Pożalę się na złośliwość losu

[nisar]

W ramach odstresowania tego forum, bo chyba się przyda...
Przeprowadziłam się.
Nie schudłam od tego, niestety, więc żarcie do 18. I potem zęby w ścianę.
Naprzeciwko moich okien jest natomiast piekarnia szwajcarska. I te drańskie
dziady wieczorkiem zaczynają wypiekać na dzień następny. Okna otwarte bo
przecież ciepło. A ja od 20-tej się skręcam, pachnie tak upojnie, że paść
można.
Wymarzone mieszkanko i taki feler, no!
Pożałujcie mnie... buuuuuu

[lila1974]

Łączę sie w bólu - znam zarówno zapach, jak i katusze z nim związane - drzwi
obok jest cukiernia

[cocollino1]

hehehhee
Dzieki za rade, bede pamietac gdzie NIE wybierac mieszkania))

[lakie]

o podły losie czemu mnie tak doświadczasz?? hehe Nie no podoba mi się ten wątek, jedyny normalny jaki dziś przeczytałam. Pozdrówka

Kasia

lake

[lila1974]

No wiesz?
To gdzie Ty łazisz i co czytasz?
Przecież emama mądrością stoi!

[dzoaann]

Ale mi Cię żal,to musi być straszne,być non stop wystawianą na pokuszenie))

[moofka]

proponowałabym - jak zapachy zyc nie dają i brzuch wykręcają - przyrzadzic
odrobinke serka smazonego (zgliwialy w niektorych regionach)
nic tak !@#$%^&* nie smierdzi, na caly blok nieise, bułeczkowe zapachy przegoni
precz i apetyt na dobre do samego rana takoż

Moofka jesteś kapitalna.

[nisar]

Masz rację.
Ewentualnie mogłabym podchodować jakieś jajka "na śmierdząco" i w momentach
kryzysu rozbijać. To też skutecznie zwalcza apetyt.
DDDDDDDDDDDDDDDDDDD

w temacie serka

[moofka]

znalazłam cudny cytat kuronia macieja

(...)W czasach mojej młodości w domu stało zawsze mleko na zsiadłe i biały ser
na zgliwek. Jak zsiadłego mleka było za dużo, robiło się ser, a jak sera było
za dużo – robiło się zgliwek. Topienie zgliwiałego sera w moim rodzinnym domu
to cała historia. Czynność tę można było wykonywać tylko rano, przy zamkniętych
na cztery spusty drzwiach wejściowych, choć na co dzień były stale otwarte.
Trzeba było uprzedzić babcię, która zamykała się w sypialni, z wyrazem
dyskretnej niechęci na twarzy. Tym, którzy nigdy nie topili zgliwka, wyjaśniam,
że w trakcie tej czynności rozchodzi się zapach, jak to określał mój
dziadek: „Jakby pierun w publiczny prewet strzelił”. Pamiętam, że w
dzieciństwie złamałem niepisany rodzinny kodeks i w czasie kiedy dziadek smażył
zgliwka, wpuściłem do domu listonosza. Babcia, gdy się o tym dowiedziała,
jęknęła: „I co sobie ten człowiek o nas pomyśli”. (...)

Cudne.

[nisar]

No i oczywiście "hodować" a nie "chodować". Chyba aromaty zza okna zabiły moją
czujność ortograficzną.