Rozwód z dziecko :(

[agata1131]

Mam do was pytanie. Czy dziecko zawsze zostaje po rozwodzie z mamą? Jestem w stanie wyobrazić sobie rozwód, ale nie jestem sobie w stanie wyobrazić że mój synek nie zostanie ze mną.
Czy mają na to wpływ sprawy finansowe. Np że ojciec pracuje a ja studiuję?
Proszę o info.

[kasia_sapulka]

Raczej w polskim prawie jest tendencja by dziecko pozostawało z matką. Twoje
studia niewiele mają tu do rzeczy ojciec przecież ma obowiązek alimentacyjny.
Ten obowiązek może również obejmować ciebie bo studiujesz i nie masz innych
źródeł utrzymania.

[umasumak]

O ile dziecko nie jest przez Ciebie zaniedbywane, to sąd nie ma powodu żeby
rozważać przyznanie opieki ojcu. Podczas rozprawy sądowej powołuje się na
świadka osobę, która ma naświetlić sytuacje bytową dziecka (może to być Twoja
mama, siostra, koleżanka itp) i na tej podstawie sąd zdecyduje, źe mały ma
zostać przy Tobie, a na męża nałoży obowiązek alimentacyjny i o ile sami nie
dogadacie się w sprawie wdzeń, ustali kiedy ojciec będzie mógł widywać dziecko.
Pzdr

[nnika5]

a co jesli matka leczy sie w poradni zdrowia psychicznego z powodu depresji? czy wtedy ojciec moze dostac dziecko? oczywiscie wywlecze to na wierzch w sadzie bo juz zapowiedzial ze bedzie walczyc o dziecko wszelkimi sposobami.....

[gaba29]

O alimenty dla żony można się starać jeśli rozwód zapada z wyłącznej winy męża.
Nie są to duże kwoty, sądy niechętnie je przyznają i to tylko gdy zarobki
małżonków znacznie się różnią ( w większości przypadków gra nie warta świeczki-
rozprawa z orzekaniem o winie ciągnie się i do przyjemnych nie należy) . Nie
piszesz ile dziecko ma lat, małe dzieci zwyczajowo zostają przy matce - chyba
że nie spisuje się ona w tej roli- powyżej 13 roku życia dziecko można zapytać
o zdanie ale nie wiąże ono sądu. Co do leczenia w poradni zdrowia psychicznego
to wiele zależy od stanu zdrowia, na co się leczysz, czy choroba stanowi
zagrożenie dla dziecka itp. ale pamiętaj nie każda choroba psychiczna
dyskredytuje kobietę w roli matki musi ona stanowić zagrożenie. pozdrawiam i
głowa do góry w Polsce prawo jest bardzo łaskawe dla matek

[kammik]

gaba29 napisała:

> O alimenty dla żony można się starać jeśli rozwód zapada z wyłącznej winy
męża.
>
> Nie są to duże kwoty, sądy niechętnie je przyznają i to tylko gdy zarobki
> małżonków znacznie się różnią ( w większości przypadków gra nie warta
świeczki-
>
> rozprawa z orzekaniem o winie ciągnie się i do przyjemnych nie należy) .

Ale nie opowiadamy glupot, dobrze? O alimenty dla bylego wspolmalzonka mozna
sie starac 1) w przypadku orzeczenia o winie - bez ograniczen czasowych 2) w
przypadku braku orzeczenia - przez 5 lat od uprawomocnienia wyroku. Kwoty
zalezą od relacji zarobkowych, potrzeb itd. W przypadku ewidentnych dowodow
winy sprawa rozwodowa trwa dokladnie tak samo dlugo/krotko jak "normalna".
Co do depresji - mąż-palant moze wciagnac te argument w sadzie. Jesli to
depresja, to ukreci sobie sam na siebie bicz, o ile spowodowana jest ona waszym
rozwodem.
Pozdrawiam.

[gaba29]

może mamy do czynienia z innymi sądami. Broń Boże nie chcialam nikogo
zniechęcać, postuluję by się po prostu zastanowić czy warto walczyć, czy masz
siłę i ochotę na walkę. Dlaczego piszę walkę? Ano panowie nie poddają się
łatwo, powołują świadków, często podstawionych, bronią się na wszelkie sposoby
i w sytuacjach gdy jak piszesz wina jest ewidentna ( np zdrada) starają się
udowodnić że żona oziębła nie wywiązywała się z obowiązków małżenskich itp..
Jeśli mężowi zależy na rozwodzie i skłonny jest przyznać sie do winy to
prościej dogadać się przed rozprawą i spisać umowę u notariusza. To tyle jeśli
chodzi o moje doświadczenia, jeśli Twoje są inne to świetnie, to dowód że coś
sie zmienia w naszym sądownictwie i oby tak było.. pozdrawiam

[agata1131]

Dzięki dziewczyny za info. Jeśli ktoś ma jakieś doświadczenia chętnie poczytam.
Mam nadzieję że może jednak do rozwodu nie dojdzie, ale jest ciężko. Synuś ma dopiero 5 mies. Jest karmiony wyłącznie piersią. Myślę że nikt mi nie zarzuci że jestem złą mamą.

[aleksandrynka]

no coś Ty, chyba nikt o zdrowych zmysłach nie odrywałby matce niemowlaka od
piersi! Oczywiście o ile nie krzywdzi go ona, ale to chyba nie ten przypadek...
Dziewczyno, wyluzuj, pogadaj jeszcze z mężem (piszesz, ze dopuszczasz taką
możliwość, że rozwodu nie będzie) i zróbcie coś razem dla siebie, a nie
przeciwko sobie.
Pozdrawiam!