jak to jest być tą drugą żoną?

[new5]

Kocham kogoś kto się rozwodzi ,ja sam to robie również.Jestesmy razem od kilku
lat.Chcemy się pobrać,jednakze teraz gdy rozmawiam z Nim to rodzą się rózne
wątpliwości jak ja sobie poradzę z jego ex....Dzieci nie ruszam,są pełnoletnie
,dorosłe chłopaki.
Jego jeszcze zona raz nie chce mu dac w spokoju odejsc,poniza się ,odstawia
cyrki i histerie.Nie wiem co jej do głowy przyjdzie .To taka kobieta bluszcz.
Natomiast On wydaje mi się ze ma jakies poczucie winy wobec rodziny,przebąkuje
,ze preciez on na początku będzie musiał jej pomóc w niektóych sprawach np.z
domem ,prądem -takim "męskimi "sprawami.

Szlag mnie trafia ....ona ma istniec w naszym życiu...przeciez ona jest
dorosłą,sama sobie da radę!

Moze się mylę ale czy ta pomoc nie zaszkodzi naszemu związkowi.

Czy któras z Was jest tą drugą żoną i jak sobie radzicie.

[luxure]

Moment...Ty jesteś druga w kolejce do tego Pana, niestety. Tamta
Pani była pierwsza. Tego nie zmienisz...Trzeba było o tym pomyśleć
zanim komuś rozbiłaś rodzinę!

[gabrysia5]

luxure napisała:
Moment...Ty jesteś druga w kolejce do tego Pana, niestety. Tamta
> Pani była pierwsza. Tego nie zmienisz...Trzeba było o tym pomyśleć
> zanim komuś rozbiłaś rodzinę!

Chwileczkę.Nie wiesz czy autorka rozbiła rodzine,a jesli nawet to
nie sama.Był jeszcze mężczyzna, który ma wolną wolę i zdolność
podejmowania decyzji.

[lucerka]

> Moment...Ty jesteś druga w kolejce do tego Pana, niestety. Tamta
> Pani była pierwsza. Tego nie zmienisz...Trzeba było o tym pomyśleć
> zanim komuś rozbiłaś rodzinę!

A skad wiesz, ze to ona mu rodzine rozbila a nie on jej? Matko, te
teksty o rozbijaniu rodziny rozwalaja mnie po prostu. Do tanga
trzeba dwojga.

[mamaisi]

Ja na szczęście jestem pierwszą żoną.
Ale jeśli facet się rozwodzi i ma ku temu powody, to zupełnie nie
rozumiem dlaczego miałby nadal się tak bardzo poświęcać dla kobiety,
od której odchodzi. Jeśli zdrowa jest i dorosła to przecież powinna
poradzić sobie z własnym życiem.
Szczerze mówiąc, gdybym była w takiej sytuacji, jak autorka wątku,
to mocno zastanawiałabym się nad wiązaniem (czyt. ślubem) z owym
mężczyzną. Chyba musiałabym trochę poobserwować, czy przypadkiem
ten "bluszcz" nie przesadzi się do mojej doniczki...

[gabrysia5]

mamaisi napisała:
... Szczerze mówiąc, gdybym była w takiej sytuacji, jak autorka
wątku, > to mocno zastanawiałabym się nad wiązaniem (czyt. ślubem) z
owym > mężczyzną. Chyba musiałabym trochę poobserwować, czy
przypadkiem > ten "bluszcz" nie przesadzi się do mojej doniczki..."

Doskonała odpowiedź!!Brawo.

[cora73]

"dlaczego mialby sie nadal poswiecac dla kobiety od ktorej
odchodzi"........Dlatego ze: pana meczy poczucie winy? pan jest
czlowiekiem ktory tak naprawde nie wie czego chce? Jezeli autorka
watku byla powodem rozwodu, to niech wezmie jedna mozliwa opcje pod
uwage: ze moze zostac 2, ale wcale nie ostatnia zona pana

[ik_ecc]

Ja nie jestem, ale moja przyjaciolka jest. Z pierwsza zona utrzymuja
kontakty (tam jest dziecko, chociaz teraz to juz dorosly chlopak,
ale na poczatku mial 8 lat) bardzo poprawne. Chwilami nawet
towarzyskie (wiem ze na swieta sie widuja razem wszyscy) i jakostam
pomocne. Moja przyjaciolka twierdzi ze nigdy nie byla zazdrosna, ale
jej maz ze swoja pierwsza rozstali sie duzo wczesniej i bardzo
neutralnie.

W takie cos co Ty opisujesz to rzeczywiscie bym sie nie pakowala, bo
tam jeszcze za duzo emocji jest.

[gacusia1]

Ja jestem ex-zona i nigdy nie prosilam mojego exa o pomoc. Wolalam
go nie ogladac i radzic sobie sama.
A z takimi,co "zarowke pomagaja przykrecac" ex-zonie to trzeba
krotko.
Jesli dzis masz watpliwosci...to pomysl co bedzie za 5 lat. .-)

[new5]

Tak emocje tam jeszcze są.....ja zaczełąm się pierwsza rozwodzic rok temu i Wiem
ze mną tez targały emocje,no ale pomagac exowi....nie wpadłam na taki pomysł.

Puki co kazałam przemysleć to co powiedział i zastanowic się jak to moze wpłynąć
na nasz związek.

[e_r_i_n]

Jak jest być drugą żoną - normalnie. Pod warunkiem, że mąż umie
oddzielić te 'części' życia od siebie. Rozwod oznacza, ze byly maz
ma obowiazki wobec dziecka. Byla zona musi radzic sobie sama.

nic nie musi

[nangaparbat3]

e_r_i_n napisała:

> Jak jest być drugą żoną - normalnie. Pod warunkiem, że mąż umie
> oddzielić te 'części' życia od siebie. Rozwod oznacza, ze byly maz
> ma obowiazki wobec dziecka. Byla zona musi radzic sobie sama.
Nie musi. Moj były maż pomaga czasem mnie, nie tylko w sprawach dziecka, ja
jemu, czasem tez pomagam jego nowej zonie, bo ma dwoje maleńkich dzieci i czasem
jest jej bardzo trudno. A poza tym zwyczajnie ja lubie (bylego też - i nic
wiecej z tego nie wynika).

[e_r_i_n]

Ok, korekta - musi, jeśli komukolwiek z układu przeszkadza inna sytuacja.

[nangaparbat3]

OK

[annasi23]

A ja jestem córką pierwszej żony. I prawdę mówiąc nie zazdroszczę drugiej żonie
mojego ojca, czyli swojej macosze. Chociaż ona i tak ma nieźle, bo ojciec jej
się podporządkował i nie widuje się z nami (mną i moimi braćmi) prawie wcale.
Mimo, że jesteśmy dorośli, to wciąż trudno nam to zaakceptować.
A druga żona - no cóż, sama chciała. Nie zmieni tego, że jej mąż miał wcześniej
żonę i dzieci. Widzę, że ona jest zazdrosna o nas i myślę, że często robi mu z
tego powodu awantury.
Ale sama sobie takie życie zaserwowała - rozbiła rodzinę, więc nie może
oczekiwać serdecznych kontaktów. A trudno żyć ze świadomością, że jest się
nielubianym. I że jest się tą drugą.

myślę , ze niepewnie- mozna byc nastepna puszczana

[rita75]

kantem

[bsl]

jak sie jest drugą po pierwszej ( i nie jest sie przyczyną rozpadu
związku ) to całkiem ok , natomiast jak sie jest druga przed trzecią
to już mniej różowo

[rita75]

> jak sie jest drugą po pierwszej ( i nie jest sie przyczyną rozpadu
> związku ) to całkiem ok

byc moze, ale tu raczej chodzi o przypadek, gdy lasia jest przyczyną

[wieczna-gosia]

jesli maz puscil kantem zone z lasia to winny jest on. Jego jeszcze zona takze,
bo nigdy nie ma tak ze tylko jedna strona jest winna- oczywiscie skala jest
nieporownywalna, ale jednak. Lasia nie jest winna bo niby czemu ma byc winna? ze
byla we wlasciwym miejscu i o wlasciwej porze? Ze maz sie zakochal zanim sie
rozwiodl? Lasia jest co najwyzej winna rozpadu wlasnego malzenstwa.

[rita75]

jesli maz puscil kantem zone z lasia to winny jest on. Jego jeszcze
zona takze,
> bo nigdy nie ma tak ze tylko jedna strona jest winna- oczywiscie
skala jest
> nieporownywalna, ale jednak. Lasia nie jest winna bo niby czemu ma
byc winna? z
> e
> byla we wlasciwym miejscu i o wlasciwej porze?

To jest odpowiedz na moj post? Chyba nie...
Tylko chcialam powiedziec, ze pan ma ku...ki charakter.

[kawka74]

> Jego jeszcze zona raz nie chce mu dac w spokoju odejsc,poniza się ,odstawia
> cyrki i histerie.Nie wiem co jej do głowy przyjdzie .To taka kobieta bluszcz.

Chyba nie wymagasz od porzucanej kobiety, żeby grzecznie ustąpiła Ci miejsca? I,
co by nie mówić, jej też nie jest łatwo. Śmiem nawet twierdzić, że trudniej, niż
Tobie.

> Natomiast On wydaje mi się ze ma jakies poczucie winy wobec rodziny,przebąkuje
> ,ze preciez on na początku będzie musiał jej pomóc w niektóych sprawach np.z
> domem ,prądem -takim "męskimi "sprawami.

Widać czuje się nie w porządku i będzie podcierał sobie sumienie reperując
kontakty i zakładając uszczelki w kranach. Ex niechybnie to wykorzysta (trudno,
żeby nie), a Ty będziesz siedziała jak Job na gnoju i czekała.

[lawenda22]

new5 przemysl dobrze swoja sytuacje. Czy nie masz czasem na imie
Marta.

[new5]

a co Marta miała by z mną wspólnego?

całkiem dobrze:)

[be_em]

na moje szczęście ta pierwsza kiepsko sie dogadywała i z mężem i z
jego rodziną, więc miałam ułatwione a tak serio: jestem drugą żoną
dłużej, niż pierwsza pierwszą, im się nie udało, nam tak, oni się
nie mogli dogadać, my jesteśmy przyjciółmi, a wszystko dlatego, że
oboje jesteśmy po związkach, wyszliśmy z nich pokaleczeni i razem
lizaliśmy rany. Nauczyliśmy sie szanować to co dla małżeństwa jest
istotne. Banalne, ale trafiliśmy po prostu na siebie idealnie.
Obydwoje też zakończyliśmy poprzednie związki dość stanowczo i
bezpowrotnie. Ja zamknęłam 12 letni związek, ślubny 5 letnie
małżeństwo. Ja bez dzieci, on z synem. Nigdy nie broniłam spotkań z
dzieckiem, od początku młody bywał i bywa u nas regularnie. Teraz
mamy też wspólne dzieci. Owszem na początku miałam podobne myśli, że
może on zechce wrócić do ex dla dziecka lub bedzie mial wyrzuty
sumienia. Ale szybko mi przeszło, bo jak napisała errin odciął się
jednym ruchem od ex żony, ex życia. Wszystko związane z dzieckiem
interesuje go jak najbardziej, pomaga, finansuje, dzwoni, gada na
gg, przywozi, odwozi, itd. Ale sprawy ex małżonki w sensie zeputego
kranu nie intersują go zupełnie, mimo, że na początku były próby
spotkań na tzw. cieknący kran Powiem ci tylko tyle, że gdyby
wówczas mój ślubny nie odciął się i jeździł te krany naprawiać - nie
wyszłabym za niego.

[spacey1]

Ja nie jestem drugą żoną, więc się wypowiem czysto teoretycznie. Wiążąc sie z
rozwiedzionym mężczyzną nigdy nie można być pewnym, dlaczego tamten związek nie
przetrwał. I to niezależnie od tego, co ci mówi ukochana osoba (wina oczywiście
po stronie byłej żony). Po drugie - nie sądzę, aby dało się tak całkowicie
zerwać relacje, o ile rozwód nie nastąpił z towarzyszeniem awantur, rękoczynów
itp (wtedy to jest nawet wskazane). Kiedy ludzie rozstają się w miarę
kulturalnie, to, jak obserwuję wokół, kontakty są nadal podtrzymywane. Głównie
ze względu na dzieci. I to niezależnie od tego, czy te dzieci są dorosłe, czy
nie. jak sobie wyobrażasz np. urodziny syna czy córki albo ich ślub. Chyba nie
będą wybierać między zaproszeniem ojca i matki.
Zachowanie Twojego faceta świadczy o tym, że to on czuje sie winny rozpadowi
związku. W sumie taka postawa całkiem dobrze o nim świadczy. A to, czy to
wpłynie na wasz związek, to tylko i wyłącznie kwestia tego, czy
a) - facetowi można zaufać
b) - rzeczywiście tamto uczucie w nim wygasło.

Jeśli na a i b nie możesz z czystym sumieniem odpowiedzieć "Tak", to zastanów
się dobrze. Jeśli zaś odpowiesz "Tak", to zaakceptuj tę trudną sytuację.

[dee.angel]

spacey1 napisała:

> Ja nie jestem drugą żoną, więc się wypowiem czysto teoretycznie. Wiążąc sie z
> rozwiedzionym mężczyzną nigdy nie można być pewnym, dlaczego tamten związek nie
> przetrwał.
Faktycznie teoretyzujesz. Sa wyjatki Mozna byc pewnym. I nie w kazdym
malzenstwie sa dzieci.

[spacey1]

jasne, są sytuacje oczywiste (kryminalne na przykład). I jak nie ma dzieci to
jest inaczej. Ale reszta moim zdaniem się kupy trzyma

[dee.angel]

Niekoniecznie kryminalne Czasami faceci tez mowia prawde, no zdarza im sie
popatrz

[spacey1]

[spacey1]

Wiesz co, nie chce mi się domyślać, co masz na myśli. Zapewne to, że facet
potrafi się przyznać, ze to była jego wina. Ale wtedy związek też jest ryzykiem.

[dee.angel]

No tak, oczywiscie. Opcja, ze ludzie sie rozstaja, bo im nie po drodze razem nie
wchodzi w rachube. Nie mowiac o tym, ze o rozwodzie z winy kobiety nikt nigdy na
tym swiecie nie slyszal, no bo JAK BY TO BYLO MOZLIWE, nie?
Smieszna jestes troche

[spacey1]

Wchodzi w rachubę jak najbardziej. Tylko skąd można wiedzieć, że napotykasz ten
właśnie przypadek? Ale ok, spotykając kawalerka/pannę też nigdy nie wiesz tak do
końca, na kogo trafiłeś/aś

[kawka74]

Czasami faceci tez mowia prawde, no zdarza im sie
> popatrz

Mówią, czasem nawet całą prawdę :p
Żaden przytomny facet nie przyzna się, że rozwód nastąpił z jego winy, chyba że
winą jest szaleńcza miłość do nowej partnerki; wtedy przyznanie się jest nawet
wskazane.

[new5]

Tu w mojej sytuacji związek się rozpada bo trafilismy na siebie -kupe lat temu i
juz rozstac się nie mozemy.Kochamy się i tyle.

[spacey1]

z jednej strony to piękne i można wam pozazdrościć, ale z drugiej ...

[new5]

Zobaczymy jak to będzie w praniu,nie chcę awantur to juz miałam w swoim
małżenswie.StAram się rozmawiac ale wogóle to chyba jeszcze za
wczesnie....jeszcze nie mamy nic uregulowanego do konca.Zaskoczył mnie wczoraj
ta pomoca żonie....,obawa...dlatego napisałam .
On musi zrobić najpierw porządek ze swoimi emocjami i poczciem winy,potem mozemy
budowac nasze małżenstwo .Mna targały tez emocje ok 8 miesiecy od złożenia
pozwu.Teraz mam nareszcie spokój ale ja szukałam pomocy dla siebie u
psychologa.To nie sa łatwe sprawy.Za wczesnie weszlismy chyba na różne tematy...

[e_r_i_n]

spacey1 napisała:

> Wiążąc sie z rozwiedzionym mężczyzną nigdy nie można być pewnym,
> dlaczego tamten związek nie przetrwał.

Kurde, to jednak podwójnie przerąbane mają też samodzielne matki.

[magiczna_marta]

> Wiążąc sie z
> rozwiedzionym mężczyzną nigdy nie można być pewnym, dlaczego
tamten związek nie
> przetrwał.

No tu wiadomo, Pan jeszcze nie rozwiedziony, a powodem rozpadu
autorka tematu.

[burza4]

spacey1 napisała:

> Wiążąc sie z rozwiedzionym mężczyzną nigdy nie można być pewnym,
dlaczego tamten związek nie przetrwał.

a czy powód ma aż takie znaczenie, skoro najczęściej mowa o
niezgodności charakterów? to, co jedna osoba postrzega jako wadę,
dla innej będzie neutralne, albo wręcz będzie zaletą.


Po drugie - nie sądzę, aby dało się tak całkowicie
> zerwać relacje, o ile rozwód nie nastąpił z towarzyszeniem
awantur, rękoczynów> itp (wtedy to jest nawet wskazane). Kiedy
ludzie rozstają się w miarę> kulturalnie, to, jak obserwuję wokół,
kontakty są nadal podtrzymywane.

wiesz, to że czasem trzeba nie oznacza, że jest to pożądane
rozwiązanie. Można rozwieść się bez awantur, a po prostu nie mieć
żadnej potrzeby utrzymywania kontaktów poza niezbędnymi sytuacjami.
Bo ludzie rozwodzą się po to, żeby NIE być ze sobą, bo się po prostu
nie lubią.


> W sumie taka postawa całkiem dobrze o nim świadczy. A to, czy to
> wpłynie na wasz związek, to tylko i wyłącznie kwestia tego, czy
> a) - facetowi można zaufać
> b) - rzeczywiście tamto uczucie w nim wygasło.

Wg mnie to nie chodzi o kwestię zaufania, a o podatność na
manipulacje, na granie na poczuciu winy. Wezwanie do byłej żony, bo
trzeba jej naprawić kontakt będzie tak samo irytujące w przypadku
100% pewnego faceta, który poza litością żadnych uczuć do byłej żony
nie ma.

Powiem tak...

[scarlett.o-hara]

Mój jeszcze wtedy nie-mąż jak się rozwodził, to też mówił, że jak jeszcze ex-żona go poprosi o jakieś prace męskie w domu typu naprawa kranu czy wbicie gwoździka, to on jej pomoże... Cóż, zaskoczenie, ale oki. I co się okazało w praktyce? Tak mu dała popalić przy podziale majątku (najlepiej, aby on wziął wszystkie kredyty, a ona same aktywa - podział był notarialnie, ale kłótnie duże wcześniej), potem odstawiała szopki w sądzie począwszy od tego, że mając nogę w gipsie nie zjawiła się na sprawę rozwodową, ale latać do kościoła i na uczelnię w weekendy to mogła i wiele innych spraw) to teksty typu, że nie-mąż wbije jej gwoździki ulotniły się z szybkością światła.
A swoją drogą, to skoro on chce jej pomagać, to po co się rozwodzi. Ja to tez wtedy nie-mężowi powiedziałam, niech ona sobie wynajmie fachowca.
Pozdrawiam.

[drie]

Powiem Ci nie z mojego, ale bliskiego doswiadczenia.

Jedna para po prostu sie wypalila. I on bez problemow przychodzi
wywalic ciezka szafe czy czasem ida na obiad dopiac sprawy wciaz
ciagnace sie.

Druga para, niestety z kobieta bluszczem. Bezdzietna. Tak dowalila
chlopu, ze uciekl do samotnosci a nie innej. Teraz po pol roku
poznal kogos. I kazda srubka, zarowka, uszczelka dokrcona przez
niego jest przez interpretowana: on wciaz mnie kocha, przeciez nie
przychodzilby tu marnujac wolny czas gdyby mnie nie kochal. I
podjazdy czyni. Zal patrzec. Z boku stojac widze, ze dla niej samej
byloby lepiej gdyby on tych srub nie dokrecal, bo ona moze juz te
pol roku wczesniej zdalaby sobie sprawe, ze to koniec i zaczela to
przegryzac. A tak stoi w miejscu ze zludzeniami i dopiero zacznie
oczy otwierac.

Mysle, New5, ze Twoj pan powinien to sobie tez uswiadomic, ze
biegajac tam - daje jej nadzieje. A ona bedzie sie jej kurczowo
trzymac do ostatniej sruby.

[fajka7]

Nie jestem druga zona, ale mam swoje zdanie na temat relacji z
ludzmi bluszczami, bo takie osoby spotyka się na codzien w każdych
okolicznościach, nie musi to być eksmalzonek.
Cenie sobie wlasna autonomie, a także autonomie mojego związku. Bez
pewnej sporej dozy niezależności nie potrafie funkcjonowac, wiec nie
akceptuje wokół siebie osob próbujących się na mnie uwiesic w
jakiejkolwiek formie i mnie uzależniać.
To samo dotyczy mojego małżeństwa – nie wchodzimy z mezem w układy,
które naruszaja nasze osobiste granice, ingeruja w nasz związek. Nie
umielibyśmy tak zyc.
Zadaj wiec sobie pytanie jak Ty chcesz zyc i czego oczekujesz od
tego związku, a nastepnie sprobuj ustalic czy to w ogole możliwe z
tym facetem.
Nie znając sytuacji nie ma co osadzac, ale mnie się w oczy rzucil
fakt, ze facet ma dorosłe dzieci, co oznacza, ze jeśli jego zona
jest rzeczywiscie bluszczem, on z nia spędził ze 20 lat i tkwil w
chorym układzie. To jest bardzo wymowne. Dlaczego nie rozwiodl się
wczesniej? Czy caly czas z nia mieszkal? Przez wiele lat Waszego
związku? Skoro ona tak o niego walczy prawdopodobnie tak, bo gdyby
mieszkal z Toba od lat, chyba by nie dostawala histerii na widok
pozwu. Nie wiem tego, Ty wiesz.
To by moglo znaczyc, ze facet jest po prostu od niej uzależniony,
skoro potrzebowal tyle czasu, żeby spróbować odejść, jeszcze nie
odszedł, a już zaznacza, ze nadal będzie uczestniczyl w jej zyciu.
Jeśli on ma poczucie winy, to znaczy, ze odczuwa lęk przed zona,
zreszta bez lęku nie byloby uzależnienia. Takie bledne kolo. I teraz
pytanie czy facet tkwiący cale zycie w pozycji zaleznej w ogole
potrafi inaczej zyc i zbudowac nowy zdrowy związek?
Bo do tej pory był z Toba, ale w zupełnie innym układzie, a teraz
szykuje się niezależność i tworzenie zupełnie nowej jakości. Może
wiec warto jak ktos pisal najpierw sprawdzic jak to dziala, gdy
rzeczywiście będziecie razem i zaczniecie działać wspolnie, żeby się
przekonac czy jesteście zdolni to dźwignąć, a nie od razu leciec do
urzedu, bo to można zrobic zawsze.
A z jego eks on powinien sobie radzic, a nie Ty, tak na marginesie.

[fioretti]

Nie wiem jak to jest byc druga zona,ale wiem,ze nigdy nie chcialabym byc na
takiej pozycji.Moze dlatego,ze po prostu w zyciu tez nie lubie byc druga,trzecia
ani nastepna w kolejce.Z przykladow w rodzinie uwazam,ze drugie zony zazwyczaj
psuja stosunki w rodzinie.Powoduja,ze facet odciana sie od
dzieci,szwagrow,kuzynow.No ale ma te swoja druga polowke zone,bo nikt nie lubi
byc sam,wiec sie bierze co sie nadarzy.Ale z wyzej wymienionych powodow i
doswiadzczen uwazam,ze drugie zony sa taka druga kategoria pod kazdym wzgledem.

[madziulec]

Nie wiem dlaczego jakos jedne kobiety moga bez skrupulow sypiac z zonatymi,
zwiazanymi facetami i wtedy sie mowi, ze to on jest winien, a inne nie pojda z
nim do lozka, chocby on je na rekach nosil i blagal.

I nie jest to kwestia zauroczenia, fascynacji czy diabli wiedza czego. Czasem
jest to kwestia tego, ze niektore kobiety zaczynaja myslec nie tylko innymi
czesciami ciala (co tak chetnie zarzucamy facetom), a myslimy mozgiem.
I wtedy nie wmawiamy sobie jakichs milostek, myslimy o odpowiedzialnosci,
konsekwencjach, prawdomownosci.

Zaczynamy sie zastanawiac, czy same w podobnej sytuacji chcialybysmy byc
postawione i jak bysmy sie poczuly.
No wlasnie mile panie.
Wszystko pieknie. Druga zona.. On niby winien. A trzecia zona?? Czwarta??? Jak
wy sie wtedy poczujecie?? jak pietnaste kolo u wozu?

[narsen]

Jezu, ale pierdoły Naprawdę wszystkie Panie są tak na 100% pewnie siebie i męża? "Że on by nie potrafił", że "Ja nigdy..." Jak nic gratuluję dobrego samopoczucia. I naiwności.
Pogadamy za kilka lat.

[mateoeasy]

przeczytalam te wszystkie posty i wniosek jest taki,ze bycie druga
zona nie oznacza porazki,ale gdy sie nie rozbija malzenstwa swego
przyszlego powiedzmy meza.wiesz ,bo z kobietami to tak jest,same
niekiedy bywaja kochankami zonatych facetow,a potem ,gdy niestety
same sa zdradzane,to zachowuja sie jak histeryczki.a twoj facet
bedzie mial poczucie winy ,bo nie byl pewnie szczery ze swoja
zona,no i zawsze sa to trudne decyzje.a tobie zycze ,zebys sama za
pare lat nie stala sie taka kobieta bluszczem,co to bedzie chciala
swoje odcierpiec..