rozpłakałam się w środku miasta...

[reni_78]

ostatnio trochę się wyżaliłam
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=52709207&a=52732378
i jakoś tak samo z siebie wyszło, że mój Mąż wziął w pracy dzień wolny,
żebym mogła sobie spokojnie pójść na zakupy i zaszaleć...

na luzaka wyszłam z pracy, wsiadłam w pierwszy lepszy autobus,
wysiadłam w środku miasta i... nie wiedziałam, co mam z sobą zrobić...

normalnie się popłakałam, bo nie wiedziałam, gdzie tu się w tym mieście
ciuchy kupuje... choć mieszkam w nim od urodzenia...

błąkałam się głównymi ulicami i wróciłam do domu z niczym...

czasem myślę, że gdyby nie Mąż, który wciąż pracuje w innym miejscu,
który w czasie pracy wyskoczy do pobliskiego sklepu z ciuchami,
jeśli akurat tam taki jest, to nie miałabym się w co ubrać...

nie mam pojęcia jakim cudem radzą sobie pracujące matki dwójki dzieci
z mężęm, którego jeszcze trzeba obsłużyć, bo woli z głodu umrzeć,
niż własnoręcznie kanapkę sobie zrobić - a znam i takie...

padam na ryj...

[moofka]

plan trzeba bylo zrobic

[demarta]

reni nie płacz. namów mąża na jeszcze jeden taki dzień, a wypad na miasto sobie
zorganizuj, a nie poszłaś upajać się wolnością i ewidentnie naćpałaś się
świeżym powietrzem. a o jakim mieście piszesz, może jakie wskazówki blizsze ci
zapodamy?

[reni_78]

myślę, że masz rację z tą wolnością i świeżym powietrzem...
pierwszy raz poszłam bez wyraźnego celu i ograniczeń czasowych...
bez pośpiechu... bez patrzenia na zegarek... bez konkretnego adresu pod którym
trzeba załatwić konkretną sprawę w konkretnym czasie...
poszłam ku mej radości na żywioł i poczułam się beznadziejnie bezradna...
dziękuję!

[ana119]

przeczytałam poprzedni wątek i widzę, że nie masz żadnego planu tygodnia. mam
podobną sutuację i ratuje mnie tylko to, że w ciągu tygodnia planuje co musze
koniecznie zrobić, żeby w sobote i niedzielę mieć wolne od prania czy
prasowania i zostaje tylko bardzo drobne sprzątanie. w ciągu tygodnia gotuje
tylko co drugi dzień lub robię szybkie dania (typu spagetti). pomyśl co możesz
wykonować w ciągu tygodnia i tylko się tego trzymaj! np pranie wstawione i
rozwieszone we środę i już czwartek masz na prasowanie. naprawde się nad tym
zastanów, bo wpadłaś w błędne koło... pozdrawiam

[moofka]

ana119 napisała:

> przeczytałam poprzedni wątek i widzę, że nie masz żadnego planu tygodnia. mam
> podobną sutuację i ratuje mnie tylko to, że w ciągu tygodnia planuje co musze
> koniecznie zrobić, żeby w sobote i niedzielę mieć wolne od prania czy
> prasowania i zostaje tylko bardzo drobne sprzątanie. w ciągu tygodnia gotuje
> tylko co drugi dzień lub robię szybkie dania (typu spagetti). pomyśl co
możesz
> wykonować w ciągu tygodnia i tylko się tego trzymaj! np pranie wstawione i
> rozwieszone we środę i już czwartek masz na prasowanie. naprawde się nad tym
> zastanów, bo wpadłaś w błędne koło... pozdrawiam


sama pracuje w takich godzinach i uwazam ze to fajny system
rano sie wyspie, zdaze zrobic malemu sniadanie i wymalowac oko
wychodze po 4 odbieram malucha z przedszkola i jeszcze mam sporo dnia
pewnie z czlowiek czasem bywa zmeczony, ale mysle, ze kazdy kto pracuje i
wychowuje dzieci jest
mi jesty o tyle latwiej ze mam jedno dziecko i dojezdzam samochodem a nie
miejska komunikacja
faktycznie warto poluzowac, wiecej obowiazkow przerzucic na meza a w
tygodniowym planie uwzglednic swoj czas a nie pranie
pracujac od 8 do 16 udalo mi sie zrobic prawo jazdy, regularnie chodzic na
fitness, niebawe zaczynam szkole jezykowa
fakt, na zakupy ciuchowe nie zawsze mam czas i checi po pracy - chodze w
soboty

[reni_78]

kurcze, nie umiem być w takiej kondycji psychicznej...
może faktycznie powinnam na to wszystko spojrzeć z innej strony...
i nabrać innej perspektywy... tylko, że jakoś nie umiem...
fajnie, że tak piszecie... dużo w tym ciepła, uśmiechu i radości...
ja niestety jestem przemęczona takim trybem życia...
dziękuję!

[reni_78]

pranie na tygodniu u mnie ewidentnie odpada
też robię szybkie dania - zazwyczaj z zamrażarki i weków
zakupy zawsze z podręczną listą
plany jakieś tam mam - bo niedziela jest typowo rodzinna
poprostu wykańcza mnie to tempo
dziękuję!

[gosionica]

Ja na szczęście pracuję na pół etatu. Od 8-13. Mam czas na odebranie starszego
dziecka z przedszkola o normalnej godzinie - młodsza pociecha jest w tym czasie
z opiekunką. No i swobodne codzienne zakupy.
A co do szaleństw z ciuchami. To też jak już sie wyrwę to czuję się jak pies
spuszczony z łańcucha. Nie lubię przedłużać opiekunki więc dzieci zostawiam
czasem z moją mamą, ale wtedy chcę jak najszybciej wszystko "oblecieć". I nie
zawsze się udaje coś kupić.
Polecam kupowanie ciuchów w Galeriach handlowych - jeśli masz do nich dostęp.
Wszystko w jednym miejscu.
Ja bardzo się cieszę że mogę tak pracować. Nie wiem jak dałabym radę będąc o
17ej w domu. Dla mnie byłaby to porażka.

[moofka]

gosionica napisała:

> Ja bardzo się cieszę że mogę tak pracować. Nie wiem jak dałabym radę będąc o
> 17ej w domu. Dla mnie byłaby to porażka.

a jednak wiele mam tak pracuje i nie odbierają tego jako porazki

[mynia_pynia]

Odkąd powstały wielkie centra handlowe, galerie, duże markowe sklepy, nie mam
pojęcia gdzie można kupić ciuchy "na mieście".
Jeżdżę zawsze do dużych sklepów gdzie mogę kupić buty, sportowe ciuchy,
eleganckie, w jednym miejscu, nawet nie wiem gdzie są sklepy z bielizną poza
galeriami.
Umawiam się z koleżankami na szaleństwa w miejscu X i robimy całodzienna
wyprawę, zawsze można zrobić sobie przerwę na kawkę, zanieść zakupy do
samochodu i od nowa po sklepach. A jak się znudzi kupowanie dla siebie to
idziemy obok do wyposażenia domu i kupujemy jakieś gadżety do mieszkania .

Nie są to częste wyskoki, bo nie dysponuje taką gotówką i czasem żeby, co
tydzień oddawać się szaleństwom.

[moofka]

a ja troche głupieje w wielkich galeriach
kupuje nie to po co przyjechalam i wydaje trzy razy wiecej niz chcialam
a do tego lece na kazda lepszą promocje ;P

[mathiola]

Był czas kiedy pracowałam i wychodziłam z domu o 7 rano. Wracałam o 19.
Leciałam 1,5 km w jedną stronę odebrać dziecko od mamy, w domu byłam wtedy ok.
20-21. Kiedy chciałam coś zrobić w domu umawiałam się z mamą, że podwiezie mi
małego wózkiem i spokamy się po drodze - ale nie lubiłam tego robić, bo miałam
wrażenie że ją wykorzystuję. W weekendy - co drugi, a czasem w każdy -
jeździłam 250 km na uczelnię (wstawałam o 4.30 żeby zdążyć dojechać do Warszawy
i na dworzec). Tam nocowałam gdzie popadnie, czasem u znajomych, czasem w
śmierdzącym hotelu robotniczym... Kiedy wracałam zmęczona takim weekendem,
trzeba było ogarnąć się jakoś bo na drugi dzień do pracy...
Wytrzymałam w tym koszmarze rok, na szczęście mnie zwolnili, bo nie wiem czy
miałabym odwage sama się zwolnić
Uwierz mi że ty masz luksus. Po prostu przechodzisz mały kryzys spotęgowany
depresją jesienną.

mathiola

[demarta]

no i długo wytrzymujesz bez pracy? i chce ci się do niej wracać, czy nie
myślisz o tym? no a jeśli tak, to znajdziesz bez problemu, czy musiałabyś
cierpiwie poszperac czas jakiś w ofertach?

sorry za wścibstwo ))

[mathiola]

a nie, od tamtego czasu minelo juz sporo, urodzilam blizniaki, wiec praca w
takim systemie by mnie zabila.
Teraz mam wlasna dzialalnosc razem z malzem, z czego glownie on pracuje a ja
biore male zlecenia (czasem wieksze niz male ale wtedy mozna sie wykonczyc przy
blizniakach).
Generalnie mam sytuacje rzeklabym luksusowa - zajmuje sie dziecmi, ale jak
poczuje potrzebe to zarabiam pieniazki rowniez Ale juz nie jezdze jak
wariat w te i z powrotem calymi dniami, zeby obslugiwac nadetych bufonow. No i
te cholerne studia skonczylam rok temu

[mathiola]

a jeszcze dodam, ze zanim to wszystko sie poukladalo, szperalam w ofertach,
wysylalam cv... i dupa. RAZ zaprosili mnie na rozmowe. Okazalo sie ze to ladnie
zakamuflowana akwizycja. Stracilam nadzieje po dwusetnym cv poslanym w kosmos.
Bez znajomosci ni w zab.

[demarta]

ale suma sumarum i tak wyszło ci na dobre. to podstawa. a z bliźniakami to
dziki zachód jest, wiem, bo kumpela też prawie dwuletnich już ma i były
momenty, ze miała wszystkiego dosyć. no ale teraz zaczyna się ten czas, że
dostarczają podwójnej satysfakcji, a nie tylko udręki. bliźniaki więc są do
przejścia na początku, a potem podwójna radość, której mama jedynaka nigdy nie
doświadczy )))

[mathiola]

wiesz co, boje sie ze u mnie moze byc odwrotnie - bo mi teraz udreki nie
dostarczaja wcale, ale za to, jesli beda podobni do swojego starszego brata, to
udreka zacznie sie jak zaczna mówić )
A z tym zwolnieniem z pracy to często tak jest, że wychodzi na dobre. U kilku
znajomych już się potwierdziło.

[beata985]

a ja nie lubie wielkich galerii-może gdybym pracowała byłabym zmuszona siłą
rzeczy. Dla mnie tam jest wszystko drogie, markowe, luksusowe. Pozatym nie ma
typowych wielkich galerii, musiałabym się wybrać do Katowic, sosnowca czy gdzie
tam jeszcze i dopiero tam bym zgłupiała.
na szczęście w moim miasteczku jest skupisko sklepów w rynku i nie mam problemu

może umów się z koleżanką, znajomą na taki wypad.

[reni_78]

mathiola, jak się nie poddałaś ??? jak to przetrwałaś ???
jakiś argumentów wobec samej siebie używałaś ???
jak budowałaś relacje z dzieckiem, jeśli ten wspólny czas był taki szczątkowy
i jeszcze naznaczony Twoim zmęczeniem ???
jak w tym wszystkim znajdowałaś czas na małe przyjemności tylko dla siebie ???
bo ja już chyba zaczęłam się poddawać...
u mnie wszystko działa na zasadzie "szybko, szybko, nie ma czasu"...
a może to faktycznie tylko jesienny kryzys...?
dziękuję i pozdrawiam

[mathiola]

> mathiola, jak się nie poddałaś ??? jak to przetrwałaś ???

Generalnie ja z tych upartych co sami sobie udowadniaja ze potrafia i ze dadza
rade Nie wiem ja to przetrwalam, nie myslalam o tym, po prostu wiedzialam
ze musze i robilam.

> jakiś argumentów wobec samej siebie używałaś ???

Arumentem nie do zbicia bylo to, ze ta cholerna szkola kiedys sie skonczy i
bedzie latwiej. Bo dojazdy do pracy to dla mnie normalka, zawsze mieszkalam
poza Warszawa i dojezdzalam do pracy. Nie odstrasza mnie to, da sie
przyzwyczaic.

> jak budowałaś relacje z dzieckiem, jeśli ten wspólny czas był taki szczątkowy
> i jeszcze naznaczony Twoim zmęczeniem ???

Fakt, ze to trudne. Staralam sie po powrocie z pracy byc tylko i wylacznie dla
niego poki nie zasnie. W wolne weekendy robilismy calodzienne wypady rowerowe
gdzie sie dalo, a jak bylo zimno - spedzalismy czas w domu, na spacerze, na
maksa tylko sami ze soba - tzn. ja dziecko i maz. Chociaz - nie oszukujmy sie -
wiele z zycia dziecka umyka, kiedy matka pracuje i z tym po prostu trzeba sie
pogodzic...

> jak w tym wszystkim znajdowałaś czas na małe przyjemności tylko dla siebie ???

To bardzo proste. W autobusie mialam czas tylko dla siebie zeby poczytac
ksiazke - to byla moja mala przyjemnosc ) Po zasnieciu dziecka wyciagalam
piwko z lodowki i siadalam z ksiazka, gazeta, czy przed telewizorem.. I to tez
byl czas tylko dla mnie. Generalnie przekladalam czas dla siebie i dziecka nad
obowiazki domowe - nieraz gary ze zlewu wychodzily, a podloga nie lsnila
czystoscia, ale maz to rozumial, a ja staralam sie nie przejmowac, bo sa
wazniejsze sprawy na ziemi niz blysk w mieszkaniu

> bo ja już chyba zaczęłam się poddawać...

Nie poddawaj sie, kiedy zrobi sie cieplo, a ty poukladasz sobie to wszystko na
odpowiednim miejscu, bedzie lepiej. Naprawde. I staraj sie znajdywac drobne
przyjemnosci na co dzien (np. ksiazka w autobusie).

> u mnie wszystko działa na zasadzie "szybko, szybko, nie ma czasu"...

To przestan tak mowic, wychodz z domu 5 minut wczesniej zeby nie gonic z
wywieszonym jezorem, nie ma nic gorszego jak zaczac dzien sposniona i w biegu.
A paru rzeczy pewnie spokojnie mozesz sobie odmowic. Maz tez powinien
zrozumiec, ze czasem nie ma obiadu, albo jest odgrzewany, rozmrazany (polecam
gotowanie hurtem i zamrazanie!!!!). Sam tez czasem moglby sie wykazac i cos
zrobic do jedzenia, w koncu pracujecie oboje, czemu to ty musisz byc ta
gotujaca i sprzatajaca? Wydaje mi sie, ze sama sobie narzucilas taka role matki
i zony doskonalej, gdy tymczasem NIE MA kogos takiego. Po prostu wyluzuj )))

> a może to faktycznie tylko jesienny kryzys...?

Na pewno jesien duzo zaslugi ma w tym przygnebieniu

> dziękuję i pozdrawiam

Trzymaj sie cieplutko, na pewno bedzie lepiej

[ana119]

a co do nieudanych zakupów to widze, że odzwyczaiłać się od sklepów i stąd ten
brak zdecydowania. musisz trochę pochodzić po sklepach, pooglądać,
poprzymierzać, pomyśleć czego tak naprawdę potrzebujesz i nawet jeśli niczego
nie kupisz natychmiast to po pewnym czasie wszystko wróci do normy i już
będziesz wiedziała co się nosi i gdzie to można kupić

[reni_78]

kiedyś, jak jeszcze nie pracowałam, doskwierała mi czasem wielka nuda...
teraz doskwiera mi brak czasu i być może, jak zauważyły inne osoby,
brak jakiejś sensownej jego organizacji...
od sklepów faktycznie odwykłam... z wyjątkiem tych, które mam po nosem...
dziękuję!

[wisienka89]

JA mam 2jke dzieciaczkow, 18 - 7 m-cznego..no i meza oczywiscie.. roboty przy
calej trojce co nie miara ale nie placze na srodku miasta, zenie wiem gdzie
są sklepy z ciuchami... boże, ale miałas problem i co uspokoiłas sie
wreszcie, czy jeszcze cała droge powrotna ryczałaś?

[reni_78]

to była chwila tak potężnej bezradności i bezsilności,
że łzy mi same w oczach stanęły...

cieszę się, że nie wiesz o czym mówię...

[mamamonika]

Kapcie mi spadły szczerze mówiąc jak to przeczytałam ))
Recepta jest jedna - ćwiczenie czyni mistrza. Wydaje mi się, że potrzebujesz
intensywnych i częstych treningów...

[071979an]

Może zafunduj sobie zestaw witamin i minerałów jest okres jesienno -zimowy
poprawią witalność dodadzą ci energii,pomogą zachować równowage hormonalną i
poprawią krążenie.Ja sobie zafundowałam z żeń-szeniem bo też podłe nastroje
miałam i byłam jakaś słaba fizycznie .I od kilku dni mi juz lepiejGłowa do
góry.

[moofka]

aaaaaaa to prawda
i magnez i zenszen i duzo zielonej herbaty
i wiecej odpoczynku - jestes bardzo przemeczona pewnie stad to rozdraznienie

[courtney]

Ekhm jesli chodzi o zakupy ciuchowe to chyba łatwiej jest gdy mamy swoje
ulubione sklepy a nie błakamy sie w ciemno a nóz cos sie ładnego szczesliwie
trafi.ja np. pomimo faktu ze zazwyczaj ciezko mi sie wyrwac na porzadne zakupy
ubrania kupuje tylko w 3 ulubionych sklepach , tam zawsze cos znajde i moge
leciec w ciemno nawet gdy mam do dyspozycji zaledwie pól godziny.

[monia145]

Nie łam się..ja już dawno straciłam umiejętność znalezienia czegoś dla siebie,
w pilnej potrzebie. Najczęściej zaplanowane zakupy kończę w ksiegarni- bez
spodni, bluzki itp, ale za to z kilkoma książkami w torbie Tylko tam potrafię
dokonać zakupu trafnie i jestem dodatkowo zadowolona)))))
Ciuchowe zakupy najefektywniej wychodzą mi kiedy nie planuję niczego kupić
Ot, taki paradoks

[teraz_asia]

Sorki, ale strasznie się uśmiałam. Zanim się obrazisz, przyznam, że sama miałam
podobny odjazd. Rok po przeprowadzce z Warszawy na podwarszawską wieś zaszłam w
ciążę. Musiałam iść na zwolnienie w siódmym miesiącu, potem kilka miesięcy nie
ruszałam się prawie z domu, bo nie miałam z kim zostawić niemowlaka. I nagle,
po pięciu bodajże miesiącach wyruszyłam z mojej cichej wsi na samotną wyprawę
do stolycy. No i wyszłam z przejścia podziemnego na Marszałkowskiej i stanęłam.
I tak stoję, patrzę tępo i nie mogę się ruszyć, a mysli mi przelatują
następujące: jezu, te tramwaje takie głośne, a ludzi tyle i samochodów, i
wszystko tak szybko się rusza, i gdzie ja mam iść..)Musiałam wyglądać,
jakbym przyjechała prosto z ostępów Puszczy Białowieskiej Też mało się nie
rozpłakałam.

[oxygen100]

PMS sie zbliza??
Sa takie dni ze czasem nie ma sie nastroju na zakupy chocby nei wiem co. Nic
nie poradzisz na to. Nastepnym razem proponuje sie wystroic zeby idac do sklepu
dobrze i ladnie sie czuc. Obsluga to wyczuje natychmiast. Zastanowic sie trzeba
tez gdzie i po co pojsc. Faktycznie jakas lista by sie przydala. Ja czasem idac
na zakupy biore cos na uspokojenie i to mi pomaga