mama na kocia lape

[juliapoludniewska]

Dziewczyny,

szukam mam lub przyszlych mam, ktore zyja - tak jak ja - na kocia lape.
Chcialabym poznac Wasze troski i radosci. Sama przymierzam sie do dziecka i
chce wiedziec, czy nieslubne dziecko spotyka wiele nieprzyjemnosci. Dziekuje
za wszystkie wypowiedzi

[sowa_hu_hu]

ja żyję na kocią łape - mój synek Marcel kończy we wtorek 6 tyg. i jak an
arzie nic przykrego go nie spotkało... co prawda ludzie plotkują i będa
plotkować - u mnie na wsi mają o czym gadać hehe - mieszkam ze swoim
chłopkaiem u moich rodziców a ludzie pytają moja mame czy tatuś dziecka to
często go odwiedza... ale ja mam to gdzieś - a nawet mnie to bawi
ślub planujemy w przyszłe wakacje może - bo chcemy!!! nikt natomiast nie
wywiera na nas zadnej presji... marze o ślubie w kościele , o białej sukni
(choć pewnie stare dewoty stwierdzą ze mi sie "biel" nie należy...
po prostu w tym roku Marcelek jest jeszcze za mały , a za rok poda rodzicom
obrączki
ja jakoś zawsze wiedziałam ze najpierw bęzie dziecko później slub... bo nasz
Marcel jest planowanym dzieckiem(choć wszyscy myślą ze to wpadka no bo jak
można mieć planowane dziecko a nie mieć ślubu... nawet moja rodzina tak
myślała - i pewnie co poniektórzy nadal tak myślą....)ale my o dzidzi
rozmawialiśmy juz od pół roku i udało sie za pierwszym razem hehe

to chyba tyle...

jak chcesz pogadac to pisz na priv [e-mail]

pozdrawiam serdcznie


KONKUBINA

[articaa]

Sowo, po co Ci ten ślub w kościele? Dla białej sukni-bezy z welonem? Daj
spokój. Zastanów się, co mówisz. Traktujesz sakrament jak szopkę. Byle było jak
z żurnala czy telenoweli. Ludzie niewierzący nie powinni pchać się do ołtarza.
Szopkę ze ślubem można robić także i w urzędzie stanu cywilnego. A Ty co?
Powiesz księdzu w konfesjonale, że bardzo żałujesz tych lat życia i współzycia
bez ślubu, gdy nic nie stawało Wam na przeszkodzie, aby złożyć sobie przysięgę
przed Bogiem i ludźmi? Powiesz i skłamiesz, czy zmieniesz temat? A może
załatwisz sobie lipny papierek, że odbyłaś spowiedź? Oczywiściie, to sparwa
Twojego sumienia i niczyja inna, ale skoro upubliczniłaś swój wybór, to
odpowiem tylko - przemyśl to sobie.

Tak, jestem złośliwa. Bo Twój wesoły post mnie zbulwersował.

Znam ludzi, którzy mieszkają ze sobą bez ślubu, już sporo lat i nadal mają
zamiar tak żyć. Formalny związek nie jest im potrzebny. Szanuje ich wybór.

Znam ludzi, którzy stanęli do ślubu tylko w urzędzie, bo sumienie nie pozwalało
im oszukiwać księży w parafi tylko po to, aby mieć chór i organy i welon
niesiony przez druhny. Szanuję i podziwiam ich wybór.

A Ty i podobne przypadki... rozkładacie mnie na łopatki.

[sowa_hu_hu]

Droga Koleżanko!
chyba nie umiesz czytać między wersami...? między wyrażeniem o slubie
kościelnym a białej sukni jest wyraźny przecinek!!! przez co chciałam
podkreslic ze slub w kosciele - czyli dla mnie cos wyjatkowego , czego tobie
tłumaczyc nie bede!!! a biała suknia to oddzielne sprawy... ale chyba nie
zrozumiałas... Ciebie mój post zbulwersował a mnie twój rozbawił.... ja kocham
człowieka z którym jestem , on kocha mnie i to jest najwazniejsze!!!
i nie mam zamiaru nikomu kłamac bo niczego nie załuje... ani zycia ani
współzycia! i nie uważam aby to był grzech czy coś podobnego... znam księdza
kóry nie potepia takiego zycia i mnie wyspowiada i nie będe musiała nikomu
kłamać!!!(z resztą żadnemu bym nie skłamała!) i da mi mi slub i
pobłogosławi

na tym kończe bo nie lubie dyskutowac z takimi osobami jak Ty


ps. przepraszam za niewyraźne pismo ale trzymam syna na rękach...

do sowy - i więcej nie będę :)))

[articaa]

Nie musisz mnie nazywać "drogą koleżanką", darujmy sobie sarkazm, dobrze?

> chyba nie umiesz czytać między wersami...? między wyrażeniem o slubie
> kościelnym a białej sukni jest wyraźny przecinek!!!

Jak ja nie umiem czytać między wersami, tak Ty czepiasz się słów. Biała,
seledynowa czy czarna - chodziło mi o wyjątkową, dopracowaną oprawę ceremonii
ślubnej (sama napisałaś o dziecku, które dorośnie do podawania obraczek).

Skoro dana para: a) kocha się, b) chce być razem na zawsze, c) ma dziecko, d)
pragnie ślubu w kościele (czyli rozumiem, akceptuje normy moralne Kościoła, bo
w przeciwnym razie to tylko parodia i szopka), e) oboje są stanu wolnego - to
czemu nie zawrą tego ślubu? Pytanie retoryczne.

> slub w kosciele

To jest (przynajmniej w Kościele Katolickim) sakrament. Rządzi się pewnymi
prawami. Niektórych spraw nie powinno się fałszować.

> Ciebie mój post zbulwersował a mnie twój rozbawił.... ja kocham
> człowieka z którym jestem , on kocha mnie i to jest najwazniejsze!!!

Po pierwsze - to fajnie, że rozbawił, masz się z czego pośmiać; widzisz, jaka
przydatna jestem?

Po drugie - to bardzo dobrze, że się kochacie i to jest najważniejsze i w ogóle
problemu nie ma - ale w takim razie po co Wam w ogóle ślub? I to akurat
kościelny?

> i nie mam zamiaru nikomu kłamac bo niczego nie załuje...

Wiesz Ty co? Weź sobie katechizm do ręki albo pójdź do dobrego duszpasterza
(np. akademickiego), ale takiego, co się nie będzie bał walnąć prosto z mostu.
Warunkiem uzyskania rozgrzeszenia jest żal za grzechy. Inaczej nie jest ważne.
No chyba że szykujesz sobie usterkę w procedurze, aby potem mieć ewentualną
możliwość załatwienia anulowania ślubu kościelnego. Można i tak. Podobno
praktyka powszechna w XVIII stuleciu wśród magnaterii polskiej.

> i nie uważam aby to był grzech czy coś podobnego...

Ty nie. Ale oficjalnie Kościół - tak.

> znam księdza
> kóry nie potepia takiego zycia i mnie wyspowiada i nie będe musiała nikomu
> kłamać!!!

To super. Wiesz, ja znam wielu księży, którzy nie takie przekręty robili. I co
z tego wynika?

A i jeszcze jedno (zresztą to nie tylko do Ciebie): są pary, które z różnych,
niezaleznych od nich względów nie są w stanie przystąpić do sakramentu
małżeństwa. Np. osoby po rozwodzie czy pary różnej wiary. Rozumiem to i wcale,
ale to wcale nie potępiam. Z tego co wiem, Kościół też stopniowo zaczyna
podchodzić do takich par coraz łagodniej (jeszcze kilkanaście lat temu było
inaczej) - i słusznie, bo powinien! Może tego typu niesakramentalne pary ma na
myśli ten Twój znajomy ksiądz. Zresztą, dobry ksiądz nie anonimowa baba na
eDziecku )) i nie opieprzy, żeby nie zrazić - poczeka na Was jak kot na
myszę, bez nacisków, to i się doczeka (np. przy okazji chrztu).

Więc powtarzam raz jeszcze: każdy ma własny wybór. Jak kto nie chce ślubów w
ogóle, czy obrzędu religijnego, to dobrze. Jeśli ktoś nie może, to smutne (bo
taka osoba na tym stanie rzeczy zawsze jakoś jednak cierpi). Nie czepiam się
wolnych związków czy konkubinatów.

Czepiłam się podejścia jakie reprezentujesz. Pchasz się do Kościoła grając
Kościołowi na nosie. I nie tylko Ty, ale akurat Twój post wpadł mi w oko.

Napisałam co chciałam, żeby sprowokować trochę zastanowienia na ten temat.

> na tym kończe bo nie lubie dyskutowac z takimi osobami jak Ty

A jednak to robisz )))

I skąd Ty wiesz, jaką jestem osobą? To Ci powiem, czego nie wyczytasz w
postach: mam ślub, ale niesakramentalny, i od dość dawna nie jestem katoliczką.

Na zakończenie zapytam Ciebie: dlaczego tak dopytywałaś się o pomoc państwa dla
samotnych matek? Mieszkasz z tatą dziecka, z jego rodziną, nie jesteś samotna!
Nikt Ciebie nie porzucił bez środków do życia, jak wiele, wiele innych
dziewczyn.

Pozdrawiam!

(I nie trzymaj dziecka za blisko monitora.)

[sowa_hu_hu]

a skąd wiesz czy post o "samotnej matce" tyczył sie mnie????? mam koleanke w
trudnej sytuacji.... wystarczy???


nie będe sie rozpisywac tak jak ty - ale nie masz pojęcia jaką osoba jestem
więc nie rzucaj tak łatwo komentarzami na mój temat(na temat tego co napisałam)

nie będe odpowiadac na twoje argumenty.... ja wiem swoje! a ty masz troche
bujną wyobraźnie....

pozdrawiam

[sojanka]

Mimo że nie jestem już od dawna katoliczką (chociaż otrzymałam w tej wierze
sakrament chrztu, komunii i bierzmowania wybrałam drogę daleko od kościoła)
uważam, że branie slubu "dla całej otoczki" to tylko kłamstwo i oszustwo.

Niedawno miałam nawet na ten temat dyskusję z rodziną i znajomymi. Mój kolega
uważał, że "weźmie ślub w kosciel, bo to fajnie wygląda i babci chce zrobić
przyjemność".
Uważam, że dla babci katoliczki, która żyje zgodnie z zasadami kościoła, to nie
żadna przyjemność taki ślub dla oprawy. Jeżeli ktoś będzie przyrzekał żyć w
wierze, w wierze wychowywać dzieci itp. i od początku będzie wiedział, że to
tylko tak na niby, i dla oprawy, a nie dla Boga, to robi straszne świństwo
wszystkim tym, dla których Bóg i kościół to coś świętego.

Tak jak ktoś napisał "ślub to sakrament" więc może warto siegnąć do definicji
sakramentu?

Fajnie sowo, że będziesz miała taki piękny ślub. Zastanów się tylko nad tym jak
wielu prawdziwie wierzacych ludzi w ten sposób oszukasz i upokorzysz? Warto,
dla pięknych wspomnień zdeptać czyjąś świętość???

[sowa_hu_hu]

kolejna koleżanka mnie osłabiła....
o jakim deptaniu świętości ty mówisz? a skąd wiesz jaka jest moja wiara? gdzie
ty wyczytałas że mój slub to tylko ładna ceremonia???
naparwde co poniektórzy potrafią sobie wyssać z palca pewne rzeczy....

[sojanka]

W wierze istotne są świadectwa - po tym się ją poznaje. Myślę, że swiadectwem
Twojej wiary jest poczęte bez ślubu dziecko i życie bez ślubu, chociaż i jedno
i drugie jest w rozumieniu kościoła grzechem.

[sowa_hu_hu]

bez komentarza......

wiara

[umasumak]

Istotą wiary katolickiej jest tolerancja dla grzechów ludzkich i chęć
wybaczania nawet tych najcięższych. Więc jeśli nawet Sowa popełniła błąd to nie
oznacza, że nie będzie mogła wziąć ślubu kościelnego. Żaden ksiądz żyjący
zgodnie z dekalogiem jej tego nie odmówi. Wybaczane są znacznie gorsze grzechy
niż poczęcie dziecka bez ślubu ( które obojętne czy ślubne czy nie zawsze
będzie cudem )i życie na "kocią łapę". Kto tego nie rozumie, ma niewiele
wspólnego z wiarą katolicką. Przykro jest czytać posty, w których odsądza się
nieznajome osoby od czci i wiary.

[sojanka]

Nie mogę się z Tobą zgodzić.
Co innego jest grzech, którego po uświadomieniu ub nawróceniu zaczynamy
żałować, a co innego wyrachowanie i świadome trwanie w grzechu. Z dokładnie
zaplanowana datą żalu za niego. (sowa jeszcze rok pożyje w grzechu, a potem
przed kościelnym ślubem zacznie go żałować?).

Bardzo podoba mi się reguła przyjęta w zborze zielonoświątkowym (nie wiem czy w
kazdym ale w moim rodzinnym mieście na pewno), że żeby przystapić do sakramentu
ślubu trzeba być najpierw chrześcijaninem w pełnej odpowiedzialnośći tego słowa.

[martka_k]

Przepraszam, ze sie wtracam, ale popieram Sowe w pelnej rozciaglosci. I mysle,
ze kazdy ma w swoim sumieniu, co to jest grzech. Ja takze nie potrafie
traktowac zycia z facetem, ktorego kocham, ktoremu jestem wierna i chce z nim
spedzic reszte zycia, w kategoriach grzechu. Koscielne przepisy i dogmaty maja
to do siebie, ze w wiekszosci pochodza ze sredniowiecza (celibat ksiezy, dogmat
o dziewictwie Najswietszej Panienki) i nie mozna potepiac ludzi za to, ze z
tego sredniowiecza wyrosli... A grzech jest w pewnym sensie sprawa
indywidualna, podejscie do Boga tez. Ja na przyklad uwazam sie za osobe bardzo
wierzaca, tylko niekoniecznie czuje sie katoliczka. Bo jakos nie moge sobie
wyobrazic, zeby Pan Bog mial byc taki drobiazgowy jak niektore z
wypowiadajacych sie tutaj osob... I mysle, ze nie bedzie mial do mnie zalu o
to, ze slub cywilny wzielam rok temu, a koscielny planuje dopiero na wrzesien.
I planuje, bo go chce, bo jest mi potrzebny. A wezme go w kosciele katolickim,
choc nie do konca sie z nim zgadzam, bo w takim kraju sie urodzilam i w takiej
religii wyroslam i to mnie jest potrzebny symbol kosciola, jako bliskosci Boga.
Pewnie inaczej wzielabym go na lace albo cos takiego...
Po co mi ten slub? Dla siebie. Dla mojego meza-zeby mu przed Bogiem obiecac, ze
na zawsze. Dla Boga, zeby Mu powiedziec, ze jest mi potrzebny. Nie dla ksiezy
ani babci.
I mysle, ze my (Sowo, wrzucam Cie do tego samego pudelka, przepraszam!),
ludzie nieidealnej wiary, tez mamy do tego prawo.
Marta

[sowa_hu_hu]

wiesz Marta - wlasnie w ten sposób chciałam to wyrazic ale chyba brakło mi
cierpliwości żeby to napisać... dla mnie równiez Bóg i Kosiół nie do końca sie
ze sobą "pokrywają"... ja Boga nosze w sercu i również nie sądze aby miał mi
za złe to że kocham , to ze mam cudowne dziecko... /bo co poniektórzy księża
to na pewno by mieli.../ ale mnie udzieli slubu taki ksiądz który będzie
akceptował to jaka jestem i to jak zyje - a są jeszcze tacy!
moje dziecko wychowam w wierze katolickiej ale kiedy będzie chciało wybrac
inną droge - nie sprzeciwie sie... - przedewszystkim jednak będe mu
tłumaczyć co to jest dobro ( mam nadzieje że zdołam) - bo moim zdaniem
najważniejsze jest aby być dobrym człowiekiem!!! a nie to czy ktoś żyje bez
slubu czy nie... to jest każdego czlowieka osobisty wybór...

mozna by pisac i pisać.....


pozdrawiam serdecznie


ta z jednego worka

[martka_k]

No wlasnie. Popieram w pelnej rozciaglosci... I pamietaj, ze to ma byc WASZE
swieto...
Zycze Wam wszystkim samych dobrych chwil. i zebys umiala wychowac swoje dzieci
na dobrych ludzi, ktorzy w dodatku potrafia byc wierni sobie.
Marta
PS. a nawiasem mowiac zle dziecko wychowac mozna i ze slubem, nieprawdaz?

[wieczna-gosia]

martko niestety pudlo z tym sredniowieczem.
Wiesz skad sie wziely zakony zebracze?
Ano z bodactwa kosciola.
I z tego ze ksieza zony i kochanki posiadali w duzych ilosciach ))
W sredniowieczu wlasnie.
Najswietsza panienka jeszcze dluzej chyba czekala na niepokalane poczecie )
Apostolowie mieli zony (Sw piotr mial tesciowa, wiec zone chyba tez...).

Mysle ze w takich dyskusjach najistotniejsze jest rozgraniczenie pomiedzy
wiara a czlonkowstwem w kosciele. Czlowiek wybiera w wierze to co mu pasuje.
Czasami choc znacznie rzadziaj wybiera takze to, co mu nie pasuje Koscioly
zas, wszystkie mowia co czlowiek musi. Co do spowiedzi- kazdy ksiadz wg
wlasnego sumienia odpuszcza grzechy. Tak jak to w Biblii powiedziano- komu
odpuscicie- sa im odpuszczone...
Slowem- nic latwiejszego ja wyobrazic sobie ksiedza ktory rozgrzesza kobiete
co od meza pijaka odeszla. I nie watpie ze takie istnieja. Pisze to tez pod
wplywem programu o Indianach ich nagosci zwyczajach i misjonarzach. I
refleksje mam jedna- bardzo sczlowieczalo to wszyatko.
Nie badzcie bardziej papieskie od papieza rozliczajac sowe z jej grzechow.

[sowa_hu_hu]

wieczna gosiu wiecznie młoda i ty to wszystko przeczytałaś???
wszędzie cie pełno

bardzo lubie czytać twoje wypowiedzi

[p_swiat]

strasznie wziełaś sobie do serca wypowiedź sowy, to że zyje taj żyje to
naprawdę jej wybór, a że che ślub kościelny to nie napisała że dla szopki chce
bo kocha chłopaka z którym jest i kocha swoje dziecko a ślub będzie dla niej i
jej szczęścia.
Ludzie przecież wiadomo wiara jest jedna, ale my jesteśmy cywilizowanymi
ludźmi i pewne rzeczy w naszym świecie sie zmieniają nawet księża o tym mówią

[p_swiat]

witaj nie rozumiem Twojej bulwersacji każdy wybiera sobie życie jakie mu
odpowiada, a jesli chodzi o Boga i kościół to pozwól aby to on oceniał, a nie
Ty! bywają gorsze grzechy a nikt nikogo nie potępia.
P.

[ela1975]

Abstrachując od powyższej dyskusji, ja również przez pewien czas żyłąm na kocią
łapę. Pobraliśmy się gdy Jaś miał pół roku. Nie mam złych wspomnień z tego
okresu. Dziecko rodziłam w W-wie co prawda tylko dlatego że tam wcześniej
mieszkałam ale wiem że w mojej małej miejscowości to "wielkie wydarzenie" gdy
panna rodzi dziecko. Aby zarejestrować dziecko musicie iść razem do USC.
Później też musisz mówić że nazywasz się inaczej niż dziecko itp ale generalnie
mi to nie sprawiało kłopotu.
Zawsze jest trochę czasu aby zastanowić się czy checie być razem bo mój brat
dość pochopnie wziął ślub i teraz niestety nie mieszka z żoną chociaż mają
śliczną córcię.
Czasami po związku może pozostać to co najpiękniejsze czyli dzieci ale nikomu
tego nie życzę.
Pozdrawiam
ER

[aagacia]

i melduje sie kolejna mama na kocia lape
nasza dzidzia ma 16 miesiecy i zupelnie nam brak slubu nie przeszkadza.no moze
sa male problemy jak ide do urzedu i musze sie tlumaczyc ze Julcia to moja
corciaale generalnie nie jest zle
a juz za miesiac pobieramy sie dla tej wlasnie calej szopki ktora ktos tam
powyzej skrytykowal.
slub sam w sobie nie jest mi potrzebny bo nic w naszym zyciu nie zmieni.ale
wlasnie dlatego zeby miec piekne wspomnienia zdecdyowalismy sie na slub i
wesele z wielka pompa i ja bede miec piekna sukienke i do niej welon
slub nie jest wazny wazne jest to co sie czuje.i niewazne czy masz na to
papierek czy nie
a ludzie niech sobie gadaja..
apropo: bardzo fajny artykul jest na ten temat w najnowszej polityce...-polecam
pozdr

[juliapoludniewska]

Dziewczyny,

zadałam to pytanie, bo mnie akurat (ani mojego Ukochanego) ślub nie interesuje
(z różnych względów), a już tym bardziej katolicki. Ale planujemy począć
dziecko i niedawno znajoma (zamężna) ostrzegała mnie przed odrzuceniem
nieślubnego dziecka - czytaj bękarta. Nastraszyła mnie jak takie dzieci są
traktowane przez nasze nietolerancyjne społeczneństwo i trochę mnie zmartwiła.
Bo dla mnie ślub nie ma żadnego znaczenia, ale może zrobić to dla dziecka?
Chciałam wiedzieć, czy któraś z Was odczuła juz tą moetolerancję, ale macie
jeszcze malutkie dzieci i pewnie nie spotkałyście się z tym. A czy nadając
nazwisko taty nie musicie ciągle udowadniać, że to również Wasze dziecko?

[sojanka]

Wiesz co, jako kolejna "kociolapowa" mama zastanawiam się na czym polega
dyskryminacja nieślubnego dziecka?

Moje ma 14 miesięcy i ani na jednym kroku nie odczuł jakichkolwiek
dyskryminacji.
Zastanów się, kto tak naprawdę będzie wiedział, że dziecko nie jest "ślubne"?
Pani w przedszkolu, pani w szkole? I jak je niby będą dyskryminować?

Myślę, że ślubne, czy nieślubne to nie ma znaczenia...

[juliapoludniewska]

sojanka napisała:

> Wiesz co, jako kolejna "kociolapowa" mama zastanawiam się na czym polega
> dyskryminacja nieślubnego dziecka?
>
> Moje ma 14 miesięcy i ani na jednym kroku nie odczuł jakichkolwiek
> dyskryminacji.
> Zastanów się, kto tak naprawdę będzie wiedział, że dziecko nie jest "ślubne"?
> Pani w przedszkolu, pani w szkole? I jak je niby będą dyskryminować?
>
> Myślę, że ślubne, czy nieślubne to nie ma znaczenia...

Skąd będzie wiedział, że nie jest ślubne? Przykład: zapisuję je do przedszkola
i mówię moje nazwisko i nazwisko dziecka, które jest po tacie. Przedszkolanka
natychmiast zapyta, dlaczego są różne nazwiska? Drugi przykład: mówię, że z
przedszkola będzie odbierał dziecko mój chłopak (o innym nazwisku), a nie mąż
i już wie, że nie jestem zamężna. itd. itd. Mnie to nie przeszkadza, bo ludzie
i tak gadają na temat naszego związku (duża różnica wieku), ale nie chcę, żeby
cierpiało dziecko. A kilka z Was napisało, że szykuje się do slubu (z małymi
dzieciaczkami), więc chciałabym wiedzieć, czy z powodu dziecka, czy z innego.

Aha, dziękuje mamom, które popierają związki na kocią łapę i nie tępią nas

[sowa_hu_hu]

ja nie biore ślubu z powodu dziecka! gdyby tak było zrobiłabym to przed jego
narodzinami ale dla mnie to totalny bezsens... biore ślub bo chce! bo kocham!
a ślub w kościele jak już pisałam jest dla mnie czymś WYJĄTKOWYM...
ja jakoś nie obawiam sie ze moje dziecko spotkają jakies przykrości...

[wieczna-gosia]

Po to wlasnie w przedszkolu wypelnia sie formularze zapisowe, aby wpisac
osobno dane dziecka, osobno mamy i osobno taty. Pani przedszkolanka zapewne
domysli sie przegladajac je ze nie jestescie malzenstwem, ale to jeszcze nie
dyskryminacja.
Powiedz ze z przedszkola bedzie odbieral dziecko jego tatus ))) Jak
najbardziej jest to prawda a nie wskazuje na powiazania cywilne. )) Poza tym
fakt ze pani wie ze tatus dziecka nie jest twoim mezem tez nie jest
dyskryminacja.

Ogolnie mam wrazenie z obserwacji ze dyskryminacje z powodu braku slubu nalezy
gdzies miedzy bajki wlozyc.
W Stanach na uniwerku TO jest dyskryminacja- w campusie nie moga nieszkac ze
soba osoby nie bedace malzenstwem i moja kolezanka po 8 latach kociolapstwa
slub wziela... a kolega rok sie ukrywal bo chodzil ze swoja wlasna studentka i
musial poczekac az jego luba studia skonczy ))

[sowa_hu_hu]

jestem za

[iziula]

Co prawda mnie osobiscie to nie dotyczy ale moją mamę. Otóż moi rodzice są po
rozwodzie juz dobrych kilkanaście lat. Obydwoje mają nowe rodziny tyle że " na
kocia łapę".
Mama żyje już z ojczymem ( tak na niego już mówię) od 12 lat, mają 9 letnią
córkę ( moją siostra) i nigdy nie spotkała się z jakąkolwiek dyskryminacją.
Przecież nie mówisz pani w szkole bądź przedszkolu dlaczego macie różne
nazwiska?! A moja siostra tak do końca to jeszcze nie wie że rodzice nie mają
ślubu. Jedyna rzecz jaka spotkała moją mamę to to, że miała problemy jak
chrzciła siostrę, nie dostała rozgrzeszenia itp. Ale tak to nikt nigdy nic nie
mówił ani mamie ani siostrze.
Ja też z moim obecnym mężem mieszkaliśmy jakiś czas na kocią łapę.Pozdrawiam

[asiaasia1]

Przepraszam , jesli czegos nie doczytalam w Waszej dyskusji o slubie
koscielnym i zle interpretuje ... Mam jedna refleksje - jesli kosciol uznaje
za GRZECH zycie w milosci i wzajemnym szacunku dwojga ludzi w tzw.
nieformalnym zwiazku i nakazuje kochajacej sie parze zalowac tego , ze sie
kochaja i maja owoc swojej milosci - piekne i kochane dziecko to
ja ,delikatnie mowiac , wypisuje sie z takiego kosciola .Wydawalo mi sie ,ze
pierwsze przykazanie to wlasnie przykazanie MILOSCI .

[sowa_hu_hu]

i tu też jestem za

[sojanka]

asiu, miłośc to miłość. Kościól dopuszczam iłość. Jednak twierdzi, że seks i
prokreacja powinny nastepować dopiero po sakramentalnym złączeniu ludzi. Tak,
to już jest w kościele. I jeśli się jest naprawdę katolikiem to się szanuje te
zasady.

[aagacia]

wlasnie: jesli jest sie PRAWDZIWYM katolikiem.a takich mozna w calej polsce na
palcach u reki policzyc. nie mylic z dewotami kore biegaja codziennie do
kosciola a popoludniami obgaduja cudze zycie.dlatego ja juz dawno podziekowalam
za taki kosciol.
i nawet sie ciesze ze przysiegniemy sobie w palacu slubow..

pytanie

[umasumak]

Zastanawiam się nad jednym.... gdzie mianowicie wyczytałyście, że sowa ma
zamiar wziąść ślub dla szopki? Bo ja czytam i czytam i jakoś doczytać się nie
mogę?

[p_swiat]

WŁAŚNIE

Kij w mrowisko

[ela1975]

Nikomu tego nie mówiłam ale ze dwa tygodnie temu widziałam księdza jak palił
papierosa i wcale się nie szczypał, był w sutannie i widziało go przynajmniej
10 osób w małym mieście. To tak a propos poszanowania zasad.
ER

[zuzia_i_werka]

Słuchajcie ja tu czegoś nie rozumiem Pytanie dotyczyło związku
kochabitanckiego-hehe tak to się ładnie nazywa np. w socjologii i jego
konsekwencji dla dziecka a Wy wyprowadziłyście dyskusje kto może a kto nie
powinien brać ślubu kościelnego i czym powinien sie cechować dobry katolik i
ksiądz??!! Rozumiem,że to jest ważna rzecz ale nie jedyna. Ja też jestem
kociołapową mamą i może dlatego,że mieszkam w dużym mieście(W-wa) absolutnie
nie spotkałam się z żadnym przejawem nietolerancji,fakt,że od czasu jak
przestali wpisywać dziecko w dowód trzeba mieć akt urodzenia ale przecież i w
małżeństwach często rodzice mają swoje nazwiska i też go trzeba mieć Ogólnie
nie myślę,że dziecko będzie miało jakieś problemy i żebym tylko się nie
zawiodłaA slubu nie będzie bo nie)

[juliapoludniewska]

zuzia_i_werka napisała:

> Słuchajcie ja tu czegoś nie rozumiem Pytanie dotyczyło związku
> kochabitanckiego-hehe tak to się ładnie nazywa np. w socjologii i jego
> konsekwencji dla dziecka a Wy wyprowadziłyście dyskusje kto może a kto nie
> powinien brać ślubu kościelnego i czym powinien sie cechować dobry katolik i
> ksiądz??!! Rozumiem,że to jest ważna rzecz ale nie jedyna. Ja też jestem
> kociołapową mamą i może dlatego,że mieszkam w dużym mieście(W-wa) absolutnie
> nie spotkałam się z żadnym przejawem nietolerancji,fakt,że od czasu jak
> przestali wpisywać dziecko w dowód trzeba mieć akt urodzenia ale przecież i
w
> małżeństwach często rodzice mają swoje nazwiska i też go trzeba mieć
Ogólnie
>
> nie myślę,że dziecko będzie miało jakieś problemy i żebym tylko się nie
> zawiodłaA slubu nie będzie bo nie)

No wlasnie! Mnie nie chodzilo o slub koscielny (nie jestem katoliczka), tylko
kwestie wychowania dziecka w "zwiaku kochabitanckim" jak to nazwalas. Swoja
droga nie slyszalam tego okreslenia. Ciesze sie, ze nie spotkalas sie z
przejawami nietolerancji. A ile Twoje dziecko ma lat?

[zuzia_i_werka]

Hehe...trudno mówić o latach-ma 4,5mies)Może to dlatego jeszcze nic nie
usłyszałam? A tej nazwy nauczyli mnie na studiach-fajna nie? Pozdrawiam

[deja-vu]

a moze raczej kohabitancki..?
pozdrawiam
d-v

[ania_rosa]

i co z tego, ze palił papierosy? O czym to świadczy? Czy prawo kanoniczne mówi
cos o tym, ze księżom i zakonnikom nie wolno palic papierosów lub pic wina do
obiadu??? Nie rozumiem, co Cię bulwersuje.
Osobiście paliłam kiedyś swietne indonezyjskie papierosy z pewnym księdzem,
który własnie wrócił z misji. Był wspaniałym duszpasterzem i uroczym
cżłowiekiem- przy tym bardzo oddanym sprawom misji. Jedno nie ma z drugim nic
wspólnego. Czasem wydaje mi się, ze księza czy zakonnice (podobnie rzecz się ma
z lamami, pastorami, popami itd) w opinii ogółu sa istotami półboskimi, których
nie dotyczą przywary zwykłych śmiertelników. Z całym szacunkiem, ale takie
przekonanie wydaje mi się być nieco naiwne.
Rosa

[ekachna]

A jak to się ma do tematu? Może jakiś kontekścik albo chociaż mały wniosek? Bo
moje ręce nie mają już gdzie opaść...

[magda2303]

Wiecie co, ja wprawdzie nie jestem kociołapowa , ale nie mam ślubu kościelnego,
tylko taki z USC. A spotkałam się z pewną wrogością i to właśnie ze strony
księdza. Przyszedł na koledę, ja byłam sama z córeczką, bo maż pracował, a on z
miejsca wypalił: " To wszystko jest od początku złe". Jakim prawem można tak
oceniać zycie ludzi????? Nawet nie zapytał, czy się kochamy, czy jesteśmy
szczęśliwi. Do tego zaczął dziwnie wypytywać o mojego męża (widocznie uznał, że
jest diabłem wcielonym i boi się księdza, dlatego go nie ma), moją córeczkę
pytał czy tatuś kocha ją i mamusię, czy chodzimy do kościoła itp.
Przed tą wizytą myślałam o slubie kościelnym, po- od razu mi przeszło. Zaczęłam
się natomiast bać, ze moje dziecko spotka się z dyskryminacją, jeśli kiedyś
będzie chciała np. pójść do pierwszej komunii.

[libra.alicja]

magda2303 napisała:
> Wiecie co, ja wprawdzie nie jestem kociołapowa , ale nie mam ślubu
kościelnego,
> tylko taki z USC. A spotkałam się z pewną wrogością i to właśnie ze strony
> księdza. Przyszedł na koledę, ja byłam sama z córeczką, bo maż pracował, a on
> miejsca wypalił: " To wszystko jest od początku złe". Jakim prawem można tak
> oceniać zycie ludzi????? Nawet nie zapytał, czy się kochamy, czy jesteśmy
> szczęśliwi. Do tego zaczął dziwnie wypytywać o mojego męża (widocznie uznał,
że
> jest diabłem wcielonym i boi się księdza, dlatego go nie ma), moją córeczkę
> pytał czy tatuś kocha ją i mamusię, czy chodzimy do kościoła itp.
> Przed tą wizytą myślałam o slubie kościelnym, po- od razu mi przeszło.

Dziwisz się? Przecież ksiądz chodzi z kolędą do swoich parafian katolików i
interesuje się, czy żyją zgodnie z nauką Kościoła, a jeśli nie, to ich poucza.
Można nie przyjąć tej wizyty i już.

>Zaczęłam
> się natomiast bać, ze moje dziecko spotka się z dyskryminacją, jeśli kiedyś
> będzie chciała np. pójść do pierwszej komunii.

Będzie chciała iść do I Komunii, żeby mieć białą sukienkę i prezenty (tak jak
niektóre kobiety chcą ślub kościelny) albo będzie chciała, bo będzie uczęszczać
na lekcje religii, chodzić z rodzicami na msze i zapragnie tak jak oni
przystępować do komunii świętej.
Innych powodów 9-letnie dziecko nie ma.

[magda2303]

Libra.alicja: Po pierwsze: kolendy już nie przyjmuję.
Po drugie: nie sądzę, żeby moja córeczka mając rodziców nie zgadzajacych się do
konca z nauką kościoła, mogła chcieć iść do komunii tylko dla prezentów.
Jak się urodziła, mialam wielki dylemat w kwestii wiary i w końcu postanowiłam,
że nie będę jej zamykać zadnych drzwi, dlatego ją ochrzciłam. A ponieważ na
chrzcie przysięgałam, że będzie wychowana w tej wierze, to chodzę z nią do
kościoła (może nie co niedziela ale często) i tłumaczę jej na czym ta wiara
polega, a kiedyś poślę ją na religię. Zresztą to naprawde nie rodzice, ani ich
postawa decydują o tym, co dziecko kiedyś wybierze. Nawet dzieci najbardziej
wierzących rodziców odchodzą od kościoła i na odwrót. Ja chcę mojemu dziecku po
prostu dać możliwosć wyboru.
Zgadzam się z tym, że kościół się zmienia i kiedyś z pewnoscią zmieni się też
jego stanowisko w niektórych sprawach. Na razie jednak nie wyobrażam sobie,
zebym miała np. spowiadać się z przedmałzeńskiego seksu czy z tego, że stosuję
antykoncepcję. Ja uważam że nie można stawiać znaku równości między Bogiem, a
kościołem, bo z pewnością Bóg nie potępia miłości i wierności między ludźmi, a
kościół mój związek na nich oparty potępia.
Po prostu ja nie mogę się z czystym sumieniem podpisać pod nauką kościoła, ale
nie wykluczam, że moja córka będzie miała inne zdanie.

[ania_rosa]

hej
na marginesie dyskusji:
Rzadko się ostatnio zgadzam z Sojanką, ale tym razem nie moge odmówić Jej wielu
racji. Może nie wyraziła tego w sposób nieurażający autorki postu, ale meritum
pozostaje meritum
Dwie rzeczy: dziewictwo NMP zostało przyjęte za dogmat nie w Średniowieczu, ale
w wieku XIX (jeśli się nie mylę, mogł być to tez wiek XVIII, ale dzwoni że
jednak XIXw). Sprawa celibatu jest wciąż przez KK dyskutowana.
Nieprawdą jest, ze KK jest monolitem ciemnogrodczyzny i przestarzałych
poglądów. Kościół się wciąż rozwija, choć nie wszyscy chcą mu w tym towarzyszyć
(vide wspólnoty neokatechumenalne i inne formy życia religijnego dostosowane do
współczesnych potrzeb np. działalnośc dominikanów i duszpasterstwo akademickie)
Nie jestem katoliczką- żeby była jasnosc- ale mam dla tej instytucji wiele
szacunku.
Sprawy i stwierdzenia typu : to grzech" mogą urażać, zgadzam się z tym. I nie
nam to oceniać. Jednakże faktem pozostaje, ze w swietle poglądów KK współżycie
przedmałżeńskie jest grzechem. Moja teściowa twierdzi, ze jest katoliczka choć
w dogmat o zmartwychwstaniu nie wierzy. Cóż. Można i tak , z tym że katoliczką
jednakowoż nie jest. Istnieje spora przepaść miedzy naszymi wyobrażeniami na
temat osobistego katolicyzmu a tym, jak definiuje to kościół. Możemy sobie
uważać, co nam się żywnie podoba ale to nie znaczy, że Kościół nasze zdanie
podzieli.
Ja mam ślub cywilny. Kościelnego nie wzięłam, bo- mówię tu za siebie- uważałam,
ze bedzie to z mojej strony nieuczciwe w stosunku do KK. To jednak- jak
napisała Sojanka- sakrament. Każdy sam się rozlicza z własnych decyzji
natomiast nie piszmy później, ze żyjemy w pseudokatolickim społeczeństwie. To
my troszczymy się o to, aby przymiotnik "pseudo" czy "fałszywy" nadal tkwił
przed słowem "katolicki". Kuby nie ochrzciłam z tego samego względu. Niczego mu
nie zabronię, ale brzydzę się hipokryzją (tzn. u mnie przyjęcie tych dwóch
sakramentów byloby hipokryzją).
Kościół nie neguje miłości- to chyba jasne. Po prostu ustala klarowne zasady.
Kto współżyje przed ślubem, ale ma zamiar to zmienić zostanie usprawiedliwiony.
Podobnie pozamałżeńskie dzieci nie są w jakikolwiek sposób tępione. Może nie
uwierzycie, ale KK naprawdę obserwuje przemiany obyczajowe współczesnego swiata
i stara się wypracowywac kompromisy. Kto pamięta wystąpienie Papieża i
przeprosiny w imieniu KK za swiętą inkwizycję i jej metody? Za chrystianizację
Am. płd? Za wielowiekowy stosunek KK do kobiet? Ja pamiętam, bo to śledziłam.
Nie bądzmy więc niesprawiedliwi. Komu z KOściolem nie po drodze niech do niego
nie wraca (jak ja), ale niech docenia wiele pojednawczych gestów tej instytucji.
Co do postępowania autorki głównego postu- nie mnie to oceniać. Zresztą nie
napisała ona niczego "grzesznego" ))))
Życzę wiele szczęscia z okazji przyszlego ślubu autorce, a tym "kociołapowym"
też życzę niezależnie od decyzji.
Żyj i daj żyć innym.
pozdrawiam serdecznie
Rosa

[fionna]

Witam wszystkie kociolapowe mamy - wlasnie przedwczoraj (w piatek 13)
przestalam byc taka mama (a stalam sie zona) - choc jak mowi moj facet -
bylismy caly czas malzenstwem konsensualnym.
Mojego dziecka i mnie nie spotkaly nigdy zadne klopoty z tego powodu - w koncu
zyjemy juz w XXI wieku i to naprawde nie ma znaczenia (na szczescie mieszkam w
W-wie), w malych miejscowosciach jest gorzej, chociaz i tak lepiej niz
kilkanascie lat temu. Glownym problemem byla moja mama, ktora ciagle uwazala,
ze krzywdzimy dziecko itd. - i troche marudzila na temat slubu. Przeciez nie
zawsze nawet malzonkowie nosza to samo nazwisko - nie bede przeciez tlumaczyc
pani w przedszkolu, ze mam inne nazwisko niz maz.
Chodzilo tu przeciez o to czy dzieci nieslubne sa dyskryminowane - i nie ma
znaczenia czy rodzice maja slub cywilny czy koscielny - bo rozpetala sie tu
dyskusja teologiczna.
Zaraz spadna tez na mnie gromu - ze nie wierze slepo - tez mam swoja definicje
grzechu - grzech to wyrzadzanie krzywdy i zla sobie i innym - nie wiem czy
zyjac na "kocia lape" wyrzadzam komus krzywde - no mozna oszukac panstwo na
podatku jako samotna matka
A my chcielismy tylko slub cywilny - zeby uniknac szopek w kosciele

[aluc]

fionna napisała:
> no mozna oszukac panstwo na
> podatku jako samotna matka

otóż nie oszukujesz, bo to ustawa definiuje samotną matkę jako pannę z
dzieckiem a nie kobietę samotnie wychowującą dziecko

sama biłam się z myślami, czy skorzystać z dobrodziejstwa wspólnego
opodatkowania...

[sowa_hu_hu]

a tu coś o kociołapach

polityka.onet.pl/162,1122854,1,0,2405-2003-24,artykul.html

pozdrawiam

[aluc]

hurtowo

mam kociołapowe dziecko i kocioołapowego partnera (zwanego potocznie niemężem),
z którym nie zamierzam się pobierać -= przynajmniej na razie, zamierzam
natomiast płodzić kolejne kociołapowe dzieci ))

kilka rad na dobry początek

dobrze, żeby twój partner uznał dziecko jeszcze przed narodzinami - robi się to
w USC, procedura taka sama jak przy uznawaniu nienarodzonego, a plus - nie
będziesz musiała zaraz po porodzie targać się do USC po akt urodzenia, wszystko
tatuś sam załatwi

wtedy również rozstrzygacie kwestie nazwiska dziecka, może to być twoje
nazwisko, nazwisko ojca, a także podwójne (twoje i jego)

na marginesie o nazwisku - nawet gdybym wyszła za mąż, to nazwiska i tak bym
nie zmieniła, i z dzieckiem byłby ten sam klops nie przeceniajmy roli
nazwiska

paszport i inne dokumenty - najlepiej u notariusza zrobić pełnomocnictwo dla
tatusia do załatwiania wszelkich formalności tego typu, doświadczony rejent sam
będzie wiedział, co w takim dokumencie napisać

dobrze pomyśleć również zawczasu nad finansowym zabezpieczeniem dziecka, na
wypadek, gdyby któremuś z was coś się stało albo odwidziało - myśmy bardzo
wysoko ubezpieczyli się na życie, mamy też skrupulatnie uregulowane inne sprawy
finansowe (własność mieszkania, samochodów i tak dalej)

kociołapstwo wymaga jednak trochę więcej wyobraźni na takie okolicznośći i
zabiegów niż stan sformalizowany

a z sytuacji życiowych - nikt jeszcze przez szesnaście miesięcy nie robił mi
żadnych nieprzyjemności czy nawet uwag z powodu (nie)formalnego statusu naszej
rodziny, w moim otoczeniu odziecone związki kociołapowe są na tyle powszechne,
że nikt z tego wielkiego halo nie robi, ani przez chwilę nie odczuwałam żadnej
inności z tego powodu, nadmiernych trosk czy cóś )

a artykułu w Polityce nie polecam, bo - podobnie jak poprzedni tekst
Pietkiewicz o samotnych matkach - on nie jest o takim właśnie kociołapstwie )

[odalie]

Mam pytanie (i wielką nadzieję, że uda mi się je tak sformuować, aby nikogo nie
urazić i nie zaczepić): dlaczego decydujecie się kociołapowe mamy na taki
związek?

Jak nie chcecie, to nie mówcie )) ale mnie zainteresowało (po poście powyżej)
czemu? skoro prościej, jak wynika z postu (z punktu widzenia formalno-prawnego)
byłoby wziąć ślub?

Po prostu mnie zainteresowało, dobra, nazwijcie to wścibstwem )) . Nie mam
zamiaru nikogo obrażać czy urażać, ani krytykować (wystarczy, że dyskusja
powyżej miejscami nie jest ładna, niestety). Po prostu chciałabym lepiej Was
poznać. Może to się przyda nie tylko mnie, żeby już całkiem rozwiać mgiełkę
nietolerancji.

Znam sporo par, które długo mieszkały bądź nadal mieszkają ze
sobą "nieformalnie", traktując to jako narzeczeństwo, preludium i te rzeczy. Na
jak najbardziej cywilnym ślubie jednej z takich par byłam w zeszłym roku
świadkiem. Inna zanjoma para ma powtórkę w kościele (po cywilnym za granicą rok
temu) w ten weekend. Druga ciągnie swój status quo, niestety jakoś im się
rozsypuje, zanosi się na rozejście, i to było powodem odłożenia już planowanego
ślubu. Sama pomieszkiwałam z moim ex-facetem. Znam ten rodzaj układu, a ciekawi
mnie, jakie są inne powody niezawierania formalnego związku (poza oczywistymi
typu trwające jeszcze małżeństwo)?

[aluc]

odalie, te wszystkie sprawy to pikuś w połączeniu z organizacją wesela )
zwłaszcza kosztowo )

a tak już poważniej - nie chcę wychodzić za mąż po to, żeby sobie ułatwić
formalności (bo to chyba nie o to chodzi), a z drugiej strony małżeństwo jako
takie nie stanowi dla nas żadnej wartości dodanej w naszym związku

poza tym nawet po wyjściu za mąż mielibyśmy rozdzielność majątkową i różne
nazwiska

chilli wszystkie argumenty na tak są jednocześnie argumentami na nie

[juliapoludniewska]

aluc napisała:

> hurtowo
>
> mam kociołapowe dziecko i kocioołapowego partnera (zwanego potocznie
niemężem),
>
> z którym nie zamierzam się pobierać -= przynajmniej na razie, zamierzam
> natomiast płodzić kolejne kociołapowe dzieci ))
>
> kilka rad na dobry początek
>
> dobrze, żeby twój partner uznał dziecko jeszcze przed narodzinami - robi się
to
>
> w USC, procedura taka sama jak przy uznawaniu nienarodzonego, a plus - nie
> będziesz musiała zaraz po porodzie targać się do USC po akt urodzenia,
wszystko
>
> tatuś sam załatwi
>
> wtedy również rozstrzygacie kwestie nazwiska dziecka, może to być twoje
> nazwisko, nazwisko ojca, a także podwójne (twoje i jego)
>
> na marginesie o nazwisku - nawet gdybym wyszła za mąż, to nazwiska i tak bym
> nie zmieniła, i z dzieckiem byłby ten sam klops nie przeceniajmy roli
> nazwiska
>
> paszport i inne dokumenty - najlepiej u notariusza zrobić pełnomocnictwo dla
> tatusia do załatwiania wszelkich formalności tego typu, doświadczony rejent
sam
>
> będzie wiedział, co w takim dokumencie napisać
>
> dobrze pomyśleć również zawczasu nad finansowym zabezpieczeniem dziecka, na
> wypadek, gdyby któremuś z was coś się stało albo odwidziało - myśmy bardzo
> wysoko ubezpieczyli się na życie, mamy też skrupulatnie uregulowane inne
sprawy
>
> finansowe (własność mieszkania, samochodów i tak dalej)
>
> kociołapstwo wymaga jednak trochę więcej wyobraźni na takie okolicznośći i
> zabiegów niż stan sformalizowany
>
> a z sytuacji życiowych - nikt jeszcze przez szesnaście miesięcy nie robił mi
> żadnych nieprzyjemności czy nawet uwag z powodu (nie)formalnego statusu
naszej
> rodziny, w moim otoczeniu odziecone związki kociołapowe są na tyle
powszechne,
> że nikt z tego wielkiego halo nie robi, ani przez chwilę nie odczuwałam
żadnej
> inności z tego powodu, nadmiernych trosk czy cóś )
>
> a artykułu w Polityce nie polecam, bo - podobnie jak poprzedni tekst
> Pietkiewicz o samotnych matkach - on nie jest o takim właśnie
kociołapstwie )


Aluc - z nieba mi spadlas!!! Dzieki, wlasnie tego typu odpowiedzi oczekiwalam.
Dla mnie slub rowniez nic nie zmienia w naszych relacjach, ale zastanawialam
sie nad losem dziecka. Twoj post utwierdzil mnie w tym, co robic. Jakbys mogla
mi tylko jeszcze napisac na czym polega uznanie dziecka jeszcze przed
narodzinami. Rozumiem, ze musimy tam pojsc jak bede juz w ciazy i co wtedy i
komu powiedziec. Przepraszam, ale jestem ciemna masa w tych sprawach I
jeszcze pytanko odnosnie nazwiska (przy okazji - ja swojego tez za nic bym nie
zmieniala) dla dziecka. Czy rzeczywsicie moze byc podwojne, bo gdzies
czytalam (slyszalam), ze moze byc podwojne, jesli ktores z rodzicow ma
podowjne, w przeciwnym razie trzeba sie zdecydowac na jedno.

A na koniec: mnie tez bardzo nie podobal sie tekst w Polityce. W ogole nie
lubie tekstow Pietkiewicz. Mam wrazenie, ze w ogole nie zna sie na tym, co
pisze. A podejmuje wazne tematy, wiec szkoda. W jej artykule nie znalazla sie
zadna infromacja, ktora pomoglaby mi rozwiac moje obawy.

Jeszcze raz dzieki!!!

[aluc]

Julia - z nazwiskiem masz rację, szybciej napisałam, niż pomyślałam, podwójne
być nie może, nawet jest wyrok Sądu Najwyższego na tę okoliczność (ja ciemna
masa)

co do praktyki - uznaje się dziecko nienarodzone wedle tej samej procedury, co
dziecko narodzone, chilli przed kierownikiem USC albo sądem opiekuńczym, jest w
każdym USC specjalny referat do tych spraw, najlepiej wcześniej zadzwonić i się
umówić, bo dla nich to nie są sprawy zbyt częste (znaczy
uznawanienienarodzonego, bo narodzone to już tak, ale na nienarodzone to nawet
nie ma specjalnego druczku) i muszą się do tego papierkowo przygotować.
Przynosisz zaświadczenie od lekarza o tym, że jesteś w ciąży, swój akt
urodzenia i dowód, przynosisz niemęża z dowodem osobistym (niemąż już bez
aktu urodzenia)... Siadacie przed panią ksiądz i pani ksiądz uroczyście pyta
niemęża, czy czy dziecko jest jego i czy chce je uznać (bo uznać można jedynie
swoje dziecko), jakie nazwisko dziecko bedzie nosić, po czym wygłasza formułkę,
płacicie jakieś drobne opłaty skarbowej (chyba 5 zetów) i dostajecie
kwitek "Akt uznania dziecka" czy jakoś podobnie, który potem niemąż odda do
urzędu, jak będzie akt urodzenia odbierał.

Proste

[juliapoludniewska]

Aluc, serdeczne dzieki. Bardzo mi sie podoba niemaz i plodzenie kocich-lap.
Swoja droga jak przedstawiasz swojego niemeza? Bo ja najczesciej mowie moj
Ukochany

Rzeczywiscie proste. Pozostaje mi tylko postarac sie o "kociolapowate
dziecko"

[aluc]

juliapoludniewska napisała:

> Aluc, serdeczne dzieki. Bardzo mi sie podoba niemaz i plodzenie kocich-lap.
> Swoja droga jak przedstawiasz swojego niemeza? Bo ja najczesciej mowie moj
> Ukochany
>
> Rzeczywiscie proste. Pozostaje mi tylko postarac sie o "kociolapowate
> dziecko"

po imieniu
albo "ojciec mojego dziecka"

[asiaasia1]

No wlasnie , oglaszam konkurs na najladniejsza nazwe konkubenta ))))
Moj......jest angielskojezyczny ,oni maja latwiej - boyfriend , girlfriend albo
nawet friend i juz ...Ja (jakem polonistka) nie moge znalezc w naszym jezyku
przjemnego dla ucha , neutralnego i niewartosciujacego okreslenia dla
mezczyzny, z ktorym kobieta zyje w nieformalnym zwiazku . Szukam slowa , ktore
mogloby stanowic odpowiednik dla " boyfriend ", przy czym nie lubie mowic o
ojcu swoich dzieci " moj chlopak ", tym bardziej ,ze juz daaaawno temu wyrosl
z wieku chlopiecego . Mam do wyboru:
- niemaz
-moj facet
-moj mezczyzna
-moj chlopak
-ojciec moich dzieci
-narzeczony ...

To co , konkursik ???

asia+maja+baby(19tyg.)

[juliapoludniewska]

asiaasia1 napisała:

> - niemaz
> -moj facet
> -moj mezczyzna
> -moj chlopak
> -ojciec moich dzieci
> -narzeczony ...
>
> To co , konkursik ???

Ja mowie:
moj niemaz
moj ukochany
milosc mojego zycia
moja kocia lapa

Kto sie jeszcze przylaczy do konkursiku?

[kasiaiola]

Poczytała sobie posty i postanowłam napisać o sobie. Mieszkamy z "mężem" na
kocia łapę. Mamy córeczkę Olę, obecnie 9 mcy. Ola nosi nazwisko taty. Wśród
osób którym nie podoba się brak ślubu (zwłaszcza kościelnego są - nasze
babcie, moja mama, moja ciocia, Maćka ciocia - to tylko z najbliższej
rodziny). To co im się podoba lub nie to ich sprawa. Nie rozmawiamy w
rodzinnym gronie na ten temat.
Jeśli chodzi o dyskryminację... Nie uważam aby dzieci ze związków nie
zalegalizowanych miały gorzej. A że nazwisko inne? Przecież w razie ślubu ty
możesz zostać przy nazwisku swoim a dzieciom dawać nazwisko ich taty a swojego
mężą.
Ja będę chciała w razie slubu mieć nazwisko podwójne - swoje i mężowskie. A
kolejne dzieci będą miały tylko po tacie, tak jak Ola.
Nie przejmuj się gadaniem o moralności, odrzuceniu, nietolerancji. W Polsce
coraz więcej osób toleruje (choć nie zawsze pochwala) związki na kocią łapę.
A co do pompy w kościele. Wiesz ja chciałabym przysiąc przed Bogiem miłość
mojemu partnerowi, ale nie potrzeba mi do tego pompy. Ta pompa to wymysł
ludzi - spotkać się na wielkiej imprezie gdzie można się nażreć i uchlać.
Jakoś nie bardzo mi się ten scenariusz podoba. Niestety ze względu na dobre
samopoczucie mojej mamy jestem "zmuszona" zorganiować wesele. Dlatego
powiedziałam jej że ślub i wesele będą... jak będę miała siłę i ochotę na
uczestnictwo w owym weselu.
Póki co temat "mąż" i "żona" rozwiązaliśmy tak, że w razie jakichkolwiek
rozmów na nasz temat tak się właśnie określamy. Dla mnie określenia mąż i żona
wiążą się z miłością a nie papierkiem z urzędu czy kościoła.
Nie masz się czego obawiać... Polskie społeczeństwo jest bardziej tolerancyjne
pod tym względem niż nam sie wydaje.
Pozdrawiam.

[kingaiola]

Ja też mam Olę i to już trzy latka. Z jej tatusiem nie mamy ślubu. Powody są
różne. Kłopotów do tej pory nie miałyśmy żadnych. Tylko w przedszkolu pani
intendentka wypisuje mi kwitki na nazwisko Oli (która ma je po tacie), ale te
kwitki nie są istotne urzędowo. I tylko chyba będę musiała przypilnować przy
wypisywaniu za cały rok bo podobno można coś tam odliczać od podatku.
Dla Olki nasze nazwiska są zupełnie naturalne, zna je obydwa. W zabawie jak
wymyśla nieistniejące osoby to najczęściej mają pozamieniane nasze imiona i
nazwiska. Chyba jedyne osoby które mają z tym problem to nasze rodziny,
szególnie ta starsza część. Ale przez cztery lata to już zdążyli się
przyzwyczaić. Co do spraw formalnych to jeszcze wiążą nas urzędowo
ubezpieczenia. Ola jest osobą uposażoną we wszystkich które mamy. A
listonoszowi jak odbieram polecone mówię że to do męża.

POzdrawiamy
Kinga i Olka

[amade1]

Witam Cię! Mam na imię Agnieszka i jestem z moim partnerem od ośmiu lat. Po
czterech miesiącach znajomości postanowiliśmy razem zamieszkać. Mój partner
był wtedy żonaty. Szybko złożył dokumenty o rozwód. Wtedy był za młody na ojca
i męża. Dziś ma 31 lat (ja mam 30) i nie śpieszy się nam obojgu do ślubu. Jest
nam tak dobrze jak jest. Przecież i tak od ośmiu lat mieszkamy razem, dzielimy
obowiązki troski i radości. Co tak naprawdę da nam ślub?! W moim przypadku
tylko zmianę nazwiska.Nasze rodziny zaakceptowały nasz związek, a my
stworzyliśmy kolejną rodzinę. W kwietniu urodził się nam synek. I tak naprawdę
wszyscy nowopoznani ludzie "mają" nas za małżeństwo, a my nie wyprowadzmy ich
z błędu. Dlatego nie boję się , że moje dziecko będzie jakoś szykanowane.
Uważam więc, że jeśli TY jesteś szczęśliwa w wolnym związku, to nie powinny
Cię martwić opinie zacofanych ludzi. Pozdrawiam i życzę wytrwałości.

[asiaasia1]

Do tej pory moja coreczka nie spotkala sie z dyskryminacja jako "nieslubne"
dziecko,ale Maja ma dopiero 11 mies.(od jutraJestem znowu w ciazy ,poniewaz
moj partner wyjechal do USA na kontrakt i niewiadomo czy wroci przed porodem
do Polski , postanowilismy zrobic w USC uznanie dziecka nienarodzonego , zeby
potem nie bylo klopotu .No i sie zaczelo...Kiedy przyszlam odebrac dokument z
moja coreczka na rekach , panie urzedniczki patrzyly na mnie ze
wspolczuciem ,drugie znow mowily jak do patologii .No coz....no comments.Musze
jednak przyznac ,ze wczesniej cala "ceremonie"uznania dziecka prowdzila
kierowniczka USC ,ktora okazala sie byc urocza , kulturalna ,taktowna osoba.

[pesteczka5]

To i ja swoje trzy grosze dorzucę.

Według mnie, pary, które żyją na kocią łapę po prostu nie są do końca pewne...
Albo mnie zależy troszkę mniej niż jemu, albo jemu na mnie nie tak bardzo, albo
oboje nie wiemy, czy to do końca prawdziwe i na zawsze.

A te deklaracje to przykrywka.

Dla mnie ślub oznacza nie papierek (drażni mnie takie podejście), lecz
deklarację: kocham cię, chcę iść przez życie z tobą, rozwijać się przy tobie i
w podobnym kierunku, co ty. Gdy przyjdą trudne chwile, zrobię wszystko, aby je
pokonac z tobą. W chwili kryzysu moje wysiłki będą nastawione na ratowanie
naszego związku i naszej bliskości, a nie na stwierdzenie było miło a teraz bye
bye bo dalej asertywnie sobie idę sama.

A przysięgamy sobie to przed Bogiem, bo w niego wierzymy oboje i bierzemy Go na
świadka naszej decyzji.

Myślę, że z mamami kociołapowymi (których deklaracje o miłości są prawdziwe)
łączy mnie jedno: treść jest najważniejsza.

Z tego też powodu uważam, że wyprawianie szopki w kościele, gdy nie respektuje
się jego zasad, jest zwykłą nieuczciwością.

Jak zrobienie sobie grilla na cudzym podwórku, u ludzi, których nie znasz, nie
szanujesz a wręcz gardzisz tym ich podwórkiem. No to po co się tam pchasz. Bo
grill mają ładny?

Nie chcę urazić nikogo, ja nie oceniam żadnej z emam, osobiste wybory sznuję i
nie mnie sądzić, nigdy nie znamy wszystkich pobudek.

Ale postawy i zachowania są dobre albo moralnie złe.

Wszystkim życzę dużo miłości!

P.S. Jestem mężatką siedmioletnią.

[juliapoludniewska]

nie zgadzam sie z tym, ze zycie na kocia lape oznacza nie do konca pewnosc
jednej ze stron. Dla mnie jednak slub to tylko papierek, choc sie z tym nie
zgadzasz. Wychodze z zalozenia, ze codzienne dbanie o drugiego czlowieka,
okazywanie mu szacunku i milosci to wlasnie deklaracja, o kotrej piszesz.
Znaczy ona wlasnie:
> kocham cię, chcę iść przez życie z tobą, rozwijać się przy tobie i w podobnym
kierunku, co ty. Gdy przyjdą trudne chwile, zrobię wszystko, aby je
> pokonac z tobą. W chwili kryzysu moje wysiłki będą nastawione na ratowanie
> naszego związku i naszej bliskości
Uwazam, ze jesli ludzie sie kochaja, to zostana ze soba bez wzgledu na ten
paiperek, czyli slub, a jaezeli sie znienawidza, to nawet slubowanie dozgonnej
milosci, nie uchroni ich przed rozwodem.

> A przysięgamy sobie to przed Bogiem, bo w niego wierzymy oboje i bierzemy Go
na
>
> świadka naszej decyzji.

A co z tymi Polakami, ktorzy nie wierza w katolickiego Boga?

Szanuje pary zamezne, ale wclae nie uwazam, zeby mialy wieksza pewnosc zwiazku
niz te, ktore zyja bez slubu. Pozdrawiam Cie pesteczko

kociolapowa Julka bez malzenskiego stazu

[pesteczka5]

Ci Polacy, ktorzy nie wierzą w katolickiego Boga, nie powinnni brać
katolickiego ślubu, proste.
Szanuję wybory wszystkich, którzy maja dobre intencje.
Pozdrowiena

[aagacia]

pesteczka zupelnie sie z toba nie zgadzam.
a jak ktos bierze slub cywilny to juz jest mniej pewny swojej milosci do
drugiej osoby bo nie slubuje przed Bogiem...?
a poza tym co ci daje ta pewnosc..?to co robisz w kosciele czy przed
urzednikiem to tylko formalnosci.to tylko slowa.pewnie ze to mile -takie
zapewienie o milosci w obecnosci swiadkow ale one tak naprawde nic nie daja.bo
czy zapewnianie sie codziennie o tym ze sie kocha i pokazywanie na kazdym
kroku ze sie te druga osobe szanuje jest mniej wazne od podpisanego
papierka...?czy jak juz masz papierek to jestes pewna ze maz cie nie zdradzi
nie oszuka..?TO NIE MA ZADNEGO ZNACZENIA. i dlatego za 17 dni slubuje nie po
to zeby MIEC PEWNOSC, bo te mam kazdego dnia i z kazdym dniem upewniam sie ze
wybralam dobrze...ale slubuje dla pieknej bialej sukienki, slicznego welonu,
zajebistej imprezy, spotkania w gronie przyjaciol i radosci naszych
dziewczynek.
i wspolczuje wszystkim ktore podpisaly papierek TYLKO PO TO ZEBY MIEC PEWNOSC
pozdr

[pesteczka5]

aagacia napisała:

> pesteczka zupelnie sie z toba nie zgadzam.
> a jak ktos bierze slub cywilny to juz jest mniej pewny swojej milosci do
> drugiej osoby bo nie slubuje przed Bogiem...?
Nie. Przed Bogiem Slubują katolicy.
> a poza tym co ci daje ta pewnosc..?to co robisz w kosciele
W Koście.e to nie formalności...

czy przed
> urzednikiem to tylko formalnosci.to tylko slowa.pewnie ze to mile -takie
> zapewienie o milosci w obecnosci swiadkow ale one tak naprawde nic nie
daja.bo
> czy zapewnianie sie codziennie o tym ze sie kocha i pokazywanie na kazdym
> kroku ze sie te druga osobe szanuje jest mniej wazne od podpisanego
> papierka...?czy jak juz masz papierek to jestes pewna ze maz cie nie zdradzi
> nie oszuka..?TO NIE MA ZADNEGO ZNACZENIA.

Nie o pewność tu chodzi lecz o siłę intencji

i dlatego za 17 dni slubuje nie po
> to zeby MIEC PEWNOSC, bo te mam kazdego dnia i z kazdym dniem upewniam sie ze
> wybralam dobrze...ale slubuje dla pieknej bialej sukienki, slicznego welonu,
> zajebistej imprezy, spotkania w gronie przyjaciol i radosci naszych
> dziewczynek.

A TEGO TO JUŻ NIE SZANUJĘ I UWAŻAM ZA NIEUCZCIWE. To zrób imprezę bez ślubu
kościelnego, skoro nie cenisz jego zasad. Wierzyć nie musisz, ale po co w takim
razie tam idziesz? I czemu nie np. do zielonoświątkowców albo buddystów? Bo
ludzi przyjdzie więcej?

> i wspolczuje wszystkim ktore podpisaly papierek TYLKO PO TO ZEBY MIEC PEWNOSC
> pozdr

Kto powiedział, że tylko po to, aby mieć pewność? A może to głęboka
konsekwencja i wierność sobie i swoim zasadom.

Pewności nie daje nic, natomiast w cenie są szczere intencje.
W sumie najbardziej mnie bulwersuje angażowanie Kościoła
do "zajebistej "zabawy. A co Wy powiedzieliście na spowiedzi? To teą dla Was
rzecz bez znaczenia? Nie jestem wojującą katoliczką, daleko mi do tego, lecz
jak napisała jedna z dziewczyn wyżej, można nie wierzyć, ale uszanować tę
instytucję i wiare jej członków.

Wszystkiego najlepszego na nowej drodze życia

[mrufkaa]

Cos mi sie wydaje, ze agacia gdzies kiedys wspomnila (chyba nie wtym watku), ze
sie slubi cywilnie. No wiec do bani te nauki, o ktore zreszta nikt nie prosil.
Naprawde nie rozumiem dlaczego notorycznie ktos probuje na tym forum umoralniac
innych, zwykle tych, ktorzy swoja moralnosc opieraja na innych wartosciach.
Jestesmy spoleczenstwem od wiekow katolickim, jak z kazda religia bywa,
wytworzylo to sfere tradycji przepojona rytualem religijnym. Nic dziwnego. ze
nie wszyscy wierzymy tak samo. wszyscy jednak wyroslismy w tej samej polsko-
katolickiej oprawie i czy sie to komus podoba czy nie mamy do niej dostep i
prawo. Zostawmy wiec moze sprawy sumienia bezposrednio zainteresowanym.

A ja to tak sobie mysle, ze pan Bog widzi to wszystko i smieje sie z nieba...
Jak pisal Kochanowski. Przepraszam za malo kocio-lapowy komentarz.

[umasumak]

mrufkaa napisała:

> Cos mi sie wydaje, ze agacia gdzies kiedys wspomnila (chyba nie wtym watku),
ze
>
> sie slubi cywilnie. No wiec do bani te nauki, o ktore zreszta nikt nie prosil.
> Naprawde nie rozumiem dlaczego notorycznie ktos probuje na tym forum
umoralniac
>
> innych, zwykle tych, ktorzy swoja moralnosc opieraja na innych wartosciach.
> Jestesmy spoleczenstwem od wiekow katolickim, jak z kazda religia bywa,
> wytworzylo to sfere tradycji przepojona rytualem religijnym. Nic dziwnego. ze
> nie wszyscy wierzymy tak samo. wszyscy jednak wyroslismy w tej samej polsko-
> katolickiej oprawie i czy sie to komus podoba czy nie mamy do niej dostep i
> prawo. Zostawmy wiec moze sprawy sumienia bezposrednio zainteresowanym.
>
> A ja to tak sobie mysle, ze pan Bog widzi to wszystko i smieje sie z nieba...
> Jak pisal Kochanowski. Przepraszam za malo kocio-lapowy komentarz.

Mrufkaa )

Powiem Ci że nie mogłaś tego zgrabniej ująć. Mam dokładnie takie same
odczucia ). Pozdrawiam

[pesteczka5]

Jeśli się ślubi cywilnie to nie do niej te wywody i przepraszam w takim razie.
I nikogo nie umoralniam, wypowiadam swoje poglądy. Nie chcę umoralniać.

Ja też uważam, że Bóg nie z tymi, co się żenią, a z tymi, co się kochają
(którzy jednakowoż są wśród jednych i drugich). Nie lubię tylko ubierania się w
nieswoje płaszczyki.

No i tyle.

[aagacia]

potweirdzam : slubie sie cywilnie

a moj post byl apropo tego ze ktos potepia imprezy zwiazane z zawieraniem
slubu. ja nie widze innego powodu dla ktorego mialabym stac sie zona jak tylko
swietna impreza z przyjaciolmi,impreza i mile wspomnienia na cale zycie.

pesteczko ja juz sie do umoralniania nie nadaje wybacz, po spedzeniu 5 lat
w sekcie jaka jest oaza, troche dowiedzialam si ena temat instytucji kosciola,
i dosc mam hipokryzji tzw. katolikow.

tak na marginesie, jest mi wszystko jedno jesli chodzi o kosciol w ktorym bym
miala slubowac. bo dla mnie bog jest jeden. i niewazne z jakiej religii sie
wywodzi.