też tak macie?

[maurycjaa]

normalnie nie lubię jak ktos poza mną i mężem chce brać naszą Majkę
na ręce. macie podobnie? bo czuję się czasem jak zaborcza kwoka

[kratka5]

nienawidze! a babcia sie obrazila jak zabronilam obcalowywac!

[edie70]

Moją nawet tatuś i brat nie są w stanie ponosić i uspokoić , jak ma
popołudniowo-wieczorną kolko-nerwicę Tylko ja mam cyca i "ręce ,które leczą"
niestety ...a babcie ? jedna juz b.wiekowa a druga nowoczesna , więc nie mam
rozterek.

[shira_2006]

Ja też nie przepadam. A całowac to juz wogóle nie pozwalam chyba ze w głowke daleko od twarzy.Wydaje mi sie ze wszyscy maja zarazki. A teściowa mnie wkurzyła bo jak była to wyjechała z tekstem zostaw go nam a sama idz sie zdrzemnij!Jeszcze czego.Włsane dziecko mam zostawic. A teraz przyjezdza męza brat z dziewczyną i tesciowa znowu z tekstem ze przyjedzie Sylwia to sie zajmie małym i mnie odciązy!Wkurza mnie to bo nigdy nie powiedziała ze potrzebuje pomocy czy odciązenia!Ot sie wykrzyczałam

[maurycjaa]

no mnie szlag trafia na takie teksty.

[maurycjaa]

a jeszcze coś - z jednej strony chcą nas odciążyć, a z drugiej nie
kumają, że dziecko nie zaśnie przy ryczącym reklamami telewizorze i
Modzie na sukces. grrrrrrrr!

[ewazuza]

Ja oczekiwałam ze tak bede miała, bo wiekszosc mam tak ma, a tu nic-upycham
Matylde wszystkim a sama ciesze sie swobodą

[frodolong]

ja absolutnie tak nie mam. Rozumiem, że tak można mieć, ale ja z
radością patrzę jak cudownie tuli małego moja mama, jak ze strachem
i zafascynowaniem trzymają go na rękach tata, teściowa i teść. Mąż w
opiece jest całkiem równouprawniony - często wieczorkiem on go
uspypia, ja mogę wtedy być ze starszakiem.
Widzę radość na twarzach bliskich i czuję dumę, że tak jakby jestem
w sporym stopniu autorem tej radości i obcowania z cudem jakim jest
takie maleństwo.
Powiem szczerze, że za lekką fanaberię uważam robienie fochów gdy
ktoś chce nam pomóc - piję tu do wypowiedzi powyżej, że denerwujące
są oferty teściowej, żeby odciążyć mamę. Rozumiem, że denerwować
może to że ktoś chce niby pomóc ale tak przy okazji "moda na skuces
leci", ale szczere chęci pomocy chyba jednak warto docenić???? a
jeśli mamy blokadę psychiczną jakoś dyplomatycznie to rozegrać.
chyba dobre stosunki rodzinne są tego warte.

[reennee]

ja tak nie mam, niestety. Jestem sama z coreczka od rana do wieczora, kiedy to
mąż wraca z pracy. Mieszkamy tylko w trójkę. Rodzina daleko wiec odwiedziny
kogos z krewnych to swieto. A chcialabym, zeby babcia czy ciocia czesciej
bywaly, moglabym spokojnie wyjsc gdzies, no i dla dziecka wazny jest kontakt z
rodziną.

[zlotarybka_1]

dokładnie tak samo jest ze mną. Mieszkamy w trójkę, a wiele bym
dała, żeby ktoś powiedział do mnie: idź się zdrzemnij, ja się zajmę
małą. Chciałabym, żeby moje dziecko miało większy kontakt z rodziną.
Zgadzam się w zupełności z frodolong - trochę dziwne wydaje mi się
złoszczenie na teściową, która nie robi nic innego tylko oferuje
pomoc. Nie rozumiem też tekstów typu: "własne dziecko mam zostawić" -
przecież nie chodzi o pozostawienie go pod opieką kogoś obcego, ale
z własną babcią!

Do krytykujących

[shira_2006]

Ok.oferta pomocy jest ogólnie ok.Tylko wy nie znacie mojej teściowej.To straszna panikara.Jak małego zaczął boleć brzuszek przy robieniu kupki(nie kolki na szczęcie) to wysunęła teorię ze pewnie jak byłam na spacerze to sie dziecko za duzo powietrza nałykło!Albo mały był nie w sosie(chciał smoka a potem wypluwał) to znowu usłyszałam ze pewnie ma cos z kosteczkami w środku nie tak i go to boli! Sorry ale moze przez te jej rady boje sie zostawić z nią dziecko. Zaraz mi powie ze mały kichnął wiećpewnie ma zapalenie płuc. Pozatym widziałam jak go trzymała w rożku usztywnianym i wierzcie mi to był dziwny widok.wygieła go tak jakos na bok bo wg niej tak dziecku będzie wygodniej. Mam nadzieje,ze rozjaśniłam nieco sytuacje. Acha ja tez jestem sama z mężem rodzina daleko.I mimo tego wole juz sama sie zajmowac moim dzickiem niz połozyc sie i nie móc zasnąć myśląc o tym co ona z nim rozbi albo jaich nowych teorii sie nasłucham.

[zlotarybka_1]

Małgosiu, skoro tak to nie dziwię Ci się, tyle że z Twojego
poprzedniego postu wynikało jedynie to, że nie chcesz oddać nikomu
dziecka ani na chwilę, w związku z czym oburzasz się na oferowaną Ci
pomoc. Stąd moje zdziwienie czy jak Ty to nazywasz krytyka.
Znam przypadek (moja siostra cioteczna), gdzie matka nie chciała
zostawić swojej pociechy ani na chwilę pod opieką kogoś innego i
teraz jej 2-letnia córka zamiast być wesołym bobasem jak jej
rówieśnicy urosła na małego dzikuska, który boi się wszystkiego i
wszystkich, nawet swojego ojca. Siostra jest strasznie zapuszczona
(od 3 lat nie widziała fryzjera ani kosmetyczki), nieco znerwicowana
(od 2 lat nie miała ani chwili dla siebie), ale za to uważa się za
matkę idealną.
Trudno mi jest zrozumieć takie kobiety (uważam je za trochę
nawiedzone) i pewnie nieopatrznie zakwalifikowałam Cię to ich grona,
no ale z Twojego pierwszego wpisu wynika, że to tylko Twoje
fanaberie a nie dziwne zachowanie teściowej kierują Twoim
postępowaniem.
Pozdrawiam serdecznie
Anka

[e_rubi]

w 100% zgadzam sie z frodolong
ja tez tak nie mam i bardzo sie ciesze widzac, jaka radosc Jasiek sprawia moim bliskim. Nosza, przytulaja i caluja go wszyscy - cala rodzinka, rodzice, tesciowie, moje siostry. A jak ide do pracy i Mlody nie spi, to go wyjmuje z chusty i nosza go moje pracownice - a ja sobie pije kawe . Z Zosia bylo dokladnie tak samo, jestem towarzyska i bardzo rodzinna istota, wiec nie wyobrazam sobie, zeby bylo inaczej. Jakos zarazki jej nie zaszkodzily (a moze wlasnie zahartowala sie w ten sposob...) bo nawet pojscie do przedszkola nie oslabilo jej odpornosci, jeszcze nigdy nie byla chora (oprocz lekkiego kataru). rozumiem, ze mozna tak miec ale moze czasem warto sie przelamac, chocby dla najblizszej rodziny. pozdrawiam

[maurycjaa]

może i jestem nawiedzoną matką, ale jakoś nie mogę zdzierżyć, że
moja mama przyjeżdża do wnuczki (z bardzo daleka, bo też jestesmy
sami we trójkę) ze świeżo zrobionymi tipsami, yeah. cieszę się, że
dziecko ma kontakt z dziadkami, ale i tak są daleko od nas i są to
sporadyczne wizyty, więc musimy na siebie liczyć. mój mąż zajmuje
się małą ile tylko może i ufam mu w zupełności. a mama i teściowa?
są fajne i chcą pomagać, ale pewnie to ja mam problem - to moje
pierwsze, bardzo wyczekane dziecko i póki co jeszcze nie pozbyłam
się syndromu "kwoki"

[crrunchy]

miałam dokładnie tak samo. nawet się pokłóciłam z mamą o to. kiedy przyjechali
do mnie mama z tatą 20 dni po porodzie, nie chciałam im dawać małej ro rąk, albo
tylko na troszkę, żeby pójść do wc a jak zza drzwi usłyszałam kwilenie to
prawie z gołym tyłkiem wylatywałam bo mojej córuni na pewno źle i chce tylko
mnie. teraz już mi trochę przeszło (3 miesiące skończone). dodam że to moje
pierwsze i zapewne jedyne dziecko, wyczekane, wymarzone itp itd
wiec może stąd taka moja zaborczość.
ale nadal uważam że tylko JA umiem dokładnie umyć wanienkę przed kąpielą i tylko
JA dokładnie i najdelikatniej nasmaruję malutką kremem po kąpieli...
wiem, że to głupie i robię przykrość najbliższym gdy tak ich odsuwam ale nie
umiem się pozbyć tej "zosi-samosi" ze mnie
a nie chcę by mała wyrosła na dzikusa i tylko mama i ona

[80misia]

A ja rozumiem kobietki z syndromem "kwoki", bo taka jest większość i
myślę, ze to po części hormony i silny instykt macierzyński. Ja mam
odwrotnie i bardzo mnie to cieszy, bo jak widzę moją umęczoną
koleżankę, która wszystko musi sama i wygląda już jak cień to bardzo
mi jej żal. Ale taka jest matczyna miłość i nie ma co polemizować.
Ja mówię o sobie żartobliwie "wyrodna matka", bo jak tylko jest
okazja wręczam dziecię teściowej i załatwiam inne sprawy, czasem
choćby mogę wyprasować w spokoju. Kto przyjdzie wręczam mu dziecko
na ręce i każę się nacieszyć. U mnie zawsze gra głośno muzyka, nikt
nie chodzi na palcach, nie mówi szeptem. Nie bięgnę na złamanie
karku jak zapłacze. A mimo to bardzo ją kocham jest dla mnie
wszystkim i czekałam na nią całe 4 długie lata.

[izabela_adam]

zastanawia mnie co takiego strasznego jest w tym ze mama przyjedzie
ze swiezo zrobionymi tipsami

[lotos2004]

Ja mialam podobnie z pierwsza corciaczulam takie dziwne uczucie jak ktos
trzymal moje dziecko na rekach i w myslach mowilam :"Oddaj mi juz moje
dziecko!"Ale to bylo naszczescie tylko w myslach bo widzialam jaka radosc corcia
sprawia calej rodzinie i nie chcialam nikogo urazic moimi odczuciami.Teraz przy
synku jest calkiem inaczej.Ciesze sie ,ze ktos go moze poprzytulac,wycmoktac i
nie mam nic przeciwkoPoza tym z dwojka dzieci jest juz calkiem inaczej w domu
i kazda "para rak" czy to do potrzymania,czy poczytania bajki,czy wyjsciu na
spacer sie przydaje))pozdrawiam