rozmowa o prace

[majan2]

Czy na rozmowie o prace warto wspomniec ze ma sie male dziecko? wiem, ze
pracodwcy o to nie wolno pytac i zakładam, ze mnie nie zapyta, ale czy warto w
ogole o tmy mu mowic?

[iwoniaw]

Moim zdaniem w ogóle nie warto opowiadać historii na temat swego prywatnego
życia, a juz tym bardziej, gdy nikt o to nie pyta.

[triss_merigold6]

Jesli nikt nie pyta to nie. Jeśli natomiast praca wymaga częstych wyjazdów,
dyspozycyjności maksymalnej to chyba owszem, lepiej wspomnieć.

[rita75]

Jeśli natomiast praca wymaga częstych wyjazdów,
> dyspozycyjności maksymalnej to chyba owszem, lepiej wspomnieć.

i pozegnac się z szansą, ze to mnie wybiorą- no chyba, ze jest sie takim
fachowcem, ze drugiego ze swieca szukac

[rita75]

warto, nie warto...zalezy od pracodawcy, dla niektorych to na plus- bo jezeli
jestes kobieta w wieku rozrodczym, a masz juz dziecko- to dla niego moze
oznaczac, ze troche popracujesz, bez zachodzenia w ciaze i chodzenia na
macierzynski- drugi natomiast moze pomyslec- o!! ma juz dziecko, dziecko bedzie
chorowac, beda problemy z zostawaniem po godzinach itd...
Sama bym nie poruszala tematu, jakby zapytal odpowiedzialabym zgodnie z prawdą,
zaznaczajac, ze to nie bedzie rzutowalo na moja prace...o ile zalezaloby mi na
tej pracy...
A najlepiej w CV umiescic- np. mezatka, dzieci sztuk 1, uniknie sie
niepotrzebnych dylematow.

[kasik751]

Umieszczenie takiej informacji w cv oznacza przyzwolenie na wpierniczanie sie
pracodawcy zycie prywatne.
Pracodawca wyjasnia na czym praca polega, a potencjalny pracownik musi
zdecydowac czy jest w stanie ja wykonywac. Jesli sie decyduje i wie, ze da
rade, bez znaczenia jest czy w domu jest piatka dzieci lub niepelnosprawna
babcia z alzheimerem. To sprawa osobista. Wazne jest zeby pracodawca uczciwie
poinformowal o charakterze pracy i warto go dopytac o szczegoly, a pracownik
uczciwie zdecydowal czy podola (np. delegacje, nadgodziny, zmiany itd).

Dokładnie tak, Kasik!

[iwoniaw]

A na pytanie o dzieci, jeśli się już pojawi, odpowiedziałabym "moja sytuacja
rodzinna jest pod kontrolą - wszystko mam tak zorganizowane, że nie powinno to w
żaden sposób rzutować na pracę". I tyle.

[rita75]

> Umieszczenie takiej informacji w cv oznacza przyzwolenie na wpierniczanie sie
> pracodawcy zycie prywatne

tylko pozornie

[rita75]

Wazne jest zeby pracodawca uczciwie
> poinformowal o charakterze pracy i warto go dopytac o szczegoly, a pracownik
> uczciwie zdecydowal czy podola (np. delegacje, nadgodziny, zmiany itd).

wiesz, my chyba mowimy o roznych sytuacjach- w polsce, przy tak duzym
bezrobociu- na jedno miejsce, w podrzednej firmie wplywa srednio 100 podan, to,
zeby nie pytac kandydata na rozmowie o jego sprawy prywatne, jest najczesciej
martwym przepisem, wystarczy rybryczka o stanie cywilnym, a juz wkraczamy na
prywatny grunt,dlatgeo umiesczenie w cv info o ilosci posiadaych dzieci pozwoli
wstepnie odsiac takiego pracodawce, ktoremu by przeszkadzalo posiadanie dzieci
przez potencjalna pracownice. I to pracodawca, wybierajac pracownika- podejmuje
decyzje, czy pracownik podola- a nie odwrotnie, niestey sprzyja temu rynek
pracy, ktory wyglada jak wyglada. Nie wiem, moze w Warszawie jest inaczej, ale
w statystycznym Pcimiu dolnym tak sie maja sprawy.
Zresztą to dyskusja o wysszosci bozego narodzenia nad swietami wielkiej
nocy...tak zle, tak niedobrze.
Ja w swoim cv mam informacje o ilosci posiadanych dzieci, i jak sadze, tam
gdzie macierzynstwo w jakis spoosb mialo kolidowac, w mniemaniu pracodawcy, z
wypenianiem obowiazkow, na rozmowe o prace, nie zostalam zaproszona.

[alfama_1]

Moim zdaniem decydująca o przyjęciu do pracy jest zazwyczaj rozmowa
kwalifikacyjna, to na niej musisz przekonać pracodawcę, że jesteś odpowiednią
osobą na dane stanowisko.
CV to tylko wstęp, "wizytówka" i myślę, że nie warto przekreślać szansy
wpisując w nim liczbę dzieci bo:
1. może okazać się, że Twoja kandydatura jest tak wspaniała, że nawet
przeciwnik posiadania dzieci Cię przyjmie (na poziomie CV nie masz szans tego
udowodnić); przy zatrudnianiu pracownika bierze się pod uwagę wiele czynników,
rzadko zdarza się kandydat idealny
2. może być to odebrane jako nieprofesjonalne - praca to praca, dom to dom i
tak, jak często średnio widziane jest zamieszczanie zdjęcia w CV, tak
opisywanie swojej sytuacji rodzinnej również - wolę wychodzić z założenia, że
pracodawca szuka zawodowca na dane stanowisko (a na rozmowie się okaże)

O dzieciach bym powiedziała jeśli pytają i spróbowałabym zrobić z tego swój
atut. Czyli starałabym się unikać argumentów dlaczego n.i.e będą mi
przeszkadzały w pracy, a raczej co mi (=> pracodawcy) daje w sensie zawodowym
posiadanie przeze mnie dziecka (większa odpowiedzialność, zaangażowanie,
koncentracja, umiejętność koordynacji różnych obowiązków).

[rita75]

> 1. może okazać się, że Twoja kandydatura jest tak wspaniała, że nawet
> przeciwnik posiadania dzieci Cię przyjmie


fakt, zgodze sie, ze i tak tez moze byc

> 2. może być to odebrane jako nieprofesjonalne - praca to praca, dom to dom i
> tak, jak często średnio widziane jest zamieszczanie zdjęcia w CV

pisanie w rubryce stan cywilny: mezatka, 2 dzieci jest nieprofesjonalne?
dziekuje za uswiadomienie

[iwoniaw]

> pisanie w rubryce stan cywilny: mezatka, 2 dzieci jest nieprofesjonalne?
> dziekuje za uswiadomienie

Jeśli już faktycznie trzeba korzystać z gotowego formularza z rubryką "stan
cywilny" (Ja w życiu takiej nie miałam, ale rozumiem, że niektórzy pracodawcy
życzą sobie, by korzystać z ich gotowego szablonu), to za takowy uważam
_wyłącznie_ "wolny" lub "mężatka". Żadnych dzieci nie wpisuję, podobnie jak
konkubentów, kochanków, rodziców razem ze mną mieszkających, babci z alzeimerem,
która wymaga mojej opieki, psa, którego trzeba wyprowadzać etc.

Jest to strzelanie sobie w stopę - pracodawcę powinny obchodzić wyłącznie
kwalifikacje kandydata i to, czy jest w stanie sprostać obowiązkom na danym
stanowisku. I tego trzeba potencjalnych pracodawców "uczyć", także za pomocą
formy wysyłanego cv.
Oczywistym jest chyba, że skoro ubiegam się o pracę polegającą na byciu w firmie
codziennie 8.00 - 17.00 np., to nie zostawiam w domu w tym czasie piątki dzieci
bez opieki. A to, czy mam nianię, babcię, czy męża niepracującego, to nie
powinno nikogo obchodzić.

[rita75]

A to, czy mam nianię, babcię, czy męża niepracującego, to nie
> powinno nikogo obchodzić.


Oczywiscie, ze tak- w teorii.
Pracodacy jednak pytaja- widzac stan cywilny, o dzieci. I co zrobic? dac po
pysku?
Strzelaniem sobie w stope, jak to okreslilas, rowniez jest pisanie, ze jest sie
mezatką- niestety. Mowie tu o stanowiskach, na ktore jest po 100 kandydatow,
bez jakichs szczegolnych wymagan na maxa wysrubowanych- powiedzmy jakies
stanowisko biurowe typu sekretarka, referent.
Jak napisalam, ja mam info o ilosci posiadanych dzieci, mnie to nie
zaszkodzilo, wrecz przeciwnie- postawilam na granie w otwarte karty i zostalo
to docenione, tylko ze tam, gdzie aplikowalam, bylo kandydatow spelniajacych
wymagania, powiedzmy 8.

[iwoniaw]

> Pracodacy jednak pytaja- widzac stan cywilny, o dzieci. I co zrobic? dac po
> pysku?

No pewnie, że nie - dlatego ja juz gdzieś wyżej napisałam, że odpowiedziałabym
oględnie i tylko zapytana wprost.

> Strzelaniem sobie w stope, jak to okreslilas, rowniez jest pisanie, ze jest sie
>
> mezatką- niestety. Mowie tu o stanowiskach, na ktore jest po 100 kandydatow,
> bez jakichs szczegolnych wymagan na maxa wysrubowanych- powiedzmy jakies
> stanowisko biurowe typu sekretarka, referent.

Chyba nie do końca tak jest. Tam, gdzie jest po 100 kandydatów na miejsce, a
praca w gruncie rzeczy prosta, to z definicji tudniej się przebić. Ale w
dzisiejszych czasach, gdy tylu ludzi nie formalizuje swoich długoletnich nawet
związków, a i dzieci pozamałżeńskie to niemały odsetek, pracodawca musiałby być
nienormalny, by zdyskwalifikować kogoś za stan cywilny - bo jak nieopatrznie
zatrudni "pannę" (a de facto matkę dzieciom mieszkającą z ich ojcem) to co? Cała
polityka rekrutacji bierze mu w łeb...

[rita75]

pracodawca musiałby być
> nienormalny, by zdyskwalifikować kogoś za stan cywilny - bo jak nieopatrznie
> zatrudni "pannę" (a de facto matkę dzieciom mieszkającą z ich ojcem) to co?
Cał
> a
> polityka rekrutacji bierze mu w łeb...



to bardzo wielu jest nienormalnych...
pozdro.

[iwoniaw]

ano wielu, ale są i normalni. Ja tam wolę pracować u normalnych, niech się ci
stuknięci sami wyeliminują
Pozdr.

[alfama_1]

Tak naprawdę "strzelaniem w stopę" jest podanie imienia i nazwiska bo po nich
można zidentyfikować płeć a kobiety są mniej chętnie zatrudniane (bo przed
dzieckiem, bo z dzieckiem, bo z szansą na następne).
Dlatego najlepszym rozwiązaniem wydaje mi się ustawienie s.o.b.i.e. w głowie,
że do pracy idziemy wykonywać obowiązki zawodowe. Z takim założeniem warto
wystartować czyli nie pisać o dzieciach i innych sprawach osobistych i (jeśli
trzeba) wspominać o nich głównie w kontekście korzyści dla pracodawcy.

[rita75]

> Dlatego najlepszym rozwiązaniem wydaje mi się ustawienie s.o.b.i.e. w głowie,
> że do pracy idziemy wykonywać obowiązki zawodowe.

czyli, imie nazwisko, wyksztalcenie, doswiadczenie zawodowe, bez zdjecia, by
brak ewentualnej urody nie dyskwalifikowal na wstepie.
Przyjelam do wiadomosci...

[alfama_1]

No, bez imienia i nazwiska lepiej, może wtedy za mężczyznę wezmą i kwestia
dzieci z głowy )

[alfama_1]

Nie wiem gdzie aplikowałaś.
Ja nigdy nie wpisywałam w CV stanu cywilnego i dzieci. Czasem (na wyraźną
prośbę) wysyłałam CV ze zdjęciem. To są informacje zbędne ale pewnie nie we
wszystkich firmach i nie na wszystkich stanowiskach, mi się tak akurat
trafiało.

[rita75]

za pierwszym razem stanowisko w administracji, za drugim placowka oswiatowa- w
obydwu prace dostalam

[gerandia]

Ja jestem na etapie zmiany pracy i chodze na rozmowy nie wspominam o rodzinie a
tym bardziej o dziecku po co

[willena]

Nie, absolutnie nie ma potrzeby wyskakiwać przed orkiestrę. Poza tym nie
zakładaj, ze Cię sam nie zapyta choc niby nie wolno mu, ja byłam na rozmowie w
instytucji (sektor państwowy - administracja) i zapytano mnie czy mam dzieci,
ile, w jakim wieku i czydużo chorują? i co miałam powiedzieć, nie wolno mnie o
to pytać?

[rita75]

co miałam powiedzieć, nie wolno mnie o
> to pytać?


moglas odpowiedziec- jeszcze takie jedno pytanie i do sadu pana podam!!!
hhehehe

[willena]

rita75 napisała:

> co miałam powiedzieć, nie wolno mnie o
> > to pytać?
>
>
> moglas odpowiedziec- jeszcze takie jedno pytanie i do sadu pana podam!!!
> hhehehe

nie warto by było, bo dostałam tę pracę ))

[ewa2233]

Wydaje mi się, że nie ma co informować, jeśli nie zapytają.
A o pracy myśleć takiej, która odpowiada Ci "z całym dobrodziejstwem
inwentarza". To znaczy jeśli do obowiązków należą częste wyjazdy w delegacje -
trzeba się zatanowić, czy Cię w ogóle to interesuje.
I oczywiście pomyśleć nad rozwiązaniem sytuacji - co zrobić z dziećmi w razie
ich choroby. Czy jest niania, czy babcia?
W takim wypadku, gdyby pracowdawca się wprost zapytał, można powiedzieć, że
opieka nad dziećmi jest całkowicie zorganizowana i Twój stan rodzinny nie
będzie miał wpływu na Twoją pracę.
--------------------------------------------------------
çççççççççççççççççççççĂççĂç
przyjęła to do aprobującej wiadomości

[asikusek]

Ja myślę, że to zależy od sytuacji ale jesli rozmowa potoczy się lekko w
kierunku życia prywatnego (bo przecież pracodawcy pytają o sposób spędzania
wolnego czasu, zainteresowania itp) to chyba bym wspomniała. Sama się nad tym
zastanawiałam bo mam 3 miesięczne dziecko i niedługo będę szukać nowej pracy...
Myślę jednak że lepiej być uczciwym bo przy składaniu dokumentów do kadr (mam
na myśli kwestionariusz) i tak musisz wpisać dziecko. Więc pracodawca może
poczuć się oszukany, a poza tym Ty możesz mieć potem problemy... Ja się
przyznam.

[pink75]

asikusek napisała:
> Myślę jednak że lepiej być uczciwym bo przy składaniu dokumentów do kadr (mam
> na myśli kwestionariusz) i tak musisz wpisać dziecko.

NIEPRAWDA.28 lipca 2006 r. weszło w życie rozporządzenie ministra pracy i
polityki społecznej z 22 czerwca 2006 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie
zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze
stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (DzU z 13
lipca 2006 r. nr 125, poz. 869).
To rozporządzenie wprowadza 2 wzory kwestionariuszy:
DLA KANDYDATÓW DO PRACY - należy podać:tylko imię i nazwisko, imiona rodziców,
datę urodzenia, obywatelstwo, miejsce zamieszkania i adres do korespondencji,
swoje wykształcenie i przebieg kariery zawodowej.
DLA PRACOWNIKÓW - należy podać:imię i nazwisko, PESEL, NIP, stan rodzinny
(czyli tu liczbę dzieci) oraz stosunek do służby wojskowej.

Na etapie rekrutacji pracodawca nie ma prawa domagać się informacji o dzieciach.

Uczciwość wobec potencjalnego pracodawcy

[iwoniaw]

to nie dawanie mu prawa wglądu w życie prywatne, tylko prawdziwe informacje na
temat swoich kompetencji i możliwości.
Nieuczciwe to byłoby np. przedstawienie lewych dokumentów/certyfikatów czy
zapewnienie, że np. jesteśmy dyspozycyjni 24 h/ dobę 7dni/tydzień, podczas gdy w
rzeczywistości nie wyobrażamy sobie, że moglibyśmy zostawać po godzinach choćby
30 min., o weekendach nie wspominając.
Jednym słowem: nie napisałabym, że mam/nie mam dzieci, ale z całą pewnością
_szczerze_ odpowiedziałabym na pytanie o dyspozycyjność (np. czy jestem w stanie
pracować na zmiany, wyjeżdżać w delegacje etc.), której brak przecież
niekoniecznie wiąże się z posiadaniem dzieci.

[majan2]

Byalm i powiedzilam, ze mam dziecko prawie nie pytna. Nic na to nie poradze, nie
umiem klamac i jest to najwazniejsza rzecz w mim zyciu. Nie wiem czy to
zadycudje zobacze za 2 tygodnie. A wsumie to czytajac nasza dyskusje zrobilo mi
sie przykro, ze uzywamy zwrotu "przyznac sie, ze mam dziecko" to tak jakbysmy is
e4musilay przyznawac do czego zlego, ze sie kogos okradlo, albo zatalio fakt
wspolprac z SB )))
Dzieko to nie przestepstwo.