Bezdzietne dziecko

[sir.vimes]

Jak czułybyście się gdyby wasze dziecko (dzieci) postanowiło pozostać bezdzietne?
Nie chodzi mi o problemy zdrowotne tylko o taki pomysł na życie.
Rozczarowanie? Podeszłybyście do tego obojętnie? Pozytywnie?
Pomyślcie - zero wnuków. I jak?

[guderianka]

YYY- nie wiem. Chyba spokojnie bym do tego podeszła zważywszy na to
że :
-człowiek nie krowa poglądy swe zmienia
-mam jeszcze drugie dziecko

[andaba]

Nie byłabym zachwycona, ale cóż, raczej trudno coś zrobić w tej sprawie, prawda?
Liczę, że opcja "zero wnuków" mimo wszystko mnie nie dotyczy.

[kali_pso]

W tej chwili jest mi to zupełnie obojętne. Co będzie za ileś tam lat-
nie mam pojęcia.

[sir.vimes]

ee, ale wyobraź sobie

Co będzie za ileś tam lat-
> nie mam pojęcia.

[kali_pso]

No dobra, wyobrażam sobieP


Będę sie starać, naprawdę mocno, aby nie ingerować w decyzję, która
będzie wyglądała na poważną i przemyślaną, licząc na to, że moje
dziecko wie czego chce.

[wieczna-gosia]

mam 5 dzieci- statystycznie niemozliwe by WSZYSTKIE zdrcydowaly sie byc
bezdzietne. Do bezdzietnosci jednego lub kilkorga dzieci wobec powyzszego
podchodze z luzem

[gorzkasweetie]

Wieczna-gosiu - jest mi znany taki przypadek. Rodzice ci mają cztery
córki, cała czwórka między 32 a 40 rokiem życia. Dwie - wyszły za
mąż już dawno. I najwyraźniej nie planują macierzyństwa, albo zajść
w ciążę od lat nie mogą. Pozostałe dwie - wieczne singielki, żadnych
związków. W sumie dziwnie - aż czwórka obiektywnie fajnych dziewczyn
dzieci nie ma. Jeszcze kilka lat jest, może się jednak zdecydują,
ale już niepokojąco to dla ich rodziców wygląda.

[sir.vimes]

"ale już niepokojąco to dla ich rodziców wygląda."

czyli to powód do niepokoju?
Marzyli bardzo o wnukach?

[gorzkasweetie]

oceniam, że zdecydowanie mieć je chcą. Dziewczyny pochodzą z bardzo
małego miasteczka, ze wsi właściwie. Wyjechały stamtąd. Jednak -
absolutnie nie umiejszając w niczym mieszkańcom wsi - tam jest
raczej podejście, wcale nie wymuszone bynajmniej uważaniem na opinię
sąsiadów, że jednak bardziej się tych wnuków potencjalni dziadkowie
pragną niż w wielkim mieście. Byc może młode pokolenie nie będzie
się tak do wnuków palić. Ale ci ze starszego, tacy jak rodzice tych
wspomnianych czterech sióstr, jednak mają, jakby to nazwać, rodzaj
naturalnej potrzeby, żeby zobaczyć ciąg dalszy własnego rodu.

[majmajka]

Nie potrafie myslec tak dalekosieznie. Oczywiscie chcialabym zeby moje dzieci byly szczesliwe, a ze wiem , ze szczescie to posiadanie dzieci... Chyba byloby mi jakos przykro i smutno, ze takie "dziwolagi" wychowalam. Poza tym gdyby taka decyzje podjelyby w wieku, kiedy mam nadzieje, jeszcze beda sie ksztalcily to raczej cieszylaby mnie ta decyzja. No i ciagle mialabym nadzieje, ze z wiekiem zmadrzeja.

[sir.vimes]

Poza tym gdyby t
> aka decyzje podjelyby w wieku, kiedy mam nadzieje, jeszcze beda sie ksztalcily
> to raczej cieszylaby mnie ta decyzja. No i ciagle mialabym nadzieje, ze z wieki
> em zmadrzeja.

Chodzi mi o decyzję podjętą w dorosłym życiu i dotyczącą przyszłości

(czyli decyzję podjętą po ukończeniu edukacji na jakims poziomie i podjęciu
pracy - zakładam zresztą, że coś takiego jak zakończenie edukacji nie istnieje
bo mozna podjąć kolejne studia w dowolnym wieku)

[bea.bea]

nadzień dzisiejszy, uznałabym to jako jego wybór....

sama zawsze mówiłam , ze dzieci miec nie bede, i nikt nie próbował mnie
przekonywac....tylko zaakceptował mój wybór

a ze optyka mi sie przestawiła...

puki co cieszyłabym sie swoboda własnej starości...))...bez wrzeszczących
wnuków..

[przeciwcialo]

NIe bedę suszyć im głowy bo mnie tez nikt nie zmuszał ani nie
namawiał. Sama dojrzałam do decyzji o dzieciach jak poznałam meza.
Ale chciałabym miec kiedys wnuki

[kotbehemot6]

Poczułabym lekkie rozczarowanie pewnie ale jednocześnie maiałbym w pamięci swoje
koleżanki ze studiów, które na dzwiek słowa dziecko dostawały wysypki, a teraz
maja po dwoje i chca jeszcze..
Z pewnością bym nie naciskała, bo wiadomo,ze odnosi odwrotny skutek, czasem
natura robi swoje i kobieta czuje"zew")))

[loola_kr]

ja byłabym rozczarowana...
Chciałbym się zajmowac wnukami...

teraz tak myślę, ale co będzie potem...któż wie...

[maniusza]

myślę że przyjęłabym to ze spokojem - akurat perspektywea niańczenia
wnuków mnie specjalnie nie nęci

a tak powaznie - mam 2 synów więc myslę ze przynajmniej połowa z
nich założy rodzinę... choć ingerować nie mam zamiaru - chcę żeby
byli szczęśliwi. Dla mnie szczęscie to dzieci i rodzina ale to nie
jest jedyny obowiązujący model

[michasia24]

peanwi bylabym rozczarowana, ale wolałabym żeby bylo bezdzietne niz homo

[sassicaia]

Pieknie sie popisalas, Michasiu... Przykro sie czyta takie posty. Mam nadzieje,
ze jeszcze Tobie zasciankowosc i nienawisc przejdzie.

[michasia24]

po pierwsze- jaka nienawisc? a po za tym kazdy ma byc tolerancyjny? niby
dlaczego? no i z czego mialabym sie cieszyc gdybym miala dziecko homo? no i
dlaczego zasciankowa, czy jezeli jest teraz moda na popieranie kochajacych
inaczej a ja np. nie popieram to znaczy ze jestem zascianowa? no bez sensu, to
ty jestes zasciankowa bo nie tolerujesz innych opinii niz wlasna

[sassicaia]

A tak, niestety, nienawisc. Nie trzeba od razu wszystkich kochac, ani sie z
wszystkimi zgadac, ale nie powinno sie wartosciowac ludzi ze wzgledu na ich
pochodzenie, rase, czy tez upodobania seksualne. No zesz, kiedy to sie skonczy?
A poza tym, tak, kazdy ma byc tolerancyjny, po to, zeby sam byl tolerowany. Twoj
post byl homofobiczny, a wiec obrazajacy dana grupe obecna w spoleczenstwie. I
wyobraz sobie, ze nietolerancja jest zasciankowa. Nie zauwazylam poza tym mody
na popieranie gejow. Opinie odmienne od swoich szanuje, ale chamskich tekstow
juz nie.

[drinkit]

sassicaia napisała:

> A tak, niestety, nienawisc. Nie trzeba od razu wszystkich kochac, ani sie z
> wszystkimi zgadac, ale nie powinno sie wartosciowac ludzi ze wzgledu na ich
> pochodzenie, rase, czy tez upodobania seksualne.

To nie wartosciowanie ludzi, tylko preferencje "jakiego bym nie chciala
dziecka". Calkiem normalne, moim zdaniem. I nie ma nic wspolnego z nietolerancją.

[sassicaia]

"Calkiem normalne, moim zdaniem."

No, a moim nie. Z normalnoscia to ma to malo wspolnego!
Niech sie owe dzieci strzega przed preferencjami takich mam

[michasia24]

mało normalne jest to ze rodzic chce aby jego dziecko bylo hetero? no prosze cie...

[sassicaia]

"To nie wartosciowanie ludzi, tylko preferencje "jakiego bym nie chciala
dziecka". Calkiem normalne, moim zdaniem. "

Nie, to nie jest normalne. Ponizej, ktoras z dziewczyn napisala fajnie o tym kto
powinien sie zastanowic, zanim zabierze sie hyc za prokreacje. podpisuje sie pod
tym obiema rekoma. zreszta, spojrz na moj post ponizej, ktory sie konczy EOT.
Reszte dyskusji na temat homofobii i zasciankowosci mozemy dokonczyc na nowym
watku

[drinkit]

Wiadomo ze jak moje dziecko okaze sie homo to nie bede rwala wlosow
z glowy, ale zazwyczaj gdy ludzie mysla sobie o dzieciach to maja
jakies preferencje, typu: chce zeby byla to ladn, mila dziewczynka.
Poza tym Twoje i moje posty fajnie odnosza sie do wątku "co byscie
zrobily, gdyby okazalo sie ze nie bedziecie mialy wnukow". Wiekszosc
piszacych orzekła ze nie powiesi sie z tego powodu, ale ze jednak
WOLAŁABY je miec. Tak samo nikt nie bedzie sie wieszal z powodu
dziecka homo, ale wiadomo ze lepiej (wygodniej, łatwiej) miec
dziecko hetero.
A stwierdzenia ze jest to objaw nietolerancji zostaw sobie na
dyskosje ciezszego kalibru, bo to zbyt wielkie oskarzenie.

[zonka77]

jakich chamskich tekstów?
Ja również nie chciałabym aby moje dziecko było homo i byłoby to dla mnie bardzo
bolesne. Wynika to z mojego światopoglądu i wiary jaką wyznaję. Nie przestałabym
kochać dziecka ani wspierać ale nigdy nie mogłabym powiedzieć szczerze że to
popieram.
I również gdyby była opcja wyboru wolałabym żeby było bezdzietne niż homoseksualne.
Nie bronię żyć nikomu. Ale nie mam obowiązku cieszyć się myślą o tym że moje
dziecko mogłoby być homoseksualistą. Taka myśl sprawia mi przykrość.

[sassicaia]

Powiem tylko tyle: O ile kazdy ma swiete prawo do swojego swiatopogladu, i
rozumiem, ze taka opcja bylaby dla Ciebie bolesna, i rowniez nie uwazam,
jakakolwiek orientacje nalezy "popierac", wyrazanie opinii, ze "lepiej,zeby
dziecko bylo bezdzietne niz homo" moze byc uwazane za tekst niestosowny,
wulgarny wrecz, a wiec chamski. Pozdrawiam.

[michasia24]

No patrz jaka z ciebie madra niewiasta! wiesz lepiej ode mnie co nienawidze a co
nie.

I wyobraz sobie ze nie kazdy bedzie tolerancyjny i nie kazdy ma byc
tolerancyjny- ja wielu rzeczy nie toleruje min. wszystkowiedzenia, a ja widze
obecnie mode na tolerancje homo - ty nie, no i co z tym zrobimy? no i co jest
chamskiego w tym ze nie chce aby moje dziecko bylo gejem/lesbijką?

[sassicaia]

Znasz takie okreslenie jak "slowa nienawistne"? tak wlasnie zabrzmiala Twoja
wypowiedz. A ze wielu rzeczy nie tolerujesz, to juz Twoj problem, i Twoj krzyz
do dzwigania
I nic z tym nie zrobimy.
Chamskie bylo ujecie problemu w Twoim wydaniu. EOT. Pozdrawiam

[wieczna-gosia]

wyobrazilam sobie i powiem ze bylabym rozczarowana gdyz sadze, ze moje dzeci
beda fajnymi matkami- oprocz roznych zalet szczegolnie te najstarsze- a umowmy
sie ze ja zostalam matka w ich wieku - maja taki fajny rys jajcarstwa w
stosunkach z wlasnymi dziecmi.

Mam dwie pary znajomych ktorzy na razie deklaruja ze zadnych dzieci, a sa w
wieku ok 35 lat wiec na zmiane decyzji zostalo raczej wiecej czasu nic mniej. W
przypadku jednych znajomych mi to pasuje tzn nie przejawiaja zadnych fajnych
cech rodzicielskich w przypadku drugich- naprawde szkoda potencjalu "fajnosci"
no nie wiemjak to okreslic- o czym oczywiscie nie omieszkalam im powiedziec

[wieczna-gosia]

a ze wzgledu na mnie- mysle ze nie bylabym rozczarowana specjalnie, mam troche
pomyslow na starosc

Gosia, masz rewelacyjną sygnaturkę!!! :)

[keltoi]

"przez pierwsze dwa lata uczysz dzieci chodzić i mówić a przez
następne szesnaście lat marzysz o tym żeby usiadły spokojnie i się zamknęły"

Uśmiałam się jak norka, muszę zacytować mojej Mamie, spodoba się jej ;D

A propos dzieci bezdzietnych i homoseksualnych - a nie ważniejsze jest, żeby dziecko było zdrowe, mądre, wykształcone i szczęśliwe w życiu i pracy? A co z tym wszystkim zrobi, to już inna sprawa, byle nie jakieś przekręty prawne..

Szkoda,

[sir.vimes]

ze z wątku o czymś innym zrobił się wątek o "dzieciach homoseksualnych"/

[sir.vimes]

w przypadku drugich- naprawde szkoda potencjalu "fajnosci"
no nie wiemjak to okreslic- o czym oczywiscie nie omieszkalam im powiedziec

Też mam takich znajomych - byliby cudownymi rodzicami, cóż, nie chcą.

Przykro patrzeć jak się talent marnuje

[clas_sic]

życie weryfikuje różne nasze plany. Jedna z takich sytuacji: cała czwórka
dorosłych dzieci jednego z małżeństw zawsze chciała mieć dzieci. Oni zaś o
niczym innym nie marzyli jak o wnukach. Najstarsza trójka dzieci ich jednak nie
miała (taki los). Wnuków doczekali się dopiero od dziecka najmłodszego, ale sami
są już w takim wieku, że te upragnione kiedyś wnuki ich nie cieszą

[sir.vimes]

> życie weryfikuje różne nasze plany.

no tak, ale zakładam, ze można rozważyć opcję w której ktos podejmuje decyzję i
się jej trzyma.


ale sam
> i
> są już w takim wieku, że te upragnione kiedyś wnuki ich nie cieszą

Ale dlaczego? Już nic nie mogą fajnego porobić? Zdrowie pewnie...

Ja znam dwie panie, które rozkwitły dopiero jako prababcie (sporo po 80) -
wcześniej miały mniej cierpliwości do dzieci

sir.vimes

[clas_sic]

co do podejmowania decyzji i trzymania tego - jedna z tych osób bardzo chciała
mieć 3 - i nie ma owej zaplanowanej trójeczki

co do niecieszenia się wnukami to tylko połowicznie to kwestia zdrowia (znaczy
tych problemów jakie możesz mieć między 65 a 70 - bo oni w tym wieku są) raczej
kwestia zgorzknienia. Nie mówię że dziadkowie mają iść z dzieckiem na basen czy
rolki - ale jeśli "nie mogą" przeczytać mu książeczki i narysować kota bo
dziecko wczoraj przeszkadzało im "Plebanię" oglądać i są za to na nie obrażeni,
to znaczy, ze wnuki ich nie cieszą tylko im przeszkadzają. Oczywiście ich
założenie jest takie, że gdyby te wnuki były 15 lat temu to by robili z nimi
wszystko, a teraz już nie te siły... akurat!
Daj Boże, żeby się choć koło 80-tki ocknęli - choć nie wiem czy takiego wieku
dożyją...

[sir.vimes]

wiesz, moze to nie tylko zgorzknienie tylko jakaś depresja, lub poczucie braku
miejsca, pomysłu, woli życia.

Ludzie około 65 lat zazwyczaj przechodza ciężki okres przejścia między emeryturą
a pracą...

Może troszkę trzeba ich zaktywizować - niekoniecznie do zabawy z wnukami od razu?

[clas_sic]

masz rację "to nie tylko zgorzknienie tylko jakaś depresja, lub poczucie braku
miejsca, pomysłu, woli życia", ale za stare to drzewa by je przesadzać, a ja za
krótko ich znam by teraz cokolwiek zmienić. Tak sobie kiedyś życie ułożyli i
teraz z tego owoce (choć pewnie cierpkie) zbierają. To nie kwestia emerytury (on
jest na niej od nastu lat, ona nigdy nie pracowała, bo wychowywała dzieci) lecz
ogólnych życiowych porażek. C'est la vie. I myślę, że tu uwarunkowania osobnicze
grają niebagatelną rolę.

[sir.vimes]

I myślę, że tu uwarunkowania osobnicz
> e
> grają niebagatelną rolę.

Zapewne.

I rzeczywiście trudno to zmieniać - szczególnie jeśli zainteresowani nie chcą.

[kicia031]

Bylo by mi bardzo smutno, ze moje dziecko pozbawia sie tak waznego
zyciowego doswiadczenia.

[miacasa]

ulga

[kropkacom]

Zaakceptowałabym. Jednak jeżeli chodzi o dzieci to nawet przy twardych
założeniach wszystko jest możliwe )

[karola1008]

Byłabym trochę rozczarowana, chciałabym mieć wnuki, ale cóż,
mogłabym tylko pogodzić się z wyborem mojego dziecka i nie
suszyłabym mu o to głowy, jęcząc, ze chcę wnuki.

[malila]

sir.vimes napisała:
> Pomyślcie - zero wnuków. I jak?

Nijak. Teraz nijak. Jeszcze kilka lat temu wolałabym nie myśleć o
braku wnuków. A teraz to się zastanawiam, czy nie lepiej jest w
ogóle nie mieć dzieci. I nie roztrząsać, jakie jest
prawdopodobieństwo, że któreś z nich może poważnie zachorować,
zostać kaleką, zginąć w wypadku. Jak niewyraźna jest granica między
życiem i śmiercią. Jak to się dzieje, że to sąsiadowi zza ściany
umiera nowo narodzone dziecko. Że w każdej chwili można stracić
dorobek całego życia. I nie rozumiem, jak można pocieszać ludzi
doświadczeniem Hioba.

[sir.vimes]

I nie rozumiem, jak można pocieszać ludzi
> doświadczeniem Hioba.

Szczególnie okrutne to pocieszenie - bo Hiob przecież nie rozpaczał tylko uznał,
ze tak miało być.

A teraz to się zastanawiam, czy nie lepiej jest w
> ogóle nie mieć dzieci. I nie roztrząsać, jakie jest
> prawdopodobieństwo, że któreś z nich może poważnie zachorować,
> zostać kaleką, zginąć w wypadku.

ostatnio przechodziłam przez długi etap takich rozważań.
Mam nadzieję, że u Ciebie wszystko jest jak należy.

[malila]

sir.vimes napisała:
> Mam nadzieję, że u Ciebie wszystko jest jak należy.

Ja też mam taką nadzieję

rozczarowanie

[mma_ramotswe]

mam czwórkę dzieci, więc chyba jednak jakiegos wnuka sie doczekam
Ale gdyby nie... tak, czułabym rozczarowanie

[lila1974]

Pewnie troszkę zalu i nadzieję, ze może jeszcze zmieni zdanie.
A przede wszystkim to starałabym się dociec, co leży u podstaw
takiego wyboru.

Moi rodzice dość długo byli przeze mnie nastawiani, ze dzieci
włąsnych mieć nie będę - bałam się o swoje chore nerki - zresztą po
co powoływać na świat nowe życie skoro taka rzesza dzieci żyje bez
miłości.

Nigdy nie usłyszałam choćby jednego słowa zniechęcającego mnie do
tego pomysłu, choć jak się później okazało był to dla nich pewnego
rodzaju stres. Kiedy tata dowiedział się, ze jestem w ciąży to się
popłakał.

[mruwa9]

Jesli masz jedynaka i taka perspektywa jest dla Ciebie trudna do
zaakceptowania, postaraj sie o rodzenstwo dla dziecka. im wiecej,
tym mniejsza szansa na to, ze nie doczekasz sie wnukow. A ja? W
przypadku jednego dziecka los praktycznie juz zadecydowal o jego
bezdzietnosci,a w przypadku pozostalej dwojki- pozyjemy, zobaczymy.

[sir.vimes]

> Jesli masz jedynaka i taka perspektywa jest dla Ciebie trudna do
> zaakceptowania, postaraj sie o rodzenstwo dla dziecka. im wiecej,
> tym mniejsza szansa na to, ze nie doczekasz sie wnukow.


Nie, nie pytam z powodu ewentualnego cierpienia z powodowanego lękiem przed
brakiem wnuków. Tylko z ciekawości.


Ja co do swojego dziecka nie mam zdania - to jej życie i jedyne co mnie
uszczęśliwi to jej szczęście, jakie tam sobie stworzy czy wybierze.

Ale jak myślę o ewentualnościach typu - moja córka ma dziecko, ale np. letalnie
chore - to wolałabym żeby nie miała. Jakoś w taką stronę idą moje rozważania.

[heljo]

A mnie by było pewnie smutno - ale nie dlatego, że uważam, że każdy
powinien mieć dzieci, ale dlatego, że miałabym poczucie winy -
myślałabym sobie, co takiego w ich życiu, w naszej rodzinie
przekonało ich, że posiadanie dzieci to cos złego. Mnie dzieci dają
kupę radości i mam nadzieję że to widzą. I raczej nie byłoby mi żal
że ja nie będę mieć wnuków, bo z tym sobie poradzę, ale tego że moje
dziecko ominie coś tak fajnego.

[hexella]

Jakoś nie przezaża mnie taka perspektywa. Sama długo sądziłam, że
nie będę miała dzieci i mimo, ze dzieci juz mam nie dziwią mnie tego
rodzaju decyzje. A już nie wyobrażam sobie suszyć o to dzieciom
głowy, namawiać i przekonywać, bo posiadanie potomstwa wbrew własnym
potrzebom, przekonaniom nikomu nie służy.

[gaja78]

Teraz jest mi to zupełnie obojętne.

Mam nadzieję, że moje własne życie będzie dla mnie na tyle satysfakcjonujące, że
na wieść o decyzji bezdzietności córek nie poczuję rozczarowania brakiem czegoś,
na co czekałam, ale pogodzę się z brakiem bonusowego szczęścia rodzinnego.

uwazam, ze to szczyt nietaktu

[miminko]

oczekiwac, ze ktos bedzie mial dzieci, "bo tak mi sie podoba", nawet jesli ten
ktos to nasze dziecko.

wychowuje moje dziecko na samodzielna, niezalezna istote, ktora bedzie
podejmowala wazne zyciowe decyzje w zgodzie ze soba a nie pod presja otoczenia.

jesli mialabym coś "woleć", to żeby moje dziecko nie miało dzieci zbyt wcześnie,
żeby zanim bedzie je mialo zdązylo dobrze poznac siebie i swiat i stać się
dojrzałe i mądre.

dla mnie porod, macierzynstwo (rodzicielstwo), to przede wszystkim dosc
ekstremalne doswiadczenie, ktore mozna chciec lub nie chciec zdobywac. i w
takich kategoriach na to patrze, nie w kategoriach produkcji kolejnych
egzemplarzy homo sapiens, bo taka powinnosc gatunkowa.

ps. jestem naprawde zniesmaczona homofobia i stereotypami, ktore sie pojawiaja w
niektorych wypowiedziach.
bo tak naprawde to bym chciala, zeby moje dziecko bylo przede wszystkim
szczesliwe, niezaleznie czy homoseksualne, wielodzietne czy bezdzietne.

[sir.vimes]

Cudzysłów w "woleć" chyba niepotrzebny.

Wiadomo,ze wszyscy coś tam sobie na temat przyszłości wyobrażają - także
przyszłosci swoich dzieci/rodziców/rodzeństwa. Ja jestem wyjątkowo obojetna -
tzn. mam kompletnie gdzieś czy moje dziecko będzie lesbijką z 10 dzieci czy ,
dajmy na to, bezdzietną katoliczką (chociaż na to ostatnie ma małe szanse) byle
była szczęśliwa i zadowolona ze swego wyboru. Ale jakies tam wyobrażenia zawsze
miałam i mam, oczwiście, zmieniają się , myśl błądzi raz tu, raz tam.

Swoją droga, posiadanie wnuków moze być cudowną , dająca szczęście przygodą -
więc nie widze kompletnie nic złego czy dziwnego w tym, że ktoś o wnukach marzy.
O ile nikogo do ich rodzenia nie zmusza.

[miminko]

a ile masz czasu do tych wnuków? ja spokojnie jakies 20 lat o ile me dziecie nie
zaliczy nastoletniej wpadki.

za 20 lat bede miala 50 i dopiero bede brykac po swiecie i miec ciekawe zycie
jak mi bedzie malych ludzi brakowalo na podoredziu to z pewnoscia znajdzie sie
pare w otoczeniu, ktorymi sie bedzie mozna w wolnych chwilach zajac, ku uldze
opiekunow.

poki co - kompletna abstrakcja to chcenie wnucząt dzieci starczaja na
baaaaardzo dlugo szczegolnie jak sie je ma po trzydziestce.

[sir.vimes]

dzieci starczaja na
> baaaaardzo dlugo szczegolnie jak sie je ma po trzydziestce.


wiesz, ja uważam, że dzieci to się ma na zawsze (jezeli sie nieszczęście nie
zdarzy). Nawet jak się ma lat 80 a dziecko 40 - to nadal nasze słodkie dziecko.

Aha, i dopuszczam do świadomości istnienie osób, które marzą właśnie o byciu
babcią /dziadkiem. Nie wiązałabym tez takiego marzenia z tym ile kto miał lat
rodząć dziecko, bo to nieistotne.

[wieczna-gosia]

> Aha, i dopuszczam do świadomości istnienie osób, które marzą właśnie o byciu
> babcią /dziadkiem. Nie wiązałabym tez takiego marzenia z tym ile kto miał lat
> rodząć dziecko, bo to nieistotne.

no czekaj ale pragnienie wnuczat a dzielenie sie tym pragnieniem z dziecmi- to
dwie rozne sprawy.
Oczywiscie ze chcialabym glownie by moje dzieci byly szczeliwe- ale chcialabym
rowniez by swoje szczescie rozpatrywaly w szerszym aspekcie- a dla mnie rodzina
jest zrodlem radosci i szczescia, nie tylko w sensie egoistycznego poczucia o
mamunciu jaka jestem szczesliwa i te dziecinki tak slodko spia, ale w sensie
dawania szczescia innym czlonkom rodziny.
Bedzie zrodlem mojego szczescie jesli dla moich dzieci szczescie bedzie
obejmowalo bliskie kochane osoby- w tym dzieci.

Aczkolwiek nie oznacza to ze jesli moje dziecko zechce byc samotna lesbijka i
bedzie z tym szczesliwa- se z tym nie poradze

[sir.vimes]

> no czekaj ale pragnienie wnuczat a dzielenie sie tym pragnieniem z dziecmi- to
> dwie rozne sprawy.

Tak, ja to oczywiście rozdzielam.

i możliwość tego rozdzielenia chciałam właśnie zawrzeć w mojej poprzedniej
wypowiedzi. I nie bardzo to było widoczne ?

[zonka77]

a ja jestem zniesmaczona narzucaniem mi z każdej strony nowo pojętej "tolerancji"
Tolerancja oznacza dla mnie nie szkodzenie komuś, nie kwestionowanie jego/jej
prawa do bycia tym kim chce o ile to nikomu nie szkodzi. I w takim aspekcie
jestem tolerancyjna. Ale kurcze nie mam już prawa do własnych uczuć?
Tak samo by mnie bolało gdyby moje dziecko zostało ateistą albo muzułmaninem. I
również nie przestałabym dziecka kochać ale w sercu czułabym ból. Tyle. Wpływu
na to mieć nie będę bo mam nadzieję wychować dziecko a jak pójdzie dobrze to
dzieci na samodzielne dorosłe osoby same decydujące o sobie.
Mogę coś akceptować/tolerować ale nie muszę się z danym poglądem na życie
zgadzać/utożsamiać.

To tak jak z tym że ciągle słyszę od ludzi że powinnam uznawać że wszystkie
religie są ok. Bo inaczej jestem nietolerancyjna. Nie uznam. Niech istnieją i
każdy ma prawo wybrać - jeśli chce coś wyznawać - jego wola, odpowiedzialność.
SZANUJĘ każdy wybór. Ale nie muszę się do licha zgadzać np z tym że człowiek
przechodzi przez ileś tam wcieleń. Albo z tym że mężczyzna z mężczyzną uprawiają
seks. Mają prawo i nie zabronię im tego ja ani nikt nie powinien - to ich wybór.
Ale nie muszę uznawać tego za dobre.

to powyżej do miminko

[zonka77]

[demonii.larua]

A nie wiem... nie zakładam, że zostanę babcią (w tej chwili jeszcze nie), ale
mając czwórkę potomstwa jednak zdarzyć tak się może że ta babcią będę, jak nie
to nie - byle by im dobrze w życiu było

[anika772]

Byłoby mi przykro, ale postarałabym się nie dać tego odczuć córce.

[demarta]

narazie moje życie jest na tyle zdominowane przez małe dziecko, że
aktualnie wręcz by mnie taka informacja ucieszyła
a co będzie w przyszłosci trudno przewidzieć. ochota na wnuka rodzi
się chyba podobnie jak w ogóle ochota na dzieci. przychodzi jakiś
wiek, gospodarka hormonalna powoduje jakieś tam zmiany i wtedy się
człowiekowi chce... albo i nie... nie do przewidzenia to jest.
tak czysto teoretycznie moje dziecko w swoim dorosłym życiu ma prawo
podejmować takie decyzje, jakie chce i nic mi do tego. no a
praktycznie wszystko zależy od tych hormonów i ochot, które nadejsć
mogą, a nie muszą

[verdana]

Słowa bym nie powiedziała, ale bylabym bardzo zmartwiona. Bo 1.
Skoro żadne z trojki nie chce miec dzieci, to znaczy, ze cos
tragicznie spieprzyłam w wychowaniu - nie pokazalam im, że
posiadanie dzieci jest fajne. Widocznie myslały, ze sa w domu
zawada, że sa uciążliwe, ze nie przynoszą radosci, tylko klopoty.
2. Jako osoba znacznie od Was starsza, widze moje znajome , ktore
dzieci nie maja - i już nie będa mieć. Wiekszość z nich jest
kompletnie samotna.
3. Uznalabym, ze cos niezwykle fajnego w życiu moje dzieci ominie.
Z tym, ze odnosze sie tu tylko do sytuacji decyzji o braku dzieci -
niemożność posiadania dzieci to co innego.

[sir.vimes]

> Skoro żadne z trojki nie chce miec dzieci, to znaczy, ze cos
> tragicznie spieprzyłam w wychowaniu - nie pokazalam im, że
> posiadanie dzieci jest fajne.

tak, to mi chodzi po głowie.
szczególnie że znam osoby (dwie) bezdzietne z wyboru właśnie z powodu rodziny (a
nie była to wcale patologia z chlaniem...)

> Z tym, ze odnosze sie tu tylko do sytuacji decyzji o braku dzieci -
> niemożność posiadania dzieci to co innego.

oczywiście, o to chodziło w moim pytaniu

[wieczna-gosia]

.
> Skoro żadne z trojki nie chce miec dzieci, to znaczy, ze cos
> tragicznie spieprzyłam w wychowaniu - nie pokazalam im, że
> posiadanie dzieci jest fajne. Widocznie myslały, ze sa w domu
> zawada, że sa uciążliwe, ze nie przynoszą radosci, tylko klopoty.

kompletnie sie z toba zgadzam, tylko ze wiesz- to jest raczej nasz problem, a
nie matek jedynakow- za mala proba

[fajka7]

Z mojego punktu widzenia czyli ewentualnej babci wyglada to dosc
neutralnie. Nie wyobrazam sobie, ze bede miec wielkie pragnienie
posiadania wnuczat, ale kto wie..
Natomiast byc moze chcialabym, zeby moje dzieci mialy dzieci, gdyby
prezentowaly fajny potencjal rodzicielski, o ktorym pisze Wieczna i
wtedy mialabym poczucie straty.