mama pracujaca a codzienne spacery

[malwinalis]

jak to u innych mam pracujacych. wracacie do domu powiedzmy 16-17,
robicie obad i co dalej. idziecie na spacer z dzieckiem czy rzucacie
sie w wir sprzatania? bo ja preferuje raczej spacer, bo jak nie
wyjde to mam wyrzuty bo wg mnie dziecko powinno (prawie) codziennie
poznawac swiat, z drugiej strony tesciowa mi zarzucila ze tylko
spaceruje, zamiast sie zajmowac domem jak to u Was?

[mruwa9]

leniwa jestem. I zabiegana. I mam szczescie, bo moje dzieci w swoich
szkolach/przedszkolach maja zapewnione co najmneij 2 godziny
dziennie na powietrzu, niezaleznie od pogody i pory roku, wiec ja
juz z dziecmi nie wychodze. Poza tym mieszkamy w domu, wiec w
sezonie otwieramy drzwi na taras i dzieci pasa sie na trawie pod
moim okiem. Mnie samej bardziej doskwiera brak spacerow, ale nie mam
ich gdzie upchnac w harmonogramie dnia ( (chyba, ze po 21-22...)

[mamakasienki1]

Spacer i dziecko są ważniejsze od sprzątania. Porządki nie zając nie
uciekną, a przyjemne, ciepłe i jeszcze jasne popołudnia szybko
zmienią się w zimowe, ciemne i ponure. Ja zdecydowanie wybieram
spacery i olałabym zdanie teściowej.

[triss_merigold6]

Jem obiad. Po przyjściu z pracy z dzieckiem po drodze zabranym z
przedszkola mam silną potrzebę zjedzenia obiadu i podania obiadu
dziecku. Potem muszę odpocząć a potem ewentualnie wychodzę na plac
zabaw/spacer. Ale rzadko, bo staram się te przyjemność zwalić na
tatusia dziecka, mojego gacha albo dziadka. Mam zerowe wyrzuty
sumienia, teraz jest ładna pogoda i syn pół dnia w przedszkolu
spędza na placu zabaw.

[bri]

Moje dziecko nie siedzi w domu przez cały dzień, kiedy ja jestem w
pracy, więc nie mam wyrzutów sumienia jeśli ja go na spacer nie
zabiorę. Co nie znaczy, że się po pracy zajmuję tylko domem.

[drinkit]

idziecie na spacer z dzieckiem czy rzucacie
> sie w wir sprzatania?

Szczególnie ten wir sprzątania mi się podoba. Uważasz że dorosłe osoby mogą wybierać tylko pomiędzy tymi czynnościami?

tesciowa mi zarzucila ze tylko
> spaceruje, zamiast sie zajmowac domem


Wybacz, ale czemu pozwalasz komuś na takie teksty wobec siebie?

[triss_merigold6]

Mnie osobiście fascynują te deklaracje matek tuż po powrocie do domu
rzucających wszystko i gnających na dwór z dzieckiem. Istnieje
mnóstwo czynności, które automatycznie wykonuję po wejściu do domu:
- rozpakować zakupy
- przebrać się z garnituru w coś domowego
- nakarmić dziecko
- zjeść obiad (qrwa jeszcze nie widziałam wpisu w którym matka
deklarowałaby, że po przyjściu z roboty MUSI zjeść normalny ciepły
obiad)
- pozmywać
- ściągać suche pranie jesli wisi
- odebrac pocztę na domowym kompie
- posiedzieć spokojnie
Na luzie mija z półtorej godziny zanim w ogóle pomyślę o
ewentualności wyjścia.

[alabama8]

No cóż, po powrocie z roboty nie trzeba od razu rzucać wszystkiego,
ja po prostu się do niczego nie zabieram Obiadów generalnie nie
jadam, ew. jakąś zupę w robocie raz na miesiąc. Wracam z pracy,
wyskakuję z garniaka i lecimy w plener. Dziecko zazwyczaj już po
obiedzie podanym przez nianię.
Zmywać nie muszę bo nie nabrudziłam, pranie niech se wisi - ściągnę
wieczorem a młody poskłada.
A rozpakowywanie zakupów - kiedy siata ląduje za drzwiami chałupy -
całą resztą zajmuje się syn. Tak więc póki lato, póki sucho można
się szwendać aż komary zaczną żreć tak intensywnie że już się
wytrzymać nie da.
W chałupie będziemy siedzieć zimą kiedy zaczną się choróbska.

[e_r_i_n]

triss_merigold6 napisała:

> - zjeść obiad (qrwa jeszcze nie widziałam wpisu w którym matka
> deklarowałaby, że po przyjściu z roboty MUSI zjeść normalny ciepły
> obiad)

No i co w tym dziwnego? Nie każdy ma taki przymus.
Ja wolę zjeść ciepły obiad w pracy o 14, jeśli w ogóle jeść go muszę.
Tym bardziej, że w tygodniu w domu generalnie nie gotuję.

I zdecydowanie od razu po wejściu do domu nie biorę się za sprzątanie, pranie,
prasowanie i inne tego typu rzeczy - nie zamierzam sama siebie wtłoczyć w dwa etaty.

[zonka77]

mam to szczęście że moje dziecko sporo na dworze przebywa z nianią a ja pracuję
w domu więc nie muszę wcześnie wychodzić/późno wracać.

Ale kiedy pracowałam na miejscu w firmie a moja starsza córka chodziła do
przedszkola wracałyśmy razem tak około 17.30 i szczerze mówiąc wcale nie
biegłysmy od razu na spacer. Czasami tak jeśli była piękna pogoda i miałysmy
ochotę ale zwykle to tak jak pisze Triss: umyć się, przbrać, zjeść coś. Co do
sprzątania to wolałam pod wieczór - po 20, jak mała juz spała.
Czasem też po prostu nie chciało mi się łazić z nią bo byłam zmęczona długim
dniem a wiedziałam że spędziła pół dnia w przedszkolu na dworze i się wybiegała
ile wlezie.
Za to bardzo pilnowałam wspólnego spędzania czasu - zabawy, czytania itp. Na
plac zabaw chodziłyśmy bardzo rzadko - nie znosiłam siedzenia z innymi mamami
Za to pierwsze 2,5 roku była na zewnątrz ile się dało - z nianią.

Teraz lubię spacery i zdarza mi się po przywiezieniu starszej córki ze szkoły
zabierać dzieciaki na spacer. Przyzwyczaiłam się nawet do siedzenia na placu
zabaw, chociaż bez przyjemności. Starsza córka jeśli pogoda pozwala spędza na
dworze w szkole około 2h (po lekcjach zanim ją odbiorę) i często jest tak
umordowana że nie chce się nawet ruszyć z domu (tak było w 1 klasie i np wczoraj
- 2godz wf na zewnątrz i 2 godz po lekcjach w ramach świetlicy. Jak ją
odbierałam była wybiegana upocona i brudna jak mały piesek)

"Jedyny sposób, by odkryć granice możliwości, to przekroczyć je i sięgnąć po
niemożliwe"

[marsupilami25]

Dokladnie tak jak piszesz!
Nie musze wybierac pomiedzy "wirem sprzatania", bo stosuje zasade ogarniania chalupy na biezaco (np. gary od razu do zmywarki), wlaczenia w aktywnosc chlopa plus place za gruntowniejsze porzadki raz w tygodniu. Popoludnia nie spedzam ze scierka i mopem.

[gazeta_mi_placi]

Co za teściowa -powiedz babsku co sądzisz na jej temat.

[babcia47]

eee..lepiej powiedzieć zeby pospacerowała z dzieckiem lub zajeła się
domem autorki zamiast strzępić sobie język po próżnicy

[jdylag75]

Wracamy z dziećmi pieszo z przedszkola, w domu pojawiamy się równocześnie z
panem domu, spożywamy obiad który wspólnie z panem domu przygotowaliśmy dzień
wcześniej czy tydzień wcześniej, po spożyciu spokojnie trawimy na kanapie,
chyba, że mamy coś do załatwienia to nas nie ma w domu, chlewu nigdy nie mamy
więc w żadne wiry się nie rzucamy. Do zrobienia ew. jest wrzucenie prania,
wyjęcie, zmywarka, wrzucenie czegoś do gara żeby było na kolejny dzień,
generalnie mało czasochłonne. Jak mamy chęć to wychodzimy na spacer czy gdzieś
tam, dowolnie, jak nie mamy to dni są podobne jak krople wody. Generalnie nie
chce mi się spacerować, mężowi czasami tak wiec wychodzi z dziećmi.

[zoe7]

Kurde, a ja jestem szczerze ciekawa jak to się robi, że nie ma chlewu... U mnie
jest zawsze. Posprzątanie nic nie daje, no, na chwilę.

[mim288]

nie wracam o 17ej, raczej 19 z hakiem. W żadne wiry sprzątania się
nie rzucam, w ogóle jeśli się rzucam to na łożko odpocząć. Na spacer
idziemy czasem, jak nam sie che i dzieciakom, z reguły, bwiwę się z
dziećmi, odpoczywam, słucham muzyki, jemy kolecję, rozmawiam z mężem.

[super-mikunia]

Wychodzimy. Wczoraj wróciłam po 16 od 6 rano. Obiad był szybki -
flądra przywieziona jeszcze znad morza z chlebem, później
wyszliśmy było po 18 wróciliśmy ok 20.
Dziś wróciłam po 15 właśnie robię obiad na 2 dni (chińskie ). Mąz
za moment wejdzie zjemy on posiedzi z dzieckim ja poprasuję, (ok 30
min) więc tez po 18 wyjdziemy
Jutro będę miałw ięcej czasu bo obiad gotowy to na sprzątnie jeszcze
starczy

[wieczna-gosia]

moj dzien pracy konczy sie zazwyczaj o 20 wiec z dzika rozkosza nie wychodze na
plac zabaw a przerwe mam w czasie gdy dziecka i tak w domu nie ma wiec jem
obiad. Pranie to w ogole nie moja broszka

[schiraz]

Wracam z pracy po 19 więc ostatnią moją myślą jest jeszcze spacer z dzieckiem,
ledwo znajduję czas na poczytanie mu przed snem (trochę już czyta sam, ale te
czytanie to też tylko mój i jego czas więc staram się dbać o to). Wierzę, że
osoby i instytucje, które się nim zajmują od 7 rano do 19 dbają o spacery, a że
im ufam generalnie to nawet nie sprawdzam. Sprzątam w weekendy, zaraz po tym jak
odeśpię cały tydzień, w weekend też staram się oddawać cały mój czas Synkowi,
nawet jeżeli oznacza to, że siedzi koło mnie jak gotuję i opowiada mi co też tam
się zdarzyło w ciągu tygodnia. Na szczęście to już duży chłopak (6 lat), który
jest w stanie pojąć, że mama ma pracę jaką ma, innej na razie nie będzie i taka
organizacja mu nie przeszkadza, duży plusem jest też fantastyczna niania, która
sama z siebie wyszukuje atrakcje typu wystawy, kino, basen i myślę, że i spacery
załatwia przy okazji.

[miedzymorze]

U nas jest tak, że jak nam się chce to idziemy, a jak nie to nie.
Ponadto domem może się zajmować szanowny syn szanownej teściowej w czasie kiedy ty jesteś na dworze z dzieckiem, ne ?

pozdr,
mi

[joanna_poz]

po powrocie z pracy priorytetem jest dla mnie zrobienie i zjedzenie
obiadu. potem - relaks i wypoczynek.
na wir sprzątania poświecam sobotnie przedpołudnie, w tygodniu poza
drobnym sprawami (i obiadem) nic nie robie.
od wiosny do jesieni praktycznie codziennie idziemy na rower cała
rodziną. poza tym duzo czasu spędzamy na powietrzu z racji
posiadania ogrodu przy domu. w sezonie jesienno- zimowym nieco
mniej, aczkolwiek i tak zawsze ktoś musi wyjść z psem.

[aluc]

w okresie przedprzedszkolnym od spacerów miałam nianię - nie znoszę
spacerów dla spacerowania, żadna siła nie zmusiłaby mnie do wyjścia
z dziecięciem na spacer po powrocie z pracy (pomijam już fakt, że z
pracy wracałam w porze raczej niespacerowej)

wolę czytać gazetę, niż spacerować bądź zajmować się domem, na
szczęście matka prędzej wyrzuciłaby mi, że gazet nie czytam, niż że
się nie zajmuję

[reteczu]

nie znoszę
> spacerów dla spacerowania,

Czyli nie ja jedna! Ja też nie cierpię spacerowania dla samego
spacerowania.

[anias29]

Heh, ja zwykle idę z dzieckiem na spacer bezpośrednio po odebraniu go z
przedszkola. Nawet by mi do głowy nie przyszło gotować w tym czasie obiad, że
nie wspomnę o sprzątaniu;P

[triss_merigold6]

Ja nie odczuwam takiej potrzeby, tym bardziej, że dziecko ze 2
godziny w przedszkolu spędza na dworzu. Po pracy muszę zjeść i
odpocząć.

triss

[anias29]

> Ja nie odczuwam takiej potrzeby, tym bardziej, że dziecko ze 2
> godziny w przedszkolu spędza na dworzu. Po pracy muszę zjeść i
> odpocząć.

Ja te spacery odwalam głównie dla siebie. Po 8 godzinach spędzonych w biurze
spacer z dzieckiem nad morzem jest dla mnie czystą przyjemnością

[triss_merigold6]

Rozumiem. Nie mam morza pod ręką, niestety.
Wracając z pracy robię zakupy i zwykle po dziecko idę z siatami.
Spacerowanie z siatami i w biurowym mundurku + butach na wysokim
obcasie wydaje mi się męczące.

[anias29]

Kumam
Ja zakupy robię wieczorem (brak kolejek), biurowego mundurka nie muszę nosić, a
buty na obcasach mam bardzo wygodne
Poza tym nawyki niewracania_do_domu_prosto_z_pracy miałam i w czasach
przeddzieckowych - zwykle wtedy umawiałam się z chłopakiem/znajomymi
bezpośrednio po robocie

[18_lipcowa1]

malwinalis napisała:

> jak to u innych mam pracujacych. wracacie do domu powiedzmy 16-17,
> robicie obad i co dalej. idziecie na spacer z dzieckiem czy
rzucacie
> sie w wir sprzatania?



Dziecko bedzie mialo zapewniony spacer w moich godzinach pracy-
niania, opiekunka, babcia, zlobek -whatever.
Po pracy nie rzucam sie nawet do robienia obiadu ani sprzatania, mam
meza i dziele to na 2. Wole kupic gotowca czasem albo cos odgrzac
niz spedzac reszte dnia przy garach.
Nie mam misji, chce odpoczac.

[fajka7]

Nie cierpie spacerow. Wietrze dziecko przy pomocy innych osob.
Chyba, ze robimy wyjscie rodzinne gdzies dalej, ale to nie
codziennie.

[kicia031]

Wracam duzo pozniej, obiad jadam w czasie przerwy w pracy.

a ogol maluch jest na spacerze z babcia, dolaczam do nich. W zyciu nie
przyszloby mi do glowy przedlozyc sprzatania ponad spacer z dzieckiem, czy
zabawe z nim.

[inguszetia_2006]

Witam,
Moja córa to już uczeń, nie przedszkolak, ale chce chodzić na
spacery i chce jeździć na rowerze po południu. "Kto ma miękkie
serce, musi mieć ... itd."
Wychodzę więc z nią, choć czasami nie chce mi się jak diabli.
Obiady jem w pracy, śniadania też. Córa też obiady wcina w szkole,
więc nie jest głodna. Codzienny spacer jest u mnie nawykiem, choć
ostatnio padam na twarz i wolę posiedzieć w domu. Jestem upiornie
zmęczona. Ograniczam wszelkie aktywności, bo nie dałabym sobie rady
w pracy. Mam też panią do sprzątania, więc jakoś żyję.
Pzdr.
Inguszetia

[miminko]

jak wracam z pracy (18-19) to jestem maksymalnie steskniona za dzieckiem, wiec
chce z nim po prostu byc. czasem idziemy na miasto, czasem siedzimy w domu, w
zaleznosci od ochoty i sily.
obojetnie co musze zalatwic, staram sie wlaczac w to dziecko:
wizyta na poczcie, zakupy - robimy z tego spacer
wstawianie, wieszanie prania - moje dziecko mi pomaga

generalnie, w ciagu tygodnia niewiele robie w domu, caly dzien jestesmy poza nim
wiec nie brudzi sie jakos strasznie, jemy obiady w pracy/przedszkolu, piore jak
mi czapka stanie, po jednym praniu dziennie albo kilka w weekend, gotowaniem i
zmywaniem oraz duzymi zakupami zajmuje sie moj chlop.

w soboty przychodzi do nas pani posprzatac i na ogol naprawde brudno robi sie
dopiero w piatek

nie prasuje, szkoda mi zycia na taka czynnosc, serio uzywam zelazka raz w
miesiacu do jakiejs wyjatkowo wymagajacej kiecki. koszule chlopa prasuje nasza
ukochana pani sobotnia.

a tesciowa niech spada zajmowac sie swoim domem jak mi ktos sie wtraca w
lajfstajl to go po prostu mroże wzrokiem i mam spokój

[jolusia20]

A ja wąłsnei nei wyobrażam sobie tego, że wracam z pracy o 17 i
musze odpocząć, zrobić obiad czy posprzątać. Pracuje do 12, potem do
14 zakupy, małe porządki, pranie obiad i na 14 ide do pzredszkola i
wtedy mam czas już tylko dla dzieci. Mąż wraca różnie, ale czasem
nie je nawet obiad tylko dołącza do nas na placu zabaw, czasem
gdzies z nimi jedziemy.

[anna_geras]

Wracam z pracy o 16:00 i pierwsze co robie to wychodze do lasu na
spacer ale nie z dzieckiem tylko z psami)) Zajmuje mi to jakieś 40
minut. Dziecko jak chce to idzie ze mna a jak nie to zostaje w domu.
Obiady gotuje tylko w wekendy. Dziecko je w szkole, mąż - nie wiem
a ja obiadów nie jem.

[malwinalis]

a co wtedy gdy np ojciec siedzi z dzieckiem lub jego mamusia i oboje
nie rusza d...na spacer-wiec ja czuje ze chce i powinnam wychodzic z
dzieckiem na dwor.
a tesciowa to z tych "zyczliwych" i lubi powiedziec swoje zdanie

[nullik]

Z wielką chęcia wychodziłabym z synkiem na spacery popołudniu ale...
Mój synek ma teraz etap na tatusia. Jak tatus sie nie ruszy, to
synek histeria. On z mama nie pójdzie. Musi iśc tez tata.
A że tatuś nie zawsze sie rusza... Uffff... No i juz się denerwuję.
Jak synkowi ten etap nie przejdzie, to w zimie albo zwariuję, albo
sie rozwiode.

do tych mam, które spacerują po pracy

[jot-em-ka]

A zimą, kiedy to ciemno robi się o 16, też wychodzicie na spacer od razu po pracy?

[anias29]

Widzę, że wspomniany przez mnie wątek ożył

> A zimą, kiedy to ciemno robi się o 16, też wychodzicie na spacer od razu po pracy?

Ciemno o 16 u nas robi się tylko w grudniu i styczniu. Tak, odbieram dziecko o
15.30 i idę z nim jeszcze na krótki spacer/zostaję na przedszkolnym placu
zabaw/idziemy na sanki - zależnie do pogody oczywiście.

[alabama8]

jot-em-ka napisała:
"...A zimą, kiedy to ciemno robi się o 16, też wychodzicie na
spacer od razu po pracy?"

Ja wychodzę, zazwyczaj na sanki (jak spadnie śnieg). Bo wiesz, u nas
zastosowano takie dość nowatorskie rozwiązanie w miasteczku -
jeszcze za komuny postawiono lampy uliczne. Czytać się może przy tym
nie da, ale spokojnie da się chodzić. Tak więc niektórzy ryzykanci
po zmroku wychodzą nie tylko do sklepu czy do teściowej, ale także
na spacer.
A jak u was?

alabama

[anias29]

> zastosowano takie dość nowatorskie rozwiązanie w miasteczku -
> jeszcze za komuny postawiono lampy uliczne.

hihiiiiiiD

> A jak u was?

U nas też Tyle, że ja nie znajduję przyjemności w spacerowaniu po ulicach, wolę po plaży albo po lesie - a tam latarni jeszcze nie postawiono;P

[gaskama]

U mnie - podobnie jak u alabamy - są na osiedlu latarnie. Idę na
spacer także zimą o 18.00 i później. Mam fajną górkę, z której
świednie się szusuje na saneczkach. Górką też oświetlona. Wygłupiamy
się czasami z synem i wychodzimy zimą z czołowkami (specjalne
latarki na gumowych paskach, zakładane na czoło). Syn to uwielbia.
Ja po kiszeniu doopy cały dzień przy biurku też to lubię. Ale wolę
lato.

[dzida113]

ja wychodzę z pracy o 15.00 - ok 16 już mam zgarnięte dzieciaki z
przedszkola i żłobka i lecimy gdzieś na plac zabaw do ok.19. Obiadu
nie gotuję,sprzątam raz w tygodniu porządnie a potem to po łebkach,
zresztą jak dzieciaki wpadną do domu ok 19.30 to juz tylko kąpiel i
spać, więc szczególnie nie nabałaganią. Jak mam siedzieć z nimi w
domu to mnie szlag trafia, szczególnie w taką pogodę.

[cas_sie]

Zabieram młode zprzedszkola i idziemy na spacer od razu albo przez
dom. Nie dlatego , że mam wyrzuty sumienia ale po prostu to lubimy i
szkoda nam ładnej i ciepłej (na razie) pogody. Póżniej dołacza do
nas mąż - pózniej wraca z pracy. Ja nie mam zbytniego "nabożenstwa"
do prac domowych a obiady nie sa konieczne a poza tym dorosłym po
całym dniu w pracy też przyda sie pobyc troche na powietrzu i
pobawic sie z dziecmi (a co ,tez lubimy sie bawić).Na szczescie moja
tesciowa nie wyraza zdania na tematy prowadzenia przez nas domu a
mój tata wie żem bałaganiara . eżowi tez sie taki sposób podoba.
Żeby nie bylo wątpliwości w weekend tez preferujemy wypady ,
sprzatamy to co konieczne.

[grzalka]

ja też- zabieram z przedszkola około 15- tej, dzieci są już po
obiedzie i podwieczorku, idziemy na spacer od razu, albo wracamy na
chwilę do domu, jeśli chcemy się wybrać gdzieś dalej

obiadów w domu nie gotuję, do sprzątania i prasowania zatrudniam
panią (nienawidzę organicznie wszelkich prac domowych) no i tak jak
poprzedniczka lubię spacery/rowery/rolki/sanki/tarzanie się w śniegu
i nawet plac zabaw (mogę sobie spokojnie poczytać na przykład)


-

[aga_sama]

Odbieram młodego po 16. jak jest głodny to idziemy do domu zjeść coś na szybko i
na dwór. Moje dziecko jest nadpobudliwe, im więcej ruchu dla niego tym lepiej.
Wracamy o 18:30, kolacja, zabawy, kąpiel i spać.