pomozcie-trace juz cierpliwosc

[fionna]

moj synek od 3 miesiecy niczego sam nie zjadl (ma teraz 6 miesiecy), karmie
go praktycznie "na sile", "wlewam" mu jedzenie do buzi stryzkawka,
ewentualnie lyzeczka
wiem, ze to niehumanitarne, ale jest to jedyny sposob by cos zjadl i przezyl
lekarze sa bezsilni wobec jego niejedzenia - przeswietlili go na wszystkie
strony i nic - kazali karmic na sile (krzyczy, bo jest histerykiem), moze w
koncu zaskoczy

ale nie o tym chcialam pisac (bo nie wierze juz, ze cos lub ktos mu pomoze)
kazdy posilek to jeden wielki ryk (czasami 1 raz dziennie nie krzyczy),
nalyka sie przy tym powietrza, potem odbija mu sie strasznie, albonie moze mu
sie odbic, zwymiotuje czesc jedzenia, albo wszystko (czasami nawet 2 godziny
pojedzeniu
ja po prostu juz nie mam cierpliwosci, jestem wsciekla na niego, ze ciagle
krzyczy, mam ochote mu cos zrobic, on zapene wuczuwa moja zlosc i placze
jeszcze bardziej i sie zapetlamy
wiem, ze nie robi tego specjalnie, ze cos go boli, przeszkadza mu, tylko nikt
nie wie co, ale ja czasami mam go dosc, mowie rozne glupie rzeczy, nie mam
sily po raz kolejny sprzatac jego wymiotow, po raz 3 w ciagu dnia zmieniac
przescieradlo, przebierac go itd.
poza jedzeniem jest wesoly, usmiecha sie do mnie, "rozmawiamy sobie",
przesypia cale noce (zeby nie jesc), budzi sie i bawi sie sam w lozeczku,
tylko przy jedzeniu wstepuje w niego diabel
moze powinnam brac cos na uspokojenie, kiedy tak wrzeszcy to mam go dosc, to
nie jest placz z bolu, on sobie krzyczy przy jedzeniu, bo gdy go biore z
fotelika, od razu jest wesolutki, kiedy go sadzam z powrotem - znowu wrzask

powiedzcie - czy to kiedys minie? i czy ja wytrzymam???

[edziecko.magusia]

Fionna!
Nie piszesz jak wyglądało karmienie Twego synka przed trzema miesiącami? Czy
wydarzyło się coś co mogło spowodować jego niechęć do jedzenia?? Może zmieniłaś
mieszankę, odstawiłaś od piersi lub maluch coś połknął, alergia?? Skonsultuj
się jescze raz z poleconym przez znajomych lekarzem ,zróbcie usg przewodu
pokarmowego. Karmienie na siłę to najgorsza rzecz która mogła wam się
przydarzyć. Twój synek wpada w histerię nie dla tego że tak mu się podoba ale
musi być ku temu konkretny powód. Ty wpadasz zdenerwowanie które nakręca Was
oboje. Później dręczą Cię wyrzuty sumienia i tak w koło.Fiono Nie daj się
zwariować! Poproś o pomoc przy synku, mamę lub teściową. Zaangażuj w życie
rodzinne męża. To Wasz rodzicielski problem i samej trudno będzie Ci się z tym
uporać. Jeszcze raz podkreślam/ to nie fanaberie Twojego dziecka są przyczyną
jego płaczu. postarajcie się jak najszybciej wyjaśnić tą sprawę u fachowca!!!

[fionna]

wczesniej byl dokarmiany bebilonem pepti, ale nie chcial go jesc, wiec
zmienilam na zwykle mleko i stal sie cud - zaczal jesc (mial 3 mies.),
niestety, lekarka prowadzaca wyslala nas profilaktycznie do szpitala (co bylo
najwiekszym bledem w mojej karierze matki) i tam nakazano malemu jesc pepti, on
sie zacial, przestal w ogole jesc i nawet, kiedy zmienili mu mieszanke na
normalne mleko to juz nie chcial jesc
przy okazji wyszlo, ze ma przeciwciala HCMV, wiec wyladowlismy w CZD na miesiac
mialam sie juz wczesniej umowic z dr Dziechciarzem, ale ciagle bylismy w
szpitalu, ale on chyba nigdzie nie przyjmuje prywatnie, a Dzialdowska to wole
omijac szerokim lukiem po tym co zrobili z mlodym

[edziecko.magusia]

Jeszcze raz ja. Nie można nazwać sześciomiesięcznego niemowlaka histerykiem.
Coś takiego nie istnieje!!!!!Jeśli Twoje nerwy są tak napięte jak piszesz i
myślisz o tym aby zrobić krzywdę dziecku, koniecznie zgłoś się do poradni
psychologicznej!!! Kiedyś możesz nie wytrzymmać...

[ehhermiona]

Fionno, to nie jest normalne, żeby 3-mies. dziecko ot tak po prostu z przekory
nie chciało jeść (piszę "3-mies.", bo to już od tego wieku trwa, prawda?), tego
typu kłopoty zaczynają się zwykle po skończeniu 12 mies. Na pewno nie można go
nazwać histerykiem i bardzo dziwię się lekarzom, że w ten sposób do tego
podchodzą. I myślę, że oprócz dokładnych badań przydałby się psycholog - dla
Ciebie i dziecka. Czy pracujesz zawodowo, Fionno? Pytam, bo ktoś mi kiedyś
mówił o 3-mies. dziecku, które tak przeżyło pójście matki do pracy, że po
prostu odmówiło jedzenia i był to naprawdę wielki problem. Czy z buzią dziecka
jest wszystko w porządku - ząbki, pleśniawki, infekcje gardła, ślinianek, ucha?
To są rzeczy ciągnące się miesiącami. Alergia? Poziom cukru?
Karmiąc dziecko na siłę, doprowadzając je do płaczu w czasie posiłku i potem do
wymiotów (Fionno, ja wiem, ze Ty osobiście do tego nie doprowadzasz, ale
wychodzi na to, że robisz odpowiednią atmosferę) stworzysz naprawdę potężne
kłopoty z jedzeniem w wieku późniejszym i nie tylko z jedzeniem.Przecież to
jest jak gwałt. Naprawdę nie rób tego! Półrocznemu dziecku nic się nie stanie,
jeśli opuści posiłek i się przegłodzi, byle tylko coś piło.

Twoje dziecko naprawdę może tego nie przeżyć i to nie dlatego, że nie chce
jeść, tylko dlatego, że za rok czy dwa będzie wielkim kłębkiem nerwów, jeśli
nie gorzej.

Monika

[fionna]

Nie pracuje - bo watpie czy znalazlabym opiekunke, ktora mialaby ochote go
karmic (moze cierpliwosci mialaby wiecej)
tez sie boje tego, ze takie karmienie na sile odbije sie zle na psychice
mlodego i jego relacjach ze mna
myslalam o tym, zeby go przeglodzic, ale troche sie boje - jak sie odwodni i
znowu wyladuje w szpitalu? i wyjede na wyrodna matke, ktora glodzi dziecko? juz
napisali mu w karcie szpitalnej - "dziecko wyniszczone", a przeciez on wygladal
dobrze, ma gladziutka skorke, zadnych odparzen, a poczulam sie okropnie

[fra_mauro]

Fionno, idz do madrego specjalisty i nie daj sie juz zbyc
kompromitujacymi "diagnozami" typu dziecko wyniszczone czy histeryczne. Dobry
lekarz powinien zadac ci wiele pytan na temat zywienia i pielegnacji twego
malucha,zanim cos poradzi.POdziel sie swoimi wszystkimi watpliwosciami i
podejrzeniami. Wiem, niektorzy lekarze tego nie lubia ale co to Ciebie ma
obchodzic, masz wiekszy problem niz dbanie o lekarski autorytet. Napisz, czym
karmisz synka, ile razy dziennie, czy prawidlowo przybywa na wadze,czy
przeciwnie-traci i jest wychudzony. Bardzo zainteresowal mnie przypadek Twego
dziecka. Jak juz wrocicie od lekarza, daj znac, co i jak.
I nie martw sie ! Jak napisala ktoras z forumowiczek-dziecko trudno zaglodzic
nalezy jednak pamietac o jego wystarczajacym nawadnianiu.

[fionna]

wlasnie skonczylismy karmienie - tym razem obylo sie bez wrzaskow (i lyzeczka)
czasami nam sie udaje - kiedy uda sie odwrocic jego uwage od jedzenia (ostatnio
byla "Lokomotywa" w moim wydaniu), najlepiej idzie karmienie w 2 osoby - jedna
karmi, druga odwraca uwage, wtedy nawet otwiera buzie
teraz mlody wyglada calkiem niezle (wazy 6500 i ma ok. 70cm), urodzil sie dosc
maly (2900), slabo przybieral na wadze, gdy mial 2 miesiace wazyl 4 kilo, a gdy
mial 3 - ledwie 4100g.
teraz je mniej wiecej 5 eazy dziennie - 3 lub 4 x Humana 2 z kleikiem
kukurydzianym po ok. 150-200 ml, 2 lub 1 x zupka z miesem, oprocz tego soczek i
pol sloiczka owocow (wczoraj dalam mu pol sloiczka do mleczka i o dziwo zjadl
bez placzu 200 ml)

dobila mnie pewna b. mloda lekarka, ktora, gdy wyszly mlodemu przeciwciala
cytomegalii (jak wiadomo moze doprowadzic do uszkodzen ukl. nerwowego), to
stwierdzila, ze ma on uszkodzony osrodek laknienia
neurolog, ktora badala mlodego wysmiala ja - cytomegalia moze powodowac
zwapnienia w mozgu, a tomografia wykazala, ze wszystko jest ok

[izunia6]

I tak trzymać. Pamiętam twoje problemu z forum dziecka i wiem, że rady typu nie
chce, to niech nie je są dość ryzykowne. A krytyka, że znecasz się nad dzieckiem
- nadużyciem. Musisz mieć dużo cierpliwości i nadziei. Pomyśl sobie, że synek
jest zdrowy, bo wszystkie badania miał zrobione, że ma już 6 miesięcy, więc jest
coraz silniejszy, że będzie coraz lepiej. Zabawiaj go jak najwięcej, karm przy
telewizorze, bajce, na spacerze, byle tylko zapomniał, że karmienie jest
torturą, żeby polubił jeść. Będziesz wprowadzać coraz to nowe smaki, coraz
ciekawsze i kolorowsze rzeczy, mały będzie się ruszał coraz więcej , więc i
zapotrzebowanie na energię, będzie większe! Byle wytrwać do roczku, wtedy
wszystko się unormuje.

[mamaelfika]

to moze tak:
moja corcia tez nie jadla , robilismy wszystkie mozliwe badania(to blad) a
kiedy zdecydowali ze trzeba by ja umiescic w szpitalu i "poobserwowac"
zdecydowanie odmowilam
w miedzyczasie trafilam na dobrego pediatre, podawalismy jej (do dzisiaj to
robimy) bioaron c na wzmozenie apetytu ale najwazniejsze jest to ze okazalo sie
w najprostszym badaniu iz julka ma anemie(robilas takie badania?..) i
wystarczylo zaczac jej podawac zelazo azeby cala"machina" z jedzeniem ruszyla
i najwazniejsze; julka byla juz uprzedzona do mnie jezeli chodzi o karmienie,
do moich krzykow na nia, nerwow itd sama wiesz, poszlam do pracy zajela sie nia
moja siostra, zaczela "od nowa" karmic i stal sie cud, julka ma dzisiaj super
apetyt je chetnie ale trzeba ja czesto karmic...w malych ilosciach.
moze to byloby dobre wyjscie zmienic zdecydowanie diete malemu i przede
wszystkim osobe karmiaca?..przynajmniej na jakis czas
pozdrawiam

[fionna]

oczywiscie mial robiona morfologie - ma lekko niedokrwistosc (hemoglobina w
granicach 10,6-10.9), dostaje zelazo juz od paru miesiecy
a czy ten Bioaron mozna podawac 6-miesieczniakowi?
ciezko bedzie zmienic osobe karmiaca - maz sie miga - ja mam byc ta zla
odjedzenia (

[jogo2]

Nie wiem, czy moja rada coś tu pomoże, ale może twoje dziecko ma niedobór wit.
D3? Niedobór wit. D3, czyli krzywica objawia się między innymi brakiem
łaknienia. Piszę to, bo w dzisiejszych czasach nasi mądrzy lekarze często nie
potrafią połączyć tak "banalnego" skutku jak brak łaknienia lub zaparcia z
właściwą przyczyną. Potrafią robić operacje na otwartym sercu noworodkom, a
przy takich problemach rozkładają ręce.

Rzeczywiście dobry pediatra bardzo by tu pomógł. Polecam dr. Tomasza
Rajkowskiego ze szpitala na Litewskiej.

Joanna

[aniamamamif]

Temat karmienia i niejadkow to dla mnie temat rzeka.
Sama mam dwoch synow (starszy ma 2 lata i 2 msc, mlodszy 8 miesiecy)i obydwaj
nie chca jesc.
Moja historia wydaje sie byc dosc podobna do Twojej
Moje rady:
1. sprobuj karmic malego butelka przez sen (moi chlopcy potrafili pic ze
smoczka jedynie przez sen), wtedy nawet smak Nutramigenu albo Bebilonu pepti im
nie przeszkadza
2. zabawiaj, zabawiaj i jeszcze raz zabawiaj - w moim przypadku przetrzymanie
dziecka az zglodnieje nic nie dalo
3. faktycznie sprobuj zaangazowac do karmienia kogos innego - u mnie sprawdzila
sie w tej roli niania (bez calej dawki emocji, ktore ja w te karmienia
wkladalam)
4. sprobuj moze wizyty u alergologa lub homeopaty - moim dzieciom terapie obu
tych lekarzy troche pomogly
5. sprobuj sie zdystansowac do tego problemu, mi pomogl powrot do pracy i
swiadomosc, ze starszy (naprawde okrrrropny niejadek)dalej zyje i jest
drobniutkim, ale zdrowym i zwawym dzieckiem
Teraz troche opowiem o moich doswiadczeniach
Starszy, karmiony piersia, jadl umiarkowanie chetnie przez pierwsze 2-3
miesiace, potem na probe przystawiania do piersi reagowal placzem, wykrecaniem
sie, ogolnie histeria. Innego mleka takze nie chcial pic.
Efekt byl taki, ze karmilam go piersia (a po 7 miesiącu takze butelka)
wylacznie przez sen.
Wprowadzanie innych pokarmow, za namowa lekarza, zaczelam dosc wczesnie w 5-6
miesiacu, ale bez wiekszych sukcesow. Dziecko jadlo jedynie wtedy, gdy bylo
intensywnie zabawiane, tzn odwracalismy jego uwage od jedzenia.
Bylo troche lepiej gdy w 10 miesiacu zycia Michala trafilismy do alergologa
(omawiana na forum dr Sieradzka) i ta polecila przejsc na Nutramigen i podawac
antyalergiczny Zaditen.
Wtedy maly podgonil wagowo do 3, a w porywach nawet do 10 centyla (bo do 10
miesiaca byl ciagle ponizej) ale z checia do jedzenia dalej bylo marnie.
Efekt jest taki, ze do konca drugiego roku zycia Michal byl karmiony wylacznie
papkami, jedynie wtedy, gdy jego uwaga byla zajeta czyms innym.
Oczywiscie podobnie jak ty przebadalam go gruntownie i nic, poza podejrzeniem o
alergie pokarmowa objawiajaco sie jedynie brakiem apetytu, nie odkrylam.
Na pocieszenie dodam, ze odkad skonczyl dwa lata jest odrobine lepiej, tzn
wykazuje zainteresowanie naszym jedzeniem, potrafi zjesc czasami CHETNIE!
deserk waniliowy sojowy, kanapke, nalesnika, ale i tak podstawowe trzy posilki
otrzymuje dalej zabawiany.
Mam bogate doswiadczenie w zabawianiu dzieci do karmienia.
Szybko konczac - drugi syn tak samo: trzy pierwsze miesiace OK, potem totalna
niechec do jedzenia. I zabawa sie powtarza.
Jesli bedziesz zainteresowana moge napisac wiecej o diagnozach lekarskich i
stosowanych terapiach.

[fionna]

rzeczywiscie - jak bym czytala swoja historie
jak na razie jedynie zabawianie daje jakies rezultaty - bo przez sen nie da sie
nakarmic - albo popada w tak gleboki sen, ze w ogole nie czuje smoczka, albo
budzi sie wsciekly (zadnej gumy w buzi)
mniej wiecej od 3 miesiecy w ogole nie chce ssac, jeszcze 2 miesiace temu pil
soczek ze smoczka, teraz juz nic
alergii na razie nie ma (sadze, ze problemy jedzeniowe zaczely sie przez
profilaktyczne zapisanie przez lekarza Bebilonu Pepti)
czy kuracja u homeopaty pomaga - powoduje zwiekszenie apetytu?
to glupie, ale wydaje mi sie, ze tylko ja potrafie nakarmic mojego synka, boje
sie, ze np. opiekunka oleje sprawe i mlody bedzie glodowal
gdybys mogla opisac jakie stosowaliscie terapie to bylabym wdzieczna
pozdrawiam

[aniamamamif]

Witam,
Moi chlopcy tez na poczatku, przez pierwsze 2-3 miesiace potrafili pic ze
smoczka, gdy wychodzilam i zostawialam butle z pokarmem nie bylo problemu.
Ale powtorze sie, bo to mi baaaardzo ulatwilo zycie, moze probuj jeszcze z tym
karmieniem przez sen np. w nocy.
Moi chlopcy praktycznie od przyjscia ze szpitala przesypiali cale noce, wiec ja
sama nastawialam sobie budzik co 2-3 godziny i probowalam (a z mlodszym probuje
nadal) cos im przez sem wrzucic do brzuszka.
Wspomnialam o alergii, bo ze starszym tez mi nie przyszlo do glowy, ze moze byc
na cos uczulony - piekna skora, zadnych dolegliwosci oddechowych. Ale alergolog
stwiedzila na podstawie morfologii (podwyzszony poziom chyba czegos co w
skrocie nazywa sie EOS), odrobine zaostrzonego szmeru oddechowego i oczywiscie
braku apetytu i slabego przybierania na wadze, ze to moze byc alergia -
zwlaszcza, ze piszesz, ze maly wymiotuje. To sie zdarzalo mojemu starszemu.
I poniewaz terapia zaordynowana przez alergologa troche pomogla (syrop
antyalergiczny Zaditen, Nutramigen zamiast NAN HA, wykluczenie z diety dziecka
jajek, cieleciny, pomidorow itp.) wiec bylam przekonana, ze to alergia.
Niestety, przy mlodszym stosuje super rygorystyczna diete (bo karmie piersia) a
problemy powtorzyly sie w identyczny sposob, choc moze nie w tak drastycznej
formie.
Wiec troche zachwialo to moja wiare, ze to ta nieszczesna alergia.
Szukalam wiec pomocy u homeopaty i na poczatku bylam super zadowolona z tej
terapii.
Trafilam do homeopatki z 3 miesiecznym maluchem, ktory na widok piersi
wrzeszczal i sie wywijal, a po tygodniu mojej zmienionej diety i podawania
malemu lekow homeopatycznych zaczal jesc piers nie tylko przez sen. Dla mnie to
byl cud.
Potem oczywiscie byly gorsze momenty (zwlaszcza jak po 6 tygodniach terapii,
gdy wydawalo mi sie, ze wszystko wrocilo do normy i odstawilam malemu leki) ale
ogolnie jest z mlodszym lepiej niz ze starszym w analogicznym okresie jego
niemowlectwa.
Piszesz, ze Twoj maly ma 6 msc i wazy 6.500. Moj starszy (waga urodzeniowa
3.200) majac 6 msc wazyl 6.250, mlodszy (waga urodzeniowa 2.850) 6.700 - wiec
bardzo podobnie.
Piszesz "sadze, ze problemy jedzeniowe zaczely sie przez profilaktyczne
zapisanie przez lekarza Bebilonu Pepti" - u mnie przejscie na preparat
mlekozastepczy pomoglo - oczywiscie nie, ze dziecko zaczelo chciec to jesc,
tylko zaczelo przybierac troche lepiej na wadze. Jesc oczywiscie nie chcialo
tego za nic, podobnie zreszta jak piersi i NAN-a.
"czy kuracja u homeopaty pomaga - powoduje zwiekszenie apetytu?" Moim zdaniem
tak. Po malutkim sukcesie z mlodszym zaczelam tez stosowac leki homeopatyczne u
starszego i to byl wlasnie czas, kiedy zaczal czsami jesc cos, cokolwiek
SAM!!! - a przypominam, ma juz ponad 2 lata.
"to glupie, ale wydaje mi sie, ze tylko ja potrafie nakarmic mojego synka, boje
sie, ze np. opiekunka oleje sprawe i mlody bedzie glodowal" - tez mi sie tak
wydawalo, ale po kilku miesiacach walki z karmieniem zaufalam niani i chyba po
prostu dobrze trafilam. Prawde mowiac bylam juz tak wyczerpana psychicznie
patrzeniem jak maly nienawidzi tego karmienia, ze powrot do pracy (jak skonczyl
8 miesiecy) potraktowalam jak wypoczynek. Oczywiscie nianie bardzo
kontrolowalam w kwestii jedzenia. Odkad maly przestal jesc piers mam zapisane
ile i czego zjadl kazdego dnia.
Mysle, ze wyhodowalam w sobie niezla fobie na punkcie karmienia dzieci, ale
powoli, gdy jest troche lepiej z tego wychodze.
I jeszcze jedno.
Gdy bylam taka wykonczona psychicznie bardzo pomagaly mi rozmowy z mamami,
ktore tez maja niejadki - to sie zdarza, wiec nie jestes z tym problemem sama.
Napisze jeszcze szybko na co badal dzieci. OCZYWISCIE W PIERWSZEJ KOLEJNOSCI
NALEZY WYKLUCZYC MOZLIWA CHOROBE.
1. posiew moczu i ew. urolog - zakazenie u niemowlat czesto objawia sie
brakiem apetytu
2. morologia - to wiesz
3. gospodarka wapniowo-fosforanowa - to historie z wit. D3
4. USG jamy brzusznej
5. celiakia - to raczej nie dotyczy malucha 6 msc, nie podajesz mu oczywiscie
niczego z glutenem?
6. mukowiscydoza - w 4 wojewodztwach w Polsce sa robione badania przesiewowe na
te chorobe w trzeciej dobie zycia dziecka, wiec pewnie tez jest OK.
U mnie chlopcy wszystkie w/w maja w normie.
Pozdrawiam

[fionna]

bylismy w szpitalu ponad 3 tygodnie i mial robione wszystkie mozliwe badania, w
tym pasaz przewodu pokarmowego (bez zmian), wszystkie badania z krwi
(morfologia, chemia, jonogram, gazometria, proteinogram itd - wszystko w normie
oprocz niewielkiej niedokrwistosci), mial tez robiony test na mukowiscydoze -
chlorki w normie, ph-metria - jedyne badanie, ktore cos wykazalo - niewielki
refluks, dostawal coordinax, ale po nim bardziej ulewal, usg w porzadku
ostatnio przypadkiem trafilam w internecie na pojecie "podsluzowkowy rozszczep
podniebienia" i objawy sa bardzo podobne do tych, jakie ma maly - ale jak
zaczelam tak szperac to znalazlam u niego objawy paru chorob, wiec dalam temu
spokoj, bo mozna popasc w paranoje
czy moglabys podac mi na priva namiary na tego homeopate (jesli to W-wa)z gory
dziekuje
ostatnia moja nadzieja jest jeszcze jeden lekarz-gastroenterolog
rzeczywiscie - pomoga swiadomosc, ze nie tylko moje dziecko jest takie, w
szpitalu mialam strasznego dola - wszystkie dzieci jadly, krzyczaly, kiedy byly
glodne, a u nas wrzask byl w czasie karmienia

[aniamamamif]

Napisz, czemu zdecydowals sie na diagnostyke w szpitalu?
U mnie tez bylo fatalnie, ale nawet nie rozwazalam pojscia z malym do szpitala,
nawet zaden z lekarzy mnie do tego nie namawial.
Czy, poza brakiem apetytu, maly ma inne dolegliwosci?
Troche trzymala mnie psychicznie swiadomosc, ze zarowno ja, jak i moj maz
bylismy podobno strasznymi niejadkami (ja w wieku 12 msc wazylam 7.700), a
szczesliwie doroslismy i nie mamy zadnych zaburzen rozwoju psycho-fizycznego, a
tego oczywiscie najbardziej sie balam u chlopakow.
Pani doktor jest z Warszawy, przyjmuje na Ursynowie.
Napisz mi swoj adres mailowy to jutro wysle Ci namiary na nia (teraz jestem w
pracy, w domu zostawilam notanik).

[fionna]

maly od poczatku slabo przybieral na wadze, po miesiacu lekarka zalecila
dokarmianie bebilonem pepti - na poczatku bylo fajnie, mlody przybieral
ksiazkowo po 200g/tydzien
gdy mial 2 miesiace wazyl 4 kg i wtedy zaczely sie problemy - coraz mniej
chetnie jadl (po 50ml), jeden dzien wcale nic nie jadl, wtedy za rada jednej z
e-mam zmienilam mu mleko na bebiko ha i dodalam kleiku ryzowego i stal sie cud -
zaczal jesc po 130ml na raz, niestety po takich 3 szczesliwych dniach wypadla
wizyta kontrolna i okazalo sie, ze przez miesiac przybral tylko 100g.
na moja niesmiala sugestie, ze mlodemu nie smakuje pepti pani doktor
stwierdzila, ze tyle dzieci je pepti i nie marudzi i ze w tym wieku dzieci nie
odczuwaja smaku (!!!) i powiedziala, ze to musi byc cos powazniejszego - i
zalatwila nam pobyt w szpitalu, zeby w miare szybko zrobic wszystkie badania
(mialo byc pare dni, ale przeciagnelo sie do 3 tygodnio), w szpiatlu mlody
calkiem sie zaparl (zmuszano go do jedzenia pepti)
nie chce juz tego po raz kolejny opisywac - pisalam o tym chyba w maj/czerwcu
na dziecku, to przez szpital zaczely sie te wszystkie problemy - mialo mi to
ulatwic zycie.....
pozdrawiam

[magdalenack]

Fionno, jako mama niejadka doskonale cię rozumiem.
Mogę się oczywiście mylić, ale czytając twoje posty w tym wątku odnoszę
wrażenie że niejedzenie twojego synka wiąże się raczej z psychiką niż z jakimiś
chorobami.
Moja córeczka też słabo przybierała na wadze, podobnie jak twoj maluszek. Tyle
tylko że nasza lekarka nie robiła z tego problemu. Nie patrzyła tylko na
przyrosty wagi ale na "całość" dziecka, jego rozwój, zachowanie, itp. Wręcz
skrzyczała mnie kiedyś gdy porównywałam młodą do dzieci koleżanek.
U twojego synka od początku robiono z tego problem. Zmuszano go do jedzenia
mleka które mu nie smakowało (co to za bzdura, że małe dziecko nie czuje
smaku!), trzymano kilka tygodni w szpitalu, który na pewno nie jest dobrym
miejscem dla dziecka, robiono badania, część z nich pewnie była bolesna lub
nieprzyjemna. Koniec końców jedzenie zaczęło kojarzyć się twojemu dziecku z
czymś bardzo nieprzyjemnym. A dalej było tylko gorzej. Widok łyżeczki czy
butelki z jedzeniem twojemu synkowi kojarzy się ze zdenerwowaną mamą, płaczem i
wymiotami. I kółko się zamyka.
Nie zrozum mnie źle, nie pisałam tego po to by wytykać ci błędy, każda matka
chce dla swojego dziecka jak najlepiej. Ja sama wiem co przeszłam i przechodzę
przy karmieniu córeczki (wczoraj skończyła półtora roczku ). Nie wiem co by
było gdyby nie mądra lekarka.
Jak już pisałam, może nie mam racji i rzeczywiście twojemu synkowi coś dolega.
Ale sama mówisz, że zrobiłaś wiele badań i wyniki są w porządku. Sama czujesz,
że kłopoty zaczęły się od bebilonu i szpitala. Poza tym synek je spokojniej
kiedy jest zabawiany - myśli wtedy o zabawie a nie o jedzeniu i jest lepiej.
Myślę, że właśnie tędy droga - żeby zmienić to przykre skojarzenie twojego
synka. Ja ogólnie nie jestem zwolenniczką zabawiania przy jedzeniu ale w waszym
przypadku to chyba dobra metoda, przynajmniej na początek. Poza tym chyba
lepiej byłoby żeby synka karmił ktoś inny - mąż, babcia, opiekunka. Ja rozumiem
że twój mąż nie bardzo się do tego pali, ale może w jego wydaniu to będzie
wyglądało zupełnie inaczej.
Nasza córka najlepiej je gdy karmi ją tatuś...

Pozdrawiam i życzę duuuużo wytrwałości .

Ps. Dodam, że przed tobą karmienie upartego półtoraroczniaka, który uważa że
jedzenie to zupełna strata czasu który należy przeznaczyć na inne ciekawsze
zajęcia, typu zmuszanie rodziców do ganiania go po całym domu z łyżeczką ))

[aniamamamif]

Ponizej namiary na p.doktor - homeopatia.
Dr Elżbieta Zamęcka tel. [phone].
Przyjmuje na Ursynowie.
Jesli chcialabys dowiedziec sie czegos dokladniej o wizycie, moich wrazeniach
itp. napisz na moj adres mailowy [e-mail].
Tak jak pisalam wczesniej - poszlam do niej po cud, nie wierzac, ze cokolowiek
mozna z tym zrobic (drugie dziecko z identycznymi objawami totalnego niejadztwa
jak pierwsze) i jest troche lepiej.

[mamaelfika]

czy moglybyscie napisac w jaki sposob przechodzilyscie poczatek ciazy?moze to
ma wplyw na to ze nasze dzieci maja problemy z jedzeniem , niechetnie i z
przymusem do tego podchodza..pytam tak z ciekawosci bo ja pierwsze 4 miesiace
STRASZNIE wymiotowalam (2 razy w szpitalu pod kroplowka)i to moze ma jakis
wplyw na miska w brzuchu i jego przyszly stosunek do jedzenia?..czekam na
odpowiedzi

[fionna]

ja w ogole nie mialam mdlosci ani wymiotow, az sie sama temu dziwilam
ale tez nie jadlam za duzo, nie mialam jakiegos strasznego apetytu, zachcianek
itp.,

[mamasita]

Moj synek zawsze jadl swietnie i je jak stary szczegolnie z naszych talerzy,
ma 9 miesiecy ale mial taki moment bo byl na bebilonie pepti jak mial z 6
miesiecy, ze nie i juz i nie chail bebilonu w ogole. Dosladzalismy mu herbatka
w grnaulacie 2 lyzeczki i wciagal ale poem znow sie zacial wiec dalam mu
jogurt naturlanyz owocami prze tydzien na przemian z butleka i dostal kota na
jego punkcie. Nasz pediatra powiedizal ze jak nei dostaje alergii to niech je
i doradzila zmienic mleko na NAN HA, podejrzewajac ze smak mu sie znudzil.
I faktycznie po przerwie z jogurtem, maly wciaga NAN HA i jest zachwycony jak
jest srenio glodny to dorzucamy mu 2 lyzecki herbatki do niego szczegolnie
przed snem i wciaga jak złoto. W szóstym miesiacu polecam banana
rozciapcianego, wiem ze u nas strasza nimize od 10 miesiaca ale maly je od 6 i
jest ok, poprstu go uwielbia, mozna dolozyc bebilon pepti lub tez robic puree
ziemniaczane z pepti i tak na zmyłke mu to podawac. Z obserwacji nasz maly
kaszek wogole nie je bo sa i tak srednio odzywcze i nigdy nie chcial. Istotne
jest zeby pil 3/4 litra wody dziennie do litra zalezy od wagi. Soczki i
herbatki. Pomysl moze NAN HA i dosladzanie herbatka. kto wie moze zadziala. A
nasz tez lubi byc zabawiany od czasu do czasu. To normalne

[aniamamamif]

Obydwie ciaze mialam OK.
Na poczatku mdlosci, ale bez przesady i ze sporadycznymi wymiotami, potem
super - dobry apetyt, bez dziwnych zachcianek itp.
Takze to chyba nie to.
Pozdrawiam

[judytak]

Kilka takich luźnych pomysłów, zakładając, że zdrowotnie wszystko OK i lekarze
już nic więcej nie wymyślają.

Urozmaicać dietę. To już dziecko półroczne, można sobie śmielej poczynać,
spróbować różne rzeczy, przyprawy itp.

Dawać jedzenie w kawałkach do ręki. Jakieś chrupki kukurydziane, owoce,
ugotowane warzywa, itp. To nie będzie się dziecku kojarzyło z nielubianą
sytuacją "jestem karmiony", a może zje tyle, co minimum do przeżycia i możesz
sobie odpuścić jedno karmienie.

Nie dawać rzeczy j/w. do ręki, tylko zostawić w zasięgu dziecka, żeby sam
sobie "zdobył". Efekt murowany, może jeszcze nie teraz, ale za miesiąc, dwa na
pewno.

Zamiast jedzenia dać pić z kubka. Najlepiej z takiego bez dziobka. Albo jeszcze
lepiej z kubka mamy czy taty. Wszystko po to, żeby to było coś nowego, coś
atrakcyjnego, a nie "znów chcą mnie nakarmić". Soki owocowe są dość kaloryczne,
mogą zastąpić posiłek.

Dać mu pogrzebać łyżeczką w miseczce. Pewnie że rozmaże, ale też zafrapuje się
tym i może będzie też otwierać buzię. Czasami łatwiej przychodzi posprzątać niż
odgrywać lokomotywę.

Karmić w sytuacjach nietypowych. Na przykład na spacerze. Zapatrzy się na
biegające dzieci i nie musisz odstawiać teatrzyku. Jeśli się boisz, że będzie
krzyczał, to potraktuj to jako próbę - jak nie chce, odpuść, idź do domu,
dostanie półgodziny później.

Dać go karmić innym. Ty już jesteś zdenerwowana na samą myśl o karmieniu, mąż,
siostra, babcia, opiekunka - nie. Uwaga: możesz oczekiwać efektu, jeśli dziecko
dobrze już zna i lubi tego kogoś, ale raczej tylko jeśli nie ma ciebie w domu.
Zawsze możesz wrócić półgodziny po porze karmienia, i nakarmić, jak opiekunka
nie dała rady.

Tak rozłożyć pory karmienia, żeby dziecko nie było śpiące ani zmęczone, bo to
bardzo przeszkadza, nawet dobrze jedzącym dzieciom.

To tak dla wypróbowania, może coś zaskoczy.
Pozdrawiam
Judyta

[fionna]

Dziekuje Wam wszystkim za pomoc, moze to glupio zabrzmi, ale ciesze sie, ze nie
jestem sama, bardzo mi to pomoglo, ze nie jestem sama z tym problemem
tzn. ze moj syn nie jest jakis "nienormalny" z tym swoim niejedzeniem, taki
dziwolag
bo czasami tak sie czulam, inne mamy sie dziwily, ale najbarzdiej zabolalo
mnie, gdy jakas pielegniarka powiedziala o mnie, ze nie nauczylam dziecka
jesc...
ja tez mysle, ze niejedzenie mlodego ma podloze psychiczne (poprosze o namiary
na psychterapeute od niemowlakow ), chyba ze jest to cos, czego nawet lekarze
nie moga rozpoznac
spisalam sobie wszystkie rady - niektore juz stosowalam, niektore wyprobuje
zauwazylam, ze Brunek dobrze je z rana - po nocy zjada bez wrzaskow nawet ponad
200ml (ostatnio chetnie zjada mleczke+kleik kukurydziany+pare lyzeczek jakichs
owocow ze sloiczka)
soczki tez mu ida calkiem niezle, zupki tak sobie (na poczatku jadl calkiem
chetnie), teraz znowu lepiej ida mu mleczko z kaszka
najbarzdiej boje sie tego, ze nasze relacje beda sie skupiac na jedzeniu, musze
zagonic tatusia do karmienia
koncze juz dobranoc wszystkim

[zuzazuzka]

Moim zdaniem jesli nic nie pomaga to zostaw dziecko na jeden dzień albo kilka
godzin z kims kto ma do nigo więcej cierpliwości np. mąż, babcia, sama gdzies
wyjdź: pochodzic po sklepach albo poprostu pospacerowac żeby nie myslec o
dziecku. A opikun dziecka niech nie karmi go na sile, jak zgłodnieje to napewno
da znak że chce jeść i bez nerwow, zje jedna lyżeczke i nie bedzie chcial OK,
nie chce niech nie je. Naprawde nie wierzę zeby przez cały dzien nie chcial
jesc.

[maddeleine]

"teraz je mniej wiecej 5 eazy dziennie - 3 lub 4 x Humana 2 z kleikiem
kukurydzianym po ok. 150-200 ml, 2 lub 1 x zupka z miesem, oprocz tego soczek i
pol sloiczka owocow (wczoraj dalam mu pol sloiczka do mleczka i o dziwo zjadl
bez placzu 200 ml)".
To Twoje slowa Fionno z dnia 14.06.2003 roku, a więc z okresu, kiedy Synek miał
6 miesięcy i nie wiem dlaczego narzekasz na niego. Taka dzienna racja
żywieniowa dla tak małego dziecka to aż miło posłuchać (bynajmniej jak porównam
to z ilościami jedzenia, które "pochłania" (ha! ha!) moja ponad 9-cio
miesięczna Córcia. Gabrysia urodziła się 18.12.2002 roku (ma więc ponad 9
miesięcy), z wagą urodzeniową 2900, wzrostem 53 cm, a teraz dla porównania jej
dzienny jadłospis:
6.30. mleko Bebilon Pepti 2 z kaszką - ok 120 ml,
10.00. mleko Bebilon Pepti 2 z kaszką - ok 120 ml,
13.00. zupka lub obiadek ze słoiczka - 1 i 1/2 słoiczka,
17.00. mleko Bebilon Pepti 2 z kaszką - ok 120 ml,
21.00. mleko Bebilon Pepti 2 z kaszką - ok 200 ml,
24.00. soczek marchwiowo-jabłkowy (przecierany przeze mnie, bo innych nie
znosi) ok. 80 ml.
Oczywiście w międzyczasie jakieś chrupki, herbatka, czasami owoc (ale rzadko).
I co Ty na to?
Dodam tylko, że Gabrysia jest długa (ok. 78 cm), a waży 8100 g.
Wszystkie badania są OK, Dzidzia karmiona jest przez nianię, a więc osobę nie
podchodzącą do tego tak emocjonalnie jak ja,jest zabawiana wszystkim co
możliwe, a jeść i tak nie chce. Ostatnie dni to już zupełny koszmar (widok
butelki z mlekiem powoduje u niej odruch wymiotny).
Ciekawa jestem, jak na te problemy odpowiedzą i co doradzą mi Mamy, które
pisały wyżej i miały tyle pomysłów (przepraszam za ten ton, ale ja już czasami
nie daję rady psychicznie). Od czasu porodu schudłam już 18 kg (przy wzroście
170 cm waże 55 kg), ale jak tak dalej pójdzie to zniknę z tego świata, bo przez
to jedzenie Gabryśki ostatni średni ubytek mojej wagi to 2 kg na tydzień.
Napiszcie mi coś na pociechę.
proszę!

[aniamamamif]

Na pociechę mogę napisać następujące rzeczy (z doświadczenia mamy dwóch
totalnych niejadków 2,3 lata oraz 8,5 miesiąca – pisałam o nich w tym wątku):
1. Jeśli zrobiłaś badania i nic złego nie wyszło, więc jest niejadkiem z
natury – to NIC dziecku nie będzie, moi chłopcy, poza mizerną wagą, są
ruchliwi, zdrowi i towarzyscy.
2. Będzie lepiej – ja na to czekałam aż starszy skończy 2 lata, ale ku
mojemu zdziwieniu, potrafi zjeść czasami coś sam bez zabawiania (np. jeden
posiłek dziennie, pozostałe 3-4 dalej podajemy mu zabawiając go intensywnie).
3. Twoja córeczka najprawdopodobniej nie będzie miała kłopotów z nadwagą
(to pocieszające, zwłaszcza teraz, gdy tyle maluchów w wieku przedszkolnym i
wczesnoszkolnym walczy z tą przypadłością).
4. Wzrost i tak jest uwarunkowany genetycznie (tak mnie pocieszali
lekarze) więc niejadztwo w dzieciństwie (poza skrajnymi wypadkami
niedożywienia, ale 8.100 w wieku 9 miesięcy się do nich na pewno nie zalicza)
nie wpłynie na wygląd i rozwój Twojej córki.
5. I ostatnie pocieszenie – przy drugim dziecku łatwiej jest matce (piszę
o sobie) walczyć z tym stresem, nie jestem oczywiście całkiem wyluzowana, ale
potrafię odrobinę racjonalniej spojrzeć na problem niejedzenia młodszego, a
straszy wydaje mi się już na tyle samodzielny, że też tak strasznie nie
dramatyzuję.
A teraz trochę się statystyki: Młodszy ur. 12.01.2003, waga urodzeniowa 2.850,
teraz waży ok. 7.600 – i to chłopiec, a podobno chłopcy są zwykle więksi (ale
nie moi J)
Mój młodszy zjada w ciągu dnia:
8.00 pierś
11.00 Nutramigen z kaszką ryżową 100 ml
13.30 zupka + jabłko ze słoiczka 80 + 60 gr
16.00 Nutramigen z kaszką ryżową 100 ml
18.00 pierś
21.00 pierś
I w nocy nastawiam sobie budzik na 12.00 i 3.00 i karmię go przez sen piersią.
Naprawdę rozumiem Twój stres, sama jakieś półtora roku temu płakałam przed
każdym karmieniem, w trakcie i po karmieniu. Karmiłam zawsze w duecie – ja z
łyżeczką (przez smoczek absolutnie nic), a ktoś w roli teatrzyku. Efekt był
taki, że to, że mały słabo jadł zawsze było winą mojego męża (jakoś na nim
musiałam odreagować), jak zjadł nieźle miałam dobry humor, jak słabo to byłam
wściekła na cały świat – istna paranoja.
Moje rady o niani nie miały spowodować, że dziecko zacznie jeść chętnie, raczej
chodzi o ochronę nerwów mamy. Z własnego doświadczenia wiem, że łatwiej
usłyszeć, że mały zjadł 70 gr (zamiast porcji np. 150 gr) niż przez pół godziny
namawiać go, aby tę malutką porcję zjadł.
Mi osobiście psychicznie pomagały dwie rzeczy:
1. Rozmowy z mami innych niejadków (a są tacy, naprawdę nie jesteś sama z
tym problemem).
2. Powrót do pracy, a raczej wyjście z domu (wyrównałam spadek swojej wagi
spowodowany stresem, trochę psychicznie odpoczęłam i szybko zaszłam w drugą
ciążę. Młodszy trochę sam „wprosił” się na ten świat, ja, pełna najgorszych
doświadczeń, w życiu bym się nie zdecydowała na powtórkę z rozrywki).
Także będzie lepiej, na pewno choć półtora roku temu sama w to nie wierzyłam.
Ewentualnie spróbuj homeopatii dla małej, moim chłopcom chyba troszkę pomogło
na ich słabiutki apetyt.

[kara25]

Mój synek ma prawie rok. Jest niejadkiem.Na początku miałam ogromne problemy z
wsadzeniem mu czegokolwiek do buzi. Zatykał buzię, wył w niebogłosy. Ja
doprowadziłam się przez to do depresji. Zaczełam łykać syropek Melisal, Bardzo
polecam. Uważam,że powinnaś przedewszystkim sie uspokoić.Twój synek
prawdopodobnie wyczuwa twoje napięcie i czuje się zagrożony.Tak to tłumaczyli
mi lekarze. Poza tym jeśli nie chce siedzieć w foteliku to niech nie siedzi.Mój
mały lata po całym mieszkaniu, a ja za nim z łyżeczką.Wiem ,że to zwariowany
pomysł i nie powinno takie zachowanie mieć miejsca, ale to jedyny sposób na to
by Filip coś zjadł.
Mam tylko jeden problem.Filip nie chce jeść rzadnych zupek oprócz mlecznych.
Drze się strasznie gdy próbuję mu je wcisnąć.Łykam wtedy 2 łyżki Melisalu lub
tabletki Nervendragets i już jestem spokojna.Spróbuj.A może twoje maleństwo też
nie lubi czegoś jeść?Spróbuj dać mu coś innego.
Wiem co czujesz, ja też mam czasami dosyć i myślę o zozszarpaniu go na szczępy
ale to przecież cząstak nas samych. Takie małe bezbronne maleństwo, któremu coś
dolega a my głupki nie potrafimy go zrozumieć. Tak naprawdę to powinnyśmy być
złe na same siebie.
Napisz mi jak dalej poszło. Powodzenia

[goska271]

skąd ja to znam. U nas było bardzo podobnie, tyle że przestał jeśc jak zaszłam
w ciąze z drugim dzieckiem, a swoją drogą ciekawe skąd półtoraroczne dziecko
wie że mama jest w ciąży. Nie jadł prawie nic pił jedynie soki i nie rósł, nie
przybierał na wadze, a gdy urodził się brat to już był koszmar. Zrobiliśmy mu
wszystkie badania i nic. Dopiero potem lekarka stwierdziła, że to chyba sters
i wtedy do nas dotarło że on tak przeżył rodzeństwo. Więc niestety maluch
często zostawał u mioch rodziców a my zajmowaliśmy się naszym niedoszłym
jedynakiem i powoli były efekty. Tak więc wydaje mi się że to jednak psychika,
on sie juz przyzwyczaił że jedzenie to zdenerwowana mama, a dzieci to
wyczuwaja bezbłędnie i dlatego tak się zachowuje i spirala się nakręca. Nie
karmisz go piersia więc nie ma przeszkód żeby zrobił to ktoś inny, proponuje
zgubić się na jeden dzien dziecko zostawic z tatą z babcią ciocią kimkolwiek,
kto na karmienie nie zareaguje nerwmi. Mały jest już w miare duży możecie
zacząć urozmaicać jedzenie i szukać tego co mu będzie smakowało. Pozwól mu się
pobawić jedzeniem, w końcu to sie przyjemniej sprząta niż wymiociny. Niech się
ubrudzi, wypacka, a przy okazji coś tam sam wsadzi do buzi. I na koniec radze
zdać się bardziej na swoja intuicje i na obserwacje dziecka a nie na lekarzy.
Oni twojego maluch widzą przez 15 minut i wydaja osądy i wygłaszają swoje
mądrości, aty jesteś z nim 24 h na dobe i znasz go najlepiej. Naprawde
najtrudniej spróbować i zobaczyć, że tata, babcia czy niania też się nim dadzą
rade zająć na chwile.

[yenna_m]

wiesz, ja se tak mysle, ze facet ma powazny uraz do samej czynnosci jedzenia

on sie chyba boi tego, co nastepuje, gdy
je

facet pokojarzyl, ze: o nie je, wiec ty sie zloscisz, wiec on nie je, bo sie
boi zlosci, wiec Ty sie zloscisz, wiec on sie boi... i tak sie nakrecacie

z kazdym z chlopakow mialam taki problem.

Do starszegopodeszlam emocjonalalnie - co ja przezylam, zeby go nakarmic, to
moje.

mlodszego olalam

za kazdym razem, gdy nie chce jesc - sprawdzam paszcze, czy aby pleniawki nie ma

i wiesz co? nie nalegam. Bo jak zaczynam naciskac, karmic, na sile, to dopiero
zaczynaja sie klopoty.

facet sie blokuje i na bank jest 2-tygodniowa szarpanina.

takie male tez nie jest glupie.

Moje sposoby (poza olaniem problemu):
jest pora jedzenia to
mlogego bach! na łózko, w jedna łapke fdaje klucze, w gruga cos rownie
zakazanego i atrakcyjnego. A w pycholu ładuje smoczek od butli
I jakos idzie

drugi sposob:
karmienie na spiąco
ale tu trzeba cwiczyc

acha - moze sprobujcie zmienic zwyczaje jedzeniowe. Bo wlasnie zmiana osoby
karmiacej to zmiana zwyczajow. Nie chce jest - zamiast trzymac go na rekach -
poloz na lozku, podluz mu pod glowe poduszke (ja w sumie nie podkladam). I
usmiechaj sie do niego, sprobuj mu smoczek wsadzic do pyszcza przez zabawe.
Albo (jesli karmisz inaczej, zrob to w atrakcyjny sposob). Dziecku jedzenie
musi sie kojarzyc z czyms przyjemnym.
Inaczej nie wygrasz tej bitwy.

generalnie przelamcie schemat zachowan zwiazanych z samym karmieniem

no i sugestia dla Ciebie: musisz popracowac nas schizą: "mlody zjadl tyle i
tyle, czyli za malo".

Mlody zje tyle, na ile ma ochote.
A ty ewentualnie, jesli uznasz, ze sie martwisz - daj mu do lapki chrupke
kukurydzianna (przeciez to kaszka kukurydziana, jest b. kaloryczna-niech se
doje po posilku i po krzyku)

I jeszcze jedno: nie jestesmy maszynami. Jednego dnia mamy wilczy apetyt, a
inny przezylibysmy na buleczce, jogurciku i kawie.
Daj mu szanse samodziellnie wyregulowac swe jedzeniowe potrzeby.

Hartu ducha zycze, bo tego chyba najbardziej potrzebujesz.

PS: Sprobuj wyluzowac z tym nerwowym karmieniem na dwa-trzy tygodnie. A potem
znow pomyslimy, co z tym zrobic. Ok? Mysle, ze bardzoej szkodliwe jest
rozwalanie dziecku poczucia bezpieczenstwa przez siłowe karmienie, niz trzy
tygodnie gorszego jedzenia.
JEstem przekonana, ze zalappie.

Moj Kluha za kazdym razem, gdy go oleje, zalapuje.
A tez ma charakterek ))))))

[yenna_m]

podłóż, rzecz jasna.
Jedna literka a czlowiek na idiote wychodzi

Pozdrawiam serdecznie
YennaM