czy wasi mezowie sa jednoczesnie waszymi

[lilka69]

najlepszymi przyjaciolmi?
czy bardziej bliscy niz rodzice?

u mnie raczej tak. pisze raczej bo jestem po wymianie zdan wiec na jakis czas
punkt widzenia zmienil mi się

a tak na powaznie to chyba maz dla mnie jest blizszy niz nawet dziecko bo jego
dluzej mam.

[mma_ramotswe]

Bardziej bliski niż rodzice?? No zdecydowanie!

[sanna.i]

Nie.
Moimi najlepszymi przyjaciółmi są rodzice.
Mam bardzo realistyczne podejście do małżeństwa. Więzi z rodzicami tak łatwo
nikt nie przetnie.Z mężami bywa baaaardzo różnie.

realistyczne podejście?

[mma_ramotswe]

Tak to nazywasz?

[sanna.i]

Tak. Za dużo "dobrych" małżeństw znam, które się w końcu rozwiodły.
Nie mam zamiaru nikogo przekonywać, że akurat moje poglądy są słuszne.
Ale..Ja mam absolutną pewność, że moi rodzice mnie nie wystawią w trudnej
sytuacji, i absolutnie zero takiej pewności co do mojego męża. Życie pokaże.

[mma_ramotswe]

To ja Ci bardzo współczuję, ze zdecydowałaś sie wyjść za osobę, co
do której masz ZERO pewności, że Cię nie opuści. Jakiś absurd

[sanna.i]

A ty masz 100% pewności, że cię mąż nie zostawi? Wybacz, dla mnie to naiwność.
Mnie się wydaje, że zawsze jednak warto być przygotowanym na różne scenariusze,
w myśl zasady: oczekiwać najlepszego i być przygotowanym na najgorsze.
Co do rodziców, mam 100%.

[mma_ramotswe]

sanna.i napisała:

> A ty masz 100% pewności, że cię mąż nie zostawi? Wybacz, dla mnie
to naiwność.
Niech jest to dla Ciebie co chce, nie ma to dla mnie znaczenia. 100%
nigdy nie możesz mieć pewności w żadnej kwestii. Ale między 100 a 0
jest jeszcze całą gama liczb... Ale zero zaufania do męża...
przerażające

[betty_julcia]

Ale co ma do tego zaufanie????
Kurcze, ja mogę mieć 100 proceni i co to zmieni? Tu nie chodzi o to
czy zdradzi czy nie zdradzi. Moze sie za 10 lat okazać że jednak nie
chcą być razem, ze każde chce pójść w inną stronę.
Ja jestem z tych osób które nei będa z tego powodu jęczeć na forum,
rwać sobie włosy z głowy, przeżywac tragedie,uczyć się zyć na nowo,
bac sie o swój los i przyszłość.
Mam takie nastawienie że buduję mój los i przyszłosć na bierząco a
po ewentualnym rozstaniu mogłabym pozostać z mężem w przyjaźni....
A taki człowiek co ufa, ślepo wierzy nie jest nastawiony na różne
koleje losu i jak cos jest nie tak, to swiat mu się wali...

Taki nie do końca zaufanie wcale nie musi źle swiadczyć o związku,
wręcz przeciwnie, może byc konstruktywne.
Ja nie moge powiedziec że do siebie mam 100 procent zaufania a co
dopiero do kogoś.

[mma_ramotswe]

Ma zaufanie do tego bardzo dużo. Jak mi ktoś przysięga "i nie
opuszczę cię", a ja rozgłaszam, że ma zero wiary w to, że mnie nie
opuści - to chyba nie wierzę w tę przysięgę w ogóle, prawda? To po
jakiego diabła ślub w ogóle?

[gabrysia_s]

Wybacz, ale jeśli masz takie podejście do męża to możesz mieć 100% pewności, że
Cię zostawi. Gdyby mój mąż powiedział, ze jego rodzice są ważniejsi dla niego,
niż ja to tez bym się zastanowiła nad naszym związkiem.
Czyli co, chodzisz do rodziców także po rady dotyczące waszego małżeństwa?

[sanna.i]

Dokonujesz nadinterpretacji. Nigdzie czegoś takiego nie napisałam. Dla mnie
przyjaciel to ktoś, kto mi pomoże w dołku, a nie ktoś, do kogo łażę skarżyć się
na męża.
A co do tego, kto kogo zostawi, daruj sobie wróżenie z fusów, bo moze to właśnie
spotka ciebie, a nie mnie?
I skąd taka agresja? Bo napisałam co myślę i jakimi zasadami JA się kieruję? A
czy ja tobie każę myśleć tak samo?

[mma_ramotswe]

Ciekawe, gdzie Ty w wypowiedzi gabrysi znalazłaś agresję

[yoggi87]

Akurat moj maz jest mi owiele blizszy niz rodzice, Ci sa totalnie do
bani... Zero kontaktu i wiezi przez cale zycie, ale gdyby bylo
inaczej to moze wlasnie oni byliby mi blizsi. Ale dziecko jest
numerem jeden w moim zyciu, mezow moge miec jeszcze ze czterech a
dzieci, ile by ich nie bylo sa jedyne i na zawsze.

[gryzelda71]

Rodzice to rodzice,mąż to mąż,przyjaciele to przyjaciele.Inne relacje nie ma co
porównywać.

[abocijawiem]

O to to wlasnie. Nie ma co porownywac. Inne oczekiwania i inne
relacje. Monz to monz i monzem(?) pozostanie. Dziec to dziec a
rodzic to rodzic i kazdemu wedle zaslug i statusu. Tak ja mam
ulozone.

[betty_julcia]

Mma ramotswe nie da sie wszystkich uczuć wrzucić do jednego worka.
Dziwi mnie twoje zdziwienie i wymiana zdań.

Po pierwsze relacje trudne do porównania. Są rózne rodzaje miłości i
zaufania. Nie mogę porównać miłości do męza i miłości do rodziców bo
na zupełnie innch podstawach budowana.
Najważniejsze sa dla mnie dzieci, na pierwszym miejscu. I nie
dlatego ze kocham je najbardziej, najmocniej... kocham je
bezwarunkowo i ich zycie i dobro zależy ode mnie, dlatego są
najważniejsze.

Rodziców tez bezwarunkowo bo oni tak kochali i kochają mnie i całe
życie mnie wspierali i przy mnie byli i będą choćby swiat się walił.
Ja przy nich też.

Mąż, kocham go warunkowo Zaufanie mam ograniczone. Nie wiem czy
zawsze przy mnie będzie i czy w najtrudniejszych chwilach będzie
mnei wspierał. Mam nadzieję że nie będzie okazji go wypróbowywać.
Mam ograniczone zaufanie, wcale nie dlatego ze mąż dał mi powód do
tego, wręcz przeciwnie, nie dał. Ale taka jestem. Tak, to jest
realistyczne podejście i nie współczuje sobie tego. Takie podejście
motywuje do działania, do bycia samodzielną i dzieki temu zadowoloną
z życia. Nie chcialabym ufać bez granic, poddać się mężowi i zyć ze
swiadomością ze bez niego swiat się kończy. Moje podejscie jest
takie, ze kocham go bezgranicznie i namiętnie ale jakby co.....życie
zawsze będzie piękne

[ma_dre]

gryzelda71 jaka ty madra kobieta jestes! lepiej bym tego nie ujela!

[miminko]

hehe a ja mam dziecko dluzej niz "meza"

moj jest na pewno bardziej moim przyjacielem niz ja jego
przyjaciolka. poza tym staram sie za bardzo z nim nie spoufalac,
zeby pozadanie za szybko nie wygaslo umowmy sie, na ogol jestem
dla niego jedza, za to w lozku jest najlepiej

co ciekawe, on jest ten sam znak zodiaku co moja najlepsza
przyjaciolka i calkiem podobnie ze soba rywalizujemy, tworzac tzw.
"love-hate relationship"

[eilian]

Zdecydowanie tak. Najfajniej jest nam gdy jesteśmy razem, lubimy spędzać
wspólnie czas, podróżować, rozmawiać. Choć, jak to chłop, nie zawsze potrafi
zrozumieć zawiłości mojej duszy, ale się stara

[inia33]

owszem, jak najbardziej

[gagunia]

tak, jestesmy. mysle, ze gdybysmy sie rozstali to tez bysmy przyjaciolmi
zostali. czasem mam wrazenie, ze jestesmy bardziej przyjaciolmi niz mezem i
zona... co niekoniecznie jest takie dobre.

[katrio_na]

Oj, bo to wszystko zalezy od zazylosci w rodzinie. Jakos nie
potrafie jednych stawiac wyzej od drugich. Ale dopoki mamy male
dziecko to jednak ono jest najwyzej, pewnie jak bedzie w wieku
osiagania pelnoletnosci i usamodzielniania sie wszystko sie unormuje
i wroci do poziomu 0.

[birka87]

No właśnie to wszystko zależy... Z moim narzeczonym rozumiemy się jak z nikim
innym, jest mi najbliższą osobą na świecie, najlepiej mnie zna, jak nikt inny
z moją mamą mam bardziej nie wiem nawet jakie kontakty, ale z córką chciałabym
mieć inne nie tak bardzo oficjalne

[novembre]

Nie.
Przyjaciolka jest przyjaciolka i siostra.
Maz nie jest przyjacielem i chyba nie ma ochoty nim byc.
Dziecko jest zdecydowanie na pierwszym miejscu, jesli chodzi o bliskosc. A nie maz.
Mezow to mozna miec na peczki .

nov.

[hrabina_murzyna]

Pewnie, że jest moim najlepszym przyjacielem. Ja wychodzę z
założenia, że tak naprawdę w małżeństwie przyjaźń, czyli spędzanie
razem czasu, gadki o dupie maryni, zwierzanie się z probleow jest
ważniejsze niż seks czy namiętność. Mimo to nie mowię, iż rodzice
nie są moimi przyjaciołmi. Ot każdy ma miejsce w szeregu i każdy
inne.

[mama-zuza]

Ja wychodzę z
> założenia, że tak naprawdę w małżeństwie przyjaźń, czyli spędzanie
> razem czasu, gadki o dupie maryni, zwierzanie się z probleow jest
> ważniejsze niż seks czy namiętność.

Z tym to ja sie nie zgadzam.....ja co prawda nie mam meza(i nie
zamierzam miec) ale od spędzania czasu,rozmów o dupie maryni mam
przyjaciółki i w tym przyjaciela a od seksu i wspolnych
problemow,obowiazkow,prowadzenie domu faceta.....Chociaz czasem
brakuje mi wspolnego spędzania wolnego czasu ale poprostu my sie za
bardzo różnimy-każdy lubi co innego

[18_lipcowa1]

jest - najlepszym.
Do tanca i rozanca. Jako kumpel, kochanek, maz. W kazdej postaci.
Moge mu powiedziec wszystko i czuje sie przy nim soba.
do rodzicow mam inny stosunek - bardziej poblazliwy, czuly, pelen
wdziecznosci. Przyjaciolmi trudno mi ich okreslic, sa rodzicami. Nie
zwierzam im sie z wielu rzeczy bo od razu by sie martwili. Po co ?

[karola1008]

lilka69 napisała:

> najlepszymi przyjaciolmi?
> czy bardziej bliscy niz rodzice?
>
> u mnie raczej tak. pisze raczej bo jestem po wymianie zdan wiec na
jakis czas
> punkt widzenia zmienil mi się
>
> a tak na powaznie to chyba maz dla mnie jest blizszy niz nawet
dziecko bo jego
> dluzej mam.
Moj mąż jest moim najlepszym przyjacielem. A relacji rodzic-dziecko
do relacji żona-mąż to bym nie porównywała. Inny typ miłości.

[doral2]

moim najlepszym przyjacielem jestem ja sama....czasami P
nic nie jest dane na zawsze, dziś jest tak, jutro może być inaczej...

dziś mąż jest najlepszym przyjacielem, jutro może być najgorszym wrogiem, nic
nie jest dane na zawsze....

[rotera]

tak,
wiem, ze drogie jest moje szczęście, samopoczucie, troszczy się o
mnie, jest moim przyjacielem, powiernikiem
nie moge tego samego powiedzieć o rodzicach, ani teraz ani jako
dziecko

i nawet po wymianie zdań albo w jej trakcie nie mam wątpliwości co
do powyższych
wymiana zdań z rodzicami też nic nie zmienia, utwierdza tylko w
przekonaniu

bardziej niż dzieci? nie wiem, chyba nie, inaczej
dzieci wyfruną, my będziemy i to jak i czy będziemy zależy od nas
a ze wględu na własne dzieciństwo na dzieci i własnych rodziców też
patrze inaczej
stram się dać moi dzieciom poczucie, że są ważne, bezpieczne, że ich
dobro i uczucia są dla nas najważniejsze, nie zwierzam im się jednak
i nigdy nie powiem im, że moja mama/ich babcia to...
oni dostaną w miare możliwości cukierkowy obrazek, w miare bo sami
widzą i faktów z ich życia już nie nagne ani nie przekłamie

[truscaveczka]

Tak. A są inne możliwości? Przecież gdyby nie był przyjacielem, nie byłby i mężem.

[lila1974]

Tak, uważam swojego męża między innymi za przyjaciela.
Natomiast nie rozpatruję kwestii, kto jest mi bliższy on, rodzice,
czy dziecko - taki temat dla mnie nie istnieje.

[gosika78]

Przyjacielem jest.
Do rodziców bym nie porównywała - zupełnie inny rodzaj relacji pomijając to, że mąż dziś jest, jutro może go nie być, a rodzice rodzicami pozostaną choćby nie wiem co.
A jeśli chodzi o dziecko - tak, instynktownie bardziej je kocham i gdybym (odpukać) miała dokonać wyboru, wybrałabym dziecko.

[agao_72]

moi Rodzice nie zyją. a najbliższa jest mi moja przyjaciółka - znamy
się od 14 roku życia i od tego czasu nie ma w zasadzie ani jednego
dnia bez przynajmniej jednego słowa.