.jak gleboko rodzic "moze" ingerowac w wolnosc...

[kura17]

...wyboru dziecka?
natchnal mnie, oczywiscie watek o kolczykach.
bodajze Lila tam napisala, ze KAZDY z nas w jakis sposob ogranicza wolny wybor
dziecka.
jak myslicie, jak daleko "wolno" sie rodzicowi posunac? nie mowie raczej o
trywialnych sprawach typu "teraz idziemy na zakupy, chcesz tegon czy nie",
albo "zakladamy kurtke, bez wzgledu na twoja opinie, bo jest -10 stopni
mrozu", ale o zabrabianiu dziecku robienia czegos bardziej konkretnego, lub o
zmuszaniu do czegos (lekcje muzyki/spiewu/itp), w sytuacji, gdy dziecko ma
konkretna, odmienna opinie...

ja czesto sie zastanawiam, na ile sobie "moge" pozwolic i na ile to bede
robic. choc juz teraz wiem, ze SA rzeczy, na ktore absolutnie mojemu dziecku
nie pozwole, chocbym miala byc uwazana za najgorsza matke na swiecie...
przyklady? ja na dzisiaj: nie zgodze sie na zaden naprawde niebezpieczny sport
(chocby te idiotyczne gokarty, od ktorych "prawdziwe gwiazdy formuly 1"
zaczynaja swoja kariere w wielu lat 6...), nie zgodze sie na finansowanie
nalogow dziecka, nie zgodze sie na finansowanie rzeczy, ktorych nie pochwalam
(jak chocby tysieczna gra komputerowa, ktora odciaga dziecko od "prawdziwego
zycia"

a co Wy o tym problemie sadzicie?
bo wg mnie to powazny aspekt wychowania dzieci, interesuje mnie Wasza opinia

[madziaaaa]

To chyba zależy od tego, jak bardzo się dorosło do tego by mieć
dziecko a także czy traktuje się dziecko jako zaspokajacz własnych
ambicji...
Mam nadzieję, że taka nigdy nie będę. Poki co, staram się dawać
córce wolny wybór, wiadomo, ze prędzej, czy później w pewne sprawy
trzeba będzie ingerować, ale już teraz staram się to robić tak, by
raczej nakierować ją na dobry wybór.
Według mnie podstawą do wszystkiego jest R_O_Z_M_O_W_A!!!!!!!

[kura17]

madziaaaa napisała:

> Według mnie podstawą do wszystkiego jest R_O_Z_M_O_W_A!!!!!!!

ale jesli rozmowa nic nie da (czyli dziecko nadal ma odmienne zdanie od
Twojego)? czy sa takie rzeczy, na ktore kategorycznie sie nie zgodzisz, chocby
dziecko nie wiem jak chcialo i gdyby zadna rozmowa nie zmienila jego zdania? bo
w zasadzie o tym jest (mial by w zalozeniu ten watek

[madziaaaa]

Nie wiem, to jeszcze przede mną)
Nie zgodzę się na palenie na pewno, bo jestem przeciwniczką tego
śmierdzącego nałogu. Ale jaką mam pewność, że dzieciak nie będzie
popalał gdzieś na podwórku????
Moim zdaniem, tylko rozmowa i odpowiednie argumenty!!!!

[kura17]

Madzia, ale jesli rozmowa NIE skutkuje. nie wierze, ze zawsze i wszedzie i
kazdemu da sie cos absolutnie nie-do-przyjecia-dla-rodzicow wyperswadowac...
i co wtedy?
zabronisz?
odpuscisz?
odpowiedz, prodze

kuro

[guderianka]

popieram madzieee-rozmowa i jeszcze raz rozmowa. a potem akceptacja
dziecka z zaznaczeniem że nie podoba sie jego zachowanie. tak
postapili moi rodzice. paliłam od 15 roku życia, najpierw w ukryciu,
potem jawnie, dużo rozmawialiśmy. tata wierzył że kiedys rzucę, że
on mi z chęcia pomoze w rzuceniu nałogu jesli powiem mu jak.
powiedział że śmierdze, ze gdyby był chłopakiem moim toby mnie nie
pocałował itp ale zarazem nie robił mi wojen i nie dał odczuc że
mniej mnie kocha
rzuciłam palenie gdy nadszedł dla mnie czas, gdy dojrzałam,gdy
poznałam mojego M

aha-mój tata mówił że dziecko jest jak akumulator. rodzic ładuje je
wiele lat a potem nadchodzi czas próby i okazuje sie czy akumulator
był naładowany dobrze czy nie. uwazał że "ładowac"nalezy gdy dziecko
dokonuje złych wyborów i ufac że samo dojrzeje i zrouzmie błędą
decyzję

[kura17]

a co powiesz o 6-latku, ktory chce uprawiac naprawde niebezpieczny sport i za
nic mu nie wytlumaczysz, ze nie powinien? tez ustepujesz?

15 lat to juz "prawie" doroslosc... to troche co innego
... czy to rodzice placili za Twoje papierosy?

fajna ta teoria Twojego taty o ladowaniu akumulatora

[madziaaaa]

a jaki sport uważasz za niebezpieczny?

[kura17]

madziaaaa napisała:

> a jaki sport uważasz za niebezpieczny?

juz pisalam - "zawodowe" gokarty dla 6-latkow chocby

[guderianka]

uwierz-że dla mojej 7latki jeźdzenie na rolkach to BARDZO
niebezpieczny sport a jaki inny uwazasz za niebezpieczny? każdy
taki jest - konie-bo mogą zrzucic i stratowac, podczas pływania
mozna sie utopic, grając w piłkę na boisku połamac nogi itp...
aha -moja mała marzy jeszcze o wspinaczce-(zgapia po mnie małpa
jedna )

paliłam za swoje-od 7klasy pszkoły podst pisałam wypracowania z
polskiego za kasę lub malowałam obrazki na plastykę

[kura17]

guderianka napisała:

> uwierz-że dla mojej 7latki jeźdzenie na rolkach to BARDZO
> niebezpieczny sport

i co? jezdzi na tych rolkach? z tego, co zrozumialam - nie.
i, wg mnie, Ty jej "nie-zwyczajnie" zabronilas jezdzic na tych rolkach, bo
zakladam, ze warunki, ktore postawilas, beda spelnione dopiero wtedy, gdy te
rolki nie beda juz dla niej tak wielkim zagrozeniem...
czyli, jesli patrzec na efekty, rolkowania zabronilas...
... owszem, zrobilas to w sprytny sposob, tak ze nie zostalo uzyte to slowo, ale
efekt jest ten sam, czyz nie?...
ja sie nie upieram przy slowie ZAKAZ. ja pytam o sytuacje, na ktore nigdy byscie
sie nie zgodzily, nawet wbrew woli dziecka.

[guderianka]

nie jeździ bo ma za słabe nogi. gdy przestanie sie wywracac idąc po
prostej drodze wtedy bedzie miała roli
myslę ze własnie cały pic polega na kunszcie w jaki sie czegos
zabroni. inaczej dziecko zareaguje na "nie bo nie-bo ja nie
pozwalam" a inaczej na rozsądne argumetny i zgode na podjecie
działania pod pewnymi warunkami. mowienie "nie bo nie" i użycie
słowa ZAKAZ jest ingerencją w wolność dziecka.

ja sie nie upieram przy slowie ZAKAZ. ja pytam o sytuacje, na ktore
nigdy byscie sie nie zgodzily, nawet wbrew woli dziecka- nie miałam
takiej sytuacji, nie umiem sobie wyobrazic takiej sytuacji. no moze
samobójstwo. wtedy calkowicie sie nie zgadzam i wysyłam do
psychiatry bez tracenia czasu na rozmowe
fotoforum.gazeta.pl/5,2,guderianka.html

[kura17]

guderianka napisała:


> nie miałam
> takiej sytuacji, nie umiem sobie wyobrazic takiej sytuacji.

a te nieszczesne rolki? wg mnie NA RAZIE zakazalas corce jezdzic na rolce.
oczywiscie nie uzylas tego slowa, wygladalo to zupelnie inaczej (ze sposobem
zalatwienia przez Ciebie sprawy jak najbardziej sie zgadzam! ladnie wykonane),
ale jednak (jak rozumiem) NIE zgodzilas sie na jezdzenie corki na rolkach,
prawda? tak praktycznie, to jej tych rolek nie kupilas, wiec jezdzic nie mogla,
a jest za mala, zeby sama kupic...
wg mnie to jest wlasnie jedna z takich ingerencji - dopuki jest to dla corki
niebezpieczne, NIE zgadzasz sie, aby jezdzila na rolkach. czy jest to niezgoda w
formie zakazu, czy nie, to juz inna sprawa. a przynajmniej o takie wlasnie
sytuacje chodzilo mi, gdy zakladalam watek. a nie koniecznie o ZAKATYWANIE (choc
rowniez o to - patrz pytanie o rzeczy niezgodne z prawem w moim poscie ponizej)

[guderianka]

myslę że problemem jest używane przez ciebie
sformułowanie "ingerencja". Trzeba by to zastąpic bardziej pasujacym
słowem. Rodzic nie ingeruje w wolność dziecka-rodzic dziecko
wychowuje i w zwiazku z tym posiada pewne przywileje prawa i
obowiazki. Przywileje prawa i obowiazki adekwatne do wieku ma
równiez dziecko.
Bo zobacz
czy ingerencja w wolność rodzica jest fakt ze jego dziecko pali
(współzyje, pije alkohol, tatuuje sie) wbrew woli rodzica?

[kura17]

moze i zlego slowa uzylam
ale nie zawsze latwo wszytsko porzadnie wyrazic od razu, staram sie tlumaczyc
swoje motywy w kolejnych postach

[guderianka]

wiem. ja rozumiem co miałaś na myśli rozumiem tez twoje obawy jako
matki bo same takie miewam. pamietaj jednak że nam rodzicom we
wszystkich działaniach przyświeca jedno-dobro dziecka-a to nie
jest "ingerencja" ale troska

[kura17]

guderianka napisała:

> pamietaj jednak że nam rodzicom we
> wszystkich działaniach przyświeca jedno-dobro dziecka-a to nie
> jest "ingerencja" ale troska

wg mnie to bardzo niebezpieczne stwierdzenie... pisze zupelnie powaznie, jakby
usmieszku tam nie bylo na koncu
"dla dobra dziecka" (nawet szczerze w to wierzac) mozna zrobic wiele okropnych
rzeczy, niestety

[guderianka]

kuro-popadasz ze skrajności w skrajność..

[kura17]

no jasne
to byla uwaga na marginesie, przeciez pisalam, ze swiadomie ignoruje Twoj
usmieszek
mysle, ze co do meritum, to dobrze sie rozumiemy, ale pisze to jasno jeszcze raz

[guderianka]

[echtom]

No to ja postępuję identycznie jak Twój tata, ale nie mam gwarancji,
czy efekt w przyszłości będzie taki sam.

[guderianka]

echtom- nikt nie wie. można wierzyc, ufac , kochac -więcej dziecku
nie potrzeba poza odczuwaniem miłości i pełnej akceptacji rodzica
dziecka (niekoniecznie do zachowan)

[madziaaaa]

Ale co to da, jak powiem ZABRANIAM ???
Przecież jak się uprze, to i tak to zrobi, tyle, ze po katach.
Dlatego na to, by dziecko umiało dobrze wybrać pracujemy tak
naprawdę od samego początku!!!!
I jak najwcześniej można, powinniśmy się starać pewne rzeczy mu
tłumaczyć.
Dalej twierdzę, ze tylko rozmowa może przynieść skutek. Nie zakazy i
nakazy.

[kura17]

jak zabronisz 6-latkowi, to raczej nie bedzie mial szansy "uprzec sie"...

[wieczna-gosia]

jesli dziecko ma te potrzebe wrazen ekstremalnych to jaka 16 latek ci sie
zapisze na skoki ze spadochronem

Ja uwazam ze od tego jestesmy rodzicami, by czasami powiedziec VETO! I ze
oczywiscie nam wolno. Bo nasza ocenia sytuacji wskazuje ze gokarty sa zbyt
niebezpieczne. Ale trzeba sie liczyc z tym, ze niektorzy ludzie potrzebuja
wrazen ekstremalnych i beda ich poszukiwac i tak. Trzeba tez pamietac, ze
czasami nasza ocenia sytuacji jest zbyt wyolbrzymiona bo jestesmy tylko ludzmi z
wlasnymi doswiadczeniami itd. Moj kolega w liceum nie mogl jezdzic ze mna na
zagle i do tej pory jak lata samolotami jego mama dostaje spazmow, a facet ma 32
lata. Z tym ze dopoki mu zabraniala to on tego nie robil a jak zaczal swietnie
zarabiac to sobie strzelil kurs szybowcowy

[kura17]

Gosia, wiadomo, ze nie moge zabronic "na zawsze". z doroslym czlowiekiem w ogole
jest inna rozmowa.
chodzi mi o dzieci, rowniez male dzieci.
i o to, by nie przesadzic w vetowaniu

sedno sprawy

[lila1974]

wieczna - gosia napisała:
Trzeba tez pamietac, ze
> czasami nasza ocenia sytuacji jest zbyt wyolbrzymiona bo jestesmy
tylko ludzmi
> z
> wlasnymi doswiadczeniami itd.

To, że JA nie lubię kolczyków u małych dzieci, to że JA boję się
sportów ekstremalnych, to że ja NIE ochrzciłam dziecka nie oznacza,
że ktoś, kto postępuje inaczej jest GŁUPI i zasługuje na potępienie.

To jest proszę Pań TOLERANCJA własnie.

[kura17]

moze sedno sprawy, ale nie mojego watku przynajmniej w zalozeniu, bo watki,
jak wiadomo, lubia zyc wlasnym zyciem...
ja sie ogolnie zastanawialam, jak gleboko mozna ingerowac w wolnosc dziecka, a
nie czy matki myslace inaczej niz ja to idiotki...

[echtom]

Dokładnie - 6-latek jest całkowicie zależny od rodziców i nie ma
szans na zrobienie czegokolwiek wbrew ich woli. Nastolatek ma już
znacznie większy zakres samodzielności plus możliwość zdobycia
własnych pieniędzy, choćby niewielkich, więc sprawa jest trudniejsza.

[kura17]

zgadzam sie!
ja na razie patrze z perspektywy matki 2.5-latka oraz brzucha, ale juz teraz
wiem, ze te powazniejsze klopoty to mnie czekaja ze starszymi juz dziecmi...
jak mawia moja tesciowa "male dzieci- male problemy, duze dzieci - duze
problemy"...

[lola211]

Nie wiem czy jest cos takiego.Nie cierpie kategoryzmu i zakazow.

[selavi2]

Eeee matka....
No co Ty?
Co Ty chcesz od gokartow? Wieksza krzywde mozna sobie na rolkach lub
rowerze zrobic I to nawet z calym ochronnym oprzyrzadowaniem. A co z
tak modnym teraz(nie wiem jak to sie nazywa) skakaniem po murkach i
scianach? Przeciez nie bedziesz pilnowac przez 24h w odleglosci 1m?
Ale spoko - ja z kolei nie puszczam w trase na rowerze taka, o
ktorej wiem, ze nie ma tam pobocza i jezdza ciezarowki. Ale nie
dlugo juz tak bede, bo za rok cora konczy 18 lat.P
A a propos gokartow, to i syn i corka uwielbiaja i chetnie jezdza
ale rekreacyjnie nie wyczynowo.

[wieczna-gosia]

Mysle ze rodzic nie powinien ingerowac za bardzo. Na kolczyki chociazby patrze
jak na wlasnie taka ingerencje, ktora juz jest pewnym naruszeniem szanowanej
przez mnie cielesnosci. Do szpitala zawioze, do zastrzyku przytrzymam, chcoiaz
tu juz byl wolala pelna wspolprace i zrozumienie i zgode dziecka. Ale jak trzeba
to trzeba. Staram sie ten granicy cielesnosci nie naruszac bez potrzeby:
nie kolczykuje bez prosby i woli
nie podmywam tylko ucze dosc szybko jak to zrobic samemu
zanim zdejme majtki czy koszulke- informuje lub jak juz cokolwiek kuma- pytam o
zgode i zdarza mi sie ze dziecko sie nie zgadza a trzeba- wtedy sciagam ale ze
wstretem.....
Dopuszczam mozliwosc ze na cos sie nie zgodze- ale dopuszczam rowniez mozliwosc
ze dziecko podrosnie i samo sobie zaplaci, zalatwi i i tak bedzie robilo to, co
chcialo.

[echtom]

Uważam, że rodzic powinien ingerować, i mam sobie za złe, że
odpuściłam, np. po kilku latach walki machnęłam ręką na farbowanie
włosów. Czuję się też bezradna wobec palenia papierosów przez moje
dzieci i popijania alkoholu na imprezach. Zazdroszczę rodzicom,
którzy są twardzi i potrafią egzekwować swoje wymagania i
nakładać "szlabany". Rozmowa to miła rzecz, ale jeśli w trakcie
przyjacielskiej pogawędki dziecko stwierdzi, że dobrze mu z paleniem
papierosów i nie ma motywacji, żeby rzucić, nie jest to chyba to, o
co chodziło.

[madziaaaa]

ale to po prostu zależy od tego, czy umiesz z dzieckiem rozmawiać i
umiesz rzucać argumentami, które są w stanie do niego trafić.

[echtom]

W wieku 15-16 lat argument o śmierci na raka płuc w wieku lat 50
jest totalną abstrakcją. Można się odwołać do estetyki - zapach,
żółte zęby itp. - ale jeśli chłopakowi to nie przeszkadza, odczucia
estetyczne matki nie są dla nastolatki wyrocznią. Jeżeli znasz
niezawodne argumenty, jakimi można odwieść 16-latkę od palenia,
chętnie z nich skorzystam.

[wieczna-gosia]

jakimi można odwieść 16-latkę od palenia,
> chętnie z nich skorzystam.

u 16 latki juz sie ziera zniwo a nie sieje
od zawsze zapowiadam, ze:
papierosow nie finansuje
u mnei w domu sie nie pali.

Owszem rozmawiamy o tym od dawna ze swinstwo, ze niesmaczne ze smierdzi, ze to
nalog, a nalog jak kazdy nalog- nie jest korzystny bo uzaleznienei od
czegokolwiek a zwlaszcza od wysuszonej roslinki to glupota.

Co zrobia majac 16 lat- to juz za rok- nie mam pojecia. Ale mam poczucie ze nie
moge zrobic wiele wiecej.

Acha- moje baby uprawiaja sport i tam palenie sie przeklada na konkretne wyniki
lub ich brak. A wiec tu juz wklacza pytanie0 czy wolisz palic czy uprawiac swoj
ulubiony sport.

[guderianka]

wieczna gosiu- u mnie było tak samo baa-jestem byłą pływaczką,
potem chodziłam na siłownie i co? i jarałam jak smok..a potem
rzuciłam

[wieczna-gosia]

ale zalezalo ci na wynikach? Bo moim zalezy, szczegolnie starszej zalezy na
olimpiadzie po prostu i ma szanse w dodatku na przyszla sie zalapac. I sadze ze
dopoki bedzie jej zalezalo- palic nie zacznie. W ogole chyba palic nei zacznie i
nie wiem w jakim stopniu wplynelam na jej przekonania, byc moze w ogole

[guderianka]

jak trenowałam to nie paliłam bo zależało mi na wynikach. a potem
przestałam pływać i chwilowo zrobiła sie luka w moim życiu-i
zaczełam palic. nawet późniejsze zainteresowania w lo-
dziennikarstwo, siłowania, survival-nie wpłyneły na decyzje o
rzuceniu. Ba-kochałam jarac, nadal kocham (teraz tylko we śnie -w
mojej glowie zalęgło sie przekonanie że palenie papierosów nie
wpływa na demoralizację młodego czlowieka, nie wpływa na umysł np.
tak jak alkohol. w zwiazku z tym szkodzę tylko sobie więc to tylko
moja sprawa

[wieczna-gosia]

guderianko, ale ja nie twierdze ze moje mlode na bank nie zaczna palic. twierdze
tylko ze obecnie sa na dobrej drodze by nie zaczac, bo same z siebie wyrazaja
raczej niechec, mowia ze kolezanka im smierdzi itd.
A wiele juz z tym nie zrobie wiem o tym.

Moi rodzice palili jak smoki, ja papierosa nie mialam nigdy w ustach, nawet na
probe.

[guderianka]

tfu goska-źle mnie zrozumiałas ale to tez dlatego że nie napisałam
wprost że wierzę że twoim dzieciom sie uda. nie chciałam bys myslała
że pewnie zejdą na zła drogę itp. abosolutnie! po prostu napisałam o
swoim osobistym doświadczeniu w tej materii. cieszę sie że twoje
duże dzieci mają już własny stosunek do pewnych spraw

Moja psiapsióla corka alkoholika i palacza- nie pije i nie pali
mój M-syn palacza-mawstret do palenia na tyle duzy że i
mnie "zmusił" do rzucenia

[echtom]

Ale u nas w domu nikt nie palił, więc nie mogę powiedzieć, że dałam
zły przykład. Co do finansowania - mają kieszonkowe, jakąś kasę na
urodziny, od dziadków itp. plus własne drobne dochody z pracy czy
sprzedaży na allegro. Czy mam pozrywać finansowe umowy i zabrać im
całą kasę? Czuję, że to byłoby nie fair.

[guderianka]

echtom- u mnie w domu tez nikt nie palił. ani w najbliższym kręgu
rodziny i znajomych.
mysle że jedyne co możesz to nie marudzic na kazdym kroku zeby
rzucili ale okazywac dezaprobate i swój brak poparcia

[wieczna-gosia]

echtom, ale uwazasz ze cos moglas zrobic? byc moze moglas- byc moze bardziej
zdecydowanie sie sprzeciwiac, bardziej zdecydowanieto oceniac jako zle, wiecej
dyskutowac na ten temat.
A byc moze nie moglas.
A teraz moim zdaniem mozesz za papierosy nie placic- mozesz ustalic CO sobie
finansuja z kieszonkowego a czego nie i na kino nie dokladac. byc moze
alternatywa paczka czy kino bedze motorem zmian. A byc moze nie.
To juz sa bardzo duzi i bardzo samodzielni ludzie i faktycznie teraz nie zrobisz
wiele.
nie gryz sie byc moze nigdy nei moglas zrobic duzo wiecej.

[echtom]

O tym, że pali najstarsza, dowiedziałam się dopiero po roku. W
którymś momencie przestała się przytulać na dobranoc i ogólnie
zwiększyła fizyczny dystans, żebym nie wyczuła zapachu, a ja uznałam
to za normalny objaw u 15-latki i niczego nie podejrzewałam. Siostra
też świetnie ją kryła. Prawdopodobnie nie mogłam wiele więcej
zrobić, bo mój stosunek do papierosów znały od zawsze, o
szkodliwości palenia też wiedziały, a efekt na dzień dzisiejszy jest
taki, że najstarsza pali 1-2 paczki tygodniowo, a niedawno zaczęła
popalać średnia, choć ona jeszcze byłaby gotowa rzucić.

[fiokla]

No ja bym nie stawiala znaku rownosci miedzy farbowaniem wlosow a piciem
alkoholu oraz paleniem papierosow. Co do farbowania wlosow, to jestem dosc
liberalna, sama tez farbuje, uznaje zasade wazne co w glowie a nie na glowie,
farby sa teraz a propos bardzo dobre jakosciowo i nie psuja wlosow. Natomiast
absolutny zakaz alkoholu oraz dlugie rozmowy o szkodliwosci nalogu palenia juz
od wczesnych lat kazdego z dzieci (trojka). Jako negatywny przyklad moje palenie
i trudnosci z rzuceniem. (udalo mi sie wyzwolic, jednak - juz rok i 7 m-cy nie
pale!)
I na szczescie zadne z dzieci nie pali papierosow! (najmlodsza 14,5)

[lila1974]

Ależ my rodzice decydujemy o dziecku praktycznie na każdym kroku.
Czy nie jest decyzją podjętą za dziecko np. chrzest?

Wydaje mi się, że tzw. "wolny wybór" dajemy dziecku do chwili, gdy
jego wybory pokrywają się z naszymi.

Takim dramatem dla niektórych rodziców jest zakolczykowanie dziecka
i podnoszą larum, że jest to gwałt na swobodzie dziecka. Czy zatem
nie jest gwałtem na tej swobodzie zadecydowanie w wieku niemowlęcym,
ze dziecko będzie należało do danej wspólnoty religijnej?

Oczywiście zdaję sobie sprawę, że jako dorosły człowiek może podjąć
decyzję, że nie chce uczestniczyć w życiu tej współnoty, ale, że tak
to ujmę, naznaczony JUŻ będzie.

[wieczna-gosia]

Czy zatem
> nie jest gwałtem na tej swobodzie zadecydowanie w wieku niemowlęcym,
> ze dziecko będzie należało do danej wspólnoty religijnej?
>

tez sie nad tym zastanawialam, nawet mialam w watku napisac, ale zapomnialam
No wiec uwazam ze owszem jest to ingerencja, sek w tym, ze chyba konieczna. Bo
tu o swiatopoglad chodzi (powiedzmy ze mowie o ludziach zaangazowanych
religijnie, po co ludzie niezaangazowani w chrzty i sluby sie bawia- nie wiem)-
jesli chodze do kociola, czytam Biblie, kieruje sie jej naukami, modle sie itd-
sila rzeczy chodze tez do kosciola z dzieckiem, ucze go modlitw i opowiadam o
Bogu. Czyli tak czy inaczej naznaczam go religijnie i przypisuje do konkretnej
wspolnoty. Jesli i tak go naznaczam i i tak go przypisuje- to dosc naturalnym
jest ze go chrzcze. Zauwazmy jednak ze by dostac slub koscielny trzeba sie
bierzmowac, a bierzmowanie juz jest decyzja podejmowana przez dziecko. Czyli
istnieje furtka, przez ktora mlody czlowiek Kosciolowi sie wymyka.
Ale mysle ze to wazny problem i stad chyba Swiadkowie chrzcza wylacznie ludzi
doroslych, a u Amiszow jest taki moment, ze jako nastolatkowie moga "sprobowac
zycia" i pozniej sie musza zdeklarowac czy przylaczaja sie do wspolnoty, czy nie.
Czyli rozne Koscioly roznie sobie radza z tym watkiem. I sie zgadzam ze moja
paranola w nienaruszanie zbytnie integralnosci dzieci tutaj musiala niezle
pokombinowac

Gosiu

[lila1974]

Ja w pełni rozumiem, że osoby wierzace chcą przekazac dziecku swoje
wartości i prowadza je do kościoła, zboru, meczetu, synagogi ...
itd. Nie jest to dla mnie absolutnie dziwne.

Dziwi mnie jedynie to, że mamy, które postulują swobodę decydowania
młodego dziecka o sobie i czekają na deklaracje, czy chce n-p. nosić
kolczyki, nie widza tego, że WOLNOŚĆ to UTOPIA.

Każdy z nas w mniejszy lub większy sposób narzuca dziecku swoje
poglądy, światopogląd, gusta itp.
Nie znam ani jednego rodzica, który jako wierzący lub mniej wierzący
zdecydował się dziecku rzeczywiście dac wybór i go NIE ochrzcił.

Bierzmowanie to za późno na wybór, bo do tego czasu dziecko ma juz
narzucony chrzest i komunię, figuruje w statystykach i jest
odbierane jako członek danego kościoła, a z chwila gdy z niego
rezygnuje staje się "czarną owcą" ... no może "zbłakaną."

Postuluję więc do mam, dla których SWOBODA WYBORU jest tak wielkim
dobrem - NIE OGRANICZAJCIE SWOICH DZIECI

[wieczna-gosia]

> Nie znam ani jednego rodzica, który jako wierzący lub mniej wierzący
> zdecydował się dziecku rzeczywiście dac wybór i go NIE ochrzcił.
>
ale dla mnie to oczywiste- jako wierzaca osoba zobowiazuje sie takze wychowywac
dzieci w duchu wiary. czyli zrobic wszystko by wierzace byly. Chrzest jest aktem
laski bozej, pewna pieczecia, ktora ma pomoc dziecku stawacsie prawdziwie
wietrzacym- w zwiazku z tym dla prawdziwie wierzacej osoby nieochrzczenie
swojego dziecka jest prawdopodobnie szalenie problematyczne. Tak mysle

Ale oczywiscie granice wolnosci kazdy stawia wlasne.

[lila1974]

Dla mnie temat jest prosty jak nie wiem co

Wierzę, więc chcę, by moje dziecko było ochrzczone i by należało do
tej samej wspólnoty.
Nie wierzę, nie chrzczę i wychowuję w duchu tej niewiary (pomijam
drugiego rodzica wierzacego).

I każdy ma do tego prawo, bo przyjmuję, że robi to, co uważa za
najlepsze dla swego dziecka.

Dlatego tak bawi mnie argument, że nie przebijam uszu, bo daję
dziecku wolny wybór - w błahej kwestii tak, ale w sprawie życiowej
już nie - ładny mi wybór

[kura17]

Lila, czy to oficjalna odpowiedz moderatora? )

a co do meritum - zgadzam sie z Toba (choc uszu dziecku "bez poproszenia" nie
przeije, ale i matkek, ktore przebijaja, idiotkami nie nazwe wybralas BARDZO
dobry przyklad do dyskusji

[guderianka]

lila-z tego co mi wiadomo para małżenska biorac ślub (katolicki)
zobowiazuje sie do wychowywania potomstwa w tej wierze. wychowanie
takie zatem wynika z głebokich przekonan, ma na celu krzewienie
dobra i miłości bliźniego i nie można kwestii duchowych porównac do
kwestii fizycznych.Mozna bowiem dojść do twierdzenia ze powinno sie
dziecku pozwalac robic sznyty na rekach albo piercing na narządach
płciowych.
Nie mieszajmy dwóch tak odległych aspektów

[kura17]

ale dlaczego niby ich nie mieszac?
taka ingerencja w swiatopoglad jest, wg mnie, duzo wieksza, niz zakazanie jazdy
na rolkach...

Guderianko

[lila1974]

Nie trzeba mi tłumaczyć DLACZEGO wierzący rodzice chrzczą swoje
dzieci, bo jest to jasne jak słońce. Mają swoje rodzicielskie prawo
WYBORU.

I choć sprawa wspomnianych tu kolczyków nie jest sprawą tak istotną
w swym przesłaniu, jak chrzest, to uwazam, że porównanie nie jest od
czapy.

Wygląda na to, że rodzice wolny wybór dają swym dzieciom wyłącznie w
kwestiach mało istotnych - ale nie przeszkadza im to w szafowaniu
wyrokami na innych rodziców, którzy postępują inaczej.

Żebyśmy się dobrze zrozumiały, nie jest moim przesłaniem - nie
chrzczenie dzieci
Postuluję tylko bycie konsekwentnym - rodzic, który tak dalece
szanuje wolność swego dziecka, że nawet z kolczykami czeka na jego
deklarację (sprawa błaha), to dlaczego nie czeka na deklarację
dziecka w sprawie tak istotnej, jak wiara???

I od razu wyjaśniam - nie zamierzam dzieciom mydlić oczu. Są sprawy,
w których decyduję ja a nie one - basta

[guderianka]

rodzic, który tak dalece
szanuje wolność swego dziecka, że nawet z kolczykami czeka na jego
deklarację (sprawa błaha), to dlaczego nie czeka na deklarację
dziecka w sprawie tak istotnej, jak wiara???

nie znam takich rodziców więc się nie wypowiem w tej kwestii-moje
małe dziecko jest nie chrzczone i nie kolczykowane. mogę mówić tylko
o sobie-ewentualnie dyskutowac z innymi którzy się odezwą w tym
temacie i powiedzą że wybierają chrzest a nie wybierają kolczyków
bo.,,,,
inna sprawa-że temat chrzczenia bądź nie dzieci-a tym samym
dokonywania za nie wyboru jest trudny z uwagi na głębokie
zacietrzewienie i..hmm ciemnotę, prostotę wielu zaślepionych
katolików. w naszym kraju nie podchodzi sie do chrztu jako do
symbolu włączenia nowego członka do wspólnoty ale jako rytuał,
tradycje, coś co sie robi bo tak wypada, bo tak robią "wszyscy". w
tym tkwi sedno problemu.

[lila1974]

No właśnie nie chrzcisz, bo taka jest Twoja "wiara", więc niejako
również dokonujesz za dziecko wyboru w oczach wielu ludzi

Moi przyjaciele również mnie namawiali na ochrzczenie dziecka, bo w
ten sposób daje mu wybór i nijak nie potrafili zrozumiec, że to nie
jest żaden wybór, tylko konkretna deklaracja. Ale mnie nie chodzi o
to, by dac dziecku wybór - mam nadzieję, że uda mi się wpoić dziecku
wartości, które ja wyznaję.

Wybierze w przyszłości inaczej, będzie mnie to bolało, ale postaram
się z tym pogodzic, jednak dopóki sprawuję nad dzieckiem opiekę, to
ja będę decydowac, czy będzie chodziło na religię itp.

[guderianka]

tylko tak- jak już ochrzczę-to nie mogę "odchrzcic
a jak nie ochrzcze - to moze samo zdecydowac czy sie chrzcic czy
nie

jesli przebije uszy- nie da sie juz tego faktu odwrócic-
jesli nie przebiję-sama moze zdecydowac czy to zrobic czy nie

cały pic polega na nieodwracalności pewnych zdarzeń i czynów..

[lila1974]

Uszy zarastają - wiem coś o tym

[guderianka]

jednym zarastają -a innym nie zarastają

[malila]

lila1974 napisała:
> I choć sprawa wspomnianych tu kolczyków nie jest sprawą tak
istotną
> w swym przesłaniu, jak chrzest, to uwazam, że porównanie nie jest
od
> czapy.

Uważam, że jest od czapy. Jak słusznie zauważyłaś, nie ma czegoś
takiego jak niczym nieogranczona wolność. Ale nikt, zdaje się, nie
postulował dawania dziecku wolności absolutnej, a jedynie
ograniczenie ingerencji rodzicielskich do takich, które nie narażają
dziecka na ból, powikłania zdrowotne, poniżenie i inne
nieprzyjemności. Chyba że taka ingerencja jest mniejszym złem, a
brak ingerencji obciążony byłby większym ryzykiem. Chrzest i
wychowanie w określonym światopoglądzie tym się różni od
zakolczykowania, że bez względu na to, jaki światopogląd rodzice
dziecku przekażą, to jakiś mu przekażą. Nie ma od tego ucieczki, bo
nie da się wychowywać dziecka bez żadnego systemu wartości i bez
żadnego światopoglądu. Tutaj tak naprawdę rodzice żadnego wyboru też
nie mają. W przeciwieństwie do sytuacji, gdy mogą wybrać: przekłuć
te uszy czy nie. Decyzję o kolczykach da się odsunąć w czasie.
Decyzji o przekazywanym światopoglądzie - nie. Nie mówiąc o tym, że
z punktu widzenia rodziców wierzących chrzest jest koniecznością,
jest wartością zdecydowanie wyższą niż brak ingerencji i
pozostawienie dziecku wyboru, jest czymś, czego brak może dziecku
zagrażać - np. odejściem od Boga . Kolczykowanie jest narażeniem
dziecka na ból i możliwość komplikacji w imię rodzicielskich
kaprysów estetycznych, których niezaspokojenie nie wiąże się ani z
żadną traumą, ani żadnymi rozterkami duchowymi. Przynajmniej taką
mam nadzieję

[guderianka]

ha
ale to że sie nie zgodzisz nie znaczy wcale że dziecko wbrew tobie i
na przekór wszystkiemu tak nie postąpi
według mnie złotym środkiem nie jest ZABRANIANIE ale odkładanie
problemu na później. czyli jesli córka mówi mi w maju-a ma 6lat-mamo
chce miec przekłute uszy, prosze. to najpierw pytam DLACZEGO a potem
idę na KOMPROMIS i umawiamy sie, że jeżeli za jakiś okres czasu
nadal będzie mówić że chce to sie zgodzę. Teraz -w zasadzie od roku
mamy fazę z rolkami. W jej przypadku jazda na nich to zabójstwo bo
jest dzieckiem niepełnosprawnym. Nie mówię jej NIE tylko tłumacze i
umawiam sie że dostanie roli gdy : i tu wymieniam ileś tam punktów.
wiem-to łatwe przykłady , nie jakies tam problemowe. ale dla mojego
dziecka są to ważne problemy i ja równiez je tak traktuje. gdy
bedzie miała 16lat i zechce miec tatuaż to też najpierw spytam
DLACZEGO a potem umówię sie że jesli za jakiś tam okres czasu bedzie
chciała to sie zgodze, że sama musi uskładać pieniądze i wybrac wzór
który bedzie w miare normalny.
myślę ze nie mozna określic jak głeboko rodzic może ingerowac-rodzic
ma obowiazek wychowac tak dziecko by nie odczuwało ono tej
ingerencji, by współzycie i wybory opierały sie na szacunku,
kompromisie, ROZMOWIE

[kura17]

Lila, wiadomo, ze ingerujemy
ale na jak gleboka ingerencje mozna sobie pozwolic bez tlamszenia dziecka?...
... i na jaki brak ingerencji mozna sobie pozwolic bez tlamszenia siebie?...

[echtom]

Z tym naznaczeniem to przesada, bo odejść od Kościoła jest bardzo
łatwo i fakt chrztu w niemowlęctwie można w takim wypadku olać jako
nieistotny epizod.
Uważam, że akurat najważniejszą sprawą w wychowaniu jest przekazanie
dziecku własnego systemu wartości, żeby miało w przyszłości co
przyjąć albo odrzucić. Absolutnie nie wierzę, że można wychować
człowieka w moralnej próżni, żeby w dorosłym życiu "sam sobie
wybrał".

echtom

[lila1974]

I o tym ja się tu cały czas rozwodzę - małe dziecko=znikomy wybór,
bo to rodzic decyduje co i jak. I o czym my tu dyskutujemy

a co z rzeczami zakazanymi prawnie?

[kura17]

tlumaczycie, romawiacie, probujecie przekonac. nie dziala (albo nie dziala od
razu). a jest to rzecz zakazana prawnie.
nadal nie ingerujecie?
czy jednak zakazujecie?...

pierwszy przyklad, ktory przyszedl mi do glowy - Wasze dziecko, 15 lat,
wspolzyje plciowo (z kims, kto ma ponad 16 lat)... dowiadujecie sie o tym,
probujecie tlumaczyc, namawiac, przeprowadzacie powazne rozmowy. nie udaje sie
Wam przekonmac - oni sie kochaja, to jest dojrzala milosc, oni wiedza co robia,
zabezpieczaja sie, w tym nie ma nic zlego (ale jest to nielegalne!). i co teraz?
czekacie az pociecha skonczy 16 lat i bedzie po problemie?

[guderianka]

kura- jesli juz współżyje to jedyne co mogę zrobic to do ginekologa
zaprowadzic na badanie żeby anytkoncepcję zalecił

dzien w którym córka po kryjmu zacznie bzyczyc sie jako nastolatka
bedzie moją porażką wychowawczą

[kura17]

guderianka napisała:

> kura- jesli juz współżyje to jedyne co mogę zrobic to do ginekologa
> zaprowadzic na badanie żeby anytkoncepcję zalecił

a zdajesz sobie sprawe, ze w takim przypadku Twoje dziecko jest molestowane
seksualnie??? i NIC z tym nie robisz?
Gosia ponizej pisze o jeszcze bardziej drastycznych przpadkach - wyniszczajacy
zwiazek, spanie, prostytucja... tez "jesli juz sie prostytuluje", to prowadzisz
do ginekologa?...

> dzien w którym córka po kryjmu zacznie bzyczyc sie jako nastolatka
> bedzie moją porażką wychowawczą

e, naprawde? nastolatki czasem takie glupoty wzprawiaja, ze glowa boli... nie
pamietasz juz?...
a na powaznie - nie dajesz swojemu dziecki szansy na zbladzenie? bo taki
nastoletni seks, to moze byc zwyczajnie i po prostu, powazny blad zyciowy, ktory
z Twoim wychowaniem nie ma nic wspolnego. przypomnij sobie syna marnotrawnego...
czy jego ojciec oskarzal sie o porazke wychowawcza, jak myslisz?

[guderianka]

ale to co ja bede czuła wewnętrznie nie ma nic wspólnego z tym jak
bede traktowac moje dziecko. dla mnie nie bedzie problemem wielkim
że ona błądzi i sie bzyczy ale że przed bzyczeniem nie potarfiłam z
nia pogadac nt ten temat. bo skoro bedzie to robic bedzie to
oznaczac ze jakomatka zawiodłam na pewnym etapie
p.s. jesli bzyczy sie dobrowlnie to nie uwazam tego za molestowanie

[kura17]

guderianka napisała:


ale przeciez bzykaja sie rowniez nastolatki, o ktorych sie w domu o tym
rozmawia, tlumaczy, o ktorych mowi sie, ze sa te "rozsadne". nagle nachodzi je
to wielkie ocipienie, nazywane zakochaniem i nawet najlepsze romowy MOGA nie
pomoc. naprawde uwazalabys to za porazke wychowawcza? ze w pewnym momencie zycia
Twojego dziecka rzadza nim hormony, a nie zdrowy rozsadek? nigdy nie popelnilas
totalnej glupoty, o ktora siebie w zyciu bys nie posadzila??? jesli nie, to
zazdroszcze, a jesli tak, to czy uwazalas to za porazke wychowawcza Twoich
rodzicow? czy oni to za nia uwazali?
ja, wcale nie jako nastolatka, zrobilam cos, o czym myslalam, ze NIGDY bym nie
zrobila. wiem, ze moja mama miala podobne zdanie. ale NIE sadze, aby uwazala to
za swoja porazke wychowawcza. co najwyzej - za moj osobisty blad.

> p.s. jesli bzyczy sie dobrowlnie to nie uwazam tego za molestowanie

alez to jest DOKLADNIE argument kazdego pedofila!!!! oni TEZ do niczego
nieletnich nie zmuszaja, to jest MILOSC...

[guderianka]

a niech rządzą hormony-byle ja bym o tym wiedziała, by nie było to
za plecami i bez zabezpieczenia, niech zachowa rozsądek i zastosuje
wiedze którą wpajałam cale życie (zakładam że tak bedzie wlaśnie)

alez to jest DOKLADNIE argument kazdego pedofila!!!! oni TEZ do
niczego
> nieletnich nie zmuszaja, to jest MILOSC...
pedofil robi cos wbrew woli by zaspokoic swoje chucie.pisałas wyzej
o sytuacji zakochania, hormonów itp a to ma sie nijak do
wykorzystywania przez dorosłego

[kura17]

> pedofil robi cos wbrew woli by zaspokoic swoje chucie.pisałas wyzej
> o sytuacji zakochania, hormonów itp a to ma sie nijak do
> wykorzystywania przez dorosłego

prawo nie definiuje pedofila jako kogos, kto ma stosunek WBREW woli dziecka (to
jest gwalt!)! pedofil to ktos, kto ma stosunek z osoba ponizej 16 roku zycia.
nawet za zgoda, wola, zakochaniem tej osoby!
i oczywiscie, ze jest to wykorzystywanie przez doroslego, nawet jesli ofiara
daje sie wykorzystywac "dobrowolnie".
uwazasz, ze nie powinno byc w prawie zapisu o karalnosci seksu z dziecmi? nawet
ZA ICH ZGODA?
a jesli powinien byc ten zapis, to jak to sie ma do tego, co napisalas wyzej?

a co z prostytucja? nie odpowiedzialas na to pytanie (wydaje mi sie, ze Tobie je
zadalam, a jesli nie Tobie, to i tak poprosze o odpowiedz)

[acorns]

> pedofil to ktos, kto ma stosunek z osoba ponizej 16 roku zycia.
> nawet za zgoda, wola, zakochaniem tej osoby!

Pedofilia - stan, w którym jedynym lub preferowanym sposobem
osiągania satysfakcji seksualnej jest kontakt z osobami nie
posiadającymi trzeciorzędowych cech płciowych

Trzeciorzędowe cechy płciowe - biust, owłosienie, "kobieca" budowa
ciała.

Prawnie zabronione są kontakty seksualne z osobami poniżej 15 a nie
16 roku życia. Oznacza to że piętnastolatkę może legalnie dymać nie
tylko szesnastolatek, ale także czterdziesto, sześćdziesięcio czy
osiemdziesięciolatek jak mu jeszcze kuśka stanie.

Pociąg seksualny dorosłych do osób bardzo młodych, ale już
dojrzałych pod względem fizycznym (do młodzieży) to jest efebofilia.

[guderianka]

zadaj jeszcze raz pytanie nt prostytucji

w takim razie - w świetle tego co piszesz- byłam wykorzystywana
seksualnie, molestowana przez pedofila. i dobrze mi było z tym -oby
moje dziecko miało takie same doznania

[kura17]

guderianka napisała:

> zadaj jeszcze raz pytanie nt prostytucji

gdyby Twoja nieletnia corka uprawiala prostytucje, tez bys nie ZAKAZYWALA? gdyby
tlumaczenia nie pomagaly, rzcz jasna...

> w takim razie - w świetle tego co piszesz- byłam wykorzystywana
> seksualnie, molestowana przez pedofila.

nie w swietle tego, co pisze. w swietle PRAWA.

[guderianka]

acorns juz ci wyżej napisał kim w świetle prawa jest pedofil-
przeczytaj uważnie

co do prostytucji-nie mogę odpowiadac na takie pytanie TERAZ teraz
moge ci tylko napisac -po raz kolejny- że zadaniem rodzica jest
wychowywanie dziecka w świetle zasad i przestrzeganie ich.
prostytucja nie jest zasada przekazywana jako cos dobrego w moim
domu. bede moje dziecie tak wychowywac by nie doszło do tego że jest
prosytutką.
a jesli jest i PRAWO o którym wspominasz nic z tym nie robi to co ja
moge. skoro sie puszcza na ulicy to musi miec wygląd na minimum 18 -
zakładam wiec że ma te naście lat. takiemu "dziecku" niczego nie
mozna zabronic

[kura17]

nie wazne w sumie, kim jest pedofil. stosunki seksualne z dziecmi sa prawnie
ZAKAZANE (wydawalo mi sie, ze ten zakaz dotyczty dzieci do 15 roku zycia, ale
niech bedzie i do 14, nie ma znaczenia). to byl WYLACZNIE przyklad. pytalam
wyraznie - czy zabranialibyscie dziecku czegos, co jest sprzeczne z prawem.
bzykanie sie nieletnich bylo tylko przykladem.
i jak, zabranialabys, czy nie? bo rozumiem, ze jednak nie wszytskiego bys
zabraniala - np nieletniego bzykania, z milosci, z zabezpieczeniem, nie? czy
dobrze zrozumialam?
a jak z reszta?

[guderianka]

jak to nieważne kim jest pedofil i czym jest pedofilia?..

nie uważam bzykania się nieletnich za niezgodnego z prawem (jesli
mowa o 15-16latkach)napisalam ci juz wyżej o prostytucji
jesli moja córka by sie bzykała nie zabroniłabym jej-bo niby jak?
powiem jej NIE RÓB TAK BO JA ZABRANIAM-a ona zwieje mi z domu z tym
fagasem. albo na złość zajdzie w ciążę. albo rzuci szkołę w imię
buntu.
musisz dalekowzrocznie patrzec na wychowanie-to proces który
trwa "od kołyski".
pisałam juz wielokrotnie -że w gdy dziecko jest w pewnym wieku 15-
16lat to rodzic nic nie może juz zrobic. nie można zabronic, zamknąć
w domu

[kura17]

guderianka napisała:

> jak to nieważne kim jest pedofil i czym jest pedofilia?..

nie wazne tutaj w tym sensie, ze stosunki seksualne z dziecmi i nastolatkami do
pewnego wieku (czy to pedofilia czy efebofilia, jak zwal tak zwal), sa zakazane
prawnie, a wlasnie o takie sytuacje mi chodzi. nie o pedofilie, nie o
efebofilie, nie o bzykanie sie, ale o wszelkie rzeczy zakazane prawnie.

> nie uważam bzykania się nieletnich za niezgodnego z prawem (jesli
> mowa o 15-16latkach)

ale jak TY mozesz uwazac cos za zgodne lub niezgodne z prawem? to prawo o tym
decyduje. stosunki seksualne z dziecmi do pewnego wieku (wg mnie do skonczenia
15 lat, Acorns twierdzi, ze do skonczenia 14, moze ktos by to sprawdzil?) sa
prawnie zakazane. bez znaczenia, co o tym sadzisz, prawda? wiec zakladamy, ze
Twoje dziecko podpada wlasnie pod taka kategorie. lub jakakolwiek inna,
zabroniona prawnie. czyli Twoje dziecko robi cos nielegalnego (COKOLWIEK,
powtorze, bzykanie sie "za mlode" bylo WYLACZNIE przykladem). zabraniasz, jesli
nie uda CI sie wytlumaczyc?

[acorns]

> Acorns twierdzi, ze do skonczenia 14

Nie twierdzę i w poprzednim poście napisałem że od 15 lat. Ty
twierdziłaś że od 16, a ja napisałem że od 15. Skąd wziełaś 14 to ja
już nie wiem.

[kura17]

acorns napisał:

> > Acorns twierdzi, ze do skonczenia 14
>
> Nie twierdzę i w poprzednim poście napisałem że od 15 lat. Ty
> twierdziłaś że od 16, a ja napisałem że od 15. Skąd wziełaś 14 to ja
> już nie wiem.

no dla mnie "dozwolone od 15 lat" to to samo co "zabronione do skonczenia 14",
tak? a moze cos zle zrozumialam?

[acorns]

> no dla mnie "dozwolone od 15 lat" to to samo co "zabronione do
> skonczenia 14", tak? a moze cos zle zrozumialam?

No włąśnie źle. Jak masz 13 lat, to w dniu 14 urodzin kończysz 14
lat i zaczynasz 15 rok. Masz jednak cały czas 14 lat. W dniu 15
urodzin kończysz 15 lat i zaczynasz 16 rok, masz jednak skończone
pene 15 lat.

[guderianka]

nie zabraniam- o czym pisałam juz wiele wiele razy

[wieczna-gosia]

> e, naprawde? nastolatki czasem takie glupoty wzprawiaja, ze glowa boli... nie
> pamietasz juz?...
> a na powaznie - nie dajesz swojemu dziecki szansy na zbladzenie? bo taki
> nastoletni seks, to moze byc zwyczajnie i po prostu, powazny blad zyciowy, ktor
> y
> z Twoim wychowaniem nie ma nic wspolnego. przypomnij sobie syna marnotrawnego..
> .
> czy jego ojciec oskarzal sie o porazke wychowawcza, jak myslisz?
>

no ja mysle ze jak byl madry to sie jednak oskarzal.
Oskarzanie sie o porazke nie oznacza polozenie laski na dziecku a jedynie pewna
swiadomosc ze gdzies tam jako rodzic sie zawiodlo.

[wieczna-gosia]

kura ty mi powiedz jak 15 latce zakazac bzykania )))
jesli dotychczasowe wychowanie nie doprowadzilo ja do etapu, w ktorym mowi sobie
"ok, nie musze jeszcze, moge poczekac"- to ja moge zaprowadzic ja do ginekologa.
Aczkolwiek sadze ze jesli chodziloby o wyniszczajacy zwiazek, obsesje, cpanie,
anoreksje, prostytucje- tak bylabym w stanie zrobic wszystko lacznie z wyjazdem
z dzieckiem i zmiana swojego calego zycia. bo mam swiadomosc ze jej zachowania
autodestrukcyjne w duzej mierze sa wynikiem moich bledow- i to pewnie niejednego
i nie malutkiego

tfu tfu....

[echtom]

Moja poczekała prawie do 17 - uważam, że to i tak za wcześnie, ale
jakoś łatwiej mi to znieść niż alkohol i fajki. Ma stałego chłopaka,
zabezpieczają się - po cichu uważam, że jak na dwa temperamentne
skorpiony i tak długo wytrzymali.

[bi_scotti]

U wielu znajomych obserwuje mniej wiecej taki proces wychowawczy
(zaznaczam, ze sa to obserwacje z ostatnich 16-20 lat): malym
dzieciom wlasciwie wszystko wolno, minimalne nakazy i zakazy
zwiazane glownie z bezpieczenstwem; im starsze dziecko tym wiecej
oczekiwan, zakazow i nakazow, co u znakomitej wiekszosci powoduje
naturalny bunt. Jak to sie stalo, ze my z moim mezem bylismy
tacy "madrzy", sama nie wiem ale u nas bylo dokladnie odwrotnie:
male dzieci mialy stawianych sporo wymagan, granice byly jasno
okreslone i dosc ciasne, powoli, bardzo powoli "smyczka" sie
wydluzala, granice sie rozstepowaly. W miare dorastania, bylo naszym
dzieciom coraz wiecej wolno a nie odwrotnie. W naszym przypadku to
zadzialalo, trudno mi powiedziec czy to przepis dla wszystkich
Co chce powiedziec choc mi ciezko idzie to to, ze do
samostanowienia, do samodzielnych decyzji, do jakiejs tam rodzinnej
demokracji kazdy musi dorosnac i rola rodzica jest dac dziecku czas
i mozliwosci na takie dorastanie poprzez swiadome kierowanie tym, co
ono juz moze czego jeszcze nie, o czym bedzie decydowac dzis a czym
za tydzien itd. Traktowanie 3-latka jak partnera w podejmowaniu
decyzji czy czerwony sweterek czy zielony jest jak najbardziej
uzasadnione ale juz np. pytanie tego samego 3-latka o zdanie czy ma
sie myc czy nie jest robieniem mu swego rodzaju krzywdy, bo on nie
jest jeszcze w stanie zrozumiec implikacji niemycia sie etc. I
podobnie jest na kazdym kolejnym etapie rozwoju. Gosia np. pisala
ostatnio na innym forum o dylemacie w sprawie szkoly baletowej dla
corki, ktora najprawdopodobniej nie ma fizycznych predyspozycji do
zostania zawodowa tancerka w balecie. Decyzje o przyszlosci dziecka
musza w tym momencie podjac rodzice, ktorzy sa w stanie przewidziec
ciag dalszy wydarzen - dziewczynka, chocby i najbardziej
inteligentna, nie ma po prostu wystarczajacych doswiadczen na to
zeby podjac decyzje w pelni swiadomie odnosnie jej dlugotrwalych
skutkow. Jak sie te decyzje zakomunikuje dziecku to juz zupelnie
inna para kaloszy ale sam fakt jej podjecia jest przywilejem i
obowiazkiem rodzicow. Jak dla mnie palenie prze 15-latke jest nie do
zaakceptowania. Gdyby rzecz dotyczyla mojego dziecka, podjelabym
wszelkie srodki lacznie z odprowadzaniem za reke do szkoly zeby
palenie nie mialo miejsca. Nie przemawia do mnie argument, ze bedzie
palic, gdy nie widze - moim obowiazkiem w takim ukladzie
jest "widziec" podobnie jak trzeba "widziec" 2-latka wspinajacego
sie na regal. Rozmowa jest wazna na kazdym etapie wychowania ale
rodzic to nie spowodnik ani nie kolega czy telefon zaufania, rodzic
ma obowiazek dbac o dziecko czesto nawet wbrew woli tego dziecka.
Najkorzystniej jest jesli umie dbac w sposob dyskretny,
niezauwazalny dla dziecka, stwarzajacy pozory, ze to dziecko samo
decyduje (cos w rodzaju demokracji sterowanej )) ale nie zawsze
sie tak da i sa sytuacje, w ktorych trzeba tupnac noga i
powiedziec "tak ma byc i kropka". Im mniej takich sytuacji, tym tup
w podlege brzmi powazniej i bedzie traktowany z wiekszym szacunkiem
przez obie strony. Moje dzieci, na szczescie, juz prawie dorosle i
wyglada na to, ze chyba udalo nam sie wychowac Ich na ludzi bez
wiekszych strat moralnych, etycznych i wszelkich innych. Ale czy to
dzieki naszym talentom wychowawczym, czy raczej dzieki
nieuzasadnionemu szczesciu, ktoz to wie ))

[corkaswejmamy]

Pewnych rzeczy na pewno(tak myslę teraz) nie będę robić. Moja córka ma zakazy i
nakazy, ale ma również mnóstwo wolności. Na tyle ile oczywiście pozwalają jej na
to jej 2 latka. Ania jest upartą dziewczynką a ja nie chcę tak zupełnie do końca
tego jej uporu zabijać poprzez ciągłe zabranianie czegokolwiek. Dlatego czasami
jej ustępuję(w sprawach, które nie zaważą na jej wychowaniu) by wiedziała, że
nie zawsze tylko się przegrywa. Cenię tę zaletę. Ponadto moje dziecko jest dosyć
rezolutne(w tej chwili oceniam ją jako pedagog) i bardzo ładnie rozmawia.
Czasami potrafi mnie przekonać do swoich racji. Nie ma za to tekstów"nie, bo
nie". Ja jej to tłumaczę, to, dlaczego musi tak czy inaczej postąpić, ona też
czasami próbuje powiedzieć dlaczego tego czy owego zrobić z kolei nie chce.
Celem mojego wychowawstwa jest przede wszystkim szacunek do swojego dziecka. Nie
wiem czy mi się to uda. Marzę o takich relacjach z moimi dziećmi(jeśli będzie
ich więcej) jakie miała ze mną moja mama.

[agusia1977]

Moje dzieci są na razie małe, starszy ma 3,5, a młodszy roczek.
Także wielkie sprawy przede mną. ALe juz zdarzają się różnice zdań i
póki co wystarcza rozmowa i odwrócenie uwagi. Czasem godzę sie tylko
w połowie. Już prosił mnie o motor powiedziałąm, że nigdy się nie
zgodzę. Ale wiem, że mnie też rozmową można przekonać... To działa w
dwie strony. Jedyne czego chcę dla moich dzieci, żeby były
szczęśliwe i odpowiedzialne i teraz nad tym pracujemy...

[corkaswejmamy]

Dokładnie. Jeśli będę widziała, że moje dziecko jest z jakiegoś powodu naprawdę
bardzo szczęśliwe to na coś się zgodze. Rozmowa jednak musi byc. Obustronna
oczywiście.

[fajka7]

Wydaje mi się, ale tylko wydaje i to wylacznie na podstawie wlasnych
doswiadczen jako dziecka, bardziej niż rodzica decydujacego o
dziecku, ze skoro rodzic ma tak naprawde wladze absolutna i dla tego
jest dla dziecka calym swiatem (do pewnego wieku, ale wtedy, to
faktycznie już się zniwo zbiera), ze wykorzystanie tej wladzy i
rzadzenie tym swiatem jest decydujace o tym „co z niego wyrosnie”
I mysle sobie, ze wolno mi decydowac wg moich kryteriow o wszystkich
sprawach, dopóki moje decyzje będą rozsadne, oparte na jakichś
sensownych podstawach, a nie np. na osobistych lękach czy
uprzedzeniach.
To znaczy, ze powinnam się skupic na sobie i sprawdzic czy aby na
pewno potrafie dokonywac prawidlowych wyborow we wszystkich
dziedzinach zycia. Jeśli tak, to nie będzie wielkich problemow z
tymi dotyczacymi dziecka, bo będą mialy racjonalne uzasadnienie.
Ale mysle, ze dziecko musi uslyszec racjonalne uzasadnienie, a
nie „nie, bo nie”, bo ja tu rzadze i zabraniam. I nawet jeśli
dziecko się z moim uzasadnieniem nie zgadza, to po prostu musi się
dostosowac- w takiej po prostu jest pozycji w tej hierarchii i nie
ma w tym nic zlego.
Jednoczesnie sadze, ze jako rodzic musze liczyc się z tym, ze tam,
gdzie dziecko swoja pozycje umocni w miare dorastania az w koncu
zacznie samo o sobie decydowac, moje wplywy będą malec az znikna
calkowicie i temu procesowi należy się poddac bez walki. Bo to
naturalna kolej rzeczy. Do tego z pewnoscia stanie się tak, ze
dziecko będzie podejmowac decyzje, które mi się kompletnie nie będą
podobaly, a ja musze się nauczyc je szanowac.

Zastanawiam się czy bym pozwolila 6 latkowi na uprawianie sportu,
którego ja się boje, czyli gocarty. Mam nadzieje, ze dalabym rade
pozwolic. Tak jak mam nadzieje, ze pozwolilabym na konie, które mnie
przerazaja. Ale to sa moje lęki. Wierze, ze je pokonam i nie
zmarnuje dziecku zycia.
Trudne to cale wychowywanie. Ale czy nie jest tak, ze lepiej
rozumiemy wlasnych rodzicow, gdy sami zostajemy rodzicami?
Na kolczyki bym pozwolila, gdyby sie okazalo, ze jest to wielkie
pragnienie, a nie chwilowa zachcianka- a wiec zalezy od dziecka oraz
innych okolicznosci towarzyszacych.

[kameroon]

To może ja odpowiem od strony dziecka.
Nigdy nie zapomnę mojej matce, że nie pozwoliła mi na szkółkę
żeglarską, choc ojciec był instruktorem i pół życia spędził na
łódkach. Tłumaczyła to sobie potwornym strachem przed wodą. SWOIM
STRACHEM!!! Wyboru mogłam dokonać po uzykaniu pełnoletności. Ale
wtedy jakos łyso mi bylo patrzeć jak 10 letnie kajtki sobie radzą.I
do dzis łezka mi się w oku kręci jak widzę żagle, morze. (paradoks -
niedługo wpływam w rejs razem z męzem - jest marynarzem)
Nie posłała mnie do szkoły muzycznej, jak zalecali moi nauczycie
najpierw w przedszkolu, potem w podstawówce, ponieważ ...szkoła była
za daleko i dojazdy by ją męczyły. JĄ! NIE MNIE! Próbowałam więc
pójśc do liceum muzycznego ...niestety, trzeba było mieć chociaż
podstawowe przygotowanie z jakiegoś instrumentu.
...
Postawnowiłam więc, że swojej córki (obecnie 6,5) nie będę blokować.
Chyba, że przeszkodą do czegoś tam będa potencjalne warunki
fizyczne.
Przykład? - Córka strasznie chce iśc do szkoły baletowej, ale
niestety, nie moge się na to zgodzić z jednego podstawowego względu -
Oboje z męzem jesteśmy bardzo wysocy, atletycznie zbudowani, myslę
więc, ze jest nikłe prawdopodobieństwo, ze nasza Mała będzie
filigranowym drobiazgiem. Chcę zaoszczędzić jej lat morderczych
treningów i łez gdy ktoś jej powie - sory, ale nie nadajesz się bo
jesteś za wysoka(było tak w przypadku mojej przyjaciółki)

[kameroon]

Ach! No i jeszcze zasadnicza kwestia, której w tym wątku chyba nikt
nie poruszył:
Chociaż bylibyśmy super rodzicami, chcącymi by dziecko mogło
wszystko, to niestety nasze "chcenie" weryfikuje bardzo często kasa,
a raczej jej brak. Każda godzina jakiejkolwiek rozrywki kosztuje.
Czy to są gokarty, czy sobotnie balety, czy nauka arabskiego. Jesli
nie kosztuje czas, to kosztuje sprzęt do amatorskiego uprawiania
czegokolwiek, czy to bedą rolki, szy perkusja, czy zestaw smycz+pies.