Bunt 4-latka?

[klio1]

Czy jest coś takiego jak bunt 4-latka? Mój maluch od jakiegoś czasu zrobił się
nieznośny, lekceważy nasze zakazy, koniecznie musi postawić na swoim. Każda
próba zdyscyplinowania go powoduje wybuch agresji, napady dzikiego płaczu itp.
Jak reagować? Klaps, zostawianie go w swoim pokoju, odwracanie uwagi nie za
wiele pomaga. Czy to norma w tym wieku, czy po prostu rośnie mi mały urwis.
Pozdrawiam.

[iwpal]

generalnie nie ma takeigo terminu jak bunt 4-latka, ale pamiętaj, że dzieci co
około 6 m-cy przeżywają taką huśtawkę: jak już sie wydaje, ze wyrosło z buntów
i uporów i nareszcie mamy z górki, to wraca mały uparciuch i buntownik.
Konsekwencja, konsekwencja i jeszcze raz konsekwencja; 4 lata to wiek, w kórym
pewne reczy można dziecku wytłumaczyć i z dzieckiem rozsądnie (aczkolwiek
krótko) pogadać.

[karolcia86]

Cytuję z bardzo mądrej książki: Encylkpedia: rodzice i dzieci.
"4 lata- totalna regresja, wzbudzająca u wielu rodziców najwyższe
zaniepokojenie.(...)w chwilach wyjątkowo złego nastroju ..urządza awantury. W
drugiej połowie 4 roku złe nasrtoje mijają, ale zachowanie jeszcze się
pogarsza. 4-latka nie sposób okiełznać. Biega, krzyczy, rzuca czym się da,
niszczy zabawki i ubrania, wiąz gdzies ucieka i "stawia się rodzicom,
sabotując ich zakazy i nakazy. Nie reaguje na żadne prośby ani kary. Jest
rozbuchany, pewny siebi i bezczelny.
(...) jego nieposłuszeństwo stanowią pierwsze poważne wyzwanie wychowawcze.
Bunt nie wynika z jego złej woli, a rodzice są najwyższym autorytetem. mimo to
walcz. Dzieje się tak dlatego, ponieważ od następnego roku jego stosunki z
dorosłymi wkroczą w zupełnie nową fazę i aby mogło się tak stać musi zostać
zburzona dotychczasowa równowaga.
Nie traktujcie tego buntu zbyt poważnie, a dziecka jak złośliwego przeciwnika,
którego należy pokonać. Bądźcie mądrzejsi."
Acha, no i jeszcze z upodobaniem 4-latek lubi w najmniej oczekiwanych
momentach "rzucić mięsem"

[karolcia86]

"mimo to walcz"- ma być: mimo to walczy, a nie, że ty masz walczyć

[vivyan]

Jest, oj jest. Przezywaliśmy w zeszłym roku. Trwalo to okolo dwoch miesięcy po
czym przeszło jak ręką odjął..... żeby wrócić krótko po piątych urodzinach
Nie wiem czy jest jakiś "bunt pięciolatka" ale tak to wyglada, chociaż ta
wersja jest łagodniejsza niż zeszłoroczny hardcore Czy tak jest co
roku? )))

[karolcia86]

Generalnie to jest spirala, co jakiś czas jest lepiej, potem regres a potem
znowu jest w domu anioł. to są takie mniej więcej półroczne okresy: raz spokój
raz bunt. Tak się dzieje do samej dorosłości.
5,5 roku to właśnie okres powrotu buntu. (...) znowu wraca mały egoista i
zazdrośnik, potrafi kłamać w żywe oczy, pragnie mieć nad wszytkim kontrolę(..)
itd. Pod koniec 6 roku życia może nawet wrócić moczenie się.

[vivyan]

No tak mi się właśnie wydawało No nic, to może zacznę gromadzić zapasy
melisy )))

[lolinka2]

Natalia jak zauważyłam dzisiaj już 'dla przyzwoitości' kompletnie bezmyślnie
stawia kontrę dla każdego zakazu i nakazu jaki otrzymuje. I zawsze jest to samo
"Ojej, mamo, ale ja nie chcę... łeeeeeeee.... no dobra....." powiedziane tonem
co najmniej średnio uprzejmym. Za ton się wściekam, to fakt i uczę zbója kultury
), a to miauczenie to już chyba takie wiekowe.

Agresję, dzikie płacze punktujemy negatywnie - da się inaczej wyrazić złośc i
niezadowolenie, a jeśli się płacze to jest się niekomunikatywnym i nie osiąga
się zamierzonego celu. I to działa generalnie, ale życie matki i dziecka pełne
jest wyjątków.... )