Matura 2026

[aagnes]

Nie wiem, byc moze jest juz taki wątek... dziewczyny na egzamin 8 klasisty mają swój, ale mysle, ze zestresowane matki maturzystow zasługują na swoj.
Piszcie z czym sie zmagacie, co przezywacie.
Ja przezywam, ze to koniec szkoly, koniec zycia jakie dotyychczas bylo dosyc przewidywalne z klasy do klasy, ze corka nie dosc ze pisze mature, (prawdopodobnie) idzie na studia, byc moze wyjedzie, to za chwile ma 18-tke, jakos duzo tego na raz, dla samej mamy jedynaczki to sporo.
Bardzo prosze zeby nie wpisywaly sie tutaj dziewczyny dla ktorych matura i wszystko co z nia zwiazane nie jest zadnym przezyciem. niech tutaj bedzie przestrzen dla tych dla ktorych to naprawde cos znaczy. nie umniejszajmy nikomu.

[dolores12]

Ja mam dwójkę dzieci, młodsza zdaje maturę w tym roku. Przy starszym bardzo to przeżywałam, pomieszanie radości i dumy ze smutkiem, tęsknotą za tą właśnie przewidywalnością o której piszesz. Na uroczystości zakończenia roku(u syna była z rodzicami) chciało mi się płakać. Teraz jest trochę łatwiej, zwłaszcza że córka deklaruje chęć studiowania w naszym mieście. Dla mnie mimo wszystko to duże przeżycie. Nadal bywa, że uronię łzę jak starszy wsiada do pociągu żeby wrócić na uczelnię...

[widosna]

Stresuję się za córkę. Bo... z matmy jest słaba. Wprawdzie jest na profilu rozszerzonym, a pisze z podstawy ale i tak, czy nie dostanie jakiejś pomroczności jasnej i nie dobije do 30%? no boję się tego....
Bardzo się stresuję a ona nie. Wg mnie, mogłaby zrobić więcej. Uczyć się więcej (tej matmy).
Ale nie mam wpływu na to jak napisze.

[scarlett74]

Zaraz się tu zjawią rasowe ematki z tekstami typu matura to taki większy sprawdzianik, moja w ogóle się nie przygotowuje, wszystko umie/ew. laureat ze 100% na maturze
Ja dwóch starszych maturę przeżywałam, młodej w tym roku również. To symbolicznie kończy się pewien etap

[alpepe]

Może by się i zjawiły, ale je na wstępie wyproszono.

[scarlett74]

Tym się akurat ematki nie przejmują

[heca007]

Dwa razy już to przeżyłam ale mam wrażenie, że teraz będzie trudniej. Każde dziecko jest inne ale tutaj mogą zaważyć szczegóły, których nie przewidzę. Bo najmłodszy jest po prostu najmniej przewidywalny. Do tego część będzie na komputerze pisał. Starsze tego nie robiły. Boje się o matematykę bo nie jest orłem jak starsi tylko lubi i umie ją przeciętnie. Na 100% nie boję się o angielski bo tu już ma pozdawane różne certyfikaty i to kilka lat temu. Pewnie dostanie 100% ze zwykłej i rozszerzonej. Boję się o WOS jak mu pójdzie bo w klasie tylko on i kolega będą to pisać. Ogólnie jestem kłębkiem nerwów.

Co do wyprowadzki. Córka zaraz po maturze się wyprowadziła za granicę. Widujemy się góra 4 razy w roku. I tak już prawie 5 lat. W to lato zaplanowaliśmy wspólne wakacje za granicą to choć tydzień pobędziemy razem Starszy syn mieszka z nami, studiuje. Nie wyprowadzi się do końca studiów czyli co najmniej rok (sądzę, że dłużej ).

[kura17]

moj syn chyba zacznie sezon maturalny (mieszkamy w Niemczech) - pisze fizyke w ten czwartek
jest zadziwiajaco wyluzowany, mowi, ze umie (chce studiowac astrofizyke, wiec powinie umiec LOL).
ja oczywiscie w nerwach, ale staram sie go nie nakrecac, generalnie jest nerwowy.

duzo bardziej rusza mnie fakt, ze wybral studia w innym miescie i moj malutki syneczek juz niedlugo sie wyprowadzi ... chlip ...

[scarlett74]

A powiedz mi kura, jak jest w niemieckim systemie edukacji czy w ostatniej klasie mają tylko przedmioty maturalne. Czy tak jak w polskim systemie jeszcze jakieś dodatkowe?

[kura17]

nie, nie tylko maturalne.
mature zdaja pisemnie z 3 przedmiotow (2 profilowe i jeden spoza profilu) i ustny z jednego.
zadziwiajaco (dla mnie) nie musza zdawac matury z niemieckiego! nie podoba mi sie to. moj starszy syn zdawal z geografii (zamiast z niemieckiego), a mlodszy bedzie mial historie.

oprocz tego maja w ostatniej klasie sporo innych przedmiotow, w tym "michalki" typu sport i muzyka/sztuka/teatr, psychologia, filozofia. tylko jeden jezyk obcy za to.

[scarlett74]

A dzięki za info. Tak niedawno rozmawiałam z babką, syn uczy się w systemie brytyjskimi ma w ostatniej klasie tylko przedmioty maturalne.
U nas też, nie wiem po co na mat fizie historia w 4 klasie, 3h wfu i bezsensowny drugi język...I zeby to chociaż kończyło się w semestrze zimowym...

[primula.alpicola]

Matura córki dużo dla mnie znaczy, natomiast nie "zmagam się" z tym, ot, taka kolej rzeczy.

[wena-suela]

Córka zdaje maturę w tym roku. Nie "przeżywam". Cieszę, że to już koniec tej durnej szkoły, w systemie który jest skostniały, oderwany od realiów, nastawiony na nieprzydatną i nietrwałą wiedzę i czyni więcej szkody niż pożytku.

[scarlett74]

Wena, w temacie "szkoła" nic od czasów mojej edukacji się nie zmieniło. Mam to samo zdanie co ty.

[brenda_bee]

wena-suela napisała:

> Córka zdaje maturę w tym roku. Nie "przeżywam". Cieszę, że to już koniec tej du
> rnej szkoły, w systemie który jest skostniały, oderwany od realiów, nastawiony
> na nieprzydatną i nietrwałą wiedzę i czyni więcej szkody niż pożytku.

Dokładnie. Wolność!

[atenette]

Podpisuję się!

[grey_delphinum]

Oj tak!!!

[kura17]

no moj kurczak wlasnie wyszedl na pisemna fizyke ...
co ciekawe, tutaj nie ma zwyczaju ubierania sie na galowo na egzaminy, poczatki/konce roku.
moj poszedl w jeansach i swojej ulubionej koszulce z Che Guevara

[kura17]

kurczak wrocil usmiechniety. podobno byly dosc latwe zadania i dobrze napisal. reszta klasy tez raczej zadowolona.

[ga-ti]

Uf, ważne żeby ten pierwszy dobrze poszedł, mniej nerwów przy następnych.

[arwena_111]

Przeżywałam matury dzieci bardzo. U syna dochodziła niepewność czy w ogóle bedzie, bo byl ren debilny strajk i szantażowanie nie wystawieniem ocen. Moje dziecko bardzo tonprzezywalo, bo gdyby w terminie nie mial matury - to mogla mu sie zamknąć droga na studia. Uczelnia nie przesunęła by rekrutacji. Z córką sie stresowałam, bo dyslektyczka, problemy ze słuchem.fonematycznym. Czyli słuchanie nagrań z angielskiego mogło pójść różnie.
Ale czekałam tez na te matury z niecierpliwością. Zakończenie szkoły, koniec durnych zebrań i gadania o niczym. Uwielbiałam zebrania w lockdownie. Online, tylko dla tych co potrzebowali. Nie traciłam czasu na dojazd, szukanie miejsca itd.

[inaccessible_rail]

Ja przeżywam, bardzo.
Mój jedynak w piątek ma urodziny a 4 pierwszy egzamin...

Jutro miałam iść na zakończenie szkoły a leżę w szpitalu z wyciętym dziś woreczkiem.
Mam nadzieję na bardzo wysoki wynik z wosu bo będzie decydował o rekrutacji na studia, wraz z dwujęzycznym angielskim, ale nie wiadomo czy się uda...
W dodatku sprzęgło się to z moją 50- tką...
Po prostu du pa...

[losiczka]

Przeżywam chyba bardziej niż syn, on uważa że zda super i dostanie się tam, gdzie chce. Żadnych korków ani kursów nie chciał, jego zdaniem szkoła uczy ponad maturę i nie ma takiej potrzeby. Na razie nie ma wizji wyprowadzki, uczelnia na miejscu, tak samo znajomi i miejsca, które lubi. Trochę ciężko mi uwierzyć, że mam już prawie dorosłe dziecko. Szok! Młodszy dopiero w podstawówce, więc sporo jeszcze przed nami.

[1papryczkachili]

Moje jedyne dziecko, syn, zdaje maturę za chwilę. Jeszcze tak na dobre nie zaczęłam się denerwować ale na pewno będzie to stres i przeżycie. Najbardziej będę przeżywać rozszerzoną matmę bo on idzie na Politechnikę i musi matmę zdawać.
Kolejny etap w życiu, chociaż on na studia nie wyjeżdża. Chce studiować na miejscu. Więc jakiś czas go jeszcze będę w domu miała. I z tego się nawet cieszę bo to fajny, młody facet i lubimy swoje towarzystwo.
Powodzenia dla waszych maturzystów 🤗

[losiczka]

U nas matma i fizyka rozszerzona.

[kura17]

moj matmy i fizyki sie nie boi, boi sie troche historii pisemnej.
na koncu ustny angielski, ale tutaj tez zero nerwow - teraz dzieciaki maja tyle kontaktu z angielskim, ze to dla nich "chleb powszedni".

[losiczka]

Angielski to chyba dla większości najprzyjemniejszy egzamin.

[ga-ti]

U mojego bombelka jutro zakończenie roku. A dopiero co woziliśmy dokumenty do rekrutacji.

Te 4 lata bardzo mi dziecko przeorały. W pierwszej klasie komis, całe wakacje wkuwanie ostre. Stres, oparło się o terapię a w kulminacyjnym momencie o psychiatrę i leki na sen, bo spać nie mogło a w konsekwencji funkcjonować w dzień. Po drodze wyszła dysleksja. Ale się dzieciątko zaparło i szkoły zmieniać nie chciało. Powoli odzyskiwało wiarę w siebie, zdobyło kilkoro fajnych przyjaciół, zaangażowało się w życie szkoły. Ostatni rok okazał się najluźniejszym (choć nauki dużo), bez korków, bez nerwów. Może też i wiek dzieciątka, wydoroślało, uspokoiło się.
Ale co będzie na maturze to ruletka. Niby przygotowane jest porządnie. Jednak jeśli stres weźmie górę to d.pa.
U nas bez ciśnienia na wyniki, pomysłu na siebie brak, wymarzonego kierunku też nie ma. Będzie co będzie. Powtarzam, że zawsze może poprawiać, do wojska nie wezmą, najwyżej rok zrobi sobie przerwy. Jest młodsze od starszego w momencie matury o 2 lata (starsze po technikum, młodsze jako sześciolatek w pierwszej klasie).
Ale paznokcie ukratkiem ogryzam 🙈

[kura17]

Ga-ti, ale mieliscie przeboje ... co syn zdaje na maturze?

[ga-ti]

Dzieciątko średnio ambitnie, angielski i biologia. Na chemię się nie zdecydowało niestety.

[kurt.wallander]

Biologia też wcale nie łatwa. Powodzenia życzę!

[la_mujer75]

Powiem tak- gdy zdawał Starszy, głęboka dysleksja, ADHD, spektrum autyzmu- mniej się denerwowałam niż teraz!
Młodszy jest nieodporny psychicznie. I wskakuje na taki poziom stresu, że stres go paraliżuje.
Uczył się sporo. Jak na niego.
Ale we wrześniu wymyślił sobie, że będzie zdawał rozszerzenie z informatyki. A był na mat-geo. Sam nadrabiał materiał. Bardzo dużo mu to zajęło czasu, kosztem matmy (poziom rozszerzony).
I on się denerwuje informatyką, bo nie miał próbnych. Martwi się, że cos się wydarzy w kwestii technicznych rzeczy.
Ma minę "srającego kota", a ja "umieram", jak go widzę.
Najbardziej się boję, że nie napisze tak, jak by chcial, i odbierze to jako porażkę.
On z tych, co to "szklanka zawsze pusta". Przeciwieństwo brata. I co ciekawe- Starszy - cale życie pod górkę, nauczony radzenia sobie z porażkami, Młodszy - bez obciążeń - każda porazka (nawet tylko w jego głowie) to powód do załamania.

Ogólnie - cieszę się, że kończy szkołę. Ale ja z tych, ktore się cieszyły, jak dzieci kończyły jakiś etap i wskakiwały na "wyższy poziom". Nie płakałam na koniec przedszkola, na koniec podstawówki, ani na koniec szkoły średniej. Nawet nie byłam wzruszona, a po prostu się cieszyłam.

[losiczka]

Też bardzo cieszę się, że starsze dziecko ma już ten etap edukacyjny za sobą. Syn jest mocno zżyty z klasową paczką i chyba bardziej przeżywa to, że mu się kumple rozjadą niż maturę i rekrutację na studia. Planują wspólne wyjazdy i to go aktualnie angażuje. On egzaminy traktuje zadaniowo, w ogóle nie widzę jakiegoś specjalnego stresu z jego strony. Marudzi, że musi siedzieć nad polskim zamiast w tym czasie rozwiazywać zadanka. Ja się trochę denerwuje, bo zapis egzaminacyjny traktuje z dużą dozą nonszalancji za co miał na próbnych ucinane punkty.

[kurt.wallander]

la_mujer75 napisała:


> Ogólnie - cieszę się, że kończy szkołę. Ale ja z tych, ktore się cieszyły, jak
> dzieci kończyły jakiś etap i wskakiwały na "wyższy poziom". Nie płakałam na kon
> iec przedszkola, na koniec podstawówki, ani na koniec szkoły średniej. Nawet ni
> e byłam wzruszona, a po prostu się cieszyłam.
>

Mam podobnie Cieszę się, kiedy kolejne dzieci przechodzą kolejne etapy życiowe, najlepiej jakby było bez większych problemów (ale nie zawsze się da)...

[blahblah2]

młodszy pisze. ja się nie denerwuje myślałam że będzie gorzej. dzis ma uroczyste zakończenie roku i nie idzie jak większość osób z klasy, tak postanowili pożegnać niesprawiedliwa wychowawczynie. przed swoją matura się bardzo denerwowałam, syn jest bardzo spokojny i pewny siebie. niestety musi napisać powyżej 90 procent chemię i biologię jeśli chce się dostać tam gdzie chce. boje się , że znowu jak co roku będą błędy w arkuszu z chemii.