beztroskie życie - macie????

[a.lenard]

ze siedzicie w domku z dzieckiem badz dziećmi i o kasę się nie martwicie?
Mąż przynosi pieniądze, martwi sie o rachunki , rozlicza podatki itp. Nic
mnie z tych rzeczy nie obchodzi tak na dobrą sprawę. Ostatnio podziękowałam
mężowi, za to, ze spełnia swoja rolę jako mąz i ojciec, że w sumie to ja mam
beztroskie życie a on się wszystkim martwi. Na mojkej głowie tylko dziecko i
dom, a on reszta. Nie robi wyrzutów typu - won do pracy, może byś cos
zarobiła itp. Nie mówie ze lezymy na pieniądzach, ale jak jest gorzej to mąz
się martwi skąd wziąć.
Dziękuję mu za to i doceniam

[iwles]

Nie, nie mam beztroskiego życia i nigdy nie miałam. Nigdy nie chciałam nawet
takiego mieć.

Przykład mojej teściowej - nigdy o nic nie musiała się martwić, a kiedy
zabrakło teścia - teściowa nie potrafiła sama zrobić nawet opłat za mieszkanie.
Musiała tez nauczyć się "gospodarzyć" pieniędzmi. No i wielu, wielu innych
rzeczy musiała się nauczyć.

Wielu rzeczy do dziś nie potrafi sama zrobić i przypilnować.

[a.lenard]

w moim przypadku beztroskie zycie trwa od urodzenia dziecka, wcześniej
pracowałam i mam zamiar wrócić do pracy. Ale w tym okresie "ochronnym" mam
beztroskie życie i się tego nie wstydzę.

[adsa_21]

moja babacia tak samo.
Nigdy nie pracowala, nigdy za nic nie placila.Podejrzewam, ze jak dziadka
zabraknie nie bedzie umiala isc do sklepu i chleba kupic nie mowiac o
zaplaceniu rachunkow. Tragedia

[zonazona]

Ja tak mam, ale zamierzam wkrótce szukać pracy, a i przed urodzeniem dzieci
pracowałam.
Również doceniam ten komfort i beztroskę, dlatego póki co wybaczam mężowi jego
ciężki charakter

[adsa_21]

nie chcialabym tak. Lubie miec poglad na wszystko i sama wole wszystko
zalatwiac. W sumie i tak teraz mieszkam z rodzicami i oni placa wiekszosc
rachunkow. Na mojej glowie jest telefon, przedszkole dziecka i wszystkie sprawy
z nim zwiazane, woda i gaz raz na kwartał.

[zonazona]

Ja myśle, ze to nie chodzi o wypełnianie druczków i robienie opłat, ja nie o
tym, ja też opłacam to, czego nie da się zlecić w banku.
Chodzi o to, kto martwi sie, żeby na te opłaty była kasa

[a.lenard]

zonazona dokładnie o to mi chodziło! nie mówię tu o tym ze ktoś nie umie kupic
chleba, to kalectwo ( przepraszam jeśli uraziłam )

[ewcialinka]

Maz zarabia i to on martwi sie żeby były pieniązki na te opłaty..ja siedze w
domuz dzieckiem ..jak autorka wątku

[ewcialinka]

dodam że pracowałam przed ciąża za psie grosze a praca odpowiedzialna i
daleko..na razie siedze z dzeickiem ale do pracy chialabym wrócic kiedyś

[iwles]

> Mąż przynosi pieniądze, martwi sie o rachunki , rozlicza podatki itp. Nic
> mnie z tych rzeczy nie obchodzi tak na dobrą sprawę.

chyba jednak autorce chodzi nie tylko o to, kto zarabia, ale i w ogóle zajmuje
się rachunkami, opłatami, druczkami itp.

[zaneta11113]

Ja też sie nie martwie o pieniadze mąż pracuje na mojej głowie jest
dom,dziecko,opłaty,sprawy zwiazane z bankiem i troche mu pomagam w firmie na
ile mi mały pozwala.A w przyszłym roku zaczynam studia no i do pracy.

Pozdrawiam

[a.lenard]

iwles ja potrwafię zrobic prtzelew, nie o to mi chodzi, chodzi o zarabianie
pieniądzy i zajmowanie sie finansami, ale jak trzeba to umiem, tylko ze mamy
taki podział; mąż zarabia a ja zajmuje się dzieckiem i domem. nie rozdrabniajmy
tego na to kto płaci rachunki( czyli wciska klawisz "ok" jak robi przelew), bo
to bez sensu.

[iwles]

A.lenard - to trochę źle postawiłaś pytanie :

Nie chodzi o beztroskie życie. Jesteś po prostu mamą, która chwilowo nie
pracuje, a mąż jest w stanie zarobić sam na dom. I tyle.

No a poza tym nie nazywałabym beztroską zajmowanie się domem, dzieckiem, itp.
Dziewczyny, nie kręćmi bata na same siebie, że sprzątanie, gotowanie,
wychowywanie dziecka - to zwykła sielanka i beztroska.

Brawo Iwles:)

[monia145]

A później podnoszą sie głosy pełne oburzenia, że ktoś wspomni o "siedzeniu w
domu")))))))))))))))

[zonazona]

Nie, to jest trochę takie zycie pod kloszem. Na walke o prace i płacę patrzymy
tylko z boku. I wiemy, ze w razie braku kasy, mąż coś wymyśli, no bo cóz ja
mogę ?
Nie mogła bym beztrosko zajmować sie sprawami domu, gdybym musiała brać jeszcze
udział w takiej walce. Co nie znaczy, że nie mam trosk i stresów, mam ich tyle,
że wiecej mi nie potrzeba

[a.lenard]

iwles - a nie uważasz ze w dzisiejszych czasach to to zarobienie na dom jest
baaaaardzo ważne? Ja naprawdę jestem wdzięczna mężowi, ze moge poświęcić się
dziecku i on się zajmuje pieniedzmi. Dla mnie to dużo. Bo przeciez mogło być i
tak, ze nie starcza do pierwszego, dziecko do żłobka a ja do roboty. Ciekawa
byłam ile e-mam tak ma. Dla mnie jest to beztroskie zycie

[mami2]

moze autorce chodziło o to, że są takie mamy które pracują zawodowo i to ciężko
a poza tym mają też dom, rachunki ipt. na głowie w takim zestawieniu mama,
bedaca z dzieciem w domu, która nie martwi sie o finanse moze uznać sie za
mającą beztroskie zycie...ale czy takie mamy w ogole istnieją? nie wyobrazam
sobie być z dzieckiem w domu i nie martwić sie o finanse. Nawet jak siedziałam
te pół roku na macierzynskim to mialam stresa o kase ale ja juz taka jestem...
A teraz pracuje, mam dom i dwojke dzieci na głowie, moj mąż tez bardzo
zabiegany, studiuje (prawie co weekend go nie ma) a ja myśle jeszcze o swojej
firmie....i wiecie co? chciałabym nauczyc sie troche odpuszczac, nauczyc sie
cieszyc sie chwilą i zyc troche beztrosko...bardzo bym chciała...

[em_em71]

w sensie finansów to i ja mam beztroskie życie, przy czym już taka ze mnie
wredna baba, że nie dam się wmanipulowac w układ - stary: kasa i praca, ja: dom
i dziecko; wróciłam do pracy z troski o własne samopoczucie i rozwój,
uszczęśliwiając niebotycznie swoje dziecko, które uwielbia towarzystwo dziadków

[wenus2006]

tak,a.lenard wiem o czym mówisz z tym beztroskim życiem.Tak to jest beztroskie
życie,mało tego to jest bardzo ok kiedy możemy mieć takie cudowne
macierzyństwo,kiedy nie musimy zaprzątać sobie głowy niczym innym tylko
promienieć ze szczęścia.
wiem dokładnie o czym mówisz,bo mam skalę porównawczą z pierwszym dzieckiem i
potem siedzeniem w domu z drugim.Ten pierwszy urlop wychowawczy był niby ciężki
nie starczało na wszystko pieniędzy,ale mąż sukcesywnie awansował i robiło się
coraz lżej,ale oprócz sfery finansowej była ta druga może jeszcze
ważniejsza:emocjonalna.Czułam się dowartościowana, kochana,mówił,że jestem
cudowną matką itd

Przy drugim urlopie czar prysł,dostałam na głowę 3 lata zmartwień ,problemów,on
w pracy a ja ze wszystkim sama,bez emocjonalnego wsparcia.Jego rola ograniczyła
się do zarabiania,a ja ulegając jego prośbą,że ma trudny okres brałam wszystko
na siebie, odciążałam go od wszystkich domowych obowiązków,mechanika
samochodowego też zaliczyłam.Ostatnio usłyszałam,że jak chcę remont to mam go
sobie zrobić.
Popełniłam chyba największy błąd odciążając męża odsunęłam go od rodziny,jest mi
tylko potrzebny do ZARABIANIA innego pożyytku z posiadania męża i ojca moich
dzieci NIE MA!
Mam do niego żal za te ostatnie 3 lata,że nie miałam szansy delektować się i
upajać wychowywaniem synka.Mam do niego żal,że zbrał mi te 3 lata,które nie były
beztroskie.

Tak,ja naprawdę rozumiem co chciałaś w swoim wątku powiedzieć....

Pozdrawiam

[adsa_21]

o kase tez sie musze martwic. Nikt inny na dziecko nie zarobi. O alimenty tez
trzeba walczyc. Lekko nie jest ale generalnie daje sobie rade)

[nisar]

Nie mam, nigdy nie miałam i nie planuję mieć.
U mnie to kalectwo odmiennej natury - planuję jeszcze dziecko i planuję nie
przerwać pracy nawet na miesiąc. Planuję mieć nieprzerwany pogląd na wszystko w
pracy i zarabiając nigdy nie być na czyimś utrzymaniu, mieć pełne prawo
współdecydowania o finansach i "frazie czego" nie bać się co będzie jutro.

I żeby było jasne Moje Ukochane Przeciwniczki - to mój pogląd i nie twierdzę,
że ktoś jest gorszy bo robi inaczej. Ale ja mam akurat tak.

[monia145]

Ja tak, jak Nisar- no może oprócz planowania drugiego dziecka

[kruszynka301]

Siedzenie w domu z dziećmi to dla mnie przeciwienstwo beztroskiego życia.
Beztroskie życie to dla mnie ciekawa praca, częste wyjazdy bliskie i dalsze z
dziećmi i mężem, brak chorób, no i oczywiście pensje OBOJGA na dobrym poziomie.

[gosika78]

Na razie "siedzę" w domu z dzieckiem, opłatami i kosztami utrzymania dzielimy się z niemałżem po połowie (ja dbam o "wypełnianie druczków"), korzystam ze swoich pieniędzy i jak tylko mi ich zabraknie - wracam do pracy. Zawsze bardzo ceniłam sobie niezależność, w tym finansową i żle bym się czuła będąc na czyimś utrzymaniu.
Dla mnie to jest beztroskie życie

[lola211]

A.lenard- rozumiem , co masz na mysli i odpowiadam ,ze przez jakis czas wiodlam
taki zywot.Nie tyle beztroski, co komfortowy- maz byl od zarabiania pieniedzy,
a ja moglam skupic sie na zyciu domowym.Super jest moc byc z dzieckiem w
okresie, gdy najbardziej potrzebuje matki, wyjezdzac z nim na wakacje na 2
miesiace, nie tylko na krótki urlop, super jest nie miec
problemow "logistycznych" z chorym dzieckiem, nie musiec zatrudniac nianki.
Odpadaja wszelkie problemy, z jakimi borykaja sie matki pracujace.

Ja rowniez jestem wdzieczna mojemu facetowi, ze stanal na wysokosci zadania i
dbal, bym mogla spokojnie zajmowac sie corka.

A jak uznalam, ze czas na zmiany to poszlam do pracy.I wszyscy zadowoleni.

[karanissa]

Absolutnie nie mam i nie chce miec.

Lubie kontrolowac wydatki domowe, na mojej glowie jest planowanie zakupow,
wakacji, wydatkow zwiazanych z domem i dzieckiem. No, jestem w tym (nieskromnie
mowiac) lepsza od meza - poki co zarabiam rowniez wiecej niz on.

Maz mi odpala co miesiac czesc swojej pensji, a ja tym "zarzadzam". Oczywiscie
w kwestii wiekszych inwestycji siadamy razem i omawiamy, na co nas stac, a na
co nie, to nie jest tak, ze maz nic nie ma do powiedzenia. Aha - no i jesli
chodzi o samochod i wydatki z nim zwiazane, to na szczescie tym zajmuje sie
maz, mnie to strzyka - przeglady, OC, nowe felgi i inne "fascynujace" sprawy
zalatwia on.

I kazdy z podatku rozlicza sie oddzielnie.

Co miesiac odkladam jakas sume - czuje sie wtedy bezpiecznie. A jak wydatki w
danym miesiacu sa zbyt wysokie, to kombinuje, z czego by tu sciac, zeby jednak
cos odlozyc.

[joanna266]

jesli chodzi o pieniadze to tak mozna powiedziec ze moje zycie jest
beztroskie.w zasadzie jesli sobie cos obmyslimy to stac nas na zakup tego.nie
ma problemu zeby corka chodziła do prywatnego przedszkola a ja brykałam jak
dzika po sklepach itp)w przyszłym roku planujemy przeprowadzke do dużego
domu i wtedy pewnie zaczna sie jakies tam obliczenia ile potrzeba na to a ile
na tamto itp.natomiast moje niepracowanie absolutnie nie wiaze sie z beztroskim
zyciem.przy trojce dzieci to jest po prostu niemozliwe.mam na glowie cały dom
no poza rachunkami bo te płaci moj maz ale tez ja musze o nich pamietac bo on
ma stalą skleroze do takich rzeczy.as u nas podział obowiazkow jest tradycyjny
wiec ja zajmuje sie domem on do tego domu przynosi kase.

a.lenard

[joanna515]

mam dokładnie tak jak Ty ) jestem bardzo szczęśliwa, beztroska i zadziwiona,
że tak mi dobrze. To chyba dlatego, że taki stan mam pierwszy raz w życiu,
zawsze musiałam byc samodzielna, załatwiająca wszystko i zarabiająca a
teraz.....luuuuuuzzzzz. Żyć nie umierać doceniam męża pracę, mój spokój, wiem,
że to nie na zawsze więc cieszę się chwila obecną i delektuję.

[violla7]

ja wolę pracować,opłacać rachunki,rozliczać podatki i diabli wiedzą co jeszcze
niż siedzieć w domu z dziećmi czy być w ciąży.Wolę mieć swoje pieniadze i
wydawać je na to co chcę;bardzo cenię sobie niezależność oraz swobodę,która
przy dzieciach jest baaardzo ograniczona.
Dla mnie wychowywanie dzieci to nie jest beztroskie życie.

[joanna266]

ja mimo iz jestem w domu z dziecmi nie czuje by one mnie ograniczały.w zasadzie
kiedy tylko mamy ochote mozemy pojechac sami do znajomych ,do kina czy do
jakiejs knajpkiitp .po prostu organizujemy na ten czas opieke do dzieci i po
problemie.a pozatym zajmowanie sie nimi daje mi satysfakcje .ja nie rozumiem
kobiet ktore rodza dzieci a potem szybciutko wracaja do pracy mimo iz moga
swobodnie z nimi zostac.pierwsze co mi sie wtedy nasuwa na mysl to po co miec
te dzieci?żeby ktos inny je wychowywyał ?dla mnie to bez sensu.rozumiem to
tylko wtedy gdy sytuacja finansowa do tego zmusza.

[sowa_hu_hu]

a gdzie mozna znaleźc takiego męża?

sówko mnie pytałas??

[joanna266]

ja swojego znalazłam nad rzeką)))

[sowa_hu_hu]

ożesz w morde to ide nad rzeke w takim razie!

mam rozumieć że go złowiłaś na wędke?

a pytałam ogólnie tych co mają tak dobrze

[joanna266]

a lezał sobie na kocyku z jakas cycata panienką .ja tam przyszlam z kolegami
ktorzy jak sie okazalo go znali.i tak sie poznalismy.za kilka dni przyjechal z
nimi do mnie .poszlismy razem na impreze do kolezanki gdzie ja podczas tanca
doznalam kontuzji rzepki kolanowej i własnie Darek zawiozł mnie do szpitala
(jako jedyny jeszcze wtedy nie drinknąłzapakowali mi na 6 tygodni noge w
gips i Darus przyjezdzał mi umilac czas ,przywoził puzzle itp))zaczeło mnie
wkurzac ze tak tylko po kolezensku przyjezdza i zaproponowalam mu cobysmy sie
spotykali moze jako para bardziej zaangazowana na co on po dłuzszym namysle
przystał))potem zakochalismy sie w sobie do szalenstwa i tak to z przerwami;-
) trwa do dzisiaj czyli 10 lat))))

[sowa_hu_hu]

ty przebiegła babo rzepka powiadasz... ehehe

[oxygen100]

mam w miare beztroskie zycie w sensie kasowym, chociaz nie leze i nie pachne.
znaczy pachne ale nei lezac:p Pracujemy oboje jakos specjalnie sie nie zzymamy.
Nie zebym jezdzila co roku nowa beemka ale w miare luz. Robimy co chcemy jak
chcemy spontanicznie wyjechac na weekend to wyjezdzamy albo wyjsc do knajpy bo
nie chce nam sie jesc w domu. Ale staramy sie nie przeginac z konsumpcyjnym
stylem zycia.

[edycia274]

Nie mam beztroskiego. Mąż musi cieżko pracować. A ja nie umiem siedzieć i o
niczym nie myśleć.

[sowa_hu_hu]

tuli tuli pacia edycie

[bri]

Ja pracuję ale uważam, że m.in. dzięki temu mam w miarę beztroskie życie.
Jedynie co mnie czasem martwi to katarki, kaszelki i chore uszka naszej
córeczki.

[joasiiik25]

Pracuje i moje zycie jest beztroskie (oprocz zmartwien zdrowotnych o mojego
syna)
maz zajmuje sie rachunkami itp
nie musze sie dokladac do zycia

[luxure]

A ja nie mam. Pracuję zarabiam mam swoją kasę z której sie nikomu nie tłumaczę.
Jestem zadowolona.
I przede wszystkim mam pracę którą lubię a nie marnieję w domu

[aluc]

bezstroskie życie to ma dżdżownica w deszcz, moje życie można nazwać dość
wygodnym i pozbawionym trosk o podstawy egzystencji
w zastępstwie mam troski nt innych spraw, dla innych dość abstrakcyjnych

[mapping]

mam

[majan2]

Nie mam i dlateo ide do pracy! I dobrze.

[zuzanna56]

Po urodzeniu pierwszego dziecka w zasadzie po miesiącu wróciłam do pracy, która
polegała na robieniu tłumaczeń i udzielaniu korepetycji. Mąż nie zarabiał źle.
Po prostu tak chciałam.
Po urodzeniu po 4 latach drugiego dziecka nie pracowałam 7 miesięcy i był to
cudowny czas... Potem wróciłam do pracy do szkoły na 12 godzin w tygodniu, z
biegiem czasu wróciłam do udzielania korepetycji, potem miałam w szkole etat,
potem półtora plus korepetycje.
Mój mąż zarabia w miarę dobrze ale zawsze jest lepiej jak mamy dwie pensje.

Na pewno moje życie nie jest beztroskie ale ja wiem że nie wytrzymałabym nie
pracując. Przez miesiąc chętnie ale nie dłużej.

[kajtoslaw120206]

A ja własnie nie mogę znieść tego "beztroskiego zycia". Fakt kasy teraz mamy
mało (połowę, a jest nas więcej), ale jakos starcza. A ja choery dosteję, ja
tak nie potrafię, nie robic nic, chciaż właśiwie przez cały dzień coś robię,
przy dziecku, w domu. Męczę się psychicznie, może znaczenie ma też tu kasa,
gdybym miała na opiekunkę, kiedy zachce mi się wyjśc do kina, czy na basen, czy
co kolwiek, to inaczej bym na to patrzyła. Mnie męczy to "beztroskie życie",
to "nicnierobienie", przez cały dzień, codzień.

[g0sik]

Zależy co kto lubi. Od tygodnia siedzę w domu bo dopadło mnie choróbsko. I
chociaż córeczka chodzi do przedszkola a po południu przychodzi opiekunka i
zajmuje się nią do powrotu męża to już nie mogę się doczekać powrotu do pracy.
Leżeć i pachnieć…brrr.
A cały dom i dziecko na głowie to dla mnie żadne beztroskie życie w dodatku gdy
facet pracuje całymi dniami....

[peggy.lee]

Ja rowniez naleze do odlamu, ktory komfort i beztroske interpretuje inaczej niz
Ty, ale co tam, to dobrze, ze ludzie sie roznia
Wiec odpowiedz brzmi 'tak, mam przyjemne zycie, ale inne niz Twoje )'
Takie jak Twoje tez mialam i bylam gleboko nieszczesliwa

[pesteczka5]

No cóż, to bywa niebezpieczne. Może się nagle okazać (a na pewno
niepostrzeżenie), że od finansów, decyzji i ważnych spraw jest mąż i w ogóle to
on tu rządzi, a ona jest za Marysię.

Dla mnie moje chwilowe "wygodne" siedzenie w domu (czytanie, zajmowanie się
dziećmi, logistyka całego życia codziennego) nie jest komfortowe. Nie lubię
mieć uczucia, że układam klocki pomocą długiego, giętkiego kija)

[a.lenard]

pesteczka5 napisała:

> No cóż, to bywa niebezpieczne. Może się nagle okazać (a na pewno
> niepostrzeżenie), że od finansów, decyzji i ważnych spraw jest mąż i w ogóle
to
>
> on tu rządzi, a ona jest za Marysię.

I tu się mylisz! Decyzje finansowe podejmujemy razem A w domu rządzę ja