pracujecie?

[ankaaa71]

wiadomosci.onet.pl/1401272,2677,1,kioskart.html
przeczytajcie artykul. Sama robie tlumaczenia w domu, ale mama mi bardzo
pomaga. A Wy pracujecie?

[joasia1234]

Ja też robię tłumaczenia w domu, ale przy takim trybie pracy nie dałabym rady -
fizycznie. Kiedy jestem zmęczona, mogę napisać różne głupoty. Na codzień mam
opiekunkę do córeczki, ale pracuję też wieczorami i w weekendy. Nocy zarywać
bym nie mogła. Podziwiam.

[alexxa6]

pracujemy

vanilla-cafe.net/

[joasiiik25]

pracujemy

[lizavietta]

a mamy wyjście?

[blekitnykoralik]

teraz z małym, bo ma ospę, ciągnęłam tak przez 5 lat, dziewczyny, to jest
koszmar pracować z dzieckiem, ale lepiej pracować z dzieckiem niż nie pracować
bez dziecka Nie potrafiłam zrezygnować ani z jednego ani z drugiego... A jak
sobie radzicie? Mój półtoraroczniak właśnie zajął się makaronem, ugotowanym
oczywiście. Trzeba uczyć samodzielności jak najszybciej

pracujemy

[donatta]

Pracuję. Tłumaczę książki bądź je piszę. Niekoniecznie nocami, głównie w dzień,
bez niańki, opiekunki i pomocy rodziny. Przy starszych dzieciach to były
dorywcze zlecenia, ale po urodzeniu trzeciego pracuję na full. Najtrudniejszy
moment był, kiedy najmłodsza miała 2-3 lata. Zrobiła się strasznie absorbująca
i ciągle musiałam się odrywać od kompa. Pomysł z przedszkolem nie wypalił
(poważne choroby i ciągły płacz), ale przynajmniej wyrosła ze swojej
upierdliwości .

[pacia811]

ja nie pracuje...
nie wiem czy to dobrze czy źle...na razie taki styl mi odpowiada, ale nie wiem
czy z czasem się to nie zmieni...
nie tęsknie za moją pracą i nie mam zamiaru wracać tam....

[e_r_i_n]

Pracujemy.
Moja kolezanka z pracy wlasnie skonczyla macierzynski i testuje elastyczna forme
pracy z domu.
Ja teraz jestem w domu z chorym dzieckiem, ale tez pracuje - szefostwo nie ma
problemu z tym, ze robie prace w domu. Bo robie tyle samo i tak samo.

[wieczna-gosia]

pracujemy.
wiekszosci pracy w domu nie moge zrobic, ale czesc moge i moj szef jest bardzo
elastyczny co do moich godzin pracy. Ma byc zrobione.

[mamusia77]

No to masz szczęście, mój szef wcale nie był elastyczny. Nawet przerw na
karmienie nie miałam. Pracowałam po macieżyńskim 9 m-cy a teraz siedzię z
córcią a jak pójdzie do przedszkola to pewnie zacznę szukać nowej pracy bo
znając życie to nie będę miała po co wracać

[fajka7]

Pracujemy. Troche w domu, troche poza nim, ale jest niania, wiec luz.

[karmazynowa_dama]

pracuję, studiuję i nie uważam tego za coś wyjątkowego
choć fakt faktem ostatnio moja koleżanka powiedziała mi ze mnie podziwia
dziwnie mi to zabrzmiało i zacząłam się śmiać, a ona mi na to że podziwia mnie
bo jestem młoda (24lata) mam małe dziecko, pracuję i jeszcze studiuję, a ona
właśnie sobie wzieła dziekankę bo juz siły nie ma powiedziałam że im więcej
obowiązków tym wiecej siły

[mamarazydwa1]

Ja też jestem młoda, po liceum poszłam na studia i do pracy. Na 1 roku wyszłam
za mąż - nie musiałam Na 3 roku urodziłam pierwsze dziecko. Dziekankę na jeden
semestr wzięłam tylko dlatego, że karmiłam do 6 m-ca wyłącznie piersią co 2-3
godziny i nie było realne być jednocześnie na zajęciach, bo sam dojazd w obie
strony to było 2 godziny. Do pracy wróciłam jak mały miał 11 miesięcy.
Skończyłam też mgr. No i rok po skończeniu studiów urodziłam drugiego synka
Teraz do pracy nie wracam w najbliższym czasie - wzięłam 3 lata wychowawczego i
jest super! Starszy ma prawie 4 lata, młodszy 8 m-cy i cieszę się każdym dniem.
Jak pracowałam to na tygodniu byłam tak zabiegana, że w sumie widziałam syna
tylko rano chwilkę, a wieczorem godzinkę już była pora spać. A teraz - bajka!
Dzisiaj np. poszłam z nimi do parku, słuchaliśmy jak śpiewają ptaki,
puszczaliśmy bańki mydlane, rzucaliśmy kamykami do wody...A za 3 lata się
zobaczy - wszystko zależy od naszej sytuacji finansowej. Dużo nie mamy, ale starcza.

[ankaaa71]

mysle, ze powinnas uwazać to za cos wyjątkowego, bo niewiele matek daloby tak
rade. Poza nie mozna ujmowac wartosci temu co sie robi, bo kiedys inni moga nie
docenic Twoich dokonan! Wielu mlodym dziewczynom nie udaje sie pogodzic
pelnowymiarowej pracy ze studiami, a Ty masz jeszcze dziecko! Jestes wyjatkowa

[agatha_mama]

Pracujemy, mam własny sklep, lada moment otwieram drugi

[agao_72]

pracuję.
córa chodziła do żłobka, ale zaczęła łapać wszelkie infekcje i moja ciocia
postanowiła nam pomóc. jest ok, ale ja czuję się średnio fajnie - bo w końcu
ona ma po to emeryturę, żeby odpoczywać, a nie uzerać się z moją progeniturą. a
jeszcze nie chce za to pieniędzy i reaguje histerczycznie na słowo niania.

[merrlin]

pracuję tak od 6 lat w zasadzie

jestem dziennikarką freelancerem
opiekę do dzieci organizuję gdy muszę wyjść, z kims porozmawiać
obrabiam to, piszę teksty przy dzieciach, jak śpią, nadrabiam w weekendy gdy
mąż z nimi cośtam robi

Pawła sobie radosnie poczęłam między licencjatem a zdaniem na studia mgr.
(zmieniałam uczelnie z pryw. na państwową), byłam w 4 mcu ciązy na egzaminie.
Pracę mgr pisałam z P. "przy cycu"
weszło mi w krew

inna sprawa, ze taka praca to zawsze jest daleko idący kompromis
teraz biorę czasem zlecenia nie do końca mnie satysfakcjonujące ale łatwiejsze
warsztatowo

Ale nic nie robic? Zupełnie nic (zawodowo, bo oczywiście opieka nad dziemi i
ogarnięcie domu, ne mówię o sprzątaniu, gotowaniu ale całej logistyce, którą
wzięłam na siebie)? trudno mi to sobie wyobrazić.
Za rok niecały konczy mi sie urlop wychowawczy. I nie wiem co wtedy. Jestem na
etapie intensywnego zastanawiania się.
Na szczęście mogę potencjalnemu pracodawcy pokazać całkiem pokaźne dossier z
tego czasu, wykorzystałam ten okres też na dokształcanie się.

[mathiola]

Ja wzięłam sobie wielki projekt na głowę kiedy maluchy miały 5 tygodni i przez
2 m-ce ciągnęłam, sama się nimi zajmując jednocześnie. O ile na początku
głównie spały i jadły, to pod koniec projektu myślałam, że ocipieję. Teraz już
coraz rzadziej coś biorę do domu, bo byłoby mi za ciężko, a nie chcę obciążać
innych moimi dziećmi. Poczekam do jesieni, załatwię opiekę i będę dziergać w
domu - nie chce mi się dojeżdżać do pracy