Niepracujące a niezaradne mamy

[princessa7]

Jak to jest, że mama, która nie pracuje nie potrafi zająć sie jednym
dzieckiem??? Tylko potrzebuje pomocy męża, babci, teściowej a nawet dziadka.
To chyba niezaradność tych mam. mnie byłoby wstyd, gdybym musiała prosić o
pomoc w kąpaniu dziecka czy gotowaniu obiadu. Co innego, gdy mama pracuje,
ale taka która jest w domu uważam że powinna radzić sobie sama, ewentualnie
małżonek może pomóc. Ale dlaczego mamy tak często wykorzystują babcię czy
teściową czy ciocię, żeby móc zając sie dzieckiem. Ja tego nie znam. jak
można nie umieć zająć sie samemu swoim dzieckiem, zauważyłam że często
dotyczy to kobiet dojrzałych (po 30 r.ż.) i wykształconych.

[triss_merigold6]

Zależy jaką niezaradność masz na myśli. Aktualnie nie pracuję tj. pracuję w
domu na zlecenia. Dzieckiem zajmuję się lekkim twistem ale teściową o pomoc
proszę (mąż prosi) niekiedy ponieważ czasem chcę wyjść. Rozumiesz? Wyjść z
domu, iść na jazdę konną, po ciuchowe zakupy. Niekiedy mamy wręcz fanaberie
żeby wyjść z mężem do kina, teatru czy centrum handlowego BEZ DZIECKA.
Gotowanie obiadu to moja sprawa, kąpiel niemowlaka - sprawa męża.

[princessa7]

Mam na myśli takaniezaradność w której kobieta, która jest mamą zwraca sie do
swojej mamy lub teściowej 60 letniej, żeby zajęła sie dzieckiem, bo ona sie
chce wyspać!!! Kobiety miejcie trochę rozsądku.

[triss_merigold6]

A to też rozumiem. Mnie dziecko pozwala spać bo zostało "ustawione" od
początku. Ale są dzieci dające całonocne koncerty. Brak snu jest wyrafinowaną
torturą i gdybym to przechodziła to też bym co jakiś czas oddawała dziecko
swojemu ojcu lub teściowej żeby móc spać przez 2 godziny bez przerwy.

[princessa7]

Tak, jeśli to się zdarza od czasu do czasu to owszem. Ale ja mówię o
wykorzystywaniu mam czy teściowych. Kobiety decyduja sie na dziecko, a nie
potrafią same sie nimi zająć. Dla mnie to nieporozumienie.

[agata_to_ja]

ale kto konkretnie? wkurzają mnie takie ogólniki, która to mam tak cię
zbulwersowała swoim postępowaniem? Moja teściowa ma takie ulubuione
powiedzenie: bo ludzie to to i tamto.. że niby ona jest idealna, a ludzie to...
ja tego nie znoszę, nie rozumiem. To jest najprostszy sposób, aby się wywyższyć
kosztem jakichś "innych"

[sutra]

A ja rozumiem doskonale. Jeden dzień spędzony z dzieckiem i na pracach domowych
męczy mnie bardziej, niż cokolwiek innego. Jak wróciłam do pracy, chodziłam do
pracy żeby odpocząć.

Poza tym często mamy i teściowe uwielbiaja pomagać i same się narzucają z
pomocą - jeśli chcą bardzo, to czemu z tego nie skorzystać?

Takie matki powinny po prostu pracować, a nie siedzieć cały czas przy
dzieciach.

[catalinka]

Moja teściowa też pomaga mi właśnie rano. Moje dzieci są duże(2 i 4 lata) ale
często w nocy mam pobudki i wtedy właśnie maluchy idą do babci a ja mogę
godzinkę jeszcze dospać. I nie czuję się nieporadna, bo gdy jesteśmy sami to
radze sobię super. Dodam że mieszkamy razem z teściami. Teściowa to lubi, a
zaznaczam że ma więcej lat niż wiek cytowany w poprzednim poście. Pozdrawiam
Kasia

[kika31]

Czy jeśli teściowa ma 62 lat, jest blondynką, a ja chce się wyspać między 16,00
a 17,00 to się liczy?

Kobiety miejcie trochę rozsądku????

[zwiatrem]

Witaj a co to za słowa do nas <kobiety miejcie troche rozsądku> mam troje
dzieci i spodziewam się czwartego oj gdybym kogos mogla poprosic o pomoc, aby
sie wyspać albo aby mój mąż mógł się wyspać, nie masz pojęcia o czym piszesz, a
nawet nie masz prawa, jeśli taka sprawa wydaje CI się wysoce NIEPRAWDOPODOBNA
to omów to tylko i wyłącznie z osoba "winną", że tak to ujmę. My kobiety
pracujace, czy nie zawodowo pracujemy również w domach, mamy prawo prosić
najbliższe nam osoby o pomoc, one tez kiedys z czyjejś pomocy korzystały!!!!!
Znam pewna młoda mamę, która od dnia narodzin dziecka pedzi , pędzi i biega,
dopiero kiedy pojechała do rodziców okazało się, że kocha nawet spać - masz
pojęcie- jakie to fanaberie chcieć spać?

[witka.klik]

Princessa ty to chyba nie masz dziecka co? tu nie chodzi o niezaradność, tu
chodzi o odpoczynek od dziecka.chociaż 2-3 godziny.ile mozna siedzieć w domu,
prać, sprzatać, gotować i 24 godz. z dzieckiem....kazdej kobiecie nalezy sie
wyjście gdziekolwiek...bez dziecka!wiem jak to jest.koncze studia, mam 3 letnie
dziecko, maz pracuje od rana do nocy.uwazam ze po calym dniu sprzatania,
prania, gotowania i pisania na kolanie w miedzyczasie pracy mgr.nalezy mi sie
wyjście z domu bez dziecka, chociaz raz na 2 tyg.

witka.klik

[zwiatrem]

Super, masz racje,ona dziecka chyba nie ma.

[mkolaczynska]

he he a jam mam i też nie zawsze rozumiem.
Chlew w domu(łącznie nz nie mytymi naczyniami sprzed tygodnia) dzieci u
teściowej a bidula siedzi przed telewizorkiem i odpoczywa , ew odsypia
No nie rozumiem!

[milka_milka]

Cóż, ja rozumiem. I zapewniam Cię, że gdy moje dziecko było malutkie i baaardzo
męczące, to chwile, kiedy zajmował się nim ktoś inny wolałam spożytkować na sen
i odpoczynek a nie sprzątanie z wywieszonym jęzorem. Potem cała robota szła mi
o wiele szybciej i składniej. A poza tym zdrowa dawka egoizmu nikomu jeszcze
nie zaszkodziła.

[mkolaczynska]

heh czyli lubisz wchodzić do mieszkania gdzie boisz się zdjąc buty, bo sobie
poobklejasz nie wiadomo czym stopy. Lepiej tam nic nie pić i nie jeścć bo
strach z łazienki syfi a brudne rzeczy walają się po większej części mieszkania.
Dziecko brudne jak nieboskie stworzenie chodzące w popołudniowych godzinach po
domu w piżamce, mamusia zresztą też.
Czym się ta mamusia tak zmęczyła porannym wstawaniem?
Mam dziecko i wiem że nie trzeba za nim chodzić przez cały dzień, zwykle można
spokojnie ogarnąć mieszkanie i zadbać o siebie.

[umasumak]

mkolaczynska napisała:

> Mam dziecko i wiem że nie trzeba za nim chodzić przez cały dzień, zwykle
można
> spokojnie ogarnąć mieszkanie i zadbać o siebie.


Ale zapewne wiesz także, że dzici są różne? Osobiście znam taką rodzinę, w
której matka, mimo najlepszych chęci nie była w stanie zrobić NIC w domu, gdy
była sama z dzieckiem. Rozumiesz to? Czy nie mieści się to w Twej wyobraźni?

[mkolaczynska]

Mam chyba słabą wyobraźnie dziecko powyżej roku powinno umieć się zająć samo
sobą choć przez 15 min. To akurat tyle czasu żeby włożyć pranie do pralki.

[umasumak]

Bez urazy, ale faktycznie z wyobraźnią u Ciebie kiepsko.

[mkolaczynska]

he he ale takie 2 letnie dziecko grubą niedomytą babe i miszkanie-coraz większy
chlew potrafie sobie bardzo dobrze wyobrazić-może dlatego ze widziałam wstęp.
Może to dlatego ze mam dziecko i wiele dzieci znam-nie tylko z opisu, więc
takie co nie dje nawet 15 min wytchnienia to już naprawde jakieś mega
pobudliwie jest, poszłabym z nim do neurologa niech sprawdzi może coś z nim nie
tak? Coś takiego to na leczenie farmakologiczne moim zdaniem się nadaje.

[umasumak]

mkolaczynska napisała:

> he he ale takie 2 letnie dziecko grubą niedomytą babe i miszkanie-coraz
większy
>
> chlew potrafie sobie bardzo dobrze wyobrazić-może dlatego ze widziałam wstęp.

A ja czegoś takiego nie widziałam, no może w programach dokumentalnych o
rodzinach patologicznych.


> Może to dlatego ze mam dziecko i wiele dzieci znam-nie tylko z opisu, więc
> takie co nie dje nawet 15 min wytchnienia to już naprawde jakieś mega
> pobudliwie jest, poszłabym z nim do neurologa niech sprawdzi może coś z nim
nie
>
> tak? Coś takiego to na leczenie farmakologiczne moim zdaniem się nadaje.

Ja pisałam o przypadku, kiedy dziecko cierpiała na przewlekłe kolki do 3 roku
życia, u specjalistów wszelkich bywało rgularnie, jednak sytuacja nie dała się
na tyle opanować, żeby matka była wstanie podołać i opiece i zajęciom
domowym. NO fakt, nie wpadli durni, żeby dawać dzieciakowi psychotropy! Jakże
to by ułatwiło wszystkim życie i babcia nie musiałaby pomagać.

[mkolaczynska]

> A ja czegoś takiego nie widziałam, no może w programach dokumentalnych o
> rodzinach patologicznych.
Żadna tam patologia normalna rodzina-przynajmniej na pierwszy rzut oka.

> > Może to dlatego ze mam dziecko i wiele dzieci znam-nie tylko z opisu, wię
> c
> > takie co nie dje nawet 15 min wytchnienia to już naprawde jakieś mega
> > pobudliwie jest, poszłabym z nim do neurologa niech sprawdzi może coś z n
> im
> nie
> >
> > tak? Coś takiego to na leczenie farmakologiczne moim zdaniem się nadaje.
>
> Ja pisałam o przypadku, kiedy dziecko cierpiała na przewlekłe kolki do 3 roku
> życia, u specjalistów wszelkich bywało rgularnie, jednak sytuacja nie dała
się
> na tyle opanować, żeby matka była wstanie podołać i opiece i zajęciom
> domowym.
Kolka przez 3 lata, jeden przypadek na tysiąc?
Mamuś które tylko siedzą w domu tyją i nawet bajeczki dziecku nie poczytają nie
pobawią się z nimi, jest naprawde bardzo dużo i to wcale za patologie nie jest
odczytywane. Ok ja rozumiem obowiązki domowe mogą być męczące, ale zwykle nie
do przesady! Zwłaszcza jak można liczyć na pomoc kogoś z rodziny.


NO fakt, nie wpadli durni, żeby dawać dzieciakowi psychotropy! Jakże
> to by ułatwiło wszystkim życie i babcia nie musiałaby pomagać.
Na to psychotropy nie pomagają. Tak informacyjnie. Chyba że te kolki jakieś
psychosomatyczne podłoże miały, ale czy ja wiem?

[umasumak]

mkolaczynska napisała:


> Na to psychotropy nie pomagają. Tak informacyjnie. Chyba że te kolki jakieś
> psychosomatyczne podłoże miały, ale czy ja wiem?

No tak, ale niektórzy lekarze przepisują wrzaskliwym dzieciom środki
uspakajające. Na kolki również. Mnie samej poroponowano podanie luminalu (chyba
tak to się nazywało, dokładnie nie pamietam, bo było to ponad 12 lat temu) w
przypadku mojej starszej córki, która przez [pierwsze 2 miesiące swojego życia
darła się na okrągło z powodu właśnie kolki jelitowej. Sympatyczna pani doktor
stwierdziła, że przecież się wykończę, a koło męża też trzeba pochodzić i w
domu posprzątać. No cóż, wolałam przetrwać i odpuścić sobie pracę w domu, niż
faszerować dziecko ogłupiaczami.

[mkolaczynska]

No cóż, wolałam przetrwać i odpuścić sobie pracę w domu, niż
> faszerować dziecko ogłupiaczami.

No wiedzisz i tu dochodzimy do sedna. Wolałaś zajmować się dzieckiem a nie
wychodzić na kryształową panią domu i ok-dla mnie to też jest najważniejsze.
Pobawić się z dzieckiem poczytać bajke dać jeść.
Niemniej śmieszy i prawie wkurza jak wchodze do mieszkania, czuje przedziwną
mieszanine niefajnych zapachów, matka zaniedbana totalnie, dzieciak siedzi
przed telewizorem i ogląda bajki na DVD, a ja słysze od byłej kolezanki ze
studiów jestem totalnie wymęczona na nic nie mam czasu itd. SZOK!
Na co ona ma czas?

[myszatek80]

A ja mam właśnie takie dziecko, które owszem potrafi się zająć sobą przez 15
minut, ale zwykle skutki tego zajęcia się sobą usuwam pół dnia, o ile są wogóle
do usunięcia. Zniszczone książki i gazety, rozregulowane sprzęty RTV i AGD,
podarte na maleńkie kawałki rolki ręcznika papierowego to tylko niewielk próbka
jego możliwości.A Maluch ma 15 m-cy.

[milka_milka]

Opisywanego przez Ciebie obrazu jeszcze u nikogo nie widziała, nawet tych
najbardziej zmęczonych i "egoistycznie" odpoczywających matek. Poza tym, nie
wiem, czy zdajesz sobie sprwaę, że są różne dzieci i różne kobiety, które mają
inną tolerancję na zmęczenie i brak snu. Ale cóż, nie każdy może wykazać sie
chociaż miminum empatii.

[mkolaczynska]

A ja widziałam, akurat byłam w ciąży i słowo zaczełam się zastanawiać czy nie
zrobić porządów na zapas obmyślać jak by tu sobie ułatwić prace, zmiejszyć
ilość czasu wydatkowanego na sprzątanie. Okazało się że nie było to potrzebne.
Spokojnie daje sobie rade z porządkami po przyjściu z pracy ewentualnie w
weekend jeśli dziecko maksymalnie zajmuje nasz czas w tygodniu.
Prawdą jest ze nie jestem samotną matką i mąż pomaga np. gotuje obiady.

[ewelinap4]

mkolaczynska napisała:

> A ja widziałam, akurat byłam w ciąży i słowo zaczełam się zastanawiać czy
nie
> zrobić porządów na zapas obmyślać jak by tu sobie ułatwić prace, zmiejszyć
> ilość czasu wydatkowanego na sprzątanie. Okazało się że nie było to
potrzebne.
> Spokojnie daje sobie rade z porządkami po przyjściu z pracy ewentualnie w
> weekend jeśli dziecko maksymalnie zajmuje nasz czas w tygodniu.
> Prawdą jest ze nie jestem samotną matką i mąż pomaga np. gotuje obiady.


widzisz gotuje obiady, to bardzo duzo, mnie najbardziej pochłania obiad,
szczególnie z dwóch dań, jakby mnie ktos wyreczył, to w ciagu dnia nie ma
roboty, mozna tak to ująć (jak dla mnie)

ze skrajności w skrajność.

[igielka6]

Ja mam dwoje dzieci. Przy pierwszym nikt mi nie pomagał. Zawsze miałam na czas
wyprane i posprzętane itd. Nieraz byłam zmęczona, ale nie umiałam poprosić o
pomoc, bo uważałam, że to moje obowiązki. Ale gdyby mi ktoś zaproponował,
pewnie bym skorzystała.
Teraz przy dwójce dopiero rozumiem, co to znaczy brak snu i zmęczenie.
Szczególnie trudne były początki. Mała miała okropne kolki. Potrafiła płakać od
2 do 5 w nocy. A synek wstawał ok 6 rano. Teściowa wprowadziła się na jakiś
czas do pomocy. Sama zaproponowąła i nalegała. Skorzystałam i w brodę sobie
plułam. Kolejna gęba do wykarmienia i oprania. Ale ostatnia do roboty. Niby
zawsze chciała, ale nigdy jej nie wyszło. Po nie przespanej nocy wstawałm do
małego, bo ona nie wiedziała, że dziecko po obudzeniu trzeba przewinąć i
nakramići mały tak płakał, że siłą rzeczy, mnie budził. A teściowa z kawką i
krzyżóweczkę " Już wstałaś?". Oczywiście nigdy też nie słyszała, że maleńka
płakała pół nocy, choć spała w pokoju obok.
Po jej wyjeździe bardzo mi ulżyło.
Nie powiem, że jest łatwo wszystko pogodzić, ale kwestia dobraj organizacji.
Zmęczenie oczywiście sięga zenitu i codziennie marzy mi się tylko jedno: wyspać
się.
Doskonale rozumiem mamy, które korzystają z okazji, eby wyjść z domu bez
dziecka.
Ale nie rozumiem mam, które przy jednym dziecku nie radzą sobie z codziennymi
obowiązkami (nie dotyczy oczywiście niemowląt z kolką, dzieci chorych i
niepełnosprawnych).

[max-mama]

Ja wychowuje moje dziecko sama od siedmiu lat,ale zazdroszcze mamom ktore moga
liczyc na pomoc mnie najbardziej tego brakowalo..........i brakuje jeszcze
niekiedy teraz.Zawsze musialam rezygnowac z samotnych wyjsc,pomarzyc o zakupach
w spokoju i liczyc na wsparcie gdy moje dziecko bylo chore.Teraz moge liczyc na
pomoc nani ale place jej za to slono i kazda minutke przeliczam zanim zdecyduje
sie gdzies pojsc,wiec drogie mamy poki mozecie korzystajcie z tego rodzaju pomocy

[mamaamati]

Nie rozumiem,dlaczego nazywasz matki niezaradne, kiedy dzieckiem od czasu do
czasu zajmie się ktoś inny.


ale taka która jest w domu uważam że powinna radzić sobie sama, ewentualnie
> małżonek może pomóc.

Jeśli chodzi o mnie to niespecjalnie ma mi kto pomagać ,ale kiedy mój mąż
przychodzi z pracy zajmuje się dzieckiem,bo ja chcę po prostu odpocząć .Czasami
nawet mój mąż sobie coś ugotuje i nie widzi w tym nic złego.

Jeżeli u Ciebie <małżonek ewentualnie pomaga> to chyba zbyt czasu nie spędza z
dzieckiem.

[princessa7]

Mój małżonek spędza maksimum czasu z dzieckiem. Zresztą chyba nie ma tak
dobrego ojca. Ale taka jest prawda matki są niezaradne, bo w pielęgnacji
niemowlęcia pomagają jej nie tylko mąż, który powinien pomagać, ale również 2
babcie, dziadek, wujek, ciocia. To jest niestety, ale niezaradność. Podziwiam
te kobiety, które radzą sobie z pielęgnacją dziecka same. Przechodzą mnie
ciarki, jak słyszę, że dziadek kąpie dziecko, babcia myje pupę, wujek odciąga
napletek. Ale przecież to zabiegi higieniczne?!

[cubus1]

A rozumiesz matki-niepracujące z jednym dzieckiem które użalają się nad sobą bo
mąż który pracuje od rana do wieczora nie pomaga im w opiecie nad dzieckiem a
one sobie biedaczki nie radzą?

[princessa7]

Biedaczki nie radzą. A co one są niepełnosprawne? Jak to sobie nie radzą będąc
w domu? Co sprawie trudność? Przewinięcie dziecka, karmienie, a może kąpanie?
Przepraszam, ale nie rozumiem. Mogę jedynie zrozumieć okres połogu u kobiety,
ale nie całe życie, 3, 4 ,5 lat.

a co jesli naprawde ktoras z mam jest ,,,,

[ja275]

osoba niepelnosprawna, tak jak ja na przyklad i w zyciu bys nie powiedziala (
patrzac na mnie )ze jestem chora osoba na chorobe ktorej nie da sie wyleczyc i
dla ktorej pomoc fizyczna przydalaby sie bardzo, niestety nie ma takiej
mozliwosci by ktos przyjechal z Warszawy do Krosna by mi pomoc, musze radzic
sobie sama, rozumiem mamy ktore chca odpoczac od swego dzieciecia chociaz 2 h w
dniu, sama bym to uczynila gdyby bylo to mozliwe, to naturalne i potrzebne dla
tzw zdrowia psychicznego od tak po prostu pobyczyc sie i nic nie robic,,,,,

Oj to chyba nie twoja sprawa

[zwiatrem]

wiesz tak czytam te twoje kłotnie i pseudowyjasnienia i juz wiem na pewno, po
porstu wtraciłaś się w nieswoje sprawy i tyle.
Każda mama ma swój dom i swoje sprawy a ty piszesz o sprawach nie swoich.
Co cie to wszystko obchodzi. Daj im spokój, wyjdx rano na spacer zobacz sa inni
ludzie, jak ci od mycia napletkow (choć nic w tym złego że tacy sa )...

[lola211]

Ja tam swoja tesciowa i mame tudziez sasiadke wykorzystuje wówczas, gdy chce
spedzic jakis czas bez dziecka.Albo gdy chora jestem.Poza tym np. moja tesciowa
jest taka osoba, ktora uwielbia pomagac, wszystkim wokol, to ja napedza,
dlatego robie jej przyjemnosc i zamawiam np. pierogi.Tak ja wlasnie
wykorzystuje, a ona o dziwo, cala w skowronkach.
Musisz brac pod uwage, ze czasem nie ma co liczyc na malzonka, wówczas albo
pozostaje heroicznie samej zajmowac sie domem , dzieckiem, albo rozsadnie
czasem skorzystac z pomocy rodziny.Nie chodzi o to, ze czlowiek ma tak duzo
obowiazkow, ze sobie nie poradzi, ale ze czasem chcialby od dziecka odsapnac,
czasem ma lenia, czasem go wrecz ciagla obecnosc dziecka irytuje(tak tak), i
tak wlasnie czesto jest, gdy matka nie pracuje, tylko na okraglo przebywa z
dzieckiem,zmeczenie materialu nastepuje.

[princessa7]

Jesteś bardzo wyrozumiała. Moze ja jesem zbyt wymagajaca od siebie i życia. Ale
lepiej sie czuję wówczas, gdy robię wszystko bez pomocy. Masz rację, każdy robi
jak chce. niektórym to nie tylko nie przeszkadza, ale i pasuje nawet.

[lola211]

Nie rozumiem, co jest nagannego w skorzystaniu z pomocy rodziny.Oczywiscie nie
mówie o codziennym korzystaniu z niej, ale nie przesadzajmy w druga strone.Nie
wyobrazam sobie sytuacji, w ktorej idac do fryzjera mialabym wynajmowac
opiekunke do dziecka lub targac je ze soba zamiast podrzucic babci.W imie
czego? Udowadniania jaka to jestem samowystarczalna, jaka ze mnie bohaterka?
Babcie by mnie chyba udusily.

[mifka]

wiesz kobiety sa bardzo rozne, dzieci tez. ja tez myslelam, ze takie kobiety to
niezdary dopoki nie zobaczylam mojej siosry, ktora po pol roku od porodu nadal
nie mogla usiasc (jakies komplikacje) a moja siostrzenica to byl prawdziwy
diabel-terrorysta. ona na prawde wtedy potrzebowala pomocy choc normalnie jest
bardzo sprawna i swietnie zorganizowana kobietka.
ale leniwych ksiezniczek tez nie brakuje, nie oceniam ich negatywnie ale mysle
sobie, ze dzieci rosna tak szybko a one nie wiedza traca i po prostu nie
potrafia czerpac radosci ze zwyklych codziennych czynnosci.

[princessa7]

Właśnie takie księżniczki jak to ujęłaś to niezdary.

[jola_ep]

I jak się ładnie wygląda na tle takich księżniczek

Pozdrawiam
Jola
po 30, wyższe wykształcenie, dwójka dzieci, mąż często na wyjazdach, a rodzina
400 km dalej, aha - jeszcze pracuję
Normalnie aż mi się miło na sercu zrobiło, jak to napisałam )))

PS Jak tylko miałam możliwość, to korzystałam z pomocy rodziny, w końcu po to
ona jest ))

[princessa7]

Ty chyba źle przeczytałaś temat tego wątku! Nie pracujące mamy! A to jest
wielka różnica: pracować z dzieckiem w domu, a pracować również zawodowo. Ja
poruszyłam wątek mam będą cych w domu z jdnym dzieckiem i nie dającymi sobie
rady i wiecznie narzekającymi. Więc nie masz się o co obrażać.

[jola_ep]

> Ty chyba źle przeczytałaś temat tego wątku! Nie pracujące mamy! A to jest
> wielka różnica: pracować z dzieckiem w domu, a pracować również zawodowo. Ja
> poruszyłam wątek mam będą cych w domu z jdnym dzieckiem i nie dającymi sobie
> rady i wiecznie narzekającymi. Więc nie masz się o co obrażać.

Ja się obraziłam? Skąd, ja się podbudowywałam. Jak pisałam tę wyliczankę, to
zaraz zaczęłam o sobie lepiej myśleć
A właściwie czy to źle - tak się pozytywanie na tle innych przedstawić? W końcu
ktoś nas musi pochwalić, jakie jesteśmy zaradne

A z pomocy rodziny korzystałam, jak byłam na urlopie

Pozdrawiam
Jola

[lola211]

Czyli jak rozumiem, odmawiasz prawa korzystania z pomocy rodziny tym mamom,
ktore zawodowo nie pracuja i maja jedno dziecko.Te co maja dwojke sa juz
usprawiedliwione? Fakt, jedno dziecko to zaden obowiazek,sam relaks.
Ja czy pracowalam czy nie, zawsze korzystalam okazjonalnie z pomocy innych,
jakos nikt sie nie skarzy, wrecz przeciwnie, moze dlatego ze w rodzinie dzieci
malo.Wydawalo mi sie czyms normalnym, ze dziecko nie jest do matki przyspawane
i czasem mozna je komus podrzucic, nie po to, by biedaka obciazac, ale by razem
milo spedzili czas.

[princessa7]

masz rację: "podrzucić"

[lola211]

Tak, dokladnie, podrzucic, czyli zostawic na godzine, na dzien, nawet na dwa.To
takie niezwykle?

[triss_merigold6]

Lola, luz. My z mężem też podrzucamy (o zgrozo nawet na Sylwestra bo chcieliśmy
pobalować). Mnie w dzieciństwie podrzucano do dziadków i byłam przeszczęśliwa.
Teraz powinno się dziecko przyspawać do podołka, tak zgodnie z najnowszymi
trendami.

[lola211]

Juz wrzucam na luz, jednak ciagle nie dowierzam, ze cos tak oczywistego jak
najzwyklejsza pomoc moze byc odbierane tak negatywnie.

[princessa7]

Nie negatywnie lolu droga. Po prostu pomoc pomocą, to nie jest niezykłe. tylko
te mamusie maja dwie lewe rączki. Kto urodzil dziecko? matka. a kto wychowuje?
babcia. Wobec czego stą jest przysłowie: nie ta, która urodziła, lecz ta co
wychowała jest matką. Najpierw podrzucacie dziecko, a potem narzekacie na
teściowe i swoje mamy. Nierozumiem.

[jola_ep]

> Najpierw podrzucacie dziecko, a potem narzekacie na
> teściowe i swoje mamy.

A kto narzeka?

Jola kukułka
Bo mi się podrzucać zdarzało

[lola211]

Najpierw podrzucacie dziecko, a potem narzekacie na
> teściowe i swoje mamy. Nierozumiem.

No ja tez nie rozumiem- kogo masz na mysli? Ja "podrzucam" (zapewne co innego
pod tym pojeciem rozumiemy), a pretensji zadnych nie wnosze, wrecz przeciwnie,
o mojej tesciowej wyrazam sie zawsze w superlatywach.
Moze jakiegos linka zapodaj, to bede wedziala o jakie konkretnie sytuacje ci
chodzi.

[witka.klik]

ksiezniczko!ale ty bzdury wypisujesz...az czytac sie nie chce.nie wierze ze ty
nie korzystasz z pomocy rodziny.chyba nie wiesz co to znaczy byc z dzieckiem 24
godz.konczyc studia itd.o ddziecka trzeba opocząć.dzieci sa wspaniałe , kochane
ale bedac z nimi non stop potrafia irytować.wtedy warto poprosic kogos o
pomoc. chociaz na pare godzin , zeby móc zebrac siły na kolejne dni.rozumiesz
księżniczko?

[ania-jasia]

wiesz cio princessa? ty chyba naprawde nie masz dzieci! ja mam jedno prosze
czasem o posiedzenie z dzieckiem tesciowa lub babcie nawet mimo ze nie pracuje.
i to nie jest z mojej strony niezaradnosc!
tesciowa wpada mniej wiecej co 2 3 dni na godzinke lub dwie.
maz pracuje do 18 wiec calymi dniami sama sprzatam piore gotuje chodze nha
spacery do biblioteki wypozyczac jasiowi ksiazeczki do czytania regolarnie
spotykam sie z kolezanka ktora ma dziecko w podobnym wieku zeby jas mial
kontakt z rowiesnikami jak najwczesniej w domu bawie sie z synkiem nawet w
pilke gram i uwiez po calym takim dniu jestem wypompowana totalnie i jak
tylko mam okazje to korzystam z tgego jak ktos chce pomuc!!!!!!!!!!!dodam ze
jestem zadbana kobieta. i nie potrafie pojac tego ze kobieta tego nie pojmuje
ze mozna byc zmeczonym i tylko czekac az ktos do p[omocy sie zjawi! to nawet
moj maz rozumie! choc facet jest! czasem sam mnie wygania na pogadauchy z
kolezanka i zostaje z malym!
dziewczyny nie przejmujcie sie princessa jkest rozzalona jakas bo jej pewnie
nikt nie pomaga i se sama radzic musi i uwaza ze inne tez powinny:p
to moj nr gg 2716547-jakby ktoras chciala pogadac to zapraszam:0)

[princessssa1]

Oj jaka ty biedna zagoniona w tym świecie, że nawet nie masz czasu nad
ortografią popracować. O zgrozo POMUC!!!!!!!!!!!!!!!1 Tacy nie powinni nawet
czytać na forum , a co dopiero się wypowiadać. Prostota i głupota!!!!!

[anek.anek]

Kobieto, o czym Ty mówisz, jakie "ewentualnie mąż możę pomóc"?!
Jakie ewentualnie? Opieka nad dzieckiem to full etat. Tak jak nie wyrabiasz
czasem w pracy etatowej, tak samo masz prawo nie wyrabiać fizycznie czy
psychicznie opiekująć się dzieckiem.

[princessa7]

Jasne. Nie wyrabia się. Ja jakoś wyrabiam się i znam wiele kobiet, którym
doskonale "idzie" macierzyństwo. Ale widzę, że jest bardzo dużo wygodnych mam.
Aż się zdziwiłam. Tylko nie rozumiem tych wątków typu: "zdaniem teściowej",
czy "opieka teściowej". To jeśli tak bardzo wam sie podoba podrzucanie dziecka
(będąc w domu zaznaczam) to po co wy macie te dzieci?

[ewasuwek]

a co z babciami dla których opieka nad wnukami to nie kara i obowiązek a
jedynie przyjemność...nie podrzucałabyś takiej babci wnuka bo
jesteś "samowystarczalna"...?
ja zajmowałam się moją córeczką sama (mąż wiadomo pracował cały dzień) do 9
miesiąca. Weronika do 6m nie pozwalała się dotknąć nikomu innemu tylko mnie lub
mężowi. Myślałam że mi ręce poodpadają. Nikt mi nie pomagał bo mieszkamy sami,
babcie pracowały o po pracy odpoczywały, do tego musiałam się zająć dużym
domem. Przyznam że z zazdrością patrzyłam jak moje koleżanki zostawiały dzieci
babciom i szły do kina albo na zakupy (SAME).

Ewka

[zona_mi]

A ja myślę, że Princessa wyraziła się nieprecyzyjnie. Prawdopodobnie chodzi Jej
o mamy właśnie ZARADNE, czyli potrafiące się doskonale urządzić, będące
jednocześnie leniwe i sprytne. Mam tu na myśli osobniczki, którym nie chce się
zajmować dzieckiem i np. zamiast podrzucać je od czasu do czasu do babci, same
wolą je tam odwiedzać (od czasu do czasu ). Sama znam co najmniej dwie takie
mamy. Jedna z nich na początku "bała się" kapać i przewijać, dzidzia nie dawała
jej spać po nocach, więc "na jakiś czas" zostawiła ją u babci, majacej
doświadczenie po urodzeniu kilkorga dzieci. Kiedy się spotkałyśmy po ponad
roku, sytuacja pozostawała bez zmian.
Druga zaś wyjechała z mężem w drugą podróż poślubną w czasie gdy syn miał około
roku, zostawiwszy dziecko u babci. Po dwóch tygodniach wrócili, ale "Rafcio tak
się do babci przyzwyczaił...", że rodzice nie mieli serca go odbierać do dziś
dnia. Rafcio jest obecnie nastolatkiem.
Takie matki (i ich mężowie) moim zdaniem zasługują na [potępienie, oburzenie
itd.
Co innego potrzeba pomocy, a co innego cwaniactwo.

[princessa7]

Bardzo Ci dziękuję, masz racjęnieprecyzyjnie to ujęłam, ale o to właśnie mi
chodziło. Ja rozumiem pomoc od czasu do czasu, ale jak nazwać to, jak babcia
wychowuje wnuki? A potem jeszcze na nią narzekają. Nie mówcie, że mamy muszą
odpocząć, bo: idą do fryzjera, do koleżanki, na dyskotekę, do pubu, na piwko,
na zakupy, do kina, do teatru, i Bóg wie gdzie jeszcze. Moim zdaniem decydujac
sie na macierzyństwo podjęliśmy decyzję o wychowywaniu dziecka, a nie tylko o
urodzeniu. Mama się nie wyspała to podrzucę dziecko babci. Kobiety
macierzyństwo to nie tylko przyjemności, ale i obowiązki. Ale widzę, że wiele
kobiet jest bardzo wygodnickich. tylko nie mówcie za 15, 20 lat, że
wychowaliscie dziecko.... bo to babcia wychowała

[triss_merigold6]

Ooo kochana. To ja z tych matek co pojdą do fryzjera niekiedy, do klubu, na
piwo, zakupy, do kina, teatru i jeszcze do znajomych.P Wówczas z czystym
sumieniem zostawiam dziecię z mężem a dziecięcia ojcem. I nie uważam żebym nie
wychowywała czy robiła to źle.
Macierzyństwo to jeden z aspektów życia, może najważniejszy ale na pewno nie
jedyny (dla mnie). Poza tym, że jestem matką jestem dorosłą kobietą z prawem do
własnego, wolnego czasu i przyjemności.

[wieczna-gosia]

A jak sie ma wiecej dzieci niz jedno to juz mozna:

podrzucic dziecko dziadkom bo sie nie wyspalam?
isc na piwko?
na ploty?
Do fryzjera (akurat srednio korzystam..)?

Itd....

czy nadal obowiazuja te same ograniczenia.

Bo widzisz proncesso, najpierw piszesz o kobietach co maja jedno male i se nie
radza. I ja cie rozumiem chociaz tylko czesciowo, bo malutkie pierwsze dziecko
potrafi neizle rozwalic plan dnia, jesli dodatkowo matka sie czuje niepewnie/ ma
baby bluesa to faktycznie zrobienie obiadu jest stresem. Ja pierwsze dziecko
chowalam w akademiku, gdzie ciotek mialam na tuziny- nie mialam czasu sie
macierzynstwem zestresowac.... ale jesli czlowiek tkwin sam jak palec, trafil na
dziecko z kolka to sie wloczy pol dnia w pizamie i tez ryczy....

Ale z drugiej strony- rodzina to nie sklep i rozliczanie kazdego wedlug tabel;ki
winien/ ma. Moja mama po 14 latach dorosla do roli babci i sie zaczela
angazowac. Moja tesciowa natomiast jest taka ze jesli nie widzi dzieci przez 2
tygodnie to zaczyna mnie molestowac telefonami Chetnie zostaje z dziecmi. To
co, mam sie postawic w imie zasady?

Ja nie mam powodow do narzekan na jej wychowanie- ciagle jeszcze to JA wychowuje
dzieci i tesciowa mam taka, ze kazdemu zycze

[ewasuwek]

Popieram w 100%...



Ewka

[zona_mi]

A w jakim wieku jest Twoje dziecko, Princesso?

[princessa7]

Będzie miał 4 latka. A zostawianie z ojcem to nic złego, ja mam na myśli
podrzucanie baciom, dziadkom czy wujkom. To normalne, że ojciec ma zająć sieę
dzieckiem. Oj lola ty chyba nie potrafisz czytać.

[lola211]

A zostawianie z ojcem to nic złego, ja mam na myśli
> podrzucanie baciom, dziadkom czy wujkom.

Przeczytaj raz jeszcze swoje posty i zastanów sie, co wypisujesz.Zostawic z
ojcem według ciebie dziecko mozna, ale juz podrzucic babci nie.Nie kazda z nas
moze liczyc na ojca dziecka, wiesz?
Ja owo "podrzucic" rozumiem jako zostawienie dziecka pod opieka babci na tyle
ile bedzie konieczne- 2 godziny, a czasem i 2 dni, zalezy od
okolicznosci.Uwazam, ze nie ma w tym nic nagannego, potrzebuje czasu na
załatwienie spraw, wiec korzystam z pomocy rodziny.A moze tobie chodzi o
zostawianie dziecka calymi tygodniami? To tez zalezy od okolicznosci- mam
kolezanke, ktora zmuszona sytuacja zyciowa jeździ pracowac zagranice, dziecko w
wieku szkolnym zostawia pod opieka babci, musi po prostu.I co, zła z niej matka?
Nieprecyzyjnie sie wyrazasz, z twoich wypowiedzi wynika, ze matka nie powinna
nikogo angazowac do opieki nad dzieckiem, bo sama to dziecko urodzila i jej
problem.

[zona_mi]

Wiesz, odniosłam wrażenie, że jest zupełnym oseskiem. Bo kiedy moja córka była
malutka, byłam chyba jeszcze bardziej zasadnicza niż Ty. Moja babcia do tej
pory mówi, że "swoje dzieci noszę w zębach". Potępiałam i krytykowałam
dziewczyny, które na chwilę (naprawdę na chwilę) zostawiały swoje dzieci z
kimkolwiek. Takie, które chodziły na koncerty, oglądały filmy zamiast tkwić nad
kołyską. Nie mogłam zrozumieć, jak można interesować się czymś innym mając
dziecko! A wiesz dlaczego? Bo na córeczkę czekałam pięć długich lat, ze
schodami po drodze. To było wyczekane, wymodlone i upragnione dziecko.
Ale teraz chodzi już do szkoły, ma rocznego braciszka, a ja nie mogę doczekać
się najbliższej niedzieli, kiedy będę miała WYCHODNE . Bo w ciągu ostatniego
roku TYLKO RAZ wyszłam z domu bez malucha, za to z moją uczenniczką, zaś sama
nie byłam nigdzie ANI RAZU. I wiesz, czuję się nasycona i zaspokojona swoim
macierzyństwem do tego stopnia, że jeśli nie zrobię sobie chwili przerwy, to
pęknę. Dlatego zostawiam towarzystwo pod opieką tatusia i wracam dopiero na
wieczorne karmienie .
Rozumiem Cię, ale cały czas sądzę, że masz na myśli tylko ekstremalne
przypadki, o których pisałam w poprzednim poście.
Pozdrawiam.

[verdana]

Oczywiście, że DOBRA matka, póki dziecko nie ukończy 6 lat nie powinna iść do
fryzjera, do kina, na koncert, do teatru i do przyjaciół. A na pewno już nie
powinna wyjechać na tydzień czy dwa z samym mężem, bez dziecka.
W ten sposób siedmiolatek bedzie miał naprawde dobrą mamę. Zaniedbaną, z
siedmioletnią przerwą w korzystaniu z wszelkich rozrywek kulturalnych, bez
wiekszości znajomych, z psującym się małżeństwem, w którym nie ma czasu na
bycie we dwoje. Ale za to bohaterską, która wychowała go ZUPEŁNIE SAMA i będzie
mu to zapewne do końca życia wypominać.
A babcie i dziadkowie, którzy chcieliby może czasem spędzić parę dni z wnukiem.
Wara im od niego! To nie ich dziecko! Oni już swoje wychowali i teraz czas do
grobu, a nie wnuka wychowywać.
A serio - nie tylko matka w życiu dziecka jest ważna. To dążenie, by nie
korzystać z niczyjej pomocy (oczywiscie bez przesady) to pozbawienie dziecka
towarzystwa innych ludzi (gdy nie patrzy na to co się dzieje czujnym okiem
mamusia), pozbawienie radosci z dłuższych wizyt u babci, z poznania inych metod
wychowawczych i przyjrzenia się światu z innej trochę perspektywy. Szkoda
takich dzieci, których matki zamiast dać sobie trochę luzu, "wypełniają bez
skazy macierzyński obowiązek".

Odniosłam wrazenie...

[wawrz]

Przeczytałam wszystkie posty i takie mam wrazenie (oczywiście nie złośliwe)ze
princessa jest strasznie wkurzona ze właśnie takiej pomocy nie ma lub duma jej
nie pozwala zeby z niej skorzystać.I własnie taka refleksja ja naszła.Bo nie
wierze w to ze z koleżanką przy kawce by nie poplotkowała)))

[princessa7]

I tu się mylisz, pomoc mam (dwie babcie, wspaniały mąż), ale czułabym
sieębardzo źle, gdyby ktoś mnie wyręczał, a siedzę w domu. Mów co chcesz, ale
praca zawodowa, a siedzenie w domu to duża różnica. I nie opowiadaj pierdół, że
kobiety są zmęczone, że muszą odpocząć. Praca w domu jest, ale to nigdy nie
będzie praca zawdowa i nie gadaj pierdół kobieto

[mama.tadka]

No, mnie osobiście praca zawodowa mniej męczy niż caly dzionek z moim synkiem.
Także nie generalizuj. Po 8 godzinach zajęć, ze zdartym gardlem, padam na pysk
i owszem, ale caly dzień z malym to czasem naprawdę ostra jazda

[elwirka26]

"No, mnie osobiście praca zawodowa mniej męczy niż caly dzionek z moim synkiem"

Mnie też. Ja w w pracy wypoczywam....

[pade]

Wiesz co faktycznie "siedzenie" w domu z jednym dzieckiem to nie jest jeszcze
ciężka praca, ale urodź sobie drugie i wtedy porównuj pracę zawodowa z
wychowywaniem dzieci, ok? Ty masz strasznie oraniczone poglądy dziewczyno. Ja
mam dwójkę i czasem przez cały dzień tyłka na fotelu nie posadzę. Tobie po
prostu za dobrze jest i dlatego takie bzury wypisujesz i chyba masz za duzo
wolnego czasu.

[zona_wojtka]

Czytam i czytam i wreszcfie doszłam do postu o treści, którą sama bym napisała.
Wawrz zrobiła to za mnie. Też nasuwał mi się taki wniosek.
Princessa, nie wkurzaj się, bo wtedy twoje posty zaczynają być mocno
chaotyczne...

[marysiaur]

Ja mam inne doświadczenia. Odkąd poszłam do poracy po 10 miesiącach w domu z
córeczką, dopiero odpoczęlam~! A nie mam pracy siedząco- wyczekującej. Za to
mam bezstresowe pięc minut na kawę w ciągu dnia i współczucie męża, który
postanowił mnie co drugą noc wyręczać w nocnym wstawaniu, bo oboje teraz
pracujemy. Teraz nie mam ani minuty drzemki w ciagu dnia, ale co druga
przespana noc to taki luksus, że odżyłam.

do princessa7

[gandzia4]

Doczytałam do tej twojej wypowiedzi i mnie po prostu powaliło na kolana. Sama
opowiadasz takie pierdoły, aż przykro to czytać. Oczywiście, że praca zawodowa
to nie to samo co siedzenie w domu i dlatego gdybym tylko mogła to już dzisiaj
pognałabym do pracy zawodowej. Tam pracuję określoną liczbę godzin i wychodzę,
mam wolne wekendy, przysługuje mi urlop itp, praca w domu trwa niemal 24 na
dobę, przy małym dziecku. Nie masz żadnego urlopu, nie ma mowy o wolnym
wekendzie i jeszcze do tego zapier... za wikt i opierunek. Ja mam tak od ponad
3 lat (od ponad roku dwoje maluchów), jestem w domu z dziećmi, efekt - już mam
dość i czekam stęskniona kiedy tylko wreszcie będę mogła wrócić do pracy, czuję
się zmęczona psychicznie. Średnio raz na dwa miesiące udaje nam się wyrwać do
teatru, lub na koncert i dlatego jestem ta niezaradna. Bredzisz dziewczyno, żyj
po swojemu bo przecież nikt cię nie zmusza byś postępowała tak jak te
niezaradne i daj innym żyć.

[lila1974]

Ta "księzniczka" to był kwiat jednej nocy.
Nie przeczyta tego, co tu napisalaś ... chociaż co jakiś czas pojawia się na
forum jej widmo w postaci pasibrzuszków i innych nicków, więc kto wie, może
jednak przeczyta.

[princessa7]

Ty kobieto chyba czytać nie poptrafisz? Kto mówi o wychowywaniu zupełnie
samemu??? To jest wątek o kobietach, które mają dwie lewe ręce, są
luksusantkami i są księżniczkami. Ja swojego dziecka nie odizolowywuję, ale też
nie podrzucam go, bo muszę isć na piwo z kumpelami. Tak to jest dobry przykład,
gdy mama zamiast bawić si z dzieckiem, nauczyć go czegoś, iść z nim i mężem do
kina to wrzuca dziecko do babci czy cioci. Co to za chora umysłowo matka,
która jedzie na wczasy z mężem bez dziecka???? To nie matka. Dlaczego nie można
zabrać dziecka ze sobą??? Będzie Ci przeszkadzał??? to po co decydowałaś sie na
nie, mogłaś przecież usunąć, wtedy byś problemu nie miała. Przeczytja wszystkie
posty, a nie wtrącaj sie w środku

[jagusia7]

Tak to jest dobry przykład,
>
> gdy mama zamiast bawić si z dzieckiem, nauczyć go czegoś, iść z nim i mężem
do
> kina to wrzuca dziecko do babci czy cioci.

Czyli co? Rybka Nemo i Kubuś z Hefalumpami, o reszcie filmów można zapomnieć,
bo przecież bez dziecka do kina nie wolno Kurczę, a ja wyrodna ostatnio uroki
kina na nowo odkrywam
A jakieś zainteresowania poza-dziecięce? Masz takie? Przyjaciele, znajomi?
Kolacja we dwoje? Niepotrzebne Ci to??

[pade]

Uważasz, że matka, która pojedzie sama na wczasy z mężem jest psychicznie
chora? Sama się lecz dziewczyno... Jesli rodzice jadą gdzieś z dzieckiem, a
potem wysyłają je nad morze np. z babcią, a potem np. z wujkiem, a sami jadą
gdzieś indziej, to jest jak najbardziej normalne.
Ale Cię ponosi.. Myslisz, że medal za macierzyństwo dostaniesz?

[princessa7]

Ty
leniwa sroka jesteś po prostu i tyle. Nie znam normalnej matki, która zostawiła
by dziecko, by jechać samemu na wczasy. Żal mi twojej teściowej, bo biedna musi
cię pewnie we wszystkim wyręczać. Żal mi również ciebie, że nie potrafisz
przyznać sie do tego, że ktoś cię wyręcza, bo sobie po prostu nie radzisz.

[pade]

Sama jesteś leniwa i zazdrosna. Gów... wiesz o moim życiu i o tym czy zostawiam
z kims dziecko czy nie. A tak się składa, że nie!!! Nigdy nie wyjechalam na
wczasy z mężem i nie zostawiłam dziecka z kim popadnie. Dziecko wyjechało, a ja
i mąż zostalismy w pracy. Ale oba przypadki uważam za naturalne!!! Jesteś
złośliwą i po prostu wredna kobietą i chyba masz problemy z mężem skoro się tak
na forum udzielasz i swoje pełne jadu myśli uzewnętrzniasz. Jeszcze raz
powtarzam : lecz się!!! Przeczytałam inne Twoje posty, szkoda mi Cię, strasznie
nieszczęśliwy z Ciebie człowiek.

[zona_wojtka]

Oj, kochana... Przesadziłaś teraz...

[jlon]

ciekawa jestem czy twoj maz jest bardzo zadowolony z tego ze taka
aktywna "macierzynsko matka jestes".

[princessa7]

Tak mam na mysli te ekstremalne przypadki. Nikt mi jenak nie wmówi, że matka
zostawia dziecko na parę tygodni, bo musi jechać za granicę. Tak sie składa, że
ludzie dorośli mają wybór, mogą decydować. A dziecko nie. Ja znam przypadki,
gdy matka daje dziecko do babci, bo jest chore (9 latek). Nie ukrywajmy, że
niektóre matki nie umieją zająć sie swoimi dziećmi, są wygodnickie. Bo czyż
normalne jest wyjście na piwo, gdy sie jest np. matką karmiącą? Moim zdaniem
świadczy to o tym, że są niedojrzałe do macierzyństwa i będę te matki zawsze
potępiała, tak samo jak matki palące papierosy w ciąży (takie matki nie
zasługują, by być matkami). Dla jednych kobiet musiec podrzucić oznacza
zostawić dziecko, bo muszę iść na dyskotekę, dla mnie jest to po prostu
niedojrzałość.

[lola211]

Mozesz mi to wytlumaczyc, bo nie jarze.
> Tak mam na mysli te ekstremalne przypadki. Nikt mi jenak nie wmówi, że matka
> zostawia dziecko na parę tygodni, bo musi jechać za granicę.

Nie znasz takich przypadkow? A co ma dziewczyna zeby w sciane wbic i tynkiem
dziecko nakarmic? Wyjezdza na 3 mies., zarabia jak na polskie warunki dosc
dobrze, wraca i ma za co zyc przy okazji dorabiajac na miejscu.I bardzo
przezywa te zrozstania, ale jest do tego zmuszona.

Dla jednych kobiet musiec podrzucić oznacza
> zostawić dziecko, bo muszę iść na dyskotekę, dla mnie jest to po prostu
> niedojrzałość.
Zostawic dziecko? A gdzie one je zostawiaja, na ulicy, na pastwe losu?
Nie, no porazka totalna.

[mama.tadka]

Ja czasem podrzucam i idziemy z mężem się pobawić, na calą noc. Moje zalożenie
jest takie, że maly w nocy i tak śpi Poza tym on bardzo lubi nocki u synka
opiekunki (na razie byly dwie).
Czasem jeździmy też gdzieś we dwoje (mąż i ja), na narty, na milą noc do
hotelu, itp.
Mój syn tak wychowany, że lubi być z innymi ludźmi (moi rodzice, opiekunka, ew.
szwagierka).

[ewasuwek]

Liga Polskich Rodzin ?

[ewasuwek]

do princessa7

[princessa7]

Nie. Liga karmiącej mamy i pijącej piwo, to na pewno jest norma wg Ciebie?

[ewasuwek]

piwo piwu nie równe. Ja karmiłam Weronkę 19 miesięcy (skaza białkowa). przez
ten czas nie piłam alkoholu, drinków, odmawiałam sobie wiele rzeczy. Nie jestem
alkoholiczką ale Karmi albo inne piwo z minimalna ilością alkoholu nikomu nie
zaszkodzi, nawet dziecku - bo przecież nie rozpatrujemy tutaj przypadków gdy
matka karmiąca łoi ile wlezie.

Ewka

[milka_milka]

W związku z tym należy mieć kołtun na głowie, sińce z niewyspania i jęzor do
pasa, aby broń Boże nie zwrócić się do babci o pomoc? A jak budować więz między
wnukiem a dziadkami? Wydzielać wizyty tylko towarzyskie w określonych
godzianch? Ja przepraszam, ale nie sratuję do tytułu "Zosi-samosi". Nie
zostawiam dziecka babciom nałogowo, ale, o zgrozo co jakiś czas tak. Moja mała
ma pięc lat i nawet zdarza nam się wyjechać z mężem (raz, dwa razy do roku) na
dwa, trzy dni, a małą zostawić z babcią. Nikt na tym nie ucierpiał, ani babcia,
ani ja, ani córka. Nie dajmy się zwariować, dziadkowie też chcą się czuć
potrzebni i nie dzieje się nic złego, jeśli nam CZASEM pomogą.

[allija]

princessa, cos ty sie tak uczepiła tego dziadka? No, chyba z zazdrosci...
Nie kazda kobieta ma dusze "matki polki" znanej dobrze z przeszłości -
zmeczonej, szarej, zaniedbanej, z siatą w jednym ręku a dzieckiem w drugim.
Na pewno dzisiejsza matka potrafi dobrze zająć się swoim jedynym dzieckiem.
Ale, może własnie dlatego, że wykształcona, dostrzega w sobie także kobietę i
człowieka - ze swoimi potrzebami i pragnieniami, chocby tylko do wypoczynku czy
atrakcyjnego wyglądu. Macierzyństwo przecież to nie koniec życia dla młodej
kobiety.
Jeśli tobie odpowiada pierwszy model to w nim trwaj. Obyś po latach nie
żałowała.

[princessa7]

Tak się składa, że ja mam wykształcenie wyższe. I nie jestem zaniedbana. Robię
to jednak w taki sposób, by moje dziecko nie było wychowywane przez kogoś
innego niz rodziców. W życiu trzeba umieć sobie radzić, a nie zrzucać
macierzyństwa na babcię, która już swoje dzieci odchowała. Ale widzę,że prawda
boli.

[koleandra]

Do kogo Ty ten post piszesz? Bo ja nie znam żadnej matki 4-letniego dziecka
(toż takie już do przedszkola chodzi!) niepracującej i jeszcze dziecko
podrzucającej po dziadkach. Takie matki to do pracy idą albo zajmują się
czymkolwiek innym bo to przeciez idzie z nudów zginąć.
Teraz siedzę sobie w domciu z 2-latką u boku, która mi jeszcze pomaga - tak!
pomaga, i gdyby nie to, że za 3 miesiące urodzę drugiego malucha to już dawno
bym pracowała bo to idzie sie zanudzic na smierć. A z dwójką dzieci? Nie wiem
jak będzie z dwójką bo jeszcze nie doświadczyłam tego.
Zawsze z dzieckiem sobie radziłam sama, żadnej babci, żadnej cioci, nawet męża
nie prosiłam o pomoc (bo on ciągle w pracy) zresztą nie śmiałabym nawet - one
same mi Adę podbierały ale to już inna bajka. Ojciec dziecka ogranicza się do
zabaw i spaceru od czasu do czasu (tylko przyjemności).

[verdana]

Oczywiście , ze małe dziecko na wczasach mi przeszkadza i nie czuje sie przez
to złą matką. Przeszkadza, bo chcę porozmawiać z mężem i tylko z mężem, aby
nikt tej rozmowy nie przerywał, chcę spokojnie iść z mężem na wycieczkę, gdzie
dziecka zabrać nie można. Dla mnie mąż i utrzymywanie z nim bliskich kontaktów
jest niemniej ważne niż dziecko - któremu tydzień czy dwa z babcią nie
zaszkodzą.
Przeczytałam kiedyś artykuł, ze dziecko nie wzmacnia małżeństwa, tylko je
osłabia. Nie wiedziałam dlaczego. Ale przy nastawieniu, ze każdy dzień z mężem
bez dziecka to zbrodnia wobec parolatka, już wiem.

[princessa7]

świetne stwierdzenie: "dziecko osłabia małżeństwo"! Tak wyczytałaś gdzieś,
chyba w czasopiśmie : BRAVO. Mam teraz jedno zdanie na Twój temat: po prostu
stawiasz siebie na pierwszym miejscu, a ja z mężem na pierwszym miejscu
stawiamy dziecko. Mój mąż przeczytał wszystkie posty i stwierdził, że 95 %
kobiet patrzy tylko na siebie. Może nie umieja podzielić tej uwagi pomiedzy
siebie i dziecko. Ja potrafię. Nie narzekam na życie, ale też nei obciążam
nikogo wychowywaniem dziecka, tak ja kty na przykład.
Serdecznie pozdrawiam

[milka_milka]

Czy również znaczy to, że niepracująca mama nie powinna wysyłać dziecka do
przedszkola? Bo jest wygodnicka? Ciekawa jestem Twojej opinii.

[princessa7]

Za przedszkolem jestem i to bardzo. Uważam, że dziecko może sie wiele w
przedszkolu nauczyć. Chyba nie przeczytałaś postu: niepracujące a niezaradne
mamy, chyba jak mama jest w domu, to nie daje dziecka na 10 godzin do
przedszkola, choć pewnie i takie sie zdarzają, ale to ich wybór. Jeśłi ktoś
chce niech daje dziecko babci czy gdziekolwiek indziej. Szkoda tylko, że siebie
stawiają na pierwszym miejscu, a potem dopiero.... dziecko

[martelia1]

Obciażanie kogoś wychowywaniem dziecka a zostawianie go dziadkom w razie potrzeby(pojścia do lekarza, na zakupy, czy nawet na piwko)to zasadnicza różnica.
Jesli takie podrzucanie dziecka zdarza sie codziennie i z jest z samego lenistwa wtedy nazwałabym to niezaradnością a skutki są takie, że dziecko wychowują właśnie dziadkowie.
Moja siostra np pracuje i zostawia swoją 6 letnią córke codziennie u dziadków - to jeszcze mogę zrozumieć, bo gdzieś zostawić musi, choć sama wybrałabym przedszkole.
Ale jeśli ta siostra podrzuca dziecko dziadkom w sobotę bo chce spokojnie posprzątać i przy każdej okazji kiedy chce wyjść z domu, bo dziecko przeszkadza to już jest nienormalne.
Normalne byłoby to gdyby wykorzystywała wolne dni na spędzenie czasu z dzieckiem, żeby nadrobić swój czas bez dziecka.

Ale jeśli jest mama z dzieckiem przec cały dzień to przecież musi mieć trochę wytchnienia od tej codzienności i to jest całkiem normalne, ze marzy o chwilach bez swojej pociechy, spędzonych sam na sam z mężem, lub w towarzystwie przyjaciół.

[princessa7]

Dziękuję, że choć jedna mama zrozumiała o co chodzi, bo reszta to ma chyba
wyrzuty sumienia.... i zaraz atakują

NIE KŁÓĆ SIĘ

[zwiatrem]

dlaczego kłócisz się z nami? Nasi mężowie też czytaja te posty, co tutaj ma do
rzeczy twoje wykształcenie, skoro język jakim piszesz wykształcony może i jest
lecz w innym kierunku. Raz jeszcze powtarzam, zajmij sie swoimi domowymi i
dziecka sprawami. Aby nikt inny ich nie zakłócał,żaden dziadek, żadna ciocia,
ani babica nie daj boże trzymaj sie i odpocznij jutro od internetu.

[twinmama76]

hmm, chyba powinnaś zostac moją fanką
Sama (z wydatna jednak nocno-weekendową pomoca męża), od 18 miesięcy zajmuje
się bliźniakami. Co więcej należę do tych matek, które nie opuszcza dzieci na
dłużej niż 3 godziny, a broń Boże na noc
WYdaje mi się jednak, że wykorzystywanie osób trzecich do chwilowej opieki nad
dziecmi nie jest niczym złym, o ile nie przekroczy pewnej granicy. Są to jednak
według mnie przypadki rzadkie. Tak więc nie generalizuj.

[magdalenki1]

a ja uwazam, ze takie mamuśki śmiertelnie poważne, które nie potrafią dać na
luz od czasu do czasu, pobyć czasem zoną, kochanka, czy koleżanka - jak kto
woli, są nudne i mają mocno zachwiane podejście do swoich dzieci, ze wszystkim
przesadzają i potem muszą wycierać pupkę 6 latkowi, bo sam nie miał się kiedy
nauczyć.
Uważam też, ze dobra mama to usmiechnięta, szczęśliwa kobieta, a nie spięta
śmiertelnie poważna, zdesperowana mama która ma stres, bo nie zdąży z obiadem,
albo sobie sama z czymś nie poradzi nie daj boże, dzieciaki o wiele lepiej się
rozwijają, kiedy pozwoli im się pobyć z innymi osobami i muszą wiedzieć, że
mama też człowiek i czasem potrzebuje dać upust swoim potrzebom i emocjom.
pozdrawiam

[twinmama76]

hmmm to do mnie?
A cóż ty możesz wiedzieć o mnie moja droga? jaka jestem żona i kochanka wie
najlepiej mój małżonek.

[magdalenki1]

kurcze tu nic nie można napisać, żeby któraś zaraz nie sądziła, ze to właśnie
do niej
nie to nie do Ciebie, smieszne, bo nawet nie przeczytałam wcześniej co
napisałaś, to było moje zdanie na temat poruszony w wątku - po prostu.
I nawt by mi nie przyszło do głowy, zeby się zastanawiać jaka jesteś kochanką
ojoj, zaraz przeczytam Twoją wypowiedź w tej sprawie

[twinmama76]

Cóż napisałaś swój post jako odnośnik do mojego, więc wzięłam go za odpowiedź.
Widocznie za szybko wysuwam wnioski.

[magdalenki1]

tak mysałam, że coś xle robię, nie wiem jak dać odpowiedź inaczej i tak mi
wychodzi, jak zrobić, zeby było ogólnie, a nie do konkretnej wypowiedzi?
pozdrawiam

[twinmama76]

odpowiadasz na post początkowy (otwierasz go i klikasz na "odpowiedz")

[titicaka]

Blagam Princessa nie wypowiadaj sie na tematy o ktorych nie masz zielonego
pojecia. Punkt widzenia zmienia sie w zaleznosci od punktu siedzenia ...
najpierw miej dziecko a pozniej pogadamy.

[princessa7]

Móuj też nie narzeka na swoją żonę, kochankę i kucharkę, a do tego wie, że ma i
żonę i wspaniałą matkę dla swojego dziecka.

[princessa7]

Mój mąż ma świetną kochankę, koleżankę i kucharkę, a do tego ma jeszcze
wspaniałą matkę dla swojego dziecka.

[jlon]

a nie jest to wyłącznie twoja opinia?

[princessa7]

I gratuluję. I zdrowai dzieciom życzę i Tobie

[ihasia]

Jestem w stanie zrozumiec przemeczone mamy, ktorych dzieci maja kolki, sa chore,
nie spia w nocy.
Niestety nie jestem w stanie zrozumiec matek ktore wstaja najwczesniej o
godzinie 11stej ( przexyspaiajc cala noc bez problemu) laza po mieszkaniu jak
sniete owce w koncu laduja na sofie przed tv a dziecko w lozeczku lezy placze z
niezmieniona pieluszka i nienakarmione.
Znalam i takie.
Nie rozumiem tez takich kobiet ktorych mezowie robia za nie doslownie wszystko:
gotuja obiady sprzataja zajmuja sie dzieckiem chodza na zakupy i dodatkowo
pracuja 8 godzin na nocnki np. A zonka siedzi w domu spi doo pozna wstaje i
narzeka ze w dpomu burdel- ale nie zrobi nic zeby posprzatac zajac sie domem czy
dzieckiem.najlepiej komus podrzucic i udawac ze to po to by posprzatac czy
wyspac sie- a w gruncie rzeczy siedza przed tv.
Mam dwoje dzieci: 4 lata i 11 miesiecy- jakos nie narzekam- maz niepomaga- a ja
mam czas i na spanie i na sprzatanie (codzienne bo urwiski balagania) gotowanie
obiadpow spacery i zabawy z dziecmi- dzieci ida spac o najpozniej 20stej wiec
jeszcze mam kupe wieczoru przede mna.
Mysle ze mamy ktorych dzieci nie chca spac w nocy- pod warunkiem ze nic im nie
dolega- mogly by gdyby tylko chcialy nauczyc dzieci spac w nocy. To wymaga
tygodnia dwoch poswiecen i pracy- ale jest do zrobienia. Wtedy i one mogly b sie
wyspac odpoczely by.To wazne dla matki- bo co komu po zmeczonej smutnej nerwoej
mamie?
zeby bylo jasne nie mam nic przeciwko pomocy meza czy tesciowej , matki, ciotki-
ale w rozsadnych granicach- wtedy kiedy to naprawde konieczne a nie dla wlasnej
wygody- i z wlasnego lenistwa.

[agata_to_ja]

A nie wzięłaś pod uwagę, że dziecko ma nie tylko matkę i ojca, ale także
dziadków? To są najbliższe po rodzicach osoby. To są osoby, które
nierozerwalnie wiążą się z dzieciństwem, których przywilejem jest dziecko
rozpieszczać i zapewne dlatego zachowujemy najczulsze o nich wspomnienia. Ja
jestem bardzo szczęśliwa, że miałam możliwośc bardzo częstych kontaktów z
babcią w dzieciństwie, nie zamieniłabym tego na kontakty z najlepszą mamusią.
Mam na myśli te konkretne chwile, które z babcią i dziadziusiem spędziłam.
Oboje dziś juz nie żyją.
To jest ważne dla dziecka i bardzo ważne dla dziadków.
Nie można wszystkiego postrzegać tak jednostronnie.
Poza tym to jest moja ulubiona postawa - JA, JA, JA jestem doskonała, ci co
robią inaczej są źli. Nie dowartościowujmy się poprzez porównnaie z innymi
ludźmi, to jest pójście na łatwiznę.
Jak widzisz większośc jednak ma odmienne zdanie od Twojego, czy to znaczy, że
tylko Ty zasługujesz na miano dobrej matki?

[princessa7]

No z pewnością matka, która patrzy na siebie , a dziecko jest na szarym końcu
jest z pewnością wspaniała. Masz rację. ...

[martelia1]

Jestem jedną z tych mam, która nie podrzuca dziecka, (dzieci) babciom, czy wujkom.
Ale gdybym tylko miała mozliwość napewno z pomocy chętnie bym skorzystała, co byłoby korzyścią i dla mnie i dla dzieci.
Oj, nie wiesz nawet jak bym chciała sobie chodzić do baru na piwko z kumpelami, czy na koncert, spacer z mężem, czy na ploty przy kawce.
Ale niestety trochę rygorystyczna teściowa o poglądach na temat roli matki jak Princessy i mama mieszkająca w innym miescie nie pozwalają mi na tak wygodne życie.
Jedyna możliwość to zostawić dziecko z mężem, ale zdarza sie rzadko, bo mąż ciągle zapracowany.

Z kolei nie zostawiłabym małego dziecka na noc u kogoś, bo akurat moja córeczka w nocy mnie potrzebuje i nawet tata nie pomoże.
Tylko po to,żeby się wyspać też bym dziecka nie podrzucała, bo to akurat moge znieść (moge wyspać sie w dzień, kiedy dziecko śpi, albo kłade się wcześniej spać na noc).
Śmieszy mnie też proszenie o pomoc przy robieniu obiadu lub sprzątaniu bo bidulka mama jest zbyt zmęczona, ale podrzucanie dziecka dziadkom, gdy chce sie mnieć trochę czasu dla siebie nie jest dla mnie niczym złym, byle nie za często.
Pozdrawiam
Marta

[magdalenki1]

niestety też tak mam. Moja mama mieszka w Berlinie, teściowa w austrii-
porażka. jakoś sobie trzeba radzić, moja mama 2 razy została z córką, kiedy u
nas byla i poszlismy sobie w tango, fajnie było, 2 razy przez ostatni rok i to
mi musi starczyć, a taka pomoc w domu wkurza mnie sama lubię to robić i
wiedzieć potem gdzie co mam i co się dzieje, a jak sobie nie radzę to jest
bałagan, ale mój własny
pozdrawiam

[princessa7]

ładnie to ujęłaś. Niezbyt często.

[cocollino1]

Princessa mówi, że te mamy są księżniczkami, hmmm a co oznacza po polsku nick
autorki????

[ledzeppelin3]

Ale fajna ta princessa7...taka dobra córka i synowa...I zaradna, i zdatna, i
sama radę sobie daje...Nie to, co reszta, leniwe toto, rozlazłe....I pewnie
matka z niej idealna, i gospodyni jak się patrzy...Jak jeszcze napisze, że ma
przy każdym jednym bzykanku orgazm, to idę się powiesić.

[ledzeppelin3]

.........oczywiście pod warunkiem, że bzykanie nie występuje raz w roku

[bibi1]

Kiedys sama dziwilam sie,widzac moje kolezanki,ktore mialy 1 dziecko,nie
pracowaly i nie potrafily posprzatac ani ugotowac obiadu,bo zajmowaly sie
dzieckiem.Czekaly na powrot meza z pracy,wtedy on albo przejmowal dzieciaka,albo
zakladal fartuszek i do garow.

Ja nigdy nie moglam nawet pomarzyc o czyjejkolwiek pomocy,bo rodzine mialam 400
km,a meza za granica.Ale moj syn byl bardzo spokojnym dzieckiem,dlatego bez
problemow dawalam sobie rade i zdecydowalam sie na nastepne.

Teraz mam drugiego syna i juz wiem dlaczego moje kolezanki tak sobie nie
radzily.Po prostu przy niektorych dzieciach nie da sie nawet wyjsc samemu do
lazienki.Moj Kubus przez pierwsze 3 miesiace mial kolki i ryczal cale noce.W
dzien jak nie byl na rekach tez ryczal.Nawet jak podrosl stale potrzebowal
czyjegos towarzystwa.Jak puszcze go samopas,to demoluje caly dom.
Nadal nikt mi nie pomaga,bo maz w domu jest tylko na weekend,a w Pl nie
mieszkamy,wiec rodziny tu nie mam,ale gdyby tylko byl ktos,kto moglby go zabrac
chociaz raz w tygodniu na 2 godziny,to bylabym w siodmym niebie.

[princessa7]

A to ciekawe, bo mój też miał kolki i jest bardzo żywym, czasem
wręcz "niegrzecznym" dzieckiem i jakoś wychodziłam do łazienki i nawet sie
uczyłam, ...

[jlon]

ty chyba jestes jednak z Ligi...współczuje twojemu dziecku, chyba nawet jak
skonczy 18lat to bedziesz z nim (i jego żona)jezdzila pod namiot

[aha44]

A ja, tragedia. Puszczam przez godz. bajeczkę , bo czytam interesujący artykuł,
czasami daję dziecku słoiczek , bo nie chce mi sie gotować . Głęboka patologia.
Współczujcie mojemu dziecku siostry. Aha

[princessa7]

może i masz rację? A co ty masz problemy seksualne?

[aha44]

Mam, a co, znasz sie na tym?

wieszam sie razem z Toba

[zwiatrem]

kochana, wieszam sie razem z Toba, wiesz ale ona takich rzeczy nie napisze,
bo ...jest wykształcona...jestem mama 3 facetów, spodziewam sie czwartego
dziecka i uważam, że akurat to forum, to rzeczywiście szubienica...ale dla
tematu princessy, wzniesmy szampana za tych dziadków, szereg babć, toast
podniesmy za nas same, że jednak własne zdanie mamy i za napletek sie napijmy,
że jednak ma go kto myc i czysty jest- pozdrawiam serdelecznie was wszystkie,
jutro princessa idzie rano na spacer, zobaczymy co nam powie, kogo spotkała...
w wersji polskiej udział wzięłi...princessa i jej świta

[princessa7]

To dla zmyłki. Chyba nie podam prawdziwych danych. A moze ten wątek jest mi
potrzebny do czegoś?? ankieta? pomyślałaś o tym? chyba nie

[aha44]

princessa7 napisała:

> To dla zmyłki. Chyba nie podam prawdziwych danych. A moze ten wątek jest mi
> potrzebny do czegoś?? ankieta? pomyślałaś o tym? chyba nie
Kogo chcesz zmylić?

[ligia76]

1. Nie pracuję
2. Zostawiam dzieci mężowi
3. Czasami dzieci zostają na weekend u dziadków
4. Moja mama (teściowa zresztą też) często do mnie przyjeżdża
5. Zdarza się, że wyjeżdżam tylko z mężem (i znajomymi) na "wypady" bez dzieciątek
6. Nie gotuję (nie muszę)
7. Często spotykam się z przyjaciółkami
8. Chodzę "nałogowo" na aerobic
itd. itp.

Nie widzę w tym nic złego, że mąż czasami zajmuje się dziećmi i wykonuje
wszystkie z tym związane obowiązki (papu, kapiel itd.).
Moja mama i teściowa same proszą aby zająć się dziećmi.

Ale princessie chyba chodziło o mamy które nie pracują (wcale), mają np. jedno
dziecko (bardzo spokojne) i wiecznie kogoś proszą o pomoc ponieważ chcą np.
obrać ziemniaki , umyć głowę, posprzatać mieszkanie itd.
Miałam znajomą, która przy bardzo grzecznym, 3 miesięcznym dziecku, co chwila
prosiła teściową o przyjście ponieważ przy dziecku nie ma czasu ugotować zupy

Pozdrowienia
Ligia

[ligia76]

Dodam tylko że wcale nie przeszkadzało mi zachowanie koleżanki.
Każdy jest inny.

Pozdrowienia
Ligia

[lola211]

> Ale princessie chyba chodziło o mamy które nie pracują (wcale), mają np. jedno
> dziecko (bardzo spokojne) i wiecznie kogoś proszą o pomoc ponieważ chcą np.
> obrać ziemniaki , umyć głowę, posprzatać mieszkanie itd.
> Miałam znajomą, która przy bardzo grzecznym, 3 miesięcznym dziecku, co chwila
> prosiła teściową o przyjście ponieważ przy dziecku nie ma czasu ugotować
zupy :
> -)
Jak sie poczyta jej posty, to jej chodzi takze i o te, ktore ida na piwo,
dziecko zostawiajac pod opieka komu innemu ,o zgrozo!

[ligia76]

No to jestem winna


Pozdrowienia
Ligia

[triss_merigold6]

O Ligia to ja też wyrodna ponieważ zdarza mi się (karmiącej!) iść na piwo
wieczorem. Sporadycznie wprawdzie ale jak miło wtedy jest.DD Dziecko wtedy
butlę zalicza.
Powiem więcj: wolę iść raz na 2 tyg. na piwo niż kolejny wieczór animować
pluszowego smoka albo książeczkę z rybkami. A w ten piątek teściową zorganizuję
bo chcę konno pojedzić. Dramat. Syn na pewno zapomni jak wyglądam przez 3
godziny.

[ligia76]

Albo trauma będzie

Pozdrowienia
Ligia

[princessa7]

Ty chyba jesteś po....... O przepraszam zaraz inne mamy przytakną: PIWO DLA
KARMNIĄCEJ MAMY. Masz super męża , bo jakby był normalny to by Cui w łeb
strzelił, chyb że nie ma pojęcia o kobiecie karmiącej i o dziecku.

Piwo to dobre paliwo.DD

[triss_merigold6]

Cześć cipciu tak jest karmię i czasem browar wypiję wieczorem. Na noc dziecko
dostaje mleko modyfikowane z kaszką a do rana te pół promila zniknie.
Mój mąż jest w porządku, zgadzam się.P
Do barów tj. pubów chadzam bo lubię. Lubiłam za studenckich czasów, jak byłam
singlem, lubię i teraz. Czasem ja wyjdę na noc do ludzi, czasem mąż - jak
dorośli ludzie, którzy mają również pozadziecięce towarzystwo.
Twoim zdaniem matka powinna chodzić wyłacznie do parku?
Co Cię tak bulwersuje?

[princessa7]

Nic mnie nie bulwersuje, twoja niedojrzałość mnie nie rusza kaczuszko. naiwna
jesteś.

[arla5]

przeczytalam wszystkie posty i tak sobie wlasnie pomyslalam ,ze ta princessa to
chodzaca doskonalosc,naprawde tylko pozazdroscic!!!a reszta?co?dziewczyny
wezcie sie w koncu do roboty!hi hi hi.

[e_r_i_n]

princessa7 napisała:

> Ty chyba jesteś po....... O przepraszam zaraz inne mamy przytakną: PIWO DLA
> KARMNIĄCEJ MAMY. Masz super męża , bo jakby był normalny to by Cui w łeb
> strzelił, chyb że nie ma pojęcia o kobiecie karmiącej i o dziecku.

Princessko, a Ty nie wiesz, ze lekarze zalecaja od czasu do czasu pol
szklaneczki piwa karmiacej matce, bo to na laktacje dobrze wplywa?

[princessa7]

A jaka porządna kobieta idzie do baru na piwo? Sorry, ale nie znam takich mam
porządnych. I nie wierzę, że jest na tym świecie więcej niż 3% facetów, którym
podobają sie pijące alkohol kobiety. O przepraszam jest.... jak sam jest
alkoholikiem, a żone ma głęboko w dupce.... Współczuje Ci jeśli do nich
należysz, albo trzeba współczuć twojem mężowi......

pomylilas fora ;)

[wieczna-gosia]

princessa- ja sie strasznie przepraszam......

ty po prostu pomylilas fora.....

to sa emamy kurtyzany.......

oczywiscie ZADNA porzadna kobieta nie chodzi do baru, tym bardziej nie chodzi
jak karmi, w ogole nigdzie nie chodzi tylko zajmuje sie dzieckiem ))

w ogole po co kobiecie z dzieckiem nogi?

Powinny jej ewolucyjnie podpadac po zaciazeniu

[triss_merigold6]

A wiesz, mój gin mi radzi: pani droga, pół roku i następne, urodzić, pół roku i
następne. Może ma rację?

[czarna_maruda]

Nie chodzi tu chyba o korzystaniu z pomocy raz na jakiś czas-wyjście na imprezę
czy do fryzjera-trochę trudno ze sobą ciągnąć dziecko. Chodzi o to, że są mamy
które tej pomocy wymagają codziennie. Jak patrzę na moją bratową to mi się nóż
w kieszeni otwiera za przeproszeniem. Gdyby nie mamusia to by chyba musiała
dziecko oddać...

czym innym jest...

[anek.anek]

... wykorzystywanie teściów czy innych osób, bo nam się nie chce, a czym innym
obowiązek uczestniczenia w wychowywaniu i opiece nad dzieckiem ojca tego
dziecka, a jeszcze czym innym rzeczywista potrzeba pomocy ze strony rodziny.
Wybacz, ale Twoje "ewentualnie małżonek może pomóc" mnie zmroziło!
Swoje dziecko wychowuję sama z mężem. Nie podrzucamygo do teściów przy byle
okazji - zgadzam się, że wychowywać powinni rodzice.
Jednak na samym początku bardzo było mi brak pomocy ze strony rodziny - ja o
nią nie prosiłam i na wyciagnie tą rękę mówiłam "nie ma potrzeby". A potrzeba
tak naprawdę była, bo to piewsze dziecko i zupełnien nie byłam przygotowana na
taką harówę.

[triss_merigold6]

Anak.anek wiadomo o co chodzi, tłumaczymy dziewczynie jak krowie na miedzy a
ona uparcie swoje. Radzę sobie, pomocy fizycznej niepotrzebuję ale lubię czasem
wyjść bez dziecka więc "wykorzystuję" innych.

[maxim31]

A moim zdaniem jest to zwykłe pindolenie.
Sama praktycznie wychowuję dwójkę dzieci, bo mąż jest 5 czasami 6 dni poza
domem. To właściwie w Twoich oczach jestem bohaterką?
Ale uwierz mi, dzieci sa naprawdę różne. Syn np. zasypiał tam, gdzie sie
położył, natomiast córka, gdy ząbkowała (a trwało to od końca 3 mies.) to
niestety wisiała cały dzień na rękach lub na cycu. I wiesz co? Gdy tylko
nadarzała się okazja (bo np. babcia przyjechała i dzieciaki brała na spacer) to
pozwalałam sobie na piwo właśnie i były to najlepsze momenty w tym zwariowanym
okresie. Więc nie opowiadaj moja droga, że człowiek tak bardzo samodzielny w
wychowywaniu dzieci, jest na pewno usatysfakcjonowany.
Po drugie, zdarzyło się kiedyś, że wyjechaliśmy z mężem na 10 dni SAMI.I
powtórzę do znudzenia - były to najlepsze wakacje - bo nikt nie kwękał, nie
trzeba było wstac o 6.00 rano i moglismy chodzic tam, gdzie z dzieckiem na
pewno byśmy nie poszli.A poza tym w końcu mogliśmy się kochac wtedy, kiedy
mieliśmy na to ochotę, a nie wtedy, gdy można było. Uważasz, że mąż jest mniej
ważny w rodzinie?
I czy to oznacza, że nie kocham swoich dzieci? Bzdura, kocham je i czuję się za
nie odpowiedzialna, ale człowiek nie jest samotną wyspą, do cholery!

[princessa7]

Tak kochasz, ale siebie stawiasz na pierwszym miejscu. W moim małżeństwie jest
bardzo poukładane wszystko, ale wiesz dlaczego, bo oboje z mężem kochamy
dziecko ponad wszystko i nigdy nie pozwolilibyśmy sobie na wczasy na 10 dni bez
niego, bo nie moglibyśmy spać. Kochać się??? To nie stanowi problemu. Dlaczego
nie z dzieckiem wczasy? Proste: ty jesteś najważniejsza dla siebie. Mnie nie
przeszkadzało by dziecko nawet w 1%, a wiesz dlaczego? Bo jest częścią naszej
miłości....

[lila1974]

Przeczytawszy Twój post uznałam, że jak najbardziej masz rację. Niektóre
dziewczyny nie zrozumiały Twojego wywodu lub zbyt szybko wyciągnęły wnioski.
Jednak sposób w jaki naskakujesz na inne kobiety jest wyjątkowo niesmaczny.

Tak, są matki, które tylko rodzą swoje dzieci a już obowiązek opiekowania się
nimi zrzucają na innych. Ale są to kobiety: leniwe i głupie. Myślą tylko i
wyłącznie o swojej wygodzie. Znam parę przykładów z bliskiego otoczenia (nawet
bardzo wykształcone i mające o sobie wysokie mniemanie). Tylko, że takie
zachowanie trąci już patologią.

Dziewczyny tutaj raczej tylko "podrzucają" swoje pociechy, ale są w pełni
odpowiedzialne. Nie ma nic nagannego w tym, że się poprosi kogoś o opiekę nad
dzieckiem nawet wówczas gdyby się chciało iść na to przysłowiowe "piwo".

Twoje wypowiedzi są napastliwe i "fanatyczne". Jesteś mamą całkowicie oddaną
swojemu dziecku - chwała Ci za to. Jesteś szczęśliwa i Twoja rodzina też -
super. Pozwól jednak istnieć ludziom, którzy na sprawy zapatrują się nieco
inaczej. Ile Ty masz lat? Odnoszę wrażenie, że jesteś młodziutką osobą z
wielkimi ideałami.

Owszem, ja również nie rozumiem narzekania niektórych mam, którym to po
narodzinach dziecka przewrócił się świat do góry nogami i tęsknią za dawnym
życiem. Ja ich nie rozumiem, ale tylko dlatego, że potrafię tak się
zorganizować, że robię co chcę i to z dziećmi. Nie upoważnia mnie to jednak do
naskakiwania i obrażania kogokolwiek.

Jedyny rodzaj matek, które potępiam głośno i wyraźnie to te palące w ciąży,
przy dziecku. Ale potępiam palenie wogóle i bezlitośnie gnębię wszystkich
palaczy, którzy wyciągają w moim towarzystwie papierosa. Nie mam zamiaru
umierać w imię ich przyjemności. I tu jestem fanatyczką.

Natomiast nie obużam się na alkohol (nie mówię o patologii). Tak, mama karmiąca
może wypić piwko (osobiście nie cierpię, ale Martini owszem), gdyż dobrze wie,
co zrobić by nie miało to wpływu na pokarm.

Strasznie się rozpisałam, ale przeczytałam wszystkie posty i krew się we mnie
zagotowała, że można tak sobie skakać do oczu.

[princessa7]

no tak masz rację. Ale mnie poniosło.

[maxim31]

A dlaczego Ty w ogóle śmiesz mnie oceniac, droga księżniczko? Co Ty możesz
wiedziec o cudzym życiu? Jak każdy, kto pracuje, ptrzebuję również
odpoczynku.Czy uważasz, że w ciągu 11 lat (tyle ma moje starsze dziecko) jeden
wyjazd na 10 dni to dużo?
A czy uważasz, że matka poświęcająca sie do granic jest lepsza? Tzn. taka,
która przez dwadzieścia lat tylko z dzieckiem, dla dziecka i o dziecku?
Ja mam również swoje życie i swoje oczekiwania od niego. I tak jak Ty uważasz
to za egoizm, tak ja za zdrowe podejście do życia. Bo mam je tylko jedno.
Moje dzieci są również częścią miłości i proszę Ciebie, nie zarzucaj mi brak
miłości do moich dzieci. Bo oznacza to, że jesteś fanatyczką własnego życia
ziejąca jedem, jeżeli ktoś śmie tego nie pochwalac. A miłośc podobo
uszlachetnia, czyż nie?

[anawu]

Wiesz, jak poczytałam posty Princessy to nie mogę się oprzeć wrażeniu, że jakiś
tatuś skarży się, że jego żona nie pracuje, siedzi cały dzień z dzieckiem w domu
a na stole nie ma obiadu jak on wróci z pracy )

Princessa nie wszystkie dzieci są aniołkami! Moja córka przez pierwsze 6 mies.
wymagała ode mnie nieustannego noszenia na rękach. To był koszmar. Ciągłe kolki,
płacze i wrzaski. Byłam załamana. Prawie nie spała, a jeśli już to tylko
przytulona do mnie i mojej piersi. Pierwszy posiek jadłam ok. 14.00-15.00 jak
wpadła moja mama i zajęła się małą. Ważyłam 11 kg mniej niż przed ciążą,
nabawiłam się anemii. Kręgosłu mam zrujnowany. Mąż owszem chętnie pomagał, ale
wraca z pracy tak późno, że załapywał się jedynie na kąpiele.
Teraz mam luksus, córcia do rany przyłóż, ale babcia nadal pomaga. Zresztą sama
się wprasza. A ja, jako że nie karmię już piersią wychodzę sobie w tym czasie -
na zakupy, do fryzjera, na piwo z koleżanką... i wcale nie mam poczucia winy.
Tym bardziej, że odkryłam, że moje dziecko przebywając cały dzień tylko ze mną
po prostu się nudzi. Lubi jakieś inne "atrakcje".

A jeszcze co do pomocy - pamiętam, że jako dziecko też często byłam podrzucana
dziadkom - i to były cudowne chwile! Zero nakazów, wszystko mogłam robić,
wszystko miałam. Mama mnie nie rozpieszczała tak jak babcia. A rodzice w tym
czasie wyjeżdzali, imprezowali, zajmowali się sobą. Wydaje mi się, że to właśnie
dzięki temu wraz z moim odejściem z domu nie odeszło wszystko co nadawało ich
zyciu sens. Nadal mają siebie i swoje zainteresowania. Nie widzę potrzeby
wyrzekaniu się wszystkiego, bo zostało się matką. Macierzyństwo jest jedną ze
składowych życia kobiety - jedną ale nie jedyną. Dziecko kiedyś odejdzie i
zostawi po sobie pustkę... albo i nie ale to zależy od Ciebie.

Podsumowująć: załapuję się do Twoich statystyk - 29 lat, wyższe, siedzę w domu,
czasem nie ma obiadu a pomaga mi mama

pozdrawiam!

[maxim31]

Bo w życiu ważna jest równowaga. Dewiacje zaczynają się tam, gdzie następuje
przegięcie pałki.

[triss_merigold6]

Ja też do jej statystyki pasuję, po 30-tce, wychowawczy, wyższe.P
Faktycznie chyba masz rację, jakiś tatuś postanowił udowodnić, że kobieta o ile
nie spełnia się w roli wielofunkcyjnego robota to leniwa baba jest.

[maxim31]

Ha, a jakiedys czytałam na emamie chyba o lasce, kt. codzinnie wstawała o 5.30
rano i , kolejno: gotowała obiad dziecku, karmiła je, potem koniecznie dwa
spacerki w ciągu dnia (najlepiej trzygodzinne) itd.
I ja sie pytam, to jest norma?
To życie niech sie toczy dalej, tylko , że ja np. takiej teściowej juz bym nie
chciała miec. Bo w jej oczach zawsze byłabym leniwą, niezorganizowaną babą!
Zycie to nie programator pralki,sorry.

[princessa7]

Następna pusta kobieta. Dziecko zostawi pustkę??????? No pewnie, jak ma mamusię
elegantkę z paznokciami na 7 cm, to na pewno.

[anawu]

Nie bierz się proszę za ocenianie innych, dobrze?
Jakoś nie chce mi się tłumaczyć o ci mi chodziło. Za kilkanaście lat, jak
dziecko, które wypełnia w tej chwili cały Twój świat odejdzie i założy rodzinę
to może zrozumiesz co miałam na myśli.

[jlon]

dzieki za twoj post, bo ja juz nie musz pisac...

[princessa7]

No teraz to mnie pobiłaś. Harówkę. Widocznie nie byłaś nauczona pracy w domu,
jak można nie poradzić sobie z 1 dzieckiem? Nie rozumiem. Co było cięzkie?
karmienie? przewijanie? noszenie? Wybacz, ale ja tego nie zrozumiem, a wierz mi
mam bardzo żywe dziecko

[anek.anek]

tak, harówą. Fizyczną i psychiczną. A tak o tym myślę choćby dlatego, że nie
przyjmowałam pomocy rodziny. Z durnej dumy i przekonania, że muszę sama. Gdybym
wiedziała jak bardzo to wycieńczy mój organizm sama bym prosiła teściową o
pomoc.Princessa, naprawdę Cię nie rozumiem. Sama jestem przeciwna temu żeby
podrzucać dziecko przy byle okazji dziadkom, ale:
1. dziecko nie może być pępkiem świata, bo zrobisz mu w ten sposób tylko krzywdę
2. szczęśliwa mama to szczęśliwe dziecko (oczywiście mówimy o normalnej
rodzinie)
3. matka musi być wypoczęta psychicznie i fizycznie żeby móc się jak należy
zajmować dzieckiem!!!
Nie chce mi się z Tobą dyskutować.
3.

[jlon]

a ty swoje dziecko tylko karmilas przewikałaś i nosilaś?to rzecywiście niewiele
było do roboty, bo ja mialam jeszce tak z 20,zajeć dodatkowych. pozdrawiam
wszystkie niezaradne

[karin5]

Wita wszystkie emamy, rzadko mi sie darza pisać, ale codziennie podczytuje. A
teraz co do tematu, jestem mamą niepracującą, mam jedno dziecko i jakieś tam
wyższe wykształcenie. Chyba nie jestem niezaradna, sama prowadzę dom, mąż
najczęściej w pracy, a jak jest w domu to albo interesy na necie albo caly czas
pod komórką, ale powiem szczerze mam czasami ochotę zostawić dziecko babci, ale
sie nie da i już. Babcia mieszka 300 km od nas, mieszkamy z teściem który sam
wymaga pomocy, ale marzę, że będę mogla wyjść sama z mężem choćby do kina, na 2-
3 godzinki.
Princesso to nie tak, że ktos jest niezaradny, czasami można miec dość, tak po
prostu. A jak dziecko jest tak ciągle z mamusią to i wyrasta z niego taka
przylepa, sama teraz tego doświadczam. Nie mogąę wyjśc do kibelka żeby mała za
mną nie leciała. Moje zdanie jest takie, jak najbardziej wychowywać samemu, ale
dać sobie pomóc i umieć prosić o pomoc, ale nie przeginać.
I tak na rozluźnienie, mam koleżankę, mieszkają z mężem 250 km od jej rodziców
i już z mamusią obmyśliły plan n aprzyjście ewentualnego dziecka. B. rodzi,
mamusia przyjeżdża pomóc, B nz macierzyńskim, później B. wraca do pracy a
dziecko jedzie z babcią do jej domu. cały tydzień dziecko będzie u dziadków na
weekend rodzice przyjadą zobaczyć dziecko, albo dziadkowie przyjadą z dzieckiem
do rodziców. To dopiero jest ustawienie się w życiu

Medla dla Princessy

[czajkax2]

po prostu brak mi słów na głupotę tej osoby. Czyli jak juz urodziłam to juz
nigdzie nie mogę wyjsc,muszę zapomniec o sobie,o mężu i życiu i być MATKĄ,tak?
Dziecko dużo lepiej się wychowuje gdy ma kontakt z całą rodziną
(dziadkowie,babcie,wujkowie,ciocie,stryjeczne rodzeństwo),a nie cuiągle tylko z
mamą. Sytuacje gdy matki "podrzucaja "dzieci rodzinie non stop i widują własne
dzieci tylko w weekendy sa nienormalne,fakt. Ale co złego w tym ze
okazjonalnie ktoś inny zajmie się moim dzieckiem? Tz mam ciągnąc córke ze soba
do dentysty,do fryzjera,czy gdzie tam, bo jestem Taaaaaaaaka samowystarczalna?
Juz nie spomne czasem o wyjściach do kina czy znajomych,zeby się "odchamic" jak
to nazywa moja mama. I właśnie moja mama sama mnie wypycha co jakis czas z domu
zebym wg jej słów "się odchamiła". Princessa daj se luz,nadgorliwość jest
gorsza od faszyzmu.Nie mozna przeginac w żadną ze stron./ Umiar kobieto,to jest
to.

[weronikarb]

Troszke rozummiem o co chodzi princessa7

No coz ja akurat pracuje i zajmuje sie dzieckiem.
Do poludnia teściowa z nim jest, jak tylko ja jestem w domu to tylko ja i maz
sie nim opiekujemy, tesciowej w ciagu 16,5 m-ca zyia mojego synka oprocz chwil
co bylam w pracy podrzucilam raz na noc (w tym roku) bo poszlismy na karnawal i
raz na noc tez w tym roku ja przez ponad tydzien spalam tylkko 4 lub mniej
godz. na dobe i juz nie wytrzymalam. Wtedy z mezem mielismy lzy w oczach ze nie
ma synka. A jest on naprawde baaaaardzo absorbujacym dzieckiem, po calym dniu z
nim to padam razem z nim o 7 wieczorem na łóżko prawie nieprzytomna.

Teraz napisze o brrr szwagierce - nie pracuje, maz bardzo duzo pomaga.
Od samego poczatku zero pojecia o dziecku. Zero umiejetnosci zorganizowania
sobie czasu. Bo i po co skoro jak sie nie wyrobi to tesciowa badz matka zajmie
sie mala. Dziecko w wieku 4 m-cy zostawili na tydzien i wyjechali na wczasy.
Oddawali na noc do tesciowej jak dziecko zachorowalo badz jak marudzilo, bo
musieli sie wyspac.
Na potrzeby dziecka nie zwraca uwagi - wiek 4 m-ce rosol z lanym kluskami,
ciasto z kremem w wieku 5 m-cy to normalka u niej.
Odparzenia min. raz w m-cu ale pileuchy jednorazowe najtansze - foliowe
Lozeczko nie obnizone mimo ze dziecko ma rok i chodzi.
Dzwonia do niej rodzice ze ma nie przyjezdzac bo wszyscy chorzy na grype i to
zoladkowa - pojechala na cala dobe co spowodowalo u dziecka goraczke 39,4 oraz
przeziebienie i wyjazd na pogotowie.

To moim zdaniem jest niezaradnosc.
Podrzucenie dziecka starszego to dla mnie nie przestepstwo, bo dziecko
zadowolone (wiadomo babacia na wiecej pozwoli) i babcia zadowolona bo ma
wnusia.
Jednak wykorzystywanie bo mi tak dobrze a nie patrzenie na potrzeby babci to
juz przegiecie.
Acha babcia nie jest najzdrowsza osoba i z dwojka dzieci w wieku 12 - 16 m-cy
to jest co robic, czego nie rozumie szwagierka. Kiedys babcia odmowila bo nogi
odmowily jej posluszenstwa, to ta ja zryczala i przez 2 tyg. nie pokazala
dziecka i sie nie odzywala

[maxim31]

Ale ty mówisz o jakiejś patologii?

[weronikarb]

No cos Ty. Mieszkaja naprzeciwko mnie, dobrze sytuowani on pracujac zarabia na
dom, zone, dziecko i sie buduja

[lola211]

Gdyby o takich przypadkach prinsessa pisala, to ma moje poparcie na 100%, ale
ona dyskredytuje normalne matki, co mnie sie juz bardzo nie podoba.

[anawu]

To jest faktycznie nienormalne, ale wydaje mi się, że założycielka wątku nie
miała na myśli aż tak beznadziejnych przypadków.
A w normalnej, okazjonalnej pomocy nie widzę nic złego. Wydaje mi się, że
większość dziadków raczej też nie )

[bea.bea]

Dla wiekszosci dziadków wnóki staja się radoscia , a nawet osmiele się
powiedzieć celem dalszego życia.....

[anawu]

Dokładnie! Ja nawet nie miałam pojęcia, że moi rodzice tak bardzo pragnęli wnuka.
Moja mama czasem mówiła, że ma dość, że jej się nie chce, że starość jest
beznadziejna itp. Teraz przyjeżdza do wnusi, jest szczęśliwa i nawet jak ją coś
boli to przy wnuczce zapomina. Sama tak mówi, więc to nie moje naciągane domysły.
Zresztą świetnie się rozumieją (w sumie na starość ponoć dziecinniejemy

Moja babcia pomagała mojej mamie w opiece nade mną, moja mamma pomaga mnie, a ja
będę pomagać mojej córce. Ot, taka tradycja
Princessa - polecam, bo to bardzo zbliża pokolenia. Dawno nie miałam takiego
kontaktu z mamą jak teraz

[miranda3]

Mam dwie corki, obydwie babcie daleko i w miescie gdzie mieszkamy zadnej cioci,
niani. No i coz swietnie jest popatrzec na swoje dzieci i byc z siebie dumna,
ze nikt nam nie pomaga ani nie pomagal ale z drugiej strony wiele razy
marzylam, zeby na moment moje dzieci gdzies zniknely, zeby przestaly sie drzec,
zeby nie wlec obydwoch do lekarza jak tylko jedna jest chora itp.
Nie wiem jak by bylo gdybym miala jakas pomoc tutaj na miejscu, wiem natomiast,
ze podczas wizyt babc u nas, naszych u nich ZAWSZE mamy totalny luz i nasze
dzieci takze, kilka razy w roku jezdzimy sami na wyjazdy bo wlasnie na takich
wyjazdach dzieci by nam przeszkadzaly, bo to wyjazd tylko dla nas, taka higiena
zwiazku ))). Nie czuje sie przez to gorsza mama, na pewno po takim zlapaniu
oddechu czuje sie lepsza zona, kobieta

[bea.bea]

Oj ...jakie niesamowite stwierdzenie...już pekam ze śmiechu....

Po pierwsze jeśli kobieta korzysta z pomocy ...bóg wie kogo , to nie uwazam by
byla niezaradna , raczej wygodna...jeśli moge korzystac , to czemu nie...nie
kazda musi i chce być zosią samosią ,

po drugie jesli chodzi o kobiety "stare" po trzydziestce...a sama się do nich
zaliczam ...( 38 i 1,5 roczne dziecko) to zwykle maja one juz na tyle
ustabilizowana sytuacje finansowo , zyciowa , ze ( napoisze brzydko) mama czy
teściowa mogą in "naskoczyć " , a jesli pomagaja to trzydziestolatki dobra wola....

po trzecie polecam forum młode męzatki gdzie dowiedsz sie kto z pomocy korzysta
, jakiej i w jakim jest wieku...

a po czwarte...nigdzie nie jest napisane , ze matka musi radzic sobie sama....w
dawnych czasach dzieci wychowywały mamki...a co robila matka?...czy leżała czy
pracowała to też jej brocha...

jesli masz w sobie takie ogromne poklady energii, młodo.śc, siłę , nie tylko
jad , ale dobre checi to podam ci pare adresów gdzie z otwarymi rękami przyjmą
pomoc ( w formie pracy własnej) i będziesz mogła popracowac jako wolontariusz,
a nie wyciagać wnioski i oceniac czy ktoś jest zaradny , niezaradny, leniwy. czy
jakis tam ....

TO JEGO SPRAWA !!!!

pozdrawiam ,

[magdalenki1]

taka mi się nasuwa uwaga, że ciężko - coraz ciężej jest tutaj pogadać o życiu,
bo każdy wątek kończy się kłótnią, jakby nie można przykąć do swiadomości, że
ile ludzi tyle poglądów, może to nie będzie na temat, choć na temat
wypowiedziałam się dużo wcześniej, ale przykro, że my kobity, które powinnyśmy
jakoś się wspierać, bo los baby nie jest łatwy, tak się nie lubimy. A ja jestem
mądrzejsza, a ja ładniejsza, a ja jestem lepszą mamą, a Ty leniem. mam ciągle
(mimo uciekajacych lat) takie marzenie, ze mozna z ludźmi po rostu pogadać i
nie obciągnąć zjebów(przepraszam). czy nie może byc tak, że każda z Nas ma soje
racje i poglądy, że wymieniamy się nimi i czerpiemy od siebie nawzajem, że
wsłuchujemy się w to, co mądre i przemilczymy, to co głupie?
Pewnie moze trochę się trzeba postarać, ale warto warto
w odpowiedzi na temat:właśnie siedzę przed kompem, mój mąż po powrocie z pracy
gotuje obiad(z usmiechem), a ten usmiech stąd, ze za chwilę on będzie miał
wszystko gdzieś, a ja powiem nie martw się kochanie, wyluzuj się, a ja zrobię
to za Ciebie, takie "podłe' wyrenczanie się sobą i uzupełnianie, takie
zrozumienie i chęć współpracy buduje nasz związek i myślę, że mogłoby budować
związki międzyludzkie w ogóle, więc mam propozycje

[ankasza]

masz moje przyzwolenie na wystąpienie o odebranie mi praw rodzicielskich,bo
potrafimy z mężem ściągnąc babcie (z odległości ok.40km) na noc to dzieci tylko
po to,że mamy ochotę napić się wódki ze znajomymi :]]]]]]

[mama_debiutantka]

odnoszę wrażenie, że wyczuwam nutkę zazdrości i zgorzknienia. o co? o to, że ta
niezaradne mamy są takie zaradne? jak mogą, skoro Ty bohatersko siedziałaś
kołkiem przy kołysce 3 lata bez przerwy?! (no dobra, skoczyłaś 2 razy na
siusiu, ale to była słabość, którą Ci wybaczamy )
żebyś nie miała żadnych wątpliwości i mogła walić śmiało: podrzucam dziecko
rodzinie, żeby np. pójść do fryzjera. a mój mąż nie pomaga mi "ewentualnie", bo
to również jego dziecka (przyznam Ci się w tajemnicy, że nie jestem
wiatropylna, tylko ciiii...)
angażujemy również babcie, kiedy sprzątamy (raz w tygodniu, nie licząc
odkurzania i mycia podłóg codziennie). i teraz widzę, że to skandal - mogłabym
przecież spokojnie zostawić dziecko włóżeczku na 2-3 godziny dziennie i
postprzątać, poprać, pozmywać, ugotować i co tam mCi jeszcze przyjdzie do
głowy, a bobas niech siedzi sam - a co, niech się uczy co to znaczy być
dzieckiem dzielnej matki...
przed przemądrzałymi samosiami uchroń nas, Panie

założyłam kiedyś na "niemowlęciu" wątek o matkach-polkach. polecam Ci lekturę:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=572&w=21116806&a=21116806

[zona_wojtka]

Oj, coś Princessa zamilkła...
Pewnie zdenerwowała się strasznie. Czemu? Nerwicę ma, bo nic, tylko dom,
dziecko, pranie, obiady, wycieranie pupy itd. itp.
Ach, i pogadać już nie potrafi z dorosłymi, bo tylko dziecko, dziecko,
dziecko...
Sorry, ale poczułam się odrobinkę dotknięta, bo ja wiele razy zostawiałam
najpierw starszą córkę, a potem obie mamie bądź teściowej, bo np.: studiowałam
i chciałam się w domu w ciszy czasem pouczyć (przed obroną pracy mgr zawiozłam
jedną do teściowej a drugą do mamy na 2 tyg.), wychodziłam z domu w celu
załatwienia spraw urzędowych i nie miałam ochoty córki/córek ciągać ze sobą,
wyjeżdżałam do miasta odległego o 300 km odwiedziź super ekstra najlepszą
psiapsiółę, chodziliśmy z mężem zabalować to tu to tam, do fryzjera,
kosmetyczki czy na basen też raczej nie mogłam ich zabierać.
No ale cóż... Wniosek z tego taki, że dwie lewe łapy mam...
Cios... Straszny cios... Prosto w serce...
Ach, Princesso, jeśli masz na myśli takie skrajne przypadki jak ten z chłopcem
wychowywanym przez dziadków do lat -nastu, to uściślaj bardziej już na wstępie.
Bo tak to wyszło, że doszłaś sama do wniosku, że głupotę palnęłaś, a potem
odwracasz kota ogonem i herezje wychodzą.
Pozdrawiam

[hanka_79]

Moja córka ma już 4 lata i nie została nigdy u nikogo sama nawet na jedną noc.
W dzień- owszem czasem nawet na cały dzień- właśnie u babci, czasem z moją
siostrą. Ale wiecie co, już mi się tak marzy noc poza domem, jakaś imprezka,
albo wyjazd do znajomych- wszędzie ją włóczymy ze sobą. Dziękuję Bogu, że
chociaż w dzień mogę ją komuś podrzucić, bo bym chyba zwariowała!!

Alleluja wszystkim babciom, dziadkom, wujkom, ciotkom itp, itd, którzy chcą
zająć się naszymi dziećmi chociaż 10 minut!!!!!!!!!!!!!!!!

[ula_max]

Jestem wyształcona, po trzydziestce też urodziłam synka i mi też byłoby wstyd
prosić babcie, męża, dziadka o pomoc przy kąpaniu czy przewijaniu, usypianiu,
gotowaniu. Uwielbiałam i uwielbiam to robić i wiem ze to jet mój obwowiązek.
Ale nie jest mi wstyd poprosić męża czy babcię żeby został chwilę z małym, bo
ja chciałabym pójść do fryzjera. Dlatego poniekąd zgadzam się z princessą, że
wstyd gdy matka prosi babcię, żeby ona wykąpała dziecko, czy nakarmiła.
Są też sytuacje trudne i awaryjne ale o takie zapewnie Princessie nie chodzi.

[wieczna-gosia]

Dlatego poniekąd zgadzam się z princessą, że
> wstyd gdy matka prosi babcię, żeby ona wykąpała dziecko, czy nakarmiła.
> Są też sytuacje trudne i awaryjne ale o takie zapewnie Princessie nie chodzi.

a ja tam nie rozumiem jaka jest roznica jakosciowa pomiedzy wyjsciem do fryzjera
a pokarmieniem dziecka.

"mamo jestem padnieta, niech mama nakarmi" jest takie naganne?

A "mamo do fryzjera wyskocze, dobra?" juz nie?

i jedno i drugie w zasadzie sluzy relaksowi. Czy jest wyzyskiem? Odpowiednio
czesto stosowane- tak. Obpowiednio rzadko- nie.

I mysle ze wlasnie o czestotliwosc tu chodzi.
Mi sie zdarza wyslac dzieci do babci w dzien zeby odespac. W lecie maz najwyzej
je zabierze na 5 godzin na piknik, w zimie nikt na taki spacer dlugi chetny nie
jest, nie mowiac o tym ze Przemka bym nie narazila. A senna bywam. No to prosze.
Babcia sie czasami zgadza, czasami nie.

[ula_max]

Gosia napisała
"a ja tam nie rozumiem jaka jest roznica jakosciowa pomiedzy wyjsciem do
fryzjera
a pokarmieniem dziecka" - taka, że do fryzjera chcę iść a dziecko nakarmić
muszę.

Tak ja uważam ze byłoby dla mnie wstyd gdybym ja siedziała (nawet padnięta) a
bacia karmiła. Ale to ja co nie oznacza, ze inne też.

do princessa7 i ula_max

[milka_milka]

Widzicie, potem z takich postaw rodzi się frustracja i złość. Bardzo kocham
swoje dziecko, pracuję tak mało, że prawie wcale, zajmuję się domem i dzieckiem
już parę ładnych lat i szczerze powiem, że gdyby nie pomoc bliskich to chyba
bym zwariowała. Każdy, powtarzam, każdy potrzebuje odskoczni, wyłączenia się na
chwilę i zmiany. Poza tym nie sądzę, że tarci na tym ktokolwiek: ani babcie ani
wnuczęta. A pomyślałyście może, jak czuje się Wasza mama lub teściowa, gdy
szczerze chce pomóc i słyszy „nie ma takiej potrzeby” lub „to nie jest
konieczne”? A ja to wiem, bo kiedyś rozmawiałam na ten temat z teściową. Babcie
czują się niepotrzebne, stare i są przekonane, że nie macie do nich zaufania.
Dziewczyny, przecież nie żyjemy w próżni, nikt z nas (z małymi wyjątkami) nie
mieszka na bezludnej wyspie, gdzie MUSI sobie radzić sam.
Popatrzcie też na swoje poglądy z drugiej strony: jeżeli odrzucamy oferowaną
nam pomoc, to ten ktoś nas również o nią nie poprosi, bo będzie mu wstyd,
że „nie ponosi sam za siebie odpowiedzialności i nie jest samowystarczalny”.
Pomyślcie czasem, że Wasza postawa jest egoizmem a nie powodem do dumy.
Każdy człowiek ma prawo czasem być zmęczony i, jeśli ma bliskich sobie ludzi,
którzy go kochają i którym nie jest obojętny jego los, skorzystać z ich pomocy
z przeświadczeniem, że nikogo nie wykorzystuje.

[cocollino1]

Popieram w 100%. Bardzo dobrze to ujełas.

[ula_max]

Mika pisze: "A pomyślałyście może, jak czuje się Wasza mama lub teściowa, gdy
szczerze chce pomóc i słyszy „nie ma takiej potrzeby” lub „to nie jest
konieczne”? A ja to wiem, bo kiedyś rozmawiałam na ten temat z teściową. Babcie
czują się niepotrzebne, stare i są przekonane, że nie macie do nich zaufania"
Wiesz jakbym to przeczytała mojej teściowej to smiałaby się ze mnie 100 lat.
Widzisz nie każdy ma takie babcie jak Ty. A moi że tak powiem dziadkowie no cóż
bardzo daleko są ode mnie. Widzisz jestem samodzielna bo muszę, a ze jestem tak
nauczona długo długo zanim zaszłam w ciążę to teraz liczę tylko na siebie. ALe
teściowej i tak to przeczytam, niech się kobita uśmieje.

[cocollino1]

No widzisz Twoja sie usmieje, a inna nie. chyba nie ma nic z lego w tym prawda
ze babcia chce pomoc. moja mama by sie usmiala jakby przeczytala, ze sa babcie
ktore maja totalnie gdzies swoje wnuki.

[milka_milka]

I widzisz, w ten sposób dochodzimy do sedna. Jesteś samowystarczalna nie
dlatego że chcesz, ale dlatego że musisz. Być może Twoi bliscy nie rwą się z
pomocą i możesz liczyć tylko na siebie. Czasem tak bywa i tego można tylko
współczuć. Ale nie można innych, którzy mają inną sytuację i śa otoczeni innymi
ludźmi odsądzać od czci i wiary tylko dlatego, że jest im lepiej.

do milka

[ula_max]

to raczej kwestia mojego charakteru i niezależności. Moi rodzice nie mogą bo są
bardzo daleko, a nawet gdyby chcieli ja nie chciałabym; a teściowa woli
realizować swoje marzenia np. na wernisażach - to jest jej święte prawo i ja
jej nie moge tego zabronić. Za to wnuka uwielbia. Współczuć to można Waszym
babciom , że muszą tyrać przy Waszych dzieciach zamiast poczytać dobrą książkę.
One już dzieci wychowały. Jestem za pomocą, owszem ale w sytacjach awaryjnych.

[cocollino1]

zauwaz malutka rozniece, one nie musza, one chca, poprostu chca, sa rozne
babcie, i wypadaloby to uszanowac.

i dlatego...

[ula_max]

malutka dużo zdrowia babciom życzę bo będą go jeszcze dużo i długo potrzebować.

a mojej mamie przykro, że nie chcę jej "obciążać"

[kalina_p]

mam w zasadzie podobne zdanie do Twojego, nie raz tu juz mie się z tej racji
ochrzan dostał - moje dziecko, mój (i męża!) problem a nie mojej mamy czy
teściowej.
Ale miałam sprzeczkę dość poważną z mamą, aż się popłakała...wiesz o co?
Właśnie o to, że nie daję jej małe, nie zostawiam u niej, nie proszę, żeby
przyszła z nią posiedzieć. Nie musze o to prosić, więc nie proszę. A ona
CHCIAŁA! Bardzo chce siedzieć z Kingą, mieć możłiwość zabawy z nią,
nakarmienia, utulenia do snu. Po prsotu chce i było jej strasznie przykro, że
jej nie pozwalam. A ja, głupia, myślałam, że jestem kochaną córką, bo jej nie
obciążam wnuczką...
Teraz umówiłam się z nią tak, że kiedy chce to się umawia ze mną i ja wychodzę
albo po prostu prowadzę małą do niej a sama idę do domu, mam wtedy 2 godzinki
tylko dla siebie...
Różnie bywa, naprwadę. Różni ludzie są na świecie.

[milka_milka]

Tak sobie myslę, że Ty w ogóle nie rozumiesz o czym piszę. Przecież wyraźnie
mówię, że babcie pomagają mi czasami, ale dobrowolnie i z radością. Jesteś
lekcewaźąca i nie wierzysz, że ktoś może widzieć nie tylko siebie i swój czubek
nosa. Zarówno moja mama jak i teściowa mają swoje zainteresowania, nawet
pracują, ale jednocześnie chcą uczestniczyć w wychowaniu i dorastaniu wnucząt
nie od święta, ale na codzeń.

milka nie pisalam do ciebie, przepraszam:(

[cocollino1]

to bylo do uli max, pogubilam sie:(

[cocollino1]

[milka_milka]

Ja rozumiem. Moje odpowiedzi dotyczyły uli_max.

[cocollino1]

ok, to tak jak moje

[princessa7]

dzięki za poparcie
pozdrawiam

[kalina_p]

Ogólnie się zgadzam - poza jednym: mąż! Opieka nad dzieckiem jest wspólna,
oczywiście, że ponieważ on pracuję a ja siedzę w domu, to ja się głównie małą
zajmuję ale jak mąż wraca to podział jest w miarę równy. Nie rozumiem
stwierdzenia "prosić męża o pomoc przy dziecku"...Pewnie, że nie wciskam mu
małej, jak jest padnięty ale z drugiej strony ja też nie raz po całym dniu z
nią jestem padnięta. On to wie i stara się mnie maksymalnie odciążyć...

[fruzia80]

Ja faktycznie znam kilka niezaradnych i niepracujących mam. Mam dwie koleżanki,
które siedzą w domu z dzieckiem, a przez cały dzień nie mają niby na nic czasu.
Nie ugotują obiadu, nie posprzątają itd. - te rzeczy robi mąż po powrocie z
pracy. Za to mają czas codziennie wymalowac sobie paznokcie, układać fryzurę,
staranny makijaż itp. Nie mam nic przeciwko, też lubię trochę o siebie zadbać,
ale też mam małe dziecko (14m-cy) i wiem, że trzeba wszystko jakoś pogodzić,
nie mam już tyle czasu co kiedyś na przesiadywanie przed lustrem. Ja co prawda
robię w domu wszystko, ale nie ukrywam wcale lekko mi nie jest. Być może jak
dziecko będzie troszkę większe i samo się sobą troszkę zajmie to będzie lepiej,
ale na razie moja córka jest bardzo absorbująca, najchętniej nie odstępowałaby
mnie na krok. A dzieci moich koleżanek niestety spędzają pół dnia przed
telewizorem, a one i tak nie mają czasu na nic.
No i ja czasem podrzucam córkę do mojej mamy i absolutnie nie widzę w tym nic
złego, wręcz przeciwnie. Mamę mam praktycznie pod nosem (2km) i mniej więcej
raz w tygodniu czasem rzadziej wiozę córkę do mojej mamy na prawie cały dzien.
I wiem, że obydwie sa tym zachwycone. Moja mama prawie całe dnie spędza w domu
sama i ma świra na punkcie swojej wnusi. Oczywiście trochę ją rozpuszcza, ale
cóż, od tego są babcie
I czasem (góra raz w miesiącu) mamy ochotę gdzieś wyjść lub mamy w domu imprezę
i wtedy mała zostaje u babci na noc. I w tym też nic złego nie widzę.
Natomiast nie wyobrażam sobie wyjechać na dłużej bez mojej córeczki, nawet na
kilka dni, ani nie nie wyobrażam sobie zostawić jej u osoby, której nie darzę
zbytnią sympatią np. teściowa. Generalnie u nikogo innego niż u mojej mamy jej
nie zostawię.
I może jeszcze na koniec moja drobna refleksja - zaobserwowałam w swoim
otoczeniu, że te kobiety, które ja uważam za niezaradne są tak bardzo szanowane
przez swoich mężów, że ja sobie tylko mogę pomarzyć, żeby mój taki był.
Niektórzy faceci po całym dniu ciężkiej pracy wracają, muszą posprzatać,
ugotować obiad, wyprać, poprasować, dziecko wykąpać itp. a swoje małżonki
traktują jak księżniczki i absolutnie o nic nie mają pretensji. Czasem
niektórym koleżankom zazdroszczę...

fruzia

[kalina_p]

co do końcówki postu - ja się z czymś takim też spotkałam. I wiesz co? Jakoś
tak się zawsze kończyło, że facet w końcu nie wytrzymywał. Zresztą mi by głupio
było, żeby męża po pracy jeszcze ganiać do sprzatania czy gotowania. Nawet z
psami z małą kolo 19-tej staram się wychodzić, żeby on nie musiał...Chyba za
dobra jestem

[bobasia1]

Cóż. Sądzę, że ogromne znaczenie mają tu słowa, którymi określamy omawiane
zjawiska. Większość mam przyznaje się, że podrzuca (tu podkreśliłabym, gdybym
umiała ) swoje pociechy rodzinie. Ja nie podrzucam (tu znów podkreślenie, bo
chodzi mi o słowo, a nie ozjawisko). Ja dbam o to, by dostarczyć moim dzieciom
jak najwięcej bodźców do rozwoju. Dbam o to, by umiały sobie radzić w różnych
sytuacjach beze mnie i bez taty (bo przecież kiedyś nas zabraknie), dbam, by
poznawały różne światopoglądy, opinie, różne modele postaw, bo dzięki temu
kształtuje się ich własny pogląd na świat. Dziś źródłem tych światopoglądów są
nasi rodzice, rodzeństwo czy znajomi oraz szkoła. Zapewnianie dziecku
samodzielnych kontaktów z ludźmi, do których mam zufanie oczywiście, uważam za
swój matczyny obowiązek. A że sama w tym czasie mogę zaznać trochę
przyjemności... Cóż.. trudno się głodzić siedząc przed pełnym talerzem, prawda?

[judytak]

potrafię się sama zajmować jednym dzieckiem, dwójką oraz trójką dzieci (więcej
na razie nie mam...)
generalnie jestem matką pracującą, ale i owszem zdarzają mi się przerwy (urlopy
macierzyńskie, wychowawcze, a nawet bezrobocie...)
nigdy nikogo o "wyręczanie" nie prosiłam
bo ja też taka zosia samosia, co sobie poradzi ;o)
ale mąż, ojciec dzieci owszem dużo się nimi zajmuje, bo lubi, bo dzieci też
lubią, i bo jako ojciec nawet powinien...
teściowa się dziećmi nie zajmuje, bo nie lubi (w związku z czym dzieci ją
traktują jedynie jako źródlo cukierków, później kieszonkowego)
moi rodzice uwielbiają realizować się w roli dziadków, i dlatego kiedy
przyjeżdżają do nas (odległość 800 km), to ja rozmyślnie "się usuwam poza
horyzont" (chodzę na zakupy, do kina, na spacer, itp. itd.), niech się bawią
wszystkie moje dzieci od skończenia dwóch lat jeżdżą na wakacje do dziadków (w
pierwszym roku na dwa tygodnie, potem na dłużej)
bywa tak, że ja w tym czasie pracuję, ale bywa też tak, że też na wczasy jadę,
tyle, że bez dzieci :o)))

morał:
można umieć, ale nie zawsze chcieć
można też umieć, ale czasami sprawiać komuś przyjemność, pozwalając na
uczestnictwo
a nawet, sprawiać komuś przyjemność pozwalając na to, żeby się czuł potrzebny...

pozdrawiam
Judyta