chcę trzecie- czy to takie nienormalne??

[marta_km]

Chciałabym mieć troje dzieci, tak mnie naszło po drugim Przy czym teraz
między drugim i trzecim wolałabym mniejszą różnicę (jakieś 2-3lata) niż
między pierwszym a drugim (10 lat). Jak napomknęłam o tym w pracy spotkałam
się z głosami świętego oburzenia albo kpiącym śmiechem. Fakt, wśród
wszystkich koleżanek i kolegów króluje klasyczny model 2+ 2.
Ale czy to powód, żeby mi mieć za złe, że chciałabym mieć więcej dzieci, niż
powszechnie panująca "moda"??
Dodam, że stać mnie na trójkę, jedyne, czego się boję, to to, że mogę mieć za
mało czasu dla któregoś z nich.

[madzia.b2]

to jak najbardziej normalne. Ja chcę mieć tylko jedno i też się muszę dla
odmiany nasłuchać jaką jestem egoistką, że dla dobra dziecka itd. Już mnie to
nie rusza. To tylko moja sprawa. Przecież nikt z tych oburzonych nie pomoże ani
mnie ani tobie wychowac dzieci. Niech się zajmą swoimi sprawami, swoimi
dziećmi.
Swoją drogą ciekawe jest to wtykanie nosa w nieswoje sprawy.
POzdrawiam i trzymam kciuki za "Trzeciego"

[mamand]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=16714

[aniasc]

ja tez chce miec trojke dzieci i wcale nie uwazam, zeby to bylo nienormalne.
W ogole dziwi mnie ironiczny stosunek znajomych wobec Twoich planow, ale takie
pierwsze komentarze czesto zmieniaja sie szybciutko.
pozdrawiam

[marta_km]

mamand, dzięki za linka, chętnie poczytam to forum
aniasc, to nie znajomi, tylko współpracownicy, pewnie już myślą sobie "co???,
ona znowu chce być w ciąży?? i trzeba będzie za nią pracować jak pójdzie na
macierzyński ( a nie daj Boże zwolnienie, bo w poprzedniej ciąży musiałam
niestety dużo leżeć)??"

[barbs]

Jeśli to nienormalne, to ja też nienormalna jestem. Barrrrdzo chcę mieć troje,
wręcz mam lekką wkrętkę na tym punkcie, ból jest w tym, że jeśli coś nie zmieni
się na lepsze (głównie finanse, co tu dużo kryć) to będzie bardzo ciężko. Na
razie drugie w drodze, kto wie, może mi się jeszcze odechce Ale raczej nie
sądzę...
Barbs

[marta_km]

hej, barbs, mnie się też trzeciego zachciało właśnie jak drugie było w drodze
Wcześniej myślałam, że na dwójce skończę
Trzymam kciuki za Twoje Maleństwo i za poprawę sytuacji finansowej

[juska2]

Dziewczyny! Ja też marzę o trójce! Niestety jestem realistką i wiem ze mnie
teraz nie stać na trzecie. Ale myśle sobie że jak moja sytuacja materialna sie
poprawi to pewnie się zdecyduje wbrew opinii jak to niektórzy mówią:"macie juz
wszystkie dzieci"(mamy synka i córke). Czasem mi się tak ckni do niemowelka że
mi się po nocach sni że zaszłam. Dołaczę się więc do nienormalnych. Pozdr. J

[madelaine6]

Ja tez chce miec troje dzieci,tylko 3 juz w okolicach moich trzydziestu
kilku lat.Tez sie wszyscy dziwia,ale mnie to niezbyt obchodzi.Zawsze
marzylam o trojce,maz tez,wiec jak zbudujemy dom lub zmienimy mieszkanie
na wieksze,zeby kazdy mial troche przestrzeni,to czemu nie?

[kinga101]

ja mam troje , bo tak chcieliśmy i dopiero przy trzecim dziecku poczułam się
spełniona jako matka.Dodam ,że stać nas na troje dzieci.Jesteśmy szczęśliwą
gromadką i nigdy nie żałowaliśmy tej decyzji.Oczywiście bywało ciężko,przy
trójce jest co robić ale to się szybko zapomina.Pamiętam tylko miłe momenty.
Wiem ,że ludzie patrzą czasami na nas dziwnie ale to nie jest ważne .Nasze
dzieci są mądre i dobre ,uczą się i dbają o siebie .Myślę ,że trójka to
fantastyczna liczba.Przyznam jednak ,że więcej nie chcę.

[marta_i3]

Witaj,
Mam trójke dzieciaków i zapewniam Cię, że czuję się najzupełniej normalna!
Choć jak się tak zastanowić to jak ta moja trójka zaczyna szaleć i rozrabiać to
chwilami rzeczywiście jestem bliska obłędu
Marta

[anek.anek]

Kochana, róbcie to trzecie, bez ogląania się na opinie innych. A jak ktoś cię
bardzo wkurzy, to powiedz, że dbasz o przyrost naturalny kraju, bo ktoś na
nasze emerytury musi pracować. W minimalnej wersji, żeby zachoać "ciągłość
emerytalną" i nie zachwiać budżetem państwa, każda para powinna mieć dwójkę
brzdąców.

[marianna72]

No to mamy podobna sytuacja miedzy moja pierwsza dwojka ( dwoch chlopcow ) jest
10 lat roznicy i jakos tak pol roku temu zaczelam cos przebakiwac o 3 dziecku .
Do konca przekonala mnie reakcja mojego meza ,bardzo entuzjastyczna .
Poczekalismy kilka miesiecy aby maly podrosl i od stycznia zadzialalismy udalo
sie za pierwszym podejsciem termin na 31/10 mlodszy syn bedzie mial 2 lata i 8
miesiecy a starszy 12 lat i 9 miesiecy. Jestem bardzo szczesliwa
Pozdrawiam

[gogo0674]

tez marze o trzecim szkrabie,ale z finansami u nas krucho wiec narazie tylko
marze

Gosia mama Piotrusia 7 lat i Magdalenki 4 lata

[marta_km]

ojej, Dziewczyny, bardzo mi się przyjemnie zrobiło, jak sobie poczytałam Wasze
odpowiedzi
To miłe, że wiele z Was myśli podobnie i też marzy lub już posiada trzeciego
dzieciaczka
Nie ukrywam, że po dwóch chłopakach marzy mi się córeczka
Ale zarówno mój Małżonek, jak i Starszy Syn kiwają głowami i mówią, że na pewno
będzie trzeci facet

Tyle, że, hmm.... nie przyznałam się Wam jeszcze, ale ja w tym roku kończę 36
lat
Za dwa lata będę miała 38- na taką mamuśkę już niektórzy krzywo patrzą
Pozdrawiam serdecznie
M.

[procesor]

marta_km napisała:
> Za dwa lata będę miała 38- na taką mamuśkę już niektórzy krzywo patrzą
> Pozdrawiam serdecznie

I niech im tak złosliwcom zostanie.

Gratuluję tym co juz - i tym co dopiero w planach.

Niestety nie każdemu jest dane to czego pragnie.. takie życie.
Ja sobie tylko pomarzę.

[modrooczka]

marta_km przy trzecim to chyba bez stresu z wiekiem? Wiem o czym mowisz, w
mojej wlasnej, wspanialej mieszczanskiej rodzince trzecie dziecko, to
juz "gromadka zasmarkanych dzieci jak na wsi" i co to kogo obchodzi, ze starsze
juz sobie samo nos wytrze? Nie cierpie tego gadania. Jak ktos chce miec dzieci
to powinien je miec, a cholerne panstwo moglo by przynajmniej zdjac 22 procent
vat z pieluch i ubranek, ot co. Pozdrawiam, dodam ze ja mam w planach czworke.
Na razie drugie w drodze, rodzina zachwycona, ale cale to gadanie jeszcze mnie
czeka, wiec nie dajmy sie!

[joanna266]

ja juz jestem mama dwojki planowanych i bardzo kochanych dzieciaczkow.synek ma
5 lat a coreczka dwa.a w niedziele wedlug usg ma urodzic sie drugi synek.tez
zreszta planowany.moj maz uwielbia dzieci i niemalze od poczatku naszej
znajomosci wiedzialam ze chcialby miec ich troje a nawet czworo.wtedy tylko sie
usmiechalam ja myslalam o jednym dziecku.uwazalam ze dzieci duzo daja ale tez
wiele zabieraja.moj maz przekonal mnie jednak ze dzieci to najlepsze co moze
sie w zyciu przydazyc.a teraz nie wyobrazam sobie by jakakolwiek praca dala mi
tyle szczescia co moja rodzina.tak wiec uwazam ze w posiadaniu wiekszej liczby
dzieci nie ma nic nienormalnego.a na ludzi ktorzy negatywnie odbieraja takie
rodziny nie nalezy zwracac uwagi.Marto z calego serca zycze ci by twoje
marzenie o trzecim dzidziolku sie spelnilo i trzymam kciuki .pozdrowionka

[donatta]

A ja mam troje I mam mniej czasu na trzecie niż miałam na pierwsze, ale są
inne plusy Ogólnie rzecz biorąc, święte oburzenie osób trzecich spływa po
mnie jak woda po kaczce. Ja się tam w ich życie nie wtrącam...

[monia.jarotka]

Mam dwójkę-syn 6,5 roku i córka 2,5 roku. Niby nie zarzekałam się ,że więcej
nie chcę,ale kiedy "wpadłam" z trzecim byłam załamana.Nie ten czas,nie te
pieniądze, małe dzieciaczki. Kupa problemów. Teraz już jest dobrze jakoś sobie
wszystko poukładałam. Teraz boję się czy dam radę wytrzymać z taką małą
gromadką. Ja myślę , że nie ma nic nienormalnego w tym, że chcesz kolejnego
dziecka.Znajdziesz czas dla całej trójki a pomoc starszego z pewnością
okazałaby się nieoceniona.

[monia.jarotka]

Zapomniałam o jeszcze jednym. Kiedy moja ciąża stała się widoczna wszyscy
pukali się w głowę.Dwójka spoko,ale trzecie to już szaleństwo.Teraz się tym nie
przejmuję mam to gdzieś.Moje życie i moja rodzina.Nic ludziom do tego. Musze
nadmienić,że nawet w moim najbliższym otoczeniu spotkałam się z mnustwem
krytyki i przykrości

[lurien]

ja mam nadzieje dobije do trójki, narazie mam jedno malutkie słoneczko ze stycznia, osatnio rozmawiałam z koleżanka i gdy jej powiedziałam, ze planujemy drugie ( ma córeczke z grudnia) to bardzo bardzo się zdziwiła, powiedziała, ze nigdy o tym nie myślała i powdziwia bo ona jest ruchliwa i nie może siedziec w domu. A czy przy trójce dzieci trzeba siedzieć w domu??? Sama mam dwójke rodzeństwa, i wspaniałe dzieciństwo za sobą dzięki mamie, która właśne była mobilna najpierw z nami a jak podroślismy to sama
pozdrawiam

[halina25]

Dla mnie nie.

[j_e_s_z]

Mój mąż w parę dni po urodzeniu się pierwszego naszego dziecka (na razie
jedynego powiedział, że chce trójkę. I bardzo dobrze, bo ja też chcę!
Zakładam, że po drugim może nam trochę zapał przystostopować, ale póki co
plany robimy na trójkę (jak Bóg da

[eliza34]

witaj marto, jestem "blisko Twego wieku" mam 38 lat w tej chwili i 3-cia
wpadka. mam już 2-óch kochanych synów (9,5 roku i 1,5 roku) i za 6 mieś. ma się
urodzić 3-cie dziecko. Jestem aktywną zawodowo i wysportowaną osobą, poprzednie
ciąze znosiłam bardzo dobrze, porody miałam też łatwe i szybkie...ale... nigdy
nie planowałam 3-ki dzieci. W moim pojęciu przy 3-ce dzieci kobieta powinna
zajmować się tylko domem i dziećmi, a ja na to nie mogę sobie pozwolić , bo
żylibyśmy na granicy min. socjalnego w Polsce. Na razie jestem kompletnie
przerażona - jak ułożę sobie życie - juz teraz przy pracy i 2-ce dzieci jest mi
bardzo ciężko po południu i dochodzą wyrzuty sumienia,ze mam za mało czasu na
dzieci - to oznacza,ze 3-cie będę musiała traktować jak mebel - przebrać
nakarmić i odstawić....??? Zupełnie nie wiem jak sobie poradzić ... i stąd tyle
przerażenia. Czekam też na reakcję otoczenia -jak zaczną się pukać w głowę,ze
nie dość "ze baba koło 40-tki to jeszcze maluch poprzedni i teraz następny"...
Nie wiem zobaczymy jak to się wszystko ułoży. Nie wiem czy są tu wśród mam
które się wypowiadały,ze mają 3-kę takie które pracują i muszą wrócić tak jak
ja do pracy... jak sobie radzicie??
Pozdrawiam i pełna jestem podziwu dla Twojej decyzji - nie patrz na otoczenie
tylko kieruj się swoim sercem.

[kizdam47]

Wg mnie normalne, zwłaszcza jeśli Cię na to stać. Oczywiście możliwość
poświęcenia dzeciom czasu jest równie ważna. U mnie problem z kasą własnie.
Między moimi synami jest właśnie 9,5 roku różnicy i też chciałabym trzecie, i
też mnie naszło po drugim, zresztą teraz nie tylko z tego powodu, że mnie
naszło (można poczytać na innym forum).

Moja rodzina na taką ewentualność puka się w głowę - wszystko sprowadzają
właśnie do warunków materialnych. Mają mnie wręcz za chorą psychicznie, mąż
zreszta nie lepszy.

Teraz to różnica mogłaby być własnie 2,5 roku. Ale boję się odpowiedzialności,
życia, smutnych doświadczeń. Czasami oczami wyobraźni widze jakąś widze jakąś
zgraję głodnych i obdartych dzieci...

[agacz2905]

To, że kobieta chce mieć kolejne dziecko - cóż w tym "nienormalnego"? Osobiście
nie widzę nic. Użyłabym tu słowa: naturalne. Jeśli jesteś zdrowa, stać Was na
3. brzdąca finansowo, psychicznie i emocjonalnie - to tylko przyklasnąć. Bo po
mojemu tak naprawdę to tylko rodzina daje szczęście, zadowolenie z życia i
satysfakcję, że kogoś po sobie na tym świecie zostawisz. Znam kilka lepiej
sytuowanych małżeństw z jedynakami. Jakby to ująć, brak tam trochę... życia
Pewnie, że kazde nowe, zaproszone przez nas na ten świat dziecko to jest
wymierny trud - wychowania, kształcenia, utrzymania potomka. Ale dziecko... nie
chcę być śmieszna, ale dla mnie to dar Boga, nie każdemu dany. Nie wystarczy
kasa na jedzenie, zabawki czy pieluchy. Trzeba dużo Miłości, empatii,
wrażliwości i pokory. Dziecko to rozmowy z samą sobą, czy dobrze coś zrobiłam,
zachowałam się.... Ale nade wszystko to radość i nadzieja. Życzę Ci pięknego
trzeciego, bez względu na jego/jej płeć. Pozdr.
Agnieszka

[karolinka_23]

Podpisuję się pod Twoimi słowami!!
Pozdrawiam.

[tygrysiaczek2]

gratuluję odwagi. i podziwiam

bardzo normalne

[18lipcowa]

najnormalniejsze w świecie, proponuję do tej dwójki dorobić jeszcze
dziewięcioro i będzie drużyna piłkarska, też normalne...

[tygrysiaczek2]

Lipiec Ty to umiesz mnie rozśmieszyć!!!! Ha ha ha

[nata76]

Ja też bardzo,bardzo chciałbym trzecie dziecko.
Choć w naszych kręgach, jedno to już wielodzietność......
pozdrawiam,nata

[marta_km]

=> procesor
trzymam kciuki, żeby Twoje marzenia stały się rzeczywistością
> "niech im tak zostanie"))))) święte słowa)))

=>modrooczka
stres z wiekiem jest niezależnie czy pierwsze czy trzecie dziecko. Ale tak jak
przy drugim, tak i przy ewentualnym trzecim planuję badania genetyczne, choć
amniopunkcji nie wspominam przyjemnie
Nasz "prorodzinne" państwo juz mnie ukarało za 4 miesięczny macierzyński + 5
miesięcy zaległego wypoczynkowego, odbierając "trzynastkę" za nieprzepracowane
cięgiem w 2004 roku sześć miesięcy

=>joanna266
Gratulacje serdeczne!)) Bo już na pewno urodziłaś, prawda?
Mój Mąż mówi dokładnie tak samo, namawiając mnie na trzecie, że "dzieci, to
najlepsze co nam się może w życiu przydarzyć" i ani pieniądze ani tytuły
naukowe czy inne korzyści nie są ważniejsze od nich

=> donatta
I takie podejście, jak Twoje, mi się podoba

=>monia.jarotka
to prawda, pomoc starszego jest nieoceniona Mój 11-latek bardzo troskliwie
potrafi zająć się młodszym Bratem (chociaż oczywiście nigdy ich samych nie
zostawiam jest czasem bardziej przewidujący (mam na myśli różne "domowe"
zagrożenia- typu obrus, drobne rzeczy w zasięgu Jego ręki) niż mój Małżonek

=> lurien
dokładnie tak- jeśli ktoś nie siedzi przy dwójce w domu, to i z trójką sobie
poradzi Ja o roku wychodzę rzadko wieczorami sama (nie licząc 2 x w tyg.
półtoragodzinnych wypadów na siłownię, gdy Młodego już uśpię) ale nie mam
takiej potrzeby na razie. Przed urodzeniem Młodszego szaleliśmy czasami na
imprezach, koncertach, potem nam się przejadło i wolimy wypady na kameralne
imprezki do znajomych, a wszystkich mam dzieciatych, więc zapraszają nas
z "przychówkiem"

=>halina25
na szczęście, jak widać, takich jak Ty jest całkiem sporo

=>j_e_s_z
Mój mąz tak powiedział już pod salą cięć cesarskich po pierwszym, a powtórzył
po drugim

=>eliza34
Myślę, że to kwestia wypracowania sobie jakiegoś schematu, choc na pewno na
początku trudno jest sobie wszystko "poukładac". Ja mam pracę dość komfortową-
pracuję na uczelni, 4 godziny dziennie, praktycznie od 13.30 jestem już w domu
i mam czas dla dzieci. Nie biegam cały dzień z odkurzaczem, a
codzienny "Sajgon", jaki serwuje mi Młody ogarniam dopiero póżnym wieczorem
Nad "pracą naukawą" (pierwsze przymiarki do habilitacji) zasiadam ok.północy,
chociaż czasem "zbaczam" na forum to czy tamto

Przyznaję, że bywam mocno niewyspana

=>kizdam74
chyba właśnie tak widzą "trójkę" ci przeciwnicy takich "wielodzietnych" rodzin
Moja rodzina na szczęście szanuje naszą decyzję, za chorą psychicznie chyba
mają mnie za to współpracownicy
Odpowiedzialnośc jest zawsze, czy się ma jedno, dwoje czy troje. I nigdy tak
naprawdę nie wiesz, co się wydarzy, czy będą zdrowe, jak się będą chować -
jedna wielka niewiadoma. Ale te same pytania mogłyby sobie zadać matki
jedynaków.
Decyzję każdy musi podjąć sam, a raczej wspólnie z partnerem, analizując
wszystkie za i przeciw.
My, biorąc pod uwagę nasze chęci, zapał, możliwości finansowe i lokalowe
(wybudowany duży dom) zdecydowaliśmy się zaryzykować Małżonek zastrzega, że
jesienią wyrzuci mi moje pigułki antykoncepcyjne

=>agacz2905

>"Ale dziecko... nie
chcę być śmieszna, ale dla mnie to dar Boga"

absolutnie nie jesteś śmieszna- dla mnie też jest "darem Boga", co nie znaczy,
że nie zamierzam Panu Bogu troszkę pomóc
Dziękuję za piękne życzenia!

=>karolinka_23
pozdrawiam serdecznie

=>tygrysiaczek2
nie sądzę, bym zasługiwała na jakikolwiek podziw, ani by moja decyzja wynikała
z odwagi Pewnie niektórzy będą twierdzić, że z lekkomyślności, ja zaś myślę,
że z dużej dawki życiowego optymizmu, który w sobie noszę
dziękuję i pozdrawiam

=>nata76
tak, tak, w moich też))
ale nie zamierzam się tym przejmować

:)

[kosheen4]

dla mnie to już miniprzedszkole ))))
ale dlaczego nie? moja mama miała dwójkę rodzeństwa i dla wszystkich starczało
czasu jakim dysponowali dziadkowie. moja sąsiadka - 24 lata - ma trójkę
rodzeństwa, i nikt na nich nie patrzy jak na dziwadła. i zdaje się żadne nie
czuje się zaniedbane...

[adsa_21]

Jak tylko cie stac - to nie wachaj sie ani chwili!!!
Zycze szczescia))
Duza rodzinka to b. fajna sprawa.

[veronia]

Trójka to moje marzenie. Narazie nie bardzo realne, ale wierzę że nam się uda