babcia straciła cierpliwość

[hankem]

Kochani
Jestem załamana. Mój mąż wyjechał na 2 miesiące w słuzbową delegeację do
stanów i zostałam sama z dzieckiem i z pracą, do której chodzę. Matka moja
zobowiązła się, ze bedzie sie zajmowac w tym czasie z przerwami moim
trzyletnim synem ( na zmiane z kuzynką mojego męza) - dodam ze matka mieszka
5 km od mojego miejsca zamieszkania i zobowiazała sie przyjechac 2 razy na 2
tygodnie. Obecnie konczy się drugi tydzień pierwszego pobytu a matka ma
ciężką depresję. Dzisiaj mnie zaszokowała. Ja przyszłam z pracy a ona na mnie
wsziadła ze dziecko jest okropne, nie je nic, nie pije nic (trzeba zaznaczyc
że ogólnie to niejadek i niepitek, ale wszyscy o tym wiedza , ma lepsze i
gorsze dni, a to rodzona babcia marcela. Zapowiedziała mi że drugi raz juz
nie przyjedzie i mam sobie inaczej zorganizowac pomoc. Dodam ze na razie
jedynym wyjściem w tak krótkim czsie jest ta kuyznka męża, która też
przyjeżdża do dziecka z daleka i znami mieszka pod jednym dachem. Dzieckiem
to ona zajmuje sie w miarę dobrze ale ogólnie to wytrzymac z nią nie bardzo
mozna. Rodzina męża nie pozwoli mi jej wysłać na weekend do domu, bo
uważają , że nią wtedy pomiatam. Oczywiście kuzynce płacimy za opieke i za
koszty przejazdu, do tego ma całe utzrymanie (jedzenie, no i wszelkie
dogodności medialne(woda, itp). Kuzynka pochodzi z biednej rodziny
wielodzietnej więc jak jednej twarzy mniej do jedzenia w domu to wszyscu się
cieszą, za to u nas to ona je za pięciu, kąpie sie godzinami. Chyba taniej to
by nas wyszła opiekunka.
Marcel idzie od czerwca do przedszkola. Moja matka zapowiediała, ze juz tak
szybko tu do wnuka nie przyjedzie, bo to nie jest normalne dziecko
(oczywiscie dziecko jest normalne, tylko niejadek i troche krnąbrne. Matka
miała mnie i moja siostrę i twierdzi że byłysmy aniołakmi, "mój dzieciak
musiał sie wdac w okropną rodzine męża!!!" -same niejadki i nadpobudliwi
chłopcy. ( ja tez trace czasmi cierpliwośc, ale nie wpycham dziecku na siłe
edzenia i nie skreslam go od razu że jest okropny). Lekarze twierdza, ze jest
cały czs w normie (choc jest bardzo drobny).
Dodam, ze wyjeżdżam teraz na 3 dni do schorowanej ciotki do Niemiec, matka z
ochotą zaoferowała przed miesiącem pomoc nad wnukiem w tym czasie a dzisiaj
cały czas płacze. Słyszłam jej rozmowe z moja siostra , ze juz dłużej tu nie
wytzryma, ze to okropna wiocha, ze dzieciak opkropny, ze my takie z moją
siostrą nie byłyśmy. (mieszkamy na peryferiach warszawy- 15min. do centrum
autem), matka pochodzi z małego miasteczka. Gdy to usłyszałam, postanowiłam
odwołac wyjazd do niemiec, oddać bilety i odesłać matke do rodzimego miasta.
Ale matka zaczeła krzyczeć, ze ona zostaje, zrobiło mi sie tez troche żal
mojej starej ciotki z Niemiec, której obiecałam wymyc okna i , z którą dziś
gadałam i ona sie bardzo ucieszyła na mój przyjazd.A tym bardzirj, ze juz
kupiłam bilety. Ciotki nie widziałam od lat. Ona ma 85 lat prawie jak Papież
i boje sie że niedługo umrze, dlatego musze ja odwiedzic. Zdecydowałam więc,
ze zostawie moja matke (która jest apropo emerytka)na te 3 dni ale potem to
juz koniec. Po tym, co mi dzis zrobiła i jaka była sucha dla wnuka tylko
dlatego ze nie chciał jreść? Ogólnie to cały czas narzeka ze to nie ród
naszej rodziny tylko męza mojego ( ale ogólnie to mojego męża ubóstwia, który
był w dzieciństwie okropnym niejadkiem, czasami nieposłuszny).
Postanowiłąm po moim wyjeździe podziekować matce za opiekę nad wnukiem,
przeboleje jeszcze i wezme na dłużej kuzynke męża a zmoimi rodzicami mam
zamiar sporo poluzować kontakty.
Bardzo prosze o opinie. Bede wdzieczna za kazde słowo bo czasami czuje sie
taka samotana, tym bardziej ze mieszkam tu bardzo krótko i nikogo jeszcze
nie znamy. Pozdrawiam ciepło! HANIA

[mama_maksa]

Myślę, że podjęłaś słuszną decyzję o odesłaniu mamy i poproszeniu kuzynki o
pomoc. jeżeli mama nie ma serca dla wnuka to po co ją zmuszaś do czegoś na co
nie ma ochoty. Nie potrzebne tutaj Twoje i Twojej mamy nerwy. A po co masz
siedziec w pracy i myśleć co oni tam robia w domu? i czy dziecku nie dzieje się
krzywda? A kuzynka? no cóż uważam, że zawsze to lepsze rozwiązanie niż
opiekunka - jakaś obca osoba. A zawsze w jakiś sposób ją wspomożesz finansowo,
w końcu to rodzina.

[cocosek1]

wiesz w takich sytuacjach najlepiej korzystać z pomocy opiekunki. Sama
potrzebowałam pomocy mojej mamy która zmieniała się z opiekunką (po pół dnia),
w tym celu sama zwalniała się z pracy. Po trzech tygodniach powiedziała że ma
serdecznie dość tego kieratu i rutyny. Chętnie sie zajmie wnukiem ale jak
będzie wypoczeta, na krótko, etc byle nie codziennie po pół dnia... no cóż.
Wiem że mały bywa męczący bo to żywe srebro...

[magdak5]

Witaj !
Moja mama siedzi z moim synkiem (2 latka) i też często ma dość, ale zazwyczaj
odpocznie i jej przechodzi. Jeśli mieszkacie blisko W-wy to nie może twoja mama
zabrać go do jakiegoś Kids Playa, do zoo albo do tych przedszkoli na godziny,
lub jakoś inaczej zorganizować mu ten czas ? Może da się coś wymyślić...Tylko
babciom zazwyczaj się nie chce. Ile razy proszę moją żeby pojeździła na rowerze
z małym...
Ja jestem z Legionowa. Napisz skąd jesteś, może znajdziesz jakąś mamę z okolicy
co ma dzieci i chętnie zaopiekuję się twoim na ten trudny czas?
Pozdrawiam
Magda

[nikita333]

A może Twoja mama tak zareagowałą nerwowo, bo nie daje sobie rady z wnukiem i to
ją tak przygnębia - może myślała, że wszystko pójdzie gładko, a tu taka
niespodzianka. Może przez to czuje się "gorsza", bo nie umie sobie dać rady z
dzieckiem - nie potrafi go skłonić do jedzenia, nie potrafi sprawić, żeby się
jej słuchał... może w ten niezbyt udany sposób wyraża swoją bezradność do której
nie potrafi się przyznać? Tak czy inaczej lepiej zrezygnować z jej pomocy,
przynajmniej narazie. Może jak trochę ostygną emocje, sama będzie chciała
spróbować jeszcze raz - teraz pewnie poprostu się złości, ale złość z czasem
przechodzi i rozsądek bierze górę. Mam nadzieję, że się dogadacie z korzyścią
dla dziecka.
pozdrawiam
Gośka

[hankem]

Bardzo Wam dziekuje za słowa pociechy. Udało mi sie załatwic kuzynke męża na
cały miesiąc, a potem mały do przedszkola i znajdziemy kogoś do opieki, zeby
odbierał małego z przedszkola no i jak bedziemy musieli gdzies wyskoczyć, bo
dłuzej to sie nie da tak zyć.
A tak na marginesie: mieszkam w warszawie, dzielnica Wawer, okolice Traktu
Lubelskiego i szukam opiekunki (j.w.) Niestety nikogo tu nie znamy a wolałabym
miec kogoś zaufanego, najlepiej z polecenia. Może ktoś kogos zna lub sam szuka
zajęcia?
Pozdrawiam.

[izabela_74]

Cześć,
myślę, że rozwiązanie z kuzynką jest najlepsze tym bardziej, że mimo pewnych
przyzwyczajeń, nie jesteście skazane na siebie całą resztę życia.
Z rodzicami nie luzuj więzó "za karę" ; może Mama faktycznie jest dobita tym,
że nie radzi sobie z małym? A może jak wracasz to "rzucasz się" na małego i
oprócz odpytania "jak tam dziecko?" nie pogadasz z nią jak dawniej, co potęguje
jeszcze Jej frustrację? (to nie oskarżenia - ja tak dawniej robiłam niestety).
Weź dziecko i Mamę na fajny plac zabaw albo do kids playa i pokaż, że umie się
fajnie bawić a Wy w tym czasie możecie sobie poplotkować.
Zapytam moją Nianię czy zna kogoś fajnego, kto odbierałby Twojego synka = to
nasze "ostatnie chwile" na Wilanowie - zaraz będziemy mieszkać na Białołęce i
też nie wiem, jak się zorganizować (Niania dzielnie deklaruje chęć dojeżdżania
ale myślę, że prędzej czy później nie wytrzyma tego fizycznie i zrezygnuje.
Rozglądam się więc z żalem za innym rozwiązaniem ((

[verdana]

Zaraz, a kiedy bedziecie z dzieckiem? Najpierw przedszkole, potem opiekunka, a
potem jeszcze "gdzieś wyskoczyć"? Czy to nie za duzo dla trzylatka?

[judytak]

verdana napisała:

> Zaraz, a kiedy bedziecie z dzieckiem? Najpierw przedszkole, potem opiekunka,
a
> potem jeszcze "gdzieś wyskoczyć"? Czy to nie za duzo dla trzylatka?

najpierw przedszkole, potem opiekunka: to jest niestety standard, jeśli się
pracuje do 17tej, 18tej; zawsze lepiej, żeby dziecko, zwłaszcza małe, było
odbierane z przedszkola około trzeciej po południu, nawet przez opiekunkę, i
już w domu, nakarmione, wypoczęte czeka na rodziców,
zamiast być odbieranym z przedszkola jako ostatnie, wleczone w pośpiechu do
domu, po drodze kupić coś do jedzenia, na huśtawki czasu nie ma...

a "gdzieś wyskoczyć"? każdy sobie myśli, że się uda, a w praktyce raz na kilka
tygodni, a i to nie zawsze ;o)

pozdrawiam
Judyta

[hankem]

super uzasadnienie Judytko! Człowiek nie zyje tylko dla dzieci. Od pół roku
nigdzie z mężem nie byliśmy bo po prostu nie mamy żadnej opiekunki a chodzi nam
o wyjścia w weekendy i to nie w kazdy tylko sporadycznie. Przeciez o własny
zwiazek tez trzeba zadbać, zainteresować sie małzonkiem, pogadać razem przy
świetle świec w jakiejś przytulnej knajpce lub po prostu wyszalec sie razem w
tańcu na dyskotece jak za dawnych lat. Wszystko ma swoje granice. Nie wiem czy
verdana ma dzieci ale nie lubie takich komentarzy.
Pozdrawiam

[verdana]

Mam dzieci. I dlatego uważam, że jak sie oddaje na cały dzień trzylatka
najpierw do przedszkola, a potem opiekunce, to na pewien czas trzeba się
wstrzymać z wyjsciami. Przez pięć dni będziecie widzieć dziecko tylko
wieczorem - trudno, rozumiem, praca. Ale wyjsce w weekendy oznacza, że bedą
całe tygodnie, kiedy ani jednego dnia nie poswiecicie w całości dziecku. A
zdaje się, że juz sprawia klopoty.
Nie mowię, ze siedzieć w domu trzeba do końca zycia. Ale jednak choć dwa dni w
tygodniu dla małego dziecka, które na codzień rodziców nie widzi to chyba nie
tak dużo?

No co Ty, Verdana...

[art_of_classics]

... nie ma co tłumaczyć, przecież od razu widać, że nie o dziecko chodzi. I to
święte oburzenie, że jak to - mojemu poświęceniu nie ma granic, a tu sami
niewdzięcznicy. Pogadamy za parę lat, jak będzie jęczeć, że nie ma kontaktu.

[ma.pi]

verdana napisała:

> Zaraz, a kiedy bedziecie z dzieckiem? Najpierw przedszkole, potem opiekunka,
a
> potem jeszcze "gdzieś wyskoczyć"? Czy to nie za duzo dla trzylatka?


A ja do tego dorzuce jeszcze. Kuzynce meza placimy, a wlasnej matce to juz nie?
I jeszcze pretensje, ze zmeczona i nie chce dalej bawic dziecka. To za kare nie
bedziemy z nia utrzymywac kontaktow.

Chym, zbyt skomplikowane na moj maly mozdzek.

Pozdr.

[ibulka]

Babcia jest osobą starszą i mogła stracić cierpliwość do upartego maluszka,
który nie chce jeść i pić. Miała do tego pełne prawo, w końcu nawet najlepsza
Babcia jest tylko człowiekiem, jak każdy z nas. Jednak moim zdaniem trochę
przesadziła - każde dziecko jest inne, jedno je, drugie nie, jedno jest
grzeczne i posłuszne, inne mały potworek. Jednak Babcia zgodziła się na opiekę
nad wnukiem i uważam, że powinna patrzeć na wybryki Marcelka z przymrużeniem
oka. I NIE PORÓWNYWAĆ MAŁEGO do tego, jaka byłaś Ty i Twoja Siostra w
dzieciństwie. Kiedyś inaczej wychowywało się dzieci. Powinnaś porozmawiać z
Babcią i wszystko wyjaśnić. Marcelek jest jaki jest, je i pije ile chce,
widocznie tylko pokarmu jest mu do szczęścia potrzebne! Ja też byłam niejadkiem
i pamiętam te płacze i krzyki o wpychanie mi jedzenia "na siłę". Dzisiaj tej
metody nie popiera, jestem jej przeciwna i nie stosuję jej na swoich dzieciach,
a jest to "potworzasta trójeczka"
Mam nadzieję, że po rozmowie i wytłumaczeniu Babci dlaczego Marcel nie je i nie
pije, wszystko się ułoży.
A co do kuzynki - jak piszesz jest ona z biednej rodziny. Mimo wszystko chyba
nie upoważnia to jej do kąpania się godzinami i objadania Wam domu z
wszystkiego, co w nim znajdzie!
A może się mylę? Jeśli kogoś uraziłam, to przepraszam...
Pozdrawiam serdecznie.

[aka10]

Uwazam,ze jak matka zdecydowala sie na opieke nad malym,to powinna slowa
dotrzymac,a nie zostawiac Cie "na lodzie".Dorosla osoba,a zupelny brak
odpowiedzialnosci.Nie pojmuje jednak,dlaczego akurat teraz koniecznie musisz do
ciotki jechac,a jesli juz musisz i bierzesz wolne,to dlaczego maly nie moze z
Toba pojechac?To juz przeciez nie takie male dziecko.Co do kuzynki,to TY jej
potrzebujesz i chcesz,zeby sie malym zajmowala,wiec chyba wypada Ci "przymknac
oko" na jej korzystanie z lazienki i jedzenie.Jesli zaczniesz i tego sie
czepiac,to sama zostaniesz "na lodzie"-bez opiekunki ,a miejsca w przedszkolu
tez jeszcze nie masz.Przeciez to chodzi tylko o ten jeden miesiac-maj,wiec moze
lepiej "zeby zacisnac",a potem grzecznie podziekowac kuzynce i
koniec.Pozdrawiam.

[zona_mi]

A kto do tej pory mył okna 85-letniej ciotce?

[hankem]

wiec krótko wyjaśnie: chetnie bym pojechała do ciotki z marcelkiem ale ciotka
jest stara i ma trudny charakter, bałabym sie ze marcel jej cos zaplami albo
zepsuje, ciotka ma fizia na tym punkcie i mieszkanie w ogóle nieprzystosowane
do małych dzieci.A marcel biega, wrzesczy, ciotka by kręćka dostała. Do tej
pory ciotka płaciła za mycie okien ale jezeli jest okazja to moge ja jej wymyc.
Oczywiście moja mama sie na to nie zgadza bo jeszcze spadnę z okna i zgine na
miejscu i co ona zrobi z marcelem kiedy ojciec małego na wyjeździe słuzbowym?
Bardzo sie ciesze ze przyjezdza kuzynka męza do opieki bo przynajmniej ona mi
tak nie truje jak moja mama o wszystko: a to balagan, a to wszystko jej sie nie
podoba u nas w mieszkaniu, za daleko, same pola itp.
Kuzynka dla dziecka jest ok ale jak juz pisałam strasznie duzo je, no i ma
okropny nawyk sledzenia mojej korespondencji czatowej z męzem. Jak ja siedze
przy komputzerze to ona wchodzi i patrzy mi przez ramie o czym piszemy.
Oczywiście ja jej mówie ze sobie nie życze ale ona zapomina. No trudno, a do
tego je za pięciu. Jak jest piątek i jest juz tylko ser w lodówce, to ona mówi,
ze z serem całego chleba nie będzie jeśc bo to zbyt monotonne, powinnam kupić
jeszcze coś. Po prostu rece opadają!
Mam nadzieje, ze jeszcze jakos wytrzymam ten miesiąc!

[apolka]

No cóż, a ja współczuję ... Twojej mamie i kuzynce. Bo odnoszę wrażenie, że
oczekujesz od nich pomocy, jednocześnie wymagając, by się całkowicie
dostosowały do Twoich oczekiwań. Mama niech przestanie marudzić, zajmie się
dzieckiem i pozwoli ci jechać do Cioci, kuzynka niech przestanie (no dobra,
ograniczy) jedzenie i siedzi z Twoim dzieckiem (a nie śledzi Twoje rozmowy... i
buszuje po lodówce!). Czy ustaliłaś z kuzynką, że będziesz ją żywić? Myślę, że
tak. To długie siedzenie w łazience - tzn. ile ona tam siedzi? Czy
miewa "wychodne" i wtedy "się stroi", czy po prostu jest zadbaną, schludną
dziewczyną, dla której cosobotnia kąpiel to trochę za mało? Z tego co piszesz,
to właściwie cała rodzina jakoś tam zdążyła Ci juz podpasć... dlaczego, czy
dlatego, że czasem też wymagają czegoś od Ciebie?
Zamiast przesiadywać na czacie (bo chyba robisz to często, inaczej kuzynce
trudno byłoby Cię tropić) i jeżdzić w odwiedziny, weź się za dziecko, wszystko
wskazuje na to, że bardzo Cię potrzebuje, bardziej niż ciocia.

[zona_mi]

OTÓŻ TO.


Apolka, sprecyzowałaś moje odczucia.
Pozdrawiam
Zona

[hankem]

nie siedze na czacie dla własnej przyjemnosci tylko jestem w kątakcie z męzem,
który słuzbowo wyjechał do usa. Nie mamy innej możliwości kontaktu. I mam
wrażenie że rozmawiam tu z samymi "matkami-polkami". Czy Wy kobiety macie tez
czas dla siebie? Czy tylko dzieci się liczą od rana do wieczora? Żeby nie
ucierpiały na tym Wasze związki.

[apolka]

Jesli o mnie chodzi, to już odpowiadam: po powrocie z pracy jesteśmy dla
dziecka. Jedno zaajmuje się małą, drugie obiadem itp. Jeśli jestem sama (czasem
mąż wraca po 19) proszę o pomoc mamę, która zajmuje się małą pod moją
nieobecność albo radzę sobie sama, coraz łatwiej mi to wychodzi bo mała ma już
rok i sama się przemieszcza, siada sobie obok mnie, ja robię swoje, ona czymś
tam się bawi..., rozmawiamy . Po obiedzie zabawa, czytanie, przytulanie...
czasem wspólne wieszanie prania czy taniec. Ok. 20 kładziemy dziecko spać
i ... mamy czas na wspólną kolację (wiem, że to za późno, ale nam służy )
rozmowę, "umacnianie związku" , jakieś trzy godziny, to chyba nie tak źle,
prawda? Decydując się na dziecko, przyjeliśmy na siebie obowiązek (radość!)
czynnego uczestniczenia w jego życiu, WYCHOWANIA, w miarę możliwości
samodzielnie. To była najlepsza decyzja w naszym życiu!

[art_of_classics]

Mam świetyny związek, pracujemy, nawet mamy czas na karierę naukową po
studiach, ale nigdy kosztem dzieci. Może trzeba było sie najpierw zrealizować,
Matko-Amerykanko, a potem dziecku mieszać w głowie.
Brrr... że też się tacy egoiści po świecie snują.

...

[art_of_classics]

art_of_classics napisała:

> Mam świetyny związek, pracujemy, nawet mamy czas na karierę naukową po
> studiach, ale nigdy kosztem dzieci. Może trzeba było sie najpierw
zrealizować,
> Matko-Amerykanko, a potem dziecku mieszać w głowie.
> Brrr... że też się tacy egoiści po świecie snują.

To do Hankem było, rzecz jasna.

[marysiaur]

Nie martw się, hankem- 2 miesiące jakoś zlecą. Współczuję ci i wydaje mi się że
zareagowałabym podobnie jak ty. (Bardzo by mi było przykro, gdyby tak się
zachowała bliska mi osoba).Myśle, ze z perspektywy wyzszej (tzn odsunąwszy
emocje) wychładzać stosunków nie ma co, bo nikomu to na dobre nie wyjdzie,
żadnego pozytywnego skutku nie będzie.Zagryżć zęby i poczekać, aż mama
odpocznie i zmieni zdanie. (jak człowiek zmęczony, to i załamany może być, i
głupio gadać może).A zmężem pewnie że trzeba koniecznie wyjść od czasu do czasu-
nie wierzę że samo wspólne zajmowanie się dzieckiem scala związek.Tez musicie
mieć czasem wytchnienie. (Ale podobnie i mama- może też jej załatwić jakiś
odpoczynek? Chociażby przed telewizorem,pół dnia, jeśli nigdzie dalej woli się
nie ruszać. Albo może w ogródku? Coś, co by ją zainteresowało).Pozdrawiam.

[sylvia2005]

Pozazdrościc mamusi... tobie, a Marcelowi babci.
Ja dla świętago spokoju rodzinnego poluzowałabym troche kontakty. Babcia się
stęskni a wnusio może wkońcu zacznie ładnie jeśc i sie lepiej zachowywac?
Trzymaj sie, wkońcu mąż niedługo wróci!

[allebazi6]

Dziecko taty nie widzi.Mama wybiera się w podróż , a na co dzień też za dużo z
nim nie przebywa.(Czy tej podróży naprawdę nie można przełożyć na za dwa
miesiące , kiedy tata wróci?)Przecież chłopak swoim zachowaniem woła o uwagę
najważniejszych osób na świecie - rodziców.Najukochańsza nawet babcia to nie to
samo.Taki trzylatek toż to maleństwo.Głośne , złośliwe ,awanturnicze ,
przekorne ,ale maleństwo !!!Potrzebuje harmonii ,spokoju , bezpieczeństwa
psychicznego , a mnie się tu chaos wyłania , gdy czytam te posty.Marcel działa
przeciwko babci ( w ogóle dorosłym ),bo nie umie inaczej egzekwować swoich
praw.Gdyby siedział cichutko , na wszystko się godził ,to pewnie jak ta
sierotka ,byłby z wszystkimi ,tylko nie z rodzicami.I jeszcze wszyscy
zachwyceni ,jakie to posłuszne i niekłopotliwe dziecko.
Rzadko odpisuję na posty , ale ten wyjątkowo mnie zirytował.Mam przed oczami
niedojrzałą , kłótliwą ,myślącą często o forsie mamę.
Przepraszam jeśli zbyt surowo oceniłam .Sama mam dwójkę (3,5 i 1,5 )i żadne
okna żadnej cioci za żadne euro nie są tyle warte ,ile spokojne ,szczęśliwe
dzieciństwo moich pociech.

[askajaworska]

eee nie martw sie latwo nie jest jak na wsi sie mieszka mam to samo. babcie tez
maja nas gdzies. tesciowa zajmuje sie 13 letnim wnusiem a moja julia to po co .
jest niegrzeczna ja wyrodna bo nie pozwalam jesc chrupek batonow itd. ( 3 lata
i 20 kg). ostatnio nastawila mala ANTY do przedszkola nie wiedziala ze lusia to
klepa i powie wszystko. moja mama maiszka 80 km od nas wiec... na dodatek sklep
prowadzi . jestem kura domowa bo wyjscia nie mam . chcialam opiekunke ale zadna
do nas nie przykedzie bo jej sie nie oplaca z kolei mnie nie oplaca sie po nia
jezdzic lub placic 8 - 10zl na godzine nie dodalam ze mieszkam w lesie i
pieknie jest 2 razy w tyg. sklep do mnie przyjezdza zima nieprzejezdne ale
teraz! cudownie jak na wakacyjkach .... BABCIE mam w d.... nigdy nie powiedza
mi ze wychowaly mi dziecko!

[magan5]

ja też raczej nie daję sie wciągnąc zbędne dyskusje bo każdy ma swój osobisty cyrk..ale z twoja wypowiedzią się zgadzam w 100%...dziecko walczy o swoja pozycję w świecie dorosłych a inaczej nie umie..

[leysa]

Ja uważam, że masz prawo być zawiedziona zachowaniem swojej mamy. Z drugiej
strony, może ją rzeczywiście dopadł jakiś kryzys nerwowy i stąd taka dziwna
reakcja? Jakby nie było, wcale ci się nie dziwię. Rzeczywiście najlepszym
rozwiązaniem byłaby opiekunka, ale o dobrą nianię trudno. Może pomyśl o jakimś
żłobku? Wtedy nie będziesz się musiała prosić mamy ani kuzynki.

P.S. Też mieszkam w tej okolicy i też tu nikogo nie znam, więc gdybyś poczuła
się totalnie samotna, pisz na priv

[hankem]

hey leysa!
Mieszkasz w Wawrze? Jak mam pisac do Ciebie na priva? Moj adres: [e-mail].
A wogóle to ogromne dzieki wszystkim mamom za dobre rady. Teraz mieszkam z
kuzynką męża i musze przyznać , ze nie jest źle.Do mamy jeszcze nie dzwoniłam.
Ale chyba bede musiała to zrobić.
Ktos sie pytał, jak wygladała wczesniej opieka nad marcelem. Wczesniej
mieszkaliśmy w Poznaniu i tam mieliśmy super opiekunkę a potem sie
przeprowadzilismy do warszawy. Dopóki nie znalazłam pracy w wawie siedziałam z
małym w domu. Problem pojawił sie teraz, gdy zaczełam pracować. Po prostu
nikogo tu nie znamy i trudno nam znaleźc opiekunkę.
Od czerwca marcel idzie do przedszkola.
Mam nadzieję, ze jakos sobie damy z mężem radę. Odliczam juz dni do jego
powrotu. Dokładnie za 3 tygodnie go zabaczę. Super

[leysa]

Tak, mieszkam na Wawrze, gdzieś niedaleko Ciebie, bo w okolicy Traktu, chociaż
on taki krótki znowu nie jest
Pisząc priv, miałam na myśli maila gazetowego: [e-mail]
Pozdrawiam

[monia23]

Dwie strony i dwie racje. Ty masz prawo być niezadowolona z postawy Babci i
kuzynki. Babcia znowu ma prawo być zmęczona, w końcu ma swoje lata a zajmowanie
się małym biegającym i żywym wnusiem to nie to samo co pilnowanie kanarka w
klatce (które polega właściwie na dostarczaniu wody i jedzenia). NIe ma co sią
dąsać tylko spokojnioe zastanowić. Chodzisz do pracy? A kto zajmował się do tej
pory dzieckiem gdy oboje rodziców było w pracy? (może coś przegapiłam czytając)
Dziecko jest Twoje więc masz do niego zupełnie inne podejście niż babcia. Nawet
ta najbardziej kochająca ma prawo być zmęczona, w końcu babcie nie są od tego
by non stop wychowywać w nuki ale czasem pomagac rodzicom. I maja prawo czuć
się zmęczone, niedowartościowane (w końcu nie wie taka babcia czy docenia się
to co ona robi, bo dla niej to jest większy wysiłek niż dla matki), zagubiona -
mogła nie miec pojecia że wnuczek potrfi być tak rozbrykanym chłopcem i że po
kilku dniach kilkugodzinnego ganiania za pociechą będzie tak wyczerpana. Mama
ma pretensje, bo skoro babcia zaoferowała swą pomoc dobrowolnie to oczekuje
kompetencji tak? Założyłaś ze już załatwione, babcia się zajmie i już. A tu
pojawił się problem który burzy plany. Kuzynka - skoro zajmuje się dzieckiem i
mieszka u was to chyba logiczne że musi miec dostęp do mediów(woda itd),
wyżywienie, skoro zobowiązaliście się ją karmić i nic wcześniej nie
ustalaliście to raczej wypada się tego trzymać. Może nastepnym razem ustalcie
coś innego wcześniej? O ile jest to możliwe ze względu na finanse kuzynki.
Swoją drogą czemu babcia nie jest wynagradzana za swa pomoc? Pewnie pieniędzy
by nie przyjęła, ale jakiś drobiazg, dobre słowo, wdzięczność którą mogła by
odczuć? Nie warto się obrażac i zrywac kontakty, nie wiadomo kiedy znowu
bedziecie potrzebowali jej pomocy. Nie myśl sobie że się mądrzę, sama mam
dziecko i oboje z mężem pracujemy. Ja mam zmiany po 12 godzin i gdy jestem w
pracy to raczej babcia zajmuje się synkiem, ale gdy już wrócę z pracy do
minimum ograniczam jej pomoc. Jeden dzień to jeszcze nic takiego. Ale gdy
akurat byłam dwa dni po 12 godz poza domem to zdaję sobie sprawę że babcia była
już zmęczona opieką nad absorbującym ją kilkumiesięcznym bobaskiem. Chyba sama
powinnaś wiedzieć najlepiej ile czasu pochłania berbeć. Cały czas niemalże.
Zgadzam się z opinią ze synek może na swój sposob demonstrować niezadowolenie
taką sytuacją. Rodzice podrzucają (przepraszam za wyrażenie)go ciągle, a sami
mają mało czasu na zajęcie się potomkiem. Warto się zastanowić do czego tak
naprawdę dążysz ty, wy jako rodzice? Rozumiem że związek też wymaga
pielęgnacji, ale pomimo to dziecko jest na pierwszym miejscu. I to jest wasze
dziecko a nie babci, kuzynki czy opiekunki.

[ewa216]

Zgadzam się po części z większością wypowiedzi ale co by nie było to uważam, że
mówienie o wnuku, że jest nienormalny i okropny to gruba przesada. Niezależnie
od tego jak ta sytuacja wygląda i czy większości winna jest autorka wątku to w
jednym ma rację,ja również poluźniłabym kontakty z matką. A już na pewno nigdy
nie poprosiłabym mamy nawet o 5 minut opieki nad wnukiem i nigdy nie
zostawiłabym ich sam na sam. Ciekawe co mówi bezpośrednio do wnuka kiedy jest z
nim sama.

[karapaula]

No cóż, chcialoby się powiedzieć, ze babcie moich dzieciaków nie interesuja sie
nimi to powinnam nie mieć problemów ... Ale mam, bo to bardzo boli że tak jest,
a do tego ja mogę liczyć tylko na siebie. Siedzę w domu i czasem wariuję, mąż
cały dzień w pracy i dopiero wieczorem moze mi pomóc. A babcie? Jesli powiem że
obie na emeryturze to nie uwierzycie ... a to prawda. Nie zasługują na to
miano. Co prawda mieszkają kawałek ode mnie ale jeździ autobus. A dzieciaki mam
kochane, nie jakieś nadpobudliwe. Dodam ze nie chodzi mi o codzienną opiekę bo
do tego wezmę opiekunkę, ale raz na tydzień, raz na dwa tygodnie żebym mogła
odpocząć, normalnie sie ubrać i wyjść chociaż spokojnie po zakupy.

[jotika]

Świetnie rozumiem hankem
mam tesciowa, ktora mieszka bardzo blisko- przez ostatnich 10 lat była u moich
dzieci ze 4 razy(nie licząc tzw. obowiązkowych spotkań rodzinnych typu świeta
itp)-nigdy nie zadzwoniła i nie zapytała czy może jakoś pomóc, czy może wnuki
wziać na spacer itp.
mam dwojke dzieci, oboje z mezem pracujemy na pelnych etatach, w tym maz w tzw.
rozjazdach po kraju, ja zeby nie stracic pracy dodatkowo koncze kursy itp;
jedyna osoba na ktorej pomoc mozemy liczyc jest moj ojciec po dwoch operacjach
stawu biodrowego, ale za to zawsze chetnie pomagający nam
uwazam z całym szacunkiem ze ok - dzieci sa najwazniejsze, ale - aby zyc godnie
musimy pracowac, aby miec prace musimy miec czas itp. - najwiekszym wyzwaniem
jest mozliwosc pogodzenia wszysktich obowiazków, tak aby nikt z rodziny na tym
nie ucierpiał- i o to chyba chodzilo Hance
Haniu - nie moge Ci bezposrednio pomóc ale swietnie Cie rozumiem - osobiscie
uwazam ze najlepszym wyjsciem jest znalezienie opiekunki a z rodzina utrzymanie
stosunków poprawnych acz niekoniecznie wylewnych i czestych

[hankem]

dzieki Jotika

czasami tak sie zdarza, ze tesciowe i babcie mają po prostu wazniejsze sprawy
na głowie niz własne wnuki, albo tak to po prostu postrzegają. Po tych
wszystkich wydarzeniach wiem , ze człowiek musi liczyć tylko na siebie.
Mam nadzieje ze mój mały jakos sie odnajdzie w przedszkolu, bo to jednak chyba
duzy przełom w jego zyciu bedzie.
Pozdrawiam Cie Jotika i rozumiem doskonale także twoje problemy, a ojciec,
który Wam pomaga to naprawde złoto. tez chciałabym miec kogos takiego.
Jak szukałam pracy w warszawie to miałam straszny problem, bo byłam zapraszana
na rozmowy kwalifikacyjne i nie mogłam na nie po prostu isc bo nie mielismy
opiekunki a dopiero co sie tutaj przeprowadziliśmy. Teściowa nie potrafiła mnie
zrozumieć i sie dziwiła, ze w ogóle chcę iśc do pracy, ze powinnam siedzieć w
domu z dzieckiem. Nasz syn ma juz prawie 3,5 roku i nasi znajomi sie dziwili
czemu jeszcze do przedszkola nie chodzi. Rocznikowo powinien iśc od wrzesnia
tego roku. Na szczęście udało nam sie znaleźc miejsce w przedszkolu juz od
czerwca czyli za 3 tygodnie. Troche sie tego obawiam.
Pozdrawiam mocno.