samodzielne i kosciol

[mag.dam]

Samodzielne mamy mam do Was pytanie czy chodzicie z Waszymi
dzieciaczkami do kosciola co niedziele? Ja pochodze z rodziny bardzo
wierzacej i praktykujacej ,ale sama w wieku nastolatki przestalam
praktykowac wierze nadal . Moze dlatego ze bylam wrecz
na "sile"ciagana jako dziecko do kosciola cos mi sie poprzestawialo.
Moje dziecko jest w wieku przedszkolnym i bylo ze mna w kosciele
naprawde kilka razy ,ostatnio moja mama silnie wierzaca zrobila mi
awanture o to ze nie wychowam dziecka na katolika tylko na ateiste.
Troche myslalam o tym jak bedzie np komunia sw. to jak najbardziej
chcialabym aby dziecko do niej przystapilo ,ale co w przypadku takim
kiedy wierze ale nie praktykuje.... Pozdrawiam

[de_la_hoya]

jak się da to się da
słyszałaś o tym? działa...

[martina.15]

ochrzcilam corke i ze tak powiem tego sie trzymam
chodzimy razem do kosciola, zeby to dla niej nie byl przymus korzystamy
najczesciej z mszy dla przedszkolakow chyba ze no idzie z innym czlonkiem
rodziny do kosciola to ja lece na wieczorne, dla siebie.

mysle ze badz co badz, ale jak dziecko wychowasz na ateiste to raczej latwo sie
nie nawroci, to teraz przeciez taaakie niemodne ;P a jesli kosciol pozna, moze
samo kiedys bedzie mialo prawdziwie obiektywne zdanie na temat wlasnej wiary.
ma mam swoje za kolnierzem pogrzeszone, staram sie jednak zeby mloda zaczela z
czysta kartka, bez wpisu- nikt mnie przciez do kosciola nie prowadzal...

inna kwestia- Hania jest dosc grzeczna w kosciele

[de_la_hoya]

można wierzyć w boga i nie chodzić do kościoła...

[naa123]

Ja jako dziecko chodziłam zamiast do kościoła "pod garaże". Mój syn ma 14 lat.
Od początku chciałam żeby chodził do kościoła ale ja nie chodziłam więc chodził
z dziadkami. Kilka lat temu sama "dojrzałam" i zaczęłam chodzić. Mój syn się
buntuje i nie chce chodzić. Umówiliśmy się, że teraz będzie chodzić, natomiast
jak skończy 18 lat to sobie wybierze.

[braktalentu]

"Umówiliśmy się, że teraz będzie chodzić, natomiast jak skończy 18
lat to sobie wybierze".

Warto, żeby Jego wybór nie ograniczał się do wyboru osła - siano,
lub owies, katolicyzm, lub ateizm. Może przez te lata, które zostały
do pełnoletności, warto dziecku pokazać inne "żłoby". Samo
chrześcijaństwo oferuje wiele różnorodnych interpretacji tej samej
księgi, nie wspominając o innych wielkich religiach mono -, poli -,
czy a - teistycznych, których księgi/przekazy są równie pasjonujące.

[braktalentu]

"mysle ze badz co badz, ale jak dziecko wychowasz na ateiste to
raczej latwo sie nie nawroci, to teraz przeciez taaakie niemodne ;P
a jesli kosciol pozna, moze samo kiedys bedzie mialo prawdziwie
obiektywne zdanie na temat wlasnej wiary"

Wychowanie dziecka poza wspólnotą KK nie jest równoznaczne z
wychowanie ateisty.
Wychowanie dziecka w wierze katolickiej uniemożliwia obiektywne
spojrzenie na temat własnej wiary, bo jest formą indoktrynacji
również emocjonalnej, co pięknie obrazują zastępy katolików (i nie
tylko) chipokrytów.
Wychowanie dziecka w chipokryzji, to utrudnienie mu startu w życiu
jako przyzwoitemu człowiekowi - co ogólnie przydaje się bez względu
na światopogląd i poziom religijności.

Trzymanie się określonych zasad, zwłaszcza jeżeli są to zasady
uniwersalne, sprawdzone przez ponad dwa tysiąclecia i będące częścią
kultury w naszej części świata to również spore ułatwienie przy
starcie w dorosłe życie, a jeszcze większe gdy ma się wsparcie ze
strony wspólnoty. I dlatego myślę, że dla Twojej córki spotkania z
Bogiem Kościoła Katolickiego i Jego ludem mogą stać się źródłem
nowych i doniosłych przeżyć duchowych.

.<"Misiowi sie tatuaze nie podobaja, wiec na razie się wstrzymam">

[braktalentu]

Chrzcząc dziecko w KK, przyjmujemy na siebie pewne zobowiązania. Ja
tam nie lubię robić z gęby cholewy.

Dylemat wierzenia i niepraktykowania to temat rzeka. Warto się
zastanowić, w jakiego Boga wierzę. Jeżeli to Bóg przedstawiany przez
KK, to dlaczego nie praktykuję? Jeżeli to inny Bóg, to po co tkwię
we wspólnocie, z którą nie mam w zasadzie nic wspólnego. Warto wtedy
złożyć akt apostazji i poszukać innej wspólnoty, lub wierzyć bez
grupy wsparcia.
Pozostaje jeszcze dylemat dziecka, któremu nie daliśmy możliwości
wyboru i zaraz po urodzeniu uczyniliśmy członkiem pewnej wspólnoty,
upoważniając tę wspólnotę jednocześnie do ingerowania w sprawy
wychowania do czasu osiągnięcia przez nasze dziecko pełnoletnośi
(tylko pełnoletni może złożyć akt apostazji). Osobiście, gdybym
odkryła po wielu latach, że myliłam się w jakiejś sprawie dotyczącej
mojego dziecka, starałabym się to naprawić. W sieci można znaleźć
instytucje, które służą radą przy regulowaniu zobowiązań wobec KK.
Na Twoim miejscu jednak starałabym się dobrze najpierw sprawę
przemyśleć, bo choć tylko krowa nie zmienia poglądów, to ich zmiana
co kilka lat (np, w okresie komunii, czy innych sakramentów)
świadczy o pewnym zagubieniu również intelektualnym.

[mamakrzysia4]

to jest kwestia sumienia jeśli uważasz że jesteś w porządku wobec
siebie chodząc sporadycznie do kościoła i wybierając z wiary to co
pasuje do ciebie to ok dziś nie palą na stosie

[mama_ameleczki]

wiekszosc, ogromna wiekszosc "katolikow' jest niepraktykujaca- a tak
wogiole praktylkkowaniem wiery nazywa sie chodzenie do kosciola
atak naprawde praktykowaniem wiery jest zycie wg pewnych zasd ktore
sie przymuje w danym kosciele wiec podejrzewam ze moze z 1%
katolikow jest naprawde praktykujacych reszta to jedno wiekie
zaklamanie.
zgadzam sie tu cakowicie z braktalentu.

[braktalentu]

"a tak naprawde praktykowaniem wiery jest zycie wg pewnych zasd
ktore sie przymuje w danym kosciele wiec podejrzewam ze moze z 1%
katolikow jest naprawde praktykujacych reszta to jedno wiekie
zaklamanie."

Kto jest bez winy...

Dodam też, że po chwili namysłu dochodzę do wniosku, że "hipokryzja"
to złe słowo (nie tylko ze względów ortograficznych -za
kompromitujący błąd przepraszam-. Myślę, że postawy większości
polskich katolików wynikają z braku wiedzy. Tak to niestety bywa,
gdy powielamy "tradycję" bez chwili refleksji nad jej pochodzeniem i
znaczeniem.

[rybka.marcowa]

My chodzimy z dziećmi,praktykowac w pełni póki co nie mogę ponieważ rozwiodłam
się i weszłam w nowy związek cywilny.
Dzieci mam ochrzczone(najmłodsza z nowego małżeństwa też),
najstarsza w maju idzie do Pierwszej Komunii.

[mama_ameleczki]

no to jestes wykleta

[rybka.marcowa]

I to jeszcze jak! ;P

[braktalentu]

A to zależy od pasterza-. Dusz - pasterza ma się rozumieć-.
Ja na ten przykład uważam, że kuleżanka postępuje zgodnie z
zasadami.
Nie dopełniła pewnych formalności i dlatego nie praktykuje w
zakresie, w którym wspólnota na to nie pozwala. Nadal jednak częścią
tej wspólnoty jest i co najważniejsze stara się dotrzymywać innych
podjętych wobec niej zobowiązań - tj. wychowuje dzieci tak jak
obiecała.

[mama_ameleczki]

no wlasnie najgorsze jest to ze w KK wszystko zalezy od DUSZPASTERZA
a nie od Boga..

[braktalentu]

To zależy, czy kwestie rozpatrujesz krótko, czy długoterminowo-))

W życiu doczesnym wszystko zależy od Ciebie i podjętych przez Ciebie
decyzji. Zasłaniać się niekompetentnym pasterzem, to rodzaj
samopobłażania. Pozwolić by niekompetentny duszpasterz wiódł trzodę
na manowce to grzech zaniechania. Ech, życie nie jest proste. Bez
względu na wyznanie.

[rybka.marcowa]

Na PasterzyDusz złego słowa nie mogę powiedzieć.
Nawet się nie zdażyło(jeszcze?) żeby mnie któryś opierniczył.
Po rozeznaniu sytuacji,wszyscy jak jeden mąz każą zabierać się za unieważnienie
poprzedniego małżeństwa i wkońcu muszę się za tym ruszyć.

[mama_ameleczki]

rybka.marcowa napisała:

> Na PasterzyDusz złego słowa nie mogę powiedzieć.
> Nawet się nie zdażyło(jeszcze?) żeby mnie któryś opierniczył.
> Po rozeznaniu sytuacji,wszyscy jak jeden mąz każą zabierać się za
unieważnienie
> poprzedniego małżeństwa i wkońcu muszę się za tym ruszyć.


a no wlansie bo to dobrze ze jeszcze taka furtka jest

[mama_ameleczki]

z tego co wiem to rozwodnicy sa wykluczeni ze wspolnoty, slyszlam
cos ost ze sa pomysly zeby ich "wkluczyc", tzn wilkodusznie wybaczyc
czy tez uznac ze juz nie sa grzesznikami, bo cos zabardzo ostatnio
stadko sie wykrusza z tegoz powodu

[rybka.marcowa]

Cóż,musza jakoś kombinowac bo masa osób się odwraca od KK.Czytałam że ok 40 proc
dzieci rodzi się w "takich" rodzinach,a każda owieczka to dochód-taka prawda.

[mama_ameleczki]

braktalentu napisała:

> "a tak naprawde praktykowaniem wiery jest zycie wg pewnych zasd
> ktore sie przymuje w danym kosciele wiec podejrzewam ze moze z 1%
> katolikow jest naprawde praktykujacych reszta to jedno wiekie
> zaklamanie."
>
> Kto jest bez winy...


dlatego ja sie nie nazywam katoliczka tymardziej praktykujaca a wina
zrobiona nieswiadomie czy tez w chwili zapomnienia a swiadome zycie
wbrew zasad to cos innego..
>
> Dodam też, że po chwili namysłu dochodzę do wniosku,
że "hipokryzja"
> to złe słowo (nie tylko ze względów ortograficznych -za
> kompromitujący błąd przepraszam-. Myślę, że postawy większości
> polskich katolików wynikają z braku wiedzy. Tak to niestety bywa,
> gdy powielamy "tradycję" bez chwili refleksji nad jej pochodzeniem
i
> znaczeniem.

no wlasnie a dorosly czlowiek jak sie na cos zdecyduje to ma
obowiazek zpoznac sie danym parwem czyz nie? nieznajomosc przepisow
nie zwalnia i ich przestrzegania wiec mysle ze jednak hipokryzja(
jest wlasciwym slowem

[triss_merigold6]

Nie chodzę ani co niedzielę ani z inną częstotliwością ponieważ
jestem ateistką z rodziny ateistycznej. Dziecka nie chrzciłam, opcja
wysłania go na religię zalicza się do kategorii "po moim trupie".

[edirama]

do kosciola nie chodze dziecka nie chrzcilam pokazowki nie robilam
zeby zrobic przyjemnosc dla rodzicow badz znajomych

[mama_niepelnosprawnego]

ja wysylalam syna z dziadkami jak jeszcze oboje byli.on bardzo
wierzy mimo ze ja nie chodze regularnie.
nie bylo ani problemu na religii ani do komunii wiec mysle ze mozesz
mamusi zaproponowac zabieranie wnuczecia

[alabama8]

Miernikiem "wiary" katolika jest tak zwane chodzenie do kościoła
stawiane na równi z np. chodzeniem na basen. To nie kwestia wiary
czy niewiary, systemu wartości, etyki i tak dalej, ale
kwestia "chodzenia".
Nikt nie pyta czy i w co wierzysz. Nikt nie dyskutuje o tym czy
Biblia, Dekalog, Testamenty wpływają na nasze życie, tylko o to
czy ... chodzisz.

[lacido]

mój mały lubi chodzić do kościoła wiec czasem jak mi się chce to idziemy na
jakieś 20min a jak ma dosyć to wychodzimy i idziemy na spacer.Jak były jasełka
to też poszliśmy i był zachwycony. Nie przepadam za chodzeniem na mszę i nie
chce zmuszać do tego dziecka więc wszystko zależy od tego czy on tego chce i czy
to lubi.
Nie traktuję tego jedynie jako atrakcję staram się mu tłumaczyć i nie chcę go
też zniechęcić