A propo "kobiet domowych"

[pade]

www.kasakobiet.ngo.pl
Co Wy na to?

[pade]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=644&w=25588888
i jeszcze to, ile ludzi, tyle poglądów
ale mnie wciągnął ten temat

[triss_merigold6]

Czysty patriarchat. Jakoś w tym kraju mnie nie dziwi.
Gdyby ona dostawała kasę od państwa to:
- łapę na kasie położyłby mąż
- 6x dziennie wysłuchiwałaby, że za op...ie się pieniądze dostaje
- zostałaby uziemiona kompletnie - do dyspozycji faktycznie 24/7
- nie poszłaby do pracy nawet gdyby bardzo chciała, mąż by nie pozwolił
- z męża zostałyby zdjęte wszystkie domowe obowiązki
Samobój.
Chcecie byc szanowane to zacznijcie od wymagania od własnego domowego Adasia
czy Henia.

[g0sik]

Dokładnie, w pierwszej kolejności reforma własnych mężów, przecież to dla/za
nich tak ciężko pracują wszystkie niedoceniane żony. Wielki krzyk o szacunek od
wszystkich, żeby własny na końcu zrozumiał, że ma w domu kobietę pracującą.

[pade]

eeeee, to nie tak.
no, może czasem.
Triss_ uważa, że ma w domu partnera, a reszta szowinistyczne świnie.
Otóż myli się. Mój mi pomaga kiedy może, a że rzadko może,to juz inna sprawa.
Pomaga w domu, przy dzieciach, zakupy w supermarkecie zrobi, jak ma czas... A
że zapracowany okrutnie to większośc robię sama. I tyle. Mój wie, co to praca w
domu i szanuje jako "siedzącą" i szanował jako "pracującą" więc na tym tle
kompleksów nie mam żadnych.
To raczej społeczeństwo należałoby "zreformować". Ale jak to zrobić, skoro
niektóre matki same sie przyznaja, że nic w domu nie robią, siedzenie z
dzieckiem (jednym -pewnie tak)to sama przyjemność, czas na ploty, fryzjera itd.
chyba wszsystkich by należało zreformować i matki i mężów.

Aaa i przypomniało mi się jak już wielokrotnie w przychodni pytano mnie o
zawód, wymieniłam, a gdzie Pani pracuje? nie pracuję. Dziwne spojrzenie na mnie
( w domysle : Ty nierobie) i na cały regulator: NA UTRZYMANIU MĘŻA. To nie jest
miłe. Nic sobie z tego nie robię, ale wkurza mnie jak ktoś, kto siedzi w domu z
jednym dzieckiem i całymi dniami siedzi przy kompie, smie twierdzić, że to co
robię w domu to żadna praca i poświęcenie, tylko lenistwo, wygoda i nie wiem co
jeszcze.

[wieczna-gosia]

> Aaa i przypomniało mi się jak już wielokrotnie w przychodni pytano mnie o
> zawód, wymieniłam, a gdzie Pani pracuje? nie pracuję. Dziwne spojrzenie na mnie
>
> ( w domysle : Ty nierobie) i na cały regulator: NA UTRZYMANIU MĘŻA.

Pade, ty maz jakies straszne doswiadczenia. Wokol mnie kupa kobiet wychowuje
dzieci i jakos nikt z tego powodu wielkiego halo nie robi.

[kalina_p]

no własnie...tez nigdy sie nie spotkalam z jakimis spojrzeniami czy
jakimikolwiek innymi dowodami antypatii.
Wrecz przeciwnie - wiele, wiele razy slyszalam, jak to DOBRZE, że siedz w domu
z dzieckiem a nie "uciekam" do pracy.

a co do "na utrzymaniu"

[kalina_p]

zawsze mozesz twierdzic, ze masz swoje 2 mieszkania, które wynajmujesz, wiec
nie musisz pracowac i to Ty utrzymujesz meża

[pade]

To nie jest tak, że ja cierpię z tego powodu.
To jest po prostu nieprzyjemne.
Niestety, wśród większości moich znajomych (jedno dziecko lub wcale) panuje
przeświadczenie, że lepiej iść do pracy za 600zł niż siedzieć w domu.
Ludzie mają zakodowane, że kobieta POWINNA miec dzieci, pracować zawodowo, w
domu i gdzie się jeszcze da, i być usmiechnięta, zadowolona i się nie skarżyć.
Zresztą taki pogląd panuje również wśród kobiet, niematki rozumiem, ale matki?
nie.
Nie czuję się "na utrzymaniu męża", bo na utrzymanie zarabiam pracą w domu, a
na swoje przyjemności zarabiam dodatkowo. Ale głupie jest to, że trzeba każdemu
z osobna się tłumaczyć, a jeszcze głupsze sa spojrzenia matek, które 3 mies.
dziecko oddały do żłobka a same wróciły do pracy. One "poświęciły" swoje
dziecko i swoja wygodę w imię obowiązku, a ja nierób siedzę w domku i bąki
zbijam.
I nie myślcie, że mam w otoczeniu tylko takich ludzi, i że mam kompleksy z tego
powodu, nie, tyle, że tak mysli wiekszość, a większość stanowi prawo.
Idiotyczne to wszystko jest i tyle.

to ja znam inna wiekszośc;)

[kalina_p]

a wszystko zalezy od nastawienia i światopogladu szeroko pojetego...

Ja np. uwazam, że dla matki własnie obowiazkiem i najbardziej odpowiedzialnym
zajeciem jest zajmowanie sie dzieckiem. I ja bym sie głupio czula, gdybym miala
komus powiedziec, że poszłam za 600 zl do pracy...bo dla mnie znaczyloby to, że
mam w nosie dziecko.
No chyba, że aytuacja materialna zmusza, ale to zupelnie inne kwestia. Jśli
finansowo jest tak, że mozna siedziec w domu z dzieckiem, to pójście do pracy
dla mnie osobiscie byłoby wuciczka i zwaleniem obowiazku wychowania dziecka na
inne osoby.

Znam kolezanke, ktora oddala mluszka pod opieke babci a sama do pracy i mowi,
że fajnie jest, bo ma sie z kim w pracy pośmiać a w domu z malym by oszalała, a
tak sie za nim stęskni przez pól dnia i ma ochoe na zabawe...jak dla mnie
dziwne, po prostu.

Jeśli sama zmienisz nastawieni i zaczniesz byc dumna z tego, że wychowujesz
dziecko a nie zrzucasz to na kogos innego, przestaniesz moz tak zwracac uwage
na to, co mówia inni. I inni tez zaczną inaczej na Ciebie patrzeć?

Gorzej, jeśli po prostu trzeba iśc do pracy, mimo, że chce sie być z
dzieckiem...

Kalina

[ula_max]

Idź sobie jakieś kwiatki albo listki pooglądaj i wyluzuj. Wg Ciebie pracującą
kobietą może być tylko taka której nie wystarcza do pierwszego. Widzisz ja
pracuję bo uwielbiam robić to co robię, mam ambicje i je realizuję. Taki
miałam, mam i bedę miała styl. Dlaczego miałabym zrezygnować ze swoich
marzeń, bo co, bo mam dziecko i musze się poświęcić. Bynajmniej nie pracuję dla
pieniędzy. Wg Ciebie takie zachcianki matki to objaw zwyrodnienia.

[kalina_p]

ales sie uniosla, hehehe...
nie zwyrodnienia.
Pade pisze o kobietach, które ida, bo tak wypada, bo trzeba, a nie dlatego, że
chca bardzo. I o tym, że koniety, ktore wola siedzic z dieckiem sa traktowane
jako gorsze i utrzymanki męża.
Sa kobiety, ktore chca isc do pracy, bo inaczej by zwariowały. I nic przeciwko
temu nie mam, prosze bardzo.
Ale uważam, że z dzieckiem po prostu powinna byc mama. Ze tp jest w zasadzi
najwazniejszy obiwiązek kobity po urodzeniu dziecka. Jeśli jednak kobieta ma na
siłe siedziec w domu i sie męczyć z tym, to jest to komplenie bez sensu - i jej
i dziecku przez to tez będzie źle.

[ula_max]

Widzę ze nie zajarzyłaś. Ja się nie meczę siedząc w domu z synkiem, ja nie
uciekam do pracy od dziecka, nie zawarowałabym bez pracy, wcale nie uważam ze
mi wypada pracować. Po prostu mam w życiu do zrobienia coś jeszcze, niż
wychowanie dziecka. Dziecko dla mnie to nie koniec świata.

rozumiem, ula

[kalina_p]

i tez uważam, że ja cos jeszce mam.
Ale dla dziecka, z powodu jego urodzenia, robie przerwe na 3 lata.
Dla mnie normalne i naturalne.

[cocollino1]

no ula tu sie zgodze z Toba, wlasnie okazalo sie ze mam w nosie dziecko,
coprawda za 600 nie pracuje, ale tez nie za 2000, pracuje bo chce, bo wiecej
kasy bedzie w budzecie, bo jak zostane z dzieckiem to juz tak szybko pracy nie
znajde. Ale to nie oznacza ze mam wnosie swoje dziecko!!!!!!!!!!

[joanna35]

Ta dyskusja zaczyna być chora - za chwilę się okaże, że te które pracują za 600
zł. to wyrodne matki, a te które za 3000super. Jezuuu, dziewczyny zlitujcie
się. Przecież to nie o to chodzi. Przynajmniej mnie nigdy o to nie chodziło,
zeby udowodnić wyższość matek niepracujacych zawodowo nad pracujacymi. Mnie
chodzi tylko o szacunek dla tych pierwszych, bo chyba słowa " kura
domowa", "siedzenie w domu", "cofanie sie w rozwoju" go nie okazują? A te słowa
są w powszechnym użyciu - głównie przez inne kobiety.Proponuję zakończyć tę
dyskusję zanim się wzajemnie poobrażamy - niechcący, oczywiście. Pade cos Ty
zrobiła!!!! Ja przez Ciebie znowu nic nie robię))

[cocollino1]

ale ten post to chyba nie do mnie, ja nie napisalam ze pojscie do pracy za
600zl i zostawienie dziecka to niezrozumiale dla mnie, wiec nie do mnie ten
post. Moj maz nie sadze zeby jakakolwiek kobiete pozostajaca w domu z dzeickiem
smialby nieszanowac, pomimo, ze pracuje to on wlasnie zajmuje sie dzieckiem w
domu, malo tego, gotuje czasem, wiesza pranie, odkurza itp. Dyskusja jest
prowadzona w kilu kierunkach, dlatego nie mozemy sie dogadac.

[joanna35]

Cocollino ja nie zamierzałam Cię atakować, bo się z Tobą zgadzam. "Dyskusja
jest
prowadzona w kilu kierunkach, dlatego nie mozemy sie dogadac" - nic dodać nic
ując. Pozdrawiam

[pade]

Joasiu kochana, ja się z Tobą całkowicie zgadzam.
Po prostu nie mogę przeboleć tego, że inne mamy udają? że nie rozumieją o co
nam chodzi, a nie wiem czy to można jeszcze bardziej łopatologicznie
wytłumaczyć niż to już zrobiłysmy.
Idź gotować obiadek, nic Ci nie ucieknie. Z pewnością dopisze się tylko więcej
mam, które teraz sa w pracy.

cocolino

[kalina_p]

tu jest kwestia trzeba czy nie trzeba. Jeśli trzeba - trudno. natomiast chore
jest podejście: kobieta powinna pracować a nie siedziec z dzieckiem.
Bo naturalne jest siedzenie z dzieckiem własnie, natomiast realia zycia
zmuszaja do zostawienia dziecka i pójscia do pracy. Trudno, smutne, ale trzeba.
Ale ja zrobilabym wszystko, żeby jednak być z dzieckie, bo ten okres, na
poczatku, uważam za najwazniejszy.
I jeśli ktos mi mówi, że jestem kura domowa, że sie obijam, czy inne taki, to
mi sie śmiac chce. Widać, że taka osoba nigdy dłużej z dzieckiem nie byla i nie
wi, co to jest

[cocollino1]

nie no oczywiscie, zgadzam sie ze wkurzajace jest podejscie do kobiet, ktore
zajmuja sie dzieckiem na caly etat, ze tak powiem. Ja wiem ze chcialabym
chodzic do pracy tak czy siak, ale chcialabym na pol etatu do pracy, a na caly
etat z dzieckiem) a nie odwrotnie. Wiesz kalino, tak jak ktos juz pisal, nie
zawsze dziecko bedzie milao tak super, jesli zostanie z nim mama teskniaca za
innym zyciem, niespelniona. Ja podziwiam Cie, ze zdecydowalas sie na taki model
zycia, nie ze wzglwedu na prace jaka wykonujsze przy dziecku, wiem ze jest
ciezka,. ale ze wytrzymujesz bez innych wrazen, ze tak sie wyraze) Ja wiem ze
mnie by nudzilo ciągłe siedzenie z dzieckiem i juz.

[kalina_p]

wiesz, no niby by nudzilo..ale to tez dziwne. W koncu to tylko 3 latka, potem
przedszkole. A wtedy dziecko najbardziej mamy potrzebuje...
Tak, jak juz pisałam - faktyczni, mama zdolowana i w dpresji przez siedzenie w
domu to tez źle...
I tez, jak juz pisałam - ssaki jednak "siedzą" z małymi, póki nie chodza w
miare, nie jedza same - porównywalne do wieku 2-3 lat u dzicka - i jest to jak
najbardzij naturalne.
Mysle, że mozżna sobie na ten czas zobic przerw i pobyc z dzieckiem. Potem
przedszkole i mozna dalej pracować.

wiesz Kalino...

[ula_max]

moze Ty jesteś facet? Bez obrazy. To był żart. Widzisz jak takie teksty wali
kobieta to ja się już nie dziwię facetom że gonią kobitki do pieluch i garów,
odbierajac im prawo podkreślam prawo do robienia w życiu czegoś innego. I to
nie ma nic wspólnego z uczuciami macierzyńskimi.

ula

[kalina_p]

a moj docenia i szanuje, że chce być w domu z dzieckiem.
A jak sobie Ty czy ktokolwiek inny ułozy stosunki z mężem, o juz jego problem,
a nie moj

[ula_max]

a mój docenia i szanuje swoją babkę na trzech etatach. Tu nie o mężów chodzi...
ale o nas same kobiety, powiem setny raz: my matki jesteśmy ludźmi i nie
przestałyśmy nimi być, dlatego ze zostałyśmy matkami.

oczywiscie, ula!

[kalina_p]

jak najbardziej...Tyle, że przy okazji bycia ludźmi jestesmy tez matkami. I
mamy dzieci, ktore w pierwszych latach zycia nas potrzebuja.
A państwo/mężowie/pracodawcy powinni umożliwic kobiecie bycie w dmu z dzieckiem
do czasu pójścia do przdszkola.
A co kobieta z tym zrobi - to juz jej osobista sprawa.

[ula_max]

wiesz ja nie jestem upierdliwa, ale napiszę jeszcze raz, że nie wszystkie
kobiety marzą tylko o siedzeniu w domu z dzieckiem (pracowaniu w domu). A Ty
ciągle upierasz się przy jednym. CO ma do tego państwo, mąż, pracodawca.
"Przyjaźń to kwestia wspólnego wroga."

[pade]

No to może dla tych, które chcą? (pracować w domu)
Skoro nie chcesz to Cię to ula nie dotyczy.

[ula_max]

Drażni mnie jak ktoś odbiera prawo kobiety do decydowania i wybierania. Kalina
wybrała siedzenie w domu, tak wybrała jej decyzja i chwała za to. Ja wybrałam
pracę poza domem (co nie oznacza ze w domu mam krasnoludki które robią za mnie
cała reszte) taka była moja decyzja i chwała mi za to. Nie jest kwestią gdzie
pracować - dom czy etat. Kwestią jest prawo do wyboru i szanujmy sie za to.
A nie róbmy polowania na czarownice, bo jakaś matka miała czelność chcieć
pracować poza domem.

[kalina_p]

ula, o tym pisalam - żeby ulatwic kobietom siedzenie w domu, a co z tym zrobia,
to ich interes.
Co nie zmienia faktu, że dziecko jest jakims tam obowiazkeim i poswiecenie 2-3
lat ze swojej kariery nikogo nie zabije...

[triss_merigold6]

Kalino, nie chodzi tylko o karierę. Także o kontakt z ludźmi, o robienie czegoś
czego się nauczyłaś przez kilka lat, zarabianie własnych pieniędzy i
satysfakcję z tego.
Ja tam wolę żeby państwo ułatwiało mi powrót do pracy a nie siedzenie w domu.

[kalina_p]

trisss, pwrót jak najbardziej, oczywiscie. Al siedzenie tez.
Poza tym ja nie mowie o calym zyciu, tylko kilku latach "po swieconych" dla
dziecka.
ale widze, ze to tu poglad bardzo niemodny
Widac starej daty jestem, że nie biore udzialu w wyscigu szczurow i modna nie
jestem - a mnie dobrze z Żaba w domu i jej z nikim innym lepiej by nie bylo...
Cale zycie potem przede mna, chyba od tych 3 lat z nia nie umre?

[triss_merigold6]

Twój wybór. Ja tam wielkiej kariery nie robię i nie zamierzam. W wyścigu
szczurów też nie startowałam. Pracować właściwie nie muszę bo finanse w miarę.
Ale pracuję czasowo. Bo lubię. Bo siedzenie w domu przez cały tydzień z
niemowlakiem jest nudne. Bo czasem chcę pogadać z dorosłymi ludźmi i wykazać
się wiedzą.

tez bym chciala;)

[kalina_p]

jakas prace, która lubie np. na dzien-dwa w tygodniu, bardzo chetnie. niestety
nie mam. Albo na 2-3 godziny dziennie...
Mnie po prostu szkoda dzieciakow, które widuja mame po 2 godzinki dziennie
przed snem, mame zmeczona po pracy...

[triss_merigold6]

To dobry układ i zdaję sobie sprawę, że poniekąd mam wyjątkową sytuację. Można
jednak pracować na pełnym etacie i wychowywać dzieci pod warunkiem, że mąż
aktywnie w tym uczestniczy a nie pracuje do 22.
Wiesz, mnie bardziej żal dzieci bezrobotnych.

[cocollino1]

dokladnie triss, no ja mam tez o tyle dobrze ze my opiekujemy sie dzieckiem z
mezem na zmiane, z tym ze on jednak dluzej niz ja, bo on w ciagu dnia 8 godzin,
ja wieczory i noce. a wlasnie tez bardziej mi zal dzieci bezrobotnych...

[moofka]

Odpowiadasz na :
kalina_p napisała:

> a wszystko zalezy od nastawienia i światopogladu szeroko pojetego...
>
> Ja np. uwazam, że dla matki własnie obowiazkiem i najbardziej odpowiedzialnym
> zajeciem jest zajmowanie sie dzieckiem. I ja bym sie głupio czula, gdybym
miala
> komus powiedziec, że poszłam za 600 zl do pracy...bo dla mnie znaczyloby to,
że
> mam w nosie dziecko.
______________________
to bardzo krzywdzace kalino, co mowisz
i wez tez pod uwage, ze pracuje sie 40 godzin w tygodniu - sa poranki
popoludnia weekendy urlopy, ktore spedza sie z dzieckiem
a obecnosc innych osb w wychowaniu tylko je wzbogaca
oczywiscie, kazdy ma swoj optymalny czas, ktory chce spedzic tylko z dzieckiem



> No chyba, że aytuacja materialna zmusza, ale to zupelnie inne kwestia. Jśli
> finansowo jest tak, że mozna siedziec w domu z dzieckiem, to pójście do pracy
> dla mnie osobiscie byłoby wuciczka i zwaleniem obowiazku wychowania dziecka
na inne osoby.
_____________________________
ja pracuje, a mimo to czuje, ze to ja i maz wlasnie mamy najwiekszy wplyw na
uksztaltowanie dziecka

>
> Znam kolezanke, ktora oddala mluszka pod opieke babci a sama do pracy i mowi,
> że fajnie jest, bo ma sie z kim w pracy pośmiać a w domu z malym by oszalała,
a tak sie za nim stęskni przez pól dnia i ma ochoe na zabawe...jak dla mnie
> dziwne, po prostu.
_____________________________________
a ja ja rozumiem
jesli dodatkowo wiedziala ze dziecko zostaje z kochajaca babcia a nie z wilkiem
szarym, mogla zajac sie tym co lubi
są tacy, droga kalino, dla ktorych swiat caly i zycie caly nie zeszly sie na
dziecku klinem, a mimo to sa kochajacymi matkami, co ty nie wiem czemu,
probujesz zakwestionowac

[kalina_p]

nie kwestionuje milości, absolutnie!
Natomiast żadko w tej chwili zdarza sie praca od-do...tamej osobie razem z
dojazdami wychodzi tak, ze widzi dzicko 2 godziny w ciagu dnia...A ja widzę, że
nie bardzo zna synka. I to jest smutne.
Ale może mam spaczone pojęcie przez to własnie?
ie zajmą się dzickiem tak, jak zrobilaby to mama. Jeśli, oczywiscie, mama chce
a nie sie zmusza.
Wiadomo - do swojego dziecka ma sie wiecej serca i cierpliwosci, niz do obcego.
takie moje zdanie...

[pade]

Kalina_ ja mam odpowiednie nastawienie. Uważam, że jestem potrzebna dzieciom i
będę z nimi w domku jeszcze jakiś czas. Sytuacja nie zmusza mnie do pójścia do
pracy, chociaż na pewno mężowi byłoby lżej. Jest mi dobrze, dzieci zadbane i
tyle.
Wspomniałam o moim otoczeniu bo tak jest naprawdę, jedni komentują z zazdrości
inni z lekceważeniem, ale bez komentarza nikt tego nie zostawia i nikt nie
uważa siedzenia z dzieckiem w domu za naturalne.

[kalina_p]

to dziwne własnie.
Dla mnie to jest najbardziej nauralna rzecz, jaka jest możliwa po urodzeniu
dzicka.
No ale jak widac to ja jestem chyba nienormalna))

Kalina Ty tak uważasz (że to naturalne) i możemy

[pade]

sobie ręce podać,
a poza tym często mówi się o tych magicznych trzech latach. Ja się z tym
zgadzam w całej rozciągłości, jestem potrzebna dziecku, nie babcia, niania
tylko ja MATKA.
Tyle że zdaje sobie sprawe z tego, że nie zrobie juz raczej żadnej kariery, bo
mając 32 lata, przepracowałam raptem 3, a reszta to studia i "siedzenie w
domu". Tym bardziej, że jeszcze przynajmniej rok będę w domu. Gdybym chciała
wrócić do pracy musiałabym chyba najpierw wrócić do szkoły, a
potem ...rywalizować z młodszymi i bardziej doświadczonymi. Tak więc kariera
raczej wykluczona, praca zawodowa - chyba nie.
Najbardziej szczęśliwa byłabym pracując na pół etatu:
-dzieci mogłyby sie w tym czasie socjalizować
-odpoczęłabym od kieratu i cośkolwiek zarobiła
-po powrocie z pracy miałbym czas lekcje z małym odrobić, na podwórko pójść,
ciasto upiec, książeczki poczytać, itd...
- a po powrocie męża z pracy byłby czas na relaks, a nie na nadrabianie
zaległości z całego dnia
Sielanka, nie?
Orientowałam się juz u mnie w mieście w takim rynku pracy, no i mogłabym np.
sprzedawać rajstopy na pół etatu, albo zasuwać w Lidlu. Dlaczego nie ma 1/2
etatów dla ludzi po studiach?

O! własnie.

[kalina_p]

tez tak mysle, 3 lata do przedszkola to podstawa.
Wszystkie ssaki sie oseskami zajmuja)) Może glupie porównanie, ale nie raz
obserwowlam suki i kotki, ktore siedza caly czas z maluchami, tyle, co galopem
do miski czy kuwety czy na spacer...odchodza od malych, kiedy tamte juz same
jedza i codza...czyli porównywalne z wiekiem koło 2,5-3 lat u dzieci.

A potem tez bym na pół etatu gdzies chciala...Mam nadzieje, że cos znajde.

[joanna35]

Gdzie ta większość? Jak czytam te Wasze posty to się zastanawiam na jakim Wy
świecie żyjecie. Może w Warszawie jest cud, miód, malina, ale na południowy-
zachód od stolicy wyglada to trochę inaczej. Na litośc boską siedzicie na tym
forum godzinami - przyglądacie się literkom czy czytacie co piszą kobiety na
temat tego jak są traktowane w domu. to, ze jedna z druga ma super to ok, tylko
się cieszyć, sama nie narzekam, o czym pisałam w innym wątku, ale nie daje to
nam prawa do zamykania oczu na sam fakt, że problem istnieje. Zanim zostanę
wyzwana od feministek - TAK jestem FEMINISTKĄ na użytek prywatny. I nie tyle
walczę z mężczyżnami co z głupotą i brakiem lojalności wśród kobiet, bo tylko i
wyłacznie od nas zależy jacy oni będą. A jacy mają być skoro np. wypowiadają
się lekceważaco o kobietach w obecności kobiet a te się głupio uśmiechają?
Chociaż... dobrze jest jeżeli same nie dorzucają kamyczka do ogródka po
tytułem "jakie to te baby głupie". Pozdrawiam

[joanna35]

Przepraszam, wzięłam udział w dyskusji z rozpędu, ale jestem już wykończona -
naprawdę - tym tematem.

[pade]

Wiesz Joanno, zaczęłam ten watek, ale tez juz mam dość. Na 10 emam jedna się z
Toba zgodzi, a reszta....Szkoda gadać.

[kalina_p]

ja nie bardzo rozumiem Twoj post...nie rozumiem, do kogo i o co prtensje?
Kobieta może miec takie albo inne poglądy, sama plec nie determinuje
swiatopogladu.
Swoje sympatie i antypatie ma zarowno wśród kobiet jak i mężczyzn i nie patrze
na ludzi przez pryzmat płci.

[pade]

Kalinko, to nie chodzi o antypatie czy światopogląd. Tylko jak kobieta o
kobiecie pisze, że jest leniem i nierobem, że ona posżła do pracy to jest
ta "lepsza" itd, to się nóż w kieszeni otwiera. nie chce mi się przytaczac
wypowiedzi niektórych osób, ale wystarczy wejść w wątek o siedzeniu w domu,
albo w inne na ten temat.
Nie ma czegoś takiego jak solidarność jajników i o to (chyba) joannie chodziło.

[wieczna-gosia]

pade,
nie zmienia to faktu ze bycie matka nie zabezpiecza od bycia leniem i nierobem.
Jak mam pisac o paru paniach co siedza w domu z dzieckiem a ich glownym
zajeeciem jest lojenie browara przy piaskownicy? o 9 rano wychodze- siedza, o
12- siedza, 014 siedza a o 18 siedza z nawalonym mezem. Tez nierobem
Pracujace inaczej mam je nazywac?

ja sluchaj nie zauwazylam w tym konkretnym watku specjalnego najezdzania na
kobiety domowe. Ani na pracujace zreszta

[joanna35]

Gosiu - może najlepiej nic nie mówić? To w końcu nie Twoja sprawa co robią cały
dzień. Słyszałaś kiedyś, żeby jeden facet tak się wyrażał o drugim?

[triss_merigold6]

Akurat na tym forum jakoś nie zauważyłam atakowania siedzących w domu. Na
innych forach + w dyskusji pod artykułem w innym portalu owszem.
Jak pisałam: efekt patriarchatu. Wynagrodzenie od państwa za wychowywanie
dziecka ani wyliczenia tego nie zmienią. Zmieni praca u podstaw nad własnym
partnerem, nietolerowanie chamskich uwag od innych oraz inny model ról pokazany
dzieciom w domu.

[joanna35]

Dokładnie o to pade, tylko tyle i...aż tyle.

[triss_merigold6]

Też nie rozumiem. Powinnam popierać postulat którzy uważam za szkodliwy tylko
dlatego, że jest rzekomo w interesie kobiet? I pomysłodawcą jest kobieta?

W kwestii braku szacunku i nicnierobienia... nabardziej interesują się moim
zatrudnieniem osoby, które mają cienko. Wyjaśnianie, że pracuję na zlecenia w
domu, mam okresowo kursy i zajmuje mi to weekendy a jest bdb płatne jakoś nie
trafiają. Jeśli nie siedzę za biurkiem/ladą bite 8 godzin to nie pracuję.
Dopracy za 600 zł miesięcznie bym nie poszła. Nie chciałoby mi się ruszyć...

[wieczna-gosia]

co z głupotą i brakiem lojalności wśród kobiet, bo tylko i
>

joanno czy lojalnosc ma polegac na tym ze jak jeden maz padniemy z zachwytu ze
jakis koles RACZYL napisac o pozostawaniu w domu z dziecmi?

Jeslitak, to ja faktycznie lojalna nie bywam.

Uwazam, ze szacunek do pracy kobiecej wzroslby niepomiernie jesli tylko:

wszyscy chlocy w wielu maloletnim sprzataliby mieszkania, wynosili smieci i meli
dyzury w kuchni.
ich zonom w pozniejszym woeku chociaz raz na jakis czas czegosby sie nie chcialo
ich dziecko nie bylo wyjmowane z ich rak pod haslem ja to zrobie lepiej.

moj maz wychowany przez troskliwa mamusie, przekonany ze ubrania czyste po
prostu sa w szafie a zajmowanie sie dzieckiem to czysty relaks obecnie lansuje
poglad "odpocznij sobie kochanie". Posuwam sie nawet do tego ze zostawiam go z
dziecmi na 2 tygodnie a on po tygodniu sprzedaje je mamusi po czym bierze w
pracy nadgodziny zeby sobie poodpoczywac. Niepotrzebne sa do tego odgorne
ustalenia i pensja za prace tylko lojalnosc kobieca w sensie ze przestajemy
panow traktowac jak krysztal na polce. Moj maz pracuje i ja tez. Oboje pracujemy
na nasza emeryture.

byc moze moje myslenie ma cos wspolnego z tym, ze mieszkam w warszawie, ale
jesli tak to w sumie sie ciesze ze tu mieszkam.

[pade]

całkowicie się z Tobą zgadzam Gosiu,
starszych od małoletnich, w tym kobiety, już się nie "wychowa", trzeba to robić
od kołyski. I może za dwadzieścia lat nie będzie problemu kobiet "siedzących w
domu", ale teraz jest i kropka.

[triss_merigold6]

Ja też jak widze w innym świecie. Warszawski syndrom inteligenckich rodzin?
Mam koleżanki pracujące matki i niepracujące. Na szacunek nie wpływa.
Największym chamem wobec żony jest mąż znajomej, która po 4-miesięczym
macierzyńskim wróciła do intensywnej pracy za duże pieniądze. Większe niż mąż
zarabia. Ona głównie utrzymuje dom, żyją w jej mieszkaniu, ona po pracy zajmuje
się dzieckiem a pan jak był chamem tak jest. Jakoś wdzięczności i podziwu nie
odczuwa.

[joanna35]

triss_ nie dorabiaj ideologii. Trudno nie zauważyć, że najbardziej ze swego
losu na tym forum zadowolone są Warszawianki - przynajmniej na wątkach
o "siedzeniu w domu". Triss_ dajmy sobie spokój. Ja widzę problem Ty nie i jest
super. Ok?

[joanna35]

Poddaje się - nie rozumiemy się i chyba nie zrozumiemy. Mnie jest dobrze, mnie
się udało, a reszta na drzewo - Matko Boska!!

[e_r_i_n]

kalina_p napisała:

> Znam kolezanke, ktora oddala mluszka pod opieke babci a sama do pracy i mowi,
> że fajnie jest, bo ma sie z kim w pracy pośmiać a w domu z malym by oszalała,
> a tak sie za nim stęskni przez pól dnia i ma ochoe na zabawe...jak dla mnie
> dziwne, po prostu.

A ja sie nie dziwie - ma tak samo

[joanna35]

Trudno się z Tobą triss nie zgodzić. Całkowicie podzielam Twój pogląd.

[lajlah]

Dziewczyny, taka dyskusja była już na tym forum kilka rzay, jeśli nie więcej.
Ja podsumuję to tak. Sama jestem w domu z dzieckiem, do pracy się nie wybieram
bo odpowiada mi taki tryb życia jaki prowadzę, poza tym nie muszę, bo fajnie mi
jest na utrzymaniu męża, ale np. zazdroszczę Uli max fajnej pracy i tego, że
się w niej spełnia i dobrze ,że potrafi pogodzić życie rodzinne i zawodowe i
udaje Jej się to świetnie. Podziwam Kalinę za Jej świetne i szczere podejście
do niepracowania i to,że potrafi powiedzieć o tym wprost. Ale po co się kłocić,
co jest lepsze, każdy wybiera to co mu w życiu odpowiada, każdy ma inne
priorytety, inną sytuację życiową.

[linkaa3]

A mi sie noz w kieszeni otwiera na posty Kaliny. Jakim prawem ocenia to jaka
ktos jest matka tylko i wylacznie przez pryzmat pojscia do pracy? Nieladnie.

A wymagac trzeba zaczac wlasnie od domowego Adasia Pieknie to napisalas
Triss.

[triss_merigold6]

Tyle, że kobiety narzekające na brak szacunku tego nie zrobią. Cudów nie ma.
Nie potrafią odmówić żądaniu uprasowania koszuli wczesnym świtem, pokornie
oporządzają całą rodzinę nie słysząc nawet "dziękuję", nie potrafią zostawic
malucha z ojcem i wyjść wyluzować się itd. A potem są zdziwione.

[joanna35]

Linkaa3 właśnie dlatego,że mnie się też nóż otwierał znowu zabrałam głos. I
podobnie jak Ty akurat w tej kwestii z triss sie zgadzam, z tym co Ci
odpowiedziała zresztą też.Pozdrawiam

[kalina_p]

Linkaa...a ja Ciebie nie rozumiem.
napisalam, że miłośc to inna sprawa, i ż jeśli kobiecie byłoby źle w domu (sa
takie), tpo pewnie, że lepiej iśc do pracy. Albo, jeśli trzeba z wzgledów
finansowych.
A na "nie" podalam przyklad znajomej, która poszla, bo tam jej milo i
wesolo...a dziecko babci na wychowanie. Dla mnie paranoja i tyle.

[linkaa3]

Mi tez w pracy milo i wesolo. Wracam do pracy bo potrzebuje wyjsc miedzy ludzi.

Jak rowniez po to by dac mojemu mezowi szanse byc ojcem pelna para a nie tylko
dostarczycielem kasy, ktory by zarobic na nas musi pracowac do 22. Dzieki
mojemu powrotowi do pracy, oboje bedziemy w domu juz po 17.

święte słowa lajlah... szanujmy się

[ula_max]

tak, ula-"kucianie w garach" pamietam;)))

[kalina_p]

to Twoje okreslenie tego, co robia kobiety niepracujace jest najlepszym dowodem
twojego do nich szacunku))

[cocollino1]

hahah kucianie tez pamietam...., ja kuciam przy komputerze a pozniej w domu w
garach

ale nie pamiętacie ze to był żart...

[ula_max]

wybiórcza pamięć, jak błona cytoplazmatyczna...

[cocollino1]

pamietamy, pametamy, az takie bufoniaste nie jestesmy, zeby teraz wspominac to
jako bardzo powazny tekst))

[joanna35]

Uspokoiłam się trochę po lekturze postów w wątku triss i naszła mnie pewna
refleksja. A mianowicie ta dyskusja pokazała dobitnie co myślą kobiety
pracujące zawodowo o kobietach nie zarabiający kasy i zajmujących się
wychowywaniem dzieci. I niestety, potwierdziło się moje zdanie - szacunku zero,
no bo jak go można miec dla "zgnuśniałych kur domowych", że zacytuje cocollino.
Ani szacunku dla dokonywanych przez owe kury wyborów. Co ciekawe to my - te
kurze móżdżki mamy panie pracujące po piętach całować, bo przecież one zajmują
się domem kosztem dzieci i własnego snu. Wzruszające doprawdy, a jest to tylko
kwestia priorytetów. Dlaczego mój wybór ma być gorszy od wyboru coccolino,
gosik i innych mam pracujacych zawodowo? Tylko nie wyjeżdżajcie mi z płaceniem
podatków na nas nierobów, bo jak dotąd - co wydawało się, że uzgodniłyśmy
sytuacja matek niepracujacych nie jest w żaden sposób prawnie uregulowana. I
gwarantuje Wam, że nie będzie. Na dzień dzisiejszy utrzymuje mnie mój mąż i jak
długo on nie ma nic przeciwko temu to guzik wam przodowniczki pracy zawodowej
do tego. Podobnie jak do moich ambicji czy też ich braku, bo jak widzę w
pojęciu niektórych jedyne słuszne i pożądane są ambicje zawodowe. To samo
dotyczy mojego rozwoju, wygladu i czego tam sobie chcecie. Jest to tylko i
wyłącznie moja sprawa. Znajdx sobie jedna z druga inny sposób na
dowartościowanie. Cholera znowu mnie poniosło i pewnie połowa nie zrozumie o co
chodzi , cała nadzieja w tej drugiej, głupszej, połowie, że wie o czym mówię.

[e_r_i_n]

Ja rozumiem o co Ci chodzi i nie mam nic przeciwko mamom, ktore siedza
w domu ze swoimi pociechami, pod warunkiem, ze nie oczekuja, ze za to, ze taka
decyzje podjely, cos im sie od panstwa nalezy.

A jako matka zajmujaca sie nie tylko dzieckiem, ale i swoim rozwojem (na razie
nie praca, tylko studiami), prosze o powstrzymanie sie od stwierdzen, ze dzieci
mam siedzacych w domu sa szczesliwsze. Bo nie jest to regułą

Przepraszam, byłam złośliwa

[joanna35]

już mi pzreszło. JA NAPRAWDĘ NIE UWAŻAM, ŻE COŚ MI SIĘ OD PAŃSTWA NALEŻY.
Natomiast mam do Was żal, ze doprowadziłyscie mnie do takiego stanu, że
straciłam konntrolę, bo osobiście mam dla kobiet - zarówno tych pracujących,
jak i nie pracujacych zawodowo szacunek. Dla Was i Waszych wyborów. Nie ma
sytuacji idealnych - zarówno podjęcie pracy zawodowej przy obowiązkach
rodzinnych, jak i zrezygnowanie z niej na rzecz rodziny ma swoje plusy i
minusy - jak ktoś nie wie o co chodzi mogę wypunktować. Co do tego na ile
naciągnęłam Państwo czyli Was - dostaję od dwóch lat niewiele ponad 140 zł.
miesięcznie. Jeżeli któraś ma mało chętnie oddam; żeby taki zasiłek dostać
należy przedstawić orzeczenie o niepełnosprawności. Stawiłam się na komisje
i....jeszcze nigdy nie byłam tak upokorzona. Po serii rutynowych - tak myślę-
pytań pan doktor powiedział, żebym położyła dziecko na podłodze, po której
przed chwilą przeszłam ja, a przede mną ok. 10 innych osób, a było to w
styczniu, żeby on mógł zobaczyć jak dziecko chodzi ,ewntualnie raczkuje( mimo,
że mówiłam, że siedzi i obraca się z brzuszka na plecy i odwrotnie). Mój syn
zaczął raczkować miesiąc temu - ma pięć lat.Po chwili - musiałam mieć coś
dziwnego w wyrazie twarzy, w spojrzeniu bo dał sobie spokój. Tak się składa, że
moje dziecko nie wygląda na tak poważnie chorego jak jest, szczerze mówiąc
dopóki siedzi w wózku w ogóle nie wyglada na chorego, ale czy to jest
wystarczający powód, żebym musiała udowadniac , że nie jestem wielbłądem?

[e_r_i_n]

Ja szanuje ludzi niezaleznie od tego, czy pracuja czy wychowuja dziecko
i prowadza dom. Pod jednym warunkiem - gdy skutkami swoich wyborow
(np. deficytem budzetu domowego) nie obciazaja innych. Jesli sa w domu, bo tak
z mezem postanowili i ich na to stac - to prosze bardzo. Natomiast jesli takie
pozostanie w domu jest kwestia wygody (niech sie maz martwi tym, ze nie ma co
do gara wlozyc/niech panstwo mi da - ja wychowuje dziecko dla jego
przyszlosci) - to mnie juz to mierzi. I nie twierdze, ze kazda matka siedzaca
w domu taka postawe prezentuje - bron Boze. Tak samo jak nigdy nie powiem,
ze wychowanie dziecka i prowadzenie domu to zadna praca. Co nie zmienia faktu,
ze i zawodowo pracujace kobiety w wiekszosci te same czynnosci wykonuja

Co do Twojej sytuacji - to wspolczuje. I sytuacja, gdy dziecko czy inny czlonek
rodziny jest chory w ogole nie ma co dyskutowac. Akurat na (sensowna) pomoc
ludziom niepelnosprawnym ani grosza zalowac sie nie powinno.
Zycze zdrowia synkowi.

[joanna35]

Naprawdę trudno by się było z Tobą nie zgodzić. A jeżeli chodzi o mojego syna
to zagalopowałam się - nie chodzi o współczucie, chodziło mi raczej o to, że
takich matek jak ja jest wiele.

[e_r_i_n]

Ale ja nie wspolczuje, ja szczerze zycze, zeby bylo dobrze. I zeby takim
ludziom, jak Ty, pomagalo panstwo, jesli juz musi (bo ja raczej liberał jestem
i uwazam, ze panstwo nie od tego jest, by dawac kase).

[e_r_i_n]

No rzeczywiscie - napisalam wspolczuje Wspolczuje tego badania - bo to
paskudne musialo byc.

[joanna35]

dzięki za taką odpowiedź, moje zacietrzewienie dzięki temu nieco opadło),

A jako matka zajmujaca sie nie tylko dzieckiem, ale i swoim rozwojem (na razie
> nie praca, tylko studiami), prosze o powstrzymanie sie od stwierdzen, ze
dzieci
>
> mam siedzacych w domu sa szczesliwsze. Bo nie jest to regułą
- ależ oczywiście, że nie. Pozdrawiam

[cocollino1]

Kiobieto naucz sie czytac moze miedzy wierszami, jak ktos sie uwaza za kure
domowa to w kazdym zdaniu bedzie sie doszukiwal potwierdzenia tego, ze inni tez
tak mysla. Nie zrozumialas mojego postu, trudno, ale zastanow sie zanim
zaczniesz wypisywac o kims bzdury!!!!!!!!!! Napisalam, czy oczekujesz od nas
zebysmy ci powiedzialy, ze NIE JESTES KURA DOMOWA, tylko tyle, napisalam ze ja
tak nie mysle i wszystko. Masz kompleks chyba jakis. Nie znasz choc troche
kogos to nie wypisuj bzdur. Poprostu nie zrozumialas postu, ale za to w dwoch
watkach zacytowalas moje wyrazenie wycięte z kontekstu. Jesli takim stylem masz
zamiar przekonywac ludzi, ze kobiety pracujace w domu nie sa kurami domowymi
(JESZCZE RAZ, JA UWAZAM ZE NIE SA)to wybralas nienajlepszy sposob.

[cocollino1]

I za naturalne uwazam, ze matkom, ktore maja chore dzieci panstwo MUSI pomagac
i juz, nie ma dyskucji.

[joanna35]

Dlaczego ja mam czytać miedzy wierszami skoro Ty masz problemy z przeczytaniem
tego co jest napisane wprost? Nic na to nie poradzę, że szlag mnie trafia jak
słyszę to określenie w ustach kobiety. Napiszę jeszcze raz - nie uważam, żeby
musiała być na specjalnych prawach, bo mam chore dziecko, chciałam tylko
zasygnalizować, że nie zawsze "siedzenie" w domu jest spowodowane awersją do
aktywności zawodowej. Poczytajcie sobie forum "Chore dziecko, strata dziecka"
czy "dziecko niepełnosprawne". Poza tym, jak ostatnio zasugerowała mi
koleżanka - niepełnosprawna może być i matka.Inna sprawa, że nie uważam, żeby
taką awersję miały chociażby te mamy, które wypowiadają się na tym forum, a na
szczęście nie mają chorych dzieci. Większość wcześniej czy później i tak wróci
do pracy. Jak znajdziesz czas przeczytaj sobie jeszcze raz moje posty - może
zrozumiesz moją irytację. I bynajmniej nie wynika ona z kompleksów, bo na
słowa" kura domowa", "siedzenie w domu", "cofanie się w rozwoju" i " jak ty
masz dobrze" nie tylko mnie się nóż otwiera. A wiesz co jest najlepsze, że ja
nigdy nie słysząałam , żeby takie określenia padały z ust mężczyzn. To może
jednak nie ja mam kompleksy. Pozdrawiam

[pade]

Joanno ale wszystkie mamy zgodnym chórem twierdzą, że to tylko my używamy
takich okresleń, i co za tym idzie pewnie mamy jakies kompleksy, jesteśmy
nieszczęsliwe w domu, albo co..
A w ogóle zauwazyłam, że niektóre mamy wpisują swoje uwagi w ogóle nie czytając
wcześniejszych wpisów i z tego niezły galimatias wychodzi.

[joanna35]

Jest mi naprawdę przykro, że dałam się tak sprowokować, ale jeszcze nigdy nie
czułam się tak wypompowana, nie wiem jak to ująć przekonując kogoś do zdawaoby
się spraw oczywistych. Jestem w szoku, że ten artykuł wywołał takie reakcje.
Spodziewałam się czegoś innego, ale nie zamierzam już rozwijać tematu, bo mam
dosyć, a pewnie wiesz o co mi chodzi i kilka innych dziewczyn też. Dla mnie to
przypomina rzucanie grochem o ścianę. Czytając odpowiedzi niektórych Pań miałam
wrażenie, że one czytały nasze posty, ale podczas czytania układały swoją
odpowiedź głównie na nie. Ja piszę o braku szacunku i dyskryminacji, a ona mi
odpowiada, że nie bedzie płacić na takiego darmozjada jak ja. To o czym tu
mówić? Ale nie zmienia to faktu, że jak moje emocje opadły to poczułam się źle
ze swoją popędliwością. Niestety, nic wiecej nie mogę zrobić poza
przeproszeniem za mój wybuch i liczeniem na wyrozumiałość. Pozdrawiam

Joanno

[pade]

Ja też sie z tym źle poczułam, dlatego napisałam to co powyżej i postaram sie
już więcej w wątek nie wtrącać. Do tej pory głównie czytałam to forum i
pierwszy raz zdarzyło mi się wziąć udział w dyskusji z taką zapalczywością.
I faktycznie, było to rzucanie grochem o scianę przez dwa dni. Szkoda czasu,
lepiej poświęcić go dzieciom.
pozdrawiam Cię serdecznie
życzę dużo siły i zdrowia Twoim dzieciom
pade

[joanna35]

Dzięki, wzajemnie - wszystkiego dobrego.

Do wszystkich

[pade]

Drogie emamy, i tak kompromisu nie osiągniemy, zresztą jesli tylko ja i mama,
która ma niepełnosprawne dziecko występujemy w imieniu kobiet domowych
przeciwko Wam, to z góry wiadomo, że nie wygramy, chociażby z braku liczebnej
przewagi.
Jeszcze raz informuję, że mnie ten temat po prostu zaintrygował, nigdy
wczesniej z nikim o tym nie rozmawiałam i może dlatego tak się udzielałam na
forum.
Jestem szczęśliwą matką dwójki dzieci, mąż mnie docenia i szanuje, ja siebie
też i wszystko jest cacy. Do pracy po macierzyńskim nie wróciłam bo moja firma
padła, ale jeszcze zdążyła nie przedłuzyć mi umowy, wskutek czego nie jestem
nawet na wychowaczym. Do pracy chętnie bym poszła, ale tylko i wyłącznie na pół
etatu, bo jestem potrzebna dzieciom i to jest dla mnie priorytet. Szukam takiej
pracy, jak dotąd bezskutecznie.
Pracowałam przed urodzeniem drugiego dziecka i doskonale wiem jak wygląda
godzenie pracy z obowiązkami domowymi. Da się żyć.
Nie chcę już nikogo oceniać,ja wiem swoje, Wy wiecie swoje, jeśli kogoś
obraziłam przepraszam.
pozdrawiam
pade

[pade]

A przez pierwszy rok życia mojego drugiego dziecka nie szukałam pracy, (nawet
mi przez myśl nie przeszło, żeby jej szukać zresztą) z tego powodu:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=577&w=25842068&a=25846836

[olimama]

Po pierwsze chciałam Pade podziękować za zamieszczenie linku do strony "kasa
kobiet". Bardzo mnie ten temat interesuje i dlatego rozpoczęlam wątek "ile
warte siedzenie w domu".
Po drugie Pade i Joanno35 nie jesteście same - podzielam Wasze poglądy i
serdecznie Was pozdrawiam.
A po trzecie, to fajnie że nareszcie zdarzyła się na tym forum jakaś konkretna
dyskusja
Aśka