cud...

[gregrolka]

Wiecie co? Wlasnie sobie (po raz kolejny chyba) zdalam sprawe, ze
doswiadzcylam w zyciu cudu Zaszlam w upragniona ciaze (juz dawno dwano
i mam teraz cuuuudowne dziecie))))))) (15 mies juz ma). Ale super!!!!! nie?
A teraz kto chce moze po mnie jechac Ja wiem swoje i tak
p.s moje cuudowne dziecie wlasnie marudzi w lozeczku i za nic nie wybiera sie
do spania a tata wisi nade mna bo chce ogladac mecz (musi poczekac az nasz
cud pojdzie spac...)

[gosiula81]

Ja świadomości o tym cudzie doznaje wówczas, gdy mój cud spi. Wtedy patrze na
tą sliczna mordke i kocham, kocham kocham i nie moge uwierzyc ze ja mam I
zawsze sobie wtedy obiecuje ze na drugi dzien na nia nie krzykne. Az do dnia
nastepnego. Kiedy ten moj cud nie chce jesc, pic, spac, kazdy spacer to jest
walka o spokoj, nie slucha sie, chodzi jak kot wlasnymi drogami szlag mnie
trafia i wieczorem padam zalzawiona, bo nie mam sily. A jak w koncu usnie to
jestem szczesliwa ze ja mam i nie pamietam o dziennych wybrykach (tak jak sie
zapomina o bolu porodowym).

[moofka]

jak w koncu usnie to
> jestem szczesliwa ze ja mam i nie pamietam o dziennych wybrykach (tak jak sie
> zapomina o bolu porodowym).


to ja chyba z tych pamietliwych
dziecko ma trzy lata wiec juz stracilam nadzieje, ze sie zapomina D