Gdy spacer staje sie męczarnią

[elejna]

Co zrobić gdy kazde wyjscie z dzieckiem to koszmar , jest nieznosne ,
histeryzuje , musze za nim biegac jednym słowem horror.Mój maz jak juz sie
kiedys wyzalałam dziecka nigdzie nie zabiera wiec cały ten dramat wyjsc spada
na mnie , odechciewa mi sie zupełnie ale przeciez nie moge 3latka zamkac w
domu.Dzis np.pojechalismy do jednego z centrów handlowych by poskakał z
dziecmi w piłkach i mam dosc musiałam go ciągnac gonic znosic jego histerie i
tak jest ciągle aaaa ratunku!

[be_em]

o mam to samo mój ma 2,5 roku spacery, sklepy to dla mnie mała wojna
Histeria, nie słuchanie, uciekanie, tupanie Ech....

[ik_ecc]

Ja nie biore corki do sklepow i w inne miejsca ktore moga spowodowac wojne, po
co? Tzn biore ja rzadko i z nastawieniem, byc moze bede musiala wyjsc
wczesniej, albo ze bedzie to trwalo w nieskonczonosc, oraz z nastawieniem, ze
bede ja musiala dobrze w tym sklepie angazowac np w robienie zakupow ze mna.
Czyli ciuchowe zakupy odpadaja na pewno (nudne), zabawkowe tez (zbyt duzo
emocji), ale zarcie moze byc - idzie sie wzglednie szybko, emocji nic
specjalnie nie wzbudza, corka moze pomagac wybierac, wkladac do koszyka, itd.
Zawsze biore ze soba zarcie zeby jej zajac buzie.

[elejna]

Ale aaa co robic? on zachowuje sie w miejscach publicznych zazwyczaj jakby
miał skrajne ADHD biega , ucieka ,musze go gonic (ja wsciekła gonie a on sie
cieszy i smieje) ,wszystkiego dotyka , majstruje przy kasach przy
terminalach,oczywsicie są akcje że kładzie sie na podłodze i histeryzuje aaa ,
wymusza w ktore miejsce chce isc uwielbia jezdzic tramwajami bo czesto to
robimy wiec przejscie koło przystanku to dramat , bo drze sie w niebogłosy idt
naprawde odechciewa sie wychodzic z domu.

[be_em]

elejna napisała:

> Ale aaa co robic? on zachowuje sie w miejscach publicznych zazwyczaj jakby
> miał skrajne ADHD biega , ucieka ,musze go gonic (ja wsciekła gonie a on sie
> cieszy i smieje) ,wszystkiego dotyka , majstruje przy kasach przy
> terminalach,oczywsicie są akcje że kładzie sie na podłodze i histeryzuje
aaa ,
> wymusza w ktore miejsce chce isc uwielbia jezdzic tramwajami bo czesto to
> robimy wiec przejscie koło przystanku to dramat , bo drze sie w niebogłosy
idt
> naprawde odechciewa sie wychodzic z domu.

nie mam pomysłu ostatnio czerpię z super niani pogadanki ostatecznie dam
klapsa ale to moja porażka jest.

[mysz007]

Najlepszym sposobem jest wsadzenie dziecka do wózka. Mój mały skończył miesiąc
temu 3 latka i wszędzie mogę z nim pojechać, pochodzić po sklepach bez obawy, że
mi gdzieś ucieknie...zgubi się. Jeśli nie mamy wózka, to jest istny
koszmar...muszę ciągnąc za sobą to moje biedactwo, po chwili, on jest już
zmęczony, a mnie nie uśmiecha się nosić na rękach 13 kg. A że mój synek lubi
jeździć w spacerówce...bardzo mnie to cieszy. Problem w tym, że nie każde
dziecku w tym wieku chce jeszcze wsiąść do wózka.

[elejna]

No własnie moj jedzie tylko chwile i zaraz chce biegac na własnych nozkach
wiec robi awanture , wózek odpada.

[lena99]

elejna napisała:

> ja wsciekła gonie a on sie
> cieszy i smieje)

Widziałam kiedyś jak radziła sobie w takiej sytuacji superniania (jakaś wersja
zagraniczna to była dawno temu). Otóż nie należy gonic dziecka, bo ono traktuje
to jako świetną zabawę. Należy dziecko złapać (najlepiej idąc szybkim krokiem)
i wyprowadzić ze sklepu czy gdzie tam akurat jesteśmy. Posadzić sobie na
kolanach i czekać aż się uspokoi. Dopiero jak przestanie sie drzeć, kopać itp.
i jest cicho - powiedzieć, że nie wolno uciekać mamie. Karą ma byc to, że
wychodzimy z dzieckiem z tego "atrakcyjnego" miejsca i to, że musi siedzieć u
mamy (zamiast biegać).
W teorii brzmi nieźle, nie wiem jak wypada w praktyce...

[mika_p]

lena99 napisała:

> nie należy gonic dziecka, bo ono traktuje to jako świetną zabawę. Należy
dziecko złapać (najlepiej idąc szybkim krokiem)

Ja myślę, że szybki krok to też gonienie. Lasso będzie lepsze.

[lena99]

Masz rację. Jeszcze tylko trzeba nauczyć nim rzucać co by łapać "wybrany
obiekt".

Np. jakiegoś przystojniaka zamiast wrzeszczącego potomka

[judytak]

lena99 napisała:

Należy dziecko złapać (najlepiej idąc szybkim krokiem)
> i wyprowadzić ze sklepu czy gdzie tam akurat jesteśmy. Posadzić sobie na
> kolanach i czekać aż się uspokoi. Dopiero jak przestanie sie drzeć, kopać
itp.
> i jest cicho - powiedzieć, że nie wolno uciekać mamie

w praktyce są dzieci, które potrafią tak sie drzeć okrągła godzinę
i nie są to dzieci jakieś super rozpuszczone, albo nienormalne, tylko takie,
które po prostu tak mają - najgorzej tolerują właśnie to przytrzymywanie, kiedy
są wściekłe
(oczywiście są też inne)

pozdrawiam
Judyta

[elejna]

Moje znajome mamy pocieszają ze musi byc rónowaga ich grzeczne na spacerach
dzieci niecierpią sie ubierac i myc głowy mój np te czynnosci wykonuje chetnie
i z radoscią.Co mi jednak po tym jak sie wyjsc z nim nie da z domu juz bym
wolała inne problemy bo ten mnie wykancza.

[pade]

też tak miałam, z córą, pocieszę Cię, wyrosła z tego
ale nadal chodzi siama, nie za rączkę

[judytak]

to nie zabieraj do centrum handlowego
bierz do lasu, i puść, niech sobie pobiega, pokrzyczy :o)

pozdrawiam
Judyta