Mega dół :(((((((

[marcik-844]

Pewnie mi wywalą wątek, ale mam takiego doła,że wszystko mi jedno!
Okazało się, że moja upragniona praca, która była na wyciągnięcie ręki,
przypadła komuś innemu
Praca cud-miód jako nauczyciel biologii w liceum, lekko ponad 1/2 etatu bo 10
godzin tygodniowo. Można bez problemu dziecko wychować, dom prowadzic,
realizować się zawodowo, no i co najważniejsze WYJŚĆ DO LUDZI bez wyrzutów
sumienia,że się dziecko zaniedbuje!!
I co, rozmowa w poniedziałek, tylko 4 kandydatów, ja super przygotowana,
rozmowa wypadła ok. Poinformują mnie za pare godzin!
Do dziś nie zadzwonili, a ja już drugi dzień wyję z bezsilności!!

I po co kończyć studia, starać się, jeździć w najbardziej zakute wiochy, jak i
tak bez znajomości nic się nie osiągnie!!

BUUU, wyć mi się chce!!!!

[marina0706]

No tak..... u mnie dzieś mega dół, otwieram forum a tu też mega
dól
Współczuję Ci. U mnie podobnie z tym ze ja straciłam pracę i narazie
nie ma perspektyw na coś konkretnego. Po urodzeniu dziecka zostałam
pięknie wycykana przez pracodawcę, a miało być tak pieknie.....
powrót po 5 miesiacach, Mała z babcią. Noooo a teraz niedługo
skonczy 10 miesięcy i se siedzimy w domu, momentami wkurw straszny
mnie bierze ale co zrobic?
Pocieszam Cie i siebie ze w koncu bedzie lepiej. Trzymaj sie !

[an52]

Trudno jest pocieszać jak ktoś jest w dole. Jak wpadłaś to się
wygrzebiesz. Ja sama si tak pocieszam. Jest powiedzenie "co cię nie
zabije to cię wzmocni". Nabierzesz dystansu. A może los wie co robi?

[kenia12]

Ja nie straciłam pracy, mam dwutygodniowego noworodka, dwulatka
posłałam do przedszkola, mąż w domu wszystko robi, babcia obiady
gotuje, panie od sprzątania dom sprzątają - słowem życ nie umierać, a
ja tez mam mega dół... i mam wyrzuty sumienia, że mam mega dół że
taką idiotką jestem - bo w sumie 0 powodów ... niby noworodek ma
złamany obojczyk i dyspalzje biodra, ale przeciez to nic strasznego,
drugi gigantyczna alergię, ale z tym tez już sie nauczyłam żyć. To
dlaczego do cholery jasnej nie cieszy mnie nic? Depresja poporodowa?
nie sądzę... ale cholera wie. Tak czy inaczej życzę wszystkim i sobie
zanlezienie sposobu na te doły. Pozdrawiam,

baby blues

[ciociacesia]

zaraz tam depresja.
a mnie facet zostawił z rocznym dzieckiem. powiedzial ze mnie juz nie kocha,
kocha inna i z nia jest szczesliwy. a ja go kocham jak nienormalna i tez mam
mega dół

[marcik-844]

Współczuję bardzo, też znam takiego jednego mądrego.
Bydle po prostu u tyle!!!
Co nas nie zabije to nas wzmocni!!!

[camel_3d]

a tu nauczycieli brakuje....

[marcik-844]

Niemieckiego ni w ząb, to chyba mnie nie przyjmą

[reteczu]

Do dziś nie zadzwonili, a ja już drugi dzień wyję z bezsilności!!

Zadzwoń do nich zamiast beczeć. Może się okazać, że jeszcze nie
wszystko stracone.

[kamisa7]

Bo w naszym kraju matki, zwłaszcza dwójki dzieci(albo i więcej) to mają tyle kasy, że pracować nie potrzebują. Chodzą sobie tylko na spacerki i do kosmetyczki/fryzerki. Zawsze mają co do garnka włożyć, nigdzie się nie spieszą, a dzieci im nie płaczą, bo mają spełnioną potrzebę bliskości z mamą. Cieszą się więc swoim macierzyństwem aż do granic możliwości, aż ....nie chce się im juz cieszyć...Bo każdy do cholery potrzebuje ludzi, pracy, pieniędzy. Dlaczego o nas nikt nie myśli. Wszystkie grupy społeczne strajkują, jak im źle. Nam tylko kłody pd nogi rzucają. A gdy już pracodawcy dostali do ręki nowy argument p.t. kryzys to już całkiem załamka. Dziewczyny! Nie wolno nam się poddawać. Walczmy o powrót do pracy, bierzmy interes w swoje ręce! Każda z nas coś potrafi robić. Próbuję pracować w domu. nie jest łatwo, z dwójką dzieci zdobywać i realizować zlecenia. Nikomu już nie mówię, że jestem mamą. Nie chcę być skreślona na wjeździe. Trzymajcie się idzie jesień i będzie mniej słońca. Pogoda sprzyja dołkom...

[marina0706]

tez podobnie myslę jak Ty o sytuacji kobiet w naszym pięknym kraju.
czasem to już sie zyc nie chce. Tez myślę zeby cos na własną rękę
zacząć . No a z jesienią to tez zupełna racja, brak słonca dołom
pomaga niestety

[kasia.46]

Nie ma co wyc', tak to już jest w naszym pięknym kraju, upadasz,
podnosisz się, idziesz dalej, zupełnie jak u dziecka. To nie
tragedia, ważne że wszyscy żywi i zdrowi, reszta to pikuś.