Porzucone dzieci

[lina35]

Zwracam sie z prosba do Was o opinie,na temat porzucenia dzieci.Ja sama mam
swoje dzieci,meza dom rodzine itd. Caly czas zyje z ta mysla ze porzucila mnie
i moja siostre matka gdy bylysmy dziecmi i nigdy o nas niedbala,przestalysmy
ja interesowac.Rozeszla sie z miom ojcem gdy byla zemna w ciazy a siostra
miala trzy lata.Poznala drugiego,wyszla za niego za maz a nas zostawila u
swojej matki i wyjechala do niego do innego miasta,tlumaczac sie tym ze niema
tam u niego tulu lozek by nas wziasc i na tym stanelo.Minely lata,mysle ze
dorobila sie juz lozek tylko cholera o nas zapomniala!I tak zylismy z siostra
u babci.To babcia nas wychowala matka nas tylko odwiedzala a wtedy zachowywala
sie jak obca i zimna osoba bez uczuc.I wciaz tak zylysmy.Nigdy ja nie
potrafilam zadac jej pytania dlaczego to zrobila?Nie potrafie powiedziec do
niej Mamo i nie chce.Mam zal,ogromny,myslalam kiedys nad tym co powiedziala
wtedy swojemu obecnemu mezowi(do ktorego kazala nam mowic tato brrr) i jak
jemu bylo obojetne to,ze gdzies tam jestasmy z siostra.Mojej matce teraz zle
idzie i chwilami zastanawiam sie czy to nie kara boska za to co zrobila. Co
sadzicie o tym ? Nie umiem jej wybaczyc.

[net79]

Trudno zrozumieć, zwłaszcza jak się ma swoje dzieci. Babcia była wam mama i
chwała jej za to. Dla niej pewnie tez to nie było łatwe. A wasza mama, niestety
nie jest odosobnionym przypadkiem, dziewczyna w moim wieku zostawiła 4 swoich
pociech babci, a nie - 3, jedno zabrała (ciekawe czy zrobiła sobie wyliczankę).
Tata tez się nie interesował? Masakra. Współczuję. Ojca mogły mama z babcią nie
dopuścić, a twoja biologiczna mama ( bo jak to nazwać) pewnie miała taki
warunek od faceta i chciała sobie ułozyć,życie. Pewnie tez przeryczał noce,
ale.... kurcze nie wiem jak to u mnie byłoby z wybaczeniem... U mnie w domu
patolka, ale nikt by mi rodziców nie zastąpił...

[malila]

Co o tym sądzę? Nie potrafię sobie tego wyobrazić. Nie mieści mi się w głowie,
ze można porzucić własne dzieci. Rozumiem oddanie dziecka, kiedy nie jest się w
stanie go utrzymać. Ale porzucić dzieci dla faceta? To przekracza możliwości
mojej wyobraźni.
Nie dziwię się, że nie możesz jej wybaczyć, bo to przecież wciąż boli. I pewnie
miotasz się między potrzebą bycia kochaną przez matkę a złością, że wyrządziła
Ci taką krzywdę. Myślałaś o terapii? Pomogłaby Ci odnaleźć matkę w sobie samej
i samą sobą się zaopiekować. Spróbuj na początek spojrzeć na siebie tak, jak
matka patrzy na dziecko - takie wizualizacje są często skuteczne.

[ib_13]

przykre to bardzo, gdy matka porzuca swoje maluchy. Myślę, że powinnaś zapytać,
dlaczego tak zrobiła? Nawet gdybyś miała usłyszeć w odpowiedzi coś okropnego.
Ale bedziesz WIEDZIAŁA i będziesz mogła pogodzić się z tym bólem, żalem,
złością. Nie zrozumieć czy wybaczyć, bo tego chyba się nie da, ale właśnie
pogodzić się z faktem. Dopóki nie zapytasz nie dowiesz się co takiego zdarzyło
się w jej życiu, że zostawiła Was dwie maleńkie dziewczynki. I nie patrz na
siebie przez pryzmat własnej mamy, Ty na pewno jesteś świetną matką,.

[anetina]

u mnie w otoczeniu jest niejeden taki przykład

matka (nie pamiętam, czy po rozwodzie czy panna z dzieckiem) zostawiła swoją
kilkuletnią córkę u swojej matki
bo jej facet nie chciał dziecka
dziewczynka ma teraz z 17 lat
mieszka nadal z babcią, dosłownie 3 bloki od matki

matka ma teraz dwóch synów
z córką nie utrzymuje kontaktu

[gorzkasweetie]

Moja mama została jako małe dziecko oddana do rodziny na wychowanie. Była
najmłodszą z trzech sióstr. Jej matka oddała ja swojej siostrze, która nie
mogła mieć dzieci. Fakt, było u nich cienko finansowo. Ale ona oddała dziecko
na drugi koniec Polski, sporadycznie potem się nią interesując. Czasem wakacje
spędzała u matki moja mama. A tak na codzień brak kontaktu, zainteresowania,
uczuć jakichkolwiek. Dziś po wielu latach, kontaktu zadnego już nie ma. Nie ma
go z winy mojej babci, po prostu nie wykazywała żadnej chęci. Jakies szczątki
kontaktu były, dopóki zył ojciec mojej mamy, mój dziadek, on się starał,
dzwonił,pamiętał, ale był pod gigantycznym pantoflem babci i to jedyne co mógł
zrobić.
Najgorsze że mojej mamie teoretycznie finansowo zyło się lepiej, wychowujący ją
ciotka i wujek byli dobrze sytuowani, zapewnili jej wykształcenie, którego
siostry nigdy nie zdobyły. Ale... coś za coś. To był dom pełen chłodu,a ciotka
regularnie wypominała swoją dobroć, wymagając nawet pozostania z nią do końca
zycia w ramach odpracowania długu wdzięczności, wsciekła była, gdy ja się
urodziłam, póki zyła, okazywała mi zawsze niechęć. A więc rodzaj patologii
jednak, prawda?
Nie znam więc dużej części rodziny, babcię ostatnio widziałam kilkanascie lat
temu. Szkoda mi, bo lubie atmosfere rodzinną domu mojego męża, tak fajnie jest
miec dużą rodzinę, te spotkania, to wszystko. Szkoda
A moja mama na zawsze została naznaczona tymi przezyciami, bardzo ją to
ukształtowało. Nie umiem sobie tego wyobrazić, tak byc potraktowanym zyć ze
świadomością odrzucenia przez matkę. Dla mnie była i jest najlepszą, najczulsza
matką na świecie. Mozna powiedziec że mimo iz nie była jako dziecko kochana,
swoje dziecko i wnuczkę kochać umie bardzo

[alexxa6]

Bo takiego czynu nie da się wybaczyć.Pogódź się z tą sytuacją dla własnego
spokoju.To czego nie da się zmienić trzeba zaakceptować.


vanilla-cafe.net/

[babka71]

Postaraj się wybaczyć mamy Wielki POST , poczujesz się lepiej jak wybaczysz i
podasz rękę!!
JEZUS wisząc na Krzyzu wybaczył oprawcom,mordercom, A Ty nie potrafisz własnej
matce wybaczyć?
pozdrawiam

[m.fiorella]

nigdy bym jej nie wybaczyla tego! i nie chcialabym wiedziec dlaczego, dla mnie
by to byla obca kobieta.
Nie musisz jej wybaczać, to ona powinna prosic cie o wybaczenie!

[haga78]

Nie latwo jest wybaczyc najblizszym krzywdy dziecinstwa.
A opuszczenie dzieci dla wlasnego szczescia jest dla mnie szczytem egoizmu.

Czas leczy rany, czasem jest to dlugi proces. Zamiast rozgrzebywac w sobie,
sprobuj dowiedziec sie dlaczego.
i kochaj swoje dzieci tak mocno, jak zasze chcialas byc kochana przez matke.

zycze duzo sily i spokoju

[babka71]

Skąd u Ciebie taka nienawiść..hmnnn

[m.fiorella]

skątowni!
juz nienawidze tej baby czyli matki autorki watku, oby sie w piekle paliła!

[zuzia412]

Nie dziwię się że nie potrafisz wybaczyć albo nawet nie chcesz i nikt
absolutnie nie może tego od ciebie wymagać. Na twoim miejscu pomyslałabym
jednak o sobie i wybrałabym sie do psychologa. Nigdy nie korzystałam z takich
terapii, ale w końcu są po to żeby pomagać. Pozdrawiam

[hexella]

Temat mi dość bliski niestety...
Trzeba pogodzić, się ze swoją przeszłością, przestać pytać dlaczego, bo takiej
odpowiedzi nikt ci nie da. Tak się stało i już, masz teraz swoje życie i możesz
nim kierować jak chcesz.
Zostaw demony przeszłości i skup się na swojej rodzinie, bo jesteś inna,
lepsza, bardziej odpowiedzialna.
Czasem tak jest, że przez całe życie będziesz się starała udowodnić sobie i
innym, że nie powielisz tej historii, ale to chyba dobrze

[lina35]

Dziewczyny dziekuje za dotychczasowe opinie jak Was czytalam to palaly sie lzy ,
czuje sie skrzywdzona przez matke i ojca.

[m.fiorella]

kochana lino trzymaj sie ciepło, staraj sie nie rozpamietywać swoich
dzieciecych lat a całą swoją energie i miłość przelej na swoija rodzinę, swoje
dzieci i meza
spotkała cię krzywda i jedyne co mozesz zrobic to starac sie zeby juz cie zadna
krzywda nie spotkala i twojej rodziny
trzymam za to kciuki!