ułożyć sobie życie - definicja

[aluc]

uprzejmie proszę o propozycje, zwłaszcza w świetle paru ostatnich wątków

[18_lipcowa1]

cos mi sie nasuwa ale nie jestem pewna czy to dobra odpowiedz na pytanie.
mozesz sprecyzowac troche?

[aluc]

każda jest dobra
moja ciekawość domaga się zaspokojenia w kwestii co społeczeństwo przez to
rozumie

[malila]

Mnie się nasuwa tylko jedno skojarzenie: ułożyć sobie życie - żeby było
wygodnie. A wiadomo jednemu będzie wygodnie w puchu, a drugiemu na desce
kreślarskiej)

[aluc]

ale komu ma być wygodnie? życiu czy układającemu? i czy ktoś życie pyta o
zdanie, czy mu wygodnie na desce?

[malila]

Zakładałam dotąd, że życie układającego nie odbiega specjalnie od układającego.
Ale teraz to się muszę zastanowić.

[agnieszkamodras]

"Społeczeństwo" przez to chyba rozumie: wziąć ślub kościelny, powić dwoje
dzieci, iść do pracy, potem na emeryturę, a potem do piachu. W tym sensie nie
chcę sobie układać życia.

[wieczna-gosia]

byc fajna laska i miec z kim uprawiac seks.

[demarta]

ułożyć sobie zycie, to znaczy intensywnie zająć się w życiu układaniem.
skarpetki do szuflady, koszule na wieszak, portki na górną półkę, swetry półkę
niżej, wieczorami puzzle, które wyjątkowo na pasjansy można zamienić, na
śniadanie układamy pomidora na kanapce, po śniadaniu poduszki na łóżku, w pracy
papiury w segregatory czy kuwety wszystko jedno... aaa i od czasu do czasu z
meżem się układamy raz ja na niego, raz on na mnie i przekładamy te plemniki z
jajek do mnie ze mnie do brodzika prysznica itd itp.

Demarta:)))

[zojkaojka]

No, boskie to jest Zwłaszcza te plemniki w brodziku pod prysznicem.Talent
masz)))Literacki

jedyny słuszny model życia......

[18_lipcowa1]

Ułożyć sobie życie - ciekawe...
Ja w chwili obecnej swoje życie uważam za ułożone, mam pracę, mieszkanie, jakiś
cel w życiu, faceta, przyjaciół, dobre kontakty z rodziną, rozwijam się...
nic na siłę...
jednak wiele osób powiedziałoby - że moje życie jest kompletnie nie ułożone bo :
w pojęciu " ułożyć sobie życie " - wiele osób postrzega jedyny słuszny model
życia - czyli w przypadku kobiety- szkoła - liceum, potem jakieś studia, ew
licencjat, potem 1-2 lata pracy przy biurku najlepiej jako pani w banku lub
urzędzie, potem mąż ( najczęściej poznany w trakcie studiów ) , dziecko,
kupienie mieszkania na kredyt, drugie dziecko i koniec. Potem praca - dom-
kuchnia, obowiązek bycia dobrą matką, gospodynią i szczęśliwą w małżeństwie.
Jedyny słuszny model życia ktory uznają ludzie - koniec kropka. Każdy kto zyje
inaczej - nie ma dzieci i ich nie planuje, nie dąży do małżenstwa - nie
funkcjonuje pod pojęciem " ułożył/ułożyła sobie życie.
Osoba pozostająca długo singlem, bezdzietnym, bez własnego mieszkania - ciagle
słucha jęczenia - "ułóż sobie życie"- i na nic zapewnienia że zycie ma ułożone,
że jest szczęśliwa. Coś nie tak, coś nie gra....
Mnie się wiecznie pytają kiedy ślub/ dziecko jakby było oczywiste że to
nastąpi. Nikt nie przyjmuje do wiadomości tego że być może to nie nastąpi,
jesteśmy niewolnikami schematów - schematów pisanych przez zycie,
społeczeństwo, znajomych , rodzinę. Jestesmy niewolnikami " szczęsliwych"
małżeństw zawieranych do konca zycia, dzieci, mieszkania, pieska, ogródka,,,,
Dla mnie potworne, potworna wizja zycia - nie dlatego że uwazam takie zycie za
gorsze - widzę ludzi szczesliwych w tych układach- potworne bo ja tak nie chcę,
a wtedy dla wielu ludzi moje zycie, moj byt nie bedzie mialo sensu. Bez dzieci?
Jak to tak mozna?

I w koncu pytanie do tych pytających np, mnie " kiedy WRESZCIE ułozysz sobie
zycie jak normalny człowiek "? Pytam - a skąd wiesz że to Ty akurat jesteś
normalny????

[18_lipcowa1]

a podsumowując ułożyć sobie życie tzn być w zyciu szczęsliwym, spełnionym, mieć
do czego dążyć całe to życie i nie zważać na opinie innych.

[babka71]

Jesli ten model zycia Ci odpowiada to spoko zyj jak chcesz, Twoja sprawa..!!
masz wszystko co chciałaś, ale nie masz rodziny (tej prywatnej), jesli Ci nie
jest do niczego potrzebna to Ok i przestań się tłumaczyć do cholery!!!
pozdrawiam

[18_lipcowa1]

jesli Ci nie
> jest do niczego potrzebna to Ok i przestań się tłumaczyć do cholery!!!
> pozdrawiam

ja sie nie tlumaczę, odpowiadam na post.

[babka71]

I jest Ok ..
odpowiadając na post tak samo ,,..wybierasz i MASZ co komu pasi jak to mówią..!!

[18_lipcowa1]

nie unoś sie tak.

[olifanka]

lipcowa, tylko pamietaj ze wroble zawsze w koncu zadziobia kanarka...
na razie gratuluje, pozniej wspolczuje.
Pozdroovki

[madzia116]

i obyś nigdy nie zmieniła zdania.... podziwiam za odwagę bycia sobą i nie
zwracania uwagi na stereotypy, zasady i co "wypada" i zazdroszczę, że ja nie
miałam tyle odwagi, jesteś mądrą kobietą, naprawdę podziwiam....

[iwles]

Ułozyć sobie życie - to znaczy żyć spokojnie i nie czuć strachu przed jutrem.

Nie ma definicji

[edorka1]

można jedynie próbować osiągnąc kompromis między marzeniami a rzeczywistością. Ale to bardzo indywidualna kwestia - to troszkę tak jak ze szczęściem - jest drogą nie celem...Tak myślę .

[nisar]

Ułożyć sobie życie = czuć że życie biegnie tymi torami, którymi chcemy. Mieć
swoje miejsce na ziemi (dom), swoje grono bliskich ludzi, zabezpieczony byt.
Dla mnie oczywiście, nie dla każdego.

[mamciakam]

zyc zgodnie ze swoimi zasadami ,szczesliwie ,nie bez zmartwien ,bo wtedy bysmy
nie docenili tego co mamy ,ale tez nie z ciągłymi problemami.czuc sie dobrze w
swoim otoczeniui wg własnych ustalen czym jes ułozone życie ,a nie wg
stereotypów innych jak powinno wygladac ułożone zycie
zycze i pozdr

[zojkaojka]

Ten kto życie chce ułożyć , nie rozumie jego istoty. "Ułożone" to trwające w
bezruchu, a życie to ruch, zmiana, proces. Wasze opisy zakładają że życie to
okres od około 20 do powiedzmy 60 lat- bo to w tym czasie możemy się określać
po przez posiadanie dzieci, męża, pracę zawodową. A taki noworodek to ma
nieułożone, albo taka babcia, nie wspominając o singlach, wdowach? Zresztą przy
takich kryteriach nic od nas nie zależy- jeden wypadek i nie ma męża lub
dzieci.

[adsa_21]

od kilku lat moje zycie to jeden wielki chaos.

a gdzie dzieci? gdzie mąż ślubny kościelny?

[aluc]

zadziwiacie mnie, naprawdę
ale kontynułujmy dalej

"ułożyć sobie życie" - brzmi jak wieko od trumny, zakłada dojście do stanu
wiecznej niezmienności, takiej poukładanej w kancik, na forewer i do the endu

[kubek05]

to obudzić się rano bez tego cholernego niepokoju czy aby napewno obudziłam się
w odpowiednim miejscu

[bj32]

Ja się z Demartą bardzo zgadzam))
A tak głębiej, to spełnić marzeń ile się da, żeby osiągnąć na koniec to, co się
zaplanowało... Albo jakoś tak...

[aluc]

ale na czyj koniec?
taki jak z Franza Maurera? "Mojego albo jej"?
albo "jakby któreś z nas wcześniej umarło, to chciałabym zmienić mieszkanie na
mniejsze"?

[bj32]

Jakoś tak na swój własny kniec. Kiedyś, jak dojdę do kresu, chciałabym
stwierdzić: dobrze sobie ułożyłam życie; nie wszystko się udało, trochę
spaprałam całkiem, ale w sumie nieźle to wyszło. A potem bez wyrzutów sumienia
przejść na Drugą Stronę.

[melka_x]

Dla niektórych będzie nie na temat, inni może się zgodzą, że tylko pozornie.
Stary dowcip.
Jak rozśmieszyć Pana Boga?
Opowiedzieć o swoich planach.

[czudna]

jest to bezmyślne zestawienie dwóch sprzecznych dla mnie pojęć: ułożenia czyli
stateczności, skostnienia i nudy (podobnie: dobrze ułożona panienka) oraz życia
czyli dynamiki, zmienności, nieprzewidywalności. Jak dobrze pamiętam z
polskiego to się chyba nazywa paradoks. Mam wątpliwości bo przez to "układanie
życia" (czyt. dwoje małych dzieci i cały dom na głowie) czuję się lekko
odmóżdżona, bo nie mogę wyjść do teatru (karmię malucha), czytać (padam na
twarz przy dwójce), oglądać kina nocnego (zasypiam). Taka stabilizacja
(rodzina) jest bezpieczną oazą, ale nie chcę tylko na niej poprzestać, bo
straci swój urok i sens.

[czudna]

oświeciło mnie przed snem. To jest oksymoron.

[oxygen100]

To znaczy robic to co mi sie podoba i daje przyjemnosci olewajac konwenase.
Choci kalsyczne stwierdzenie ?ona po rozwodzie nie ulozyla juz sobie zycia"
dramatycznie sprowadza "ją" do roli matki zony i kucharki. Smutne to doprawdy

[melka_x]

> Choci kalsyczne stwierdzenie ?ona po rozwodzie nie ulozyla juz sobie zycia"
> dramatycznie sprowadza "ją" do roli matki zony i kucharki.

Jeśli mówi się w ten sposób o kimś kto ze swego życia jest zadowolony to masz
rację. Ale ja jakoś nie spotkałam kobiety, która uważałaby, że wieloletni brak
partnera jest szczęściem (zaznaczam, że mówię o długim okresie, a nie o
czasowym radosnym powrocie po rozwodzie do życia singla ze wszystkimi urokami
tegoż). Pewnie takie są, nie przeczę, ale to jednak rzadkość.
Jak ma się 20 czy nawet trochę ponad 30 lat to wydaje się, że przyjaciele mogą
zastapić rodzinę, a poimprezowy seks związek. Później to się zmienia, choćby
dlatego, że większość przyjaciół sama zakłada rodziny, priorytety im się
zmieniają, a w klubach coraz młodsza konkurencja nawet do seksu bez zobowiązań.
A człowiek jest zwierzęciem stadnym i poza socjopatami potrzebuje bliskości.

melko - tak, ale...

[aluc]

...w stwierdzeniu "ułożyć sobie życie" rozumianym poprzez (w dużym
uproszczeniu) "znaleźć faceta" widzę sprowadzenie znalezienia tegoż faceta do
podstawowego celu w życiu kobiety i obywatelki, chociażby reszta jej życia (a
przecież istnieją jakieś przejawy życia pozazwiązkowego i pozarodzinnego) była
dramatycznie niepoukładana

i - odwrotnie - kobieta, której do pełni tzw. szczęścia brakuje tylko pary
spodni w szafie, posiadająca przyjaciół, ciekawe zajęcie, chęć do życia etc., a
nawet udane dzieci - w powszechnym rozumieniu życia sobie nie ułożyła

wiem, że upraszczam, ale taki obraz "ułożenia sobie życia" wyłonił mi się z
paru wątków tutejszych, a że takie rozumienie wkurza mnie od dawna, to
pozwoliłam sobie zadać pytanko

btw, moje babcie używały tego pojęcia dokładnie w sposób opisany powyżej, a
więc tradycja w narodzie nie ginie i ma się dobrze

[melka_x]

Aluc - tak, ale...

Może to stwierdzenie w jakiejś mierze wynika z obserwacji, że jakoś nie widać
tabunów kobiet bez rodziny, które byłyby z tego powodu szczęśliwe? (powtarzam,
że 20- i 30-letnich singielek w to nie wliczam, to inna kategoria)
Odkładając na bok ideologię, że o wartości kobiety nie decyduje zakontraktowany
penis i dzieci i bla bla bla i wszyscy to wiemy, zgadzamy się z tym, piękna,
słuszna teoria, aż strach sie nie zgodzić, to jakoś w drugą stronę to często
działa. Czyli mam wrażenie, że kobiet nie realizujących się zawodowo, a
mających szczęśliwe rodziny i z tego powodu czujących się spełnione jest jednak
więcej niż szczęśliwych tylko zawodowym czy społecznym spełnieniem, bez
najbliższego człowieka jakim w dobrze funkcjonującym małżeństwie jest mąż (czy
niemąż), a w pewnym wieku często (choć fakt, że nie zawsze) bez dzieci. Z tych
drugich to znam tylko Matkę Teresę. Za to tych, które mimo pięknych karier
orłów biurowych czasem nawet okraszonych jakimś wolontariatem, obwieszonych jak
winogronka przyjaciółmi gejami (nie mam kurde nic do gejów!) twierdzą, że
powroty do kota wieczorem to jednak nie taka frajda znam całkiem sporo. I co
ciekawe, publicznie pewnie rzuciłyby się na stwierdzenie, że nie ułożyły sobie
życia, ale w 4 oczy mówią, że nie czują się szczęśliwe. A jakoś mam wrażenie,
że intuicyjnie ludzie łączą ułożenie sobie życia ze szczęściem.

Inaczej mówiąc - jak ktoś jest szczęśliwy bez rodziny to mi nic do tego i żadną
miarą tego szczęścia nie kwestionuje. Skoro szczęśliwy, to ułożył sobie życie w
moim mniemaniu. Tylko, że śmiem twierdzić, że to nie jest powszechne. A
powszechnie funkcjonujące powiedzenia jak to o ułożeniu sobie życia powstają na
podstawie powszechnych zjawisk. I nie trzeba temu dorabiać ideologii.

[virtual_moth]

Oj widzę piękne "forumowo przewidywalne" teorie na temat ulożenia sobie życia,
hehe.

Na forum samodzielna mama, którego jestem stałą bywalczynia, odpowiedź jest
oczywista - ulożyć sobie życie to znaleźć chłopa. Proste Dowod:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=571&w=54718634

[kawka74]

ułożyć sobie życie - uklepać tak, jak pościel w łóżku, żeby nic nie uwierało i
nie trzeba było co chwile czegoś poprawiać, co najwyżej wymienić całą pościel na
nową

[demarta]

tja... i z nowym się na starym zdradliwym materacu bzykać. ja wysiadam.
dziękuję - nie.

[myelegans]

Dla mnie to balans, poczucie bezpieczenstwa i kontroli nad wlasnym zyciem, tu
gdzie kontrole mozemy miec, co mozna osiagnac samotnie, we dwojke w roznych
konfiguracjach i modelach.

[ulfa]

wg. mnie to znaczy, że jesteś szczęśliwa, dobrze się czujesz w swojej skórze
nie zważając na to, "co ludzie powiedzą". (zakładając oczywiście, że nie robisz
komuś krzywdy)

[olifanka]

ulozyc sobie zycie... Mysle ze to znaczy zyc zgodnie z marzeniami i miec
prawidlowy balast pomiedzy tymi marzeniami a ich realizacja.
A mniej gornolotnie to znaczy miec z kim, gdzie i po co zyc, miec kogo kochac i
byc kochana.

[demarta]

olifanka napisała:

> miec prawidlowy balast pomiedzy tymi marzeniami a ich realizacja.


naprawdę chodziło ci o balast??? czy o balans... czy..... już sama nie wiem....