Fantastyczni mężowie

[poleczka2]

Witam. Ja tu z innej paczki. Ciągle słyszy się o okropnych teściowych,
zdradzających męzach i na dodatek nierobach ale po to jest to forum więc nie
narzekam. Ja chcę napisać o swoim fantastycznym mężu. Dzięki niemu mogłam
wrócić do pracy na parę godzin dziennie gdy on zajmuje się naszym synkiem.
Nakarmi, pozmywa, wykąpie małego i nawet po całym dniu ciężkiej pracy ma siłę
żeby z małym brykać po pokoju. Są jeszcze tacy mężczyźni, piszcie o waszych
jak są podobni. Pozdrawiam wszystkie mamy.

[buba13]

mi sie taki zdarzyl. zupelnie rewelacyjny - razem od 10 lat. a ja furiatka i
czasami zupelnie niepotrzebnie 'sie awanturuje'...

[nulka2]

Ja mam to samo tzn.trafiony przypadek męża, co to jest bardzo OK i ja
furiatka, czasami nie wiadomo o co. I nawet nie marudzi, jak idę na kilku
godzinne zakupy, dzieci szczęśliwe, najedzone, wybawione

[aniolek108]

moj maz jest fantastyczny . jestesmy razem 5 lat . moj maz nie jest polakiem
ale naprawde jest wspaniala osoba i wspanialym tatusiem .
dosyc duzo pracuje ale zawsze znajdzie czas na zabawe z naszym 3 letnim
synkiem ... przebiera go ...kapie .. wycaluje i razem spia .
zabiera go do parku ...na lody etc etc .

jest rowniez wspanialym mezem ...romantycznym i bardzo czulym .
ogolnie nie zamienilabym go za nic w swiecie ......

[umasumak]

Ja też mam kochanego męża. Pomaga mi bardzo w domu, mimo że długo pracuje.
Potrafi pięknie posprzątać, lubi gotować i robi zakupy. Jest fantastycznym
ojcem dla mojej córeczki, chociaż nie jest jej biologicznym tatą. No i teraz
czekamy razem na narodziny naszego wspólnego dzieciaczka, który jest chyba
najbardziej "zagadywanym" przez tatusia maluszkiem w brzuszku )

[maak3]

ja tez mam fantastycznego męża
nasze małżeństwo to jedna z lepszych decyzji jakie podjęłam w życiu

[magda2303]

Mój mąż jest cudowny!!!! To jest moja połówka stworzona specjalnie dla mnie. Ja
się w nim zakochałam jak miałam 11 lat. Naprawdę. Później różnie bywało raz
byliśmy ze sobą, raz z kimś innym, ale zawsze coś do niego czułam specjalnego.
I w końcu znowu się gdzieś spotkaliśmy i już się nie rozstaliśmy. Tak po prostu
miało być.

[agus77]

hej, magda

niedawno takie słowa jak piszesz usłyszałam od znajomego, mówił własnie o
dziewczynie imieniem Magda.Ciekawa jestem, bo może to Ty. On ma na imię
Krzysztof, może mieszkasz, albo mieszkałaś w Wawie?

Pozdrawiam

ciekawa Agusia mama Igusia

[klaudus1]

Jak się cieszę, że w końcu jest ktoś kto nie tylko narzeka na męża. Mój mąż też
jest fantastyczny. Jesteśmy po ślubie ponad 4 lata, mamy rocznego synka. Zawsze
po pracy (obojętnie jak bardzo jest zmęczony) pójdzie z nim na spacer, pobawi
się w domu. Nawet pozmywa, czy umyje okna. Nakarmi małego i od samego początku
pomaga w kąpieli. Kocham go za to, że jest. Nie było nam lekko w życiu, ale on
zawsze był przy mnie, nawet w najgorszych chwilach (2 razy poroniłam) nie
poddał się i nie pozwolił abym ja się poddała. Moi dwaj mężczyźni są cudowni.
Dzięki nim widzę sens mojecg życia. Dziękuję Ci Wituś, że jesteś i trwasz.
Dziękuję Ci za Matusia-największy prezent na urodziny (poczęty w przeddzień
moich urodzin).

Drogi żony - szanujcie swoich mężów.

[olik7]

Kobiety!
Możecie nie wierzyć, ale popłakałam się czytając Wasze posty.
Nie mam męża, jestem samotna mamą 14-miesięcznej, cudownej dziewczynki, i jest
mi bardzo ciężko... O niczym w życiu, nigdy tak nie marzyłam jak o wspaniałym
mężu i cudownej, z Nim stworzonej Rodzinie. Nic z moich planów nie wyszło,
trudno samej mi to zrozumieć, dlaczego???
A Wy piszecie, że są, są wspaniali mężczyźni, kochani tatusiowie!
Dlatego takie słowa, jak Wasze dają mi nadzieję na Kogoś, kto może jeszcze
kiedyś pojawi się w moim życiu...
Pozdrawiam

do olik

[umasumak]

Olik ja wprawdzie nigdy nie byłam samotną mamą, ale przez kilka lat żyłam z
kimś z kim nie mogłam dojść do porozumienia. Ciągłe pretensje, awantury...
kiedy się rozstaliśmy poczułam ogromna ulgę, ale jednocześnie ciążyło mi mimo
wszystko, że zostałam sama z kilkuletnim dzieckiem, które bardzo przeżywało
nasze rozstanie. Niedługo potem poznałam fantastycznego człowieka, jest moim
mężem i niedługo będziemy mieć dzidziusia. A najważniejesze, że stał się
cudownym tatą dla mojej starszej córeczki, która go bardzo kocha. Życzę Ci tego
samego ).

[olik7]

Dzięki! Tacy ludzie jak Ty i Twój mąż utwierdzaja mnie, że warto mieć nadzieję,
warto wierzyć. Marzę o wspaniałym człowieku, który pokocha mnie i moją
córeczkę, z którym stworzymy coś pięknego a na świat zaprosimy owoce miłości.
Tylko dlaczego tacy wspaniali mężczyźni omijają nas szerokim łukiem? Nie
narzekam, tylko tak po prostu, czegos ważnego mi brakuje.
Pozdrawiam!

Mama Olli (ur. 26.04.2002)

[kiranna]

olik7 napisała:

> Kobiety!
> Możecie nie wierzyć, ale popłakałam się czytając Wasze posty.
> Nie mam męża, jestem samotna mamą 14-miesięcznej, cudownej dziewczynki, i
jest
> mi bardzo ciężko... O niczym w życiu, nigdy tak nie marzyłam jak o wspaniałym
> mężu i cudownej, z Nim stworzonej Rodzinie. Nic z moich planów nie wyszło,
> trudno samej mi to zrozumieć, dlaczego???
> A Wy piszecie, że są, są wspaniali mężczyźni, kochani tatusiowie!
> Dlatego takie słowa, jak Wasze dają mi nadzieję na Kogoś, kto może jeszcze
> kiedyś pojawi się w moim życiu...
> Pozdrawiam


Olik, przesylam Ci dobre fluidy ) Uda sie, tylko trzeba wierzyc, ze sie uda!
Wiesz, ja mam udane malzenstwo, mimo, ze na poczatku wszystko przeczylo temu
zwiazkowi, a ja nawet slyszec nie chcialam o wspolnej kawie Dzielilo nas
wszystko - narodowosc, jezyk, kultura, religia, domy w jakich wychowalismy sie.
Gdyby wtedy ktos mi powiedzial, ze spedze z nim 10 lat i bedziemy mieli
wspanialego, bardzo dlugo oczekiwanego synka (ma teraz 5 miesiecy, uznalabym
to za dobry zart. Tym bardziej, ze poznalam go "dzieki" tragedii jaka wydarzyla
sie w moim zyciu. Ucieklam tydzien przed slubem za granice od niedoszlego meza
wariata. Wyjazd organizowany byl w tajemnicy, tylko rodzice wiedzieli gdzie i
kiedy, bo facet byl nieobliczalny. Wtedy myslalam, ze swiat mi sie zawalil,
stracilam ciaze, czulam strach, wstyd i upokorzenie. A dzis wiem, ze gdyby nie
ten splot nieszczesliwych wypadkow, nigdy nie poznalabym swojego obecnego
meza )
Glowa do gory )

[aagacia]

i ja mam takiego pana do uwielbiania w domu z takich co przytuli pomoze
umyje olbrzymie okno w naszym domu pobawi sie cudnie ze swoimi corkami ja
uwielbiam jego on uwielbia mnie i tak sobie trwamy w tym uwielbianiu sie,
mizianiu i przytulaniu nawzajem
a teraz zeby mu dostarczyc wiecej powodow do tego uwielbienia i zeby wiedzial
jaka ma fantastyczna koboete biegne mu ugotowac pyszny obiadek
pozdrawiam

[karina17]

Ja także mam SUPEROWEGO męża !!
jak wracalam do pracy to załatwiła sobie na stałe nocną zmaine (codziennie
pracuje na 18:30 i waca o 2:30 w nocy). Potem zajmuje się mała aż ja wrócę do
domu tj. ok 16. A łikendy często gęsto też się nią musi zajmować, bo ja
studiuję (naszczęście już niedługo) i tak już od roku.
Poza tym : zmywa, sprząta itd...(tylko nie gotuje) i nie narzeka.

pozdrawim KARINA

[sikorki_2]

Nie ma fantastyczny mężów, są tylko lepsze dni lub okresy ...

[umasumak]

Smutne jest to co napisałaś. Ale ja się z Tobą nie zgadzam. Uważam, że w
najgorszym przypadku może mi się przytrafić gorszy dzień, czy okres, ale to
dzięki mojemu mężowi udaje mi się go przetrwać.

[sikorki_2]

Piszesz tak bo macie właśnie lepszy okres. Kiedy indziej pisałabyś co innego w
innym wątku. Przecież właśnie takie jesteśmy. Raz hura optymizm a raz ochota na
rękoczyny. Najważniejszy jest ostateczny rozrachunek. Nam jeszcze wychodzi na
plus i to jest najważniejsze. Męża bardzo kocham, ale nie wymienię go w wątku
fantastyczni mężowie. Zresztą z reguły takie emocjonalne watki omijam...

[buba13]

zgadzam sie jesli chodzi o lepsze i gorsze dni. ale co do ma do oceny czy maz
jest 'fantastyczny' czy nie. nie rozumiem rowniez dlaczego uogolniasz ('takie
jestesmy'). no a poza tym, piszesz, ze omijasz tkie emocjonalne watki - to
wlasciwie co tu teraz robisz - gasisz entuzjazm innych?

sikorki_2 napisała:

> Piszesz tak bo macie właśnie lepszy okres. Kiedy indziej pisałabyś co innego
w
> innym wątku. Przecież właśnie takie jesteśmy. Raz hura optymizm a raz ochota
na
>
> rękoczyny. Najważniejszy jest ostateczny rozrachunek. Nam jeszcze wychodzi na
> plus i to jest najważniejsze. Męża bardzo kocham, ale nie wymienię go w wątku
> fantastyczni mężowie. Zresztą z reguły takie emocjonalne watki omijam...

[umasumak]

sikorki_2 napisała:

> Piszesz tak bo macie właśnie lepszy okres. Kiedy indziej pisałabyś co innego
w
> innym wątku. Przecież właśnie takie jesteśmy. Raz hura optymizm a raz ochota
na
>
> rękoczyny.

Piszę tak, bo mam fantastycznego męża i tak czuje. Twoje doświadczenia są
Twoimi doświadczeniami, a moje moimi. Nienawidzę, kiedy jakiś domorosły
psycholog próbuje mnie oświecić co do stanu mojej świadomości i moich emocji.

Najważniejszy jest ostateczny rozrachunek. Nam jeszcze wychodzi na
> plus i to jest najważniejsze. Męża bardzo kocham, ale nie wymienię go w wątku
> fantastyczni mężowie. Zresztą z reguły takie emocjonalne watki omijam...

A to już Twoja sprawa...

[hedom1]

Witam,
Nie mierz wszystkich swoja miarą bo na szczęście, jak widzisz, są takie
dziewczyny które uważaja swoich mężów za naprawdę dobrych ojców i partnerów (ja
równiez sie do nich zaliczam). A to, że tak piszesz świadczy tylko o tym że
sama miałaś przykre doświadczenia i nie musisz przelewać swojego żalu na inne
osoby. Nie lubię gdy ktoś stara się gasić zdrowy entuzjazm innych swoimi
zgorzkniałymi uwagami.
Dominika.

[nulka2]

Zgadzam się, tzn. zgadzam się z Tobą, nie zgadzam z Sikorki_2. Nie można
uogólniać na podstawie kilku facetów (takich do bani) i twierdzić, że cała
reszta (męska) też jest do bani. A wiem coś o tym, bo z kilkoma, przepraszam,
palantami miałam do czynienia ale ponieważ w pewien sposób bycie z kimś takim
to też nieszanowanie siebie, zerwałam kontakty raz na zawsze, a przejścia
miałam naprawdę okropne i trudno było mi odbudować zufanie. Ale udało się i
mam męża, który jest super i rzadko miewa złe dni

[poleczka2]

Cieszę się, że znaleźli się jednak tacy mężowie jak mój. Dla mnie nie jest
najważniejsze że pomoże przy dziecku i w robotach domowych ale że jest moim
najlepszym przyjacielem i wspiera mnie we wszystkich decyzjach. My nie
mieszkamy w POlsce i po moim wyjeździe z kraju czułam się bardzo odizolowana i
to on pomógł mi w poczuciu się tu w domu. Kocham go bardzo. Pozdraiwam

[julia03]

witam wszystkie mamy,
ja też juz doceniam swojego męża. Choc już na niego co nieco powiedziąłam na
forum niestety niemiłego to teraz chce go pochwalić. Nowa sytuacja z Julką
strasznie w pierwszych miesiącach po porodzie osłabiła nasz związek. Czulam sie
fatalnie i miałam wieczne doły a jego uważałam za wroga nr.1. ,który wpada do
domu i wypada. Chciałam aby ktoś mi pomógł i zatroszczył się o mnie. Myślałm że
Adam traktuje mnie teraz jak nianię dla julki, sprzątaczkę i wyprowadzacza psa.
Jednak myliłam się. Nawet przyznał mi się że zaglądał do moich postów aby
lepiej zrozumieć o co mi chodzi. Na początku trochę się zdenerwowałam ale po
długiej rozmowie wytłumaczyliśmy sobie wszystko.
Teraz i ja już mogę napisać że spotkałam moją drugą połowę ,którą kocham i
która dała mi najwięcej - bo Juleczkę.
Bardzo go kocham i przestrzegam mamy przed pochopnymi decyzjami.
Nasi męzowie też nie mają z nami łatwo.
pozdrawiam
aga

[sikorki_2]

Dziewczyny nie chciałam gasić waszego entuzjazmu. I chyba nie zgasiłam, bo
przecież był naprawdę szczery!?

Przepraszam, że zapędziłam się w taki emocjonalny wątek i jeszcze dodatkowe
emocje wywołałam, łącznie z nienawidzę ... Umasumak. To było pierwszy i ostatni
raz.

Do usłyszenia więc na innym podforum.

P. S. Niezłe lwice z was...

[miola]

Witam! Jestem aktywnym uczestnikiem tego forum od niedawna i jestem przerażona.
Gdyby nie ten wątek, straciłabym nadzieję, że są jeszcze jakies normalne
związki! Zdaję sobie sprawę z tego, że kiedy mąż jest przyjacielem, to potrzeba
wygadania się jest zaspokojona we własnym domu i stąd proporcje w postach żon
szczęśliwych i pokrzywdzonych, ale...
Minęły czasy kiedy pozostawanie bez męża/partnera wykluczało z życia, kiedy
wychowywanie samotne dziecka przez tzw. panny z dzieckiem oznaczało hańbę dla
rodziny i radochę dla całej okolicy. Dlatego wydaje mi się, że łapanie kogo
popadnie, byle by nie być samą nie ma uzasadnienia. Nie wierzę w dramatyczne
zmiany charakterów, co najwyżej w poprawę wzroku i słuchu partnerek, które
widzą i słyszą to, czego wcześniej nie chciały.Zastanawia mnie, jakie będą
dzieci, bo z licznych wątków wynika, że wychowywane są:
1. bez poszanowania drugiego człowieka (tatuś do mamusi: zamknij mordę,
wieśniaro),
2. bez poszanowania wartości rodzinnych (teściowa i szwagierka = wróg nr 1
czyli teściowo w kosmos oraz moja matka zmarnowała mi życie),
3. bez poszanowania wartości religijnych i tradycji(chrzestni bez ślubu,
rodzice bez ślubu, a jeśli już to nie bardzo wiadomo o co w tych "imprezach"
chodzi).
Ja też mam bardzo dobrego męża, który jest fantastycznym ojcem dla naszych
dzieci, z którym przez 12 lat bycia razem (w tym 10 po ślubie) nie pokłóciłam
się ANI RAZU, bo potrafimy ze soba rozmawiać i przeczekiwać nagromadzenie
negatywnych emocji (rozmowa jest dobra, ale tylko wtedy kiedy kontrolujemy to
co mówimy i jesteśmy w stanie wysłuchać drugą stronę. Nigdy nie wypowiadamy się
nt. rodziny negatywnie przy dzieciach, bo to co mi przeszkadza u teściowej to
moja sprawa. Nie mówię o tym, bo jeśli dziecko zapamięta że mama babci nie
lubi, to samo będzie lubilo ją mniej itd. Mam nadzieję, że są jeszcze tzw.
tradycyjne rodziny, w których wszystko ma swoje miejsce - rodzice, dzieci,
dziadkowie, które stanowią źródło energii dla swoich członków po zmaganiach z
problemami na które nie mamy wpływu (praca itp.) Pozdrawiam. Szczęśliwe żony,
matki i kochanki - trzymajcie się!

[dziunia71]

Witam
Nie będę długo pisać, napiszę tylko, że mi z nim dobrze,
że dba o mnie i dziewczynki, że potrafimy się dogadać, że
jego wady są dla mnie do zaakceptowania, że choć czasem
mnie wkurza NIGDY nie żałowałam tego, że jesteśmy razem.
Pozdrawiam
Ania

[mirka17]

I mój jest wspaniały. Wraca do domu wieczorem, ale i tak mi pomaga we wszystkim
co akurat jeszcze jest do zrobienia wszystko jedno czy chodzi o dzieci czy o
kompot z czereśni (ostatnio zaprawialiśmy razem czereśnie od 21.30), czy o
naprawy w domu. Potrafi naprawić wszystko, kompletnie wszystko, agd, krany,
elektrykę, rtv, maszynę do szycia i co by nie wymyślić. Jestem szczęśliwa że go
mam. Pamięta o datach, rocznicach, kwiatkach itp. Kocham go. Jasne że ma swoje
parę wad ale kto ich nie ma, ja też mam. Mirka17

[liliana22]

Mój mąż jest superfantastyczny. Jesteśmy prawie 6 lat po ślubie iteż się nie
pokłóciliśmy. Jak byłam na urlopie wychowawczym z dziećmi w domu, to po
powrocie z pracy "przejmował" opiekę nad dziećmi, żebym mogła odpocząć. Jest
cudownym tatą i mężem. I nie piszę tego pod wpływem chwili, bo są akurat lepsze
dni. Tak uważam zawsze. Jesteśmy dwoma połówkami i nie możemy bez siebie
wytrzymać - te kilka godzin w pracy to już długa rozłąka. Uwielbiamy siebie
nawzajem! I to powinna być norma w społeczeństwie a nie margines.

[sandraw]

Ja też mojego mężusia straaaasznie kocham.
Jest niesamowity bo z nami wytrzymuje, bo nas kocha, szanuje, całuje, bo mnie
uzupełnia, zna się na tym na czym ja się nie znam, bo my go kochamy, całujemy,
szanujemy....
Bo bez niego nie ma mnie.
Nawet jak się posprzeczamy nie mogę przestać go uwielbiać.

I dlatego nie gotuję, tylko daję mu sznsę popisania się

Całuski