Czego w życiu żałujecie,a z czego jesteście dumne?

[agnes123]

Każdy z nas w życiu zrobił pewnie nie raz coś, czego żałuje, wstydzi się, nie
lubi o tym mówić i najchętniej cofnąłby czas i podjął inną decyzję. Niestety
jest to niemożliwe i nierzadko męczymy się z powodu jakiegoś błahego lub
poważniejszego błędu przez długi czas, nie daje nam to spokoju, jednak przed
innymi unikamy tego tematu, udajemy, że wszystko jest w porządku, co
nierzadko bywa jeszcze trudniejsze niż przyznanie się otwarcie do błędu.

Z drugiej strony każdy z nas odnosi także mniejsze lub większe sukcesy, są
chwile, kiedy rozpiera go duma i chciałby wszystkim wokół o tym powiedzieć,
ale... No właśnie. Przecież od dzieciństwa nam wpajano, że nie wypada się
chwalić, że należy być skromnym, w złym tonie jest się ostentacyjnie cieszyć
z sukcesów, przeciwnie – normą jest narzekanie.

Mam propozycję: opowiedzcie o swoich sukcesach i błędach, podzielcie się
swoimi doświadczeniami... może któraś mama skorzysta z naszych rad ?

POZDRAWIAM

[czajkax2]

Bardzo ale to bardzo żałuję ze pare lat temu nie wygarnęłam jednej osobie jak
na to zasługiwała, tylko zamknęłam paszczę i męczyłam się w toksycznym związku.
I wcale nie chodzi mi tu o faceta

[julia342]

ja napisze krotko najbardziej zaluje tego ze nie potrafilam nigdy zapytac moja
matke dlaczego mnie porzucila! a dumna - no jest kilka rzeczy ale to blahostki.

[ik_ecc]

Zaluje dwoch rzeczy - ze zgodzilam sie z tym, zeby mi rodzice wybrali studia i
ze wyszlam za maz za faceta, z ktorym wiedzialam ze na dluzsza mete nie wypali.
Dumna jestem z rozwodu oraz z tego ze sie teraz przekwalifikowuje na to co chce
(obie decyzje bardzo trudne, wykonanie jeszcze trudniejsze) - generalnie z tego
ze teraz w koncu zyje w zgodzie ze soba nawet jesli to oznacza ze ktostam
gdziestam ma pretensje.

[menab]

Żałuję, że zdradziłam, kiedy już chciałam odejść, a nie żałuję, że odeszłam.

[agnes123]

menab - fajnie to ujęłaś Nie każda kobieta zdobywa się na krok odejścia i
twią w takich toksycznych związkach - niby dla dobra dzieci ... ;/

[menab]

Dobro dzieci jest najważniejsze, ale to jasne, że dziecko jest szczęśliwe, gdy
jego mama jest szczęśliwa

menab ...

[agnes123]

to szczera prawda )

[anetina]

a ja niczego w życiu nie żałuję

a najbardziej jestem dumna - z synka

[agnes123]

Tak, dzieci to jest największy powód do dumy !!!

[justi54]

Ja też syn to moja duma. A żałuję przemijającej urody, młodości, doskonałej
figury no i obcięcia pięknych rudych włosów.

[agnes123]

a dlaczego obcięłaś włosy ? Siła wyższa ... ?

[justi54]

Zaczęły wyłazić po porodzie a będąc na wychowawczym i tak stale je spinałam w
ogon albo kok bo mały ssak (karmiłam małego do 2,5 roku życia) stale mnie za
nie szarpał. A teraz odpoczeły, trochę wróciły do normy i zapuszczam. Młodości
i figury niestety nigdy już nie odzyskam dlatego napisałam czego w życiu żałuję.

[adsa_21]

justi, nie gadaj glupot. na pewno mloda babka z Ciebie, figure mozna sobie
wypracowac, wlosy zapuscic i bedzie gut

[anetina]

ja nie mam co żałować
nadal nie wyglądam na pełnoletnią osobę
na figurę też nie mogę narzekać

[weronikarb]

Żałuję tego, że zaufałam komuś komu nie pwoinnam - i płacę teraz za to

A jestem dumna oczywiście z mojego genialnego synka ))

[agnes123]

Zaufanie.... miałam bardzo podobnie ;/ ale wiesz,ta sytuacja nauczyła mnie
bardzo wiele.Nie popełnię więcej takiego błędu

[jk3377]

dumna to chyba jestem z tego ze potrafilam (albo zycie tak sie samo ulozylo)
wszystko tak po kolei zaplanowac jak powinno byc...studia,praca, slub,
awans,mieszkanie, 1 dziecko, awans, 2 dziecko...(mam nadzieje ze koniec z tymi
awansami bo zawsze potem dziecko hihhii-ale w szkolnictwie to inne awanse
sa).tak, to mi sie udalo....
a czego zaluje...? po wczorajszej klotni z mezem to tylko jednego...ale moze
nie napisze tego....

[adsa_21]

szczesciara
u mnie bylo tak; slub, dziecko, praca, studia. kompletny misz masz, na
szczescie powoli na prosta wychodze

[edorka1]

Żałuję, że wróciłam do Polski. Czasem bardziej, czasem mniej ale jednak. Żałuję, że zabrakło mi wyobraźni, żeby choć przeczuć to jak tutaj może być. Żałuję, bo życie tutaj jest pozbawione tej witalności i radości jaką powinno mieć - i nawet jesli stanę na głowie, to wbrew powszechnej mentalnosci trudno coś zrobić.
Dumna jestem z tego, że mimo wszystko jakoś tu trwam i daję sobie z tą rzeczywistością radę )).

[etiennette]

żałuję pewnych rzeczy,pewne wybryki wieku dojrzewania nie powinny miec miejsca.
Dumna jestem z tego, że w porę przejrzałam na oczy...Dumna jestem z tego, że
mam fajną rodzinkę, męża i corkę, z bycia żoną i matką.

[kas2]

[renia1807]

Czego żałuję? tego, że kilkanaście lat temu miałam możliwość wyjechania do
pracy do Niemiec razem z kuzunką. Ona wyjechała i ma teraz 3 restauracje a ja
mam gówn.o, bo żal mi było zostawić państwowej posadki, którą i tak straciłam
po urodzeniu pierwszego dziecka.
Z czego jestem dumna? z tego,że dokonałam właściwego wyboru męża będąc w
bardzo młodym wieku, i oczywiście z tego, że dałam życie moim dzieciom.

[kamkuba1]

ja zaluje ze sracilam dziewictwo z takim palantem a nie z mezem a dumna jestem
z synka
fotoforum.gazeta.pl/5,2,kamkuba1.html

[jarzebina_cz]

Żałuje bardzo wielu rzeczy, m.in. decyzji o wyborze studiów, przeprowadzce do
miasta, w którymi aktualnie mieszkam. Powodów do dumy brak...

[ibulka]

Cudowny dzidziuś :o)

Będzie laski wyrywał jak nic.! =)

[adsa_21]

zaluje ze w wieku 19 lat wyszlam za maz. byla to fatalna decyzje, bylam mloda,
glupia.
nie zaluje, ze mam dziecko - przeciwnie, to najwieksze szczescie jakie moglo
mnie spotkac

[agnieszkamodras]

Żałuję 2,5 roku spędzonych z pewnym nieuleczalnym doopkiem i tego, że tak późno
zaczęłam się uczyć jeździć na nartach. A jestem dumna z nas i Antka i z tego,
że dobrze wybrałam studia.

[emwu55]

Załuję fatalnego małżeństwa z gołodupcem, którego nie mam tyle odwagi i upory i
harakteru, abu kopnąć go w ty..ek, żałuję, że nie mam wyższego wykształcenia,
żałuję, że wyprowadziłam się z rodzinnego miasta . A wogóle to żal mi samej
siebie, buuuuu

[gorzkasweetie]

Żałuję, że zafundowałam sobie ponad 2 lata grobowej rozpaczy i ciężkiej
depresji po nieudanym krótkim małżeństwie z draniem maminsynkiem. To głupio
stracone chwile życia. Bezsensem jest tak po takim facecie rozpaczać, czemu sie
za siebie szybciej nie wzięłam, teraz nie wiem.
Żałuję że studia po szkole wybrała mi mama. Strasznie byłam bezwolna wtedy. I
żałuje że takim nerwusem jestem.

Jestem dumna z mojego dziecka, z tego że udało się mojemu ciału przezyć
koszmarną operację i ze zdania za kolejnym razem prawka pękam z dumyI
dumna jestem że mój wredny charakterek coraz lepiej opanowuję

pozdrawiam serdecznie

ps. małe wyjasnienie - nie jestem tu taka świeża, jak się wydaje, kiedyś trochę
pisałam, ale pod nickiem innym, jednak zbyt oczywisty dla mojego męza był i
podglądał skubany, musiałam zmienić

[zuzanna56]

Niczego nie żałuję. Dumna jestem z siebie że skończyłam wymarzone studia. I z
tego że mam fajne i mądre dzieci.

[joasiiik25]

Zaluje kilku moich decyzji, ktore w pozniejszym czasie okazaly sie wazne dla
mojego zycia osobistego.
Zaluje,ze nie kazde marzenie sie spelnia...ale takie jest zycie
dumna jestem z syna

[hannabartek]

Żałuję, że x lat temu dałam się tak omotać w mega toksycznym związku - na
szczęście w miarę szybko "uciekłam", choć nie było łatwo (gdzie ja miałam oczy
i rozum ?!)
Z czego jestem dumna? Z tego, że postawiłam na swoim w pewnej zasadniczej dla
mnie kwestii życiowej, choć gromy się sypały - i nie żałuję !

[polla10]

zaluje ze mlodo wyszlam za maz lat 19 mimo ze meza mam super i go kocham.
zaluje ze jeszcze siedze w domu z trzyletnim dzieckiem a nie pracuje. a
najwiekszym suksecem bylo to ze skonczylam studia bez zadnej poprawki choc do
nauki ciezko mnie bylo nakłonic.

[aluc]

jestem dumna, że schudłam 12 kilo, co osiągnęłąm dietą oraz ćwiczeniami
żałuję, że nie przyłożyłam się bardziej, bo schudłabym 15

PS. mówię o ostatnich paru miesiącach, o całym życiu w życiu i nikomu nie
powiem, chyba że na łożu śmierci i to tylko i wyłącznie jakiemuś księdzu na
skraju grobu

[dagmama]

Jestem dumna z synka, żałuję przemijającej urody.

[mama_kasi_ha]

Jestem strasznie dumna, ze mam takiego meza- to byl swietny wybor- los na
loterii . Nietrafiona decyzja to studia medyczne, teraz wybralabym prawo,
bardziej sie przydaje w zyciu, albo cos z zarzadzania biznesem. Na pewno nie
byloby takie wykanczajace jak st.med.
A tak w ogole to zaluje mnostwa rzeczy, ale o niektorych wole nie pisac .
Jak ktos studiowal na AM to bedzie wiedzial. Zaluje tez ze w ciazy dalam w
siebie wpychac hormony i przytylam 30 kg!!! Teraz, po prawie 2 latach od porodu
waze prawie tyle co przed ciaza, czyli niecale 60 kg,ale to byl ciezki i
niezdrowy bagaz. Zaluje, ze kiedys zaczelam palic i teraz zostaly mi 2 fajki
dziennie- wieczorem. Glupio, ale...
Zawsze zaluje jak nawrzeszcze na meza i coreczke, ale taka mam nature, choc na
Kasie krzycze niewiele jak na mnie ). Przy okazji, zaluje, ze ciagle
odkladam joge i medytacje na pozniej i mam wiecznego nerwa. ZAaluje, ze nie mam
spokojnej natury .
Z perspektywy czasu, zaluje, ze czasem nie sluchalam mamusi i tatusia
Dumna jestem z ... calej reszty. Z checi zycia, wielkiej pasji, zapalu,
energii, zdrowka, a najbardziej z cudownej Coreczki . No i jeszcze z tego.,
ze mimo pracoholizmu w przeszlosci poswiecilam cale dwa lata Kasi. Mogla wrocic
do pracy lub nie. Wybralam corke, kariera na bok.
Ah!

[l.e.a]

żałuję,że wyjechałam ze swojego ojczystgo kraju, wrócić tam będzie trudne...
jest jeszcze coś ale tak bardzo boli, że nie jestem w stanie o tym pisać....

dumna jestem z całej reszty

[walczakowa3]

Żałuje: wyboru kierunku studiów, toksycznego związku w "latach młodości",
porzucenia trenowania pływania i tego że nie zdązyłam powiedziec mojej Mamie
jak bardzo ja kocham!!!

Jestem dumna ze: wspaniałego męza, slicznej, zdrowej córy,bycia konsekwentną
oraz tego że mimo braku najbliższej rodziny(dzieli nas 400km) daje sobie rade i
to całkiem niezle