Mój mąż nie chce pracować

[mela111]

Nietety (paradoksalnie) dostaje co miesiac spora kwote i to go totalnie
rozpuscilo. Chce oczywiscie pracowac w blizej nieokreslonej przyszlosci, ale
za duze pieniadze i najlepiej od razu na wysokim stanowisku. Na razie wstaje
o 10tej (wczoraj wstal o 12tej!), i caly dzien lezy przed telewizorem lub
lazi gdzies tu i tam. Czasem cos zalatwi, mnie gdzies zawiezie, wezmie
dziecko na spacer, albo zrobi zakupy. I tyle jego aktywnosci. Doprowadza
mnie to do szalu, rozmowy nic nie daja, bo on do zwyklej pracy nie pojdzie,
wymysla jakies niesamowite sposoby zarobienia pieniedzy... i nic nie robi.
Dodam, ze ma wyzsze, dobre wyksztalcenie i gdyby chcial, to mialby gdzie
pracowac. Tyle, ze rzeczywiscie poczatkowo bez jakichs finansowych rewelacji.
Naprawde nie moge juz na niego patrzec jak snuje sie po domu w gaciach, nic
nie robi, zeby cos osiagnac, tylko fantazjuje, co bedzie, jak bedzie mial te
pieniadze.
Nie wiem, czy mi cos poradzicie, bo z nim sie nie da o tym rozmawiac. Ale
chcialam sie wyzalic, moze ktos napisze cos pocieszajacego...

[sojanka]

Mela, a czemu chcesz żeby Twój mąż pracował?

Bo jak piszesz kasę dostaje co miesiąc (ja też tak chce, co trzeba zrobić?)
więc jak rozumiem nie dla pieniędzy?
Czy chodzi o jego rozlazłość, rozciągnięte portki i to, że staje się coraz
mniej pociągający do rozmowy itp?
Bo jeśli to drugie to myślę, że jeśli nie praca, to chociaż jakieś hobby mógłby
sobie znaleźć? Coś co pozbierało by go do kupy?
Mój niemąż też siedział w domu (co prawda z dzieckiem) a mnie doprowadzało do
szału jego rozlezienie i rozciągnięte portki
Poszedł do pracy za 5 zł za godzinę - nie zarabia zbyt duzo, ale jest lepiej
zebrany do kupy. Zaczął wysyłać cv i teraz ma codziennie rozmwy o pracę w
firmach komputerowych za na pewno więcej niż 5 zl za godzinę))

[wieczna-gosia]

No wlasnie to samo mam pytanie.
Na pewno to co trzeba zrobic to sprawic zeby maz przejal ciezar opieki nad
domem. Jego pomoc nie moze byc okazjonalna. Musi miec pewne rzeczy do
zrobienia. Ale tak ogolnie to ja tez nie chce pracowac )) i w dodatku nikt
mi za to nie placi. I tez zdarza mi sie pospac do poludnia, z tym ze i tak
musi byc wszystko zrobione co byc musi. Ale maz w moj plan dnia nie wnika )
A dlugo taki stan trwa? Bo moze twoj maz do tej pory zyl bardzo intensywnie i
teraz jak ma okazje to sobie leniuchuje?

[sowa_hu_hu]

znam takie przypadki... niestety nie moge zrozumieć postawy twojego męża - w
końcu jest głowa rodziny! co z niego za facet!!!zachowuje sie jak dziecko ,
tak jakby nie znał realnego świata... przeciez nie dostanie stanowiska
dyrektorskiego na pstryknięcie palcami!!!z resztą po co ja to mówie - sama o
tym dobrze wiesz... niw wiem co ci poradzić współczuje ci i moge sie tylko
domyslac jak okropnie sie z tym czujesz...
musisz chyba z nim ciągle rozmawiać...
a może daj mu jakies ultimatum?

pozdrawiam serdecznie

[mela111]

Dlaczego chce zeby pracowal...Dlatego, ze jest sfrustrowany brakiem zajecia,
ze staje sie rozlazly,ze ma abicje a nie ma sukcesow. Moge zrozumiec, ze nie
chce pracowac, ja gdybym nie musiala, tez pewnie bym nie pracowala, ale niech
COS robi! On robi bardzo niewiele. Krany kapia, drzwi skrzypia, podloga sie
polamala, trzeba wymienic, sufity prosza o pomalowanie i setki innych rzeczy.
A on siedzi i oglada komisje sledcza. Caly dzien. Ja wstaje o 7, zajmuje sie
dzieckiem, sprzatam, zmywam, piore, a on spi do 10tej. Gdy go prosze, zeby
odkurzyl, mowi: dobrze pomysle o tym. Oczywiscie w koncu sama odkurzam. Jest
potwornie leniwy. Ok, niech nie chodzi do pracy, ale niech robi cos
konstruktywnego dla domu, dla siebie, dla nas. A on sie nudzi. Nie ma co ze
soba zrobic. Wstaje o 10tej i bierze do lazienki piwo. Slabo mi sie robi na
taki tryb zycia. Moze nie powinnam wnikac w jego rozklad dnia (?), ale w
znacznej mierze w nim uczestnicze!

[iwi.c]

Przeczttałam Twój list i zaczęłam się zastanawiać nad moją sytuacją choć jest
dokładnie odwrotna. Mam mężą pracocholika!!! Tomek jest cudowny, naprawdę
jestem z nim bardzo szczęśliwa ale problem polega na tym, że on ciagle pracuje
a ja całymi dniami siedze w domu z malutka i uwsteczniam się jak fiks. W
dodastku leje i nawet nie mozna wyjść do parku żeby się pożalić takim jak ja.
Nie pocieszam Cię, tez nie chciałabym mieć w domu leniwego męża, ale może jeśli
macie za co żyć doceń chłopa w domu, spróboj spojrzeć na niego i jego gacie
troche inaczej. Nie pozwól mu spać do 12 tylko znajdż mu jakies domowe zajęcia.
Jeśli nie pracuje zawodowo niech się weżmie do roboty w domu i pomoze Ci
trochę. Dasz sobie radę! Jestes w końcu kobietą, pokaż charakter! Powodzenia.
Iwi. Mama słodkiej Majeczki(2,5 miesiąca) i żona pracocholika.

[mela007]

A dlaczego nie usiadzecie do rozmow i nie podzielicie sensownie obowiazkow?

Ty przynosisz pieniadze bo pracujesz . On ma pieniadze ( czego mu zazdroscisz -
ja bym to samo czula na twoim miejscu).

W jakim celu zdjelas z niego cala odpowiedzialnosc za dom? Bo to w Polsce jest
norma? Zapoponuj mu, ze to on odpowiada za funkcjonowanie domu, do czasu kiedy
moze sobie na to pozwolic ( he he tez wylaza ze mnie stereotypy - maz moze
myslec o domu do czasu kiedy nie pracuje, a kobieta zawsze musi , niezalznie
czy pracuje czy nie ).

Zrob dobra kolacje, wrecz mu ksiazeczki z rachunkami (zgaduje ze tez Ty
placilas), powiedz ze chetnie sie przylaczysz i bedziesz we wszystkim mu
pomagala, ale TO on odpowiada za tak wazne przedsiebiorstwo jakim jest dom -
logistyke czyli zakupy, pranie, rachunki.

I ciesz sie ze masz tak luksusowa sytuacje Mimo strat z ktorymi bedziesz sie
musiala liczyc na poczatki (swetry ugotowane w 60 stopniach, pusta lodowka,
odlaczony prad z powodu zapomnienia o zaplaceniu rachunkow).

podr - Mela ktorej maz rozniez nie pracuje a ma pieniadze i jest to baaardzo
wygodna sytuacja. Dla mnie

[mela111]

Oczywiscie, jest jakis tam teoretyczny podzial obowiazkow, ale on sie
potwornie miga. strasznie trudno cos od niego wydebic. Sam z siebie raczej sie
niczym nie zajmie, trzeba mu mowic. No to mu mowie:"prosze cie, napraw
prysznic, bo zle dziala". "Dobrze, naprawie jutro, bo dzisiaj jest juz za
pozno". Mija jutro, pojutrze. "Miales naprawic prysznic". "Tak, zrobie to, ale
nie mam (tu w zaleznosci od sytuacji), srubokreta, mlotka, srubek. Zrobie to
jutro". Znowu mija jutro, pojutrze.
Lampa, ktora zepsula nam sie pol roku temu, nie dziala do dzis.
To co mam robic, kary mu wymyslac?
O mamuniu.

[wieczna-gosia]

Mela nie mozna sie poddawac. Faceci tak maja. Jak on sie nie wezmie to
wezmiesz sie ty, najwyzej mu pobrzeczysz.
Przestan robic za niego. Przeprowadz kojelna rozmowe, spiszcie dokladnie co on
musi robic. Nie odpuszczaj, rozmawiaj i badz upierdliwa na maxa. Pokaz mu co
to znaczy niedotrzymana obietnica ze cos zrobisz. I gadaj gadaj gadaj.
Niestey uniwersalnego sposobu nie ma (

[libra.alicja]

O, cudownie byłoby być rentierem. Nie pracować i miec pieniądze. Ale trzeba
mieć jakiś cel w życiu. Choćby jakieś hobby.

A czy rzeczywiście macie aż tyle piniędzy, ze nie przydałoby się więcej?
Twój mąż nie ma żadnych marzeń, które chciałby zrealizować (podróże, super
smochód, itp.) i które zmotywowałyby go do pracy? Czy wystarczy mu, ze starcza
na życie i już?

Mój mąż był w podobnej sytuacji, gdy jego firma bankrutowała i przestała
wypłacać pensje. On przestał wtedy chodzic do pracy, ale formalnie był
zatrudniony i była szansa na odzyskanie pieniędzy, więc trwał w takim
zawieszeniu. Wtedy też do 2-giej w nocy grał w gry komputerowe, spał do
południa i snuł się po domu bez celu (pokornie wypełniając moje zadania).
Tylko że on w tym czasie nie dostawał żadnych pieniędzy i był w dużym stresie,
który tak rozładowywał
Trudny okres minął, teraz ma nową pracę i znów siedzi tam cały dzień, a
sytuacja wróciła do normy.

[mamausi]

czytając twój post, miałam wrażenie jabym to ja napisała!Mam dokładnie to samo
i to samo czuję!czasami zastanawiam się czy chcę jeszcze być z tym
człowiekiem,ale zawsze wtedy powtarzam sobie, że wkońcu będzie musiał pójśc do
pracy i wszystko się zmieni,ale czekam i czekam i nic,nawet nie szuka pracy
tylko wymysla wciąz jaki to "interes rozkręci"!tylko że aby mój mąz wyszedł z
domu to potrzebna jest awantura, bo jemu się poprostu nie che,spacer to dla
niego tortura.Dziecko bardzo kocha, ale on jest tylko od zabawy z dzieckiem.
Nie mam już siły! Jak znajdziesz jakąś receptę na takiego nieroba to prosze
napisz, bo ja jak widzę codziennie jak siedzi od rana na gaciach przy
komputerze i wrzeszczy że mam mu śniadanie zrobić,albo że koszulki nie
wyprasowane, że brudne rzeczy i on nie ma co ubrać,że bałagan-jaka ze mnie
zona...to mnie ch..... bierze!

[e.beata]

A dlaczego ma cokolwiek w domu robić skoro od tego jest żona.
Pomarudzi, pokrzyczy ale w końcu zrobi .

Ja nigdzie nie znalazłam zapisu że obowiązkiem żony jest robienie śniadań i
prasowanie podkoszulków męża.

[evee1]

Ja na poczatku chcialabym wiedziec skad mozna miec pieniadze
nie chodzac do pracy. Bardzo bym chciala wiedziec, bo ja
tak bardzo chce!!!!

Poza tym, ja nie rozumiem dziewczyny dlaczego Wy to wszystko robicie?
Wiem, bo jak nie zrobicie, to nie zostanie zrobione. I moze
wlasnie tak powinnyscie zrobic. Wezcie sobie na wstrzymanie
i tylko siebie i dziecko karmcie.
Moim zdaniem mozecie sprobowac usiasc z facetemi i niech on
zrobi liste rzeczy, ktore wydaje mu sie, ze trzeba w domu zrobic
i ile razy na tydzien:
odkurzanie 1 w tygodniu
pranie 3 razy
sniadanie 7 razy
obiad 7 razy
odprowadzenie/przyprowadzenie dziecka do przedszkola/szkoly 5 razy

I jakos z nim wynegocjowac, kto co ma robic. A poza tym jak chce tracic
swoje zycie, to niech traci. Tylko niestety zly przyklad dziecku daje ((.
Moj malzonek to tez jakby mogl, to by nie pracowal, ale wie, ze jak
teraz popracujemy, to moze za 10 lat nie bedziemy juz musieli (chociaz
to malo prawdopodobne). I ja mojego gonie do roboty, teraz juz nie
musze, bo wie, ze pewne rzeczy trzeba zrobic. Ale nie zrezygnowalam
z jego obowiazkow nawet jak siedzialam w domciu z dziecmi ).

[mela111]

Jejku, widzisz, jak to jest: dorosli faceci a zyja jakimis fantazjami. Jak tak
mozna zyc obok rzeczywistosci! Majac dziecko, zone, dom. Kurcze.
To chyba obie jestesmy wkurzone, co? Jak myslisz, czym by sie zajeli, gdybysmy
ich zostawily?
Moze sie zmienia...
Pozdrawiam

[addria]

Wydaje mi się, że to przez tą bezczynność Twój mąż wpędza się stopniowo w
jeszcze większą. Każdy człowiek potrzebuje jakiejś siły napędowej, która
popychała by go do działania. Utrzymująca się przez dłuższy czas stagnacja w
codziennym życiu powoduje, że jesteśmy podatni na depresje, nic nam się nie
chce, nawet z czasem wyjść z domu.
Częściej w takiej sytuacji nie potrafią odnaleźć się mężczyźni, którzy
przyzwyczajeni są zwykle do swojej roli pana domu, który wychodzi z domu rano,
a wraca wieczorem, żeby utrzymać rodzinę. Czyli idzie polować, żeby rodzina
miała co jeść
Tkwimy wciąż w stereotypach, które wyznaczają kobiecie i mężczyźnie swoiste
role społeczne i domowe. Otoczenie dziwi się, jesli to kobieta przejmuje rolę
przypisaną mężczyźnie, a mężczyzna biegający ze szmatą po domu i zajmujący się
dziećmi, to wciąż osobliwość.
Ja pracuję od ponad pół roku, a mąż zajmuje się synkiem i domem. Decyzję o
takim podziale ról podjęliśmy wspólnie, choć nie ukrywam, że z konieczności.
Jeśli mielibyśmy taką możliwość, to natychmiast zamienilibyśmy się.
Pracuję na pełny etat, więc kiedy wracam do domu nie mam zamiaru biegać,
sprzątać, prasować, itp. wolę zająć się dzieckiem i tak też robię.
Bałagan mi nie przeszkadza, bardziej przeszadza mojemu mężowi, więc on
sprząta .
Męzowi nie mam nic do zarzucenia, cały dom jest na jego głowie i robi to
dobrowolnie (a może dlatego, że wie, że ja i tak po przyjściu z pracy nic
bym nie tknęła...
Mój mąż sprząta całe mieszkanie, włącznie z łazienką, zmywa, gotuje dziecku
obiadki, przygotowuje czasami coś dla nas do zjedzenia, po moim
poinstruowaniu , a ja potem robię resztę, chodzi z dzieckiem na spacery,
płaci rachunki, wychodzi codziennie po mnie na przystanek i robimy razem
bieżące zakupy.
Nie powiem, że taki podział ról sprawia nam satysfację, ale obydwoje rozumiemy,
że tak narazie musi być, że musimy się jakoś uzupełniać. Może kiedyś to się
zmieni. Nie wiem.
Dogadać się trzeba umieć w każdej sytuacji. Wymagać czegoś od siebie i siebie
nawzajem również. Postawić na szczerość i zaufanie.
Bez tego jest ciężko i pojawiają się konflikty.
Życzę powodzenia i pozdrawiam,

[mela111]

Evee, pieniadze ma, bo jest wlascicielem lokalu w centrum miasta. Wynajmuje go
na biuro. Tak jak ktoras z dziewczyn napisala, mamy pieniadze na zycie, ale to
rzeczywiscie nie sa jakies kokosy. Jakbym chciala sobie kupic cos drozszego do
ubrania (np. musze zimowa kurtke, i chce ladna!) czy jakies drogie buty, to
niezle trzeba by bylo pokombinowac. On ma oczywiscie marzenia: dom, jacht
itp., ale mam wrazenie ze zyje jakimis fantazjami o nich-co to bedzie, jak juz
bedzie mial duze pieniadze. A nie jest w stanie zajac sie zwyklym, nudnym i
mozolnym zarabianiem pieniedzy.
Wiem, ze nicnierobienie rozleniwia potwornie i prowadzi do jeszcze gorszego
nicnierobienia. Dlatego tak mnie to martwi. Ja tylko licze, ze w koncu z nudow
czyms sie zajmie...Obym sie nie przeliczyla.
Co do zajec domowych, rzeczywiscie, macie wszystkie racje, trzeba byc twarda,
ustalic zasady i byc konsekwentna.Musze tak zrobic!
Oj mamo, tylko juz slysze te klotnie...

[scotlandyard4]

Cześć,

Rzeczywiście twoja sytuacja jest "trudna" i nie wiem za bardzo co ci poradzić?
Ale serdecznie cię pozdrawiam i życzę szybkiego i pozytywnego rozwiązania
sytuacji...

Jeszcze raz pozdrowionka!!! Trzymaj się...

Sylwia

[podenka]

Czytam to i jakbym słyszała o sobie i moim mężu poza drobiazgiem-nie dostaje
żadnej kasy ale nie siedzi w domu tylko ciągle gdzieś jeździo robiąc wrażenie,
że coś robi. Ale bez efektów. To ja głównie zarabiam na dom i także już nie
wiem jak wybrnąć z tej sytuacji. Prośby i grożby nie skutkują. Chyba zastosuję
metode upierdliwości w wymuszaniu obowiązków domowych-wydaje się to być
rozsądnym pomysłem
Pozdrawiam Justyna