no to do śmichu

[konwalka]

Przypomnialo mi się - aujwiczemu.
Lat temu tysiąc, gdy mój rocznik sypał sie na świat jak tłusty
rózowy grad, w małej miescinie żyła sobie para pretendująca.
Para predentująca oczekiwała dzieciny, ale - na Boga! - to prawnicy
byli!
Dziecina nie mogła mieć w papierach mieściny jako miejsca
urodzenia.
Przed terminem rozwiazania więc para wsiadła do fiacika i ruszyła w
drogę, niczym św. rodzina z Nazaretu, tyle, że do Torunia.
Bo Torun juz był ok w papierach.
Finał przewidywalny jest do bólu.
Panią chwyciło gdzieś w drodze.
Ani Torń,ani mieścina.
Jakieś Cycuryce nieomal.
I tam prawnicze dziecię przyszło na świat, kolega mój.
A "Cycuryce" w papierach zostaną na zawsze, przypominając mamci, ze
zachłannosć nie popłaca

Jadę do lunaparku - miłego wieczora, mamuśki
Kobieta, która jęczy w nocy, nie warczy w dzień

[denea]

Hehehe, dobre
Ale mam shadenfreude jak pomyślę, co owi prawnicy czują za każdym
razem patrząc w akt urodzenia

[corkaswejmamy]

Hi hi hi! I dobrze im tak!

[barabelka]

A mi to przypomniało historię, jaka działa się w szpitalu w czasie
kiedy ja rodziłam. Przywieźli cygankę, którą złapały bóle jakiś
miesiąc przed terminem. Akurat pani przyjechała do Polski z Norwegii
na pogrzeb i tu jej dziecina zdecydowała się się przyjść na świat.
Ale...szanowny tatuś zrobiła zadymę na cały szpital, że mają coś
zrobić, żeby tu nie urodziła, bo muszą wrócić do Norwegii i tam
urodzić, inaczej nie dostanie tam zasiłku. I trudno było mu
przetłumaczyć, że zrobić tego się nie da.

[konwalka]

że maja coś zrobić
ale ja w sumie pod koniec ciaży tez miałam strzał.
Zażądałam, żeby osobnik zakontraktowany wiozł mnie do porodu do
Manchesteru, bo do szaleństwa kocham Czerwone Diabły
I w ich mieście chciałam urodzć syna