Lęk separacyjny

[red-truskawa]

Nie wiem czy to lęk separacyjny czy spuścizna po Świętach, kiedy to babcie nie
odstepowały wnuka na krok. Synek ma 5,5 miesiaca, do tej pory potrafił się
bawic samodzielnie leżąc na macie, jeszcze w Świeta sam sie zabawiał, ale
wszystko się "zepsuło" wraz z powrotem do domu. Fakt, ze w Święta babcie
ciagle do niego podchodziły, mówiły, co chwile brały na ręce; w domu tak nie
było i nie jest i zaczał się dramat czyli wielki placz. Ktoś ciagle musi przy
nim być, mówic do niego i nie wystarcza ze jest ktos w zasięgu wzroku, nie ma
również znaczenia czy to ja czy mąż. Tego płaczu nawet nie można nazwac
płaczen- to rozpacz wymieszana z histerią. Nie bardzo wiemy jak się zachowac w
takiej sytuacji, jak postepować, czy to efekt rozpieszczenia w Święta czy może
zaczał się lęk separacyjny? Nie chcemy tez dopuscić do tego zeby dziecko nie
umialo bawic się samo. Jak mamy postępować?

[verenne]

Ale to jeszcze maleńki niemowlaczek jest.
Ja wiem, że fajnie jest, jak dziecko nie jest zbyt absorbujące i mozna
zając się sprawami pozadzieciowymi, ale chyba za wiele wymagasz od
swojego malucha.
Wiem, że są różne dzieci, ale np moja młoda zając się soba potrafi
przez kilka minut od naprawdę niedawna, a ma 1,5 roku. Zresztą dziecko
jest tak skonstruowane, potrzebuje bliskości, potrzebuje stymulacji
wszelakich, bo jak inaczej ma sie rozwijać?

[red-truskawa]

Ale własnie o to chodzi ze to się zmieniło w ciagu kilku dni. Ja nie mówie, ze
ma sam się bawić caly czas ale teraz nie można od niego odejść zostawiajac go w
zasięgu wzroku chociazby zeby zjesc sniadanie. Tak nie było wczesniej i dlatego
mnie to zastanawia.

[Gość: Annick]

W sumie to żadna różnica, czemu tak się stało.
Moim zdaniem trudno mówić o 'rozpieszczaniu' takiego maluszka. On potrzebuje
bliskości i już. Tak jest stworzony. Może przechodzi skok rozwojowy? Może ząbki?
Może się nie wyśpi i ma gorszy dzień, albo boli go brzuszek.
Jak mu źle, to go przytul, ukochaj, wycałuj Wyczuje Twój nastrój i już mu
będzie lepiej na świecie Nauczy się też sam poprawiać sobie humor i za kilka
miesięcy stanie się mniej absorbujący, trochę
Dzieci, które w pierwszych miesiącach życia mają zapewnione dużo bliskości,
kontaktu fizycznego z mamą, szybciej staja się samodzielne, a w dorosłym życiu
są szczęśliwsze
Tak że się nie martw, tylko wyjdź na przeciw jego potrzebom Życzę dużo
cierpliwości (wiem coś na ten temat )

[zmorapotwora]

moj Kuba mial to samo w tym wieku. Tylko dotyczylo bardziej mojej osoby. Nie
moglam odejsc na dluzsza chwile bo dostawal histerii. Teraz juz troche minelo,
ale czasem tez sie zdarza, ze jak wyjde do sklepu to wracam a tu dzika rozpacz

[red-truskawa]

no ak, tylko ja 1 maja wracam do pracy.