Dziadkowie

[samotna.w.sieci]

Witam!
Mam dwoje dzieci. Młodsza córka ma zespół Downa. Wiedzieliśmy o jej chorobie
jeszcze przed urodzeniem. Maż nie chciał tego faktu zaakceptować - żądał
aborcji. Podobnie dziadkowie - jego rodzice. Rozstaliśmy sie w bólach, w
złości. Starszy synek jest zdrowy zupełnie. Między dziećmi jest 1,5 roku
różnicy. Wyjechałam z dziećmi (córcią jeszcze w brzuchu) do rodzinnego
miasta, do rodziców. Utrzymywała mnie siostra i mama, pomagał nam wujek.
Wyciągałam rekę o pomoc do rodziny, ale nie wystąpiłam do męża o alimenty.
Taka duma. Obiecałam rodzinie, że w miarę możliwości spłace się z czasem.
Mama z siostrą machnęły ręką i stwierdziły, że nigdy w życiu, oddałam dług
tylko wujkowi.

Mam już pracę. Mieszkam z mamą i siostrą. Z córką wynikają coraz to nowe
problemy, ale i tak jest nawspanialszym dzieckiem na świecie. Ma prawie dwa
latka. Jeszcze nie chodzi, ale będzie na pewno.

Około póltora roku temu dostawałam piewsze sygnały od ojca dzieci, że chce
widywac synka. Córka go nie interesowala nigdy. Potem wyjechał do Niemiec,
jesteśmy małżeństwem bez kontaktu. Odezwali się za to dziadkowie. Wystąpili
do sadu o widzenia. Chcą zabierać wnuka do siebie, chcą się z nim widywać.
brak chęci widywania wnuczki argumentują tym, że jest dzieckiem chorym i nie
umieliby się nią zajmować, baliby się brać na siebie taką odpowiedzialność i
ze względu na "jej dobro" nie chcą na razie miec z nią kontaktu poza domem
mojej matki, a do jej domu nie wejdą gdyż jesteśmy "wrogo nastawione".

Nie chcę by ci ludzie dotykali moje dziecko. Nie chcwe, by jedno miało
kontakt z dziadkami, a drugie nie. Co to za selekcja!!?? albo zaakceptują
oboje dzieci, albo żadnego! To samo tyczy się "tatusia". zaznaczam, że ani
mężowi, ani dziadkom nie przyszło nawet do głowy, aby dać złotówkę na dzieci,
choć wiedzieli, ze nie pracowałam (no bo jak? - kto by zatrudnił kobiete w
zaawansowanej ciąży, czy w połogu?) i przez prawie rok utrzymywała mnie
rodzina.

Jakie szanse mają dziadkowie na to, że wywalczą widzenia z synkiem? Nie
widzieli go od czasu mojej ucieczki z domu, tj od dwóch lat (mieszkałam wtedy
z nimi). Chca się widywac tylko z nim, chcą go zabierać do siebie (około 60
km).

[anetina]

nie znam tej kwestii, jeśli chodzi o prawo
ale trzymam kciuki, żeby dzieci nie były rozdzielane w tek kwestii
trzymaj się mocno
buziaki dla dzieciaków

[asca25]

Też sie na tym nie znam, ale taka selekcja na pewno mi się nie podoba.
Naprawde, czasami nie mogę wytrzymać, jacy ci ludzie są okrutni (i pomyśleć,
że "babcia" też nie chce zobaczyć wnuczki!!! - kobieta - phi!!!).

[martalik]

Zachęcam Cię abyś była twarda i nie pozwalała rozdzielać dzieci.Mam podobną
sytuację. Starszy syn jest ok ale Misia ma porażenie mózgowe,dzięki
rehabilitacji i morderczej nieraz walki o jej zdrowie jest w niezłym stanie
ogólnym , jednak nigdy nie będzie w pełni zdrową , niezależną od otoczenia
kobietą. Zrobiłam błąd, że zgadzałam się na rozdzielanie dzieci zarówno w
kontaktach z dziadkami jak i z ojcem i bardzo tego żałuję.To ma złe skutki dla
dzieci ale również i dla mnie(właściwie nigdy nie miałam 100% luzu-zawsze matka
Polka).Dzieci w różnych okresach były faworyzowane i dopieszczane
prezentami.Był czas syna i zero kontaktów z córką, teraz syn poszedł w odstawkę
i bardziej faworyzowana jest córka.Drugiemu było zawsze przykro, czasem było to
powodem ich wzajemnych animozji.Nie ma między nimi takiej prawdziwej
jedności.Nie pozwól na to.
Druga ważna moim zdaniem sprawa to alimenty.Sądzę, że Twoim obowiązkiem jest
wyegzekwować je dla dzieci. Za dodatkowe pieniądze można przecież zapewnić
dzieciom lepsze warunki.Nie wierzę, że masz odpowiednie srodki na rehabilitację
córeczki,dodatkowe zajecia np. językowe dla syna.To nie jest sprawa ambicji ale
odpowiedzialności za dzieci.Trzymam kciuki abyś się zmobilizowała i załatwiła
za nich (zawsze powtarzam , że alimenty są dla dzieci , mimo, że ja staję w
sądzie)te sprawy.Powodzenia.

[izaszek]

Ja jestem w podobnej sytuacji i przezywam podobne dylematy.
Pol roku temu stracilam meza w wypadku samochodowym. Jeszcze przez 5 miesiecy
po wypadku mieszkalam nadal w domu jego babci ktory razem
zamieszkiwalismy,zapewniana przez tesciow ze to bedzie moj dom imoich dzieci.
Miesiac temu wyprowadzilam sie z tamtad z wielkim hukiem, poniewaz dotarlo do
mnie ze Ci ludzie jawnie mnie oszukiwali, chcieli abym pieniadze z
odszkodowania zainwestowala w ten dom ale pozniej jak sie okazalo wcale nie
chcieli go przepisac formalnie na moje dzieci, mialam byc cale zycie od nich
zalezna. Mam dwojke dzieci, 2,5-letniego synka Kacpra i dwumiesieczna coreczke
Darie, ktora wchwili smierci taty byla jeszcze u mnie w brzuszku. Przy
wyprowdzce uslyszalam ze gdyby nie Kacper nikt by mnie tam nie trzymal, o Darii
nawet nie wspomnieli. Nie podobalo im sie ze przyjechala moja mama pomoc mi po
porodzie przy dwojce malych dzieci, nie interesowalo ich to ze moge sobie sama
nie poradzic, tesc powiedzial ze lokatorow nie bedzie akceptowal. Poza tym
uslyszalam wiele innych przykrych dla mnie rzeczy, m.in. to ze ja stracilam
TYLKO meza a oni AZ syna, jakby w ogole mozna bylo sie licytowac w uczuciach.
Teraz mieszkam u rodzicow, tesciowie chca brac Kacpra do siebie dwa razy w
tygodniu, Darii nie chca bo za duza odpowiedzialnosc, a ja z nia nie pojade bo
moja noga u tych ludzi wiecej nie postanie. Powiedzialam, ze moga dzieci
odwiedzac kiedy chca ale tylko u mnie i w mojej obecnosci, tesc sie uniosl
honorem i nie byl ani razu, tesciowa przyjezdza ale zawsze sie konczy ostra
wymiana zdan. Ja mam juz tego dosyc, gdyby nie to, ze dzieci sa jeszcze male to
dawno juz bym sie z nimi przeprowadzila przynajmniej 200km z tad. Im sie wydaje
ze oni sa wpozadku. Straszyli mnie sadem, ze beda egzekwowac widzenia droga
prawna, ale czy maja do tego prawo? Poza tym ja im nie zabraniam sie widywac,
powiedzialam tylko ze syn do nich nie pojedzie.

[kini_m]

>Jakie szanse mają dziadkowie na to, że wywalczą widzenia z synkiem?
Szanse mają, niestety tak, to jest naturalne prawo i sąd chyba im tego nie
odmówi.

Ale w sądzie postaw sprawę jasno - że nie godzisz się aby Twoje dzieci były
traktowane nierównomiernie. Bo to z dużym prawdopodobieństwem może wpłynąć na
ich poczucie wzajemnej wartości w stosunku pomiędzy rodzeństwem. Nie można do
tego dopuścić.
Niestety dziadkowie w sądzie mogą zadeklarować, że owszem godzą się na Twoje
warunki, po czym będą przyjeżdżali tylko po syna (np. wziąć go na plac zabaw,
itp)
Jedyną szansę jaka widzę na równe traktowanie rodzeństwa to kompromis: oni się
widzą ale tylko u Ciebie z obojgiem rodzeństwem.
To oczywiście wymaga schowania "toporów wojennych".
Pozdrawiam

[wwwkura]

Jesteś bardzo dobrą i ambitną matką .Nie pozwalaj na taką dyskryminację Twoich
dzieci ,gdzie oni byli gdy byłaś sama , czy zaoferowali Ci pomoc ? To są ludzie
pozbawieni uczuć tak dziadkowie jak i ojciec dzieci .Ja na Twoim miejscu
pozbawiłabym ojca praw do dzieci ,nie interesował się nimi , nie daje na
utrzymanie , a czy ojciec który chciał pozbawić swoje dziecko życia (aborcja )
zasługje na to by je widywać ? moim zdaniem NIE .Pozdrawiam