Chodzicie chore do pracy?

[gorzkasweetie]

Znowu jestem chora. Ja chyba łapię wszystko co się da. Zawsze byłam
chorowita i jak do tej pory to się nie zmieniło. Rok temu, gdy
przyszłam do tej nowej pracy, także ostro chorowałam, łapiąc
przedszkolne wirusy dziecka. Ale dzielnie siedziałam przy biurku,
idealny pracownik, który elegancko zaniedbuje siebie, doprowadzając
do rozmaitych komplikacji zdrowotnych.
Teraz mam dość bohaterstwa pracownika roku. Ale... Boję się reakcji
szefa na kolejne zwolnienie. W maju miałam grypę, potem wypadek, a
po nim dwa tygodnie zwolnienia. Niedawno musiałam wziąć tydzień na
chore dziecko. Teraz znowu ja. Załamka. Ale powiedzcie czy warto
ryzykować swoje zdrowie, siedząc w fatalnym stanie, z zapaleniem
krtani, w robocie?
Szef będzie wściekły. Ba, mąż też. Również chory, łazi nieprzytomny
do roboty, bo tak trza. I robi wielkie oczy plus komentarze przy
moich chorobach. Ale kurczę, jak ja siebie zaniedbam, i będę ledwo
się wlec, kto będzie matką dla mojego dziecka?!
Chodzicie chore do pracy? Czy leczycie się porządnie? Sama nie wiem,
czy konsekwencje takiej przechodzonej silnej infekcji moga byc
poważne czy nie ma się czego obawiać?

[deodyma]

nigdy nie bylam chorowita co wcale nie znaczy, ze od czasu do czasu
lapalam jakas niewielka infekcje. tak naprawde to bylam chora w
ciagu 10 lat pracy tylko raz i wtedy bylam 7 dni na L4. zlapalam
angine, mialam wysoka goraczke i wszyscy wiedzieli, ze zle sie
czuje. wiec gdy poszlam na zwolnienie, nie bylo w pracy gadania.

[protozoa]

Jestem przeciwna, aby człowiek naprawde chory chodził do pracy. Co najmniej z
dwóch powodów: pierwszy, że w 100% będzie sam dłużej i ciężej chorował, a po
drugie jest szansa, że zarazi wszystkich współpracowników.
Natomiast zmora nas wszystkich sa ludzie "chorzy". Niestety, w większości sa to
mamy małych dzieci, które z powodu kichnięcia biegną na zwolnienie. Najczęściej
nie chca/mogą pracować w czasie zwolnienia w domu, więc praca spada na innych.
Moja kolzanka-pediatra miała 9 dyżurów, bo 2 inne koleżanki poszły na
zwolnienia. Gdyby były chore - ok. Zgrozą jest zarażanie i tak chorych dzieci!!
Ale one były "chore".
Ja na szczęście pracuję z samymi panami, którzy idą na zwolnienia, gdy sa
naprawdę chorzy, ba czasem trzeba ich na siłe odsyłac do domów. Ale współczuje
tym, którzy pracują wśród "chorowitych".

[madame_edith]

U nas jest przychodnia zakładowa na miejscu i jak ktoś ma wątpliwości czy iść to
go reszta mobilizuje groźbami, że za zarażenie poćwiartują i posolą. Tak więc
sama z siebie bym nie chodziła do lekarza, ale mnie przeważnie wykopią.

[kawka74]

Bohaterstwo dawno mi przeszło - teraz chodzę na zwolnienie kiedy tylko istnieje
taka potrzeba, oczywiście w granicach rozsądku. Jeśli Twój mąż chce być
bohaterem, to niech sobie będzie.

[ipola]

W ciągu ostatniego miesiąca drugi raz jestem chora i chodzę do
pracy. Poprzednio wzięłam w piątek urlop i przez weekend jakoś się
polepszyło, ale nie na długo, więc czasem chyba lepiej się porządnie
wychorować. Nie choruję często, ale przeważnie chodzę wtedy do
pracy, choć jestem za to zła na siebie, bo inni to sobie nie żałują
chorobowego, nawet w największym nawale pracy i wtedy zostaję sama z
tym całym bajzlem i wkurzam się, że taka głupia jestem, bo czy
pracuję tylko za siebie, czy za innych i tak pieniądz ten sam i ani
słowa podziekowań. Ale sobie ulżyłam, uff!

[kawka74]

bo inni to sobie nie żałują
> chorobowego, nawet w największym nawale pracy i wtedy zostaję sama z
> tym całym bajzlem i wkurzam się, że taka głupia jestem

i słusznie
do innych nie miej pretensji, bo to rozsądni ludzie

[nenia1]

Dokładnia, kawka ma rację.
Mało co mnie tak wkurza jak bohaterski pracownik -
kicha, kaszle, siąka nosem; niestety zaraża innych.

[b.bujak]

nenia1 napisała:
> Mało co mnie tak wkurza jak bohaterski pracownik -
> kicha, kaszle, siąka nosem; niestety zaraża innych.


u nas w Japonii ()... nosi się maseczkę na twarzy

[kasulka79]

Ja kiedyś ciągle coś łapałam i jako super pracownik, choćby mnie temeratura
kładła, to pędziłam do pracy co sił jeszcze zostało, lecząc się przy tym
wszystkim co bez recepty i wizyty u lekarza można zdobyć. Do czasu, kiedy takie
kolejne przechodzone przeziębienie doprowadziło do poważnych komplikacji ...
chcąc nie chcąc zaległam w łóżku na długi czas. Przez moje l4 firma się nie
rozpadła, szef może i nie był szczęśliwy ale jakoś się z tym uporał. Od tej pory
nie olewam nawet zwykłego kataru - jest potrzeba bez wahania idę do lekarza i na
l4 (choć chwilowo mnie to nie do tyczy bo jestem sobie na wychowawczym).

[przeciwcialo]

Przekonałam się że nie warto szarrpac zdrowia dla pracodawcy.
Naprawde chora nikomu sie nie przydasz.

chodze bo glupia jestem

[ruta.dl]

Szczytem bylo iles lat temu ze musialam isc do pracy z... ospa
wietrzna, bo cos sie walilo i palilo. Na szczescie tylko na godzine -
zrobilam co trzeba i moglam isc.
Teraz jak mam katar czy przeziebienie to tez chodze, bo szkoda mi
isc na zwolnienie. Ale jestem w 3 m-cu ciazy, wiec moj maz mnie
pilnuje i strasznie sie wkurza jak chora chce isc do pracy. Gdyby
nie on to pewnie bym poszla, bo ja taka dzielna jestem i w ogole

[nunia01]

Czasami faktycznie trzeba stanąć i uszach i swoje odwalić mimo choroby.
Ale traktowałabym to jako sytuację wyjątkową - podbramkową.
Może częste zapadanie na zdrowiu to wynik takiego niedolecznienia?
Czasem lepiej zostać dwa dni w łóżku niż łazić z czymś 2 tygodnie. A po 2
miesiącach osłabiony organizm złapie coś poważniejszego.
Zauważyłam jednak dziwną zależność - te dwa dni w łóżku wypadają mi najczęściej
w weekend albo święta. Praca na tym nie cierpi, ale ja - BARDZO.

[ipola]

Przyłączam się do tego stwierdzenia.

[marzeka1]

Moja koleżanka z pracy była taką super pracownicą, chora- a do pracy (nie mówię o przeziębieniu!),na wiosnę wróćiła z niedoleczonym zapaleniem płuc- teraz jest w szpitalu, mając nawrót zapalenia płuc+ komplikacje, mąż w Iraku, na szczęście do 2 dzieci przyjechała babacia. Nie, jak jestem poważnie chora i mam gorączkę idę do lekarza i na zwolnienie, na szczęście bardzo rzadko choruję, bo dbam o zdrowie.

[verdana]

Tak - niestety wykladowcy nie da się zastapić. A uczelnia nienawizi
odwoływania wykladów.

[beata118]

Też łażę chora na dyżury. Pracuję w Służbie Zdrowia, nie ma ludzi do
roboty i grafik cały się sypie.

Verdana

[bunny.tsukino]

a na jakiej uczelni wykładasz?? Ja się chętnie przeniosę, bo u mnie standardem
są odwoływane zajęcia i to odwoływane jak już student kwitnie dobrą godzinę
przed zamkniętą salą

[dlania]

Bunny - na zaocznych studiach? Za które Ty kase bulisz!? Natychmiast piszcie
skarge do Dziekana, chyba że Wam, to odwoływanie pasuje

[balbina.x]

Nie chodzę chora do pracy, bo choruję sporadycznie, ale jak już mnie coś złapie, to kładzie na łopatki, więc w sumie to nawet wyjścia nie mam - zostaję wtedy w domu i umieram

[bri]

Kiedy czuję się naprawdę źle (gorączka, dreszcze, biegunka, wymioty)
to nie przychodzę. Ale bolące gardło czy katar to nie są dla mnie
powody dla opuszczania pracy. W końcu pracuję siedząc przy
komputerze, w ciepłym pokoju, z nieograniczonym dostępem do herbaty
z cytryną.

[nini6]

Chodziłam chora do pracy, gripex, sudafed i wioo, bardzo byłam dumna, że taka
dzielna i obowiazkowa jestem.
Do czasu, kiedy w zeszłym roku w marcu przeziebienie przesiedziane w pracy nie
zmieniło mi się w zapalenie oskrzeli i płuc.
Zamiast 5 byłam na zwolnieniu 20 dni, czułam się jak zwłoki, zostawiłam kupę
kasy w aptece.
Od tamtej pory zmądrzałam, biorę dwa- trzy dni wolnego jak mnie zaczyna
rozbierać choroba. Nie ma co zgrywać bohatera.

[bi_scotti]

Zapalenie krtani to chyba przeszkadza w pracy tylko nauczycielowi
albo spiewaczce operowej. Bierzesz cos przeciwgoraczkowego,
witaminy, jesli trzeba antybiotyk i dlaczego nie mialabys pracowac?
Przeciez przy tym nie trzeba lezec ani nic takiego.
Nie chodze do pracy gdy zarazam - to jest podstawowa zasada i tego
tez oczekuje od moich wspolpracownikow - zadnego przynoszenia grypek
i innych takich. Pierwsze 2 dni wirusa siedziec w domu i nie
roznosic ale potem to nie widze problemu. Wiadomo, jak ktos np. uczy
a stracil glos to normalne, ze nie przyjdzie do pracy ale do
siedzenia przy biurku milczacy pracownik nawet czesto bardziej
przydatny.
A najlepsza metoda jest zapobiegac. Co to znaczy "zawsze bylam
chorowita"? To znaczy, ze zle sie odzywiasz, za malo czasu spedzasz
na swiezym powietrzu, jesz za duzo cukru, tluszczu, za cieplo sie
ubierasz i ogolnie nie dbasz o higiene. I to z tego co piszesz - od
lat. Bez sensu!

[gorzkasweetie]

Niestety zapalenie krtani jednak trochę przeszkadza. Chodzenie ze zbijaną
gorączka to chyba raczej marny pomysł? Zwłaszcza dla serca? Plus ból - niezbyt
komfortowy. Dostałam od lekarza nakaz leżenia, więc chyba posłucham się.
Zdecydowałam się na dwa dni zwolnienia, liczę że jakoś dojdę do siebie. Trudno,
przeżyję złość szefa. Ciekawe jak on tępi problemy zdrowotne pracowników...
Kiedy sam je ma - nie waha się leczyć.
Nie wiem, czy czegoś nie roznoszę, ostro kaszlę, więc zarażanie jak najbardziej
wchodzi w grę. Cokolwiek to jest - trwa u mnie już od 6 dni i nie widać poprawy,
więc zakładam że podłoże może być bakteryjne i niestety łyknę przepisany antybiol.
Cóż, uwierz, bywają "chorowici", ze słabszą obroną immunologiczną. Od małego
dziecka często chorowałam na gardło i krtań. A w tej chwili z czystym sumieniem
mogę powiedzieć, że jak najbardziej zdrowo się odżywiam, mało jem cukrów,
jeszcze mniej tłuszczów. Gdy tylko jestem zdrowa - ćwiczę, ruszam się jak się
da, spaceruję. Ubieram się stosownie do pogody, w mojej ocenie nie za ciepło.
Nie wiem co może znaczyć dbanie o higienę? Jeżeli masz na myśli czystość
osobistą i otoczenia - to dbam.
Będąc w domu z córką, przez trzy lata, chorowałam baaardzo malutko, dosłownie
raz w roku. Niestety teraz regularnie cykle jest taki: w przedszkolu choroba,
moje dziecko łapie, po kilku dniach ona jest zdrowa, a ja zaczynam chorować.
Jakiś sens w tym jest. Jednak moich zaniedbań w takim związku przyczynowo
skutkowym nie widzę. Zwłaszcza że wobec dziecka przestrzegam takich samych zasad
jak wobec siebie, w żywieniu, ubieraniu itp.
Jeszcze coś - moi współpracownicy są bardzo "dzielni". Zazwyczaj chodzą do pracy
mimo choroby. wskutek tej dzielności jedna z pań właśnie zaprawiła sobie zatoki,
dość konkretnie i od miesiąca nie może ich doleczyć.

[ewcia1980]

Nie chodze.
Pracuje w szkole wiec po pierwsze wtdy ciezko "panowac" nad klasa
gdy sama ledwo panuje nad soba.
A po drugie jest to mega bezsensowne jesli ja jedna co godzine
kicham i prycham na 30 róznych dzieciaków, które łapia cos ode mnie.
i tak zarazamy sie w kółko.
(tak na marginesie - potrafie wyprosic z klasy ucznia i wysłac go do
domu który ewidentnie jest chory wiec głupio czułabym sie gdybym to
ja przyszła chora.)

no,zdarza sie niestety..jesli przezieb.nie gorzej

[jk3377]

to tak...

Jak tylko nie mam gorączki to idę

[zebra12]

Jak tylko nie mam torsji, biegunki czy gorączki to idę. W sumie wypada więc
jakaś choroba raz - dwa razy do roku. Ostatnio raz na dwa lata.

[dlania]

Dziewczyno, przede wszystkim to ty powinnas sobie zrobi c porządne badania
wyjasniające tak niska odpornośc - krew, pasozyty, jakies przeciwciała, nie
wiem, nie znam sie, lekarz ci powinien powiedziec. Bo jesli bedzioesz chorowac
po kilka razy w roku razy 2 tygodnie -= to albo bezrobocie, albo renta zdrowotna.
Ja chodzę chora do pracy, ale choruje raz na dwa lata. Częściej zdarza mi się
nie byc w pracy z powodu choroby dzieci, ale tez najczęściej wykorzystuje wtedy
urlop wypoczynkowy.

[jodi20l]

nie czytałam wszystkich odpowiedzi(lenistwo) w zasadzie to nie
pisałaś chyba na co jesteś chora, ale.... jeśli zarazisz kogoś
wpracy to wiesz, że może żądać od ciebie zwrotó kosztów leczenia??
rozumiem, że chore dziecko też posyłasz do szkoły i przedszkola ale
sama wściekasz się jak ktoś ciebie/dziecko zarazi
Istnieje instytucja lekasz i apteka, leków uodparniających od metra

[pesteczka5]

Zwykle chodzę chora do pracy. Mam taką pracę, że poza mną są tam
niemal sami chorzy więc jeśli ktoś kogoś zaraża, to ktoś mnie. Gdy
zachodzi szczególna sytuacja, kiedy mogłabym zaszkodzić swoją
chorobą - wymieniam się konkretną czynnością z koleżanką w miarę
możliwości.
Często choruję i mam jeszcze dzieci, które też czasem są chore, więc
zwykle klnę i pracuję, lecząc się wieczorami - po prostu padam w
domu na kanapę, biorę leki, ciepłą kąpiel, ciepłe płyny i śpię -
oraz w weekendy.
W domu z powodu choroby spędziłam w sumie dwa czy trzy dni w
ubiegłym roku - raz, kiedy całkiem straciłam głos, i drugi, kiedy
miałam 40 stopni gorączki - to był piątek.
Mam taką pracę, że niestety moja nieobecność sprawi wiele kłopotu i
dołoży namacalnie pracy komuś innemu. Sama załamuję ręce, kiedy nie
ma kogoś z zespołu. Staramy się to robić w miarę równo - wszystkie
mamy dzieci, kłopoty rodzinne, zjazdy itp.

A mój mąż to nie był w pracy z powodu choroby jeden dzień w ciągu
kilkunastu lat - nie wstał z łóżka. Sama zadzwoniłam do jego pracy i
oznajmiłam, że nie przyjdzie, albowiem leży pod kroplówką i nie
raguje na bodźce. Kiedy koło południa zareagował, chciał się zerwać
i biec do pracy, co mu wybiłam z głowy, stawiając przed faktem
dokonanym.

To chyba mimo wszystko głupie, ale przeżywam wielki stres biorąc
wolne.
Natomiast biorę je z takich bzdurnych przyczyn, jak np. urodziny
dzieci

jodi20l

[gorzkasweetie]

Pisałam, teraz mam rodzaj zapalenia krtani, który dzisiaj pogorszył się w
zupełną niemożność mówienia, plus parę przyległych dolegliwości. Słabiutko mnie
zrozumiałaś – NIE CHCĘ chodzić chora do pracy, ale jest na to nacisk ze strony
współpracowników i szefa właśnie. Kto miałby mnie pozywać? Ci, którzy namawiają
do przychodzenia w stanie choroby i sami tak chodzą?
W pracy mam obecnie samych dzielnych - koleżanka z pokoju przychodziła bardzo
chora. Niby wyzdrowiała. Niby, bo tak jak pisałam, obecnie poważnie dokuczają
jej zatkane zatoki, ma problem z uszami - bardzo słabo słyszy po chorobie,
niedługo w końcu idzie do laryngologa.
A gdzież to wyczytałaś że posyłam chore dziecko do przedszkola i się potem
"wściekam"?! Chore dziecko - moje - zawsze siedzi albo z babcią, albo z którymś
z nas, rodziców. NIGDY nie idzie do przedszkola choć odrobinę chore. Lekarz
zawsze mnie i dziecko w czasie choroby ogląda, zwłaszcza że mam opiekę zdrowotną
w firmie. I co może poradzić? Leki i do domu? To nie rozwiązuje sprawy. Mała
wraca z domu zdrowiutka, potem już w szatni połowa dzieci wydobywa z siebie
kaszel gruźlika godzien i po tygodniu i moje dziecko chore. Ale nie wściekam się
na te matki, które przyprowadzają chore, bo rozumiem że mają sytuację zmuszającą
je do takiego smutnego kroku. Ja mam jakieś wyjście, one najwyraźniej nie.
Wściekać to się panie chyba najbardziej mogą, wychowawczynie mojej małej już
n-ty raz chore...
Znasz jakieś naprawdę skuteczne leki uodparniające? Poradź jakieś, bo my już
kilka wypróbowałyśmy i kit!

[anika772]

To zalezy co mi jest, ale jednak najczesciej nie chodze. Moje
choroby to wylacznie uklad oddechowy i struny glosowe, wiec jako
nauczycielka nie mam szans na lekcjach

[mama303]

Nie chodzę, bo to totalna głupota.

[anmala]

Niedoleczone choroby maszczą się, najczęściej bardzo długo. W zeszłym roku w
listopadzie nie miałam czasu wyleczyć się. Zawsze coś, biegli, audyt,
sprawozdania itp. Wytrzymałam do lutego. I w czasie największego zapierdzielu
kiedy już organizm miał dosyć dostałam zapalenie tchawicy ,bezgłosu i
zapalenia krtani.... 14 dni antybiotyk i siedzenie w domu. Za miesiąc powtórka z
rozrywki - antybiotyk zapalenie gardła, i znowu po miesiącu piękna angina ropna,
również antybiotyk. Teraz dochodzę do wniosku, że lepiej posiedzieć parę dni w
domu niż faszerować się potem antybiotykami. A to, że chodziłam chora do pracy i
tak szefostwo miało w d...., a jak byłam na zwolnieniu to zostałam nazwana
nieodpowiedzialną bo jak mogłam i zrobiłam to specjalnie....

[zona_mi]

Nie chodzę, ale mogę sobie na to pozwolić, ze względu na rodzaj
pracy. Gdyby nie to, byłoby ciężko.

[mamagapka]

zawsze sobie powtarzam że nie będę i zawsze chodze. aktualnie mam
zapalenie ucha bo w poprzedni weekend ból gardła i rozbicie ogólne
leczyłam gripeksem zamiast pójśc do lekarza a potem na zwololnienie.
teraz nie słyszę na lewe ucho. a pracuję w szkole. nieżle, co?
już parę dni temu przestało być śmiesznie...

[truscaveczka]

Nie poszłabym chora na 8 godzin, bez szans.
Ale że naraz pracuję max 1,5 h to chodzę.

[aurinko]

Jak jestem chora to idę na zwolnienie i siedzę w domu. Nie wyobrażam sobie, jak
mogłabym chodzić do pracy chora, zarażać innych i narażać swoje zdrowie na
jeszcze większe komplikacje. Zdarza mi się chodzić z katarem, jeśli wiem, że
jest on efektem klimatyzacji - mam taką wadę, że po kontakcie z klimą mam gile
po pas przez jeden dzień, moja córeczka ma identycznie ale nawet lekarze nie
traktują tego jako choroby.

[asia_i_p]

Lekko przeziębiona chodzę, bo mi się nigdy nie chce iść do lekarza.
I wmawiam sobie, że tak lepiej, bo uczniowie nie tracą lekcji.
Jestem ciekawa, ilu już pozarażałam .

[weronikarb]

Tak chodze. Jednak po przemysleniu - ja nie choruje jakos strasznie.
Ostatnio przez 2 tyg. mialam zapalenie gardła. Kaszel czy katar to
tez jakos mnie nei zmusza do L4.

Przez 11 lat pracy (w jednej firmie) mialam tylko 4 dni zwolnienia i
to bylam w szpitalu na zapalenie nerek.
Nie licze ciazy i macierzyńskiego - w ciąży pracowalam do 8 m-ca ,
mialam tylko 2 tyg. zwolnienia w tym czasie - szpitalne zreszta

Gdyby jednak dopadla mnie grypa z gorączka wysoka, dreszczamia i
td. - poszlabym albo na zwolnienie albo urlop wypoczynkowy (mam
jeszcze 12 dni)

Qurcze jaki ze mnie okaz zdrowia

[kocianna]

Jak jestem bardzo chora (gorączka itd) to nie chodzę. Ale teraz mam początki
zapalenia krtani, mocną chrypę, mocny katar, stan podgorączkowy, czuję się
ohydnie - i wiem, że raczej zwolnienia na to nie dostanę, dopóki nie będzie
bezgłosu.
A bezgłos mam w szkole po 5 lekcjach, jak idę z rana do lekarza to jest wszystko
OK... i tak w kółko. Zmienić lekarza??

[loola_kr]

Nie, raczej nie chodzę chora. Chyba, że to katar to tak. A co najgorsze ciesze się z choroby bo mogę być w domu (to straszne )