Zaraz mi serce pęknie

[wedlowka]

A właściwie już mi pękło Mój synuś dostał dziś ataku rozpaczy
gdy wychodziłam do pracy (miesiący byłam z nim na urlopie). Złapał
mnie za szyję i nie chciał puścić, babcia w tym momencie stała się
głównym wrogiem, którego odpychał. Jego płacz-szloch-wycie słyszałam
jeszcze na parterze (mieszkamy na 4 piętrze. Całą droge wyłam i
teraz już też płaczę.

[evee1]

E tam, synek pewnie po pieciu minutach juz byl szczesliwy i nawet
nie pamietal dlaczego wczesniej rozpaczal. Przerabialam to z dwojka -
normalka, tylko trzeba sie uzbroic w nerwy ).

[limonka_3]

A czy ta babcia jest taka straszna?
Albo synek nie ma jeszcze dwóch lat i trudno mu wytłumaczyć pewne sprawy?
No tak, dzieci są różne. Ja byłam z moimi do 3 roku życia, a babcię tak kochają
że nigdy nie było problemu z zostawieniem ich (nawet jak był jeszcze tylko
jeden), kiedy musiałam sama coś załatwić.
Myślę że musisz zacisnąć zęby i przeczekać. W przedszkolu młodsze dzieci zwykle
aklimatyzują się 2 tygodnie, może z babcią jest podobnie??

[jowita771]

Przypomniało mi się, jak poszłam do pracy, kiedy córka miała rok. Przez trzy czy
cztery dni byłam na szkoleniu i widywałam dziecko tylko, jak spało. Ryczec mi
się chciało bardzo, ale tłumaczyłam sobie, że to tylko kilka dni, a potem
normalny czas pracy. Pierwszego dnia, jak zostawiłam dziecko pod opieką cioci,
to po drodze myślałam, że wrócę i zrezygnuję z podjęcia pracy. Zaskoczyłam wtedy
sama siebie, nie wiedziałam, że ze mnie taka kwoka.

[margotka28]

ja siedziałam z dziećmi dwa lata. Później opiekowała się nimi
teściowa. I też słyszałam ich płacz i rozpacz. Trwało to jakiś czas.
Później przeszło. Od nowa zaczęło się,kiedy poszli do przedszkola.
Po dwóch tygodniach płacz ustał. Teraz idą do zerówki i domyślam
się, że pierwsze dni też nie obedą się bez płaczu.

Na pocieszenie powiem, że moje dzieci płakały tylko jak wychodziłam.
Za chwilkę już było dobrze.