Mam dość:((

[ola.g.79]

Chyba mam depresję. Mam już wszystkiego dosyć. Dziś już nie wytrzymałam i
popłakałam się w łazience. Chcę odstawić synka od piersi a dokładnie zejść z
2karmień jakbym znalazła pracę. Ale nie wiem jak to zrobić. Jak synek nie
opróżni piersi to potem boli. Zresztą jestem zmęczona. Właściwie przez cały
czas jestem z dzieckiem sama w tygodniu. Mąż wychodzi rano do pracy, wraca
przed 19tą. Coprawdy kąpie synka, ale to jest tylko chwila, potem to ja
karmię i usypiam. W ciągu dnia nie mam na nikogo co liczyć. Mąż niby się
stara ale ja czuję jakby wolał jednak wolny czas (niedziela) spędzić grając
na komputerze. Chciałam się wyrwać i wyszłam 2razy gdzieś wieczorem ale na
drugi dzień pokutowałam niewyspaniem. Czy naprawdę jestem wredna matka jak
chcę odpocząć. Już nie mam siły. Puszczają mi nerwy i boję się że zrobie coś
sobie lub dziecku. Nie wiem już co mam robić. Może to hormony już sama nie
wiem( ( Poradźcie proszę

[mathiola]

Dziewczyno. Jesteś zmęczona i ci nerwy puszczają.
Chcesz zrezygnować z dwóch karmień, to weź i zrezygnuj!
Uwierz mi - i piszę to jako matka potrójna - rezygnacja z dwóch karmień
najgorzej wygląda w momencie rezygnacji. Z perspektywy matki 5-latka staje się
śmieszną błahostką, nie warta uwagi.
Jeśli bolą cię piersi - odciągaj odrobinkę, ale naprawdę odrobinkę - do
ustąpienia bólu (nie więcej, bo będziesz produkować pokarm na nowo). Przykładaj
zbite i zchłodzone liście kapusty - to naprawdę pomaga!
I przede wszystkim - wrzuć na luz. Posiadanie niemowlaka to nie koniec twojego
życia. Będziesz miała depresję jeśli będziesz się tak bardzo przejmowała
najmniejszym drobiazgiem. Uszy do góry -dzieci szybko rosną

[benignusia]

oj popieram poprzedniczkejesteś zmęczona,prawda jest taka że opiekujesz sie
dzieckiem 24 na dobe....jeśli chcesz -jeśli ci to pomoże zrezygnuj z 2
karmień.jak mnie piersi bolały szłam do łazienki i odciągałam troche pokarmu-tak
aż przestało boleć.bycie dla dziecka 24 na dobe,do tego karmieni-to potrafi
męczyć,więc nie martw sie,pogadaj z mężem,może jakiś relaks w weekend...dla mnie
bardzo ważne było wsparcie męża....

[agata00123]

rzeczywiscie musisz troche odp[oczac. a te karmienia to rzeczywiscie odpusc jak cie to tak meczy, przecierz nic sie nie stanie. jakis czas temu tez mialam dosc siedzenia w domu, wiec kupilam sobie wozek parasolke tzn. malemu, sama moge go wziac do autobusu i jezdze do kolezanki idziemy do parku maly ma spacer a ja pogadam z kims doroslym kto nie ma dzieci to pomaga.

[ammam]

ola.g.79 wiem co czujesz sama byłam bliska załamania jak zostawałam na cały
dzień sama z dwójką małych (dwa lata różnicy) dzieci. wszystko było dobrze do
chwili gdy trzeba było nakrmić małego a córcia, dumna starsza siostra, właśnie
wtedy nagle chciała pić i jeść i tak w ogóle nagle trzeba było zająć się nią, a
mały głodny, raz na trzy godzxiny zaprowadziłam ją do zaprzyjaźnionych sąsiadów
ale zawsze starałam się dawać sobie radę sama, ale wiesz co to nie jest dobre
być aż tak ambitną i udowadniać światu że ja mogę sama dam Ci dobrą radę -
ŻĄDAJ POMOCY !!!!!!!!!!!!!!!!!! - od kogo się da. To nic że mąż wolałby pograc
na kompie, ty też byś wolała się zabawić a jesteś z dzieckiem 24 godziny 7 dni
w tygodniu a nie tylko niedziele, niech wie że jest ojcem przez duże o, a co z
dziadkami może przyszliby na godzinę lub dwie i zabrali dziecko na spacer żebyś
ty mogła sie wyspać, a jesli nie masz rodziców blisko to może jakaś samotna
sasiadka chetnie by ci pomogła zorientuj się. Pamiętaj nie jesteś sama sa
ludzie dookoła proś o pomoc. Jeśli jednak będą nachodzić cię czarne myśli to
pomyśl o pomocy specjalisty, depresja to straszna rzecz nie daj się.
pozdrowionka

[ola.g.79]

Być może rozczulam się nad sobą. Napewno każdej mamie na początku jest trudno.
Pół roku jakoś daję radę, ale chwilami mam ochotę wszystko rzucić i uciec
Najbliższe koleżanki mają pracę i są zajęte. Nawet wyżalić się im nie mogę bo
żadna nie jest zamężna, nie mówiąc o dzieciach. Nie rozumieją mnie. Pozostałe
koleżanki jakoś się nie odzywają odkąd urodziłam. Na dziadków nie mogę liczyć.
Pracują jeszcze. Teściowa po pracy zajmóje się swoją mamą. A moja mama na nowo
układa sobie życie i chyba o mnie zapomniała (czyt. pamięta jak coś
potrzebuje).

[agatka030]

Postaraj się zwalić jak najwięcej się da na męża - może powoli, tak, żeby nie
zauważył tego i się nie wystraszył. Chwal go jak będzie robił to wszystko za
Ciebie. Jak masz naprawdę trudności z zaprzestaniem karmienia, idź do lekarza -
da Ci Bromergon, czy coś tam innego. Przecież karmienie musi cieszyć, jak tak
nie jest to nie ma sensu, poza tym pół roku w zupełności wystarczy. Nie
zarzucaj sobie nic!

[net79]

Z kąd jesteś? Przedmówczynie maja rację i zgadzam się z nimi, całe szczęście
ten stan jest przejściowy, a jak mieszkasz w Trójmieście to służę pomocą
fizyczną i duchową czasem.

[twojasasiadka]

idź do lekarza-pomoże Ci zaprzestać karmienia.Ja tak zrobiłam-bo inaczej piersi
puchną i bolą- da Ci lek na spalenie pokarmu, będziesz musiała też obwiązac
piersi-ale najpierw idź do lekarza.Masz za dużo monotonnych i męczących
obowiązków-musisz męża zaciągąć do roboty przy dziecku!
trzymaj się