Na kogo glosować?

[Gość: alfik]

Na Kaszuba,czy na bliżniaka?Na PiS,czy na Platformę?Proszę o wypowiedzi.

[laventhar]

Proponuje Roberta Straka z LPR.

--------------------------------
Szybka nauka - www.ebelfer.pl
Aplikacje on-line - www.laventhar.pl

[Gość: Aleksander]

Gość portalu: alfik napisał(a):

> Na Kaszuba,czy na bliżniaka?Na PiS,czy na Platformę?Proszę o wypowiedzi.


Z tych dwóch w zasadzie nie ma większej różnicy. Obaj są zwolennikami obfitego
budżetu, a więc zabierania obywatelom większości zarobionych przez nich
pieniędzy. Gdybym już jednak miał mieć tak ograniczony wybór, opowiedziałbym
się za Lechem Kaczyńskim, bo jest zdeklarowanym przeciwnikiem zabijania
nienarodzonych dzieci, "małżeństw" homoseksualistów i konstytucji europejskiej.

[maszar]

Gość portalu: Aleksander napisał(a):

"Obaj są zwolennikami obfitego budżetu, a więc zabierania obywatelom większości
zarobionych przez nich pieniędzy"

No chyba lekko przesadzasz; akurat PO proponuje uczciwy (i niski) podatek liniowy;

[Gość: Aleksander]

maszar napisał:

> Gość portalu: Aleksander napisał(a):
>
> "Obaj są zwolennikami obfitego budżetu, a więc zabierania obywatelom
> większości
> zarobionych przez nich pieniędzy"
>
> No chyba lekko przesadzasz; akurat PO proponuje uczciwy (i niski) podatek lini
> owy;


To prawda, że PO jest za podatkiem liniowym, ale chyba nie podważasz mojego
twierdzenia, że PO jest za odbieraniem obywatelom większości pieniędzy?

[maszar]

"To prawda, że PO jest za podatkiem liniowym, ale chyba nie podważasz mojego
twierdzenia, że PO jest za odbieraniem obywatelom większości pieniędzy?"

1 - owszem, podważam - w jakiż to sposób PO miałaby to robić?
2 - a któraż to partia według Ciebie proponuje najmniejsze obciążenia podatkami?

[Gość: Aleksander]

maszar napisał:

> "To prawda, że PO jest za podatkiem liniowym, ale chyba nie podważasz mojego
> twierdzenia, że PO jest za odbieraniem obywatelom większości pieniędzy?"
>
> 1 - owszem, podważam - w jakiż to sposób PO miałaby to robić?


W Polsce płaca netto to tylko 56,12% wynagrodzenia. Pozostałe 43,88% to podatki
i obowiązkowe składki. Z tych 56,12% wynagrodzenia które zostaje nam na ręce
Polak musi jeszcze zapłacić podatek VAT wliczony w towary i usługi, akcyzę
wliczoną w cenę energii elektrycznej, benzyny, alkoholu, papierosów,
samochodów, kosmetyków; podatek od odsetek bankowych; cła wliczone w cenę
importowanych towarów; abonament RTV; całą masę podatków lokalnych i różne
obowiązkowe opłaty administracyjne. Zdaniem ekspertów CAS statystyczny Polak
dysponuje jedynie 17% (!!!) zarobionych przez siebie pieniędzy.

PO proponuje tylko kosmetyczne zmiany, a więc de facto jest za utrzymaniem
systemu polegającego na odbieraniu przez polityków obywatelom większości
zarabionych przez nich pieniędzy.


> 2 - a któraż to partia według Ciebie proponuje najmniejsze obciążenia
podatkami
> ?


Platforma Janusza Korwin-Mikke

[Gość: księgowy]

01 września 2005
M. Szenborn, K. Kwiatek: Tuskomania
Boimy się otworzyć lodówkę, ba!, nawet konserwę, bo może z niej wyskoczyć
Donald Tusk. „Człowiek z zasadami” patrzy na nas z tysięcy billboardów w całej
Polsce. Sprawdziliśmy, kto płaci za tę gigantyczną kampanię reklamową.

Finansowanie kampanii wyborczych wygląda modelowo tak: partia polityczna
otrzymuje dotację z budżetu państwa. Jest to kwota zależna od kilku elementów.
Trzeba zaznaczyć, że są de facto dwie kampanie: parlamentarna i prezydencka. Ta
pierwsza, zgodnie z prawem, ma być finansowana głównie (teoretycznie) ze
składek członków i dotacji budżetowej. Owa dotacja zależy od wyników wyborów.
Innymi słowy, jeśli do sejmu weszła Liga Polskich Rodzin, to musisz sobie zdać
z tego sprawę, Czytelniku, że w jakiejś części sfinansowałeś luksusowy obiad
Romana Giertycha, nie mówiąc o jego wyjazdach, wiecach oraz plakatach i
ulotkach LPR-u itp. Oprócz dotacji z budżetu, czyli z naszych kieszeni, każdy
sympatyk danej partii może przekazywać jednorazowo i anonimowo darowiznę do
kwoty 840 złotych. Jak chce dać więcej, to już nie może być anonimowy i
powinien przelewu na konto partii dokonać oficjalnie ze swojego konta.
Maksymalna wpłata to 10 tys. złotych. Po co ten limit? A po to, żeby
(teoretycznie) rozmaici biznesmeni nie kupowali sobie przychylności przyszłych
polityków. Oczywiście jest to prawo martwe, bowiem biznesmen Malinowski może
wpłacić na konto kandydata Kowalskiego dowolną kwotę, rozpisując ją na
poszczególnych członków swojej rodziny, znajomych, pracowników itd.

Prawo zabrania przekazywania jakichkolwiek funduszy na kampanię wyborczą przez
firmy – czyli podmioty gospodarcze. Śmieszny to przepis, bowiem jeśli nasz
biznesmen Malinowski chce wspomóc kandydata Kowalskiego kwotą znaczniejszą, to
robi tak: wypłaca swoim pracownikom ekstrapremię, a oni muszą tę premię zanieść
do banku i wpłacić na konto kampanii wyborczej. Proste, prawda? Jeśli nie do
końca proste, to dodajmy, że jest jeszcze jeden sposób dotowania wyborów
(praktykowany zwłaszcza przez prawicę, i to często). Otóż np. za druk ulotek,
folderów czy innych wyborczych gadżetów firma X naszego Malinowskiego powinna
wystawić fakturę na, powiedzmy, 100 tys. zł. Ale wystawia na 20 tysięcy. Owa
różnica 80 tysięcy stanowi właśnie darowiznę.
I to jest taka legalna nielegalność. Nielegalność w świetle prawa!

To tak w skrócie w kwestii wyborów do parlamentu. Istnieją przecież jeszcze
wybory prezydenckie. Kto i z jakiej kieszeni je finansuje?

Skąd Donald Tusk – szef partii, która w telewizji chwali się, że nie bierze z
budżetu państwa ani grosza – ma miliony złotych na tysiące billboardów i setki
telewizyjnych spotów reklamowych? Zaraz to wyjaśnimy.

Na razie sprawdźmy, o jaką kasę w czasie całych wyborów chodzi. Popatrzmy na
przykładzie Platformy Obywatelskiej i policzmy, ile kampania Tuska może
kosztować. Otóż samo miejsce na byle jakim billboardzie warte jest minimum 600
zł miesięcznie. Droższe – podświetlone i w stolicy – mogą kosztować ponad 3
tys. zł na miesiąc. I tyle kosztują. Według naszych operacyjnych danych, owych
luksusowych billboardów ma Tusk w całym kraju około 2,5 tys. To daje kwotę 7,5
mln zł miesięcznie (wariant bardzo ostrożny i zminimalizowany). Jak wiadomo –
kampania prezydencka trwa dwa i pół miesiąca, tak więc wychodzi nam ponad 18
milionów złotych. Ale są przecież billboardy zwykłe. Na nich wisi około 10 tys.
Tusków (znów wariant zaniżony). Za wieszanie siebie na tych płaszczyznach Tusk
musi zapłacić dalsze 6 milionów złotych razy dwa i pół miesiąca, co daje 15 mln
zł. To razem i szacunkowo (możliwość rabatów) daje ok. 30 mln zł.

12 mln zł to jest kwota graniczna, jaką według Państwowej Komisji Wyborczej
jeden kandydat może wydać na całą swoją promocję. Ale przecież Donald Tusk
reklamuje się także w telewizji. Przyjmijmy najtańszą cenę spotu w TV, w czasie
niskiej oglądalności. Wynosi ona 800 zł za reklamę (30 sekund). Oczywiście jest
to bzdet, bo w najlepszym czasie antenowym (np. przed Wiadomościami TVP 1) za
30 sekund zapłacić należy nawet 70 tys. zł. Ale niech tam... Nie bądźmy
drobiazgowi. Z bardzo oszczędnych wyliczeń wynika, że Tusk za kampanię w
telewizji (nie licząc radia) zapłacił co najmniej milion. Kwotę tę proponujemy
pomnożyć co najmniej razy trzy, bowiem jeszcze raz mówimy, że przyjęliśmy
wariant taki, jak gdyby Tusk reklamował się wyłącznie w nocy w... np. TV 4.
Dodajmy do tych paru milionów koszty wieców wyborczych, spotów radiowych, druku
ulotek itp., itd.). Jak by nie liczyć, wychodzi co najmniej 35 milionów
złotych.

Ogłaszamy zatem wszem wobec, że pan Donald Tusk łamie prawo, przekraczając – i
to znacznie, bo około trzech razy! - limit przyznany przez PKW na kampanię
wyborczą. Czy w PKW jest jakiś jeden jedyny marny kalkulator?!

Wiemy, jakie macie pytanie: skąd Tusk i jego totumfaccy mają takie pieniądze?

Już odpowiadamy. Po pierwsze Komitet Wyborczy Tuska wziął 6 milionów kredytu
bankowego, który to kredyt poręczyła Platforma Obywatelska. Kto mu dał taką
gigantyczna gotówkę? Tego nie da się ustalić w żaden sposób (tajemnica
bankowa), ale według naszych ustaleń chodzi o PEKAO. Bank może mieć w tym
wielki interes. Zależy mu bardzo, aby przyszły rząd nie zablokował fuzji banków
PEKAO i BPH – fuzji zapowiadanej co najmniej od maja.

Ale to jest wszystko betka. Dowcip polega bowiem na tym, że nawet jeśli Tusk
zostanie prezydentem, to zwrotu za kampanię – zgodnie z prawem – nie dostanie.
Dostanie zaś... jego Platforma za kampanię parlamentarną; dostanie z budżetu,
czyli z naszych pieniędzy. Kto zatem finansuje kampanię Donalda Tuska? My,
Kochani, my wszyscy!
Nasz tajny informator z kręgu PO twierdzi, że umowa jest dokładnie taka: kasa z
budżetu – po wejściu Platformy – zostanie przekazana na długi Tuska. Tylko że
będzie to kolejny przekręt, bowiem zgodnie z prawem nie wolno finansować
prezydenckich wyborów z funduszy przekazywanych przez budżet za partyjną
kampanię wyborczą!
Ale to nie cała kasa imć Tuska. Te superlatywy, które słyszymy w radiu i TV
o „człowieku z zasadami”, też są pokrywane z tak zwanych cegiełek. To -
powiedzmy - wolne datki od obywateli. Owe cegiełki są najlepszą formą
korumpowania polityków, ponieważ nie podlegają żadnej ewidencji. Państwowa
Komisja Wyborcza nie może (nie ma nawet prawa) zapytać, kto dał kasę i ile jej
dał. Tak więc niewykluczony jest taki scenariusz: przychodzi ktoś z Wołomina –
jakiś „Masa” czy „Kiełbasa” – i mówi: - Donald, masz to dużą bańkę w gotówce,
ale kiedyś poproszę o przysługę...
- Nie ma sprawy – odpowiada Tusk.
Ciekawe tylko, o jaką przysługę będzie szło... Oczywiście tak może być z każdym
z kandydatów, ale zasada jest zawsze taka, że ten, który przewodzi stawce,
ściąga niemal wszystkich sponsorów. Podstawa to kupa szmalu na starcie, później
spirala sama się nakręca i kandydat wygrywa. Tusk zainwestował najwięcej i w
chwili obecnej zdobył już taką przewagę, że – jak mawiają polscy dziennikarze –
„tylko cud” może mu przeszkodzić w zwycięstwie. Wiedział, co robił, kiedy
podpisał się na billboardach per „prezydent”...
Podsumowując „człowieka z zasadami”, powiedzmy tak: według najostrożniejszych
wyliczeń pan Donald Tusk wyda na swoją kampanię prezydencką 35 mln zł.
Przekracza to dopuszczalny limit, określony przez PKW o 23 miliony.

Co tak naprawdę oznacza owe 35 milionów wydanych na to, byśmy uznali, że Donald
Tusk jest prezydentem wszystkich Polaków. Tylko tyle, iż za taką kwotę 950
tysięcy najbiedniejszych dzieci w Polsce dostałyby darmowe wyprawki szkolne.

Marek SZENBORN, Karol KWIATEK
Tygodnik "Fakty i Mity"


« wstecz dalej »

Aaaaa, Fakty i mity ...

[Gość: naiwna baba]

No juz prawie, prawie mogłabym uwierzyć, gdyby nie tytuł pisemka.

[monikaa13]

chyba na PO, z tych dwóch ale zastanawiam sie jeszzce nad SLD, w końcu
prezydent będzie prawicowy to może do tego sejmu wprowadzic trochę innych, choc
szczerze przyznaję że na polityce się nie znam w ogóle, ale głosowac trzeba

[Gość: noMonika]

no nie znasz się na polityce, nie znasz... Prezydent lewicy i pracowitość?!
chyba nie żyjesz w tym Kraju...

[el.comendante]

sa i basta.
Głosujmy na Borowskiego i Borowiki.

[gorliwy.litwin]

Żyd?,może i lepiej dla Polski,ale on juz nie Żyd,jest całkowicie zasymilowany.

[Gość: STARY]

PROPONUJĘ SAMOOBRONĘ CZY BĘDZIE LEPIEJ NIEWIEM ALE BĘDZIE WESELEJ.//TAK GŁOSUJ//

[Gość: na nikogo]

jw.

Komuchy-na komucha; zwolennicy

[gauche]

przekrętow-na P0; Polacy -na PiS, albo LPR.

[Gość: jerzy]

na donalda
moze cos zrobi dla tego naszego martego miasta