Chcę do ludzi !!!!! Pomocy

[plosia]

Może niektóre matki(te pracujace) mi zazdroszczą ale ja czuje że jeszcze
trochę i sfiksuję.Od 3 lat nie pracuję (najpierw jedno dziecko potem
drugie).Zawsze byłam osobą która miała mnóstwo rzeczy do załatwienia-a teraz
soczek, zupka,kupka ble ble.Pewnie niektóre z Was myślą durna jakaś baba,ale
mnie naprawdę brakuje kontaktu z ludżmi.Mąż zajety pracą jak ma wolna chwilę
to czyta lub oglada filmy.Rodzice i rodzeństwo -daleko.Skończyłam studia i ci
mama magister może to i ładnie brzmi ale...Czy są matki z takim
problemem .Podpowiedzcie wasze sposoby

[karakalka]

Ja też siedzę w domu od kilku lat. Wstyd się przyznać ile. Też chcialabym się
wyrwać do ludzi-czytaj: do pracy. Ale nie jest to takie łatwe. Też jestem mamą
mgr siedzącą w domu. Dziecko juz chodzi do przedszkola, a ja dalej w domu...
Ale znalezienie pracy nie jest takie łatwe. Zaczęłam więc inwestować w siebie i
dalej się edukować. Zapisałam się więc na kurs ang.Od września chcę zacząć
drugi kurs. Może księgowość? Zobaczymy. Czytam masę książek. Dużo czasu spędzam
na forum, a tu nigdy nie jestem sama... To wszystko trochę pomaga. Mam nadzieję
na pójście do pracy od lipca, ale nie wiadomo co z tego wyjdzie. Już parę razy
była taka możliwość, ale niestety..przyjęli kogoś z większym doświadczeniem
zawodowym. Takie życie... Trzymaj się!!! Nie jesteś sama!!

[natiz]

Rozumiem Cię bardzo dobrze. Musiałam (chciałam) iść do pracy. W domu z dwójką
dzieci przez kilka lat wpadłabym w depresję. Jakby to dziwnie nie zabrzmiało,
mój powrót do pracy był zbawienny i dla mnie i dla mojej rodziny. Dzieci mają
szczęśliwą matkę, mąż żonę. Jestem istotą stadną i ciągle te same czynności,
odmierzane karmieniami, kupkami, snem dziecka zrujnowałyby moją psychikę. Nie
wysiedzę w domu zbyt długo, ciągle mnie gdzieś nosi, dlatego bycie kurą domową
źle by sie mogło dla mnie skończyć - zaczęłabym chyba gadać do ścian.
Poświęciłabym dla dzieci wszystko, ale myślę, że dla siebie też mogę odrobinę
zachować - chociazby pracę, którą lubię.
Twoje ciągłe rozdrażnienie, zmęczenie nie służy dziecku. Gdy bedziesz
spełniona, szczęśliwa i ono bedzie szczęśliwe. Pomyśl o tym!

[kacha111]

Ja siedzę w domu "dopiero" 9 miesięcy, ale zaczynam już mieć doła. Zawsze byłam
aktywna - praca, znajomi, imprezy. Po urodzeniu córci wszytko się skończyło.
Nie żałuję tego, bo jestem spełniona jako matka - mam śliczna, małą kruszynkę,
którą kocham nad życie, ale brakuje mi tego zwykłego, zewnętrznego świata.
Czuję się jak zamknięta w "złotej kuli". Cały dzień jestem sama z małą w domu,
mąż w pracy, wraca o 20.00. Czuję, że jeśli tego nie zmienię to będzie źle ze
mną. Jestem cały czas poddenerwoana, nie śpię po nocach - ogólnie "dół".
Próbuję znaleźć pracę, ale mam wrażenie, że "pań Mgr" nigdzie nie chcą.
Pomóc ci nie mogę bo nie wiem sama jak, ale może pocieszy cię fakt że też inne
mamy z takimi problemami.

[dzindzinka]

To ja dziwna jestem, bo siedzę w domu już ponad 4 lata z dwójką dzieci i z
niechęcią myślę o ewentualnej pracy zawodowej. Mam tyle roboty w domu, lubię
gotować, uprawiać ogród, poświęcać się swoim coraz nowym pasjom.

[lajlah]

dzidzinko, wcale nie jesteś dziwna. Mnie też odpowiada taki tryb
życia. "Siedzę" w domu od zawsze i nie mam zamiaru iść do pracy, kocham ogrod
jak Ty, uprawiam sport, lubię gotować, wycieczki to też moje hobby.

[dzindzinka]

Cieszę się bardzo
Co dziwniejsze kiedyś bardzo lubiłam swoją pracę, przed urodzeniem się dzieci
nieco mniej, a teraz raczej nie chcę do niej wracać.

[margarettka]

no to i ja dolaczam... siedze w domu 15 mcy,tyle ma moj synek, wczesniej
studiowalam. No i wybralam taka opcje swiadomie szczegolnie ze wzgledu na
mlodego, zreszta ciesze sie z tego, ze tyle czasu jest ze mna a nie np z niania,
bo akurat babcie i rodzine mam daleko. No ale juz powoli zaczynam sie meczyc i
chyba za kilka miesiecy zaczne szukac pracy, bo jeszcze troche i tez dostane
depresji, miewam juz z tego powodu doly. Tez jestem towarzyska, zywotna i chce
cos robic w zyciu, dylemat mam taki poki co ze nie mam nikogo sprawdzonego
zaufanego do dziecka, a takiej niani "z ulicy" boje sie po prostu zostawic moje
dziecko, tak wiec musze znalezc kogos sprawdzonego...
jakby ktoras z was chciala pogadac to moj gg: 532082

[misia695]

też mam zakurzony dyplom,od 7 lat jestem w domu.mój sposób to
książki,smsy,net,a teraz bilet miesięczny i centra handlowe-więcej oglądania
niż kupowania,spotkania z zaprzyjażnionymi mamami.czasami jednak trudno jest i
chce się wyć.
mam też drobne zajęcie-sprzedaż kosmetyków.pozdrawiam

[tennessee]

Buuu...
Plosia, glowa do gory, tusz na rzesy i do kompa! Witaj, zagladaj, pisz i w domu
nie sprzataj
Ja jestem o dpol roku odcieta od przyjaciolek i wszytskiego, co mialam, bo
wyjechalam za mezem do U.K. Odkad znalazlam Forum, odzylam i czuje, ze mam
swieza glowe. Posmieje sie, posmuce, czasem powymadrzam, czasem zawstydze..
Polecam!