3,5 latek nagły domator

[elagie841]

Mój 3,5 latek nagle został domatorem. Wyjazdy na zakupy 5 km od domu wogóle nie wchodzą w grę bo jak twierdzi wszystko jest daleko od domu. trwa to już cały miesiąc, wcześniej jakoś nie było problemu z jakimikolwiek wyjazdami basen, place zabaw, zakupy itp..
Nic się nie stało w tym czasie nie zgubił się, nie wystraszył zawsze z chęcią jeździł ze mną wszędzie.
Miał ktoś może podobny problem bo już nie mam pomysłu.Tak się nie da normalnie funkcjonować.
"Przekupywanie" nie daje żadnego rezultatu ( jednak dzieci mogą funkcjonować bez nowych zabawek itp)

[elielka]

Witam, moja córka z pół roku temu tak miała (ma teraz 3lata i 9 miesięcy) Nie chciała nigdzie z domu wychodzić, ani na zakupy, ani na plac zabaw, ani do babci... nigdzie. Tyle że ona codziennie do przedszkola chodzi. Z tego co pamiętam w tamtym okresie jak była chora to babcia ją pilnowała i ze 2 razy została u niej na noc. Nie sama bo zwykle mąż z nią zostawał. Może to się przyczyniło, że po powrocie chciała "pomieszkać". Dochodziło do tego, że jak mówiliśmy z mężem że razem wychodzimy to ona stwierdzała, że ona zostanie i poczeka na nas. Chyba potrzebowała poczucia bezpieczeństwa, które dawał jej dom. Więc kiedy nie musiała wychodzić z domu to nie naciskaliśmy i minęło nawet nie wiem kiedy. Dopiero ten post mi to przypomniał

[margarynka3]

Witam. Na początek sprawdź i upewnij się czy to nie strach. Obserwuj dziecko i jego reakcje na różne sytuację. Czasami dzieci boją się absurdalnych rzeczy. Mogą to być zwierzęta, nawet charakterystyczny wizerunek innych osób (zarost, kolor włosów). Jeżeli już znajdziesz taką rzecz spróbuj racjonalnie wytłumaczyć dziecku, że wcale nie musi się tego bać.

Warto zachęcać dziecko do wyjścia z domu, tworząc atrakcyjną rozrywkę np. w drodze na zakupy. Możesz w samochodzie bawić się z nim w jakąś grę słowną, zatrzymać się podczas pokonywania trasy w parku by pozbierać latem, wiosną kwiatki, jesienią liście, kasztany itp., zaś zimą by pobawić się w śniegu. Dzieci uwielbiają takie niespodzianki i nie mogą doczekać się wyjścia z domu. Podczas zakupów poświęć chwilę dla dziecka. Pozwól mu pooglądać zabawki, pospacerować przez tą chwilę między półkami tam, gdzie on chce.
Pójście na plac zabaw też może stać się dla malucha bardziej atrakcyjne. Możesz pochować małe zabawki, lub słodycze w różnych miejscach i pobawić się z dzieckiem w "poszukiwanie skarbów".
Dzieci uwielbiają również rywalizację. Zorganizuj konkurs np. kto pierwszy znajdzie jakąś rzecz, kto pierwszy się ubierze, kto pierwszy dobiegnie do huśtawki.
Polecam przeczytanie literatury " Dzieciaki w podróży. Zabawy na świeżym powietrzu. Łamigłówki", wydawnictwa Olesiejuk. Możesz znaleźć w niej dużo ciekawych zabaw na pokonanie nudy.

Pozdrawiam.

[nevada_r]

Ja nie mogę, spadajcie spamerzy, nikt się nie nabiera na wasze idiotyczne komentarze.

[gost56758]

Witam
Takie gwałtowne zmiany w zachowaniu nie dzieją się bez przyczyny. Proszę dokładnie przeanalizować jakie wydarzenia poprzedzały obecną sytuację. Być może podczas jakiegoś wyjścia poza dom wydarzyło się coś co, co przestraszyło syna lub go zawstydziło. Być może wydarzyło się to podczas zakupów, zabawy na placu zabaw lub spaceru. Jeśli nic sobie Pani nie przypomina proszę porozmawiać z synem i spytać go, dlaczego tak się zmienił. Być może chłopiec jest po prostu przemęczony i nie dzieje się nic niepokojącego. Jeśli jednak dotrze Pani do źródła problemu, należy pomóc synowi w pokonaniu traumy. Aby zachęcić syna do wyjścia proszę zacząć od krótkiego spaceru. Być może jest miejsce do którego chłopiec bardzo chciał się udać i to może przekonać go do opuszczenia domu. Jeśli jednak problem nie zniknie lub się nasili niezbędna może okazać się wizyta u psychologa. Specjalista przyjrzy się zachowaniu chłopca i wypracuje z Panią metody działania mające na celu cofnięcie traumy.