nałóg - zakupy

[adsa_21]

Miałam dziś całą sobotę tylko dla sie siebie. Poszłam sobie na
spacerek..bylam blisko wiec podjechalam do Galerii Mokotow, nogi same mnie
niosly. Kupilam sukienke w Carry, koszulke w Croppie i pare rzeczy dla synka.
Jestem wsciekla na siebie ze znow wydalam pieniadze, ktore powinnam
przeznaczyc na cos innego. ALe to jest silniejsze odemnie, nie moge sie
powstrzymac. Podobnie jest gdy jestem na allegro - zaraz cos kupuje((
To jest jak nalog - kupowanie ciuchow.
Tez tak macie..niby nie trace wielkich pieniedzy na to, ale kilka stowek
miesiecznie idzie.
Mialam 1000 zl na koncie, 200 dostalam od mamy i dodatkowo 200 od meza.
Zostalo mi 500 zl na koncie i 100 w portfelu((((
załamka.
A Wy na co wydajecie najwiecej???

[mamaloli]

Na buty, na książki i
na ciuchy oczywiście...

[jolaw74]

A ja mam świra na punkcie kupowania ubrań dla moich dzieci.Już szafy się nie
domykają a ja dale i dalej.Potem okazuję się że w połowie nie chodzą ale to
jest silniejsze odemnie.Chodzę po sklepach, ciuchmeksach i na allegro.Sobie i
mężowi też lubię kupować ale dzieciom bardziej.

[gagunia]

Mam to samo. Jak wiem, ze z glodu nie pomrzemy to wydam ile sie da. Glownie
ciuchy, buty - dla calej naszej trojki. Czasem nadrabiam srzedajac nadmiary na
allegro

[ania.freszel]

Mam tak samo....Ostatnio nawet lapie sie na tym, ze kupuje bzdety ktore sa
bezuzyteczne. Na wyprzedazy w Oszolomie ostatnio wydalam majatek na slodkie
ramki do zdjec, smrody w puszce do lazienki, duperele do kuchni, zabawki za
jedyne 1,2 lub 3 zlote dla Maxa! O ciuchach nie wspomne....Ciuchy.... na dno
szafy bo za 2 dni pytam sie sama siebie gdzie ja mialam oczy i rozum??Aneczka

[moofka]

ja też tak mam
z tą różnicą, że jak już się obkupię to staram się nie hodować poczucia winy, a
wręcz przeciwnie - należy się
i tak po dzisiejszym spacerku - wyszłam po nową deskę do krojenia -
mam śliczne nowe klapeczki ze skórki na baaardzo wysokim obcasie
mocno wydekoltowaną bluzeczkę w kolorze wściekłej czerwieni
szminkę w ukochanym kolorze - siódmą
romantyczny komplet koronkowej bielizny
i pachnący zel pod prysznic
deseczkę też kupiłam - za 7,49 )

[adsa_21]

))))))

[bea.bea]

mam takie swoje wytłumaczenie.....polecam...

kiedy wydam pieniądze których absolutnie wydać nie powinnam.....
to zawsze się usprawiedliwiam tak)))

a gdybym te pieniądze zgubiła ....)))

nie martw się...będzie dobrze

[adsa_21]

racja))
200 zl w papierku zgubic nietrudno))

[agata_to_ja]

Mam juz za sobą nałóg kupowania. I jeśli mam coś poradzić, to będzie to rzecz
następująca: jeśli czujesz, że to jest silniejsze od ciebie, jeśli czujesz, że
nie możesz nad tym zapanować, to walcz z tym. Jest to nałóg jak każdy inny. Tak
się złożyłó, że kiedyś mogłam realizować się w tym nałogu bez problemu, miałam
na to środki. Urodziły się dzieci, wzrosły koszty utrzymania, wzięliśmy kredyt
na mieszkanie, moja pensja nie rośnie, więc jej wartość maleje od jakichś 6
lat. Stopniowo z małżeństwa dobrze sytuowanego staliśmy się małżeństwem średnio
sytuowanym. Nałóg kupowania stał się dla mnie już uciążliwy. Jednak trudno mi
było tak od razu się z nim pożegnać. Dlatego teraz twierdzę, że najlepiej
zwalczać takie skłonności w zarodku. Jest o wiele łatwiej. Nie obudzisz się z
ręką w nocniku w przypadku trudnej finansowo sytuacji.
Strona finansowa jest bardzo ważna, ale pozostaje jeszcze inna - często
kupowałam rzeczy, które potem okazywały się niepotrzebne, nietrafiowe. To już
było podwójne tracenie pieniędzy. Czułam się też źle z powodu, że jakaś siła ma
nade mną władzę. Teraz może dla odmiany popadłam w nadmierną oszczędność, ale
wiecie co? sprawia mi to wiele zadowolenia. Jak kiedyś zrobiłam sobie przez
kilka miesięcy podsumowanie wydaktów, złapałam się za głowę. Teraz odczuwam
satysfakcję, że jednak potrafię żyć oszczędniej.
Poza tym obecnie odczuwam dużą niechęć do konsumpcyjnego stylu życia i życie w
sposób bardziej oszczędny naprawdę uważam za bardziej wartościowy. Nie katuję
się tym, nie dręczę, sprawia mi to radość. Konsumpcjonizm uważam za jedną z
plag współczesności, w dodatku my jesteśmy jej ofiarami, choć wydaje nam się,
że to my pociągamy za sznurki. Tak nie jest, ulegamy wpływom producentów
przeróżnych dóbr, którzy wmawiają nam, że to i to jest nam po prostu niezbędne
do życia. Kreują nowe potrzeby, aby je potem zaspokajać.
Mam nadzieję, że nie wyszłam na sztywniarę, po prostu dla mnie nałóg kupowania
nie był takim sobie niegroźnym szaleństwem. Męczyło mnie to i cieszę się, że
już mam to z głowy.
pozdrawiam

[muszka_tse_tse]

Ja także mam świra na punkcie zakupów, zwłaszcza ciuszków dla dzieci.
Za każdym razem gdy przechodzę obok sklepu H&M albo Wójcik, nie mogę się oprzeć
i coś kupię. A teraz gdy jestem w ciąży i będę miała drugiego synka, kupuję
bardzo dużo ciuszków dla chłopca, takich malutkich. No a starszy syn również
korzysta na takich zakupach, uwielbiam kupować mu coś nowego.
Najgorzej jest ze mną gdy w sklepach są przeceny, gdyby nie to,że teraz często
siusiam (ciąża) to spędziłabym cały dzień między regałami )
Pozdrawiam