Dostałam policzek :(

[lusia79]

Dzisiaj usłyszałam od męża, że jest już pewien na 100%, że mam gdzieś (czyli
w tyle) naszą córeczkę.
Fajnie - nie? A teraz się dziwi, że mu nie dałam całusa na dobranoc.
Wrrrrrr!!!!
Poświęciłam się na maksa - zrezygnowałam z pracy, zawiesiłam studia, siedzę w
domu, wychowuję dziecko. Nie robię nic dla siebie - i dziś takie
stwierdzenie. A dlaczego?
Bo wczoraj będąc na działce chciałam sobie trochę w spokoju na słonku
poleżeć, bo w nocy nie miałam siły, by małą ululać (pierwszy raz się to
zdarzyło, a nie miałam siły bo huknęłam wczoraj głową w otwarte okno myjąc
podłogę przez co mnie głowa bolała i miałam zawroty), bo dziś się wkurzyłam
(po całym dniu noszenia małej - bo ma etap MAMA) przed wyjściem na spacer -
bo mała piszczała/marudziła i ściągała czapkę z głowy - i mój małżonek mnie w
kilku słowach podsumował.
Mam do niego ogromny żal, zwłaszcza, że to on częściej i więcej wzdycha ze
zmęczenia - kiedy mała marudzi, piszczy i chce się nosić. Ja jestem do tego
wszystkiego przyzwyczajona - czasem mi puszczają nerwy - ale najczęściej
kończy się to tym, że sobie przyklnę i już jest odreagowane, a nasz tatuś
wzdycha i narzeka - wymagając od ośmiomiesięcznego dziecka pełnego zrozmienia.
Brak mi sił i smutno mi okropnie. Tyle poświęcenia, wysiłku wkładanego w
opiekę nad dzieckiem każdego dnia - i taka wdzięczność z jego strony. Teraz
już rozumiem dlaczego olał w tym roku mój pierwszy Dzień Matki. Bardzo mi
przykro

sprostowanie

[lusia79]

lusia79 napisała:
> siedzę w domu, wychowuję dziecko

a także dbam o dom, sprzątam, gotuję, piorę, robię zakupy, pilnuję spraw
urzędowych i domowego budżetu.

[lidkakn]

Lusiu nie przejmuj się. Być może mąż miał gorszy dzień i tak beznadziejnie sie
wyraził. Moja rada jest taka - nie poświęcaj się tak bez reszty mężowi,
dziecku, znajdź czas i dla siebie. Niech mężulek poopiekuje się maluszkiem, to
doceni Twoje poświęcenie. Inaczej tego nie zrozumie. Mam podobnie, choć już
wyciągnęłam wnioski dla siebie i np. teraz mężulek usypia dziecko a ja piję
piwko i czytam forum. Pozdrawiam

[aleksandrynka]

popieram. Mąż się nieładnie wyżył, ja bym tego nie puścila płazem, ale inwencja
należy do Ciebie
Robisz milion rzeczy, starasz się, na prawdę, nie musisz się nawet
usprawiedliwiać, że się walnęłaś w głowę, czy coś tam Odpoczynek należy Ci
się jak psu buda, a jak się komuś nie podoba... Cóż... Terapii wstrząsowej w
postaci tygodniowego wyjazdu nie polecam, bo tylko dzidzi będzie smutniej, ale
jakiś mały wypad na pogaduchy i zostawienie taty z małą może oświeci
malkontenta okrutnego
Ja tam mam męża złotego, ale wiem, że często z "tej drugiej strony" zywot matki
poczciwej wygląda sielankowo i cukierkowo. Nie ma to jak własne doświadczenie

[edytkus]

aleksandrynka napisała:

>
> jakiś mały wypad na pogaduchy i zostawienie taty z małą może oświeci
> malkontenta okrutnego

raczej bedzie na odwrot i dziewczynie sie jeszcze bardziej dostanie

[lusia79]

Teraz to ja już sama nie wiem czy mogę małą z tatą zostawić - a moze znowu za
kilka m-cy mi wypomni, to że się nią nie zajmuję tylko jemu na głowę zwalam.
Dotąd nie było większych scysji w związku z opieką nad małą - zawsze wieczorem
ją usypiał, jak trzeba było to z nią zostawał (i świetnie sobie radził) - a tu
wczoraj taki prysznic dla mnie. Muszę z nim porozmawiać, bo niedomówienia mogą
się bardzo brzydko skumulować i doprowadzić w przyszłości nawet do najgorszego -
a dobrze by było gdyby mała miała pełną rodzinę.
Echhhhh

[fifkaa]

Lusiu, rozumię Cię całkowicie. Mój mąż prawie codziennie mówi mi
takie teksty Że mam gdzieś nasze dziecko, że wolę to czy tamto
zamiast małej. To bardzo przykre i boli jak nic innego.
A najlepsze, że tak jak Ty piszesz, to ja mam więcej obowiązków
na głowie od nigo (oczywiście on uważa inaczej). Co prawda nie poświęciłam
dla dziecka swoich studiów, ale uczące mamy napewno wiedzą, iż pogodzenie
nauki z wychowywaniem dziecka nie jest łatwe... Gdyby nie babcia, chyba nie
dalibyśmy rady. Bo toona właśnie zajmuje sie małą, gdy jestem na uczelnii, to
ona ją zabawia, gdy ja się uczę, bo mój mąż oczywiście ma komputer po pracy lub
sport w telewizji...
A najlepszy tekst (też nie pierwszy raz) usłyszałam wczoraj. Rano się uczyłam,
po południu byliśmy u mamy na obiedzie, po powrocie znowu chwila z ksiązkami,
potem z małą i postanowiłam, że sobie troszkę posurfuję po necie (50min) i co
usłyszałam??? UWAGA: "Wiesz co?, Ty to cham jesteś!"- tak powiedział do mnie
mąż, bo kazałam mu się zająć dzieckiem, a jeszcze trwał jego magazyn sportowy
Żyć nie umierać. W moim małżeństwie
teksty "cham", "chamidło", "nierób", "nieuk" są na porządku dziennym.
Wszystkiego mi się odechciewa Nerwicy już się nabawiłam, boję się że za
niedługo jakaś depresja mnie dopadnie jak tak dalej pójdzie...
Pozdrawiam, trzymaj się ciepło

[gosia_78]

Nie przejmuj się tak, po co? Sama wiesz najlepiej ile poświęcasz dla dziecka i
męża (obowiązki domowe). Ja na dodatek oprócz tego wszystkiego kończę studia,
tylko, że mój mąż zostaje z mała gdy ja muszę by na uczelni.
Moja rada jest taka: Powiedz mu, że skoro uważa, że masz gdzieś dziecko, to
wzięłaś sobie jego słowa do serca i zostawiasz go z małą (bo przecież nic Cię to
wszystko nie obchodzi). Wyjedź sama na weekend i jeśli możesz to dla swojego
spokoju wyślij mamę, koleżankę lub kogoś innego aby sprawdził jak sobie radza.
Zrób to gdy kosz na brudne ubrania będzie zapełniony po brzegi, lodówka świeciła
pustką, a zlew pełen brudnych naczyń. Zostaw w widocznym miejscu ubranka dla
małej na zmianę, zupki dla niej na obiadki i to co normalnie w ciągu dnia
dostaje do jedzenia (zaznacz, że to tylko i wyłącznie dla dziecka).

Oczywiście, nie musisz korzystać z tego co napisałam. Ja tak zrobiłam, mąż dał
sobie radę i nigdy już nie usłyszałam, że nic nie robię, że siedzę bezczynnie w
domu. Mój mąż ma wiele innych wad, ale docenia moją pracę w domu i to że kończę
studia.
Pozdrawiam
Gosia

[lolinka2]

To moze mentorsko zabrzmi ale proszę nie przejmować się tonem a treścią raczej...
Ja bym na Twoim miejscu przede wszystkim wróciła na studia. Przedmówczyni wyliczyła epitety jakie mogą paść w następnej fazie takiej rozgrywki więc warto zrobić coś zeby nie padły.
Po wtóre, szczera rozmowa.
Po trzecie, analiza o co nam do jasnej ciasnej w tym stadle chodzi. Czyje to dziecko, jakie są proporcje zajmowania się nim itp a także, czy przypadkiem to nie jest sygnał innego, poważniejszego problemu.

I powiem Wam szczerze, ze nie darowałabym mężowi takiego tekstu gdybym dla dziecka zrezygnowała z całej siebie jak autorka wątku. U nas się owszem zdarza licytacja kto teraz wytrze pupę albo poda obiadek ale bez wyzwisk i takich komentarzy a poza tym to mąż był z młodą przez 3 lata a teraz oboje pracujemy )

[papatkaa]

Za bardzo obarczyłas obowiązkami siebie, a zapomniałaś że masz męża i chłop sie
przyzwyczaił że taka Twoja rola. Musisz pomyśleć o sobie, a tatuś niech zajmie
sie dzieckiem. Pozdr.

[18lipcowa]

> Poświęciłam się na maksa - zrezygnowałam z pracy, zawiesiłam studia, siedzę w
> domu, wychowuję dziecko. Nie robię nic dla siebie - i dziś takie
> stwierdzenie.


I popełniłaś błąd w tym miejscu kochana....



A twój mąz to przychlast i tyle.

[linkaha25]

a mój mąż to jest mistrzem w aprzedawaniu takich policzków, jakies uszczypliwe
teksty, albo nicnierobienie to jego specjalność.Oczywiście przytrafiają sie mu
czasami chwile dobroci dla zony, ale sporadycznie.kiedys nasza córka nagle pod
wieczór dostała dośc wysoiej gorączki, nie zorientowałam sie na początku, ze to
po szczepieniu, no i zaczełam sie troche niepokić. Małą kiedyś poważnie
chorowała i wróciły wszystkie wspomnienia i strach.mąż przez dwie godziny
lekceważył gorączke dziecka, bo twierdził, jej sie po prostu chce spać,a jej
przeszkadzam.przy czym mała była, bardzo niespokojna i rozpalona. wszedł w końcu
do pokoju, była 22 godzina, ja w nerwach przy łózeczku, gorączka ciągle wysoka,
a on jedyne co powiedział, ze to przeze mnie jest chora bo przez cały dzień w
domu były otwarte okna i robiłam przeciąg. na dworze była piękna słoneczna
pogoda. zabiło mnie to , coś wtedy pękło we mnie. potrzebowałam wsparcia ,
pocieszeni, ze to zwykła gorączka, zaraz ustąpi, a on taki bzdurny tekst. no i
ten jego brak zainteresowania dzieckiem. ??oczywiście gorączka ustąpiła, rano
było wszystko w pozadku i córeczka znowu sie uśmiechała.niestety mojego meza
zobaczyłąm wtedy w całkiem innym swietle.
pozdrawiam

[mamafilipcia]

No właśnie denerwują Mnie takie teksty - to tak jakbyś miała sobie dziecko
uwiązać do nogi i chodzić z Nim wszędzie i że nie wolno Ci w ogóle pomyśleć o
niczym innym. Wiem decydując się na dziecko trzeba być świadomym tego ile to
zajmuje czasu ale... w końcu dla siebie też musisz mieć czas... czasami warto
odreagować, poprosić kogoś żeby zajął się małą... jeśli masz kogo poprosić.
Faceci chyba nigdy nie zrozumieją....

[kasik751]

Faceci sa tak wychowywani przez kobiety, bo to kobiety u nas wychowuja dzieci,
nie oboje rodzice. Ten model przechodzi z pokolenia na pokolenie. Kobiety sa
tez odpowiednio wychowywane, gdyby bylo inaczej autorce watku nie przyszloby do
glowy rzucac wszystkiego i poswiecac cala siebie.
Nie pamietam w tej chwili czy byla o tym mowa, ale jesli w tej rodzinie jest
maly chlopczyk i wychowuje go matka a tata jest od swieta i od komentarzy
prostujacych matke, ten chlopczyk juz jest zaprogramowany na powielenie tego
schematu w rodzinie, ktora zalozy. Tak wiec sami to sobie robimy.
Pozdrawiam.

[joanna35]

Nic dodać nic ująć, a jeżeli ktoś nie wierzy jak bardzo "cenią się" nasze
bohaterki - Matki Polki to niech poczyta sobie posty w wątku "Ile kosztuje
siedzenie w domu"?

[karina1974]

coś jak u mojej koleżanki, tyle że ona na dodatek pracuje + zajmowanie sie
dzieckiem, pranie, sprzątanie itd...
Oststnio oddelegowano ją na szkolenie 3 dniowe z pracy (piatek, sobota,
niedziela). Oczywiście mąż powiedział albo ON albo szkolenie i jeszcze
usłyszała, że "ona by tak najchętniej to uciekła od dziecka i rodziny!!" -co w
pewnym stopniu też jest prawdą, bo dziewczyna sie poświeca całkowicie i nie ma
ani chwili dla siebie.
W końcu łaskawie sie zgodził na sam piątek i jeszcze ją tam zawiózł. Ona sie
poszła szkolić a on poszedł sobie w góry (bo to było w Wiśle) Wieczorem po nią
przyszedł i zabrał do domu.
I powiedcie mi kto tu uciekł od dzieck i rodziny??
Faceci pod tym względem są okropni: oni to majądo wszytkiego prawo: do spokoju,
do zmęczenia i kolegów...a ty kobito zaharuj sie i nawet nie mozesz przez
chwilę polezeć na słońcu!

[marcysia51]

Eh ci faceci.
Mój misiaczek stwierdził że nie bawię się z naszym synkiem tak jak on(bo siedzi
z nim cały dzień na podłodze i sie bawi albo ida na 3 godziny na spacer)ja nie
siedze i nie bawie się bo w tym czasie
sprzątam,zmywam,gotuję,prasuje,piorę,wieszam pranie itp.
A gdy w domu jest totalny pieprznik bo zajmuje sie dzieckiem,mężuś potrafi
zadzwonić do mnie do pracy,że on nie ma żadnej uprasowanej koszulki i co to ma
znaczyć.
Normalnie rozszarpać.
I tak źle i tak niedobrze.
Za chłopami nie nadąrzysz i nawet tego nie próbuj.
Nie przejmuj się mężem on musi gderać.