Dodaj do ulubionych

Unieść cudzy sukces

20.11.26, 23:54
Czytam wątek o awansach i dąsach.
Zdarzyło się wam na mniejszą lub większą skalę doświadczyć zawiści, popartej czynami?
Albo same no, po prostu, nie mogłyście z tym jak tej pindzie się teraz powodzi.
Np. kiedyś moja znacząca, powiedziałabym totalna, zmiana na lepsze kosztowała mnie 2 ważne przyjaciółki, utratę biznesu i parę osób z rodziny. Gruba akcja.
Ale nie cofnęłabym czasu, przenigdy.
Obserwuj wątek
    • mikams75 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 00:26
      Owszem, spotkałam się z dziwnymi zawistnymi zachowaniami i tym sposobem zawęziło się grono znajomych. I też miałam taką pracę, gdzie notorycznie każdy czuł się zagrożony i nawet drobne sukcesy wyzwalały dziwne reakcje w ludziach, w dużym stopniu zawistne.
    • nellamari Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 07:05
      Zawiści nie, ale poczucia niesprawiedliwości już tak, przez top management, który miał preferencje co do działów i nierówno sypał kasą i awansami.
      • trampki-w-kwiatki Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 09:48
        To dokładnie tak jak ja!
    • marta.graca Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 07:21
      Nie, ale też trzymam dla siebie informacje np. o podwyżkach, dzielę się tylko z najbliższymi, życzliwymi. Gdybym spotkała się z zawiścią, to powiedziałabym, co o tym myślę i zaprosiłabym w swoje buty.
    • czekamnawiatr Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 07:39
      Tak. Gdy dostawałam solidnie po dudzie od życia - byłam otoczona przyjaciółmi, którzy głośno mnie żałowali. Kiedy karta się odwróciła , zaczęlo mi się powodzić lepiej - najpierw był okres udawanej radości, potem negowanie moich sukcesów, wreszcie wygaszanie kontaktów. Było mi bardzo z tym źle. Długo nie mogłam uwierzyć, że ludzie których uważałam za bardzo bliskich - karmili się moim niepowodzeniem, błyszczeli na moim tle i widocznie czuli się z tym rewelacyjnie.
      • trampki-w-kwiatki Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 09:49
        Są tacy ludzie, niestety 🙄
      • majenkirr Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 15:04
        czekamnawiatr napisała:
        > Gdy dostawałam solidnie po dudzie od życia - byłam otoczona przyjaciółmi,
        > którzy głośno mnie żałowali. Kiedy karta się odwróciła , zaczęlo mi się powodzić lepiej - najpierw był okres udawanej radości, potem negowanie moich sukcesów, wreszcie wygaszanie kontaktów.


        Haha, to prawda. Jak moja córka się rozwodziła, to miała tyle "przyjaciółek" ile nigdy wcześniej ani później. Jak się w końcu zorientowały, ze ona wcale tego nie przeżywa, to było widać rozczarowanie😉 I to niestety same dziewczyny, bo faceci-pocieszyciele tez byli, ale im chodziło o coś innego😏. Prawdziwych przyjaciół nie poznaje się w biedzie, tylko w czasie sukcesu.
        • pani_tau Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 15:35
          Widziałam cos podobnego gdy znajoma się rozwodziła. Jedna z jej przyjaciółek, czy może raczej "przyjaciółek" powiedziała mi, że jest bardzo rozczarowana postawą znajomej, która zdaje sie być bardzo zadowolona z rozwodu.
          Wszystkie spodziewały sie, że ta będzie rozdzierac szaty zalewając się łzami a one będą ja tulić do piersi i jarać się tym jakie są wspierające a tu zonk.

          • majenkirr Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 15:43
            Haha, prawda? A jeszcze mi jedna bezczelna osoba powiedziała "tak wszyscy wyglądacie jakby się nic nie stało, ale w domu to pewnie przeżywacie?" z nadzieja w oczach, ze tak jest😂
    • mireya79 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 08:36
      Mam taką koleżankę.
      Ona by raczej nie dała rady, ona by nawet nie chciała takiej odpowiedzialności, ale trafia ją, że inna dostała awans.
      W innych dziedzinach życie poglądy ma jednako "spójne".
    • siedemkropek82 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 08:53
      Tak,mam taką kolezankę(choć przyjaźnimy się do dziś),która jest potwornie zazdrosna jak mam partnera.Kiedys byłam zaręczona z takim Markiem,wahałam się nad ślubem a ona mi go odradzała.Nie wzięłam slubu.Po latach przeprosiła,że była bardzo zazdrosna,że ja go miałam a ona nikogo,że była sama.
      • alpepe Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 09:01
        To ta od kocielnych potańcówek?
        • presens Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 09:47
          Miałam wydawało by się przyjaciółkę, spotykaliśmy się często, jeździliśmy razem na wakacje. Urwała kontakt, kiedy kupiliśmy sobie nowy samochód. Wydawało mi się to idiotyczne, bo była zamożną osobą, ale dziś już wiem, że tak właśnie było. Ona karmi się czyjąś niedolą ale nie może znieść powodzenia. Zerwała na lata kontakt z siostrą, która wyszła za bogatego bardzo faceta, a teraz kiedy ją wymienił na młodszy model, zatroskana starsza siostra wróciła. Tak, są tacy ludzie
          • chicarica Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 10:18
            Są. Mam takiego kolegę, pochodzącego z bardzo biednej rodziny, którego brat obraził się na niego gdy ten sobie kupił nowsze auto mając nadal starsze i przez jakiś czas miał dwa. Bo "wozi się dwoma autami". Teraz to brat chyba jest obrażony na niego do śmierci bo chłop ma chyba ze 4 auta: jedno swoje, drugie hobby, trzecie van do roboty, a czwarte dla córki do ćwiczenia jazd. big_grin
    • ritual2019 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 09:53
      tryggia napisała:


      > Np. kiedyś moja znacząca, powiedziałabym totalna, zmiana na lepsze kosztowała m
      > nie 2 ważne przyjaciółki, utratę biznesu i parę osób z rodziny. Gruba akcja.

      Brzmi interesujaco, mozesz podav wiecej szczegolow,zwlaszcza o tej utracie biznesu?
    • zwiewna.lelija Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 09:55
      Nie wiem, czy to zazdrość i zawiść, czy po prostu roznica w wyznawanym systemie wartości. Kiedyś zdecydowałam się zmienić ścieżkę kariery i bardzo ciężko pracowałam - w weekendy doszkalanie, w tygodniu dotychczasowa praca i zlecenia w nowej branży za pół darmo, żeby się zaczepić. Rozmyślnie nie prowadziłam życia towarzyskiego i nie chodziłam na randki, bo miałam cel i przez rok koncentrowałam się tylko na tym. Kiedy skończyłam doszkalanie z dobrym wynikiem i byłam z siebie bardzo dumna, usłyszałam od bliskiej wowczas kolezanki, że "wiesz, że to ci nie zrekompensuje braku rodziny, takie latanie po podyplomówlach?". Moze zazdrość, moze naprawdę mi współczuła? Sama wyszła za mąż na drugim roku studiow, miała szybko dziecko i uważała, że to jest to, czego kobiecie potrzeba, a wszystko inne to zapychacz.

      Widzę czasem zazdrość w stronę kolezanki, która działa na IG i ma juz współprace i niezły dochod za opowiadanie pierdół do telefonu. Ale szczerze mówiąc ja tej zazdrości nie rozumiem, bo po pierwsze: zeby rozkręcić to konto musiala wiele miesięcy spędzić gotując i robiąc zdjęcia, tworząc rolki, montując i na początku zwrot z inwestycji był 0. Po drugie każdy widz jej moze powiedzieć, że ma starą twarz jak na 40 lat, jej dziecko jest chyba upośledzone, bo normalny kilkulatek to coś tam, zdarzyło jej się, że ktoś sie na nia natarczywie gapił na zakupach, bo ja rozpoznał. Więc nie ma co zazdrościć ludziom, bo nigdy nie wiadomo, co jest pod spodem.
    • chicarica Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 10:14
      Wśród bliskich (chyba) nie, chociaż faktycznie mam taką osobę która cały czas porównuje się do innych, uważa się za pokrzywdzoną przez los ale też i żałującą swoich dawnych decyzji. Fakt że idzie jej pod paroma względami niezbyt dobrze, a w każdym razie ona to tak prezentuje, przez co jest też dość negatywnie nastawiona do innych osób i potrafi nawet być złośliwa do osób trzecich, które w sumie nic złego jej nie zrobiły, ale są młodsze, szczęśliwsze, robią swoje i dość dobrze im idzie w pewnych dziedzinach. Twierdzi że do mnie nie ma takiego stosunku, ja czuję raczej życzliwość z jej strony, ale mimo to właśnie z powodu tych obserwacji dotyczących osób trzecich jestem dość ostrożna.

      Na tę osobę po paru jej reakcjach na drobiazgi mam taki sposób, że zwyczajnie nie opowiadam jej za dużo o sprawach, które mogłyby wywołać takie reakcje. Unikam pewnych tematów takich jak np. finanse, nie opowiadam gdzie byłam na wakacjach czy nie pokazuję gdy coś sobie kupiłam (bo jej żale dotyczą głównie kasy). Czasem nie da się ukryć ale dopóki ona sama tematu nie poruszy, to ja nic nie mówię, a jak zapyta to odpowiadam krótko i bez szczegółów, szybko zmieniam temat. Na szczęście to człowiek który lubi mówić raczej o sobie, więc jest okej.

      W dalszym otoczeniu (w pracy czy jakichś tam kontaktach parazawodowych) mam osoby, które potrafią dyskutować np. o cudzych pieniądzach czy o tym jak to się komuś powodzi. Bardzo staram się żeby te osoby wiedziały o mnie jak najmniej, bo podejrzewam, że gdy mnie nie ma, to może rozmawiałyby o mnie. Mniej wiedzą, lepiej śpią, a i ja jestem spokojniejsza - taką mam zasadę. Nie zwierzam się za dużo ludziom z takich spraw jak finanse, zdrowie, związek. W przeszłości miałam też w bliskim otoczeniu osobę, która dosłownie każdy drobiazg próbowała wykorzystać jako okazję do uzyskania czegoś dla siebie ode mnie. Dostałaś awans i podwyżkę? Fajnie, ale zaraz było: pożycz kasę bo ja nie mam. Masz puste mieszkanie? Oj ja taka biedna, nie mam się gdzie podziać, czy mogłabyś mi wynająć na parę miesięcy (bardziej użyczyć bo akurat przypadkowo w tym samym czasie straciłam pracę). O, auto nowe kupiłaś? Super. A możesz mnie podwieźć do matki z komodą bo nie mam się jak zabrać? I tak cały czas. Takich osób po prostu się pozbyłam bo miałam wrażenie bycia dojną krową. Nie mam poczucia straty, wręcz odetchnęłam po wygaszeniu kontaktu.
    • ritual2019 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 10:25
      tryggia napisała:

      > Czytam wątek o awansach i dąsach.


      Watek o awansach i dasach to tworczosc trolla.

      > Zdarzyło się wam na mniejszą lub większą skalę doświadczyć zawiści, popartej cz
      > ynami?

      Na szczescie nie.

      > Albo same no, po prostu, nie mogłyście z tym jak tej pindzie się teraz powodzi.

      Nie.
      • classic1478 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 14:34
        Jestem trollem? Dlaczego?
    • gryzelda71 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 10:42
      Coz my zluzowalismy kontakty z pewną parą. I z boku moze to wyglądać, ze nie możemy pogodzić sie z ich sukcesem. Ale zwłaszcza pani odklepało z nadmiaru. Juz nie bylo kąsliwych komentarzy jak wczesniej na temat stylu zycia innych, tylko chamskie zachowania, poniżanie oraz wymagania od innych zeby dosłownie robili co im pani każe. I posypało sie. Ale patrząc wstecz, to faktycznie mieliśmy tendencje do zaklinanie rzeczywistości i troszkę udawaliśmy, ze pewnych zachowań nie widzimy.
      No ale pewnie wersja jest, ze zazdrościmy. Ważne, że mamy spokoj.
      • figa_z_makiem99 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 11:08
        Miałam z mężem podobnych znajomych, odklepało im z powodu budowy ogromnego domu na zadupiu i pan okazał się być przemocowy. A wcześniej byliśmy prawie nierozłączni.
    • figa_z_makiem99 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 10:51
      Kiedy ludzie mają lepiej od ciebie, albo jesteście na tym samym poziomie, łatwo znaleźć dobrych znajomych, przyjaciół. Wystarczy, że wejdziesz wyżej, zrobisz coś czego inni nie potrafią, albo podejmiesz decyzje inne niż większość i zaczną się odsuwać. Zostają nieliczni. Nawet na forum widać zawiść, obcy ludzie umniejszają i hejtują. Wystarczy, że się czymś pochwalisz i zawsze znajdzie się osoba, która napisze, że jesteś ch*jowa i nic nie umiesz, a w ogóle to nagrody Nobla nie dostaniesz i to co robisz jest bez sensu. Stałe teksty na forum "utrzymanka premium", "może dla kogoś jesteś kimś, bo dla mnie nikim" i "chciałabym, żeby cię tu nie było, nie czytam cię i zablokowałam cię, ale muszę ci to koniecznie napisać". Dlatego w realu nie warto mówić o sobie za dużo i otwierać się za bardzo przed ludźmi. Lepiej być zachowawczym. Pocieszające jest to, że jeśli wejdziesz w nowe środowisko, spotkasz nowych i życzliwych ludzi. W ludziach jest dobro i zło, od jednego człowieka można doświadczyć dobra i zła. Najgorsza jest pogarda i nie znoszę tego uczucia u siebie, a doświadczyłam i utknięcie w swojej jedynej racji, wtedy zniekształcamy funkcje poznawcze i widzimy świat w krzywym zwierciadle, siebie też. To pułapka zgorzknienia i samotności.
      • figa_z_makiem99 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 11:00
        Uważam też, że większość ludzi w naszym życiu jest nam dana na pewien czas, kiedy razem jest po drodze i kiedy drogi się rozchodzą, warto pamiętać to co dobre. Jeśli dostajesz od życia po tyłku, zawsze znajdziesz kogoś kto będzie cię żałował i będzie dla ciebie miły. Ale kiedy będziesz miał to, czego inni łatwo nie mogą zdobyć albo wcale, stracisz ich. Trzeba mieć odwagę, żeby być samotnym i w końcu zacznie się układać od nowa. Zawsze trzeba szukać sensu życia w sobie, a nie na zewnątrz.
        • figa_z_makiem99 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 11:04
          Jedni rodzą się uprzywilejowani już na starcie, ale większość musi pracować nad sobą i ryzykować. Ktoś kto nienawidzi i odczuwa zawiść, widzi tylko końcowy efekt. Sukces w większości poprzedza porażka, albo się podniesiesz, albo zostaniesz tam gdzie jesteś. Zazdrość może być uczuciem motywującym do zmiany.
        • aandzia43 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 13:35
          "Jeśli dostajesz od życia po tyłku, zawsze znajdziesz kogoś kto będzie cię żałował i będzie dla ciebie miły. Ale kiedy będziesz miał to, czego inni łatwo nie mogą zdobyć albo wcale, stracisz ich. "

          Nie wszyscy są tacy.
          • figa_z_makiem99 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 14:02
            Na szczęście nie, ale zdecydowana większość taka jest.
      • partytura2026 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 13:19
        Ładnie napisane.
        Lubię przebywać w towarzystwie ludzi, którzy mają coś ciekawego do opowiedzenia i przy których nie czuję się ani szara mysza ani ubogą krewna.
        Rozumiem o co chodzi w wątku -była znajoma opowiadała mi jak zaprosili z mężem (już byłym) znajomych z liceum i cisnęli bekę z tego, jak tamci opowiadali o budowie domu.
        Obie pary były na etapie budowy więc temat wypłynął przy okazji. Tamci niczego nie świadomi, dzielili się więc doświadczeniami, a ta moja eks znajoma podsumowała: “a my parskaliśmy śmiechem, bo oni niecałe 200 metrów”

        Ta opowieść pełna pogardy była tak okropna i tak obrzydliwa, że chyba nawet karma stwierdziła, że przeginają i pozamiatała tam równo.

        • partytura2026 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 13:23
          A! Żeby było śmieszniej, opowiadała mi to, kiedy kombinowałam jak rozlokować łóżka trójki dzieci w jednym pokoju, bo innej możliwości nie mieliśmy i ona dobrze o tym wiedziała.
        • partytura2026 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 13:29
          Miało być ani jak szara mysz ani jak bogata krewna.
          I to nie jest kwestia stanu posiadania czy pozycji społecznej.
    • szarmszejk123 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 11:10
      Ja to nie, ale mój mąż to właściwie odkąd wyjechał z Włoch, za każdym razem, kiedy tam wraca usłyszy od kogoś w mniej lub bardziej zawoalowanej formie jak to nic nie osiągnął i jakim jest tchórzem, bo trzeba mieć odwagę, żeby zostać wink no, z tym, to trudno się nie zgodzić, trzeba mieć odwagę, żeby zostać w miejscu gdzie bezrobocie kwitnie, pensje są tej samej wysokości od 20 lat za to ceny rosną a z okna widzisz fabrykę która jest tak toksyczna, że współczynnik zachorowań na raka jest wywalony w kosmos ..
    • trampki-w-kwiatki Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 11:17
      To było dawno temu, ale do końca życia tego nie zapomnę - pewna osoba z rodziny obraziła się na mnie, kiedy kupiłam sobie nowe mieszkanie. To było moje pierwsze mieszkanie, bardzo ładnie je wtedy urządziłam, a ona przyszła, zobaczyła i wybiegła z płaczem. A potem przez wiele lat nie przyjeżdżała do mnie w odwiedziny 🙄
      I żeby to było tak, że ona nie miała gdzie mieszkać. Miała, dostała od mojej rodziny mieszkanie, które mogła sobie równie pięknie wyremontować, ale wolała wydawać kasę na fancy podróże albo inne pierdoły.
      W życiu nie przeżyłam takiego szoku jak wtedy.
      • szarmszejk123 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 11:23
        Wybiegła z płaczem, jebłam 😂 ludzie są przedziwnie :p

        To mi przypomniało, jak kiedyś w ramach pomocy pewnej znajomej z dwoma nastoletnimi córkami która maż tłukł udostepniłam imza darmo moje mieszkanie. Odmówiłam ludziom którzy chcieli wynająć, by pomóc komuś w potrzebie, miało to być na dwa- trzy miesiące aż nie stanie na nogi i potem miała zdecydować czy chce je ode mnie wynająć, czy się wyprowadza. Po pół roku zapytałam grzecznie, jakie ma zamiaru to zostałam zbluzgana i kazała mi wsadzić sobie w doopę tę ruderę 😅 rudera gratis jednak jej odpowiadała, eh.
        • trampki-w-kwiatki Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 11:29
          O Jezu 🙄
          • szarmszejk123 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 11:31
            Liczyłam tylko na dziękuję, nic więcej 😅
            • trampki-w-kwiatki Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 11:37
              Wiesz, że to zjawisko ma więcej przypadków? Znam niestety ludzi którzy są beneficjentami takiej pomocy od znajomych. Kurczę, to są naprawdę bardzo fajni ludzie. Ale jak czasem słucham, jak oni narzekają na co na to co od tych znajomych dostali i dostają, to aż mi się włos jeży na szyi 🙄
              • szarmszejk123 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 11:41
                Mnie ta sytuacja na długo wyleczyła z altruistycznych odruchów.
        • trampki-w-kwiatki Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 11:35
          To jeszcze ci powiem, że ta sama co 20 lat temu wybiegła z płaczem, dwa lata temu po raz kolejny odwiedziła moje nowe mieszkanie i zastanawiałam się co tym razem odpindoli. I nawet nie było tak najgorzej, poza tym że cały czas porównywała każdy fragment mojego mieszkania do mieszkania swojej przyjaciółki, podkreślając za każdym razem, że ta przyjaciółka ma lepiej ode mnie. I przyszedł nagle taki moment, że siedząc przy stole powiedziała głośno " ale Katarzyna to ma duży dużo większy salon!". I nie byłoby w tym nic złego, gdyby nie to że byłam w salonie Katarzyny nawet widziałam plany architektoniczne salonu Katarzyny, bo się mnie w pewnej sprawie radziła, stąd wiem że ten jej dużo większy salon jest dokładnie 15 metrów kwadratowych mniejszy od mojego...
          No ale pokiwałam głową, zaproponowałam dolewkę herbaty, a w duchu zastanawiałam się co też dzieje się w głowie takich ludzi, że nawet zmysły ich oszukują.
          • szarmszejk123 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 11:39
            Tak się zacietrzewiają, że nawet jak palcem pokażesz, to nie będą widzieć. Mnie najbardziej zastanawia zawsze po co/ dlaczego to robią, co im to daje? Bo ten salon Katarzyny przecież nawet nie jest ich, żeby się nim chwalić 😅
            • alpepe Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 11:48
              Bo tu nie chodzi o to, by się czymś chwalić, a by zdołować drugą osobę, nieważne, jak.
              • figa_z_makiem99 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 11:59
                To jest właśnie krzywe zwierciadło zawiści i pogardy. Ona radzi sobie w ten sposób ze sobą. Przeinacza fakty i konfabuluje. Czasem to wygląda jak choroba psychiczna. A teraz wyobraź sobie, że żyjesz z kimś od lat I zaczyna mu odwalać podobnie. Kiedyś był ambitny, miał plany i zaprzepaścił to. Często ludzie stają się tacy na starość, bo nie potrafią udźwignąć prawdy.
            • trampki-w-kwiatki Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 11:50
              No właśnie nie wiem! To jest fascynujące! 😀
              Podejrzewam, że ten komentarz miał mnie jakoś zaboleć, że pomimo tego, że wywaliliśmy tyle ścian w mieszkaniu i zlikwidowaliśmy dodatkową sypialnię, to nadal nie mamy tak dużego salonu jak Katarzyna, u której mieści się tylko stół, mała kanapa i aneks kuchenny?
              No trudno powiedzieć. Ale pamiętam jakie zdziwione oczy zrobił jej mąż, kiedy to mówiła. Własnym uszom nie wierzył 😜
          • ontheroadagain Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 14:15
            Ja Cię chyba przestanę lubić 🙄 W pałacu mieszkasz że można mieć salon o 15 mkw mniejszy od Twojego? 😀 A serio to super mieć taki duży salon,
            • trampki-w-kwiatki Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 14:19
              W bloku mieszkam 🙄 marzył nam się duży salon, więc usunęliśmy jedną sypialnię i fragment przedpokoju, żeby otworzyć przestrzeń. W ten sposób pół mieszkania wylądowało w salonie 😂
      • chicarica Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 15:34
        Niesamowite, co? Też mnie to zawsze zdumiewa jak ludzie potrafią być zazdrośni.

        Pamiętam pierwszą wizytę u mnie opisywanej przeze mnie trochę wyżej koleżanki, wtedy kompletnie nie skleiłam z czego to wynika, ale wiesz, ja 23 lata, pierwsze moje samodzielne mieszkanie, urządzone przeze mnie samą z bardzo skromnego budżetu, czasy ogólnie ciężkie bo to był rok bodajże 2002-2003?, bezrobocie duże i wypłaty słabe a jeszcze studia kończyłam w międzyczasie i to dzienne, wiele rzeczy nie było dokładnie takich jak sobie wymarzyłam, ale jednak to była moja, najmojsza, pierwsza w życiu kawalerka.

        Koleżanka na widok wanny: no ja to bym jednak wolała dłuższą wannę zamiast tej półki. Kuchnia mała, stołu tu nie wstawisz. No meble to będziesz musiała nowe kupić bo te już wysłużone. I tak cały czas.

        Wiele lat później zrozumiałam, że to była zwykła zazdrość i chęć przebicia mi różowego obłoczka na którym się unosiłam z radości z własnych czterech kątów.
        • trampki-w-kwiatki Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 16:03
          Wiesz co, mnie nie dziwi zazdrość, uważam, że jest naturalna. Też ją odczuwam. Kuzynka kupiła sobie fantastyczne ogromne mieszkanie w zabytkowej kamienicy w sercu europejskiej stolicy i bardzo jej tego mieszkania zazdroszczę. Często wprost mówię jej "ale ci zazdroszczę tego pięknego mieszkania!", nie sądzę, że jest to powodem wstydu. Ona też traktuje to jako komplement, bo w sumie to jest komplement.
          Ale nie gadam jej rzeczy w stylu, "łeeee stara kamienica, ale masz beznadziejne okna, masz przez to zimne w mieszkaniu i ogromne rachunki za ogrzewanie. A ta stara łazienka jaka ciasna! No i nie masz windy!" Dziewczyna się cieszy z tego mieszkania jak oszalała, po co miałabym jej to zabierać? Moje własne mieszkanie się od tego nie przeniesie nagle do jakiegoś Paryża albo innego Madrytu 😂
          • chicarica Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 16:23
            Nie no, zazdrość w sensie pozytywna, to pewnie, całkiem naturalna. Zazdroszczę ludziom wielu rzeczy ale jednocześnie cieszę się że coś mają, umieją, fajnie im poszło. Mam na przykład przyjaciółkę która jest prawdziwą boginią domowego ogniska i zazdroszczę jej takiej domowej, ciepłej atmosfery którą umie stworzyć, porządku w domu i zmysłu do pięknego wystroju wnętrz. Ale nie przychodzę do niej i nie przypierniczam się: łe, to stare, tamto z secondhandu a tu za mało miejsca w toalecie. Przychodzę i się zachwycam i mówię: kochana, jak ja ci zazdroszczę tego wyczucia kolorów i faktur.
      • pani_tau Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 15:38
        trampki-w-kwiatki napisała:

        >
        > W życiu nie przeżyłam takiego szoku jak wtedy.

        Jestem w szoku czytając o tym.
    • default Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 12:07
      Mam taką sąsiadkę... Przez pierwsze lata mieszkania obok siebie mieliśmy z nią i jej mężem nawet dość bliskie relacje (wspólne imprezy itp), ale szybko się przekonałam, że to wredna osoba. Taka, która mówi z udawanym współczuciem "ach, jak mi przykro, że masz problem" - a satysfakcję widać w oczach. Która przychodzi obejrzeć nowy zakup czy wyremontowaną kuchnię i chwali w taki sposób, by koniecznie przemycić jakąś szpilę.
      Ale mnie to nie rusza, od lat po prostu jej unikam, lubi się dusić zawiścią, to jej sprawa.
      Ja chyba nigdy nie czułam zawiści, czasem komuś czegoś zazdroszczę, ale bez złości i pretensji.
      • szarmszejk123 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 12:10
        Mieszkasz obok bergi? 😅
        • default Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 12:18
          Faktycznie, to jest ten typ 😀 Moja lokalna berga 😉
          • majenkirr Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 15:17
            A właśnie, gdzie się podziała Berga? Trochę jej tu brakuje...😂
            • chatgris01 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 16:24
              Nie, ani trochę!
    • kropkacom Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 12:23
      Nie wiem. Ja w znajomościach czy przyjaźniach bardzo długo jestem wielu rzeczy nieświadoma. Długo nie przypisuje żadnych intencji. Jak w końcu intencyjna strona już nie daje rady big_grin to robi się gruba akcja. Ja z ulgą znikam z grona znajomych.
    • la_felicja Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 12:29
      Nie wiem, czy to się liczy, ale jak byłam singielką, miałam wiecej polskich znajomych. Mieszkałam w małym, ciasnym domku, starałam się nie prosić mężów koleżanek o pomoc zbyt często, bo nie chciałam być dla nich ciężarem - no ale kilka razy jednak musiałam. A mimo to byłam zapraszana na imprezy itd.
      Kiedy się zakochałam, a potem wyszłam za mąż - owszem, na ślub przyszli, ale potem te kontakty się ochłodziły. Nie wiem, czy to dlatego, że się przeprowadziliśmy do większego domu, czy dlatego, że zaczęłam jeździć na fajne wakacje (ale oni przecież też jeździli i też mieszkali w ładnych domach) , czy też dlatego, że straciłam status starej panny, na którą można patrzeć z góry?
    • ontheroadagain Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 14:00
      Nie mam sukcesów, których można by mi zazdrościć. A cudze sukcesy to we mnie wywołują raczej fale samobiczowania się z powodu własnego nieudacznictwa 🙄Natomiast wszystkim z sukcesami (a mam takich znajomych bardzo dużo) zawsze kibicuję, gratuluje i cieszę się z ich osiągnięć, bo jakim będzie gorzej to mnie przecież nie będzie lepiej.
      • trampki-w-kwiatki Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 14:06
        ontheroadagain napisała:

        > bo jakim będzie gorzej to mnie przeci
        > eż nie będzie lepiej.

        I to jest właśnie prawidłowość wszechświata, której wiele osób po prostu nie rozumie 😀 już o tym pisałam, że ludzie żyją w magicznym przekonaniu, że pula szczęścia na świecie jest ograniczona. I że jak komuś jest za dobrze, to ten ktoś stanowi zagrożenie dla naszego szczęścia. Głupie to jak nie wiem, ale serio ludzie tak myślą, nawet jeśli nie do końca zdają sobie z tego sprawę 🙈
      • rita83rita Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 14:09
        Bergamotce też kibicujesz i gratulujesz sukcesów?
        • ontheroadagain Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 14:17
          Nie jest moja znajomą, menelowi pod sklepem też nie kibicuję w zdobywaniu drobnych na chlanie
          • rita83rita Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 14:19
            Sama pisała że chciałaś, żeby załatwiła ci pracę, więc była to bliższa znajomość niż z menelem.
            • ontheroadagain Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 14:43
              Sama mi zaproponowała. Tak samo jak inna forumka zaproponowała mi pewne zlecenie. Z kolei ja też jedna z forumek zatrudniałam. Żadnej z nich nie widziałam na oczy i nie nazwałabym tego znajomością
      • trampki-w-kwiatki Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 14:10
        ontheroadagain napisała:

        > Nie mam sukcesów, których można by mi zazdrościć.

        Ale to nie jest prawda. Wiem jak wyglądasz, bo widziałam twój Instagram. Myślę że całkiem spora grupa osób mogłaby ci tego zazdrościć. To w końcu też jest sukces. Sukcesem jest, że masz trójkę dzieci (za chwilę czwórkę) a jednocześnie życie zawodowe. Sukcesem jest, że żyjesz wedle własnych zasad i tak zbudowałaś sobie życie, że mogłaś odejść od faceta, który cię zranił. Że układasz sobie życie na nowo. To są wszystko rzeczy, które też kłują ludzi w oczy.
        • ontheroadagain Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 14:19
          Taaa, sukcesy mam jak system socjalistyczny, bohatersko przezwyciężam problemy, które sama sobie stworzę 😀
          Ps. Mogłaś się małpo jedna odezwać, jak już wlazłaś :p
          • trampki-w-kwiatki Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 14:20
            Jak mi cię znowu Instagram wyrzuci to się odezwę 😀 myślałam, że to nie wypada! 🙈
    • classic1478 Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 14:35
      Autorka postu obecna.
      • srubokretka Re: Unieść cudzy sukces 21.11.26, 15:15
        Nieobecna. Dlatego postanowilam nie pisac nic osobistego. Temat jest bdb i taki na czasie.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka