Wyjazd na długo bez dziecka

[siasiunia1]

wyjezdzamy z moim M daleko hen daleko do Japonii. Turystycznie ale podjeliśmy decyzję juz jakiś czas temu że małą zostawiamy tutaj w Polsce. Moja mama się na to zgodziła. Mała jest u niej kiedy ja pracuje przez ok 9 godzin dziennie, zna ją, widać że jest przywiązana (czasami jak przychodzę to "w nosie" ma mamę tylko siedzi u babci czy u mojej siostry na kolanach). Tylko że teraz kiedy córcia zrobiła się juz coraz bardziej kumata coraz bardziej się boję co to będzie.
CO do wyjazdu: przelot 16 godzin (moje dziecko jest z tych wiercących się non stop), przestawienie czasu (7 godzin!) i co najważniejsze jedzenie (mała jest alerkigiem) to były podstawowe powody naszej decyzji. jeszcze kwestia tłoku, zachowania w świątyniach etc etc.
wyjazd jest na miesiąc i mam pytanie czy któraś z Was zostawiła na podobny czas dziecko i jak to było - zachowanie kiedy nie ma rodziców i jak po przyjeździe - bardzo jest to stresujące dla obu stron?
pozdrawiam

[jklk]

A ile ma Twoja córka?
Ja zostawiałam córkę trzy razy, za każdym razem na miesiąc. Raz
miała niecałe 3 lata, potem 3 lata i kilka miesięcy, no i teraz
ostatnio - 8 lat. Ale zostawała trochę z tatą, a trochę z babcią.
Nic się szczególnie złego nie stało przez te wyjazdy.
Ho ho, zazdroszczę Japoni!

[lipsmacker]

Na miesiac, nigdy w zyciu. Co najwyzej na tydzien, a i to
niechetnie. Nalezymy z mezem do tej mniejszosci ktora nie lubi
spedzac urlopow bez dzieci ani osobno. Jestesmy rodzina,
wypoczywamy jako rodzina. Uprzedze krytyke ktora zaraz mnie
zakrzyczy ze pisze za meza - to on musial wyjechac rok temu na 2
miesiace sam na drugi koniec swiata i bardzo cierpial z tego powodu,
powiedzial ze juz nigdy w zyciu. Ja przez wiele lat mialam czeste
przymusowe sluzbowe wyjazdy po kilka dni do tygodnia i bylo to
jednym z decydujacych powodow dla ktorych zostawilam te prace i
poszlam na swoje.

[phantomka]

Szczerze? Nigdy. Rozumiem wyjazdy kilkudniowe bez dziecka, natomiast
m-c to juz przegiecie. Wlasnie w sobote rozmawialam z mama mojej
szkolnej kolezanki, ktora wziela do siebie roczna wnuczke na 5
tygodni. Mowi, ze juz nigdy tego nie zrobi (i mama tej dziewczynki
tez juz jej nie odda) Mala po przebudzeniu od razu pokazuje na
komputer, bo tam widzi mame i non stop wgapialaby sie w jej obrazek.
To jest jednak zbyt dlugi czas. Ja mialam juz 3 krotnie mozliwosc
poleciec do Chin (wielkie marzenie) Jednak sa to wyjazdy dlugie (tez
w okolicach m-ca) i musze z tego zrezygnowac, bo wazniejsze jest
jednak dziecko. Obserwuje corke, kiedy jej tata wyjezdza wlasnie do
China na 2-3 tyg. I widze jaka to jest tesknota. No ale ojciec
jezdzi sluzbowo, wiec wielkiego wyboru nie mamy.

[mathiola]

a ile mała ma lat/ miesięcy?
Jestem z matek, które poświęcają dla swoich dzieci wiele, ale potrafią też
poświęcić dzieci dla siebie samych.
Zresztą ja wiem, czy to poświęcenie - jesli dziecko zostawia się w środowisku,
które zna i akceptuje?
Kiedy byłam w ciąży z bliźniakami, wylądowałam w szpitalu, na oddziale patologii
(bardzo niespodziewanie). Syn miał wtedy niecałe 4 lata, był ze mną związany
bardzo przez duże B (totalny ,maminsynek). Spędziłam tam całe 5 tygodni, w
dodatku wróciłam z dwoma tobołkami, które przewróciły jego świat do góry nogami
(łączie z moim 5-tygodniowym niebytem to było wywrócenie dwukrotne). Dzisiaj ma
prawie 7 lat i żyjemy, mamy się świetnie. To była sytuacja przymusowa, ale
świetnie obrazuje że jednak można jakoś sobie z takim ekstremum poradzić.
Reasumując: w takim przypadku bardziej rozpatrywałabym problem: czy ja sobie
poradzę z tak długotrwałą rozłąką.

[agama77]

W jakim wieku jest Twoje dziecię?
Mojej rocznej córeczki nie zostawiłabym nawet na tydzień i to
głównie dlatego, że ja nie poradziłabym sobie z tęsknotą za nią.
Może gdybym faktycznie nie miała innego wyjścia i musiałabym dać
radę, dałabym.
W przypadku wakacji niewiem, czy potrafiłabym cieszyć się tymi
wakacjami w pełni.
No ale moje dziecko ma dopiero rok, przy cycu stale, więc to chyba
inna sytuacja niż Twoja.
Znam kobitę, która swoje 4letnie dziecko wywiozła do babci dziecka
na całe 4msce.
Niewiem jak dziecko to przeżyło, niewiem jak babcia, ale mama na
luzie dała radę.
Różnie więc bywa.

[macca4]

My zostawiliśmy młodego na 2 tygodnie (miał 16 miesięcy). Zniósł to świetnie
(gorzej babcia )My też nie najgorzej. Od 3 miesiąca wyjeżdża z nami bliżej
(polskie morze) i dalej (Szkocja, Chorwacja) ale wtedy się nie dało (rejs).
Teraz ma prawie 2 lata i w tym wieku taka rozłąka byłaby duuużo bardziej
bolesna. Na 2-5 dni zostawiamy go bez problemu.

[lila1974]

Jestem w stanie sobie wyobrazić, że staję oto w obliczu WYJAZDU SWOJEGO ŻYCIA -
co dla mnie oznaczałoby rejs do krajów Ameryki: Brazylia, Meksyk, Urugwaj i mimo
wszystkich rozterek podjęłabym decyzję na tak.

Moja główna rozterka - żal, że umknąłby mi MIESIĄC życia mojego dziecka i
ewentualnie - jak psychicznie zniesie naszą nieobecność.

Gwarancja jaką MUSIAŁABYM mieć - możliwość powrotu do kraju wręcz NATYCHMIAST,
jeśli z dzieckiem działoby się coś niepokojącego lub dopadłaby mnie przeogromna
tęsknota.

[siasiunia1]

dzieć ma 1,5 roku.
ciężko mi z jednej strony ale z drugiej wiem że umęczylibyśmy ją. gdyby była starsza to wzielibyśy ją z sobą.
miesiąc to strasznie długo - wiem. tyle że okazja na ten wyjazd w przyszłych latach raczej się nie trafi. sama pamietam jak byłam zostawiana na 2 miesiące na wakacje u dziadków ale nie wspominam tego jako jakąś traumę (co prawda byłam starsza) a córcia podobno charakter ma w mamę.
zawsze mamy furtkę zamówienia wcześniejszego biletu powrotnego..

[xxe-lka]

Ja zostawiłam 8 miesięczniaka na 16 dni dokładnie. Ale został z
ojcem. Taką podjęliśmy decyzję, że na ślub koleżanki hen hen daleko
pojadę tylko ja choć byliśmy zaproszeni oboje.
Dużo zależy od dziecka - nasz młodsza jest bardziej wrażliwa i ze
mną związana i wiem, że z nią taki numer by nie przeszedł bez
poważnych konsekwencji.
Jak do tej pory została na 6 dni z babcią (miała 1,5 roku wtedy) bez
mamy i taty i zniosła to dobrze. W październiku zostanie na tydzień
z babcią. Starszy (4 lata) pod tym względem jest bezproblemowy,
uwielbia babcię, wie, że rodzice czasem wyjeżdżają i mimo, że na
pewno tęskni jakoś się z tym godzi
Nie znam Towjego dziecka, ale miesiąc wydaje mi się okropnie długim
okresem czasu na zostawienie 1,5- roczniaka. W pełni za to rozumiem
decyzję, że nie zabieracie jej ze sobą.

[analist73]

A czy już ją zostawiałaś samą u babci na noc?

[lila1974]

W takim przypadku, szala przeważałąby raczej na tak.

[driadea]

Zostawiłam na 3 tygodnie. Stresu zero, i dla mnei i dla małej (wtedy 2,5 latki)

[siasiunia1]

i było bez problemów potem jak wróciłaś?

[driadea]

Pewnie! Wyściskałyśmy się i poszłyśmy się bawić

[fajka7]

Powtorze za psychologiem - choc pewnie psychologowie tez sie roznia
w opiniach - ze 1,5 roku to za male dziecko, zeby zostalo opuszczone
przez rodzicow na tak dlugo bez konsekwencji dla psychiki.
Pytanie jakie konkretnie te konsekwecje beda w tym indywidualnym
przypadku, bo zasadniczo wszystko co sie dzieje przynosi jakis owoc.
Szczerze mowiac jest we mnie na tyle duzo egoizmu, ze prawdopodobnie
wybralabym sie w taka miesieczna podroz zycia pomimo konsekwencji
wlasnie liczac na to, ze potem bede miala kilkanascie lat, zeby je
ewentualnie zminimalizowac.
No ale nie oszukiwalabym sie, ze jest to dla dziecka bez znaczenia,
bo zostanie z babcia. Fajnie, ze babcie uwielbia, ale jeszcze nigdy
nikomu zadna babcia matki nie zastapila w sensie takim, ze dziecku
bylo wszystko jedno. A miesiac dla takiego dziecka, to jak rok.
Mysle, ze wziecie tej swiadomosci na klate mimo wszystko uprosci
stres zwiazany z wyjazdem i paradoksalnie bedzie Wam latwiej, niz
gdyby stosowac uniki, racjonalizowanie na sile i w ogole
udowadnianie, ze tak bedzie lepiej. Nie bedzie, ale to tez nie
znaczy, ze dziecko zostanie unieszczesliwione na reszte zycia.

[zuzanna56]

Dziecka w tym wieku nie zostawiłabym na dłużej niż 4-5 dni.

[siasiunia1]

nie oszukuję sie ze dla dziecka to bez znaczenia. raczej się pocieszam. córcia jest z takich że jak dzisiaj na chwile jechaliśmy gdzieś z M i zostawilismy siostrze ciotecznej która córa widzi 3 razy do roku może to dziecko pomachało rodzicom i poszło oglądać kwiatki. obawiam sie natomiast że po naszym powrocie może być trudniej z właśnei takimi sytuacjami.
Córa spała juz u babci usypiana zresztą nie przez nas tylko przez babcię. bez problemów większych
na szczęście ciepłe dni idą więc może rodzice się wybiorą na działke - zawsze to jakieś przeżycie i oderwanie się od codzienności dla malucha który właśnie najbardziej codzienność kojarzy z rodzicami. ..

[staan2]

Ja jestem świeżo po tym jak zostawiliśmy naszego synka (1 rok i 7 miesięcy) na 9
dni bo trafił się nam wyjazd do Brazylii. I dla mnie i dla niego było to za
długo. Maluch został z dziadkami ale u siebie w domu. W trakcie naszej
nieobecności wszystko było ok, radości jaką zobaczyłam na buzi gdy mnie zobaczył
po powrocie nie zapomnę do końca życia. Oczywiście od tego czasu najlepiej cały
czas chce mnie mieć na oku. Nic złego mu się nie stało - 9 dni to nie miesiąc
ale kolejny wyjazd jak dziecię będzie starsze i to nigdy na tak długo. Życzę
powodzenia i podjęcia tej najwłaściwszej dla Was decyzji.

[syska241]

nie zostawilabym tak malego dziecka,dla mnie to egoizm,glupota...Nie
rozumiem,jak mozna na miesiąc zostawić tak mełe dziecko,koszmar...

[marghe_72]

JA bym nie zostawiła.
Wakacje lubię spędzać rodzinnie

[memphis90]

Mnie i siostrę rodzice zostawili na 2 m-ce i pojechali na saksy. Ale miałam
wtedy 6 czy 7 lat. Nie powiem, żeby przeszło to zupełnie obojętnie, bo tęskniłam
bardzo, ale też gigant- traumy nie było. Niemniej jednak nie zostawiłabym
dziecka 1.5 rocznego. Mnie czekają 5 dniowe wyjazdy na szkolenia i już mam obawy
co będzie z Lilą, pewnie w końcu zapakujemy się wszyscy (mąż pracuje zdalnie) i
pojedziemy do tej stolicy...

[alfa36]

A ja bym pojechala i zostawila dziecko na ten miesiac. Doświadczenia nie mam dużego. W czerwcu ubieglego roku, kiedy mlody mial prawie 3 lata, bylismy na wycieczce w Paryżu, ale dziecko zupelnie za nami nie tęsknilo, najbardziej uradowany byl z prezentu a nie z nas... Dodam, ze synek jest przyzwyczajony do dziadków.

I jeszcze

[alfa36]

Moja siostra z kolej zostawiala swoją córkę od maleńkosci u dziadkow na cale wakacje . Dziweczynka ma 11 lat i niespecjalnie pamięta te coroczne wakacje, natomiast do dzis bardzo chętnie przyjeżdża na wakacje do dziadkow (odwiedziana byla co tydzien, dwa).

[jkk74]

Skoro mała zna babcię, już sama zostawała tam na noc, wy macie możliwość
wcześniejszego powrotu - to lećcie i dobrze się bawcie.

[kudlata.pl]

nie zostawiłabym

moze dlatego, ze sama jestem dzieckiem podrzuconym babci (bardzo
zresztą kochanej), co - niestety - pamietam do dziś

[lena_madzia]

szczerze? ja bym okropnie tęskniła za swoim synkiem
Była taka sytuacja że mąż z synkiem zostali w Danii a ja musiałam
jechać na trzy dni do Polski- nie sadziłam ze to tylko głupie trzy
dni a ja stale myślałam o synku-zastanawiałam sie co teraz robi itd.
nie mogłam sie doczekac kiedy go zobacze, mimo że już nie jest taki
mały bo ma 5 lat

[pamelia]

Zostawiłam syna na tydzień, gdy miał półtora roku. Za wyniki w pracy
grupa pracowników dostała w nwgrodę wycieczkę do Włoch - wraz z
osobami towarzyszącymi. Pojechałam z mężem, bo stwierdziliśmy że
miło byłoby wyjechać we dwoje, pozwiedzac spokojnie - a okazja
idealna. Młody uwielbiał Babcię z wzajemnością, spędzał u niej wiele
czasu. Na wyjeździe gorzej było ze mną, jak tylko mogłam to
dzwoniłam, dziecko podobno ok, bawi się,nie płacze, je i spi bez
problemów. Jak wróciliśmy synek podszedł, przytulił się i wrócił do
zabawy jakbyśmu widzieli się ledwo godzinę wcześniej. Obudził się za
to ze strasznym płaczem w nocy i do rana nie chciał nas opuścic.
Nigdy nie był bardzo odważnym dzieckiem ale spokojnie mogłam
zostawic go z kims z rodziny kogo lubił. Po naszym powrocie stało
się to koszmarem. Te zachowania przybierały na sile i po miesiącu od
powrotu osiągnęły chyba swoje apogeum Pozostawianie u babci
okupione było odtąd histerycznym płaczem, nawet w domu nie mógł mnie
stracić z oczu... nie chciał zostawać nawet z tata... Moje wyjście
po zakupy = histeria. Trwało to prawie rok! Możliwe, że to rozstanie
zbiegło się w czasie z jakimś etapem rozwojowym co spowodowało u
niego taki straszny lęk przed straceniem mnie z oczu - nie wiem. Ale
z drugim maluchem nie odważyłabym się tego próbować - 1,5 roczniak
to maluch bez poczucia czasu - nie rozumie że mama wróci. To co
odpoczęłam przez ten tydzień, nie było warte tego "psychicznego
więzienia" przez następny rok. Być może Twoje dziecko jest inne (mam
nadzieję ) ale zapytałaś o doświadczenia - więc opisuję swoje. I
nikomu takich nie życzę

[demonii.larua]

Nie. Nie na tak długo. Zbyt dobrze pamiętam wyjazdy męża (dłuższe niż miesiąc) i
negatywną reakcję dzieci. Brak dwojga rodziców przez tak długi okres czasu u nas
nie wchodzi w rachubę, nawet teraz gdy najmłodszy ma 3 lata.

[alba27]

Nie zostawiłabym tak małego dziecka na dłużej niż tydzień!! Nigdy w
życiu. Tak długi wyjazd wchodzi tylko w grę wtedy kiedy dziecko jest
już bardziej kumate, można mu wytłumaczyć, ze rodzice wyjeżdżają ale
napewno wrócą, można wtedy zadzwonic i porozmawiać z dzieckiem, jak
dla mnie dziecko musi mieć przynajmniej 5lat żebym zdecydowała się
wyjechać na miesiąc. nam swoimi czasy też jedna super wycieczka
przeszła koło nosa ale dla nas było oczywiste, że nie jedziemy.

[hermion-a]

Roczne dziecko mojej koleżanki po jej miesięcznej nieobecności
przestało jeść i wylądowało w szpitalu pod kroplówkami.
Nie polecam

[an_ni]

w tym wieku to jeszcze tak, (na przykladzie mojego dziecka), twoja
corka podobnie jak moja jest "babcina" - pod opieka babci, wiec
podejrzewam ze dosc gladko by to przeszlo
moje dziecko ma teraz ponad 3 lata i teraz juz bym nie zostawila, bo
dziecko mam zbyt wrazliwe i zbyt "mamine" mimo ze, albo wlasnie
dlatego, tez pracuje i cale dnie mnie nie ma
ale np tygodniowy wyjazd ojca przezyla bez wiekszej tesknoty a on
nie wyjezdza prawie w ogole
na pewno nie bedziesz miala luzu na tym wyjezdzie a po powrocie
mozesz miec tez troche stresu, ale mysle ze nie takie to straszne
jak pisze wiekszosc forumowiczek i warto spelniac swoje marzenia

[nombrilek]

Moje dziecie ma niecały roczek, ale bym go nie zostawiła na miesiac
w życiu, chocby to miałabyc podróż życia, na tydz może tak, choc z
ciężkim sercem ale na miesiac napewno nie

[count_zero]

Najdłużej zostawiłam dziecko z babcią na trzy tygodnie (też w celach
wakacyjnych, a co!). Miała wtedy półtora roku. Ona oczywiście
zniosła to doskonale, co akurat było do przewidzenia, bo jest badzo
śmiałym, wesołym i otwartym dzieckiem, bez skłonności do histerii.

Natomiast muszę przyznać, że ostatnie kilka dni wyjazdu było
trudne... dla nas. Już okropnie tęskniliśmy i chcieliśmy wracać.
Dlatego uznaliśmy, że dwa tygodnie to taki optymalny czas na wakacje
bez dziecka.

[muszka31]

Nie zostawiłabym małego dziecka na tak długo. Wynika to z moich doświadczeń jako dziecko, gdzie przez rok byłam ciągle u babci. Odbiło się to mocno na mojej psychice: lęk przed odrzuceniem.
Stąd swoje własne dziecko nie zostawiałam u babć na noc, pierwszy raz dopiero na sylwestra, gdy mały miał prawie 2 lata.
Życie lubi zaskakiwać i miałam taką próbę że musiałam zostawić dziecko na miesiąc pod opieką taty i babci. Ale był już znacznie starszy: 6 lat. W tym wieku dziecko umie już określić swoje emocje, wypowiedzieć je, stąd wiemy że bardzo tęsknił. Nawet teraz , gdy ma 10 lat, tęsknił mocno za tatą gdy go nie było tydzień.
1,5 roku to za małe dziecko, tym bardziej że na codzień i tak za Wami tęskni bo jesteście w pracy.
Wyjazd jest atrakcyjny, ale ja bym zastanowiła się co może być ważniejsze: miłe przeżycia dla Was, czy nieprzyjemne dla córki.
Nie zakładaj że nie będzie więcej okazji takiego wyjazdu, ja bym nastawiła sie pozytywnie, że jak córka podrośnie, pojedziecie razem.

[mika77ka]

,,Mała jest u niej kiedy ja pracuje przez ok 9 godzin dziennie, zna
ją, widać że jest przywiązana (czasami jak przychodzę to "w nosie"
ma mamę tylko siedzi u babci czy u mojej siostry na kolanach),,

-Nie boisz się, że będzie Cię miała jeszcze bardziej w nosie?

[insomnia0]

nie wybrałabym sie na tak długo bez dziecka.. nie dałabym rady ze sobą.. bardzo
bym teskniła... a z tym wyjazdem poczekałabym jak dziecko bedzie wieksze.

[mariolka55]

nie zostawiłabym dziecka na tak długo nigdy.

[bacha1979]

O nie, tak małego dziecka nie zostawiłabym w sumie nawet chyba na kilka dni- nie
mówię o sytuacjach koniecznych, typu szpital.
W ogóle jestem przeciwnikiem "wakacji" od rodziców dzieci poniżej 2 lat nawet u
najbardziej ukochanych dziadków.

[phantomka]

Ja dodam jeszcze tylko, ze takie pozostawianie dziecka nie odbija
sie na nim juz i teraz. To moze byc proces, rysa, ktora odezwie sie
za kilka-kilkanascie lat. Znam doroslych, ktorzy nie potrafia
wybaczyc swoim rodzicom "porzucenia", bo tak to odczuwaja. To, czy
twoje dziecko to odczuje czy nie jest wielka niewiadoma. Bedac
rodzicem, czasem trzeba zrezygnowac z takich marzen, ktore moga miec
negatywny wplyw na czlonkow rodziny, bo jednak w jakims celu ta
rodzine do zycia sie powoluje.

[muszka31]

phantomka napisała:
Znam doroslych, ktorzy nie potrafia
> wybaczyc swoim rodzicom "porzucenia", bo tak to odczuwaja.

Dobrze to ujęłaś. Ja dopiero teraz jako dorosła osoba odkryłam skąd u mnie lęk
przed odrzuceniem. Nie mówię że ta jedyna sytuacja to spowodowała, ale wszystkie
one wiązały się z oddaleniem fizycznym od rodziców.
Autorko posta, uwierz nie warto by dziecko cierpiało (nawet dużo później), choć
to może być mało namacalne dla Ciebie.

[siasiunia1]

no cóż decyzja i tak jest podjęta a wyjazd tuż tuż
dziękuje za posty.
wynika mi z nich że pół na pół reakcje były. Mam nadzieje że u nas będzie tak jak w tych pozytywnych sytuacjach.
Wyjazdu przesunąć się nie da - to nie jest wycieczka do Włoch którą można ot tak sobie pyknąć. a okazja jest gdyż właśnie w tym roku nie pokrywalibyśmy kosztów noclegów i mamy względne oszczędnosci.
Co do opisywanych traum po latach - sorry ale nie wierzę. nie wierzę że jeden wyjazd spowoduje taką traumę. nei wierzę bo ja pamiętam przebłyski jakiś wspomnień z wieku lat 2-3. to jeszcze musiałoby wiele wiele innych czynników żeby po latach bać się odrzucenia.
Argumenty typu - założyłaś rodzinę więc rezygnuj z wyprawy marzeń też do mnei nie przemawiają. to już na całe życie jestem uwiązana w domu, przy dzieciach? bo przeciez jak już odchowam dzieci to potem spadnie na mnie obowiązek opiekowania się wnukami tak? zostawiam dziecko właśnie u rodziny.
tego czego się boje z rzeczy negatywnych tutaj opisanych to właśnie jakiegoś ataku histerii (chociaż dziecko raczej z tych niehisteryzujących), braku apetytu i tego że będzie się bała potem zostawać na krócej....
pozdrawiam

[phantomka]

To po kiego grzyba pytasz, skoro ty znasz odpowiedz, bo wazniejsze
jest dla ciebie ograniczenie kosztow materialnych niz ew. problemy
dziecka. Lec i baw sie setnie.

[xxe-lka]

też nie rozumiem po co w takim razie zakładac wątek skoro wszystko
wiesz najlepiej
Aha a nie widzisz subtelnej różnicy między "jak mam dziecko to już
tylko gary i dom" a zostawienie 1,5 - rocznego dziecka na miesiąc?

Wiesz wszystko mozna zrobić, ale z rozsądkiem i glową a nie na hura
jedziemy na miesiąc bo sie akurat trafiło

ja stosunkowo czesto wyjeżdżam bez dzieci, ale Twojego podejścia nie
rozumiem

Autorko...

[kudlata.pl]

cóż, nie wierzysz, trudno

i nie było pół na pół, nie oszukuj się

to przykre, ze zostawiasz dziecko na tak długo
a jesli chcesz naprawdę znać konsekwencje swojej decyzji - nic
prostszego - zapytaj dziecięcego psychloga. Masz odwagę?

[siasiunia1]

było pół na pół. mówię o osobach które pisały o faktycznym zostawieniu dziecka na długo a nie "nigdy bym nie zostawiła" to po pierwsze
po drugie ja sie pytałam o reakcje dziecka oraz rodziców w czasie tego rozstania a nie czy mam zostawić czy nie bo napisałam juz w pierwszym poście że jedziemy
mam odwagę zapytać sie - ile lekarzy tyle opinii - tak jechać z, nie lepiej bez dziecka bo się umeczy bo jest za małe, nie jechać wogóle, jechać ale na krócej, jechać bez problemu etc etc etc. zapytałam sie o doświadczenia matek które FAKTYCZNIE zostawiły dzieci na dość długi okres czasu.

[kudlata.pl]

znam osobiście takich matek trzy, żadna z nich nie zrobiłaby tego
ponownie ze względu na bardzo przykre dowiadczenia zwiazane z
rozstaniem i reakcjami na nie

jako matka, która zostawia dzieci z nianią/babcią na 1-2 dni, posyła
dzieci do przedszkola, nie trzęsie się nad nimi... bardzo Ci się
dziwię, nie popieram Twojej decyzji o tak długim rozstaniu, uważam
że jest krzywdząca dla dziecka.

[driadea]

kudlata.pl napisała:

> znam osobiście takich matek trzy, żadna z nich nie zrobiłaby tego
> ponownie ze względu na bardzo przykre dowiadczenia zwiazane z
> rozstaniem i reakcjami na nie

No widzisz. Ale są też takie, które mają bardzo dobre doświadczenia. I ich
dzieci także.
Nie mierz ludzi swoją miarką, po co ci to?

[kudlata.pl]

driadea napisała:
> Nie mierz ludzi swoją miarką, po co ci to?

a po co tobie odgrywanie roli adwokata?

moje zdanie jest poparte kilkoma przykładami bardzo przykrych,
dłuższych rozstań i z tego powodu bym nie zaryzykowała. ty lubisz
ryzykować poczuciem bezpieczeństwa własnego dziecka? po co ci to?

[driadea]

Po prostu rozumiem, że ktoś może mieć odmienne zdanie. Ale nie lubię, jak je
komuś narzuca, ot co.
Ja wyjechałam na 3 tygodnie (tak, wyjechałam, a nie "zostawiłam dziecko"), i ja
i moje dziecko zniosłyśmy to bardzo dobrze.
Dodam tylko, że częściej matki nie są przygotowane do rozstania, niż ich dzieci.
Poparte badaniami, ale wystarczy prześledzić ten wątek ("nie dałabym rady", nie
mogłabym", "zapłakalabym się na śmierć" itd.)

[kudlata.pl]

driadea napisała:


> i moje dziecko zniosłyśmy to bardzo dobrze.

mów za siebie

[driadea]

Duża już jest. I znam się na tym

[intuicja77]

mój syn wyjechał do dziadków pierwszy raz na 3 tygodnie jak miał 10
miesięcy.
Potem jak miał 2 lata , w tym roku tez jedzie.
Moim zdaniem duzo zależy od dziadków , charakteru dziecka.
Ja bym pojechała

[kudlata.pl]

intuicja77 napisała:

> mój syn wyjechał do dziadków pierwszy raz na 3 tygodnie jak miał
10
> miesięcy.
> Potem jak miał 2 lata , w tym roku tez jedzie.
> Moim zdaniem duzo zależy od dziadków , charakteru dziecka.
> Ja bym pojechała



a odpowiedź dostaniesz za lat kilka

warto ryzykowac?

[driadea]

Jasne. Dzieci nie można zostawiać. W ogóle to nie powinni po porodzie odcinać
pępowiny. Nigdy nie można nigdzie wyjechać, do kibla też musisz iść z dzieckiem.
Bo tak każe domorosły psycholog na forum emama. A jak nie wierzysz, to nie
dostaniesz argumentu, tylko pogrozi ci palcem, że zobaczysz za kilka(naście)
lat. Albo się spieni i wklei jakiś cytat z, ekhm, "Charakterów". Bo dzieci
trzeba kochać, a nie podrzucać dziadkom i jechać gdzieś myśląc o sobie (jak
jedziesz, to znaczy, że jesteś wyrodna i nie kochasz). O!
ROTFL

[travka1]

bylismy w marcu na nartach "tylko" we Wloszech i "tylko" na 10
dni...2-latek zostal u nas w domu z babciami, z ktorymi czesto
zostaje na kilka godzin, zostawal na kilka weekendow wiec
tlumaczylam sobie ,ze fajnie bedzie...Niestety...lzy mi lecialy z
gdy mowil do sluchawki-kocham mame... maly w miare dobrze to
przeszedl(chyba) ale ja? czas mi sie dluzyl-bo dopiero wtorek,
przerazala mnie odgleglosc,ze nie bede mogla dotrzec w miare szybko
na miejsce gdyby byla taka potrzeba i zwyczajnie tesknilam, dlatego
byl to nasz pierwszy i ostatni tak dlugi wyjazd bez dziecka.Weekendy
owszem ale nie dluzej, a juz miesiac nie miesci mi sie w glowie, bo
okazja? O nie, okazje sa rozne w zyciu...Moze jest Ci latwiej bo
chyba jestes slabo zwiazana z dzieckiem, skoro mala ma Cie w nosie?!
Wybacz ale matka jest dla dziecka calym swiatem...

[driadea]

O, już się zaczyna. Jesteś słabo związana z dzieckiem, które do tego ma cię w
nosie... Czyli innymi słowy: jesteś wyrodną matką i skoro zamierzasz wyjechać,
to w ogóle nie powinnaś mieć dzieci!

Litości, kobity, wiadomo, że niektóre z was nie są w stanie (tak, tak, wy, nie
wasze dzieci) niczego zrobić bez dziecka pod pachą, ale są też takie matki
(naprawdę z dziećmi związane i naprawdę niewyrodne. Ot, normalne matki
kochające, związane z dziećmi. INNE NIŻ WY, po prostu), które mogą wyjechać i
cieszyć się wyjazdem. Bez szkody ani dla siebie ani dla dziecka. Tak, to się zdarza!

[travka1]

ale o tym zwiazaniu to sama autorka napisala i maniu w nosie mi
tam nic do tego, ale wiem jak sie czulam na takim wyjezdzie chociaz
jestem zimna sucz i czesto bym malego sprzedala cyganomdo tego
wiecej dzieci nie planuje bom cholera za wygodna , a jednak w tym
moim wielkim lbie nie miesci sie fakt,ze mozna dziecko zostawic na
miesiac i nie "zglupiec" ale przyjmuje do wiadomosci ,ze mozna
tyle,ze uwazam -JA-uwazam,ze z matka jest cos nie halo jak jest w
stanie zostawic dziecko na tak dlugo, ot!i mozesz mi pisac zem
glupia i durna i ok.Autorka pyta-odpowiadam-Ja bym nie
zostawila...tylko w jakim celu pytala to nie wiem?Bo ja to ja, a ona
to nie ja:]

[kudlata.pl]

travka1 napisała:

tyle,ze uwazam -JA-uwazam,ze z matka jest cos nie halo jak jest w
> stanie zostawic dziecko na tak dlugo


masz absolutna rację!

[driadea]

kudlata.pl napisała:

> travka1 napisała:
>
> tyle,ze uwazam -JA-uwazam,ze z matka jest cos nie halo jak jest w
> > stanie zostawic dziecko na tak dlugo
>
>
> masz absolutna rację!


Może po prostu nie ma zgąbczenia mózgu, które niektórym zostaje po ciąży?
Nie halo, że tak powiem, to jest z matką, która wyrzuca dziecko na śmietnik,
anie taką, która jedzie na wakacje, z dziecku zapewnia na ten czas troskliwą opiekę.
No ale obawiam się, że nie uda ci się tego zrozumieć, dla ciebie taki ktoś jest
albo nie halo albo wyrodny, popraw mnie, jeśli się mylę

[kudlata.pl]

ale po co mamy cię poprawiać? sama zostawiłaś dziecko i
usprawiedliwiasz się broniąc autorki. ot i tyle

[travka1]

wydaje mi sie,ze zgabczenia mozgu nie mam, mam za to poczucie
odpowiedzialnosci za moje dziecko i chyba to powinno wystarczec,
pomijam,ze opieka nad takim maluchem przez miesiac 24 h to dosyc
duze obciazenie dla dziadkow, ale co tam dziecko, co tam dziadkowie,
jest okazja i tylko frajer jej nie wykorzysta no basta, zdanie mam
takie jakie mam , a autorka jak dla mnie to i na rok moze
jechac,brocha nie moja i tylko dalam sie wciagnac w rozmowe, w
ktorej i tak nie mam racji(podobno)...;p

[driadea]

No właśnie, tak sądziłam, że nie zrozumiesz. Ja o jedym, ty o czym innym, no
pacz pani
Pozdrawiam.

[siasiunia1]

Travka ja Cię bardzo proszę o poszerzenie umiejętnosci czytania z zrozumieniem. Ja wiem że w wir dyskusji łatwo jest wpaść, szczególnie jak się przeczyta tylko początek tematu a resztę pobieżnie.
po pierwsze nie pytałam CZY ZOSTAWIĆ tylko pytałam czy któraś z forumek zostawiła. (piszę to już po raz drugi)
po drugie - pisalam w pierwszym poście że moja mama jak się dowiedziała że mamy szansę pojechać to powiedziała że zaopiekuje się małą. więc ups! opcja wrzucenia na siłę dziadkom odpada.
po trzecie - jeżeli jest coś napisane w cudzysłowiu to może warto by się zastanowić nad sensem zdania co? "Miała w nosie" tzn że nie wisi na mnie jak tylko przyjdę po nią ale też potrafi i się do cioci czy do babci przytulić. jezeli to dla Ciebie jest oznaką braku dobrych relacji między matką a córką to cóż .. współczuję.

poza tym wszystkim ja nie wiem dlaczego większości z Was wydaje się że do podróż do Japonii to taka wycieczka do Włoch. I tylko przez własne wygodnictwo nie chcemy zabierać dzieciaka oraz jechać w innym terminie. Przeciez tam jedzie średnio co drugi Polak co roku na wakacje nie? Każdego prawie zawsze stać na to prawda? przeciez wiadomo że polskim krezusom wszystko jedno czy mają szansę na nocleg u znajomych przez ten czas czy wydac fortunę na noclegi.
A poza tym wyrodna matka zostawia dziecko zamiast zabrać je z sobą, narażać na 16 godzin podróży z przesiadkami, jet lag, tłum ludzi na ulicach, świątyniach i środkach lokomocji, jedzenie średnio znanego pochodzenia co przy alergii dziecka na pewno by mu wyszło na zdrowie. A poza tym jakby się coś stało to przeciez to że rzadko który Japończyk mówi po angielsku bardzo biegle to pikuś nie? a jak zapisze coś co małą uczuli to co tam ryzyk fizyk. Bo czego to się dla dziecka nie robi, prawda?
I powtarzam w razie bezsensownych pytan po co wątek zakładam - zalożyłam żeby dowiedzieć się coś na temat doswiadczeń matek ktore zostawiły dzieci na dłużej.

a takie pytanie - jeżeli zdarzyłaby się okazja że babcia postanowiłaby wziąć wasze dziecko nad morze. wy nie możecie pojechać bo akurat tak sie w pracy ułożyło. dodam ze mieszkacie w duzej odleglosci. wyjazd na 2 tygodnie... puscilybyście?

[gryzelda71]

kudlata.pl napisała:
> a odpowiedź dostaniesz za lat kilka
>
> warto ryzykowac?

Tak przypomniałam sobie jak pewna forumka pisała,ze ona nigdy,przenigdy i nawet
do szpitala nie bo nie zostawi córy samej.I pech,czy jak to tam zwał,urodziła
synka i poleżeć w tym szpitalu musiał dłużej niż tradycyjne 3 doby.
Córka po powrocie nie do poznania z baranka w wilka przeistoczyła się.
I jestem pewna,że lepiej by zniosła całą sytuację z nieobecnością matki,gdyby ta
dała jej szansę na takie sytuację troszkę wcześniej.

[lena_madzia]

gryzelda71 napisała:

> kudlata.pl napisała:
> > a odpowiedź dostaniesz za lat kilka
> >
> > warto ryzykowac?
>
> Tak przypomniałam sobie jak pewna forumka pisała,ze ona
nigdy,przenigdy i nawet
> do szpitala nie bo nie zostawi córy samej.I pech,czy jak to tam
zwał,urodziła
> synka i poleżeć w tym szpitalu musiał dłużej niż tradycyjne 3 doby.
> Córka po powrocie nie do poznania z baranka w wilka przeistoczyła
się.
> I jestem pewna,że lepiej by zniosła całą sytuację z nieobecnością
matki,gdyby t
> a
> dała jej szansę na takie sytuację troszkę wcześniej.



o nie, tu powodem złego zachowania było pojawianie sie nowego
członka rodziny, anie rozdzielenie. Akurat wiele dzieci kiepsko to
znosi.