zwierzak, a małe dziecko...?

[latajacamysz]

Jak to jest u was?
Ja wychowałam się w domu z psami, pierwszy pojawił się jak miałam 5 lat.
Teraz nie mamy żadnego zwierzaka, ale ja bardzo bym chciała.

Niestety cała rodzina mi tłumaczy, że przed 4-5 urodzinami synka to nie można
(chcę kotkę i psalub chociaż jedno z nich)
Mały ma prawie 12 mc, a planujemy drugie i to się znów odwlecze w czasie.

Gdybym teraz wzieła do domu kotka, to mały już jest chyba na tyle duży że
będzie bezpiecznie, a jak pojawi się drugie dziecko to będzie
zaaklimatyzowane od poczęcia

Poradźcie co o tym myślicie i jak jest u was?

[violettas1]

czesc.ja tez bardzo lubie zwierzeta i zanim urodzil sie moj synek mialam
kotka,po urodzeniu mieszkal on z nami jeszcze przez ok.pol roku,kiedy maly
zaczal raczkowac zaczal sie problem pelzal wszedzie i wszystko pakowal do buzi
a na zabawkach znajdowalismy siersc bo kotek linial,trzeba bylo zwracac wieksza
uwage zeby mlody nie dochodzil do jej jedzenia i kuwety a to wlasnie
najbardziej go ineresowalo,wiec mimo to ze bardzo kochalam te kotke to synka
bardziej, ze wzgledy na jego zdrowie i bezpieczenstwo, bo lapal kota za ogon a
ten nie byl dluzny i drapal,oddalam kotka, bylam o tyle w komfortowej sytuacji
ze moglam ja oddac do mojej mamy bo ma dom z ogrodkiem,teraz jak jezdzimy do
babci to tam sie z nia bawi,po dluzszym czasie okazalo sie tez ze moj maly ma
alergie co poczatkowo sie nie objawialo i pani doktor odradzila nam
zwierzatka.mysle ze poki co to powinnas odpuscic sobie tym bardziej ze pamietaj
ze przy piesku np.to duzy obowiazek,spacery bezwzgledu na pogode,mam tez
kolezanke ma dwojke dzieci 3latka i roczek,i pieska mowila mi ze jak by miala
mozliwosc ponownego wyboru to nigdy by sie nie zdecydowala przy 2dzieci na
zadne zwierzatko.no...ale...to wszystko twoja decyzja i twoje przemyslenia.ja
napisalam tylko jak to wygladalo u mnie,a chce zaznaczyc ze bardzo kocham
zwierzatka i z wielkim bolem oddawalam kotke do rodzicow,ale ...dzidzia
wazniejsza...pozdrawiam do uslyszenia pa

[kargab]

Ja też kocham zwierzaczki i zawsze w domku miałam psa,ale ponieważ mam swoją
rodzinę i najpierw stawiałam na dzieci a potem przyjdzie moze kolej na jakiegoś
większego zwierzaczka.Ale nasz dom nie jest bez zwierzatek bo mamy 12letniego
żółwia morskiego i pewno długo będzie,a dwa lata temu córka dostała na
urodzinki króliczka miniaturkę,a teraz czekamy i na psa,ale mamy troszkę małe
mieszkanie więc nie chcemy by zwierzaczek się męczył.

[tuskas]

My też zawsze chcieliśmy mieć zwierzaki. Oboje się wychowywaliśmy w
towarzystwie psów, a ja jeszcze kotów. Mojemu Mężowi marzy się kot, śpiący w
pralce (śmieszny widok..). Na razie jednak mamy tylko szczura w klatce Ale
gdybyśmy mieli dobre drzwi do pokoju Zuzi mielibyśmy i kota (boję się, że kot
może zadusić Małą i to w sposób zupełnie nieświadomy, wystarczy, że się położy
na klatce piersiowej, a nikt tego nie zauważy..). Około października mamy
dostać pekinkę (czyli suczkę pekińczyka ). Uważam, że lepiej, żeby się
dziecko wychowywało od początku ze zwierzęciem. Wtedy jest bardziej wrażliwe na
otaczający świat. A nawet zostało udowodnione naukowo, że dzieci alergików
wychowujące się w towarzystwie psów, czy kotów są dużo mniej podatne na alergie
niż rodzice...

[iwona-mama-majki]

My mamy w domu psa - a właściwie sunię , trochę skundloną bokserkę. Ja nie
wyobrażam sobie już teraz wychowywania dzieci bez jakiegoś zwierzątka w domu.
Sama zawsze marzyłam o psie ale rodzice się nie zgadzali więc miałam przez
wiele lat żółwia. No ale to nie to samo. Moja Majka uwielbia sunię, jedna za
drugą w ogień by poszła. Myślę, że na pewno teraz łatwiej będzie Ci się
zdecydować na pieska, niż jak już się pojawi następny bobas. Musisz jednak
wziąć pod uwagę, czy będziesz miała kogoś do pomocy przy piesku właśnie. Ja
miałąm ten komfort, że jak się Majka urodziła to teściowa mieszkała w boku
obok, jak więc była np brzydka pogoda, to przychodziłą posiedzieć z małą a ja
brałam sunię na spacer.

Do tuskas....

[moni1978]

Pozwoliłam sobie na wysłanie Ci (na adres gazetowy) kilku zdjęć mojego kota.
Teraz mąż będzie mógł się napatrzec do woli na kota śpiącego w pralce i nie
tylko.
Pozdrawiam serdecznie.
Monika (z Psikusem)

[dorota2710]

Cześć
Ja mam dwóch synków ( 4 latka i roczek), a kota, a właściwie kotkę od ponad
pięciu lat. Moje dzieci wychowały się razem ze zwierzakiem i nie wyobrażam
sobie,żeby mogło być inaczej. Przy zwierzęciu dzieci uczą się
odpowiedzialności, poszanowania czyichś obyczajów, współżycia z kimś innym,
relaksują się, bawią- choć zwierzę to nie zabawka i chłopcy dobrze o tym
wiedzą, bardzo dobrze i zdrowo jest wychowywać dziecko ze zwierzęciem, jeśli
nie ma alergii na sierść, a nawet jeśli dziecko jest alergikiem, to przebywając
od urodzenia ze zwierzakiem uodparnia się i nabywa przeciwciał, tak, że jeśli
macie warunki to pewnie, że bierz i nie czekaj. Na pewno jest też druga strona
medalu jedzenie i kuweta muszą być poza zasięgiem małych rączek, no i kącik do
spania czy kojec w miejscu cichym i spokojnym z dala i poza zasięgiem dziecka,
ale cóż to w porównaniu z korzyściami wspólnego życia. Mój starszy syn był taki
model, że potrafił z chodzika się tak wychylić, żeby się dostać do kociej
kuwety i złapać parę ziaren żwirku i zjeść, bo co z tym można innego zrobić? I
co jest zdrowy i nic mu po tym nie było.młodszy ma takie ekscesy przed sobą,
mam nadzieję,że obędzie się bez takich numerów, pozdrawiam
Dorota

[violettas1]

czesc dorota,ja tez bardzo lubie zwierzeta a szczegolnie koty po prostu je
uwielbiam,moje dziecko przez ok pol roku wychowywal sie z kotem,jest alergikiem
i niestety nie zwsze jest tak ze dziecko ktore wychowuje sie ze zwierzatkiem
nabywa przeciwcial,przynajmniej w naszym przypadku tak nie bylo,lekarz wrzecz
kategorycznie zabronil mu jakichkolwiek kontaktow ze zwierzatkami a w
szczegolnocsci i niestety dla mnie z kotami.pozdrawiam.duzo zdrowka dla
brzdacow pa.a tak na marginesie to zazdroszcze ci tego kota,bo ja od kad
pamietam tez mialam jakiegos kociaka przyblede.pa pa