dawne znajomości się skończyly bo będe matką

[Gość: guest]

Słuchajcie kochane dziewczyny,Czy ja mam paranoje czy czegoś tu nie rozmumiem.Mam 32 lat zawsze należałam do osób towarzyskich i rozrywkowych. Znajomych i "przyjaciół" miałam bez liku. Jak kroiła się impreza bądź wypad za miasto zawsze byłam powiadamiana i należałam do tzw."starego składu". Odkąd oznajmiłam znajomym tym w pracy i poza ze jestem w ciąży duża część osob zrobiła wielkie oczy "TY w CIĄŻY". Spodziewałam sie gratulacji i radości a tu wielkie zdziwienie. Jestem normalną babką, pracującą zawodową, dość uczynną osobą i przyjacielską. A tu taka reakcja. Telefon milczy, nie jestem juz zapraszana na spotkania, wyjazdy za miasto, grilla? Zaczęłam sie zastanawiać czy nie widziałam do tej pory niedojrzałości w tych ludziach, bo w rozmowach daja mi odczuć że ja odpadam. Jest mi przykro że tak się stało, gdy mówię coś o dziecku, jestem ignorowana. Dlaczego tak jest?Anja

[Gość: guest]

nie wiem dlaczego tak sie dzieje ale ja przezylam i przezywam to samo. z wielkiego grona znajomych zostaly mi trzy pary, ktore nie maja pretensji o to, ze mam dziecko. moze tez dlatego z takim maniactwem siedze na tym forum bo nawet czesc kolezanek, ktore maja dzieci sie ode mnie odwrocila ze wzgledu na niekonwencjonalne metody wychowawcze, ktore stosuje. a one wcale nie sa niekonwencjonalne, ze dziecko wegan to nie moja wina - po prostu jest alergikiem, ze zaczytuje sie w eichelbergera to chyba dobrze, bo facet przytomny, buddysta jak ja i bardzo mi pasuja jego rady wychowawcze. ludzie sa dziwni i trzeba sie z tym pogodzic. olej tych, ktorzy cie olewaja, zajrzyj do forum regionalnego, napewno sa tam mamy z gdanska a jak ja sie przeniose na kaszuby - budujemy domek w lipuszu - to chetnie sie pospotykam i zaprosze. ludziom sie chyba wydaje, ze jak ktos jest w ciazy albo ma dziecko to nic tylko siedzi w domu i o kupkach rozmawia. a tak wcale nie jest. ja duzo z malym podruzuje, mam armie babysitterow a jak max mial trzy tygodnie zostawilam go na trzy godziny z polozna i pobieglam na koncert tita i tarantuli. zreszta wtedy okazalo sie, ze dawni znajomi nie zabardzo chca ze mna gadac. wiec jak tak chcieli to tak maja. mam nowych znajomych. i jest dobrze. pozdro. j

[Gość: Anuszka]

Ale to tak jest. Zauważyłam że znajomym, nawet tym dzieciatym przeszkadzaja cudze dzieci. A jak są młodsze to juz napewno. I niestety dotyczy to najczęściej mężczyzn. Chociaż zdażało mi się poczuć nieswojo widząc karcący wzrok znajomej ,jakim obdarowała mojego 4-letniego potomka. Fakt,że nie był wtedy okazem "grzeczności",ale...

a umnie- bo mezatka

[Gość: guest]

a wiesz co? u mnie troche podobnie bo jestem mezatka od niecalego roku podczas gdy praiwe nikt wsrod moich znajomcyh nie ejst! to tez jest dla nich dziwne..

[Gość: guest]

A te twoje kumpelki to co samotne babki???

[Gość: guest]

Nie wiem, czy to do ciebie przemówi, ale ja po urodzeniu synka sama pragnęłam towarzystwa mam i tatusiów, więc to, że moje koleżanki z pracy oddaliły się ode mnie (delikatnie mówiąc) wiele mnie nie obeszło. Zobaczysz, za jakiś czas znajdziesz (lub odnajdziesz) znajomych, którzy mają dzieci lub spodziewają się ich (np. w szkole rodzenia) i wtedy to oni będą dla Ciebie najlepszym towarzystwem. Nie jest prawdą, że matki gadają tylko o kupkach i innych przyjemnościach, ale nawet opowieści o tym, jakie moje dziecko jest genialne i błyskotliwe mogą być nudne dla osób nie mających dzieci. A dal rodziców to jest zawsze interesujące. Na moim osiedlu jest około 10 dzieci w wieku od 1 do 3 lat i mamusie bardzo się przyjaźnią, wspierają, chętnie wysłuchują swoich opowieści o wyczynach maluchów, chodzą z potomstwem na urodziny co miesiąc (co miesiąc do innego dziecka oczywiście) i jest nam z tym wszystkim bardzo fajnie. Zamieszkałam na tym osiedlu, gdy mój Szymek miał 1 miesiąc (nasze pierwsze mieszkanie) i teraz aż przyjemnie popatrzeć, jak takie roczniaki piszczą na swój widok, jak dopadną do siebie na podwórku, to ściskają się i całują bez opamiętania (czasem trochę zbyt gwałtownie). I to jest teraz dla mnie najlepsze towarzystwo. Chociaż przecież nie stronię od świata zewnętrznego. Spotykam się czasem z dawnymi znajomymi i powiem Ci, że i oni dołączają sukcesywnie do grona rodziców. Kiedyś i Twoich to spotka. Wtedy znajdą do Ciebie drogę.

[Gość: usia]

Unikałam jak mogłam gadania o ciąży przez cały czas, w tej chwili tez staram sie nie opowiadac o dziecku kazdej napotkanej osocbie, a mimo to wiele starych kontaktów uległo, delikatnie mówiąc, rozluźnieniu.najpierw odpadł stary, dobry znajomy, ale juz na wieść o tym, że jestem w ciąży. jestem innym, obcym gatunkiem dla wiecznego kawalera, a tymczasem mnie tylko otworzył sie kosmos - od kiedy daliśmy nowe życie - nic starego nie zniknęło, pojawiło sie nowe.Na szczęście wszystkie moje najlepsze koleżanki też są lub chcą byc matkami i jest OK. Poza tym jest to forum. I pociesz się, że gdy będziesz mamą wózkowo - ławeczkowo - piaskownicową, to poznasz wiele dziewczyn w podobnej sytuacji. Niektóre bedą super, inne nie, ale na pewno krąg znajomych sie powiększy. My poznaliśmy w ten sposób przynajmniej trzy pary, z którymi urządzamy imprezki a dziewczyny (córki nasze)jakos sie dogaduj.No i masz nas, niezawodne emamy!

[Gość: guest]

To fakt, jestem w 19 tygodniu ciąży i od momentu gdy znajomi się dowiedzieli o tym jakoś nie słychać, żeby ktoś nas zapraszał na imprezki, ciągle są zajęci jakby unikali kontaktu, a przecież nie mam zamiaru nikogo zanudzać swoją ciążą, nie zmieniłam się, a czasem czuję się traktowana przez nich jak trędowata.

[Gość: guest]

dziekuję dziewczyny że jesteście, tak naprawde to teraz mam tylko WAS. W pracy i w domu. Fajnie kiedyś by było zrobić zjazd e-mamWielu znajomych odsuwa sie bo nie rozumie moich priorytetów, zmiany światopoglądu, a to dziwne bo bo sami mają już dzieci. Czasami mam wrażenie że mnie nie akceptują z brzuchem w "normalnych" ciuchach, umalowaną, zachowujacą sie tak jakby sie nic nie stało - przynajmniej dla mnie.Zgadzam sie z tym że pewnie będe musiała znaleźć sobie nowe grono. Z tym że ja nie nawijam tylko o dziecku, dużo czytam,interesuje sie pscyhologią, psychoanalizą,( jojo - też czytam eichelberga - dużo mi pomógł w życiu ten facet) chodzę do kina i teratru, nie jestem nonotematyczna. A takie odrzucenie boli.

[Gość: guest]

odzrucenie boli, jak kazda strata ale moze na tym wlasnie polega progres? nie wiem. a ostatnio sama myslalam o zlocie e-mam. tylko wtedy trzeba by zrobic zlot enian bo nie wyobrazam sobie, zeby tak wszystkie mamy porzucily swe progenitury i ruszyly na zjazd. a moze sie myle.... j....

[Gość: guest]

Co to jest progenitura?

[Gość: guest]

Potomstwo, po prostu.

[Gość: guest]

Dzięki - człowiek się uczy przez całe życie, nieprawdaż? Aha, przyjdzie mężulek po pracy a ja mu powiem że progenitura dzisiaj wyjątkowo grzeczna. Albo wyjatkowo niegrzeczna.

[Gość: guest]

to jest tak Andzia, ze ja jestem prosty czlowiek, po maturze i jakims tam koledzu w UK. A moj maz prawie doktor filozofi. I zawsze jak chce mnie wkurzyc to uzywa roznych imzow, acji i td, itp a jak sama madrze napisalas czlowiek uczy sie przez cale zycie i a haslo progenitura uwielbiam poprostu. i uzywam dokladnie w takim kontekscie jak ty, np oj, progenitura juz chyba spiaca... czyz to nie urocze... j...

Zupełnie nie na temat

[Gość: guest]

ja tak pytam, bo strasznie lubię uczyć się nowych słów, jestem typowy słuchowiec i uwielbiam ich brzmienie. To samo ma chyba Misia, bo od trzech dni powtarza jedno słówko: dzidzia, dzidzia, dzidzia i tak w kółko...

[Gość: guest]

Sorry że tam powiem jak Ania z Zielonego: nie Andzia tylko Adzia - to od Agnieszki...

[Gość: guest]

no to jestem cala czerwona i strasznie mi glupio, a andzia wiela sie pewnie stad, ze tylko slizgam sie po literkach (ibuczek nie czyta polski znakow i stad to przyzwyczajenie) a mialam kiedys wspaniala ciocie andzie i chyba sie troche ucieszylam, ze w dzisiejszych czasach ktos ma takie imie. pozdro. j.

[Gość: guest]

Ojojoj, sorry, nie czerwien się, a co to jest ten ibuczek?Hehehe, ja też mam ciocie Andzię, ale taka wspaniała to ona nie jest

[Gość: guest]

ibuczek to spolszczone imie mojego (tzn firmowego) laptopa macintoshowego czyli iBook. zamkniety wyglada jak pudelko na farby. strasznie go lubie, nawet chcialm sobie takiego kupic do domu ale okazalo sie, ze chwilo jest poza moim zasiegiem . aljeszcze kupie, moze akurat wejda jakies nowsze.. .... ach te marzenia.......

[Gość: guest]

Chyba coś w tym jest, bo mój krąg przyjaciół i znajomych tez się zmienił od kiedy mam dziecko. W ciąży moży to nie było tak widoczne, bo znajomi dowiedzieli sie, że będziemy mieć dzidziusia wtedy, kiedy było juz po mnie dobrze widać, więc siła rzeczy wczesniej kontkaty się nie urwały, bo nie wiedzili, że ja ju.ż jestem z innej planety. Owszem, czasem spotykam się z dawnymi znajomymi, ale jesli nie mają dzieci to po prostu prowadzą inny tryb zycia i trudno do nich mieć o to pretensje. Za to mam nowych znajomych z dziećmi i ty też Anju na pewno znajdziesz takich. Gdzie, to juz nie będę powtarzać tego, co dziwczyny wczesniej napisały. Zobaczysz. trzymaj się i pozdrawiam. ATA

[Gość: guest]

Ja byłam w tej komfortowej sytuacji że moja ciąża była kolejną z epidemii ciąży jaka dopadła krąg naszych znajomych. Wszyscy wiec mieliśmy wspólne tematy. A ówczesne świeże mamy służyły zawsze radą (czasami aż za dużo).Za to teraz jest trochę gorzej, bo nie mamy z kim zostawić dziecka wieczorem, a brać ze sobą do znajomych ciężko bo mała chodzi wcześnie spać. Ostatecznie więc jesteśmy nieczynni towarzysko w duecie, ale często wyruszamy solo. Chociaż ostatnio zauważyłam, że gdy na imprezie są małżeństwa to "solówka" nawet zamężna jakoś ich kłuje w oczy.

[Gość: guest]

Pewnie będę monotematyczna, gdy powiem, że u mnie było tak samo.Dowiedziałam się, że podczas mojej ciąży nie można było ze mną o niczym innym porozmawiać ( fakt, że ciąża mnie cieszyła, bo bardzo chciałam mieć dziecko,ale naprawdę nie wydaje mi się że nie można było ze mną o niczym innym rozmawiać)W każdym razie niektóre kontakty pourywały się, ale powiem Wam, że wcale tak strasznie nad tym nie ubolewam, bo mam grono przyjaciół, na których zawsze można liczyć, a nie ważna jest ilość tylko jakość. Pozdrawiam Was serdecznie.

[Gość: guest]

nO TO BEDE ORYGINALANA - ja nie stracilam zadnych znajomych ani nie musialam zmieniac trybu zycia gdy bylam w ciazy (no - moze unikalam szczegolnie zadymionych lokali na dluzej)A po urodzeniu dziecka jednak zdecydowala sie zmiana trybu zycia, choc moze raczej teraz: musimy wracac z imprezy o 21 lub po 20.30 wychodzic, jesli cudem jakims zgodzi sie ktos posiedziec ze spiacym dzieckiem (do 1 raczej spi). Kiedy zorganizowalismy moja siostre do opieki by isc do kina, male dostalo 39 stopni i koniec. Ale widac, ze znajomych mam super, bo zaakceptowali zmiane w moim zyciu.No - dodam tylko, ze to wszystko serdeczni i wieloletni przyjaciele plci obojga - na luzniejsze znajomosci coraz mniej czasuKasia

[Gość: guest]

Pamietasz nie da sie wejsc dwa razy do tej samej rzeki? Ludzie sie zmieniaja w roznym tempie, ida w rozne strony, niestety a moze stety....Kazda kolejna zmiania a dziecko jest nia, sklania do podsumowan, do ocen- ty dojrzlas do ego by przekroczyc taka magiczna granice, gdy nigdy juz nie bedziesz sama. Wybor ie jest wiezieniem, jest droga naprzod. Twoi znajomi pewnie nadal tkwia w radosnej beztrosce i przeswadczeniu, ze staniesz sie nudna gruba baba sfiksowana na swoim brzuchu. A moze sie boja ze ci sie cos stanie? Moze nie mieli kontaktu z nikim w ciazy? Ja prawde mowiac sama dzwonilam, wpraszalam sie i okazalo sie, ze dziecko w masie rzeczy nie przeszkadza, ze mozna isc nawet na impreze, wyjechac na wakacje, pojsc na piwo... Wielu odezlo, ale najwazniejsi ze stoickim spokojem chowaja szkla, lub przyjezdzqaja do nas i bawia sie klockami. Zrozumieli po wielu latach, ze nie potrzebuje pensji aby czuc satysfakcje ze swojej pracy i za matkowanie jest moim sposobem na zycie. Okazalo sie ze jestem tak gruba jak gylam przed ciazami, ze moj humor jest dalej ostry, ze patent zeglarza jest dalej wazny, na nartach umiem jezdzic a kazdy pomysl staje sie jeszcze bardziej szalony, jesli wliczyc do niego matke z trojka dzieci Mam nadzieje, ze znajdziesz bratnie dusze w swoim gronie, a jesli nie, coz wedrowka zycie jest czlowieka, a przyjaciele z utesknieniem czekaja na ciebie nawet nnie wiedzac ze to ty.....Buziaki

[Gość: guest]

Ja zawsze byłam w centrum wydażeń a teraz ...Prawdziwych przyjaciół poznaje się...GDY MA SIĘ DZIECKO!