wszyscy byśmy się tylko męczyli. I w sumie to prawda, bolesna, ale jednak prawda. Ta osoba modliła się o szybką śmierć, bez bycia ciężarem dla najbliższych...

Trzymaj się.

[eliszka25]

Bardzo mi przykro, przytulam.

Da się żyć, ale to poczujesz dopiero za jakiś czas. Teraz pozwól sobie na rozpacz i łzy.

[iwles]

Bardzo mi przykro.
Przytulam.

[homohominilupus]

Wyrazy współczucia.

Najtrudniejsze przed Tobą.
Z czasem będzie lżej.

[lilia.z.doliny]

że da się żyć po stracie
Da się. Ale jeszcze nie teraz. Teraz jest czas na płacz i wyrzucanie ton kortyzolu. Przyjmij współczucia

[gulcia77]

Najgłębsze wyrazy współczucia. Sama to przeżyłam 9 miesięcy temu. Z czasem jest lepiej, ale teraz po prostu daj sobie czas.

[tanebo001]

Bardzo Ci współczuję. Przeżyłem to samo 40 dni i 7 godzin i 30 minut temu. Mamy powinny żyć wiecznie. Ale niestety tak nie jest. Pierwszy tydzień będzie okropny. Nie hamuj się, płacz. Zasłużyła na to żeby po niej płakać. Później będzie inaczej. Ja nadal nie mogę uwierzyć że jej nie ma. Ale jednocześnie jestem tego świadomy. I jest to tak irracjonalne jakby nagle znaleźć się w Star Treku. Nagle jest się dorosłym. Ja kontra cały świat. Nie ma już nikogo kto by bezwarunkowo pocieszył. Co zostaje? Wspomnienia. Odwiedzam miejsca w których nie byłem kilkadziesiąt lat a które pamiętam z dzieciństwa. Gdy byłem tam z mamą. To ożywia wspomnienia. Często odwiedzam cmentarz i rozmawiam. To trochę koi ranę. Co innego mi pozostaje? Wiem że mnie kochała i wiem jakim chiałaby bym był człowiekiem. I z miłości do niej mogę taki być. Nie przejmuj się radami innych że powinnaś ię wziąć w garść. Rób to na co masz ochotę.

[primula.alpicola]

Przyjmij wyrazy współczucia.
Da się, to trudne.

[extereso]

Przyjmij moje serdecznie wyrazy współczucia. Pomalutku, powolutku...

[ju_mi]

Współczuję...

Po 29 latach mogę napisać, że da się żyć choć nawet teraz jak to piszę łzy mi się cisną do oczu.

[misterni]

Bardzo mi przykro, przytulam i współczuję.
Da się żyć po stracie, a nawet cieszyć tym życiem.
Ale to nie przychodzi szybko, trzeba przejść przez żałobę i zdawać sobie sprawę, że jakaś wyrwa w sercu na zawsze pozostanie.
Mój Tatuś odszedł 32 lata temu, gdy miałam 19 lat. Czasem wydaje mi się, że było to wczoraj, czasem, że w poprzednim życiu.
Ból po stracie pozostał, ale też poczucie, że przez 19 lat miałam najlepszego tatę pod słońcem i tego żadna siła mi nie zabierze. ❤️

[alpepe]

Wyrazy współczucia.

[pursuedbyabear]

Przytulam mocno. Daj sobie czas.

[dzikka]

Da się. Za dwa dni minie 5 rocznica śmierci mojej Mamy. Ale tęsknota jest ciągle. Przytulam.

[igge]

Wyrazy współczucia.
Przytulam.

Da się żyć po stracie. Tylko musi minąć sporo czasu.
Czas leczy rany.