La mala negrita :-) - mamy kotkę

[Gość: _Dorka]

I to przepiękną. Czekaliśmy na nią długo, gdyż musiała się odchować. Ma 12 tygodni, jest czarniutka i puszysta (jakieś perskie geny?). Nazwaliśmy ją Księżniczka vel Negrita.Przyjechała do nas dziś o 20.00. Obwąchała każdy kąt, przywitała się z nami, a potem zamruczała nam na dobranoc.Uwielbiam koty!!!!!!!!!!!!Dorka

[Gość: Ika]

mama Sikorek napisała/ł:> Nazwaliśmy ją Księżniczka vel Negrita. KvN?????? O matko.......> Przyjechała do nas dziś o 20.00. Obwąchała każdy kąt, przywitała się z nami, a potem zamruczała nam na dobranoc.> Uwielbiam koty!!!!!!!!!!!!> DorkaDorka, doskonale Cię rozumiem Koty są cudowne! Wnoszą do domu wiele ciepła i... spokoju Dystyngowane, ale i łobuzerskie Teraz pewnie pokaże Ci raczej swoją łobuziakowatą stronę natury, bo to jeszcze dzieciak Uwielbiałam patrzeć na wygłupy moich kociaków, kiedy były jeszcze takimi dzieciakami Spraw jej piłeczkę pingpongową, będzie zachwycona!

[Gość: guest]

Ika, cha, cha, nawet nie zwróciłam uwagi na pewne podobieństwo pierwszych liter.Dziś rano Krzyśkowi się wyrwało "burmistrz" - stwierdził, że tak od dziś będzie wołał na kotkę.Ja zostaję przy Negricie.Ta dzikuska budziła mnie w nocy, zachęcała do zabawy i hałasowała zabaweczkami Marceliny i Eleonory.Ubaw jest niezły - kot będzie miał szkołę przetrwania przy dzieciach.Dorka

[Gość: Hermiona]

O nieeeee!!!! To niesprawiedliwe!!!!! Ja też chcę kotka!!!!

[Gość: guest]

A co stoi na przeszkodzie?Dorka

[Gość: Hermiona]

Niestety, Dorko, na przeszkodzie stoją nam alergie - w tym u mojej córki już stwierdzona - na kota, ale u reszty członków rodziny jest to pewnie tylko kwestia czasu.... Mogłabym wprawdzie kotka ogolić, ale to nie byłby już ten sam kot... No, i nie tylko sierść uczula...Chociaż, nie powiem, jeśli znajdę na ulicy małego, chorego, zasmarkanego kotka, to nie odmówię mu gościny.... - w taki sposób kilka lat temu zostałam właścicielką Szprotka. Już nią nie jestem - niestety....Tak czy owak - cieszcie się swoją Negritą! Monika

[Gość: guest]

Ale zazdroszczę!!!Tak bardzo chcę mieć kotka, ale mąż nie daje się przekonać-nie lubi kotów.I w dodaku alergia moja i Synka na koty. Wymyśliłam sobie, że mogłabym go codziennie kąpać.Szkoda, że mogę tylko pomarzyć o kocie.A może znacie sposób-jak przekonać męża?Obawiam się jednak, że naszych organizmów nie da się przekonać, żeby alergie nas opuściły.BuuuuuuuuuCieszę cię Dorko Twoją Cicią.

[Gość: MiZ]

Gratulacje Zycze duzo radosci i przyjemnosci z wychowywania kici I samych wspanialych przytulanek i mruczanek na dobranoc

[Gość: guest]

Boze Dorka jak sie ciesze Pamietacie jak pare miesiecy temu przezywalam mozliwosc wziecia kotki?I tez mam juz trzy miesiace jak ja zylam jak jej nie bylo? Tosia jest sliczna i kochania i juz dwa raz wieksza. Wlos jej sie zrobil gruby i blyszczacy, ale nadal sie lubi bawic.W rekach dzieci staja sie kotem bez kosci i tylko zadko usiluje sie wyrwac- raczej czeka na okazje i pryska pod wanne.Ale nie jest jej zle bo sama dzieci zaczepia, zacheca do zabawy.balam sie jak zniesie nasze umilowanie do podrozy i okazalo sie ze gdy jedzie kuweta i miseczka- Tosia czuje sie jak w domu wszedzie. Bylysmy i w lesie i na wsi i u mojej mamy i u tesciow mieszkalismy....... i wszedzie nie narobila nigdzie poza kuwetka, jadla co miala w miseczce i spala sobie w kaciku. Z psami sie dogadywala w tych wszystkich miejscach, stroszy sie na ich widok, ale traktuje je wyniosle i psy jakos jej nie gonia Lubie byc w moim towarzystwie, zaczepia mnie, obserwuje codzienne czynnosci.Nareszcie jest z kim rozsadnym pogadac

[Gość: _Dorka]

Gosia, ta Wasza kotka to miłe stworzenie.Negrita jest jeszcze małą trzpiotą, choć zauważyłam, że dzidziusiowi pozwala się muskać, ale po chwili schodzi mu z drogi. Dzidzia cieszy się na widok kotki i woła do niej, czym trochę ją płoszy. Sikora natomiast molestuje Negritę - bierze na ręce, zagłaskuje i szpieguje. Kotka wybadała, że ze starszą z sióstr będzie musiała stosować "wybiegi".Podejrzewam, że kotka "spowszednieje" dzieciom i nie będzie wzbudzać takiej sensacji Tatą Negrity jest dachowiec-gwałciciel, matką zaś, kotka norweska leśna. Po mamie odziedziczyła tę słodką puszystość i gęstość futerka i ogonka. Pani norweżki twierdzi, że dachowcom szczęki opadały na widok drzewnych akrobacji kotki Mam nadzieję, że Negrita dobrze się u nas będzie czuła.Dorka

[Gość: BAJBUS]

Fajnie, kotki sa takie.......mruczące - uwielbiam jak mój kocurek tak gruuuucha.Pozdrowionka dla Was od Nasbajbus

[Gość: _Dorka]

Zastanawiałam się, czy macie jeszcze tego kotka.Jak się miewa?Dorka

[Gość: Adzia]

Dziewczyny, bo jeszcze zapomnę, jak miło mi się sprzątało po tym moim ostatnim skunksie zwanym Wyciorem (miał ogon jak wycior od armaty, bo mu się jakiś pers wdał w rodzinę) i sprawię sobie nowego...nieeeeeeeeeeeeee!!!!! Przynajmniej dopóki nie zamieszkamy we własnym domu...proszę, ja tego nie zniosę, jeśli jeszcze któraś sprawi sobie kotka, to niech o tym nie wiem, dobrze? Bo mi się zrobi szkoda...Pozdrawiam Agnieszka chwilowo bez kotka, buuuuuuuuuu...

[Gość: Kamila]

Ech, jak Ci zazdroszcze Moja kocura Henryka zostala w Polsce z moja mama i nie ma sposobu przeprowadzenia jej do mnie Jest przyzwyczajona do wolnosci i lazenia gdzie jej sie podoba. Tutaj - srodek miasta, mieszkanie a nie domek z ogrodkiem i gdzie ona by sie tu szwedala?Straszliwie za nia tesknie i martwie sie co ona pocznie jesli kiedys bedzie kotna? Henrysia jest tak zwariowana, ze koci sie tylko w mojej obecnosci, ale to temat na inna ksiazke.Pod koniec listopada pewnie dostaniemy od znajomych dwa male kociaki, ktore teraz sa maciupenkie, ale to nie to samo co moja Henryka Sorry, ze tak smutno, ale jak o niej mysle to rycze jak bobr.Pozdrawiam Kamila

[Gość: mysia]

A my bedziemy miec czarna kotkę w sobotę...dzieci sie bardzo cieszą a my mamy obawy i zero doświadczenia wtym wzgledzie..Z tego co piszecie nie jest tak źle? Dorota

[Gość: Gosia1]

No nareszcie! Ja jestem dumną panią (hmm, na pewno ja jego? ) naszego j. sierściucha od pięciu lat. I nie zamieniłabym go na żadne inne zwierzę! Nikt mnie tak nie kocha, nikt mnie tak nie ogrzewa, nie uspakaja, nie okazuje tej miłości - jak mój j. sierściuch czyli Klemens zwany dalej Wacławem i Kazimierzem, Skubańcem, Obszarpańcem, Łazęgą, Śmierdzielem no i J. Sierściuchem (co to znaczy, wiedzą wszyscy...). Jest najbardziej rozpieszczonym, obcałowywanym, rozbisurmanionym kotem na świecie. Ale jaki jest cudny, kochane moje - to trzeba zobaczyć! Wszyscy, którzy go zobaczą pierwszy już raz, twierdzą, że takiego nie ma nigdzie. Nawet ludzie, którzy nigdy kotów nie lubili, naszym Sierściuchem się zachwycają! Jest niezwykle towarzyski, nie lubi samotności (co u kotów jest niezwyczajne), uwielbia być w centrum uwagi, jak mamy gości. Sadowi się razem z nami przy stole i słucha, i patrzy i łasi się do gości. Dorko, ja pierwszego dnia wytłumaczyłam Klemensowi, że aby mógł z nami mieszkać musi zachowywać się jak człowiek. A wszystkie koty wiedzą, że ludzie w nocy śpią! Przez pierwsze dwa tygodnie rodzina płakała ze śmiechu bowiem ja prawie całe noce spędzałam na wędrowaniu za kotem, łażącym - kocim prawem - po melbach, oknach, firankach itp. Ściągałam go z tych wynalazków, kładłam (hmm delikatnie mówiąc...) na legowisku, obok mojego łóżka i grożąc palcem tłumaczyłam, że ma spać! Mój trud opłacił się. Po dwóch tygodniach, kiedy już z niewyspania chodziłam na rzęsach, kot jakby coś załapał. Nie spał, o nie, to by było za dużo jak na pierwsze spuszczenie z tonu - kot leżał na legowisku i patrzył. Patrzył na mnie...brrrr. Co się nie obudzę, co widzę? Wpatrzone we mnie świecące w ciemnościach ślepia "bestii"...Rany, ale było. Drań czekał aż wstanę. Wtedy była szybka zrywka z legowiska, do drzwi, rozdzierające "miauuuuuu" (głodnym cholera, pośpiesz się babo jedna!!!), potem trucht do kuchni i taniec przy miskach. I w te i nazad, i w te i we wte, i miau, i miau, i miau, i ocieranie się, a w końcu jak coś za długo idzie to dawania żarełka, to taki skok na nogę i leciutkie ugryzienie w łydkę (takie uszczypnięcie) a potem w nogi, coby pani przez łeb nie dała (takie coś zostało do dziś). Ech, jak ja kocham tego Futrzaka. Zobaczysz Dorko, zakochasz się i Ty. Nikt tak nie grzeje jak kot (nawet rozpalony mąż...). Ja się "biję" z moją córcią, która ma spać z kotem! A to bydle przytula się, a potem zwija w kłębuszek i rozkosznie śpi calusieńką noc!!! Choćby sto myszy grasowało, on już jest uczłowieczony i wie, że noc służy do spania. Pozdrówka GosiaP.S. Moja Ania była uczulona na kota. Lekarz powiedział, żem wariatka. Ale wiecie co? Ona się odczuliła!!! Przytulając kota, przebywając z nim - po prostu się odczuliła!