Czego oczekujecie od pielęgniarek..

[nadrugiemiania]

kiedy Wasze dzieci muszą być hospitalizowane?Czy wazna jest tylko
typowo medyczna opieka czy zależy wam na tym by jak najbardziej
umilić sobie i dziecku pobyt w szpitalu? Czego tak naprawde oczekuje
polska matka?

[kropkacom]

Przede wszystkim fachowej opieki i chociaż odrobiny serca dla małego pacjenta.

[guderianka]

1)zainteresowania
2)empatii
3)wrażliwości
4)ciepła

[yenna_m]

od kazdej osoby wykonujacej prace oczekuje:
- profesjonalizmu
- zyczliwosci
- kultury osobistej
- zaangazowania w pracę

od ludzi pracujacych w sluzbie zdrowia (w tym w domach opieki spolecznej)
oczekuje rowniez
- empatii
- wrazliwosci na cierpienie innego czlowieka


są zawody, ktore nie polegaja na pojsciu do pracy i odbebnieniu swojego.
Niektore zawody (vide: policjant,lekarz, pielegniarka, nauczyciel) to zawody
niestety nacechowane misją (wiem, brzmi paskudnie ). I jesli ktos czuje, ze
nie ma powolania do wkonywania tego konkretnego zawodu - to po co sie tam pcha?
Przeciez bedzie sie od niego oczekiwalo pewnych cech zwiazanych wlasnie z tym
szczegolnym charakterem pracy.

Tak jak np od sędziego oczekuje sie przestrzegania prawa tak od pielegniarki
oczekuje sie wrazliwosci na cierpienie innego czlowieka. Bo taka jest specyfika
tego zawodu, takie nalezy miec do jego wykonywania predyspozycje.

I prosze mi nie wciskac kitow, ze pielegniarki to w pracy sa.
Sędziowie, policjanci, strazacy, nauczyciele takze. A jednak wymaga sie od nich
nie tylko profesjonalizmu ale i pewnyc cech charakteru i specficznej otwartosci
na problemy innego czlowieka.

[andaba]

To chyba zależy od tego, czy się jest z dzieckiem na oddziale, czy nie. W drugim wypadku wiadomo, że oczekuje się czegoś więcej, zwłaszcza względem tych najmniejszych dzieci. W pierwszym wypadku pielęgniarki mogą się wypchać. Co zresztą ochoczo robią - nieraz jestem ciekawa, jak wyglądałaby opieka nad dzieckiem, gdyby zostało samo w szpitalu - pielęgniarki są przyzwyczajone do wyręcznia przez rodziców. Raz zastanawiałm sie , czy nie zostawić syna na noc w szpitalu samego - pielegniarki wpadły w panikę. Świat na głowie staje...

A jeżeli..

[nadrugiemiania]

na dyrzuże są 4 pielęgniarki, a dzieci pod opieką 16 w tym 10 np w
stanie ciężkim? Czy jesteście w stanie zrozumieć pielęgniarki ,że
chętnie korzystają z pomocy rodziców?

[guderianka]

Jestem w stanie zrozumieć wiele
Ale nie sytuację, w której na dyżurze są dwie pielęgniarki i piją
kawę NIE REAGUJĄC ZUPEŁNIE na płacz niemowlęcia które jest głodne ,
które nie reagują na wołanie nastolatki

[kali_pso]

Jakiej niby pomocy?
Chyba w postaci zajęcia się swoim dzieckiem co najwyżej.... albo aż
p
No czasami bywa i tak, że dzieciak bez mamy jest umieszczany w sali
razem z innym, przy którym jest mama, coby mogła służyć
pomocą..czasami uważam to za nadużycie.

[andaba]

Pamiętam czasy, gdy na dyżurze było 40 dzieci i trzy pielgniarki. A odwiedziny mędzy 14 a 16 w niedzielę. Wyłącznie u dzieci powyżej 6 r.ż.
I jakoś sobie radziły.

nadrugiemiania napisała:
Czy jesteście w stanie zrozumieć pielęgniarki ,że
> chętnie korzystają z pomocy rodziców?

Korzystają z pomocy? Ładnie powiedziane. Ja ostatnio czekałam kiedy mi każą dziecku krew pobierać i zastrzyki robić.
Mam wrazenie, że poza podawniem leków i uzupełnianiem papierów (no zgoda, wiem że teraz jest tego mnóstwo) nie robią nic.

[asia_i_p]

Ależ oczywiście.
Mniej jestem w stanie zrozumieć, że równocześnie ci rodzice np. nie
mogą korzystać z toalet, albo rozłożyć sobie materaca na podłodze.
Jeżeli szpital wlicza ich pomoc, kalkulując liczbę personelu na
dyżur, to nie powinien ich traktować jak intruzów ani sugerować, że
robi im się łaskę, że mogą być z dzieckiem.

[kali_pso]

Czego oczekują polskie matki?

Najczęściej spotkania z jakimiś cyborgami chyba a nie ludźmi, co to
i bezboleśnie ukłują, na każde zawołanie przybiegną w podskokach i z
uśmiechem na ustach niezależnie od pory dnia i nocy, wyręczą we
wszystkim mamę podczas opieki nad dzieckiem, będą służyć ciepłym
słowem, pieścić werbalnie, ale powstrzymają się przed zbędnym
dotykiem, bo wiadomo, że nigdy nic nie wiadomoP

Co dostają?

Najczęściej napotykają kobiety poprawnie wykonujące swój zawód, bez
jakiejś zbędnej misyjności w słowach i czynach, nadmiernego
przejęcia tym, co robią, przychodzące do PRACY a nie służby narodowi.
Ot, kawałek prozy życiowej.


Oczywiście są wyjątki( na + i na -), oczywiście sama takie wyjątki
codziennie spotykam

Bo wiecie

[nadrugiemiania]

tak sobie szukam po różnych forach opinii na temat szpitali , pracy
lekarzy i pielęgniarek.I jestem w sumie zniesmaczona.Większość mam
chciałaby dla swoich dziecka osobistej pielęgniarki, która tak jak
kali_pso napisała o każdej porze dnia i nocy bez względu na wszystko
przybiegną z uśmiechem i będą na każde zawołanie.Mało tego gro
rodziców narzeka na to,że spac musi albo na podłodze, albo na
krześle i,że dziecko płacze przez 10 minut i nikt do niego nie
przychodzi itp.A wiecie czasem jest tak,ze naprawde nie można
zostawić jednego dziecka by podejść do drugiego-bo ono płacze
(pomijam sytuacje kiedy piguły pija kawe a dzieci płaczą-
niedopuszczalne).Ciekawi mnie czego oczekuje sie od pielęgniarek ,
czy przypadkiem te oczekiwania nie sa zbyt wygórowane?

[andaba]

Nie wydaje mi się, żeby przyjście w celu wyłączenia nebulizatora pół godziny po kompletnym wyparowaniu leku było nadmiernym wysiłkiem. Albo odłączenie dawno skończonej kroplówki.

Ogólnie polityka szpitali woła o pomste do nieba, niedługo będzie trzeba z własnym łóżkiem przychodzić. Ostatnio zostałam przywieziona z dzieckiem karetką - miałam jednego pampersa na zmianę i nic do jedzenia. Chwała Bogu, że moje roczne wtedy dziecko było wsyzstkożerne i zjadło chleb z dżemem, bo inaczej z głodu by umarło, bo "kuchenka mleczna w niedziele jest nieczynna". A jakby tak dziecko miało pół roku? To co? Też chleb z dżemem?

Andaba

[nadrugiemiania]

Nie możesz mieć o to pretensji do pielęgniarek.Kuchani mleczna nie
pracuje w niedziele niestety.Czego oczekiwałaś?Że pielęgniarka
poleci do sklepu bo jedzenie dla dziecka? Gdyby dziecko miało 1/2
roku po prostu zostawilabys dziecko na oddziale i poszła do apteki
tudziez sklepu bo odpowiednie mleko i do czasu rozpoczęcia pracy
kuchni mlecznej dziecko karmione by było mlekiem kupionym przez
rodzica.

[andaba]

Napisałam wyraźnie "polityka szpitala" a nie pielęgniarki. Nie uwazasz, że na oddziale, gdzie przywożą nagłe przypadki powinno być jakieś zapasowe mleko? Lub preparat mlekozastępczy, żeby juz dogodzić wszystkim, tym bezmlecznym również?
A gdybym nie miała pieniędzy?
Cholernie jestem ciekawa, co by było w takim wypadku. Nie chciałam robic afery, a mogłam powiedziać, że córka tylko bebikiem i miksowaną zupka się żywi, niech sie pocą.

[yenna_m]

a jednak brak mleka to skandal

a gdyby dziecko trafilo na oddzial samo, z wypadku (bo rodzice na innych
oddzialach po wypadku leżą), albo np chore (podczas gdy inni czlonkowie rodziny
tez sa chorzy i tez na innych oddzialach) to co?

nie po to placimy na sluzbe zdrowia, zeby sluzba zdrowia nie mogla zapewnic
wyzywienia malemu dziecku

przypominam, ze stawka wyzywienia wieznia w tym kraju jest wyzsza niz stawka
wyzywienia pacjenta w szpitalu....

[kali_pso]

> czy przypadkiem te oczekiwania nie sa zbyt wygórowane?


Owszem, czasem są.
Ale pomijając przypadki udzielnych książąt, którzy każdego traktują,
jak podległego mu wasala, większośc z rodziców gubi się zwyczajnie w
szpitalnej rzeczywistości i te nadmierne żądania, scysje z
personelem są często efektem stresu, jakiemu poddany jest rodzic
chorego dziecka. I to jest w pełni zrozumiałe. Dobrze jest gdy obie
strony nie oczekują od siebie idealnego zachowaniap

[guderianka]

www.pp.viamedica.pl/darmowy_pdf.phtml?indeks=1&indeks_art=7.

Tu masz odpowiedź

[emilly4]

Wszystkiego co lezy w kompetencji pielegniarki, a do tego lagodnego podejscia do
dziecka-nikt nie lubi uszczypliwych uwag, na tematy nie zwiazane z celem pobytu
w szpitalu, czy przychodni.
Na taka swobodnosc moze pozwolic sobie tylko dr House
p.s
Dobrze by bylo, gdyby w szpitalach-nie tylko w Polsce, skupiano sie na typowo
medycznej opiece nad pacjentami. Wielu lekarzy i pielegniarek zapomina po co sa
w tym miejscu i jaki byl ich cel pojscia na studia medyczne, czy pielegniarskie.
A potem dziwota jak to sie mowi, ze ludzie nie chca chodzic na badania. Pamietam
jak po WOSP, jeden ze szpitali udostepnil swoj sprzet do badan-usg jamy
brzusznej.Po tych badaniach u sporej grupki dzieci wykryto guzy-a lekarze
twierdzili, ze w wiekszosci przypadkow jest to wina rodzicow i zaniedbanie.
Hmmm...ciekawa co miala powiedziec matka swojej 3 miesiecznej corki, ktora
biegala od lekarza do lekarza zmartwiona co jest jej dziecku, lekarze mowili, ze
wzdecia i kolki. Jak sie pozniej okazalo-mala miala guza o wielkosci
pomaranczy..typowe zaniedbanie rodzica.

[bloopsar]

Odpowiem jako osoba, ktora ze sluzba zdrowia i szpitalami ma niestety wiele
wspolnego i miec jeszcze bedzie. Wlasciwie co drugi dzien bywam w szpitalu.
Od lekarzy oczekuje przede wszystkim 2 rzeczy: profesjonalizmu i szczerosci. Nie
cierpie jak lekarz nie do konca wie co robi, jak upiera sie przy swoich
ewidentnie blednych decyzjach zeby tylko nie podwazac swojego autorytetu; no i
nie znosze jak lekarz "kreci" - nie chce mi szczerze odpowiedziec na temat danej
sytuacji medycznej: jakie sa mozliwosci, te dobre i te zle, co oznacza dany
wynik badania etc. Poza tym lekarz moze byc chamem i gburem, byleby dobrze
wykonywal swoja prace.
Za to pielegniarka, o, to inna sprawa. Powinna tez oczywiscie byc jak najlepsza
profesjonalistka ale moim zdaniem powinna tez wykazywac sie empatia,
delikatnoscia wzgledem uczuc pacjenta, jakims takim pochyleniem sie nad jego
problemami, czasem powinna wysluchac narzekania, pokiwac glowa ze wspolczuciem.
No i zrozumienie dla lekow pacjenta, np. przed bolem. Nie kazdy np. toleruje
klucie, a jesli jeszcze ktos musi byc kluty bardzo czesto, to oczekiwalby choc
cienia wspolczucia i lagodnego podejscia, a nie herod baby z delikatnoscia mlota
pneumatycznego, dla ktorej najlepiej jakby pacjent byla kawalem miecha, na
ktorym wykonuje sie zabiegi.
Generalnie pielegniarka niby musi mniej umiec nic lekarz jesli chodzi o sprawy
medyczne, za to jej umiejetnosci kontaktow miedzyludzkich powinny byc znaaacznie
wieksze.

[emilly4]

Dokladnie tak.

Bloopsar

[nadrugiemiania]

bloopsar napisał:

Generalnie pielegniarka niby musi mniej umiec nic lekarz jesli
chodzi o sprawy > medyczne, za to jej umiejetnosci kontaktow
miedzyludzkich powinny byc znaaacznie> wieksze.

Uwierz mi ,że lekarz wie tylko tyle ile mu pielęgniarka powie.

[joanna35]

> bloopsar napisał:
>
> Generalnie pielegniarka niby musi mniej umiec nic lekarz jesli
> chodzi o sprawy > medyczne, za to jej umiejetnosci kontaktow
> miedzyludzkich powinny byc znaaacznie> wieksze.

Dlaczego?

nadrugiemiania napisała:

> Uwierz mi ,że lekarz wie tylko tyle ile mu pielęgniarka powie.

Bzdury opowiadasz. Owszem, na każdym oddziale znajdzie się lekarz,
który ma włączony olewator, ale to nie znaczy, że tak mają wszyscy,
zwłaszcza w kwestii pacjentów, których osobiście prowadzą.

[bloopsar]

> > Generalnie pielegniarka niby musi mniej umiec nic lekarz jesli
> > chodzi o sprawy > medyczne, za to jej umiejetnosci kontaktow
> > miedzyludzkich powinny byc znaaacznie> wieksze.
>
> Dlaczego?

Dlaczego? Bo pielegniarka ma o wiele czestszy kontakt z pacjentem. Np. na
oddziale lekarz wpadnie raz dziennie, powie co tam slychac w wynikach i jakie
bedzie dalsze leczenie, krotko zapyta o samopoczucie pacjenta i tyle.
Pielegniarka przyjdzie pobrac krew (moze kilka razy), zmienic wenflon, podac
kroplowki, przybiegnie na wezwania dzwonkiem w przeroznych sprawach. Przy okazji
naslucha sie narzekania pacjenta na takie pomniejsze bolaczki (bo o tych
wiekszych to on powie lekarzowi) oraz ma szanse uspokoic jakies jego przerozne
obawy. Na oddziale z pielegniarka pacjent spotyka sie kilkanascie razy dziennie,
z lekarzem raz. To chyba jasne, ze to pielegniarka jest ta osoba, ktora powinna
miec lepsze tzw. social skills

Ale wezmy tez zabieg operacyjny: pomijajac wywiad z anastezjologiem pacjent
lekarza nie spotka w ogole. No, czasami chirurg juz w masce powie pacjentowi
"dzien dobry". A pacjent jest zdenerwowany samym faktem zabiegu, czasami jego
wynikiem, boi sie uspienia, boi sie bolu po zabiegu, niektorzy boja sie nawet
zakladania wenflonu. I kto ma pacjetna uspokoic zanim go uspia? Pielegniarka
anastezjologiczna. To ona zaklada wenflon, mierzy cisnienie, podlacza monitory i
caly czas rozmawia z roztrzesionym pacjentem. Pisze z wlasnego doswiadczenia -
praktycznie za kazdym razem pielegniarka anastezjologiczna przynajmniej starala
sie byl mila i podejsc ze zrozumieniem do osoby, ktora zaraz bedzie cieta. Tutaj
rola lekarza w kontakcie z pacjentem jest prawie zadna.

> > Uwierz mi ,że lekarz wie tylko tyle ile mu pielęgniarka powie.
>
> Bzdury opowiadasz. Owszem, na każdym oddziale znajdzie się lekarz,
> który ma włączony olewator, ale to nie znaczy, że tak mają wszyscy,
> zwłaszcza w kwestii pacjentów, których osobiście prowadzą.

A tutaj bywa roznie. Owszem, lekarz ma dostep do dokumentacji medycznej
pacjenta, najnowszych i starszych wynikow badan etc wiec teoretycznie to on
wiecej wie o pacjencie. Ale tylko jako o przypadku. Za to faktycznie to
pielegniarka obserwuje codziennie male zmiany w zachowaniu czy samopoczuciu
pacjenta, to ona czesto slyszy jego "wyznania" o roznych wstydliwych sprawach
(typu problemy z oddawaniem kalu, nietypowe drobne bole, dziwne "odczucia etc) i
rzeczywiscie czasami to pielegniarka ma szanse na cos zwrocic uwage szybciej niz
ogladajacy pacjenta raz na dobe lekarz.

[lolinka2]

tego, że rzeczona pielęgniarka nie wydrze się do mnie "a pani czego
tu!!!", gdy wchodzę z córką do zabiegowego, i tego, że nie będę
musiała powoływać się na ustawy stosowne, aby barierę tych drzwi
sforsować...
oczekuję, że pielęgniarka będzie skora do współpracy, że potraktuje
moje dziecko podmiotowo (np. poinformuje je o tym, co aktualnie robi,
i nie będę musiała robić za tłumacza, co mnie generalnie wkurza, bo i
lekarze i pielęgniarki przy każdym pobycie córki na dowolnym oddziale
korzystali z moich umiejętności komunikacji gratis, a dziecko mam
wyjątkowo rozumne i wygadane...).
Oczekuję mówienia dziecku prawdy, bez tekstów w stylu "pobiorę krew
bez igły" albo "to nie boli" tudzież "mama za chwilę tu przyjdzie",
gdy dziecko jest właśnie wiezione na blok operacyjny, na którym
zabawi ok 2 godzin.... bo tego typu gadki rujnują moją koncepcję
wychowawczą i wiarygodność moją, oraz innych dorosłych, w oczach
dziecka.

[nadrugiemiania]

lolinka2 napisała:

> tego, że rzeczona pielęgniarka nie wydrze się do mnie "a pani
czego > tu!!!",

Bardzo niegrzeczna pielęgniarka.

[kali_pso]

> tego, że rzeczona pielęgniarka nie wydrze się do mnie "a pani
czego
> tu!!!", gdy wchodzę z córką do zabiegowego, i tego, że nie będę
> musiała powoływać się na ustawy stosowne, aby barierę tych drzwi
> sforsować


..straszne to, co opisujesz, myślałam( po widokach w mojej
placówce), że rodzic trzymający dziecko na kolanach lub czuwający
nad nim to norma i najczęściej wygoda dla pielęgniarek.

U nas

[nadrugiemiania]

rodzice nie mogą być przy dziecku w czasie pobierania krwi.Sala
zabiegowa znjaduje się na OIOMIE, a tam niestety wstępu rodzice nie
mają.Zresztą chyba lepiej ,że rodzice pewnych rzeczy nie
widzą.Przecież nikt-pielęgniarki świadomie nie znęcaja się nad
dzieckiem - no chyba,ze to potwory.Nie zawsze przecież uda sie za
pierwszym razem wkuć w maleńką żyłkę...niestety.

[andaba]

nadrugiemiania napisała:

Nie zawsze przecież uda sie za
> pierwszym razem wkuć w maleńką żyłkę...niestety.

Chwała Bogu.
Wystarczy z reguły się wkłuć.
O ile się potrafi...

Andaba

[nadrugiemiania]

Nie obraź się ale typowo matczyne podejście do sprawy...

[asia_i_p]

Ty się też nie obraź, ale w te same żyły jedna pielęgniarka wkłuwała
mi się pięć razy - dwa razy na jednym wewnętrznym łokciu, raz na
drugim i po razie na każdej dłoni, zostawiając cztery siniaki, a
inna poradziła sobie od pierwszego wkłucia i nie było śladu.
Pielęgniarki mają różne umiejętności pobierania krwi i do pobierania
dzieciom rozsądnie byłoby wysyłać te najlepsze.

[yenna_m]

a jednak nie do konca

mnie taka jedna po porodzie klula 20 razy

podczas gdy moja pani pielegniarka w przychodni wkluwa mi sie za pierwszym razem

kwestia umiejetnosci, nie?

[nadrugiemiania]

Wiesz ja pisze głównie o swoim oddziale.U mnie niestety musisz
wkluwać sie na tzw.anatomie , ponieważ zył "moje" dzieci nie maja
wogóle widocznych

[lolinka2]

ja wiem, że nie potwory, ale nadwrażliwe na potencjalną możliwość
krytyki jak cholera...
na 3 oddziałach na których leżała córa, akcja była jednakowa: drzwi,
klamka, dziecko idzie - matka nie. Moja kontra ('wchodzę z młodą') -
pani wrzeszczy. Moja kolejna kontra ('jeśli ja nie wchodzę, ona też
tu zostaje'). Pani na to 'nie ma pani prawa'. Ja" 'owszem, mam - tu
powołanie się na akt prawny'. Pani ze złością 'proszę wejść'. I post
factum ta sama akcja "bo wie pani, matki to mdleją nam i płaczą a to
przyjemny zabieg nie jest, ja nie wiedziałam, że pani taka opanowana
jest" i każdorazowo dziecko siedziało twardo i kilkakrotne kłucie w
żyłę załatwiało bez płaczu, mówiąc wierszyk lub śpiewając piosenkę...
Można? Można. A nawet się opłaca.

Nie wyobrażam sobie, że moje dziecko - przytomne, nie w sedacji - ma
jakąś (jakąkolwiek) procedurę inwazyjną, a mnie przy tym nie ma i nie
mogę jej wesprzeć. No way! Zwłaszcza, że wiem, że ta moja obecność
jest gwarancją współpracy ze strony córki (obojętnie której zresztą),
i zachowania małej pacjentki pozbawionego znamion histerii.

[andaba]

A mnie się wydaje, że nie ze względu na histerię matek nie chcą, żeby być przy dziecku, tylko nie lubią, jak ktoś patrzy na ręce. Ja to rozumiem, nikt nie lubi działać pod presją. A niemowlak czesto i tak się drze i tak...
Akurat osobiste doswiadczenia pod tym wzgledem mam dobre, szczytem wszystkiego było, jak syn mimo premedykacji zerwał się z wózka (w szpitalu, gdzie akurat rodzice rozstaja się z dziećmi przed operacyjną) i anestezjolog powiedział, że absolutnie mam zostać, poszedł po drugą strzykawkę i go uśpił przy mnie.

[guderianka]

Zresztą chyba lepiej ,że rodzice pewnych rzeczy nie
widzą.Przecież nikt-pielęgniarki świadomie nie znęcaja się nad
dzieckiem - no chyba,ze to potwory

Nawet najlepsza pielęgniarka nie będzie miała warunków do szybkiego
wkłucia się jesli zostanie sam na sam w obcym, białym pomieszczeniu
z przerażonym dzieckiem oderwanym od rodzica
Rodzic uspoki dziecko lepiej i skuteczniej-skracając tym samym czas
zabiegu
Mnie panie pielęgniarki próbowały wyprosić z sali zabiegowaje gdzie
zakładały córce cewnik. Nie wyszłam. Córka wierzgała i kopała,
cewnik zakładano jej kilkanaście minut (! ) a jej od płaczu
popękawły naczynka i wyglądała jak indycze jajo.Podejrzewam, ze
gdybym zgodnie z ich nakazem wyszła-horror trwałbt dłużej

Poza tym-rodzic ma PRAWO być przy dziecku,jest jego ustawowym
przedstawicielem

[mruwa9]

Profesjonalizmu w szerokim pojeciu.Co obejmuje staranne wykonywanie
swoich obowiazkow (przestrzeganie zlecen lekarskich, rozwaga,
koncentracja, bezwzglednie- higiena), oraz podmiotowe traktowanie
malego pacjenta, niezaleznie od jego wieku i stanu przytomnosci.
Czyli- informowanie o przeprowadzanych i planowanych zabiegach i
procedurach, informowanie zarowno dziecka, jak i rodzica, bez
ioszukiwania, ze nie bedzie bolalo, gdy wiadomo, ze bedzie. Rowniez-
psozanowanie intymnosci dziecka. A takze podmiotowe traktowanie
rodzica, do ktorego stalej obecnosci dziecko w szpitalu ma
bezwzgledne prawo. Tylko tyle i az tyle. Nie oczekuje pielegnacji w
sensie toalety, czy tulenia, pocieszania, bo od tego w szpitalu
jestem ja.

[lola211]

Ja oczekuje fachowej medycznej opieki i odrobiny sympatii, bo jak
wszedzie, niemilo sie robi, gdy pracownik z fochem prace wykonuje.
Reszta zajme sie sama.
Nie moge narzekac, wielokrotnie z corka przebywalam w szpitalu i nie
mialam wiekszych problemow z personelem.Jedne pielegniarki maja
iscie samarytanskie podejscie, inne sa w obejsciu szorstkie, ale
zadna nie podpadla mi na tyle, bym mogla sie negatywnie wypowiedziec.

oczekuję fachowości

[jodi20l]

nie mówię o ogóle tylko o tym co się dzieje w moim szpitalu.
Pielęgniarki non stop niemalże strajkują. Ostatni strajk zakończył
się w tym tygodniu. No ale nie o tym chciałam.
W grudniu moja wtedy 3,5 l córka leżała na zakaźnym z powodu rota.
Byłam przy niej 24 na dobę. To ja szukałam po oddziale
pielęgniarek/lekarzy żeby informować ich, że na dziecko
leki/kroplówki nie działają, że jest bez zmian itp.
Przez cały weekend lekarze i pielęgniarki chorych omijają
szeeeeeeeeeeeerokim łukiem. Lekarz przyszedł w niedzielę, żeby
poinformować, że w pokoju obok są dzieci z krztuścem i żeby swoich
nie wypuszcza z sal. No i w tym momencie mi trochę odbiło i zaczęłam
patrzeć jak zachowują się pielęgniarki i lekarze na oddziale
zakaźnym.
Otóż pielęgniarka ani razu nie zakładała przy mnie rękawiczek, nie
myła rąk, zakłada chyba na początku zmiany i tak do samego końca.
Raz przyszła zakładać kroplówkę bez, na moje pytanie co robi
odburknęła i nie pokazała się już żadna do końca tej zmiany. Wśród
lekarzy, ręce myje tylko pani ordynator i to tylko przy obchodzie.
Masakra.

[mama_frania]

Przede wszystkim ludzkiego podejścia, odrobiny życzliwości i traktowania dziecka
i rodziców po partnersku- czyli bez opryskliwości, krzyku. Po prostu oczekuję
szacunku. dziecko to nie worek kartofli.

[bombastycznie]

przede wszystkim fachowego podejścia do pacjenta, w końcu zdrowie jest
najważniejsze, a pielęgniarka powinna, ba, MUSI wiedzieć jak prawidłowo zrobić
zastrzyk, wkłuć/zmienić "motylka", podać leki. Poza tym wymagałabym też bycia na
każde zawołanie. W końcu one od tego są, aby czuwać nad pacjentem i kiedy
potrzebuje on ich pomocy to natychmiast jej udzielać.

[asia_i_p]

Moje dziecko nie było jeszcze hospitalizowane, ale z moich wspomnień
z patologii ciąży i po porodzie:
1. Fachowości i wykorzystywania tej fachowości - pamiętam jak
pokazywałam przeżutą brodawkę i pytałam czy ta biała galaretka to
mleko i czy to znaczy, że to już to gęste z końca ssania, a
pielęgniarka wzruszyła ramionami i powiedziała "chyba tak" - no nie
wierzę, żeby nie widziała, że to rozmiękczony wyżuty naskórek i że
źle się karmimy.
2. Zwykłej uprzejmości - to znaczy, jak ja jestem miła, to ona na
mnie nie warczy (do dzisiaj pamiętam fatalne pierwsze karmienie
dziecka z wkurzoną położną nad głową i upiorną babę na patologii
ciąży objeżdżającą wszystkich za wszystko - np. darła się na leżącą
ze mną dziewczynę, że co zaczyna całą aferę, jak ma skurcze co
siedem minut, a nie co pięć, chociaż dziewczyna wyraźnie mówiła jej,
że ma co siedem).
Jak te dwa warunki będą spełnione, to empatia, ciepło, itd. są już
mniej potrzebne, chociaż zazwyczaj osoby fachowe i uprzejme są
równocześnie empatyczne i ciepłe.

[madameblanka]

Wymagam myślenia.

miałam wątpliwą przyjemność przebywania z córka w 5 szpitalach w Wawa. Personel
- masakra. Pyskate, leniwe, nonszalanckie kobiety. O wrażliwości czy powołaniu
nie było w ogóle mowy. Teksty jakie słały rodzicom i miedzy sobą na temat
pacjentów były wyraźnie bezczelne i zjadliwe.
Obowiązki wykonywane z maksymalna obojętnością - tu nie ważyc się zwrócic uwagę
pielęgniarce, która szybko sprowadzi rodzica do poziomu podłogi. A na pewno
pokaże że rodzic to persona non grata.

To są po prostu źli ludzie zepsuci do szpiku kości. Nie wiem czy praca je tak
zepsuła czy to poprostu kwestia charakteru i braku szacunku do człowieka.

To co przeżyłam w tych szpitalach nadaje sie na spory reportaż do TVN Uwaga.

[karolcia44]

Byłam w różnych szpitalach i tylko na OIOMIE w szpitalu na Korczaka
we Wrocku czułam, że są tam pielęgniarki z prawdziwym powołaniem.
Mimo przerażenia jakie odczuwałam ze względu na stan dziecka do
dzisiaj pamiętam jakie były cierpliwe, pełne dobrych chęci aby pomóc
dziecku ale także wesprzeć nas rodziców w trudnej sytuacji. Pewnie
przeszły jakieś specjalne przeszkolenie zarezerwowane dla tego
oddziału bo niestety, gdy zdrówko dziecka się poprawiło i
przeniesiono nas na odział ogólny noworodków to okazało się, że
nawet matka karmiąca jest intruzem. Wcześniej radzono mi żebym już
ściągała pokarm to podawać będą przez sondę a tu ciągle wciskają mi
mleko w proszku i mam wrażenie, że cieszą się wręcz, że pokarm ze
stresu w końcu zaczął mi zanikać. Bezpośrednio po porodzie noce
spędzałam na krzesełku przy inkubatorze bo nie było łóżka a
pielęgniarki najchętniej by mnie wyrzuciły gdyby nie mąż, który
dobitnie im przekazał, że zostaję z dzieckiem choćby na podłodze.
Ehhh...Dziecko ma 2 lata a ja nadal mam traumę...

[yenna_m]

znamy to... siedzialam tak na Dyrekcyjnej przy Michale. Krzeslo przywloklam z
korytarza, bo jakos nikt nie pomyslal. Oczywiscie krzeslo drewniane.

a to inne wspomnienia (przywolane przez ten wątek)
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=566&w=6335606&a=6336862
Wroclaw, szpital na Traugutta, 2003 rok.

[karra-mia]

normalności, ludzkich odruchów

Ja leżałam z młodym dwa razy w tak górnolotnie brzmiącym Centrum
pediatrii i onkologii w Chorzowie, a spotkałam się tam z
pielęgniarkami, w większości wypranymi z uczuć. Panie przeglądały
katalog z avonu, plotkowały, planowały urlop, siedziały na nk, a
dzieciątko obok na sali płakało...a płakało, ono się darło już
niemal przez dwie godziny, bo mała ulewała, więc non stop była
głodna i mokra. Jak wkońcu wku...ona poszłam im zwrócić uwagę, że to
dziecko tam płacze, że pewnie czegoś potrzebuje i że przez to inne
dzieci nie śpią, to mi pani pielęgniarka powiedziała, że przeciez
mogę tam wejść i podać smoczek... a ja właśnie nie mogłam, bo nie
chciałam narażać moje dziecko na jakieś inne paskudztwa jeszcze i
siebie na spędzenie w tym szpitalu choćby dnia dłużej. Jak chciałam
iść do domu się okąpać, a one nie wiedziały, że zmienia mnie mąż, to
patrzyły na mnie z takim oburzeniem, że jak ja mogę dziecko
zostawić. Do dziś gotuje się we mnie, jaks obie to przypomnę wrrr...
A wystarczyłoby odrobina uczuca, uprzejmości, zrozumienia i
normalności.
Ja wiem, że one też czasem nie dają rady, ale to ich praca i nie
można wymagać od rodziców, że nauczymy się pobierać krew, dawkować
lekarstwa, podłączac kroplówki i do tego jeszcze będziemy zajmowac
się innymi chorymi dziećmi, które są bez rodziców.

[mathiola]

pielęgniarka ma być po pierwsze MIŁA po drugie EMPATYCZNA

za wcześnie enter :/

[mathiola]

po trzecie PROFESJONALNA.

[bi_scotti]

Ja wiem, ze pytanie bylo do mam z Polski ale podziele sie, mimo
wszystko, moimi doswiadczeniami. Jedno z moich dzieci urodzilo sie z
dosc powazna wada. Czesc problemow mojego syna zostala "naprawiona"
gdy jeszcze bylam w ciazy ale reszte przyniosl sobie na swiat wiec
pierwszych kilka lat Jego zycia spedzilismy na czestych i czesto
dosc dlugich pobytach w duzej placowce torontonskiej Sick Kids
Hospital. Poznalam chyba dziesiatki pielegniarek na 3 roznych
oddzialach i ANI JEDNEJ, o ktorej moglabym sie wyrazic krytycznie.
Owszem, niektore byly bardziej przystepne i latwiejsze w
komunikacji, inne raczej na dystans ale to wlasciwie jedyne roznice
jakie dalo sie zauwazyc. Fachowosc i zaanagazowanie wszystkich byly
niezalezne od ich indywidualnych cech osobowosciowych. Co
najwazniejsze wedlug mnie - wszystkie mialy bardzo dobrze
zorganizowana prace. Oczywiste bylo co do kogo nalezy, kto za co
odpowiada i przed kim, kto komu zdaje dyzur, kiedy i w jakiej
formie. To bardzo uspokaja pacjeta (rodzicow pacjenta!) -
swiadomosc, ze jest w kompetentnych rekach ludzi, ktorzy wiedza, co
robia i skutecznie ze soba wspolpracuja. Pielegniarki (i
pielegniarze - na oddzialach dzieciecych duzo jest pielegniarzy -
dzieci jakos lepiej reaguja na facetow )byly zawsze obecne przy
konsulatacjach z lekarzem, wrecz byly przez lekarza pytane o zdanie
w roznych kwestiach dotyczacych organizacji dnia pacjenta,
najlepszego czasu na zabiegi itp. My wszyscy (rodzice dzieci na
roznych oddzialach) ZAWSZE podkreslalismy i podkreslamy jak wiele
dobrego naszego dzieci zawdzieczaja fachowej i serdecznej opiece
pielegniarskiej. I ja mysle, ze to dla wiekszosci personelu
pielegniarskiego jest najwieksza motywacja. Dziekujemy

[truscaveczka]

Uśmiechu, łagodności i stanowczości, odpowiadania na pytania medyczne.
Oczywiście oprócz rzeczy zleconych przez lekarza

[bombastycznie]

tak sobie przypomniałam, że tak na prawdę to w życiu spotkałam tylko jedną
PRAWDZIWĄ pielęgniarkę. Z czasów mojego dzieciństwa, do szkoły na szczepienia
przyjeżdżała przemiła pani o cieniutkim głosiku, była zawsze ale to zawsze
uśmiechnięta, potrafiła ocieplić atmosferę napięcia przed kłuciem umiejętnie
zagadywała dzieciaki tak że nawet nie wiedziały że już po wszystkim. Nie
pamiętam niestety jej imienia, ale ona była też położną. Wszyscy sobie chwalili
jej umiejętności i pogodny charakter. Szkoda że nie ma teraz więcej takich
pielęgniarek. Oprócz tego że była bardzo miła to także wypełniała swoje
obowiązki jak należy, wydaje mi się że pielęgniarstwo było jej pisane, w każdym
razie nigdy nie widziałam jej niezadowolonej z pracy. Po prostu idealna,
chciałabym takich osób więcej w naszej służbie zdrowia.

[demonii.larua]

Zwyczajnie, wywiązywania się ze swoich obowiązków.

Oficjalnie i wg Ministra Zdrowia

[nadrugiemiania]

Zasady wykonywania zawodu pielęgniarki i położnej, będące
jednocześnie obowiązkami, określa Ustawa z dnia 5 lipca 1996 r. o
zawodach pielęgniarki i położnej (Dz.U.01.57.602 z późn. zm.):
• pielęgniarka, położna wykonuje zawód zgodnie z aktualną wiedzą
medyczną, dostępnymi jej metodami i środkami, zgodnie z zasadami
etyki zawodowej oraz ze szczególną starannością (art.18 ustawy),
• pielęgniarka, położna ma obowiązek udzielić pomocy w każdym
przypadku niebezpieczeństwa utraty życia, poważnego uszczerbku na
zdrowiu pacjenta, zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami zawodowymi
(art.19 ustawy),
• pielęgniarka, położna ma obowiązek poinformować pacjenta o jego
prawach (art.20 ustawy),
• pielęgniarka, położna ma obowiązek do zachowania w tajemnicy
informacji związanych z pacjentem, a uzyskanych w związku z
wykonywaniem zawodu (art.21, ust.1 ustawy),
• pielęgniarka, położna zobowiązana jest do wykonywania zleceń
lekarskich odnotowanych w dokumentacji medycznej (art.22, ust.1
ustawy).

[myelegans]

Pasji i prawdziwego zaangazowania.

Moje doswiadczenia z polska tzw. sluzba zdrowia sa nieciekawe.
generalnie brakuje "bed-side manners", czy to lekarze, czy
pielegniarki, wszyscy sa ponad pacjentami. Usmiech, zyczliwe slowo,
podejscie do pacjenta na poziomie depresji.
Czy podejscia do pacjenta nie uczy sie w szkolach medycznych i
pielegniarskich. W innych, cywilizowanych krajach sa wyklady,
egzaminy, z tego sa tez studenci oceniani.
Ile razy zdarzylo Wam sie, zeby pielegniarka po prostu sie
przedstawila imieniem i nazwiskiem? Albo uprzedzala co bedzie robic?

Zostawianie dziecka w zabiegowym BEZ rodzica jest niedopuszczalne.

Wszelkie moje wyobrazenia o pielegniarstwie przerosly mnie w
zetknieciu z Oddzialem intensywnej terapii dla noworodkow, glownie
wczesniakow. Poswiecenie, oddanie, skrajny profesjonalizm i ciezka
praca zmianowa powalily mnie na kolana. Bylam tam o polnocy i o 3 w
nocy i widzialam te same pielegniarki na nogach i nieustajaco zajete
czyms.

[yenna_m]

zyczliwosc, kultura osobista i zaangazowanie w prace (ktore w przypadku
pielegniarek sprowadza sie rowniez do ludzkiej zczliwosci) obowiazuja kazdego
pracownika

czy ustawodawca az musi zapisywac w ustawie, ze pracownik ma byc kulturalny, z
szacukiem zwracac sie do petentow i byc zaangazowany w prace?

eeeee....
no nie kupuje takiej argumentacji

[myelegans]

i jeszcze ilu ludzi czyta ustawy, zapamietuje i bierze do serca?

[paskudek1]

po pierwsze to mam nadzieję ze NIGDY WĘCEJ do tego nie dojdzie ze moje dziecko wyląduje w szpitalu. A jeżeli tak sie stanie to oprócz empatii, dobrze wykonywanej pracy chciałabym byc INFORMOWANA o tym co robi się z moim dzieckiem. Ale to niestety tylko w Lesnej Górze lekarz i pielęgniarka przychodza i MÓWIĄ pacjentowi albo rodzinie co i dlaczego sie robi i podaje. W naszych prawdziwych placówkach tego nie ma.

Paskudku

[nadrugiemiania]

Ja akurat zawsze mówię rodzicom po co i dlaczego zabieram dziecko i
też to, co wykonam przed zabiegiem operacyjnym.I co ty na to?
trafiłas chyba na kiepski zespół medyczny i placówkę.To przykre ,
ale nieuogólniaj.

paskudek1

[lolinka2]

o, moja droga, mnie ostatnio wbił w osłupienie 4-dniowy pobyt na
oddziale laryngologii jednego ze szpitali specjalistycznych na
wschodzie Polski.
Od progu pełna informacja, na papierze i w rozmowie. Wyczerpująco,
kompetentnie, po partnersku... aż do granic absurdu, pierwsze moje
wspomnienie pozabiegowe, w stanie totalnej pomroczności to słowa
anestezjologa "podaję pani xxx jednostek xxx" - wcześniej ta sama
lekarka spędziła ze mną 40 minut na merytorycznej dyskusji, w trakcie
której wychodziła jeszcze dopytać o jakieś detale swojego
przełożonego i jednego z konsultantów szpitalnych...

byłam w ciężkim szoku, jak najbardziej pozytywnym, i w dalszym ciągu
wyjść z niego nie mogę...

A panie pielęgniarki tamże - zaglądały mi do sali średnio 3 razy w
ciągu dyżuru z zapytaniem, czy mogą jakoś pomóc, coś wyjaśnić, do
czegoś się przydać... po samym zabiegu jedna z pielęgniarek spędziła
przy moim łóżku bite 4 godziny podając herbatę łyżeczką, zmieniając
opatrunek na obolałym nosie itp itd

Za wszystko zapłacił NFZ. Da się? A jakże. Wystarczy chcieć...